ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

գործ թիվ ԵԿԴ/0272/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26 հուլիսի 2012 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ.ՉԱԽՈՅԱՆԻ
տուժողներ` Հ.ԵԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ԵՆԳԻԲԱՐՅԱՆԻ
Ա.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
Ա.ՓԱՐՍԱԴԱՆՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ա.ԱԹՈՅԱՆԻ
տուժող Հ.Եգորյանի ներկայացուցիչ` Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
տուժող Ա.Փարսադանյանի ներկայացուցիչ` Գ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ս.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի և նրա պաշտպան Ս.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքները, ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մկրտչյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի և Հարություն Մանուկյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ խմբով խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 59110111 քրեական գործը:

2. 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը ձերբակալվել է:

3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ թիվ 59110111 քրեական գործով Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

4. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մկրտչյանը 2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59110111 քրեական գործով մեղադրյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու վերաբերյալ, որն առաջին ատյանի դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:

5. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մկրտչյանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 16-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59110111 քրեական գործով մեղադրյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկու ամիս ժամանակով` մինչև 2012 թվականի փետրվարի 28-ը, երկարացնելու վերաբերյալ, որն առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է:

6. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 59110111 քրեական գործով Սվետլանա Ալեքսանյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` Հարություն Եգորյանին, Արամ Ենգիբարյանին, Արմեն Բադալյանին, Արման Փարսադանյանին, Հրաչյա Ասատրյանին, Արսեն Աթոյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի արժողության ավտոմեքենաները խարդախությամբ հափշտակելու համար:

7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին թիվ 59110111 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:

8. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2012 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2012 թվականի հունվարի 20-ին, ժամը 16.00-ին:

9. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճռով Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել առաջադրված մեղադրանքի 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել առաջադրված մեղադրանքի 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել առաջադրված մեղադրանքի 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել առաջադրված մեղադրանքի 4-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել առաջադրված մեղադրանքի 5-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել առաջադրված մեղադրանքի 6-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ից:
Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է Հրաչյա Վրեժի Ասատրյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանից և Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանից համապարտության կարգով հօգուտ Հրաչյա Վրեժի Ասատրյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 1.146.000 (մեկ միլիոն հարյուր քառասունվեց հազար) ՀՀ դրամ:
Դատավճռով որոշվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և 2011 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ Արսեն Աթոյանին ի պահ հանձնված` «Մերսեդես-Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 30ԼՏ213 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վերաբերյալ առկա գույքային վեճը թողնել լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճռով որոշվել է նաև 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և 2011 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Հրաչյա Ասատրյանին ի պահ հանձնված «Մերսեդես-Բենց Ե-320» մակնիշի 29ՏՏ661 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վերաբերյալ առկա գույքային վեճը թողնել լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով, 2011 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ «Մարիլի» ՓԲ ընկերությանը պատկանող գրավատան տնօրեն Լուսինե Աբրահամյանին ի պահ հանձնված «Հունդայի Գալոպեր» մակնիշի 29ՕՍ176 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վերաբերյալ առկա գույքային վեճը թողնել լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով, 2011 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ «Մարիլի» ՓԲ ընկերությանը պատկանող գրավատան տնօրեն Լուսինե Աբրահամյանին ի պահ հանձնված «Տոյոտա ԲԲ» մակնիշի 29ԼԼ574 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վերաբերյալ առկա գույքային վեճը թողնել լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով, 2011 թվականի նոյեմբերի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և 2011 թվականի նոյեմբերի 25-ի որոշմամբ Միխայիլ Առուստամովին ի պահ հանձնված «Միցուբիշի Աիրտեկ» մակնիշի 24ԼԼ598 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վերաբերյալ առկա գույքային վեճը թողնել լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով, 2011 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և 2011 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշմամբ Վահան Մուրադյանին ի պահ հանձնված «Մերսեդես-Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 26ՍՍ863 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վերաբերյալ առկա գույքային վեճը թողնել լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով, 2011 թվականի նոյեմբերի 04-ի և 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշումներով համապատասխանաբար Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի և Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը համարել լուծված:
Դատական ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:

10. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել նաև ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանը, ով դատավճիռը չի բողոքարկել:

11. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանը և վերջինիս պաշտպան Ս.Հարությունյանը:
Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:

12. Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ ԱՆ <<Աբովյան>> քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմ մուտք է եղել 2012 թվականի մարտի 30-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի ապրիլի 04-ին:
Պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի մարտի 21-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սվետլանա Ապարտակի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի ապրիլի 06-ին:

13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2012 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սվետլանա Ապարտակի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2012 թվականի ապրիլի 26-ին, ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքում:


ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ

14. Ըստ մեղադրական եզրակացության` Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա 2011 թվականի հուլիսի 13-ից հոկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարություն Մանուկյանի հետ նախնական համաձայնությամբ կատարել է իր ամուսնու` Աշոտ Ալեքսանյանի կողմից կազմակերպված խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակություններ:
Այսպես.
1. 2011 թվականի հուլիսի 13-ին, Աշոտ Ալեքսանյանը, խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, կալանավայրից իր կողմից օգտագործվող 094-39-20-19 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Հարություն Եգորյանի կողմից «Ավտոթերթ» շաբաթաթերթում ավտոմեքենա վաճառելու վերաբերյալ հայտարարության մեջ նշված 094-25-25-45 հեռախոսահամարին ու վերջինին հայտնել, որ ցանկանում է գնել նրան պատկանող «Մերսեդես Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 18ՍՍ157 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, իսկ այն տեսնելու համար Հարություն Եգորյանին կզանգահարեն ու կհանդիպեն իր կինը` Սվետլանա Ալեքսանյանը և եղբայրը` Հարություն Մանուկյանը: Պայմանավորվածության համաձայն` նույն օրը Սվետլանա Ալեքսանյանն իրեն պատկանող 094-97-30-01 հեռախոսահամարով զանգահարել է Հարություն Եգորյանի նույն հեռախոսահամարին, որից հետո Հարություն Մանուկյանի հետ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում` ավտոմեքենայի մոտ հանդիպել են Հարություն Եգորյանին: Այնուհետև նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ` Սվետլանա Ալեքսանյանը և Հարություն Մանուկյանը, Հարություն Եգորյանին պատկանող և վերջինի աներ Աշոտ Ճուղուրյանի անվամբ հաշվառված «Մերսեդես Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 18ՍՍ157 պետհամարանիշի ավտոմեքենան իբրև 4.790.240 ՀՀ դրամին համարժեք 13.000 ԱՄՆ դոլարով գնելու և գումարը 2011 թվականի հուլիսի 26-ին վճարելու պատրվակով, խաբեությամբ և չարաշահելով Հարություն Եգորյանի վստահությունը, 2011 թվականի հուլիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՃՈ թիվ 1 հաշվառման և քննական բաժանմունքում Աշոտ Ճուղուրյանի հետ կնքել են վերը նշված ավտոմեքենան Հարություն Մանուկյանին վաճառելու վերաբերյալ պայմանագիր, որից հետո մեքենայի նկատմամբ ձեռք բերելով սեփականության իրավունք և փաստացի տիրանալով ավտոմեքենային, խարդախությամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի` 4.875.000 ՀՀ դրամ արժողության «Մերսեդես Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 18ՍՍ157 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը մի քանի օր անց 7.500 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են Միխայիլ Առուստամովին` Հարություն Եգորյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս: Ավտոմեքենան վաճառելուց հետո Հարություն Մանուկյանը 5.000 ԱՄՆ դոլարը տվել է Սվետլանա Ալեքսանյանին: Այսինքն` Սվետլանա Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2. Բացի այդ, 2011 թվականի հուլիսին Աշոտ Ալեքսանյանը, խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, կալանավայրից իր կողմից օգտագործվող 094-39-20-19 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Արամ Ենգիբարյանի կողմից «Ավտոթերթ» շաբաթաթերթում ավտոմեքենա վաճառելու վերաբերյալ հայտարարության մեջ նշված 094-88-10-01 հեռախոսահամարին ու վերջինին հայտնել, որ ցանկանում է նրան պատկանող «Միցուբիշի Աիրտրեկ» մակնիշի 23ՕՍ690 պետհամարանիշի ավտոմեքենան գնել, իսկ այն տեսնելու համար Արամ Ենգիբարյանին կզանգահարի ու կհանդիպի իր կինը` Սվետլանա Ալեքսանյանը:
Պայմանավորվածության համաձայն` Սվետլանա Ալեքսանյանն իրեն պատկանող 094-97-30-01 հեռախոսահամարով զանգահարել է Արամ Ենգիբարյանի նույն հեռախոսահամարին, որից հետո Հարություն Մանուկյանի հետ, Երևան քաղաքի Արշակունյաց փողոցում` ավտոմեքենայի մոտ հանդիպել են: Այնուհետև նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ` Սվետլանա Ալեքսանյանը և Հարություն Մանուկյանը, խաբեությամբ և չարաշահելով Արամ Ենգիբարյանի վստահությունը, վերջինին պատկանող և նրա հոր` Էդուարդ Ենգիբարյանի անվամբ հաշվառված «Միցուբիշի Աիրտրեկ» մակնիշի 23ՕՍ690 պետհամարանիշի ավտոմեքենան իբրև 4.022.700 ՀՀ դրամին համարժեք 11.000 ԱՄՆ դոլարով գնելու և գումարը 20 օր անց վճարելու պատրվակով 2011 թվականի օգոստոսի 4-ին Մալաթիայի նոտարական գրասենյակում Էդուարդ Ենգիբարյանը լիազորագիր է տվել Հարություն Մանուկյանին` ավտոմեքենան հաշվառումից հանելու, վաճառելու, գրավ դնելու և գրավից հանելու, վարձակալության, անհատույց օգտագործման հանձնելու վերաբերյալ, որից հետո խաբեությամբ մեքենայի նկատմամբ ձեռք բերելով հաշվառումից հանելու իրավունք և փաստացի տիրանալով ավտոմեքենային, խարդախությամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի 4.125.000 ՀՀ դրամ արժողության «Միցուբիշի Աիրտրեկ» մակնիշի 23ՕՍ690 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը մի քանի օր անց 5.500 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են Միխայիլ Առուստամովին` Էդուարդ Ենգիբարյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս: Այսինքն` Սվետլանա Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
3. Բացի այդ, 2011 թվականի օգոստոսին Աշոտ Ալեքսանյանը, խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, կալանավայրից իր կողմից օգտագործվող 094-39-20-19 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Բադալյանի կողմից «Ավտոթերթ» շաբաթաթերթում ավտոմեքենա վաճառելու վերաբերյալ հայտարարության մեջ նշված 098-99-88-07 հեռախոսահամարին ու վերջինին հայտնել, որ ցանկանում է նրան պատկանող «Տոյոտա ԲԲ» մակնիշի 24ԼԼ354 պետհամարանիշի ավտոմեքենան գնել, իսկ այն տեսնելու համար կզանգահարի ու կհանդիպի իր կինը` Սվետլանա Ալեքսանյանը: Պայմանավորվածության համաձայն` Սվետլանա Ալեքսանյանն իրեն պատկանող 094-97-30-01 հեռախոսահամարով զանգահարել է Արմեն Բադալյանի նույն հեռախոսահամարին, որից հետո Երևան քաղաքի Բագրատունյաց և Արտաշիսյան փողոցների խաչմերուկում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել են: Սվետլանա Ալեքսանյանը, խաբեությամբ և չարաշահելով Արմեն Մանուկի Բադալյանի վստահությունը, վերջինի հետ պայմանավորվել է գումարը 2011 թվականի սեպտեմբերի 8-ին վճարելու պատրվակով 3.560.000 ՀՀ դրամին համարժեք 9.500 ԱՄՆ դոլարով գնել սեփականության իրավունքով նրան պատկանող «Տոյոտա ԲԲ» մակնիշի 24ԼԼ354 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: 2011 թվականի օգոստոսի 26-ին նոտարական գրասենյակում կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր` ավտոմեքենան Արմեն Բադալյանի կողմից Աշոտ Ալեքսանյանի դուստր Ստելլա Ալեքսանյանին վաճառելու վերաբերյալ, որից հետո, խաբեությամբ մեքենայի նկատմամբ ձեռք բերելով սեփականության իրավունք և փաստացի տիրանալով ավտոմեքենային, խարդախությամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի` 3.570.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տոյոտա ԲԲ» մակնիշի 24ԼԼ354 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` Արմեն Բադալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս: Նշված ավտոմեքենան Սվետլանա Ալեքսանյանը գրավադրել է գրավատանն ու ստացել 1.500.000 ՀՀ դրամ վարկ: Այսինքն` Սվետլանա Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
4. Բացի այդ, 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Աշոտ Ալեքսանյանը, խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, կալանավայրից իր կողմից օգտագործվող 094-39-20-19 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Արման Փարսադանյանի կողմից «Ավտոթերթ» շաբաթաթերթում ավտոմեքենա վաճառելու վերաբերյալ հայտարարության մեջ նշված 055-08-02-77 հեռախոսահամարին ու վերջինին հայտնել, որ ցանկանում է գնել նրան պատկանող «Հունդայի Գալոպեր» մակնիշի 15ՕՍ040 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, իսկ այն տեսնելու համար Արման Փարսադանյանին կզանգահարի ու կհանդիպի իր կինը` Սվետլանա Ալեքսանյանը: Պայմանավորվածության համաձայն` հաջորդ օրը Սվետլանա Ալեքսանյանն իրեն պատկանող 094-97-30-01 հեռախոսահամարով զանգահարել է Արման Փարսադանյանի նույն հեռախոսահամարին, որից հետո գնացել է վերջինի բնակության վայր ու հանդիպել նրան: Այնուհետև նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ` Սվետլանա Ալեքսանյանը խաբեությամբ և չարաշահելով Արման Փարսադանյանի վստահությունը, վերջինի հետ պայմանավորվել է գումարը մինչև 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ը վճարելու պատրվակով 2.995.760 ՀՀ դրամին համարժեք 8.000 ԱՄՆ դոլարով գնել նրան պատկանող, վերջինի մորաքրոջ ամուսնու` Աշոտ Ռաֆիկի Աղիկյանի անվամբ հաշվառված «Հունդայի Գալոպեր» մակնիշի 15ՕՍ040 պետհամարանիշի ավտոմեքենան և 2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՃՈ Վանաձորի հաշվառման և քննական բաժանմունքում կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր` ավտոմեքենան Աշոտ Աղիկյանի կողմից Սվետլանա Ալեքսանյանի ծանոթ Մարատ Բադալյանին վաճառելու վերաբերյալ, որից հետո` խաբեությամբ մեքենայի նկատմամբ ձեռք բերելով սեփականության իրավունք, և փաստացի տիրանալով ավտոմեքենային, խարդախությամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի` 3.050.000 ՀՀ դրամ արժողության «Հունդայի Գալոպեր» մակնիշի 15ՕՍ040 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` Արման Փարսադանյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս: Նշված ավտոմեքենան Սվետլանա Ալեքսանյանը գրավադրել է գրավատանն ու ստացել 1.000.000 ՀՀ դրամ վարկ: Այսինքն` Սվետլանա Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
5. Բացի այդ, 2011 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Աշոտ Ալեքսանյանը, խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, կալանավայրից իր կողմից օգտագործվող 094-39-20-19 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Հարություն Եգորյանի կողմից «Ավտոթերթ» շաբաթաթերթում ավտոմեքենա վաճառելու վերաբերյալ հայտարարության մեջ նշված 098-97-00-06 հեռախոսահամարին ու վերջինին հայտնել, որ ցանկանում է գնել նրան պատկանող «Մերսեդես Բենց Ե-320» մակնիշի 17ՕՏ809 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, իսկ այն տեսնելու համար Հարություն Եգորյանին կզանգահարի ու կհանդիպի իր կինը` Սվետլանա Ալեքսանյանը։ Պայմանավորվածության համաձայն` հաջորդ օրը Սվետլանա Ալեքսանյանն իրեն պատկանող 094-97-30-01 հեռախոսահամարով զանգահարել է Հրաչյա Ասատրյանին, որից հետո գնացել է Կոտայքի մարզի Կաթնաղբյուր գյուղ ու հանդիպել նրան: Այնուհետև նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ Սվետլանա Ալեքսանյանը, խաբեությամբ և չարաշահելով Հրաչյա Ասատրյանի վստահությունը, վերջինի հետ պայմանավորվել է գումարը 15 օր անց վճարելու պատրվակով 4.100.000 ՀՀ դրամով գնել սեփականության իրավունքով նրան պատկանող «Մերսեդես Բենց Ե-320» մակնիշի 17ՕՏ809 պետհամարանիշի ավտոմեքենան և 2011 թվականի հոկտեմբերի 9-ին ՀՀ ոստիկանության ՃՈ Աբովյանի հաշվառման և քննական բաժանմունքում կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր` ավտոմեքենան Հրաչյա Ասատրյանի կողմից Սվետլանա Ալեքսանյանի դուստր Ստելլա Ալեքսանյանին վաճառելու վերաբերյալ, որից հետո խաբեությամբ մեքենայի նկատմամբ ձեռք բերելով սեփականության իրավունք և փաստացի տիրանալով ավտոմեքենային, խարդախությամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի` 3.600.000 ՀՀ դրամ արժողության «Մերսեդես Բենց Ե-320» մակնիշի 17ՕՏ809 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` Հրաչյա Ասատրյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս: Նշված ավտոմեքենան Սվետլանա Ալեքսանյանը գրավադրել է գրավատանն ու ստացել 1.500.000 ՀՀ դրամ վարկ: Այսինքն` Սվետլանա Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
6. Բացի այդ, 2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում, Աշոտ Ալեքսանյանը կալանավայրից իր կողմից օգտագործվող 094-39-20-19 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Արսեն Աթոյանի կողմից «Ավտոթերթ» շաբաթաթերթում ավտոմեքենա վաճառելու վերաբերյալ հայտարարության մեջ նշված 099-32-24-44 հեռախոսահամարին ու վերջինին հայտնել, որ ցանկանում է գնել նրան պատկանող «Մերսեդես Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 24ԼԼ746 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, իսկ այն տեսնելու համար Արսեն Աթոյանին կզանգահարի ու կհանդիպի իր կինը` Սվետլանա Ալեքսանյանը: Պայմանավորվածության համաձայն` նույն օրը Սվետլանա Ալեքսանյանն իրեն պատկանող 094-97-30-01 հեռախոսահամարով զանգահարել է Արսեն Աթոյանին, որից հետո գնացել և Երևան քաղաքում հանդիպել է նրան: Այնուհետև նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ` Սվետլանա Ալեքսանյանը խաբեությամբ և չարաշահելով Արսեն Աթոյանի վստահությունը, վերջինի հետ պայմանավորվել է գումարը 15 օր անց վճարելու պատրվակով 4.541.040 ՀՀ դրամին համարժեք 12.000 ԱՄՆ դոլարով գնել սեփականության իրավունքով նրան պատկանող «Մերսեդես Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 24ԼԼ746 պետհամարանիշի ավտոմեքենան և 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՃՈ թիվ 1 հաշվառման և քննական բաժանմունքում կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր` ավտոմեքենան Արսեն Աթոյանի կողմից Աշոտ Ալեքսանյանի դուստր Գեղեցիկ Ալեքսանյանին վաճառելու վերաբերյալ, որից հետո խաբեությամբ մեքենայի նկատմամբ ձեռք բերելով սեփականության իրավունք և փաստացի տիրանալով ավտոմեքենային, խարդախությամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի` 4.200.000 ՀՀ դրամ արժողության «Մերսեդես Բենց ՄԼ-320» մակնիշի 24ԼԼ746 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` Արսեն Աթոյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս: Այսինքն` Սվետլանա Ալեքսանյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԸ

Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

15. Ամբաստանյալ Սվետլանա Ալեքսանյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի 01.03.2012թ. դատավճիռը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ իր նկատմամբ նշանակել օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան` բերելով հետևյալ հիմնավորումները.

16. Ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ինքը և իր ամուսինն իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչել և միջնորդել են կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, որի արդյունքում առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ այնուամենայնիվ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ, որն անարդարացի է և չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջներից և սկզբունքներից:
Ըստ բողոքաբերի` առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ իր մոտ ախտորոշված է <<զարկերակային հիպերտենզի 1-2, ֆիբրոզ-կիստոզ մաստպաթիա>>, ներկայումս մեկուսարանում ստանում է համապատասխան բուժում, բացի այդ` ՔԿՀ ղեկավարության կողմից բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի կարծիքով առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև այն էական հանգամանքները, որ ինքը նախկինում արատավորված և դատված չի եղել, աջակցել է գործի քննությանը, գիտակցել է իր կատարած արարքի հետևանքները, գործում բացակայում են իր պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, որպիսի պայմաններում հնարավոր էր իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Բացի վերոգրյալից, վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ դատաքննությունից հետո իր հարազատներն ամբողջությամբ հատուցել են տուժող Արման Բադալյանին պատճառված վնասը, որով էականորեն նվազել է ինչպես հանցանքի ծանրության, այնպես էլ իր անձի վտանգավորության աստիճանը:
Ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանը գտնում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում հնարավորություն կունենա կարգավորել իր առողջական վիճակը, ինչպես նաև հատուցել մյուս տուժողների վնասները:

17. Ամբաստանյալի պաշտպան Ս.Հարությունյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 01.03.2012թ. դատավճիռը, իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` բերելով հետևյալ հիմնավորումները.

18. Պաշտպան Ս.Հարությունյանն իր վերաքննիչ բողոքում մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների իրավանորմերը, նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն ակնհայտ խիստ է, այն չի բխում նշված հոդվածների պահանջներից և սկզբունքներից:
Պաշտպանը նշել է նաև, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում չի արձանագրել, հետևաբար նաև հաշվի չի առել Ա.Ալեքսանյանի վատառողջ լինելու հանգամանքը, որի վերաբերյալ համապատասխան հարցման արդյունքում ՔԿՀ ղեկավարից ստացվել է պատասխան այն մասին, որ Սվետլանա Ալեքսանյանի մոտ ախտորոշված է <<զարկերակային հիպերտենզի 1-2, ֆիբրոզ-կիստոզ մաստպաթիա>>, որի կապակցությամբ ՔԿՀ-ում ստանում է համապատասխան բուժում:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև այն կարևոր հանգամանքները, ինչպիսիք են դրական բնութագրվելը, նախկինում արատավորված և դատված չլինելը, գործի քննությանն աջակցելը, պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Նման պայմաններում պաշտպանը գտնում է, որ առկա էին հիմքեր իր պաշտպանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի իրավադրույթները, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07, 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 գործերով որոշումների մեջ արտահայտած իրավադիրքորոշումները, պաշտպան Ս.Հարությունյանը նշել է, որ սույն գործով ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը կարող էր համարվել օբյեկտիվ և արդարացի:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և պաշտպանի ելույթները, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Հ.Չախոյանի, տուժողների պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

Նշանակված պատժի համապատասխանությունը
կատարված հանցանքների ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին

19. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:

20. Սույն գործով վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Սվետլանա Ալեքսանյանը և պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանը, ովքեր խնդրել են հաշվի առնելով սույն որոշման 16-րդ և 18-րդ կետերում նշված հանգամանքները, Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը` սահմանելով օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել:

21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:

22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:

23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:

24. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:

25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այսինքն, դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության աստիճանը և այլն/:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը անհատականացման հիմք են ոչ միայն արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր հատկանիշները` ընտանեական դրությունը, առողջական վիճակը, դատվածությունը, դրսևորած վարքագիծը աշխատանքում, շրջապատում և կենցաղում, տարիքը և այլն, և պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ կհասնի պատժի նպատակներին:

26. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերվում են ինչպես հանցագործության, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում է միաժամանակ և հանցագործությունը, և հանցավորի անձնավորությունը:
Այդ իսկ պատճառով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերվում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:

27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ազատազրկման ձևով պատիժ է նախատեսված չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Փաստորեն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին:

28. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:

29. Ընդհանուր իրավասության դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին և հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ` վեց դրվագով, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:

30. Փաստորեն, առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված է համարել Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի կողմից իրեն մեղսագրված հանցանքները կատարելը և իրավացիորեն գտել է, որ վերջինս կատարած արարքների համար ենթակա է պատժի:

31. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 5-րդ մասի` դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված ապացույցների հետազոտություն չի կատարում: Սակայն ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:

32. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը:

33. Առաջին ատյանի դատարանը, Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` 6 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով:

34. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս մասնավորապես նշել է հետևյալը.
<<…: Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Սվետլանա Ալեքսանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը և վատառողջ լինելը:
Վերը նշված անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Սվետլանա Ալեքսանյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ առկա են:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սվետլանա Ալեքսանյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:>>:

35. Ամբաստանյալ Սվետլանա Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև վերջինիս կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:

36. Վերաքննիչ դատարանը նման պայմաններում գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:

37. Փաստորեն, առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Սվետլանա Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված իրավադրույթները և հանգել է ճիշտ հետևության` վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի նշված հոդվածներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակելով պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:

38. Քննության առնելով պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է վերջինիս կատարած հանցանքների ծանրությանը և իր անձին և, որ վերաքննիչ բողոքներում նշված փաստարկները նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք չեն հանդիսանում:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման անհնարինությունը


39. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի` օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է հետևյալ երկու պայմաններից առնվազն մեկը`
1. գործի բացառիկ հանգամանքները,
2. խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:

40. Օրենսդիրը բացառիկ հանգամանքները կապում է հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, ինչպես նաև հանցանքը կատարելիս և դրանից հետո նրա վարքագծի հետ:
Բացառիկ կարող են համարվել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող հանգամանքների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք ազդել պատժի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածում նշված <<բացառիկ>> բառը ենթադրում է, որ պատիժը մեղմացնող առանձին հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս է գալիս սովորական հանգամանքների շրջանակից:

41. Մինչդեռ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող առանձին հանգամանքները կամ դրանց համակցությունը, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում և վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, ամբաստանյալի կողմից մատնանշված հանգամանքներն ու անձը բնութագրող տվյալներն այն աստիճանի առանձնահատուկ չեն, որ համարվեն բացառիկ:

42. Հետևաբար, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան:


ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհնարինությունը


43. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/

44. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/

45. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է մի շարք որոշումներում, <<…որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:
Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը…>>: /տես` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 23-ի ԵԷԴ/0138/01/09 որոշումը, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի ԵԿԴ/0126/01/10 որոշումը/

46. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, իր 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի ԵԿԴ/0098/01/09 որոշմամբ նշել է հետևյալը. <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատատարնի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը:)…>>:

47. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>

48. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, նկատի ունենալով սույն որոշման 27-35-րդ կետերում նշված հանգամանքները, սույն որոշման 14-րդ կետում շարադրված գործի փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը և գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ վերջինս պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, և նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը չունի համոզվածություն, վստահություն, առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Սվետլանա Ալեքսանյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, ամբաստանյալի և պաշտպանի հայտնած փաստարկներն այն մասին, որ հանցագործությամբ տուժողներ Ա.Բադալյանին և Հ.Ասատրյանին պատճառված գույքային վնասը ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանի հարազատները վերականգնել են ամբողջությամբ, իսկ մյուս տուժողների գույքային վնասը վերականգնել են մասամբ, ապա դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության վտանգավորության աստիճանը և Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն:

49. Այսինքն, Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյան ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքների համար և, որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը:


Դատական ակտով քաղաքացիական հայցը լուծելու իրավաչափությունը


50. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ու վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան>>:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<Վնասը համատեղ պատճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի համաձայն` <<Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը լուծվում է դատավճռով>>:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով որոշվել է Հրաչյա Վրեժի Ասատրյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի, այն է` ամբաստանյալներ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանից և Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանից համապարտության կարգով հօգուտ Հրաչյա Վրեժի Ասատրյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 1.146.000 ՀՀ դրամ:
Վերաքննիչ դատարանում, դատաքննության ընթացքում տուժող Հ.Ասատրյանը դատարանին գրավոր դիմում ներկայացրեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի հարազատներն ամբողջությամբ հատուցել են հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը և ամբաստանյալից որևէ պարտք ու պահանջ չունի:
Վերոնշյալ հանգամանքը վերաքննիչ դատարանին հիմք է տալիս բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճիռը Հ.Ասատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասով և այդ մասով քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:


Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ և 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը


à ð à Þ º ò

1. Ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի և նրա պաշտպան Ս.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ Սվետլանա Սպարտակի Ալեքսանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճիռը պատժի մասով թողնել օրինական ուժի մեջ:

2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 01-ի դատավճիռը տուժող Հ.Ասատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասը բեկանել և այդ մասով քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:

3. Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ