Գործ ԵԿԴ/0274/01/11

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

2012թ. հունիսի 06-ին Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ. ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ. ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Կ. ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Կարինե Պողոսի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 2012թ. մարտի 05-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
26.09.2011թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ քննչական գլխավոր վարչության Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 15130911 քրեական գործը:
01.11.2011թ. որոշմամբ Կարինե Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի 16.12.2011թ. որոշմամբ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 ամիս ժամանակով։
27.12.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան։
Դատարանի 05.03.2012թ. դատավճռով ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել` 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 4 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված 4 տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարելով Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.09.2011թ. դատավճռով նշանակված 4 տարի 4 ամիս 4 օր ժամկետով ազատազրկում պատժից 1 տարի 6 ամիսը` Կարինե Սահակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 13.04.2011թ.-ից։
Խափանման միջոց ընտրված կալանքը վճռվել է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված կեղծ փաստաթուղթը` ԵՊՀ ռեկտորատի նիստի թիվ 32 արձանագրության 22.09.2008թ. թիվ 03-44-52 քաղվածքը, ինչպես նաև ապացույց ճանաչված` 28.02.2009թ. ամսաթվով Կարինե Սահակյանի կազմած ստացականը վճռվել է թողնել քրեական գործում։
Վճռվել է տուժող Անի Ստեփանյանի ներկայացրած 752.890 դրամի քաղաքացիական հայցը լրիվ բավարարել` այն բռնագանձելով Կարինե Սահակյանի անձնական ունեցվածքից։
Դատարանի 05.03.2012թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը:

2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ըստ դատական ակտի.
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը, Երևանի Էրեբունու 9-րդ շենքի 1-ին հասցեում գործող «Արթիր» բարեգործական հասարակական կազմակերպության գրասենյակի նախագահ Անահիտ Արիստակեսյանի միջոցով ծանոթանալով տուժող, Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանի 1-ին կուրսն ընդունված Անի Ստեփանյանի մայր, գործով վկա Եվգենյա Ստեփանյանի հետ` նրան վստահեցրել է, որ կարող է ՀՀ Կառավարության առընթեր կրթության և գիտության նախարարությունում աշխատող իր ծանոթների միջոցով, Անի Ստեփանյանի հետագա ուսումնառությունը տեղափոխել Երևանի պետական համալսարանի ռոմանո-գերմանական ֆակուլտետ։ Տեղափոխման վճարի անվան տակ, այդ պատրվակով ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը 2007թ. նոյեմբերին, նույն գրասենյակում, Եվգենյա Ստեփանյանից խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ստացել է 1.500 դոլար գումար, որը հափշտակել է։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` տեղափոխման ձգձգման առիթով ծագած կասկածները ժամանակավորապես փարատելու և վերստին գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Կարինե Սահակյանը, 2008թ. հունվար-փետրվար ամիսներին, Երևանի պետական համալսարանի դիմաց ժամադրել և հանդիպել է Անի Ստեփանյանին, հանձնել օգտագործման նպատակով նախապես պատրաստած ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ` իբր ԵՊՀ խոստացած ֆակուլտետի հեռակա ուսուցման բաժնի 2-րդ կուրս տեղափոխելու փաստը հաստատող «Քաղվածքը` Երևանի պետական համալսարանի 2008թ. սեպտեմբերի 20-ի թիվ 10-11 ռեկտորատի նիստի թիվ 32 արձանագրությունից», որով վստահեցնելով, որ տեղափոխման հարցն այնուամենայնիվ լուծել է, ուսման վարձերը վճարելու անվան տակ ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է ևս 440.000 դրամ գումար` ընդհանուր առմամբ տուժողին պատճառելով խոշոր չափի` 909.335 դրամ գումարի վնաս։
Համոզվելով, որ խաբվել են` Անի Ստեփանյանը և վերջինիս մայր Եվգենյա Ստեփանյանը դիմել են Կարինե Սահակյանին` պահանջելով վերադարձնել իրենց գումարները, որին ի պատասխան` վերջինս 26.02.2009թ.-ին տված ստացականով պարտավորվել է մինչև 03.03.2009թ.-ը վերադարձնել վերոնշյալ գումարները, «եթե Անի Ստեփանյանը ԵՊՀ ուսանող չլինի»։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշելով, որ Դատարանը հաշվի չի առել տուժողների և վկաների դատարանում տրված ցուցմունքների անհամապատասխանությունը նախաքննության գործընթացի ժամանակ տրված ցուցմունքներին և սուտ մատնություններին, տուժողի կողմից իրեն տրված գումարի փաստը և քանակը գրանցվել է միայն վերջինիս ասելով կամ նրա խոսքերից լսած վկաների պնդումներով, դատարանը չի քննարկել ոչ իր, ոչ դատապաշտանի ներկայացված փաստերը, հաշվի չի առնվել տրված գումարի համար պարտադրվող փաստացի գործընթացների նախնական ու դրանց փոփոխման բնույթը և <<գործարքի>> կայացման /2007թ./ ու հետագայում բողոքի ներկայացման վաղեմությունը, չի գրանցվել այն փաստի ազդեցությունն, ըստ որի իր հարազատներն իրենց հնարավորության սահմաններում սկսել էին վերականգնել վնասը, խնդրում է մեղմացնել իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով իր տարիքը, առողջական վիճակը, 1.5 տարի ազատարկման մեջ գտնվելու փաստը և զղջումը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրող կողմի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 և 61 հոդվածների համաձայն, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը որոշելիս որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի է առել այն, որ նա դեռևս նախաքննության ընթացքում մասնակի` 500 դոլար գումարի չափով հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, բնութագրվում է դրականորեն, ֆիզիկապես վատառողջ է, 61 տարեկան է, կին է, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գնահատել է հանցագործության կատարման վտանգավոր ռեցեդիվը և մեղսագրվող արարքները որպես արհեստ կատարելը, ինչպես նաև հաշվի առել այն, որ վերջինս նախկինում չորս անգամ դատապարտվել է դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար:
Վերաքննիչ դատարանը, վերը շարադրված օրենսդրական նորմերից ելնելով, եկավ համոզման, որ ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն ակնհայտ խիստ է, նրա կողմից կատարված հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը կարող է ապահովել պատժի նպատակները:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի առնելը Վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածի, հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
Ռեցիդիվի դեպքում, ինչպես և կրկնակիության կամ իրական համակցության ժամանակ, անձը կատարում է երկու կամ ավելի արարք, որոնցից յուրաքանչյուրը պարունակում է ինքնուրույն հանցակազմ: Սակայն ռեցիդիվն ունի որոշակի առանձնահատկություններ, որոնցով տարբերվում է հանցագործությունների բազմակիության մյուս տեսակներից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84 հոդվածի համաձայն, անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում` 1/ դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար: 2/ ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
Կարինե Սահակյանը սույն գործով մեղսագրվող արարքները կատարել է 2007թ. նոյեմբերից մինչև 2008թ. փետրվարն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` երբ ունեցել է 2 չմարված դատվածություն` 1.Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.06.2006թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի` 300.000 դրամի չափով` պատժի կրումից ազատվելով 22.09.2006թ. 2. ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 11.04.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով։
Հետևաբար Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Կարինե Սահակյանը վտանգավոր ռեցիդիվ չունի և առաջին ատյանի դատարանը չէր կարող այն հաշվի առնել որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք, ինչպես նաև մատնանշել նախկինում չորս անգամ դատապարտված լինելու հանգամանքը /այն դեպքում, երբ նա ունեցել է 2 դատվածություն/, որն ազդել է նրա նկատմամբ պատժատեսակ ու պատժաչափ նշանակելիս:
Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով ամբաստանյալ Կարինե Սահակայնի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն, որ նա դեռևս նախաքննության ընթացքում մասնակի` 500 դոլար գումարի չափով հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, բնութագրվում է դրականորեն, ֆիզիկապես վատառողջ է, 61 տարեկան է, կին է, հանցագործության կատարման ռեցեդիվն ու հանցանքները որպես արհեստ կատարելը գնահատելով որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, օրենքով նախատեսված սանկցիաների շրջանակներում նվազ պատժաչափ նշանակելը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ինչը հիմք է դատական ակտը պատժի մասով փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը




Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Ամբաստանյալ Կարինե Պողոսի Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 05-ի դատավճիռն` ըստ մեղադրանքի Կարինե Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325 հոդվածի 1-ին մասով փոփոխել պատժի մասով:
Կարինե Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325 հոդվածի 1-ին մասով ու դատապարտել` 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, 325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ մասի կարգով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի կարգով նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից գումարել 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 13.04.2011թ.-ից։
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ

գործ թիվ ԵԿԴ0274/01/11





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ` Սամվել Հարությունյանի,

տուժող` Անի Ստեփանյանի,


պաշտպան` Արմեն Բաղդասարյանի,

2012թ. մարտի 5-ին, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


Կ ա ր ի ն ե Պ ո ղ ո ս ի Ս ա հ ա կ յ ա ն ի `
(ծնված 1951թ. փետրվարի 25-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ« ամուսնացած« չի աշխատել, դիտավո¬րությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություն¬ների համար նախ¬կինում չորս անգամ դատա¬պարտ¬ված, դատվա¬ծութ¬յունը չմարված« 2011թ. ապրիլի 13-ից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» ՔԿՀ-ում, հաշվառված է Երևանի Գյուլբենկյան փողոցի 38 Ա շենքի թիվ 47 բնա¬կա¬րանում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորում)


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15130911 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. սեպտեմբերի 26-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրո¬նա¬կա¬նի քննչական բաժնում։
2011թ. նոյեմբերի 1-ին նախաքննության մարմինը Կարինե Սահակյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ 2011թ. դեկտեմբերի 16-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2011թ. դեկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Անահիտ Արիստակեսյանի նկատմամբ քրեա¬կան հետապնդում չիրա¬կանաց¬նելու մասին` վերջինիս արարքում հանցա¬կազմի բացա¬կայության հիմքով։
2011թ. դեկտեմբերի 27-ին քրեական գործը Կարինե Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաս¬տատ¬ված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և 2011թ. դեկտեմբերի 30-ին ընդունվել վարույթ։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ Դատարանը հաս¬տատ¬ված համա¬րեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը, Երևանի Էրեբունու 9-րդ շենքի 1-ին հասցեում գործող «Արթիր» բարեգործական հասարակական կազմակերպության գրասենյակի նախա¬գահ Անահիտ Արիստակեսյանի միջոցով ծանո¬թանալով տուժող, Երևանի Վ.Բրյուսովի ան¬վան պետական լեզվաբանական համալսարանի 1-ին կուրսն ընդունված Անի Ստեփան¬յանի մայր, գործով վկա Եվգենյա Ստեփանյանի հետ` նրան վստահեցրել է, որ կարող է ՀՀ Կառավարության ատընթեր կրթության և գիտության նախարարությունում աշխատող իր ծանոթների միջոցով Անի Ստեփանյանի հետագա ուսումնառությունը տեղափոխել Երևանի պետական համալսարանի ռոմանո-¬գերմանական ֆակուլտետ։ Տեղափոխման վճարի անվան տակ, այդ պատրվակով ամբաս¬տանյալ Կարինե Սահակյանը 2007թ. նոյեմբե¬րին նույն գրասենյակում Ե.Ստեփանյանից խաբեութ¬յամբ և վստահությունը չարաշահելու միջոցով ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար, որը հափշտակել է։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` տեղափոխման ձգձգման առիթով ծագած կաս¬կած¬ները ժամանակավորապես փարա¬տելու և վերստին գումարներ հափշտակելու դիտա¬վո¬րությամբ Կ.Սահակյանը 2008թ. հունվար-փետրվար ամիսներին Երևանի պետական հա¬մալսարանի դիմաց ժամադրել և հան¬դի¬պել է Անի Ստեփանյանին, հանձնել օգտա¬գործման նպատակով նախապես պատրաստած ակնհայտ կեղծ փաստա¬թուղթ` իբր ԵՊՀ խոստացած ֆակուլտետի հեռակա ուսուցման բաժնի 2-րդ կուրս տեղափոխելու փաստն հաստատող «Քաղվածքը` Երևանի պետական համալսարանի 2008թ. սեպտեմբերի 20-ի թիվ 10-11 ռեկտորատի նիստի թիվ 32 արձանագրությունից», որով վստահեցնելով, որ տեղափոխման հարցն այնուամենայնիվ լուծել է, ուսման վարձերը վճարելու անվան տակ ստա¬¬ցել և խա¬բեութ¬յամբ հափշտակել է ևս 440.000 ՀՀ դրամ գումար` ընդհանուր առմամբ տուժող Ա.Ստե¬փան¬յա¬նին պատճառելով խո¬շոր չափի` 909.335 ՀՀ դրամ գումարի վնաս։
Համոզվելով, որ խաբվել են` Ա.Ստեփանյանը և վերջինիս մայր Ե.Ստեփանյանը դիմել են ամբաստանյալ Կ.Սահակյանին` պահանջելով վերադարձնել իրենց գումարները, որին ի պատասխան` ամբաստանյալ Կ.Սահակյանը 2009թ. փետրվարի 26-ին տված ստա¬ցականով պարտավորվել է մինչև 2009թ. մարտի 3-ը վերադարձնել վերոնշյալ գումար¬ները, «եթե Անի Ստեփանյանը ԵՊՀ ուսանող չլինի»։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների ստուգմամբ և գնահատմամբ.
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում` ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ պատ¬րաս¬տելու մեջ, իրեն մեղավոր ճանա¬չեց` ընդունելով, որ կեղծ հրամանի քաղվածքը պատրաստել է այլ հրա¬ման պատճենահանելու և դրանում Անի Ստեփանյանի տվյալները գրառելու եղանակով, իսկ պատ¬րաս¬տելու և այն Անի Ստեփանյանին ներկայացնելու նպատակը Եվգենյա Ստեփանյանի ան¬հանգստութ¬յունը փարատելն էր, քանի որ վերջինս վատառողջ էր և անհանգստանում էր դստերն այլ ԲՈՒՀ տեղափոխվելու առնչութ¬յամբ։
Տուժող Անի Ստեփանյանից խարդախությամբ խոշոր չափի գումար հափշտակելու մասով թեև հայտարարեց, որ իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչում, այն է` ընդունեց Ստեփան¬յաններից ընդամենը 500 ԱՄՆ դոլար ու 440.000 ՀՀ դրամ գումարներ ստանալու և միայն 440.000 ՀՀ դրամը չվերադարձնելու հանգամանքը` կատարածի համար զղջալով, սակայն մանրամասնելով` նշեց, որ այդ գումարներն իրականում պահանջել և ստա¬ցել է իբր Անի Ստեփանյանի համար «ակադեմիական արձակուրդ» ձևակերպելու նպատա¬կով, ինչը չի ստացվել իր կամքից անկախ պատճառներով` դասընթացներից Անի Ստե¬փանյա¬նի բացա¬կայելու պատճառով։
Ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում եմ քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված ստորև թվարկված ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ.
Իր իսկ հակասական ցուցմունքներով.
Կարինե Սահակյանը Դատարանում հայտնեց, որ տուժող Անի Ստեփանյանի հետ ծանոթացել է Անահիտ Արիստակեսյանի միջոցով, վերջինիս գրասենյակում, որտեղ առաջին անգամ Անիին տեսել է ընկճված և վատառողջ վիճակում։ Պատճառն այն էր, որ Անին չէր ցանկանում հաճախել Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբա¬նական համալսարանի դասըն¬թացներին, ուր ընդունվել էր, այլ ցան¬կացել է սովորել Երևանի Պետական համալսարանի ռոմանո-գեր¬մանական ֆակուլ¬տետում։ Վերջինիս օգնելու միակ տարբերակն ակադեմիական արձակուրդ ձևակերպելն էր, որից հետո միայն նա կարող էր հաճախել ցանկացած համալ¬սարանի դասընթաց¬ներին։
Նշեց նաև, որ ստացած գումարից 500 ԱՄՆ դոլարը, որն իր ամուսինը հետագայում փոխհատուցել և վերադարձրել է տուժողին, ծախսել է ակադեմիական արձակուրդ ձևակեր¬պելու նպատակով անհրաժեշտ բժշկական փաստաթղթեր ձեռք բերելու համար` ընդունելով, որ տուժող Ստեփանյանն անձամբ որևէ բժշկական հետազոտություն չի անցել, իսկ բժշկական այդ փաստաթղթերն ինքը պատռել է, երբ հասկացել է, որ ակադեմիական արձակուրդն այլևս անհնար է ձևակերպել` Անիի կողմից դասերին չհաճախելու պատճառով։
Նշեց նաև, որ 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ստացել է Անահիտ Արիստակեսյանի գրասենյակում` տուժողի մայր Եվգենյա Ստեփանյանից, որը նշված գումարը փաթեթով դրել է սեղանին, սակայն ինքն այդ փաթեթը գրասենյակում չի բացել, առկա 500ԱՄՆ դոլար գումարի չափի մասին տեղեկացել է միայն տանը` այն բացելիս։
Ստացականում նշած 1.500ԱՄՆ դոլարի կապակցությամբ հայտնեց, որ իր նկատմամբ հարուցված այլ քրեական գործի քննությամբ այդ ժամանակ գտնվել է հոգեպես ընկճված վիճակում և հարկադրված նշել է այդ գումարը։ Հայտնեց նաև, որ 1500 ԱՄՆ դոլար պարտքի մասին ստացականում գրառել է տուժող կողմի թելադրանքով, սակայն իրականում նրանցից վերցրել է 500 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած 1000 ԱՄՆ դոլարը նշել է ի հաշիվ պարտքն ուշաց¬նելու կապակցությամբ Ստեփանյանների պահանջած տոկոսների։
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանն ընդունեց, որ տուժող Անի Ստեփանյանի ուսման վարձը վճարելու պատրվակով, տուժողից խաբեությամբ ստացել է նաև 440.000 ՀՀ դրամ գումար` քաջ գիտակցելով, որ ուսման վարձն այդ ժամանակ չէր կարող վճարվել, քանի որ «ակադեմիական արձակուրդ» դեռևս ձևակերպված չէր ու այլ ԲՈՒՀ տեղափոխությունն էլ` անհ¬նար։ Հավելեց, որ նշված գումարից տուժողի ակադեմիական արձակուրդ ձևակերպելու հարցերը կարգավորելու ուղղությամբ որևէ գումար չի ծախսել ու այդ գումարը վերջինիս չի վերադարձրել, քանի որ հետագայում այլ գործով կալանավորվել է։
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանին առաջադրված մե¬ղադրանքն հաստատվել է նաև`

Տուժող Անի Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2007թ. ընդունվել է «Վ.Բրյուսովի» անվան օտար լեզուների ինստիտուտ, սակայն ցանկացել է ուսանել հատկապես ԵՊՀ-ի ռոմանո-գերմանական ֆակուլտետի գերմաներենի բաժնում։ Նույն տարվա նոյեմբերին իրենց ծանոթ Անահիտ Արիստակեսյանի միջոցով վերջինիս պատկանող գրասենյակում ինքն ու մայրը` Եվգենյա Ստեփանյանը, ծանոթացել են Կարինե Սահակյանի հետ, ով, տեղեկանալով նրա` «Բրյուսովի» անվան ինստիտուտից ԵՊՀ տեղափոխվելու մտադրության մասին, ներկա¬յացել է որպես ՀՀ Կառավարությանն առընթեր կրթության և գիտության նախարարության նախկին աշխատակից ու հայտնել, որ կարող է այդ հարցը լուծել` հիշյալ նախարարության իր ծանոթ աշխատակիցների միջոցով։ Միաժամանակ խոստացել է, որ Անին մինչև 2008թ. փետրվարը կլինի ԵՊՀ-ի ուսանողուհի, կմասնակցի դասերին։ Այդ պատրվակով Կ.Սահակյանը պահանջել և 2007թ. նոյեմբերի 25-ին Եվգենյա Ստեփանյանից ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար, որով իբր պետք է պետական վճարումներ կատարեր։ Արդեն 2008թ. փետրվարին ԵՊ համալսարանում տեղեկանալով, որ իր տեղափոխման հարցը չի լուծվել` պատճառն իմանալու նպատակով հանդիպել է Կարինե Սահակյանին։ Վերջինս հայտնել է, որ անհրաժեշտ է նաև ուսման վարձը վճարել ու արդեն այդ պատրվակով իրենցից ստացել է ևս 440.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից հետո, երբ տեսել են, որ իր տեղափոխման հարցը չի լուծվում, Կարինե Սահակյանից պահանջել են վերա¬դարձնել գումարները, սակայն վերջինս տվել է կեղծ հրամանի քաղվածքի պատճեն` դրանով ևս մեկ անգամ չարաշահելով իրենց վստահությունը։ Գումարները ստանալու բազմաթիվ պահանջներից հետո, դարձյալ որպես վստահության երաշխիք Կ. Սահակյանը Եվգենյա Ստեփանյանի անունով կազմել և հանձնել է ստացական, որում նշել է 1.500 ԱՄՆ դոլար և 440.000 ՀՀ դրամ գումարներ վերցնելու և դրանք մինչև 2009թ. մարտի 3-ին վերադարձնելու մասին, պայմանով, եթե ինքը ԵՊՀ-ի ուսանող չդառնա, սակայն այդպես էլ խաբել, ոչ իր տեղափոխման հարցն է լուծել և ոչ էլ գումարներն ամբողջությամբ վերադարձրել։
Թեև 1500 ԱՄՆ դոլար գումարը հանձնելու հանգամանքների վերաբերյալ տուժող Անի Ստեփանյանը նախաքննության փուլում տվել էր հակասական և իրարամերժ ցուցմունք¬ներ, մասնավորապես` որոշ ցուցմունքներում հայտնելով, որ այդ գումարը մայրն հանձնել է Անա¬հիտ Արիստա¬կես¬յանին, սակայն Դատարանում վերահաստատեց և պնդեց, որ վերջինիս միջնորդությամբ և նրա գրասենյակում են ծանոթացել Կ.Սահակյանի հետ, նրա ներկայութ¬յամբ է մայրը` Եվգենյա Ստեփանյանը գումարը փոխանցել Կարինե Սահակյանին և գտնվել են բարեխիղճ մոլություն մեջ` սկզբում թյուրիմացաբար կարծելով, թե գումարներն իրենցից հափշտակել է Կարինե Սահակյանի հետ իրենց ծանոթացրած Անահիտ Արիստակեսյանը։ Նշեց նաև, որ հետագայում Կարինե Սահակյանի ամուսինը վերադարձրել է հափշտակված գումարից 500 ԱՄՆ դոլարը, որից ևս համոզվել են, որ իրենց գումարներն հափշտակել է Կարինե Սահակյանը, իսկ Անահիտ Արիստակեսյանը գումարի հետ որևէ առնչություն չունի։
Պնդեց, որ գումարը Կ.Սահակյանին տրվել է այլ ԲՈՒՀ տեղափոխելու համար պե¬տական վճարում¬ներ կատարելու նպատակով, այլ ոչ թե ակադեմիական արձակուրդ ձևակեր¬պելու, բժշկական փաստաթղթեր ձեռք բերելու նպատակով։ Նկատի ունենալով, որ Կ.Սահակ¬յանի ամուսինը վերադարձրել էր հափշտակված գումարներից 500 ԱՄՆ դոլարը` տուժող Անի Ստեփանյանը ներկայացրեց քաղաքացիական հայց` 752.890 ՀՀ դրամի չափով։

Վկա Եվգենյա Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դուստրը` Անի Ստեփանյանը, 2007թ. ընդունվել է «Բրյուսովի» անվան ինստիտուտ, սակայն չի ցանկացել ուսումն այնտեղ շարունակել, այլ ցանկացել է տեղափոխվել ԵՊՀ-ի ռոմանո-գերմանական ֆակուլտետի գերմա¬նական բաժինը, որի համար հոգեբանական ստրես է տարել ու այցելել է Անահիտ Արիստակեսյանի գրասենյակ։ Այնտեղ դստեր միջոցով ծանոթացել է Անահիտ Արիստակես¬յանի, իսկ ավելի ուշ նաև` Կարինե Սահակյանի հետ, ով, ներկայանալով որպես ՀՀ ԿԱ կրթության և գիտության նախարարության նախկին աշխատակից, հայտնել է, որ կարող է իր ծանոթների միջոցով այդ հարցը լուծել։ Կ.Սահակյանն իրեն խոստացել է, որ Անին մինչև 2008թ. փետրվարը կսովորի ԵՊՀ-ում, որի համար իբր պետական վճարումներ կատարելու նպա¬տակով իրենից պահանջել և 2007թ. նոյեմբերի 25-ին նույն գրասենյակում ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար։
1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը ստացած անձի վերաբերյալ նախաքննության ընթացքում և Դատարանում տված հակասական ցուցմունքների կապակցությամբ հայտնեց, որ 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը գրասենյակում հանձնել է Կարինե Սահակյանին` Անահիտ Արիստակեսյանի ներկայությամբ` նշված գումարը փաթեթով դնելով սեղանին, որպեսզի այն վերցնի Կարինեն։ Նշեց նաև, որ 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը, ըստ Կարինե Սահակյանի խոսքերի, նախատես¬ված է եղել դստերն ակադեմիական կարգով այլ ԲՈՒՀ-ից Երևանի պետական համալսարան տեղափոխելու նպատակով անհրաժեշտ պետական մուծումներ կատարելու համար, այլ ոչ թե ակադեմիական արձակուրդ ձևակեր¬¬պելու, բժշկական հետազոտություններ կատարելու կամ բժշկա¬կան փաստաթղթեր ձեռք բերելու համար։
2008թ. փետրվարին, երբ Անին Երևանի պետական համալսարանում տեղեկացել է, որ իր տեղափոխ¬ման հարցը չի լուծվել, համալսարանի դիմաց հանդիպել են Կարինե Սահակյանին, ով հայտնել էր, որ պետք է նաև Անիի ուսման վարձ վճարել 440.000 ՀՀ դրամի չափով։ Այդ գումարից 220.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Անին են տվել Սահակյանին, իսկ մնացած 220.000 ՀՀ դրամ գումարը 2008թ. սեպտեմբերին դարձյալ համալսարանի դիմաց Կարինեին տվել է Անին` իր քրոջ որդի Կարեն Չոբանյանի ներկայությամբ։ Հետագայում, որպես վստահության երաշխիք, Կարինե Սահակյանն իրեն է տվել նաև ստացական, այն մասին, որ ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար և 440.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Նույն ստացականով Կ.Սահակյանը պարտավորվել է գումարները վերադարձնել մինչև 2009թ. մարտի 3-ը` պայմանով, թե Անի Ստեփանյանը ԵՊՀ-ի ուսանող չլինի, սակայն այդպես էլ գումարները չի վերադարձրել, Անիի տեղափոխման հարցն էլ չի լուծել։
Տեսնելով, որ Կարինե Սահակյանը դստեր տեղափոխման հարցը չի լուծում, նրանից պահանջել է վերադարձնել գումարները, սակայն, կրկին չարաշահելով իրենց վստահութ¬յունը, վերջինս Անիին է փոխանցել նրա տեղափոխման հարցը քննարկելու վերաբերյալ կազմված կեղծ փաստաթղթի քաղվածք` հավաստիացնելով, որ այդ խնդիրը գտնվում է լուծ¬ման փուլում։
Եվգենյա Ստեփանյանը Դատարանում հայտնեց նաև, որ համալսարանի հաշվապա¬հությունում տեղեկանալով, որ Անիի ուսման վարձը վճարված չէ ու համալսարանում նման ուսանող չկա` գումարը վերադարձնելու հորդորներով բազմիցս դիմել է Կարինե Սա¬հակյա¬նին և գումարները հետ ստանալուն ուղղված բոլոր միջոցներն սպառելով և վերջնա¬կանապես համոզվելով, որ խաբվել են` նոր միայն դիմել են ոստիկանություն։

Գործով որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Արիստակեսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հանդիսանում է Երևան քաղաքի Էրեբունի 9 շենքի թիվ 1 հասցեի գրասենյակում գործող «Արթիր» ԲՀԿ-ի նախագահը։ 2007թ. նշված գրասենյակ է այցելել Անի Ստեփանյանը, որից իմացել է, որ ընդունվել է «Բրյուսովի» անվան ինստիտուտ, սակայն ցանկանում է տե¬ղափոխվել ԵՊՀ։ Այդ մասին տեղեկացրել է իր ծանոթ Կարինե Սահակյանին, որը նախկինում աշխատել է ՀՀ ԿԱ Կրթության և գիտության նախարարությունում։ Վերջինս համաձայնել է այդ հարցը լուծել և Անի Ստեփանյանից ու նրա մայր Եվգենյա Ստեփանյանից պահանջել և ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից հետո Անիից տեղեկացել է, որ Կարինե Սահակյանն ուսման վարձ վճարելու պատրվակով նրանցից պահանջել և ստացել է նաև 440.000 ՀՀ դրամ գումար, որպես վստահության երաշխիք նրանց է տվել կեղծ քաղվածք` Անիին համալսարան տեղափոխելու վերաբերյալ։ Նշված փաստաթուղթը տեսնելով` հաս¬կացել է, որ այն կեղծ է և այդ մասին հայտնել է Ստեփանյաններին։
1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը Կարինե Սահակյանին հանձնելու հանգամանքների կապակ¬ցությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ նշված գումարն իր ներկայությամբ փաթեթով Եվգենյա Ստեփանյանը գրասենյակում տվել է Կարինե Սահակյանին։ Գումարի չափի` 1500 ԱՄՆ դոլարի մասին հետագայում իմացել է Եվգենյա ու Անի Ստեփանյանների խոսքերից։ Վերջիններիս խոսքերից է նաև տեղյակ, որ Կարինե Սահակյանը նրանցից ստացել է նաև 440.000 ՀՀ դրամ` իբր ուսման վարձը վճարելու նպատակով, սակայն որևէ վճարում չի կատարել։

Վկա Կարեն Չոբանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հանդիսանում է Անի Ստեփանյանի մորաքրոջ որդին, 2005-ից մինչև 2009 թվականները բնակվել է նրանց տանը։ Անի Ստե¬փանյանը 2007թ. ընդունվել է «Բրյուսովի» անվան օտար լեզուների ինստիտուտ, սակայն ցան¬կացել է տեղափոխվել ԵՊՀ-ի ռոմանո-գերմանական ֆակուլտետ։ Մորաքույր Եվգենյայի ու Անիի խոսքերից գիտի, որ վերջիններս ծանոթանալով Անահիտ Արիստակեսյանի հետ` նրանից տեղեկացել են, որ այդ տեղափոխումը հնարավոր է։ Այդ գործն հանձն է առել Անահիտ Արիստակեսյանի ծանոթը` Կարինե Սահակյանի հետ։ Նույն տարվա նոյեմբերին Եվգենյան Կարինե Սահակյանին է տվել 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար` Անիի տեղափոխման հարցը լուծելու նպատակով, սակայն 2008թ. փետրվարին Կարինեն Անիից պահանջել է նաև 440.000 ՀՀ դրամ գումար` իբր ուսման վարձը վճարելու համար։ Նշված գումարից 220.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Անին տարել և Երևանի պետական համալսարանի դիմաց տվել են Կարինե Սահակյանին։ Հետագայում մորաքրոջից և Անիից իմացել է, որ Կարինեն խաբել և Անիի տեղափոխման հարցը չի լուծել` չվերադարձնելով ստացած գումարները։ Կարեն Չոբանյանը Դատարանում պնդեց, որ Անիի և մորաքրոջ` Եվգենյա Ստեփանյանի հետագա խոսակցութ¬յուն¬¬ներից հասկացել է, որ իրականում նշված գումարը վերջինս տվել է Կարինե Սահակյանին` խնդրեց հիմք ընդունել նախաքննական ու դատաքննական այդ ցուցմունքը։

Վկա Լուսիկ Քարտաշյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հանդիսանում է Անի Ստեփան¬յանի քեռորդու կինը։ Անին 2007թ. ընդունվել է «Բրյուսովի» անվան ինստիտուտ, սա¬կայն ցանկացել է տեղափոխվել ԵՊՀ-ի ռոմանո-գերմանական ֆակուլտետ։ Վերջինիս մայրը` Եվգենյա Ստեփանյանը, ծանոթացել է Անահիտ Արիստակեսյանի հետ, ով խոստացել է ծա¬նոթի` Կարինե Սահակյանի միջոցով օգնել Անիին ԵՊՀ տեղափոխելու հարցում։ Ստեփան¬յան¬ների խոսքերից տեղյակ է, որ Կարինե Սահակյանը նրանց խաբել և նախ ստացել է 1500ԱՄՆ դոլար, ապա` ուսման վարձ վճարելու պատրվակով` ևս 440.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, Կարինեն Անիին է տվել կեղծ հրամանի քաղվածք, սակայն այդպես էլ Անիի տեղափոխման հարցը չի լուծել, իսկ նրանցից վերցրած գումարները չի վերադարձրել։ Դատարանին հայտնեց նաև, որ սկզբնական շրջանում գործի հանգամանքների մանրամասներին ծանոթ չլինելու պատճառով հայտնել էր, որ 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը Եվգենյան տվել է Անահիտ Արիստա¬կեսյանին, նկատի ունենալով, որ հենց վերջինս էր ծանոթացրել Կարինեի հետ, նրա գրասենյակում էր գումարը Կարինեին հանձնվել, սակայն Ստեփանյանների հետագա խոսակ¬ցություններից հասկացել է, որ իրականում նրանց խաբել և նշված գումարները հափշտակել է Կարինե Սահակյանը, ինչին Արիստակեսյանը որևէ առնչություն չի ունեցել։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված ակնհայտ կեղծ փաստաթղթի` Երևանի պետական համալսարանի ռեկտորատի նիստի թիվ 32 արձա¬նագրության 2008թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ 03-44-52 քաղվածքի առկայությամբ, որի համաձայն` իբր Ա.Ստեփանյանը հրամա¬նագրվել է ԵՊՀ «Ռոմանո-գերմանական» ֆակուլտետի հեռակա ուսուցման /գերմաներեն/ երկրորդ կուրսում։

Դատաքննությամբ հետազոտված ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարության Երևանի պետական համալսարանի 2011թ. հունիսի 8-ի թիվ 01/403 գրությամբ, համաձայն որի` 2008թ. սեպտեմբերի 22-ի 03-44-52 համարով քաղվածք Երևանի պետական համալսարանի վարչա¬կազմը չի տվել, նմանօրինակ նմուշի բլանկ գոյություն չունի։ Քաղված¬քում հիշա¬տակված պաշտոնատար անձինք կամ 2008թ. սեպտեմբերի 22-ի դրությամբ աշխատել են այլ պաշտոնում կամ առհասարակ նման աշխատակիցներ չկան։

Ապացույց ճանաչված և գործին կցված` 2009թ. փետրվարի 28-ի ամսաթվով Կարինե Սահակյանի կազմած ստա¬ցականի առկայությամբ, որում ամբաստանյալ Կ.Սահակյանը ընդունել է, որ Անահիտ Արիստակեսյանի միջնորդությամբ Եվգենյա Ստեփանյանից վերցրել է 1500 ԱՄՆ դոլար և 440.000 ՀՀ դրամ գումարներ` խոստանալով դրանք վերադարձնել 2009թ. մարտի 3-ին` «եթե Անի Ստեփանյանը ուսանող չլինի»։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Կ.Սահակյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ« որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրան մեղսագրվող արարքներն որակված են ճիշտ, և վերջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածներով։
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առ¬նում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հանցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդա¬րացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրաց¬նող հանգամանք¬նե¬րով։
Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը դեռևս նա¬խաքննության ընթացքում մասնակի` 500 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով հատուցել է տու¬ժողին պատճառված նյութական վնասը, բնութագրվում է դրակա¬նորեն, ֆիզիկապես վատառողջ է, 61 տարեկան է, կին է։
Քննարկելով հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվը որպես պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի առնելու կամ որպես պատիժ նշանակելու հատուկ կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը հանգեց հետևյալ հետևության.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանա¬կե¬լու հա¬տուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահ¬ման¬ված բացա¬¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։
Ստորև թվարկված բոլոր 4 դատավճիռներով ամբաստանյալը դատապարտվել է մինչև 2010թ. օգոստոսը կատարած հանցագործությունների համար, այսինքն` նախքան 2011թ. մա¬յի¬սի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րե¬լը, մասնավորապես`
1. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2006թ. հունիսի 29-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի` 300.000 ՀՀ դրամի չափով` պատժի կրումից ազատվելով 2006թ. սեպտեմբերի 22-ին, 2. ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2007թ. ապրիլի 11-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օերնսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամ¬կետով, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ սահ¬ման¬վել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով։ 3. Մինչև փորձաշրջանի ավարտը Կ.Սահակյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 1-ի դատավճռով և այն համապատասխա¬նեցնելու վերաբերյալ նույն դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով, ինչպես նաև 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 4 տարի ազատազրկման։ 4. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավա¬սության դատարանը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ի դատավճռով Կ.Սահակյանին ազա¬տազրկման դատապարտելով` հանցագոր¬ծության ռեցի¬դիվը գնահատել է որպես ամբաս¬տան¬յալի պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող հան¬գամանք և հաշվի առել ամբաս¬տան¬յալ Կ.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։
Սույն գործով մեղսագրվող արարքները Կարինե Սահակյանը կատարել է 2007թ. նոյեմբերից մինչև 2008թ. փետրվարն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` դարձյալ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պա¬տիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը (այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով) հետադարձ ուժ չունի։
Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալի վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարա¬գայում։
Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկայությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։
Ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը բոլոր հանցանքները կատարել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրա պատ¬ժելիութ¬յան հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրավական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համա¬պատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ի վրա։
Այսպիսով, թեև նախորդ դատավճռով Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դիտավորյալ հանցագոր¬ծության կատար¬ման համար դատապարտել է 2011թ. սեպտեմբերի 20-ին, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումն ուժի մեջ մտնելուց հետո, սակայն սույն գործով մեղսարգվող արարքներն ամբաստանյալը կատարել է նախքան այդ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և դրանով պայմանավորված քրեաիրա¬վական հետևանքների, այդ թվում` դատվա¬ծության առաջա¬ցումը, հետևաբար` ամբաս¬տանյալ Սահակյանի նկատմամբ Դատարանը պետք է պա¬տիժ նշանակի ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ կամ 67.1-րդ հոդվածների կարգով /դատավճիռ¬ների համակցութ¬յամբ կամ հանցագործությունների ռեցի¬դիվով/, այլ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով` հանցագործությունների համակցությամբ։
Դատարանն հանցագործության կատարման վտանգավոր ռեցեդիվը գնահատում է որպես ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք և հաշվի առնում նրա նկատմամբ պատժատեսակ և պատժաչափ նշանա¬կե¬լիս։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում սույն գործով մեղսագրվող արարքները որպես արհեստ կատարելը` նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Կ.Սահակյանը խարդախության և օգտագործման նպատակով կեղծ փաստա¬թուղթ պատրաստելու համար բազմիցս դատա¬պարտվել է, այդ թվում` պայմանականորեն, սակայն պատշաճ հետևությունների չի հանգել` կատարելով համասեռ նոր հանցավոր արարքներ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի ընտրության հարցին` Դատարանը հանգեց հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով սահմանված հանցակազմերը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում են ազա¬տազրկում կամ տուգանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տե¬սա¬կը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի` նախկինում համասեռ հանցագործությունների` խարդախության և օգտագործման նպատակով ակնհայտ կեղծ փաս¬տաթուղթ պատրաստելու համար դատա¬պարտված լինելու և մեղսագրվող արարքներն որպես արհեստ կատարելու հանգամանքը, վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայութ¬յունը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիա¬ներով նախա¬տես¬ված առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատ¬ժի նպա¬տակ¬¬ները, ուստի նրա նկատ¬մամբ այլընտրանքային պատժա¬տե¬սակներից պետք է նշանակել խիստը` ազա¬տազրկումը, որը նա պետք է կրի, ինչն անհրա¬ժեշտ է ամբաստանյալ Կ.Սահակյանին ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
Քրեական գործի նյութերի համաձայն` ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանը նախ¬կի¬նում չորս անգամ դատապարտվել է դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման հա¬մար, ընդ որում վերջին անգամ` Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 20-ի դատավճռով։ Այդ դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատ¬մամբ նշանակված 1/մեկ/ տարի ազատազրկումից 9/ինը/ ամսին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ Դատարանը գումարել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 1-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը` վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում 4 տարի 4 ամիս 4 օր ժամկետով։ Նույն դատավճռով Կ.Սահակյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել է 2011թ. ապրիլի 13-ից։
Նկատի ունենալով, որ սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքները Կ.Սահակյանը կատարել է նախքան Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 20-ի դատավճռի կայացումը` նրա նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոն¬ներով։ Համաձայն դրանց` հան¬ցա¬գործությունների համակցությամբ նոր դա¬տավճռով վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակելիս պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դա¬տավճռով նշա¬նակված պատժի կրած մասը։
Անդրադառնալով սույն գործով պատժի կրման սկիզբն հաշվարկելու հարցին` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի նկատմամբ նշանակվող վերջնա¬կան պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 20-ի թիվ ԵԱԴԴ /0030/01/11 դատավճռով նշանակված պատժի սկզբից` 2011թ. ապրիլի 13-ից, որի դեպքում այդ դա¬տավճռով ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի կրած պատիժը լրացուցիչ հաշվակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկվում է 2011թ. ապրիլի 13-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածում։ Միևնույն ժամանակ սույն դատավճռով ամբաստանյալ Կ.Սահակ¬յանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժը գումա¬րելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում այն, որ դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ ամբաս¬տանյալ Կ.Սահակյանը դեռևս չի կրել նախորդ դատավճռով նշանակված ազատազրկման 3/երեք/ տարի 5/հինգ/ ամիս 13 /տասներեք/ օրը։
Ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով պատիժ նշանակելիս Դատարանն հաշվի առավ նաև այն, որ թեև վերջինս 2007թ. ապրիլի 11-ի և 2009թ. դեկտեմբերի 1-ի դատավճիռներով դատապարտվել է մինչ 2011թ. մայիսի 25-ը գործող քրեական օրենքով ծանր հանցագործություն համարվող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու համար, սակայն դրա¬նից հետո օրենսդիրն այն դասել է միջին ծանրության հանցագոր¬ծությունների թվին, հետևա¬բար` սույն գործով ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի նկատմամբ դատավճիռ կայաց¬նելու դրությամբ քրեական օրենքում կատար¬ված և 2011թ. մայիսի 25-ին ուժի մեջ մտած, ամբաստանյալ Կ.Սահակյանի վիճակը բարելավող այդ փոփո¬խությանը պետք է տրվի հետադարձ ուժ և ամբաս¬տանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի կանոններով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին ծանրության և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով, այսինքն` Կ.Սահակյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Կ.Սահակյանը պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» քրեակատարողական հիմնարկում` Դատարանը գտնում է, որ դեռևս 2011թ. դեկ¬տեմբերի 16-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կալա¬նավորումն անհրաժեշտ է վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննության առնելով տուժող Անի Ստեփանյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայ¬ցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է լրիվ բավարարել` 752.890 ՀՀ դրամը բռնա¬գան¬ձելով ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի անձնական գույքից։ Ամբաստանյալ Անահիտ Ղազարյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ԵՊՀ ռեկտորատի նիստի թիվ 32 արձանագրությունից 2008թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ 03-44-52 քաղվածքի պատճենը, ինպես նաև որպես ապացույց ճանաչված` 2009թ. փետրվարի 28-ի ամսաթվով Կարինե Սահակյանի կազմած, Ստեփանյաններից գումարներ ստանալը, գումարների չափն ու ստացման նպատակն հաստատող ստացա¬կանի պատճենը պետք է թողնել սույն քրեական գործում։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ամբաս¬տանյալ Կարինե Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով նրան մեղսագրվող հանցագոր¬ծությունների բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Կարինե Պողոսի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դա¬տա¬¬պարտել ազա¬տազրկման 3 /երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Կարինե Սահակյանի նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ սույն դա¬տավճռով նշա¬նակված 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումա¬րելով Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի 2011թ. սեպ¬տեմբերի 20-ի դա¬տավճռով նշանակված 4 /չորս/ տարի 4 /չորս/ ամիս 4 /չորս/ օր ժամ¬կետով ազատազրկում պատժից 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիսը` Կարինե Սահակյանի նկատմամբ վերջնական պա¬տիժ նշանակել ազա¬տազրկում 5 /հինգ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկե¬տով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2011թ. ապրիլի 13-ից։
Կարինե Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված կեղծ փաստաթուղթը` ԵՊՀ ռեկտորատի նիստի թիվ 32 արձա¬նագրության 2008թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ 03-44-52 քաղվածքը, ինչպես նաև ապացույց ճանաչված` 2009թ. փետրվարի 28-ի ամսաթվով Կարինե Սահակյանի կազմած ստա¬ցականը թողնել քրեական գործում։
Տուժող Անի Ստեփանյանի ներկայացրած 752.890 /յոթ հարյուր հիսուներկու հազար ութ հարյուր իննսուն/ ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը լրիվ բավարարել` այն բռնագանձելով Կարինե Սահակյանի անձնական ունեցվածքից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ