Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0267/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Արման Ադյան
Արման Ադյան Վլադիմիրի
Արման Ադյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-04-10 | 15:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-02-13 | 11:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-07 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-01-31 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-01-23 | 10:00 | 4 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0267/01/11
Նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.Չարխիֆալակյանի
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.Մկրտչյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Թ. Լազարյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.Ադյանի
Դռնբաց դատական նիստում, պաշտտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ԱՐՄԱՆ ՎԼԱԴԻՄԻՐԻ ԱԴՅԱՆԻ ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
23.06.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ա.Չոբանյանի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Գևորգ Ալեն Լազարովին մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13183011 քրեական գործը ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
23.09.2011թ. Արման Վլադիմիրի Ադյանը ձերբակալվել է:
24.09.2011թ. Արման Վլադիմիրի Ադյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը մեկ այլ որոշմամբ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է 2/երկու/ ամսով կալանավորումը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.10.2011թ. որոշմամբ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը բավարարվել է և գրավի չափ է սահմանվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգհարյուր հազար/:
26.12.2011թ. սույն քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճռով Արման Վլադիմիրի Ադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցվել է կալանքի տակ պահելու 28 օրը և անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 2/երկու/ օր ժամկետով:
Ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցը` գրավը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2012թ. մարտի 16-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա 2011թ. հունիսի 21-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 50-րդ շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը` ժամը 23:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ.Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանք սպառնացող ծանր մարմնական վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Ամբաստանյալի շահերի պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի պատիժ:
Բողոքաբերը հայտնել է, որ 1993թ. հունիսի 23-ին Հայաստանը միացել է ՄԱԿ-ի Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիային։ Երեխայի իրավունքների կոնվենցիան պահանջում է մասնակից պետություններից իրականացնել անչափահասների արդարադատության համապարփակ քաղաքականություն հատուկ ուշադրություն դարձնելով անչափահասների իրավախախտումների կանխարզելմանր, այլրնտրանքային միջոցների ներդրմանը, որոնք հնարավորություն կտան անչափահասների իրավախախտումներին արձագանքելու առանց դատավարական ընթացակարգերին դիմելու, ինչպես նան իրականացնել ԵԻԿ-ի 37-րդ և 40-րդ հոդվածներում պարունակվող բոլոր դրույթներր։ Մյուս միջազգային փաստաթղթերը, ինչպիսիք են Քաղաքացիական հ քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը /ՔՔԻՄԴ/, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիան /ՄԻԵԿ/, Տնտեսական, սոցիալական հ մշակութային իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը /ՏՄՄԻՄԴ/ նույնպես կիրառելի են և պարունակում են անչափահասների արդարադատության վերաբերյալ դրույթներ: 2003թ. ընդունվել է Երեխաների իրավունքների պաշտպանության գործողությունների ազգային ծրագիրը /2003թ. ազգային ծրագիր/, որը պետք է իրականացվի 2004-2015թթ.։
Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիան անչափահասների նկատմամբ արդարադատության իրականացման կարևորագույն իրավական փաստաթուղթ է, քանի որ այն իրավաբանորեն պարտադիր Է ՄԱԿ-ի գրեթե բոլոր անդամ երկրների համար։ Հետևաբար, այն ավելի համընդգրկուն է և պարտադիր, քան միջազգային այլ փաստաթղթեր։
Անչափահասների արդարադատությանն են վերաբերում կոնվենցիայի 37-րդ և 40-րդ հոդվածները։ Կարևոր է 37-րդ և 40-րդ հոդվածները մեկնաբանել կոնվենցիայի ընդհանուր և նրա հիմնական <երաշխավորող իրավունքների> համատեքստում։ Այն ներառում է կյանքի, գոյատևելու և զարգանալու իրավունքը, երեխայի շահերի պաշտպանությունը իբրև առաջնային սկզբունք ընդունելը, խտրականության բացառումը և մասնակցության իրավունքը։
Անչափահասները քրեական պատասխանատվության են ենթարկվում և նրանց նկատմամբ պատիժ է նշանակվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան հաշվի առնելով քրեական օրենսգրքի 5-րդ բաժնում նախատեսված կանոնները։ Այսինքն` օրենսդիրը անչափահասների նկատմամբ քրեական պատասխանատվության և պատժի առանձնահատկությունների վերաբերյալ քրեական օրենսգրքում առանձին բաժին է հատկացրել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկան զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձր բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Սույն գործով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են հանդիսանում այն, որ նա շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, անչափահաս է, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, հանդիսանում է Երևանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 12-րդ դասարանի աշակերտ։
Պաշտպանը նշում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Ա.Ադյանի պատժաչափի հարցը պետք է քննարկել նաև անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների (Պեկինյան կանոններ) լույսի ներքո, որի 19.1-ին կետի համաձայն՝ անչափահասին որևէ ուղղիչ հիմնարկում ներփակելը միշտ պետք է ծայրահեղ միջոց լինի՝ անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետի համար կիրառված:
Պաշտպանը հայտնել է նաև, որ Ա.Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը քննության առնելիս, պետք է հաշվի առնել այն, որ վերջինիս կողմից հանցանքի կատարումը ուղեկցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքներով`
1) այն, որ նա անչափահաս է,
2) նախաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանակաև ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը,
3) ներկայումս գիտակցում է, որ կատարել է վատ արարք, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար,
4) նախկինում դատված չի եղել
5) ունի մշտական բնակավայր
6) միջնակարգ դպրոցի աշակերտ է,
7) միակողմանի ծնողազուրկ է,
ՀՀ բանակում ժամկետային ծառայության զորակոչի ենթակա է:
Երնանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատարանը հաստատված է համարել նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները, սակայն պատշաճ չի զնահատել դրանք։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում չկան։
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73, 376, 376-1, 380-1, 381, 395 և 399 հոդվածների պահանջներով` պաշտպանը խնդրել է ` Երևան քաղաքի կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճիռը՝ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Սդյանի վերաբերյալ պատժի մասով բեկանել և փոփոխել այն մեղմացման առումով։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի դրույթները, նշանակել իրեն մեղսագրվող հանցանքի հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելուն, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այդ պահանջը ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը՝
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար,
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ,
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (տե՛ս Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն` օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար որպես հիմք պետք է հանդիսանան այն բացառիկ հանգամանքները, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հագամանքների համակցութունը, ընդ որում` բացառիկ հանգամանքների հարցը լուծվում է` ելնելով յուրաքանչյուր կոնկրետ հանցագործության, ինչպես նաև հանցագործի բնութագրող տվյալներից:
Արման Ադյանի վերաբերյալ գործի նյութերից երևում է, որ չկան այնպիսի հանգամանքեր, որոնք բացառիկ են և էականորեն կարող են նվազեցնել հանցանքի` հանրութան համար վտանգավորության աստիճանը:
Բացի այդ, բողոքում մատնանշված հանգամանքների գնահատման արդյունքում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը արդեն իսկ նշանակել է սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժաչափը, ուստի բողոքն այդ մասով չի կարող բավարարվել:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի բողոքի հիմնավորումներին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնները, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքը ենթակա է բավարարման հետևյալ նկատառումներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Այսինքն, դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել (տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008 թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Այդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու (տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը):
Վերը հիշատակված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի այն դրույթները, որոնք վերաբեվում են պատժին և պատժի նպատակներին: Կ.Հարությունյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը ՎԲ201/07 30.11.2007թ.որոշմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշներից կարևորել է նաև այն դիրքորոշումը, որ դատապարտյալի ուղղվելու մասին դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի միայն գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Կ.Հարությունյանի որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է նաև հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը` գտնելով, որ դրանք էական նշանակություն ունեն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Դատավճռով հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին մահացել է անչափահաս Արման Ադյանի հայրը։Արման Ադյանի դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Թամարա Լազարյանը, Արման Ադյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք չեն եղել, իսկ հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը անբավարար են եղել, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանք կատարելու պահին և ներկայումս անչափահաս է, սովորում է 12-րդ դասարանում, հանցանքը պայմանավորված է եղել տուժողի վարքագծի հակաօրինականությամբ` Վահե Եսայանի կողմից ամբաստանյալի ընկերուհի` Քրիստինե Քլյանի հասցեին, համացանցի <<համադասարանցիներ>> կայքում սեռական բնույթի հայհոյանք տեղադրելու շուրջ պարզաբանումներ կատարելու և Վ.Եսայանի կողմից Ք.Քլյանից ներողություն խնդրելու համար ամբաստանյալ Ա.Ադյանի, նրա ընկերների և տուժող Գ.Լազարովի ու վերջինիս ընկերների միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանության ընթացքում նրանք քաշքշել և հայհոյել են միմյանց։ Գ.Լազարովը և նրա ընկերները քանակով գերազանցել են Ա.Ադյանի ընկերներին։ Գ.Լազարովի ընկերներից երկուսը բռնել են Ա.Ադյանին, որի ընթացքում տուժող Գ.Լազարովը ցանկացել է հարվածել Արման Ադյանին, ձեռքը տարել է դեպի իր բաճկոնի գրպանը։ Ամբաստանյալ Արման Ադյանը Գ.Լազարովի ընկերների բռնվածքից ազատվել և վազել է դեպի Սախարովի անվան հրապարակին հարակից կամարամուտք։
Գործով ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ ձեռք չեն բերվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը Արման Ադյանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն դատարանը քննության առարկա չի դարձրել այն հարցը, թե արդյոք Արման Ադյանը վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները ենթակա են գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առումով, և դրանց գնահատված չլինելը հիմք է տալիս փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը:
Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բխում է օրենքի պահանջներից և հաշվի առնելով նաև սույն որոշմամբ արձանագրված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները` իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դրանք բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Արման Ադյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. փետրվարի 13-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ԱՐՄԱՆ ՎԼԱԴԻՄԻՐԻ ԱԴՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով, փոփոխել և նշանակված 2 /երկու/ տարի 11 ամիս 2 օր ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Նրա վարքի հետագա վերահսկողությունը թողնել բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների իրականացման համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0267/01/11
Նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.Չարխիֆալակյանի
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.Մկրտչյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Թ. Լազարյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.Ադյանի
Դռնբաց դատական նիստում, պաշտտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ԱՐՄԱՆ ՎԼԱԴԻՄԻՐԻ ԱԴՅԱՆԻ ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
23.06.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ա.Չոբանյանի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Գևորգ Ալեն Լազարովին մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13183011 քրեական գործը ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
23.09.2011թ. Արման Վլադիմիրի Ադյանը ձերբակալվել է:
24.09.2011թ. Արման Վլադիմիրի Ադյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը մեկ այլ որոշմամբ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է 2/երկու/ ամսով կալանավորումը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.10.2011թ. որոշմամբ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը բավարարվել է և գրավի չափ է սահմանվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգհարյուր հազար/:
26.12.2011թ. սույն քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճռով Արման Վլադիմիրի Ադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցվել է կալանքի տակ պահելու 28 օրը և անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 2/երկու/ օր ժամկետով:
Ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցը` գրավը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2012թ. մարտի 16-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա 2011թ. հունիսի 21-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 50-րդ շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը` ժամը 23:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ.Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանք սպառնացող ծանր մարմնական վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Ամբաստանյալի շահերի պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի պատիժ:
Բողոքաբերը հայտնել է, որ 1993թ. հունիսի 23-ին Հայաստանը միացել է ՄԱԿ-ի Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիային։ Երեխայի իրավունքների կոնվենցիան պահանջում է մասնակից պետություններից իրականացնել անչափահասների արդարադատության համապարփակ քաղաքականություն հատուկ ուշադրություն դարձնելով անչափահասների իրավախախտումների կանխարզելմանր, այլրնտրանքային միջոցների ներդրմանը, որոնք հնարավորություն կտան անչափահասների իրավախախտումներին արձագանքելու առանց դատավարական ընթացակարգերին դիմելու, ինչպես նան իրականացնել ԵԻԿ-ի 37-րդ և 40-րդ հոդվածներում պարունակվող բոլոր դրույթներր։ Մյուս միջազգային փաստաթղթերը, ինչպիսիք են Քաղաքացիական հ քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը /ՔՔԻՄԴ/, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիան /ՄԻԵԿ/, Տնտեսական, սոցիալական հ մշակութային իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը /ՏՄՄԻՄԴ/ նույնպես կիրառելի են և պարունակում են անչափահասների արդարադատության վերաբերյալ դրույթներ: 2003թ. ընդունվել է Երեխաների իրավունքների պաշտպանության գործողությունների ազգային ծրագիրը /2003թ. ազգային ծրագիր/, որը պետք է իրականացվի 2004-2015թթ.։
Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիան անչափահասների նկատմամբ արդարադատության իրականացման կարևորագույն իրավական փաստաթուղթ է, քանի որ այն իրավաբանորեն պարտադիր Է ՄԱԿ-ի գրեթե բոլոր անդամ երկրների համար։ Հետևաբար, այն ավելի համընդգրկուն է և պարտադիր, քան միջազգային այլ փաստաթղթեր։
Անչափահասների արդարադատությանն են վերաբերում կոնվենցիայի 37-րդ և 40-րդ հոդվածները։ Կարևոր է 37-րդ և 40-րդ հոդվածները մեկնաբանել կոնվենցիայի ընդհանուր և նրա հիմնական <երաշխավորող իրավունքների> համատեքստում։ Այն ներառում է կյանքի, գոյատևելու և զարգանալու իրավունքը, երեխայի շահերի պաշտպանությունը իբրև առաջնային սկզբունք ընդունելը, խտրականության բացառումը և մասնակցության իրավունքը։
Անչափահասները քրեական պատասխանատվության են ենթարկվում և նրանց նկատմամբ պատիժ է նշանակվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան հաշվի առնելով քրեական օրենսգրքի 5-րդ բաժնում նախատեսված կանոնները։ Այսինքն` օրենսդիրը անչափահասների նկատմամբ քրեական պատասխանատվության և պատժի առանձնահատկությունների վերաբերյալ քրեական օրենսգրքում առանձին բաժին է հատկացրել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկան զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձր բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Սույն գործով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են հանդիսանում այն, որ նա շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, անչափահաս է, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, հանդիսանում է Երևանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 12-րդ դասարանի աշակերտ։
Պաշտպանը նշում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Ա.Ադյանի պատժաչափի հարցը պետք է քննարկել նաև անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների (Պեկինյան կանոններ) լույսի ներքո, որի 19.1-ին կետի համաձայն՝ անչափահասին որևէ ուղղիչ հիմնարկում ներփակելը միշտ պետք է ծայրահեղ միջոց լինի՝ անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետի համար կիրառված:
Պաշտպանը հայտնել է նաև, որ Ա.Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը քննության առնելիս, պետք է հաշվի առնել այն, որ վերջինիս կողմից հանցանքի կատարումը ուղեկցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքներով`
1) այն, որ նա անչափահաս է,
2) նախաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանակաև ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը,
3) ներկայումս գիտակցում է, որ կատարել է վատ արարք, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար,
4) նախկինում դատված չի եղել
5) ունի մշտական բնակավայր
6) միջնակարգ դպրոցի աշակերտ է,
7) միակողմանի ծնողազուրկ է,
ՀՀ բանակում ժամկետային ծառայության զորակոչի ենթակա է:
Երնանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատարանը հաստատված է համարել նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները, սակայն պատշաճ չի զնահատել դրանք։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում չկան։
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73, 376, 376-1, 380-1, 381, 395 և 399 հոդվածների պահանջներով` պաշտպանը խնդրել է ` Երևան քաղաքի կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճիռը՝ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Սդյանի վերաբերյալ պատժի մասով բեկանել և փոփոխել այն մեղմացման առումով։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի դրույթները, նշանակել իրեն մեղսագրվող հանցանքի հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելուն, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այդ պահանջը ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը՝
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար,
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ,
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (տե՛ս Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն` օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար որպես հիմք պետք է հանդիսանան այն բացառիկ հանգամանքները, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հագամանքների համակցութունը, ընդ որում` բացառիկ հանգամանքների հարցը լուծվում է` ելնելով յուրաքանչյուր կոնկրետ հանցագործության, ինչպես նաև հանցագործի բնութագրող տվյալներից:
Արման Ադյանի վերաբերյալ գործի նյութերից երևում է, որ չկան այնպիսի հանգամանքեր, որոնք բացառիկ են և էականորեն կարող են նվազեցնել հանցանքի` հանրութան համար վտանգավորության աստիճանը:
Բացի այդ, բողոքում մատնանշված հանգամանքների գնահատման արդյունքում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը արդեն իսկ նշանակել է սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժաչափը, ուստի բողոքն այդ մասով չի կարող բավարարվել:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի բողոքի հիմնավորումներին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնները, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքը ենթակա է բավարարման հետևյալ նկատառումներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Այսինքն, դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել (տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008 թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Այդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու (տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը):
Վերը հիշատակված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի այն դրույթները, որոնք վերաբեվում են պատժին և պատժի նպատակներին: Կ.Հարությունյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը ՎԲ201/07 30.11.2007թ.որոշմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշներից կարևորել է նաև այն դիրքորոշումը, որ դատապարտյալի ուղղվելու մասին դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի միայն գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Կ.Հարությունյանի որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է նաև հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը` գտնելով, որ դրանք էական նշանակություն ունեն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Դատավճռով հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին մահացել է անչափահաս Արման Ադյանի հայրը։Արման Ադյանի դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Թամարա Լազարյանը, Արման Ադյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք չեն եղել, իսկ հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը անբավարար են եղել, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանք կատարելու պահին և ներկայումս անչափահաս է, սովորում է 12-րդ դասարանում, հանցանքը պայմանավորված է եղել տուժողի վարքագծի հակաօրինականությամբ` Վահե Եսայանի կողմից ամբաստանյալի ընկերուհի` Քրիստինե Քլյանի հասցեին, համացանցի <<համադասարանցիներ>> կայքում սեռական բնույթի հայհոյանք տեղադրելու շուրջ պարզաբանումներ կատարելու և Վ.Եսայանի կողմից Ք.Քլյանից ներողություն խնդրելու համար ամբաստանյալ Ա.Ադյանի, նրա ընկերների և տուժող Գ.Լազարովի ու վերջինիս ընկերների միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանության ընթացքում նրանք քաշքշել և հայհոյել են միմյանց։ Գ.Լազարովը և նրա ընկերները քանակով գերազանցել են Ա.Ադյանի ընկերներին։ Գ.Լազարովի ընկերներից երկուսը բռնել են Ա.Ադյանին, որի ընթացքում տուժող Գ.Լազարովը ցանկացել է հարվածել Արման Ադյանին, ձեռքը տարել է դեպի իր բաճկոնի գրպանը։ Ամբաստանյալ Արման Ադյանը Գ.Լազարովի ընկերների բռնվածքից ազատվել և վազել է դեպի Սախարովի անվան հրապարակին հարակից կամարամուտք։
Գործով ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ ձեռք չեն բերվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը Արման Ադյանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն դատարանը քննության առարկա չի դարձրել այն հարցը, թե արդյոք Արման Ադյանը վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները ենթակա են գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առումով, և դրանց գնահատված չլինելը հիմք է տալիս փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը:
Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բխում է օրենքի պահանջներից և հաշվի առնելով նաև սույն որոշմամբ արձանագրված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները` իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դրանք բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Արման Ադյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. փետրվարի 13-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ԱՐՄԱՆ ՎԼԱԴԻՄԻՐԻ ԱԴՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով, փոփոխել և նշանակված 2 /երկու/ տարի 11 ամիս 2 օր ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Նրա վարքի հետագա վերահսկողությունը թողնել բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների իրականացման համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0267/01/11
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,
մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի,
պաշտպան` Ս. Մկրտչյանի,
ամբաստանյալի օրինական
ներկայացուցիչ` Թ. Լազարյանի
տուժող` Գ. Լազարովի,
տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Ա. Գասպարյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արման Վլադիմիրի Ադյանի`
ծնված 1995թ. փետրվարի 06-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, սովորում է Երևանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 12-րդ դասարանում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է ք. Երևան, Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի թիվ 5 բնակարանում, ձերբակալվել է 23.09.2011թ., 24.09.2011թ. որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, 21.10.2011թ. խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է գրավով` 500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և նույն օրն ազատ է արձակվել` անազատության մեջ մնալով 28 օր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13183011 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքում հարուցվել է 2011թ. հունիսի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Գևորգ Ալենի Լազարովին մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ։
2011թ. հուլիսի 02-ին թիվ 13183011 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 07.02.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ։
Քննիչի 21.12.2011թ. որոշմամբ, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի, Վահե Եսայանի, Գևորգ Լազարովի, Արման Ադյանի, Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի նկատմամբ խուլիգանություն կատարելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Արմեն Պետրոսյանի և Միքայել Մկրտչյանի մարմնական վնասվածք ստանալու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ. Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանք սպառնացող ծանր մարմնական վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով։»։
26.12.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Քրեական գործով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանը ծնվել է 06.02.1995թ.։ Նրա` ինը տարեկան հասակում ծնողներն ամուսնալուծվել են, որից հետո բնակվել է մոր հետ միասին։ Արման Ադյանի դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Թամարա Լազարյանը։ Նրանց ընտանիքը նյութապես անապահով է, Արման Ադյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք չեն, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը` անբավարար է։ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին նրա հայրը մահացել է։
2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, անչափահաս Արման Ադյանը Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում, իր ընկերներ Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ հանդիպել են անչափահաս Գևորգ Լազարովի և վերջինիս ընկերների հետ` 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը պարզված չէ, Գ. Լազարովի ընկեր Վահե Եսայանի կողմից Քրիստինե Քլյանի հասցեին, համացանցի «համադասարանցիներ» կայքում սեռական բնույթի հայհոյանք գրելու շուրջ պարզաբանումներ կատարելու և Վ. Եսայանի կողմից Ք. Քլյանից ներողություն խնդրելու համար։ Հանդիպման ընթացքում Վ. Եսայանը Ք. Քլյանից ներողություն է խնդրել, որին վերջինս պատասխանել է, թե պետք է շնորհակալ լինի ընկերներից, որ դեռ նրանց հետ կանգնած է։ Այդ պահին Գ. Լազարովի ընկերներից Արեգ Կարինյանը բարկացել է Ք. Քլյանի վրա, որի պատճառով Ա. Ադյանի, նրա ընկերների և Գ. Լազարովի ու վերջինիս ընկերների միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանության ընթացքում նրանք քաշքշել և հայհոյել են միմյանց։ Գ. Լազարովը և նրա ընկերները քանակով գերազանցել են Ա. Ադյանի ընկերներին։ Գ. Լազարովի ընկերներից երկուսը բռնել են Ա. Ադյանին, որի ընթացքում տուժող Գ. Լազարովը ցանկացել է հարվածել Արման Ադյանին, ձեռքը տարել է դեպի իր բաճկոնի գրպանը։ Ամբաստանյալ Արման Ադյանը Գ. Լազարովի ընկերների բռնվածքից ազատվել և վազել է դեպի Սախարովի անվան հրապարակին հարակից կամարամուտք։ Այնտեղ նկատելով, որ ծաղկի խանութի աշխատողը խանութում չէ, իսկ խանութի դուռը բաց է` ներս է մտել, սեղանի վրայից վերցրել մկրատը և այն դնելով գրպանը` դուրս եկել։ Նարեկ Խաչատրյանը դա տեսնելով` Արման Ադյանից պահանջել է, որ մկրատը դնի տեղը և հանդարտվի, սակայն Ա. Ադյանը Գ. Լազարովի և վերջինիս ընկերների վերաբերմունքից վիրավորված` պատասխանել է, թե նրանցից ում հանդիպի, պետք է վնաս տա, որից հետո վերադարձել է Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակ։ Տեսնելով, որ Գ. Լազարովն ու նրա ընկերները բակում չեն` Ա. Ադյանը Ն. Խաչատրյանի և Դ. Եպիսկոպոսյանի հետ դուրս են եկել բակից և քայլել դեպի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Ճանապարհին, Վարդանանց փողոցում նկատելով դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ քայլող Գ. Լազարովին` Ա. Ադյանը վազել է դեպի նա, հետևի կողմից աննկատ մոտեցել է նրան և մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքով, մեկ անգամ, դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով։ Այնուհետև Ա. Ադյանը դիմել է փախուստի։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արման Ադյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` տասնվեց տարեկան հասակում, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ընկեր Սերոբից տեղեկացել է, որ 2011թ. հունիսի 20-ին Գևորգի ընկեր Վահեն ինտերնետով սեռական բնույթի հայհոյանք է գրել ընդհանուր ծանոթ, Երևանի Վարդանանց թիվ 5Ա շենքի 11-րդ մուտքի 1-ին հարկի բնակչուհի Քրիստինեին։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ, Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում հանդիպել են Գևորգի, նրա ընկերներ Վահեի, Արեգի, «չաղ» Արթուրի, Ռուբենի և շուրջ 10-15 այլ անձանց հետ, որպեսզի Վահեն կատարածի համար ներողություն խնդրի Քրիստինեից։ Հանդիպման ժամանակ Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել, իսկ Քրիստինեն պատասխանել է, թե «ուրախ եղիր, որ ստեղ կանգնած ես»։ Այդ ընթացքում Արեգը գոռացել է Քրիստինեի վրա` ասելով, թե «էս ինչ ես ասում»։ Իրենք հանգստացրել են Արեգին` բացատրելով, որ վերջինիս առջև աղջիկ է կանգնած։ Երբ խոսակցության ընթացում Սերոբն ասել է, որ Քրիստինեն ճիշտ է ասում, Գևորգը և նրա ընկերները սկսել են իրենց հետ վիճել, որի ընթացքում միմյանց հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ և իրար քաշքշել են։ Այդ պահին գոռացել է, որպեսզի բոլորը հանգստանան, որից հետո Գևորգի ընկերներից երկուսը մտել են իր թևերը ու մի կողմ քաշել` ասելով, որ ինքը հանգստանա։ Գևորգը մոտեցել է, որպեսզի իրեն հարվածի, սակայն նրան պահել են։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ Գևորգը ձեռքը տարել է տաբատի գրպանը։ Մտածելով, որ Գևորգը ինչ-որ բան է ուզում հանել գրպանից` ձեռքերը թափ տալով ազատվել է նրա ընկերներից և վազել դեպի Սախարովի հրապարակ։ Հասնելով կամարամուտքի ծաղկի խանութի մոտ` իրեն է մոտեցել Նարեկը և ասել, որ Գևորգը գրպանից դանակ է հանել և կրկին դրել գրպանը։ Դրանից բորբոքված, նկատելով, որ ծաղկի խանութի աշխատողը խանութում չէ` մտել է խանութ և սեղանի վրայից վերցնելով մկրատը` դուրս եկել խանութից, իսկ Նարեկին ասել է, թե գնում է հանրախանութ, որպեսզի վերջինս չմտածի, որ գնում է Գևորգի ու նրա ընկերների մոտ։ Միասին գնացել են դեպի Երևանի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ, որի ընթացքում ասել է, որ եթե Գևորգին կամ նրա ընկերներից որևէ մեկին հանդիպի` հարվածելու է, այսինքն վնաս է տալու։ Ճանապարհին նկատել է Գևորգին, ով Վարդանանց փողոցով քայլել է դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Գնացել է նրա հետևից, իսկ ընկերները` Նարեկն ու Դավիթն իր հետևից։ Հասնելով Եր. Քոչար-Վարդանանց փողոցների խաչմերուկի մոտ` վազել է Գևորգի ուղղությամբ, գրպանից հանել մկրատը և երբ Գևորգը գլուխը հետ է թեքել և տեսել իրեն` այդ պահին մկրատով հարվածել է Գևորգի գոտկատեղի հետևի մասին։ Գևորգը գոռացել է` ասելով «արա էս ինչ ես անում» և վազել է դեպի վերև` Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ինքը մտնելով հարակից այգի` նետել է մկրատը և դիմել փախուստի։ Գևորգ Լազարովին սպանելու նպատակ չի ունեցել, այլ միայն ցանկացել է նրան վնաս տալ։ Կատարածի համար զղջում է։
Դատարանում ամբաստանյալ Արման Ադյանը հայտարարեց, որ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները և հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 53-56, 70, 154/
Ամբաստանյալ Արման Ադյանն իր նախաքննական ցուցմունքը պնդել է նաև տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Ռուբեն Ռուբինյանի և Արեգ Կարինյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ։
/հատոր 2, գ.թ. 59-60, 115-116, 123-124/
Տուժող Գևորգ Լազարովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 21-ին հանդիպել է իր ընկերներ Արթուր Կիրակոսյանի և Ռուբեն Ռուբինյանի հետ։ Միասին զբոսնել են Թումանյան փողոցով և Երևանի Հյուսիսային պողոտայով։ Մի քանի ժամ զբոսնելուց հետո հասել են Հանրապետության փողոց, որտեղ բաժանվել են միմյանցից և ինքը Վարդանանց փողոցով քայլելով` գնացել է դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ճանապարհին հիշելով, որ Ռուբենի մոտ թողած հանրահաշվական խնդիրների ժողովածուի գիրքը պետք է վերցնի, այդ պատճառով վերադարձել է Ռուբենենց տուն։ Վերջինիս տանեցիներից իմացել է, որ Ռուբենը պայուսակը թողել է խանութում։ Դրանից հետո Ռուբենի հայր Արսենի հետ գնացել են խանութ, այնտեղից վերցրել է գիրքը և ոտքով, նույն ճանապարհով վերադարձել տան ուղղությամբ։ Եր. Քոչար փողոցում բջջային հեռախոսով խոսելու ընթացքում, հանկարծակի հետևից սուր գործիքի հարված է զգացել գոտկատեղի շրջանում։ Մի պահ կանգնել է և հասկացել, որ հետևից ինչ-որ մեկը հարվածել է իրեն։ Տեսել է, որ դրանից հետո ինչ-որ մեկը դեպի հարակից այգու կողմ է վազել և անհետացել։ Ինքը վազել է դեպի այգու հակառակ ուղղությամբ, որից հետո հասնելով Վարդանանց փողոց` նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել Ռուբենենց տուն։ Այնտեղ վերջինիս հայր Արսեն Ռուբինյանը իրեն մեքենայով տեղափոխել է հիվանդանոց։ Հարված ստանալիս` գլուխը չի թեքել, չգիտի, թե ով է իրեն հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել։ Ինչ վերաբերվում է նրան, որ տղաներն ասել են, որ ինքը վեճին ներկա է եղել, ապա դա ճիշտ չէ, քանի որ ինքը վեճի ժամանակ ներկա չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 26-28, 79-80, 175, հատոր 2, գ.թ. 57-58/
Վկա Նարեկ Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է «Գլուխ» մականվամբ Արման Ադյանի հարևանը և ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արման Ադյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան թիվ 50 շենքի բակում, որտեղ հանդիպել են «Կիկի» մականվամբ Գևորգ Լազարովին, վերջինիս ընկերներ, Արթուրին` «Չաղ» մականվամբ, Վահեին, Արեգին և այլ տղաների, որոնց չի ճանաչել։ Հանդիպման պատճառը եղել է այն, որ Գևորգի ընկեր Վահեն ինտերնետով իրենց հարևան շենքի բնակչուհի Քրիստինեին հայհոյանք է գրել, որի համար պետք է նրանից ներողություն խնդրեր։ Հանդիպման ընթացքում Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել, որին Քրիստինեն պատասխանել է, որ «ուրախ եղի, որ այստեղ կանգնած ես»։ Այդ պահին Արեգը գոռալով Քրիստինեի վրա` ասել է, թե այդ ինչ է ասում, որի պատճառով վիճաբանություն է սկսվել իրենց և Գ. Լազարովի ու նրա ընկերների միջև։ Վիճաբանության ընթացքում Գևորգի կողմնակիցներից 2 տղաներ Արմանի ձեռքերից բռնել և ասել են, որ նա հանգստանա, իսկ Գևորգը ձեռքը տանելով դեպի գրպանը` ինչ-որ բան է հանել և անմիջապես դրել գրպանը, բայց թե կոնկրետ ինչ` չի տեսել։ Գևորգի կողմնակիցները շատ են եղել` շուրջ 15-20 հոգի, գոռգոռացել և «վրա են տվել» իրենց, միաժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Արման Ադյանը դա տեսնելով` վազել է դեպի բակի կողմը, ինքն էլ նրա հետևից։ Հասնելով կամարամուտքի մոտ` Արմանը մտել է ծաղկի խանութ, այնտեղից վերցրել մկրատն ու դրել գրպանը։ Դրանից հետո դուրս է եկել խանութից և միասին վերադարձել են վիճաբանության վայրը, սակայն Գևորգն ու նրա ընկերները այլևս այնտեղ չեն եղել։ Արմանն ասել է, որ նրանցից ում հանդիպի, պետք է վնաս տա։ Դրանից հետո ինքը, Արմանը և Դավիթը գնացել են Վարդանանց փողոցի ուղղությամբ, որի ընթացքում Արմանին ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Գևորգը գրպանից հավանաբար դանակ է հանել և կրկին դրել գրպանը։ Ճանապարհին նկատել են Գևորգին, ով քայլել է Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Հետևել են նրան, որի ընթացքում Դավիթի հետ հանգստացրել են բորբոքված Արմանին։ Վերջինս ասել է, թե նրանցից մեկին պետք է վնաս տա` իրենց հանդեպ նման ձևով վարվելու և անտեղի վիրավորելու համար։ Հասնելով Եր. Քոչար փողոցի մոտ` Արմանը վազել է դեպի Գևորգը, հասնելով նրան` հարվածել և փախել է դեպի այգու կողմը։ Գևորգն էլ գոռալով, թե «Գլուխ, էս ինչ արիր»` վազելով անցել է իրենց կողքով։ Նկատելով, որ Գևորգի` ձեռքը դրած հատվածում արյան հետքեր են` հասկացել է, որ Արմանն իր մոտ եղած մկրատով հարվածել է նրան։
/հատոր 2, գ.թ. 22-24/
Դատարանում վկա Նարեկ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր նախաքննական ցուցմունքի մեծ մասը թելադրել է քննիչն` Արմանի կողմից տրված ցուցմունքից։ Բացի այդ, ինքը շփոթված է եղել և չի հասկացել, թե ինչ է գրում։ Ցուցմունքը գրել է գիշերվա ժամը 1-ին և քանի որ իրեն վախեցրել էին, այդ պատճառով իր ցուցմունքը գրել է այդ բովանդակությամբ։ Իրականում Արմանի կողմից մկրատը վերցնելն ինքը չի տեսել։ Չի տեսել նաև Գևորգին հարվածելու պահը, քանի որ գտնվել է կրպակի հետևի հատվածում, իսկ իր նախաքննական ցուցմունքի մնացած մասը ճիշտ է։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Դավիթ Եպիսկոպոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արման Ադյանի և Նարեկ Խաչատրյանի ընկերը։ Ճանաչում է նաև «Կիկի» մականունով Գևորգ Լազարովին, նրա ընկերներ Ռուբենին, «բոյով» Արթուրին, «չաղ» Արթուրին, Վահեին, Արեգին, իսկ մյուս ընկերներին միայն դեմքով է ճանաչում։ 2011թ. հունիսի 20-ին Գևորգի ընկեր Վահեն «համադասարանցիներ» կայքով հայհոյանք է գրել իրենց ընդհանուր ծանոթ Քրիստինեի հասցեին, որի համար 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում Արմանի և Նարեկի հետ հանդիպել են Գևորգի, նրա վերոհիշյալ ընկերների և շուրջ 15-20 այլ անձանց հետ։ Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել։ Քրիստինեն էլ նրան պատասխանել է, որ ուրախ լինի, որ այնտեղ կանգնած է։ Այդ պահին Արեգը գոռալով Քրիստինեի վրա` ասել է, թե այդ ինչ է ասում, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել իրենց, Գ. Լազարովի և նրա ընկերների միջև։ Անձամբ բաժանողի դերում է եղել և քիչ անց նկատել է, որ Արմանն ու Նարեկը չկան, իսկ Գևորգը և նրա ընկերները հեռանում են։ Գնացել է Արմանի և Նարեկի հետևից, հանդիպել նրանց փողոցում ու միասին քայլել են դեպի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Վարդանանց փողոցի վրա նկատել են Գևորգին, ով նույնպես քայլել է դեպի Հանրապետության փողոցի կողմը։ Այդ ժամանակ Արմանն առաջարկել է հետևել Գևորգին և քայլել են նրա հետևից։ ճանապարհին Նարեկի հետ հանդարտեցրել են Արմանին։ Հասնելով Ե. Քոչար փողոց` Արմանը հանկարծակի վազել է Գևորգի հետևից և «վախ» բացականչության ձայն է լսել։ Այնուհետև տեսել է Գևորգին, ով ձեռքով բռնած գոտկատեղի արյունոտ հատվածը` վազելով անցել է իր կողքով։ Հասկացել է, որ Արմանը նրան վնասվածք է պատճառել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 47-48/
Վկա Վարազդատ Փահլևանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ.-ից աշխատում է Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի կամարամուտքի մոտ գտնվող ծաղկի խանութում։ Ճանաչում է Արման Ադյանին` որպես նշված շենքի բնակիչ։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակին հարակից հատվածում Արմանը և իրեն անծանոթ ևս 6-7 հոգի միմյանց հետ վիճաբանել և լեզվակռիվ են արել, սակայն հայհոյանքներ չեն հնչել։ Խանութի աղբը թափելուց հետո, երբ վերադարձել է խանութ, մոտակայքում կանգնած տաքսու վարորդն ասել է, որ մի երիտասարդ մտել է խանութ և անմիջապես դուրս եկել։ Հաջորդ օրը նկատել է, որ ծաղիկների համար նախատեսված մկրատը բացակայում է։ Ենթադրել է, որ նշված երիտասարդն է նախորդ օրը վերցրել այն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ.79-80/
Վկա Քրիստինե Քլյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Վահե Եսայանը «համադասարանցիներ» կայքով իրեն սեռական բնույթի հայհոյանք է գրել։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ի սահմաններում, երբ պատահմամբ անցել է Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակի հարակից կամարամուտքի մոտով, իրեն են մոտեցել Արման Ադյանը և Վահե Եսայանը։ Արմանը խնդրել է մոտենալ իրենց, որից հետո ասել է, որ Վահեն բան ունի ասելու։ Վահեն ներողություն է խնդրել իրենից` ասելով, որ սխալմունք է տեղի ունեցել, իրեն չի ցանկացել գրել։ Վահեին պատասխանել է, որ իրենից կիլոմետրերով հեռու մնա և շնորհակալ լինի մեծ «ախպերներին», որից հետո շրջվել և հեռացել է։ Այդ ժամանակ Վահեի և Արմանի հետ կանգնած են եղել ևս երեքից ավել տղաներ։ Նույն օրը Արման Ադյանի կողմից Գևորգ Լազարովին դանակահարելու մասին տեղեկացել է ոստիկանության բաժնում, սակայն դեպքի մանրամասներից տեղյակ չէ։
/հատոր 2, գ.թ. 81-82/
Վկա Արթուր Կիրակոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գևորգ Լազարովի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Գևորգի և Ռուբեն Ռուբինյանի հետ հանդիպել և զբոսնել են։ Այնուհետև Ռուբենն ասել է, որ ցանկանում է գնալ տուն և հեռացել է, իսկ իրենք Գևորգի հետ քայլել են մինչև Հանրապետության փողոց, որտեղ Գևորգը հրաժեշտ տալով` գնացել է դեպի Վարդանանց փողոցի կողմը։ Ինքը նույնպես գնացել է տուն։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել ընկերներից Արթուրը և հայտնել, որ Գևորգին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Գնացել է հիվանդանոց, տեսել է Գևորգին և նրանից տեղեկացել, որ ստացել է մարմնական վնասվածք։ Ընկերներով միմյանց հետ գտնվելու ժամանակահատվածում որևէ վիճաբանություն կամ խոսակցություն որևէ մեկի հետ տեղի չի ունեցել։ Հետո Գևորգն ասել է, որ իրեն դանակով հարվածել է Արմանը, երբ տուն է գնալիս եղել և հեռախոսով է խոսել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35/
Վկա Ռուբեն Ռուբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գևորգ Լազարովի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին իրենց բակում հանդիպել է Արթուր Կիրակոսյանին։ Այնուհետև զանգահարել են Գևորգին։ Նա եկել է և միասին զբոսնել են Նալբանդյան և Թումանյան փողոցներով։ ժամը 19։00-ի սահմաններում միմյանցից բաժանվել են և յուրաքանչյուրը գնացել է իր տուն։ Նույն օրը, ժամը 22։00-ի սահմաններում, Գևորգը եկել է իրենց տուն, վերցրել մինչ այդ թողած գիրքը և հեռացել է։ Դրանից շուրջ 10-15 րոպե անց Գևորգը կրկին եկել է իրենց տուն` ամբողջությամբ արյունոտ վիճակում և խնդրել է օգնել իրեն։ Հայրը նրան տեղափոխել է հիվանդանոց։ Ինքը գնացել է հիվանդանոց, որտեղ իմացել է, որ Գևորգին գոտկատեղի շրջանում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել են։ Նշված օրը բակում որևէ մեկին չեն հանդիպել, որևէ մեկի հետ չեն վիճաբանել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 97-98, 121-122/
Վկա Արսեն Ռուբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գևորգ Լազարովը հանդիսանում է իր որդի Ռուբեն Ռուբինյանի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Գևորգը եկել է իրենց տուն` գիրք վերցրել և ասել, որ գնում է տուն։ Դրանից շուրջ 10 րոպե անց Գևորգն արյունոտ վիճակում վերադարձել է իրենց տուն և խնդրել է օգնել։ Անմիջապես իր ավտոմեքենայով նրան տեղափոխել է 3-րդ հիվանդանոց։ Ճանապարհին, իր հարցին, թե ինչ է պատահել` Գևորգը պատասխանել է, որ տուն գնալու ճանապարհին, հեռախոսով խոսելու ընթացքում ինչ-որ մեկը հետևից սուր գործիքով հարվածել և վնասվածք է պատճառել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր1, գ.թ. 243-244/
Վկա Վահե Եսայանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, «համադասարանցիներ» կայքով իր ծանոթներին հաղորդագրություններ ուղարկելու ընթացքում նկատել է, որ Քրիստինե Քլյանը նույնպես կայքում է և հաղորդագրություն է ուղարկել նաև նրան։ Այդ ընթացքում նրա պատասխաներից զգացել է, որ Քրիստինեն իր ուղարկած հաղորդագրությունից նեղացել է, բայց թե ինչից` չի իմացել։ Որոշել է Քրիստինեին հանդիպելիս` նրանից ներողություն խնդրել։ Դրանից շուրջ 2-3 օր անց, նրանց շենքի մոտակայքում պատահմամբ հանդիպել է Քրիստինեին և ներողություն է խնդրել, իսկ Քրիստինեն ասել է, որ իրենից հեռու մնա, որից հետո բաժանվել են։ Դրանից շուրջ 1-2 օր անց, բակում եղած խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Արման Ադյանը դանակահարել է իր ծանոթ Գևորգ Լազարովին, բայց թե ինչ պատճառով և որտեղ` տեղյակ չէ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 86-88/
Վկա Արեգ Կարինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է «Կիկի» մականվամբ Գևորգ Լազարովին, Ռուբենին, Արթուրին, Հարութին, իսկ «Գլուխ» մականվամբ Արման Ադյանին ճանաչում է դեմքով։ Չի հիշում, թե 2011թ. հունիսի 21-ին որտեղ է գտնվել։ Գևորգ Լազարովին դանակահարելու մասին իմացել է վերը նշված անձանցից։ Նրան տեսակցության է գնացել հիվանդանոցում։ Իր հարցին, թե ով է դանակահարել նրան` Գևորգը պատասխանել է, որ տուն գնալու ճանապարհին հետևից են հարվածել, բայց թե ով է հարվածել, ինչ պատճառով` Գևորգը չի ասել։ 2011թ. հունիսի 21-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի, նրա ընկերների և Արման Ադյանի ու վերջինիս ընկերների միջև տեղի ունեցած խոսակցությանը և վիճաբանությանը ներկա չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 113-114/
Դատաբժշկական փորձաքննության 08.07.2011թ. թիվ 295 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Գ. Լազարովի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախից գոտկային շրջանի ծակած կտրած ոչ թափանցող վերքի, մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ /արյունահոսական/ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով առաջացրել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող»։
/հատոր 1, գ.թ. 93-94/
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 02.08.2011թ. 295 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված տուժող Գ. Լազարովի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված Գ. Լազարովի նախկին կիսաթև մայկայի, ջինսե անդրավարտիքի, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Գ. Լազարովից։
3. Փորձաքննության ներկայացված «դեպքի վայրի` Երևան քաղաքի Վարդանանց 2-րդ նրբանցք 4-րդ շենքի մուտքի 2-րդ հարկի հարթակից` ... և 6-7-րդ հարկերի աստիճանահարթակից ...» հայտնաբերված և բամբակե խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Գ. Լազարովից»։
/հատոր 1, գ.թ. 209-211/
Դատահետքաբանական փորձաքննության 16.08.2011թ. թիվ 1652 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Հմ. 13183011 քր. գործով փորձաքննությանը ներկայացված` Գ. Լազարովի մայկայի վրա առկա վնասվածքը ծակած-կտրած է և կարող էր առաջանալ ինչպես մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի, այնպես էլ դանակի` նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբի ներգործության արդյունքում։
2. Գ. Լազարովի մարմնական և մայկայի վրա առկա վնասվածքները իրենց բնույթով և մոտավոր տեղակայումներով համընկնում են վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձագետի հմ 825/հ եզրակացությունում նշված մարմնական վնասվածքի տեղակայման հետ։
3. Փորձաքննության ներկայացված Գ. Լազարովի ջինսե անդրավարտիքի վրա ծակած-կտրած, ինչպես նաև պատռվածքներին բնորոշ հատկանիշներով վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին։
4. Գ. Լազարովը վնասվածք ստանալու պահին, տարածության մեջ կարող էր լինել` ցանկացած, տվյալ վնասվածքի առաջացումը չբացառող դիրքերում, վնասվածքի մակերեսով ուղղված լինելով դեպի սուր, ծակող-կտրող առարկայի /դանակի շեղբի/ ծայրը»։
/հատոր 2, գ.թ.18-20/
Դեպքի վայրի զննության մասին 22.06.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևան քաղաքի Վարդանանց 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի մուտքն է։ Շենքը բարձրահարկ է` 10 հարկանի, ունի մեկ մուտք։ Շենքի մուտքի 10 հարկերում կատարվել է զննություն։ Պարզվել է, որ բոլոր հարկերում, աստիճանահարթակներում և հարկերի հարթակներում առկա են արնանման հետքեր։ Ըստ զննությանը մասնակից Արսեն Ռուբինյանի բանավոր հայտարարության` 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 22.30-ի սահմաններում, նույն շենքի 38 բնակարան է այցելել իր որդու ընկեր Գևորգը Լազարովը` վնասված վիճակում, որին ինքը տեղափոխել է հիվանդանոց։ Զննությամբ մուտքի 2-րդ հարկի հարթակի հատակից և 6-7 հարկերի աստիճանահարթակից խծուծի վրա վերցվել են արնանման հետքեր։ Ըստ Ա. Ռուբինյանի բանավոր հայտարարության` նշված արնանման հետքերը Գ. Լազարովի արյան հետքերն են, նա է ոտքով բարձրացել իրենց բնակարան։
/հատոր 1, գ.թ. 12-15/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 24.09.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Արման Ադյանը մատնացույց է արել Երևանի Ե.Քոչարի փողոցին հարակից մայթի այն հատվածը, որտեղ կանգնած է եղել Գ. Լազարովը և ինքն էլ նրա հետևից մոտենալով` հարվածել է Գ. Լազարովի գոտկային ձախ շրջանին։ Ա. Ադյանը ցույց է տվել, թե ինչպես է մոտեցել Գ. Լազարովին և հետևից հարվածել նրան։ Այնուհետև, Ա. Ադյանը ցույց է տվել դիմացի այգին` Օղակաձև այգու 6-րդ հատվածը, որտեղ վազել է և նետել ձեռքին եղած մկրատը, սակայն չի կարողացել հիշել, թե կոնկրետ որ հատվածում է այն նետել։ Ա. Ադյանը ցույց է տվել նաև Ե. Քոչարի փողոցի այն ուղղությունը, որով վազել է Գ. Լազարովը։
/հատոր 2, գ.թ. 61-64/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ. Լազարովի հագուստներով և բամբակե խծուծներով։
/հատոր 2, գ.թ. 140/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Նարեկ Խաչատրյանի, Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի և Վահե Եսայանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Գ. Լազարովի ցուցմունքները` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում տեղի ունեցած վիճաբանությանը չմասնակցելու, իրեն մարմնական վնասվածք պատճառած անձին չտեսնելու մասով, վկաներ Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի և Վահե Եսայանի ցուցմունքները` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում տեղի ունեցած վիճաբանությանը չմասնակցելու մասով, վկա Նարեկ Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքը` Ա. Ադյանի կողմից տուժող Գ. Լազարովի հետևից վազելը և նրան հարվածելը չտեսնելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Արման Ադյանին օգնելու, կատարված հանցագործությանը նախորդող ժամանակահատվածում տեղի ունեցած միջադեպի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու և հանցագործության իրական դրդապատճառները չներկայացնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի, Վահե Եսայանի և Նարեկ Խաչատրյանի կողմից դատարանում սուտ ցուցմունք տալը նշանակություն չի կարող ունենալ գործի լուծման համար, այսինքն առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանգամանքները։
Վերլուծելով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնվեց տարեկան լինելը, տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Լազարովի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ բամբակե խծուծները` պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ա. Ադյանին կալանավորելուց հետո, գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը, մուծված 21.10.2011թ. Յուրա Կարոյի Ադյանի կողմից` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 900023292015 հաշվին, ենթակա է վերադարձման այդ գումարը վճարած Յուրա Ադյանին։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 28 /քսանութ/ օրը` անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 2 /երկու/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ա. Ադյանին կալանավորելուց հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը, մուծված 21.10.2011թ. Յուրա Կարոյի Ադյանի կողմից` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 900023292015 հաշվին, հետ վերադարձնել նրան։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Լազարովի հագուստները վերադարձնել նրան, իսկ բամբակե խծուծները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0267/01/11
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,
մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի,
պաշտպան` Ս. Մկրտչյանի,
ամբաստանյալի օրինական
ներկայացուցիչ` Թ. Լազարյանի
տուժող` Գ. Լազարովի,
տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Ա. Գասպարյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արման Վլադիմիրի Ադյանի`
ծնված 1995թ. փետրվարի 06-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, սովորում է Երևանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 12-րդ դասարանում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է ք. Երևան, Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի թիվ 5 բնակարանում, ձերբակալվել է 23.09.2011թ., 24.09.2011թ. որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, 21.10.2011թ. խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է գրավով` 500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և նույն օրն ազատ է արձակվել` անազատության մեջ մնալով 28 օր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13183011 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքում հարուցվել է 2011թ. հունիսի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Գևորգ Ալենի Լազարովին մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ։
2011թ. հուլիսի 02-ին թիվ 13183011 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 07.02.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ։
Քննիչի 21.12.2011թ. որոշմամբ, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի, Վահե Եսայանի, Գևորգ Լազարովի, Արման Ադյանի, Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի նկատմամբ խուլիգանություն կատարելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Արմեն Պետրոսյանի և Միքայել Մկրտչյանի մարմնական վնասվածք ստանալու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ. Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանք սպառնացող ծանր մարմնական վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով։»։
26.12.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Քրեական գործով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանը ծնվել է 06.02.1995թ.։ Նրա` ինը տարեկան հասակում ծնողներն ամուսնալուծվել են, որից հետո բնակվել է մոր հետ միասին։ Արման Ադյանի դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Թամարա Լազարյանը։ Նրանց ընտանիքը նյութապես անապահով է, Արման Ադյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք չեն, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը` անբավարար է։ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին նրա հայրը մահացել է։
2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, անչափահաս Արման Ադյանը Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում, իր ընկերներ Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ հանդիպել են անչափահաս Գևորգ Լազարովի և վերջինիս ընկերների հետ` 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը պարզված չէ, Գ. Լազարովի ընկեր Վահե Եսայանի կողմից Քրիստինե Քլյանի հասցեին, համացանցի «համադասարանցիներ» կայքում սեռական բնույթի հայհոյանք գրելու շուրջ պարզաբանումներ կատարելու և Վ. Եսայանի կողմից Ք. Քլյանից ներողություն խնդրելու համար։ Հանդիպման ընթացքում Վ. Եսայանը Ք. Քլյանից ներողություն է խնդրել, որին վերջինս պատասխանել է, թե պետք է շնորհակալ լինի ընկերներից, որ դեռ նրանց հետ կանգնած է։ Այդ պահին Գ. Լազարովի ընկերներից Արեգ Կարինյանը բարկացել է Ք. Քլյանի վրա, որի պատճառով Ա. Ադյանի, նրա ընկերների և Գ. Լազարովի ու վերջինիս ընկերների միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանության ընթացքում նրանք քաշքշել և հայհոյել են միմյանց։ Գ. Լազարովը և նրա ընկերները քանակով գերազանցել են Ա. Ադյանի ընկերներին։ Գ. Լազարովի ընկերներից երկուսը բռնել են Ա. Ադյանին, որի ընթացքում տուժող Գ. Լազարովը ցանկացել է հարվածել Արման Ադյանին, ձեռքը տարել է դեպի իր բաճկոնի գրպանը։ Ամբաստանյալ Արման Ադյանը Գ. Լազարովի ընկերների բռնվածքից ազատվել և վազել է դեպի Սախարովի անվան հրապարակին հարակից կամարամուտք։ Այնտեղ նկատելով, որ ծաղկի խանութի աշխատողը խանութում չէ, իսկ խանութի դուռը բաց է` ներս է մտել, սեղանի վրայից վերցրել մկրատը և այն դնելով գրպանը` դուրս եկել։ Նարեկ Խաչատրյանը դա տեսնելով` Արման Ադյանից պահանջել է, որ մկրատը դնի տեղը և հանդարտվի, սակայն Ա. Ադյանը Գ. Լազարովի և վերջինիս ընկերների վերաբերմունքից վիրավորված` պատասխանել է, թե նրանցից ում հանդիպի, պետք է վնաս տա, որից հետո վերադարձել է Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակ։ Տեսնելով, որ Գ. Լազարովն ու նրա ընկերները բակում չեն` Ա. Ադյանը Ն. Խաչատրյանի և Դ. Եպիսկոպոսյանի հետ դուրս են եկել բակից և քայլել դեպի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Ճանապարհին, Վարդանանց փողոցում նկատելով դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ քայլող Գ. Լազարովին` Ա. Ադյանը վազել է դեպի նա, հետևի կողմից աննկատ մոտեցել է նրան և մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքով, մեկ անգամ, դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով։ Այնուհետև Ա. Ադյանը դիմել է փախուստի։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արման Ադյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` տասնվեց տարեկան հասակում, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ընկեր Սերոբից տեղեկացել է, որ 2011թ. հունիսի 20-ին Գևորգի ընկեր Վահեն ինտերնետով սեռական բնույթի հայհոյանք է գրել ընդհանուր ծանոթ, Երևանի Վարդանանց թիվ 5Ա շենքի 11-րդ մուտքի 1-ին հարկի բնակչուհի Քրիստինեին։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ, Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում հանդիպել են Գևորգի, նրա ընկերներ Վահեի, Արեգի, «չաղ» Արթուրի, Ռուբենի և շուրջ 10-15 այլ անձանց հետ, որպեսզի Վահեն կատարածի համար ներողություն խնդրի Քրիստինեից։ Հանդիպման ժամանակ Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել, իսկ Քրիստինեն պատասխանել է, թե «ուրախ եղիր, որ ստեղ կանգնած ես»։ Այդ ընթացքում Արեգը գոռացել է Քրիստինեի վրա` ասելով, թե «էս ինչ ես ասում»։ Իրենք հանգստացրել են Արեգին` բացատրելով, որ վերջինիս առջև աղջիկ է կանգնած։ Երբ խոսակցության ընթացում Սերոբն ասել է, որ Քրիստինեն ճիշտ է ասում, Գևորգը և նրա ընկերները սկսել են իրենց հետ վիճել, որի ընթացքում միմյանց հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ և իրար քաշքշել են։ Այդ պահին գոռացել է, որպեսզի բոլորը հանգստանան, որից հետո Գևորգի ընկերներից երկուսը մտել են իր թևերը ու մի կողմ քաշել` ասելով, որ ինքը հանգստանա։ Գևորգը մոտեցել է, որպեսզի իրեն հարվածի, սակայն նրան պահել են։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ Գևորգը ձեռքը տարել է տաբատի գրպանը։ Մտածելով, որ Գևորգը ինչ-որ բան է ուզում հանել գրպանից` ձեռքերը թափ տալով ազատվել է նրա ընկերներից և վազել դեպի Սախարովի հրապարակ։ Հասնելով կամարամուտքի ծաղկի խանութի մոտ` իրեն է մոտեցել Նարեկը և ասել, որ Գևորգը գրպանից դանակ է հանել և կրկին դրել գրպանը։ Դրանից բորբոքված, նկատելով, որ ծաղկի խանութի աշխատողը խանութում չէ` մտել է խանութ և սեղանի վրայից վերցնելով մկրատը` դուրս եկել խանութից, իսկ Նարեկին ասել է, թե գնում է հանրախանութ, որպեսզի վերջինս չմտածի, որ գնում է Գևորգի ու նրա ընկերների մոտ։ Միասին գնացել են դեպի Երևանի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ, որի ընթացքում ասել է, որ եթե Գևորգին կամ նրա ընկերներից որևէ մեկին հանդիպի` հարվածելու է, այսինքն վնաս է տալու։ Ճանապարհին նկատել է Գևորգին, ով Վարդանանց փողոցով քայլել է դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Գնացել է նրա հետևից, իսկ ընկերները` Նարեկն ու Դավիթն իր հետևից։ Հասնելով Եր. Քոչար-Վարդանանց փողոցների խաչմերուկի մոտ` վազել է Գևորգի ուղղությամբ, գրպանից հանել մկրատը և երբ Գևորգը գլուխը հետ է թեքել և տեսել իրեն` այդ պահին մկրատով հարվածել է Գևորգի գոտկատեղի հետևի մասին։ Գևորգը գոռացել է` ասելով «արա էս ինչ ես անում» և վազել է դեպի վերև` Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ինքը մտնելով հարակից այգի` նետել է մկրատը և դիմել փախուստի։ Գևորգ Լազարովին սպանելու նպատակ չի ունեցել, այլ միայն ցանկացել է նրան վնաս տալ։ Կատարածի համար զղջում է։
Դատարանում ամբաստանյալ Արման Ադյանը հայտարարեց, որ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները և հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 53-56, 70, 154/
Ամբաստանյալ Արման Ադյանն իր նախաքննական ցուցմունքը պնդել է նաև տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Ռուբեն Ռուբինյանի և Արեգ Կարինյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ։
/հատոր 2, գ.թ. 59-60, 115-116, 123-124/
Տուժող Գևորգ Լազարովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 21-ին հանդիպել է իր ընկերներ Արթուր Կիրակոսյանի և Ռուբեն Ռուբինյանի հետ։ Միասին զբոսնել են Թումանյան փողոցով և Երևանի Հյուսիսային պողոտայով։ Մի քանի ժամ զբոսնելուց հետո հասել են Հանրապետության փողոց, որտեղ բաժանվել են միմյանցից և ինքը Վարդանանց փողոցով քայլելով` գնացել է դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ճանապարհին հիշելով, որ Ռուբենի մոտ թողած հանրահաշվական խնդիրների ժողովածուի գիրքը պետք է վերցնի, այդ պատճառով վերադարձել է Ռուբենենց տուն։ Վերջինիս տանեցիներից իմացել է, որ Ռուբենը պայուսակը թողել է խանութում։ Դրանից հետո Ռուբենի հայր Արսենի հետ գնացել են խանութ, այնտեղից վերցրել է գիրքը և ոտքով, նույն ճանապարհով վերադարձել տան ուղղությամբ։ Եր. Քոչար փողոցում բջջային հեռախոսով խոսելու ընթացքում, հանկարծակի հետևից սուր գործիքի հարված է զգացել գոտկատեղի շրջանում։ Մի պահ կանգնել է և հասկացել, որ հետևից ինչ-որ մեկը հարվածել է իրեն։ Տեսել է, որ դրանից հետո ինչ-որ մեկը դեպի հարակից այգու կողմ է վազել և անհետացել։ Ինքը վազել է դեպի այգու հակառակ ուղղությամբ, որից հետո հասնելով Վարդանանց փողոց` նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել Ռուբենենց տուն։ Այնտեղ վերջինիս հայր Արսեն Ռուբինյանը իրեն մեքենայով տեղափոխել է հիվանդանոց։ Հարված ստանալիս` գլուխը չի թեքել, չգիտի, թե ով է իրեն հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել։ Ինչ վերաբերվում է նրան, որ տղաներն ասել են, որ ինքը վեճին ներկա է եղել, ապա դա ճիշտ չէ, քանի որ ինքը վեճի ժամանակ ներկա չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 26-28, 79-80, 175, հատոր 2, գ.թ. 57-58/
Վկա Նարեկ Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է «Գլուխ» մականվամբ Արման Ադյանի հարևանը և ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արման Ադյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան թիվ 50 շենքի բակում, որտեղ հանդիպել են «Կիկի» մականվամբ Գևորգ Լազարովին, վերջինիս ընկերներ, Արթուրին` «Չաղ» մականվամբ, Վահեին, Արեգին և այլ տղաների, որոնց չի ճանաչել։ Հանդիպման պատճառը եղել է այն, որ Գևորգի ընկեր Վահեն ինտերնետով իրենց հարևան շենքի բնակչուհի Քրիստինեին հայհոյանք է գրել, որի համար պետք է նրանից ներողություն խնդրեր։ Հանդիպման ընթացքում Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել, որին Քրիստինեն պատասխանել է, որ «ուրախ եղի, որ այստեղ կանգնած ես»։ Այդ պահին Արեգը գոռալով Քրիստինեի վրա` ասել է, թե այդ ինչ է ասում, որի պատճառով վիճաբանություն է սկսվել իրենց և Գ. Լազարովի ու նրա ընկերների միջև։ Վիճաբանության ընթացքում Գևորգի կողմնակիցներից 2 տղաներ Արմանի ձեռքերից բռնել և ասել են, որ նա հանգստանա, իսկ Գևորգը ձեռքը տանելով դեպի գրպանը` ինչ-որ բան է հանել և անմիջապես դրել գրպանը, բայց թե կոնկրետ ինչ` չի տեսել։ Գևորգի կողմնակիցները շատ են եղել` շուրջ 15-20 հոգի, գոռգոռացել և «վրա են տվել» իրենց, միաժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Արման Ադյանը դա տեսնելով` վազել է դեպի բակի կողմը, ինքն էլ նրա հետևից։ Հասնելով կամարամուտքի մոտ` Արմանը մտել է ծաղկի խանութ, այնտեղից վերցրել մկրատն ու դրել գրպանը։ Դրանից հետո դուրս է եկել խանութից և միասին վերադարձել են վիճաբանության վայրը, սակայն Գևորգն ու նրա ընկերները այլևս այնտեղ չեն եղել։ Արմանն ասել է, որ նրանցից ում հանդիպի, պետք է վնաս տա։ Դրանից հետո ինքը, Արմանը և Դավիթը գնացել են Վարդանանց փողոցի ուղղությամբ, որի ընթացքում Արմանին ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Գևորգը գրպանից հավանաբար դանակ է հանել և կրկին դրել գրպանը։ Ճանապարհին նկատել են Գևորգին, ով քայլել է Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Հետևել են նրան, որի ընթացքում Դավիթի հետ հանգստացրել են բորբոքված Արմանին։ Վերջինս ասել է, թե նրանցից մեկին պետք է վնաս տա` իրենց հանդեպ նման ձևով վարվելու և անտեղի վիրավորելու համար։ Հասնելով Եր. Քոչար փողոցի մոտ` Արմանը վազել է դեպի Գևորգը, հասնելով նրան` հարվածել և փախել է դեպի այգու կողմը։ Գևորգն էլ գոռալով, թե «Գլուխ, էս ինչ արիր»` վազելով անցել է իրենց կողքով։ Նկատելով, որ Գևորգի` ձեռքը դրած հատվածում արյան հետքեր են` հասկացել է, որ Արմանն իր մոտ եղած մկրատով հարվածել է նրան։
/հատոր 2, գ.թ. 22-24/
Դատարանում վկա Նարեկ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր նախաքննական ցուցմունքի մեծ մասը թելադրել է քննիչն` Արմանի կողմից տրված ցուցմունքից։ Բացի այդ, ինքը շփոթված է եղել և չի հասկացել, թե ինչ է գրում։ Ցուցմունքը գրել է գիշերվա ժամը 1-ին և քանի որ իրեն վախեցրել էին, այդ պատճառով իր ցուցմունքը գրել է այդ բովանդակությամբ։ Իրականում Արմանի կողմից մկրատը վերցնելն ինքը չի տեսել։ Չի տեսել նաև Գևորգին հարվածելու պահը, քանի որ գտնվել է կրպակի հետևի հատվածում, իսկ իր նախաքննական ցուցմունքի մնացած մասը ճիշտ է։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Դավիթ Եպիսկոպոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արման Ադյանի և Նարեկ Խաչատրյանի ընկերը։ Ճանաչում է նաև «Կիկի» մականունով Գևորգ Լազարովին, նրա ընկերներ Ռուբենին, «բոյով» Արթուրին, «չաղ» Արթուրին, Վահեին, Արեգին, իսկ մյուս ընկերներին միայն դեմքով է ճանաչում։ 2011թ. հունիսի 20-ին Գևորգի ընկեր Վահեն «համադասարանցիներ» կայքով հայհոյանք է գրել իրենց ընդհանուր ծանոթ Քրիստինեի հասցեին, որի համար 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում Արմանի և Նարեկի հետ հանդիպել են Գևորգի, նրա վերոհիշյալ ընկերների և շուրջ 15-20 այլ անձանց հետ։ Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել։ Քրիստինեն էլ նրան պատասխանել է, որ ուրախ լինի, որ այնտեղ կանգնած է։ Այդ պահին Արեգը գոռալով Քրիստինեի վրա` ասել է, թե այդ ինչ է ասում, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել իրենց, Գ. Լազարովի և նրա ընկերների միջև։ Անձամբ բաժանողի դերում է եղել և քիչ անց նկատել է, որ Արմանն ու Նարեկը չկան, իսկ Գևորգը և նրա ընկերները հեռանում են։ Գնացել է Արմանի և Նարեկի հետևից, հանդիպել նրանց փողոցում ու միասին քայլել են դեպի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Վարդանանց փողոցի վրա նկատել են Գևորգին, ով նույնպես քայլել է դեպի Հանրապետության փողոցի կողմը։ Այդ ժամանակ Արմանն առաջարկել է հետևել Գևորգին և քայլել են նրա հետևից։ ճանապարհին Նարեկի հետ հանդարտեցրել են Արմանին։ Հասնելով Ե. Քոչար փողոց` Արմանը հանկարծակի վազել է Գևորգի հետևից և «վախ» բացականչության ձայն է լսել։ Այնուհետև տեսել է Գևորգին, ով ձեռքով բռնած գոտկատեղի արյունոտ հատվածը` վազելով անցել է իր կողքով։ Հասկացել է, որ Արմանը նրան վնասվածք է պատճառել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 47-48/
Վկա Վարազդատ Փահլևանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ.-ից աշխատում է Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի կամարամուտքի մոտ գտնվող ծաղկի խանութում։ Ճանաչում է Արման Ադյանին` որպես նշված շենքի բնակիչ։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակին հարակից հատվածում Արմանը և իրեն անծանոթ ևս 6-7 հոգի միմյանց հետ վիճաբանել և լեզվակռիվ են արել, սակայն հայհոյանքներ չեն հնչել։ Խանութի աղբը թափելուց հետո, երբ վերադարձել է խանութ, մոտակայքում կանգնած տաքսու վարորդն ասել է, որ մի երիտասարդ մտել է խանութ և անմիջապես դուրս եկել։ Հաջորդ օրը նկատել է, որ ծաղիկների համար նախատեսված մկրատը բացակայում է։ Ենթադրել է, որ նշված երիտասարդն է նախորդ օրը վերցրել այն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ.79-80/
Վկա Քրիստինե Քլյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Վահե Եսայանը «համադասարանցիներ» կայքով իրեն սեռական բնույթի հայհոյանք է գրել։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ի սահմաններում, երբ պատահմամբ անցել է Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակի հարակից կամարամուտքի մոտով, իրեն են մոտեցել Արման Ադյանը և Վահե Եսայանը։ Արմանը խնդրել է մոտենալ իրենց, որից հետո ասել է, որ Վահեն բան ունի ասելու։ Վահեն ներողություն է խնդրել իրենից` ասելով, որ սխալմունք է տեղի ունեցել, իրեն չի ցանկացել գրել։ Վահեին պատասխանել է, որ իրենից կիլոմետրերով հեռու մնա և շնորհակալ լինի մեծ «ախպերներին», որից հետո շրջվել և հեռացել է։ Այդ ժամանակ Վահեի և Արմանի հետ կանգնած են եղել ևս երեքից ավել տղաներ։ Նույն օրը Արման Ադյանի կողմից Գևորգ Լազարովին դանակահարելու մասին տեղեկացել է ոստիկանության բաժնում, սակայն դեպքի մանրամասներից տեղյակ չէ։
/հատոր 2, գ.թ. 81-82/
Վկա Արթուր Կիրակոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գևորգ Լազարովի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Գևորգի և Ռուբեն Ռուբինյանի հետ հանդիպել և զբոսնել են։ Այնուհետև Ռուբենն ասել է, որ ցանկանում է գնալ տուն և հեռացել է, իսկ իրենք Գևորգի հետ քայլել են մինչև Հանրապետության փողոց, որտեղ Գևորգը հրաժեշտ տալով` գնացել է դեպի Վարդանանց փողոցի կողմը։ Ինքը նույնպես գնացել է տուն։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել ընկերներից Արթուրը և հայտնել, որ Գևորգին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Գնացել է հիվանդանոց, տեսել է Գևորգին և նրանից տեղեկացել, որ ստացել է մարմնական վնասվածք։ Ընկերներով միմյանց հետ գտնվելու ժամանակահատվածում որևէ վիճաբանություն կամ խոսակցություն որևէ մեկի հետ տեղի չի ունեցել։ Հետո Գևորգն ասել է, որ իրեն դանակով հարվածել է Արմանը, երբ տուն է գնալիս եղել և հեռախոսով է խոսել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35/
Վկա Ռուբեն Ռուբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գևորգ Լազարովի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին իրենց բակում հանդիպել է Արթուր Կիրակոսյանին։ Այնուհետև զանգահարել են Գևորգին։ Նա եկել է և միասին զբոսնել են Նալբանդյան և Թումանյան փողոցներով։ ժամը 19։00-ի սահմաններում միմյանցից բաժանվել են և յուրաքանչյուրը գնացել է իր տուն։ Նույն օրը, ժամը 22։00-ի սահմաններում, Գևորգը եկել է իրենց տուն, վերցրել մինչ այդ թողած գիրքը և հեռացել է։ Դրանից շուրջ 10-15 րոպե անց Գևորգը կրկին եկել է իրենց տուն` ամբողջությամբ արյունոտ վիճակում և խնդրել է օգնել իրեն։ Հայրը նրան տեղափոխել է հիվանդանոց։ Ինքը գնացել է հիվանդանոց, որտեղ իմացել է, որ Գևորգին գոտկատեղի շրջանում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել են։ Նշված օրը բակում որևէ մեկին չեն հանդիպել, որևէ մեկի հետ չեն վիճաբանել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 97-98, 121-122/
Վկա Արսեն Ռուբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գևորգ Լազարովը հանդիսանում է իր որդի Ռուբեն Ռուբինյանի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Գևորգը եկել է իրենց տուն` գիրք վերցրել և ասել, որ գնում է տուն։ Դրանից շուրջ 10 րոպե անց Գևորգն արյունոտ վիճակում վերադարձել է իրենց տուն և խնդրել է օգնել։ Անմիջապես իր ավտոմեքենայով նրան տեղափոխել է 3-րդ հիվանդանոց։ Ճանապարհին, իր հարցին, թե ինչ է պատահել` Գևորգը պատասխանել է, որ տուն գնալու ճանապարհին, հեռախոսով խոսելու ընթացքում ինչ-որ մեկը հետևից սուր գործիքով հարվածել և վնասվածք է պատճառել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր1, գ.թ. 243-244/
Վկա Վահե Եսայանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, «համադասարանցիներ» կայքով իր ծանոթներին հաղորդագրություններ ուղարկելու ընթացքում նկատել է, որ Քրիստինե Քլյանը նույնպես կայքում է և հաղորդագրություն է ուղարկել նաև նրան։ Այդ ընթացքում նրա պատասխաներից զգացել է, որ Քրիստինեն իր ուղարկած հաղորդագրությունից նեղացել է, բայց թե ինչից` չի իմացել։ Որոշել է Քրիստինեին հանդիպելիս` նրանից ներողություն խնդրել։ Դրանից շուրջ 2-3 օր անց, նրանց շենքի մոտակայքում պատահմամբ հանդիպել է Քրիստինեին և ներողություն է խնդրել, իսկ Քրիստինեն ասել է, որ իրենից հեռու մնա, որից հետո բաժանվել են։ Դրանից շուրջ 1-2 օր անց, բակում եղած խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Արման Ադյանը դանակահարել է իր ծանոթ Գևորգ Լազարովին, բայց թե ինչ պատճառով և որտեղ` տեղյակ չէ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 86-88/
Վկա Արեգ Կարինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է «Կիկի» մականվամբ Գևորգ Լազարովին, Ռուբենին, Արթուրին, Հարութին, իսկ «Գլուխ» մականվամբ Արման Ադյանին ճանաչում է դեմքով։ Չի հիշում, թե 2011թ. հունիսի 21-ին որտեղ է գտնվել։ Գևորգ Լազարովին դանակահարելու մասին իմացել է վերը նշված անձանցից։ Նրան տեսակցության է գնացել հիվանդանոցում։ Իր հարցին, թե ով է դանակահարել նրան` Գևորգը պատասխանել է, որ տուն գնալու ճանապարհին հետևից են հարվածել, բայց թե ով է հարվածել, ինչ պատճառով` Գևորգը չի ասել։ 2011թ. հունիսի 21-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի, նրա ընկերների և Արման Ադյանի ու վերջինիս ընկերների միջև տեղի ունեցած խոսակցությանը և վիճաբանությանը ներկա չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 113-114/
Դատաբժշկական փորձաքննության 08.07.2011թ. թիվ 295 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Գ. Լազարովի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախից գոտկային շրջանի ծակած կտրած ոչ թափանցող վերքի, մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ /արյունահոսական/ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով առաջացրել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող»։
/հատոր 1, գ.թ. 93-94/
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 02.08.2011թ. 295 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված տուժող Գ. Լազարովի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված Գ. Լազարովի նախկին կիսաթև մայկայի, ջինսե անդրավարտիքի, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Գ. Լազարովից։
3. Փորձաքննության ներկայացված «դեպքի վայրի` Երևան քաղաքի Վարդանանց 2-րդ նրբանցք 4-րդ շենքի մուտքի 2-րդ հարկի հարթակից` ... և 6-7-րդ հարկերի աստիճանահարթակից ...» հայտնաբերված և բամբակե խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Գ. Լազարովից»։
/հատոր 1, գ.թ. 209-211/
Դատահետքաբանական փորձաքննության 16.08.2011թ. թիվ 1652 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Հմ. 13183011 քր. գործով փորձաքննությանը ներկայացված` Գ. Լազարովի մայկայի վրա առկա վնասվածքը ծակած-կտրած է և կարող էր առաջանալ ինչպես մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի, այնպես էլ դանակի` նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբի ներգործության արդյունքում։
2. Գ. Լազարովի մարմնական և մայկայի վրա առկա վնասվածքները իրենց բնույթով և մոտավոր տեղակայումներով համընկնում են վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձագետի հմ 825/հ եզրակացությունում նշված մարմնական վնասվածքի տեղակայման հետ։
3. Փորձաքննության ներկայացված Գ. Լազարովի ջինսե անդրավարտիքի վրա ծակած-կտրած, ինչպես նաև պատռվածքներին բնորոշ հատկանիշներով վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին։
4. Գ. Լազարովը վնասվածք ստանալու պահին, տարածության մեջ կարող էր լինել` ցանկացած, տվյալ վնասվածքի առաջացումը չբացառող դիրքերում, վնասվածքի մակերեսով ուղղված լինելով դեպի սուր, ծակող-կտրող առարկայի /դանակի շեղբի/ ծայրը»։
/հատոր 2, գ.թ.18-20/
Դեպքի վայրի զննության մասին 22.06.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևան քաղաքի Վարդանանց 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի մուտքն է։ Շենքը բարձրահարկ է` 10 հարկանի, ունի մեկ մուտք։ Շենքի մուտքի 10 հարկերում կատարվել է զննություն։ Պարզվել է, որ բոլոր հարկերում, աստիճանահարթակներում և հարկերի հարթակներում առկա են արնանման հետքեր։ Ըստ զննությանը մասնակից Արսեն Ռուբինյանի բանավոր հայտարարության` 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 22.30-ի սահմաններում, նույն շենքի 38 բնակարան է այցելել իր որդու ընկեր Գևորգը Լազարովը` վնասված վիճակում, որին ինքը տեղափոխել է հիվանդանոց։ Զննությամբ մուտքի 2-րդ հարկի հարթակի հատակից և 6-7 հարկերի աստիճանահարթակից խծուծի վրա վերցվել են արնանման հետքեր։ Ըստ Ա. Ռուբինյանի բանավոր հայտարարության` նշված արնանման հետքերը Գ. Լազարովի արյան հետքերն են, նա է ոտքով բարձրացել իրենց բնակարան։
/հատոր 1, գ.թ. 12-15/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 24.09.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Արման Ադյանը մատնացույց է արել Երևանի Ե.Քոչարի փողոցին հարակից մայթի այն հատվածը, որտեղ կանգնած է եղել Գ. Լազարովը և ինքն էլ նրա հետևից մոտենալով` հարվածել է Գ. Լազարովի գոտկային ձախ շրջանին։ Ա. Ադյանը ցույց է տվել, թե ինչպես է մոտեցել Գ. Լազարովին և հետևից հարվածել նրան։ Այնուհետև, Ա. Ադյանը ցույց է տվել դիմացի այգին` Օղակաձև այգու 6-րդ հատվածը, որտեղ վազել է և նետել ձեռքին եղած մկրատը, սակայն չի կարողացել հիշել, թե կոնկրետ որ հատվածում է այն նետել։ Ա. Ադյանը ցույց է տվել նաև Ե. Քոչարի փողոցի այն ուղղությունը, որով վազել է Գ. Լազարովը։
/հատոր 2, գ.թ. 61-64/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ. Լազարովի հագուստներով և բամբակե խծուծներով։
/հատոր 2, գ.թ. 140/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Նարեկ Խաչատրյանի, Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի և Վահե Եսայանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Գ. Լազարովի ցուցմունքները` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում տեղի ունեցած վիճաբանությանը չմասնակցելու, իրեն մարմնական վնասվածք պատճառած անձին չտեսնելու մասով, վկաներ Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի և Վահե Եսայանի ցուցմունքները` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում տեղի ունեցած վիճաբանությանը չմասնակցելու մասով, վկա Նարեկ Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքը` Ա. Ադյանի կողմից տուժող Գ. Լազարովի հետևից վազելը և նրան հարվածելը չտեսնելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Արման Ադյանին օգնելու, կատարված հանցագործությանը նախորդող ժամանակահատվածում տեղի ունեցած միջադեպի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու և հանցագործության իրական դրդապատճառները չներկայացնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի, Վահե Եսայանի և Նարեկ Խաչատրյանի կողմից դատարանում սուտ ցուցմունք տալը նշանակություն չի կարող ունենալ գործի լուծման համար, այսինքն առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանգամանքները։
Վերլուծելով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնվեց տարեկան լինելը, տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Լազարովի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ բամբակե խծուծները` պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ա. Ադյանին կալանավորելուց հետո, գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը, մուծված 21.10.2011թ. Յուրա Կարոյի Ադյանի կողմից` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 900023292015 հաշվին, ենթակա է վերադարձման այդ գումարը վճարած Յուրա Ադյանին։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 28 /քսանութ/ օրը` անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 2 /երկու/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ա. Ադյանին կալանավորելուց հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը, մուծված 21.10.2011թ. Յուրա Կարոյի Ադյանի կողմից` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 900023292015 հաշվին, հետ վերադարձնել նրան։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Լազարովի հագուստները վերադարձնել նրան, իսկ բամբակե խծուծները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0267/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 26-12-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0267/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13183011 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անչափահաս Արման Ադյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Նալբանդյան 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ. Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ադյան |
| Հայրանուն | Վլադիմիրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Ոչ |
Մակագրել
| Երբ | 26-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-12-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 27-12-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 27-12-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-01-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Լազարով |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-02-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 13-02-2012 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0267/01/11 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Է. Մկրտչյան, մեղադրող` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի, պաշտպան` Ս. Մկրտչյանի, ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ` Թ. Լազարյանի տուժող` Գ. Լազարովի, տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Ա. Գասպարյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արման Վլադիմիրի Ադյանի` ծնված 1995թ. փետրվարի 06-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, սովորում է Երևանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 12-րդ դասարանում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է ք. Երևան, Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի թիվ 5 բնակարանում, ձերբակալվել է 23.09.2011թ., 24.09.2011թ. որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, 21.10.2011թ. խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է գրավով` 500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և նույն օրն ազատ է արձակվել` անազատության մեջ մնալով 28 օր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13183011 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքում հարուցվել է 2011թ. հունիսի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Գևորգ Ալենի Լազարովին մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ։ 2011թ. հուլիսի 02-ին թիվ 13183011 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 07.02.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ։ Քննիչի 21.12.2011թ. որոշմամբ, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի, Վահե Եսայանի, Գևորգ Լազարովի, Արման Ադյանի, Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի նկատմամբ խուլիգանություն կատարելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Արմեն Պետրոսյանի և Միքայել Մկրտչյանի մարմնական վնասվածք ստանալու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ. Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանք սպառնացող ծանր մարմնական վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով։»։ 26.12.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Քրեական գործով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանը ծնվել է 06.02.1995թ.։ Նրա` ինը տարեկան հասակում ծնողներն ամուսնալուծվել են, որից հետո բնակվել է մոր հետ միասին։ Արման Ադյանի դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Թամարա Լազարյանը։ Նրանց ընտանիքը նյութապես անապահով է, Արման Ադյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք չեն, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը` անբավարար է։ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին նրա հայրը մահացել է։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, անչափահաս Արման Ադյանը Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում, իր ընկերներ Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ հանդիպել են անչափահաս Գևորգ Լազարովի և վերջինիս ընկերների հետ` 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը պարզված չէ, Գ. Լազարովի ընկեր Վահե Եսայանի կողմից Քրիստինե Քլյանի հասցեին, համացանցի «համադասարանցիներ» կայքում սեռական բնույթի հայհոյանք գրելու շուրջ պարզաբանումներ կատարելու և Վ. Եսայանի կողմից Ք. Քլյանից ներողություն խնդրելու համար։ Հանդիպման ընթացքում Վ. Եսայանը Ք. Քլյանից ներողություն է խնդրել, որին վերջինս պատասխանել է, թե պետք է շնորհակալ լինի ընկերներից, որ դեռ նրանց հետ կանգնած է։ Այդ պահին Գ. Լազարովի ընկերներից Արեգ Կարինյանը բարկացել է Ք. Քլյանի վրա, որի պատճառով Ա. Ադյանի, նրա ընկերների և Գ. Լազարովի ու վերջինիս ընկերների միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանության ընթացքում նրանք քաշքշել և հայհոյել են միմյանց։ Գ. Լազարովը և նրա ընկերները քանակով գերազանցել են Ա. Ադյանի ընկերներին։ Գ. Լազարովի ընկերներից երկուսը բռնել են Ա. Ադյանին, որի ընթացքում տուժող Գ. Լազարովը ցանկացել է հարվածել Արման Ադյանին, ձեռքը տարել է դեպի իր բաճկոնի գրպանը։ Ամբաստանյալ Արման Ադյանը Գ. Լազարովի ընկերների բռնվածքից ազատվել և վազել է դեպի Սախարովի անվան հրապարակին հարակից կամարամուտք։ Այնտեղ նկատելով, որ ծաղկի խանութի աշխատողը խանութում չէ, իսկ խանութի դուռը բաց է` ներս է մտել, սեղանի վրայից վերցրել մկրատը և այն դնելով գրպանը` դուրս եկել։ Նարեկ Խաչատրյանը դա տեսնելով` Արման Ադյանից պահանջել է, որ մկրատը դնի տեղը և հանդարտվի, սակայն Ա. Ադյանը Գ. Լազարովի և վերջինիս ընկերների վերաբերմունքից վիրավորված` պատասխանել է, թե նրանցից ում հանդիպի, պետք է վնաս տա, որից հետո վերադարձել է Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակ։ Տեսնելով, որ Գ. Լազարովն ու նրա ընկերները բակում չեն` Ա. Ադյանը Ն. Խաչատրյանի և Դ. Եպիսկոպոսյանի հետ դուրս են եկել բակից և քայլել դեպի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Ճանապարհին, Վարդանանց փողոցում նկատելով դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ քայլող Գ. Լազարովին` Ա. Ադյանը վազել է դեպի նա, հետևի կողմից աննկատ մոտեցել է նրան և մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքով, մեկ անգամ, դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով։ Այնուհետև Ա. Ադյանը դիմել է փախուստի։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արման Ադյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` տասնվեց տարեկան հասակում, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ընկեր Սերոբից տեղեկացել է, որ 2011թ. հունիսի 20-ին Գևորգի ընկեր Վահեն ինտերնետով սեռական բնույթի հայհոյանք է գրել ընդհանուր ծանոթ, Երևանի Վարդանանց թիվ 5Ա շենքի 11-րդ մուտքի 1-ին հարկի բնակչուհի Քրիստինեին։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Նարեկ Խաչատրյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ, Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում հանդիպել են Գևորգի, նրա ընկերներ Վահեի, Արեգի, «չաղ» Արթուրի, Ռուբենի և շուրջ 10-15 այլ անձանց հետ, որպեսզի Վահեն կատարածի համար ներողություն խնդրի Քրիստինեից։ Հանդիպման ժամանակ Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել, իսկ Քրիստինեն պատասխանել է, թե «ուրախ եղիր, որ ստեղ կանգնած ես»։ Այդ ընթացքում Արեգը գոռացել է Քրիստինեի վրա` ասելով, թե «էս ինչ ես ասում»։ Իրենք հանգստացրել են Արեգին` բացատրելով, որ վերջինիս առջև աղջիկ է կանգնած։ Երբ խոսակցության ընթացում Սերոբն ասել է, որ Քրիստինեն ճիշտ է ասում, Գևորգը և նրա ընկերները սկսել են իրենց հետ վիճել, որի ընթացքում միմյանց հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ և իրար քաշքշել են։ Այդ պահին գոռացել է, որպեսզի բոլորը հանգստանան, որից հետո Գևորգի ընկերներից երկուսը մտել են իր թևերը ու մի կողմ քաշել` ասելով, որ ինքը հանգստանա։ Գևորգը մոտեցել է, որպեսզի իրեն հարվածի, սակայն նրան պահել են։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ Գևորգը ձեռքը տարել է տաբատի գրպանը։ Մտածելով, որ Գևորգը ինչ-որ բան է ուզում հանել գրպանից` ձեռքերը թափ տալով ազատվել է նրա ընկերներից և վազել դեպի Սախարովի հրապարակ։ Հասնելով կամարամուտքի ծաղկի խանութի մոտ` իրեն է մոտեցել Նարեկը և ասել, որ Գևորգը գրպանից դանակ է հանել և կրկին դրել գրպանը։ Դրանից բորբոքված, նկատելով, որ ծաղկի խանութի աշխատողը խանութում չէ` մտել է խանութ և սեղանի վրայից վերցնելով մկրատը` դուրս եկել խանութից, իսկ Նարեկին ասել է, թե գնում է հանրախանութ, որպեսզի վերջինս չմտածի, որ գնում է Գևորգի ու նրա ընկերների մոտ։ Միասին գնացել են դեպի Երևանի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ, որի ընթացքում ասել է, որ եթե Գևորգին կամ նրա ընկերներից որևէ մեկին հանդիպի` հարվածելու է, այսինքն վնաս է տալու։ Ճանապարհին նկատել է Գևորգին, ով Վարդանանց փողոցով քայլել է դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Գնացել է նրա հետևից, իսկ ընկերները` Նարեկն ու Դավիթն իր հետևից։ Հասնելով Եր. Քոչար-Վարդանանց փողոցների խաչմերուկի մոտ` վազել է Գևորգի ուղղությամբ, գրպանից հանել մկրատը և երբ Գևորգը գլուխը հետ է թեքել և տեսել իրեն` այդ պահին մկրատով հարվածել է Գևորգի գոտկատեղի հետևի մասին։ Գևորգը գոռացել է` ասելով «արա էս ինչ ես անում» և վազել է դեպի վերև` Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ինքը մտնելով հարակից այգի` նետել է մկրատը և դիմել փախուստի։ Գևորգ Լազարովին սպանելու նպատակ չի ունեցել, այլ միայն ցանկացել է նրան վնաս տալ։ Կատարածի համար զղջում է։ Դատարանում ամբաստանյալ Արման Ադյանը հայտարարեց, որ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները և հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 53-56, 70, 154/ Ամբաստանյալ Արման Ադյանն իր նախաքննական ցուցմունքը պնդել է նաև տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Ռուբեն Ռուբինյանի և Արեգ Կարինյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ։ /հատոր 2, գ.թ. 59-60, 115-116, 123-124/ Տուժող Գևորգ Լազարովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 21-ին հանդիպել է իր ընկերներ Արթուր Կիրակոսյանի և Ռուբեն Ռուբինյանի հետ։ Միասին զբոսնել են Թումանյան փողոցով և Երևանի Հյուսիսային պողոտայով։ Մի քանի ժամ զբոսնելուց հետո հասել են Հանրապետության փողոց, որտեղ բաժանվել են միմյանցից և ինքը Վարդանանց փողոցով քայլելով` գնացել է դեպի Եր. Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ճանապարհին հիշելով, որ Ռուբենի մոտ թողած հանրահաշվական խնդիրների ժողովածուի գիրքը պետք է վերցնի, այդ պատճառով վերադարձել է Ռուբենենց տուն։ Վերջինիս տանեցիներից իմացել է, որ Ռուբենը պայուսակը թողել է խանութում։ Դրանից հետո Ռուբենի հայր Արսենի հետ գնացել են խանութ, այնտեղից վերցրել է գիրքը և ոտքով, նույն ճանապարհով վերադարձել տան ուղղությամբ։ Եր. Քոչար փողոցում բջջային հեռախոսով խոսելու ընթացքում, հանկարծակի հետևից սուր գործիքի հարված է զգացել գոտկատեղի շրջանում։ Մի պահ կանգնել է և հասկացել, որ հետևից ինչ-որ մեկը հարվածել է իրեն։ Տեսել է, որ դրանից հետո ինչ-որ մեկը դեպի հարակից այգու կողմ է վազել և անհետացել։ Ինքը վազել է դեպի այգու հակառակ ուղղությամբ, որից հետո հասնելով Վարդանանց փողոց` նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել Ռուբենենց տուն։ Այնտեղ վերջինիս հայր Արսեն Ռուբինյանը իրեն մեքենայով տեղափոխել է հիվանդանոց։ Հարված ստանալիս` գլուխը չի թեքել, չգիտի, թե ով է իրեն հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել։ Ինչ վերաբերվում է նրան, որ տղաներն ասել են, որ ինքը վեճին ներկա է եղել, ապա դա ճիշտ չէ, քանի որ ինքը վեճի ժամանակ ներկա չի եղել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 26-28, 79-80, 175, հատոր 2, գ.թ. 57-58/ Վկա Նարեկ Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է «Գլուխ» մականվամբ Արման Ադյանի հարևանը և ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արման Ադյանի և Դավիթ Եպիսկոպոսյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան թիվ 50 շենքի բակում, որտեղ հանդիպել են «Կիկի» մականվամբ Գևորգ Լազարովին, վերջինիս ընկերներ, Արթուրին` «Չաղ» մականվամբ, Վահեին, Արեգին և այլ տղաների, որոնց չի ճանաչել։ Հանդիպման պատճառը եղել է այն, որ Գևորգի ընկեր Վահեն ինտերնետով իրենց հարևան շենքի բնակչուհի Քրիստինեին հայհոյանք է գրել, որի համար պետք է նրանից ներողություն խնդրեր։ Հանդիպման ընթացքում Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել, որին Քրիստինեն պատասխանել է, որ «ուրախ եղի, որ այստեղ կանգնած ես»։ Այդ պահին Արեգը գոռալով Քրիստինեի վրա` ասել է, թե այդ ինչ է ասում, որի պատճառով վիճաբանություն է սկսվել իրենց և Գ. Լազարովի ու նրա ընկերների միջև։ Վիճաբանության ընթացքում Գևորգի կողմնակիցներից 2 տղաներ Արմանի ձեռքերից բռնել և ասել են, որ նա հանգստանա, իսկ Գևորգը ձեռքը տանելով դեպի գրպանը` ինչ-որ բան է հանել և անմիջապես դրել գրպանը, բայց թե կոնկրետ ինչ` չի տեսել։ Գևորգի կողմնակիցները շատ են եղել` շուրջ 15-20 հոգի, գոռգոռացել և «վրա են տվել» իրենց, միաժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Արման Ադյանը դա տեսնելով` վազել է դեպի բակի կողմը, ինքն էլ նրա հետևից։ Հասնելով կամարամուտքի մոտ` Արմանը մտել է ծաղկի խանութ, այնտեղից վերցրել մկրատն ու դրել գրպանը։ Դրանից հետո դուրս է եկել խանութից և միասին վերադարձել են վիճաբանության վայրը, սակայն Գևորգն ու նրա ընկերները այլևս այնտեղ չեն եղել։ Արմանն ասել է, որ նրանցից ում հանդիպի, պետք է վնաս տա։ Դրանից հետո ինքը, Արմանը և Դավիթը գնացել են Վարդանանց փողոցի ուղղությամբ, որի ընթացքում Արմանին ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Գևորգը գրպանից հավանաբար դանակ է հանել և կրկին դրել գրպանը։ Ճանապարհին նկատել են Գևորգին, ով քայլել է Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Հետևել են նրան, որի ընթացքում Դավիթի հետ հանգստացրել են բորբոքված Արմանին։ Վերջինս ասել է, թե նրանցից մեկին պետք է վնաս տա` իրենց հանդեպ նման ձևով վարվելու և անտեղի վիրավորելու համար։ Հասնելով Եր. Քոչար փողոցի մոտ` Արմանը վազել է դեպի Գևորգը, հասնելով նրան` հարվածել և փախել է դեպի այգու կողմը։ Գևորգն էլ գոռալով, թե «Գլուխ, էս ինչ արիր»` վազելով անցել է իրենց կողքով։ Նկատելով, որ Գևորգի` ձեռքը դրած հատվածում արյան հետքեր են` հասկացել է, որ Արմանն իր մոտ եղած մկրատով հարվածել է նրան։ /հատոր 2, գ.թ. 22-24/ Դատարանում վկա Նարեկ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր նախաքննական ցուցմունքի մեծ մասը թելադրել է քննիչն` Արմանի կողմից տրված ցուցմունքից։ Բացի այդ, ինքը շփոթված է եղել և չի հասկացել, թե ինչ է գրում։ Ցուցմունքը գրել է գիշերվա ժամը 1-ին և քանի որ իրեն վախեցրել էին, այդ պատճառով իր ցուցմունքը գրել է այդ բովանդակությամբ։ Իրականում Արմանի կողմից մկրատը վերցնելն ինքը չի տեսել։ Չի տեսել նաև Գևորգին հարվածելու պահը, քանի որ գտնվել է կրպակի հետևի հատվածում, իսկ իր նախաքննական ցուցմունքի մնացած մասը ճիշտ է։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Վկա Դավիթ Եպիսկոպոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արման Ադյանի և Նարեկ Խաչատրյանի ընկերը։ Ճանաչում է նաև «Կիկի» մականունով Գևորգ Լազարովին, նրա ընկերներ Ռուբենին, «բոյով» Արթուրին, «չաղ» Արթուրին, Վահեին, Արեգին, իսկ մյուս ընկերներին միայն դեմքով է ճանաչում։ 2011թ. հունիսի 20-ին Գևորգի ընկեր Վահեն «համադասարանցիներ» կայքով հայհոյանք է գրել իրենց ընդհանուր ծանոթ Քրիստինեի հասցեին, որի համար 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում Արմանի և Նարեկի հետ հանդիպել են Գևորգի, նրա վերոհիշյալ ընկերների և շուրջ 15-20 այլ անձանց հետ։ Վահեն Քրիստինեից ներողություն է խնդրել։ Քրիստինեն էլ նրան պատասխանել է, որ ուրախ լինի, որ այնտեղ կանգնած է։ Այդ պահին Արեգը գոռալով Քրիստինեի վրա` ասել է, թե այդ ինչ է ասում, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել իրենց, Գ. Լազարովի և նրա ընկերների միջև։ Անձամբ բաժանողի դերում է եղել և քիչ անց նկատել է, որ Արմանն ու Նարեկը չկան, իսկ Գևորգը և նրա ընկերները հեռանում են։ Գնացել է Արմանի և Նարեկի հետևից, հանդիպել նրանց փողոցում ու միասին քայլել են դեպի Հանրապետության փողոցի ուղղությամբ։ Վարդանանց փողոցի վրա նկատել են Գևորգին, ով նույնպես քայլել է դեպի Հանրապետության փողոցի կողմը։ Այդ ժամանակ Արմանն առաջարկել է հետևել Գևորգին և քայլել են նրա հետևից։ ճանապարհին Նարեկի հետ հանդարտեցրել են Արմանին։ Հասնելով Ե. Քոչար փողոց` Արմանը հանկարծակի վազել է Գևորգի հետևից և «վախ» բացականչության ձայն է լսել։ Այնուհետև տեսել է Գևորգին, ով ձեռքով բռնած գոտկատեղի արյունոտ հատվածը` վազելով անցել է իր կողքով։ Հասկացել է, որ Արմանը նրան վնասվածք է պատճառել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 47-48/ Վկա Վարազդատ Փահլևանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ.-ից աշխատում է Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի կամարամուտքի մոտ գտնվող ծաղկի խանութում։ Ճանաչում է Արման Ադյանին` որպես նշված շենքի բնակիչ։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակին հարակից հատվածում Արմանը և իրեն անծանոթ ևս 6-7 հոգի միմյանց հետ վիճաբանել և լեզվակռիվ են արել, սակայն հայհոյանքներ չեն հնչել։ Խանութի աղբը թափելուց հետո, երբ վերադարձել է խանութ, մոտակայքում կանգնած տաքսու վարորդն ասել է, որ մի երիտասարդ մտել է խանութ և անմիջապես դուրս եկել։ Հաջորդ օրը նկատել է, որ ծաղիկների համար նախատեսված մկրատը բացակայում է։ Ենթադրել է, որ նշված երիտասարդն է նախորդ օրը վերցրել այն։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ.79-80/ Վկա Քրիստինե Քլյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Վահե Եսայանը «համադասարանցիներ» կայքով իրեն սեռական բնույթի հայհոյանք է գրել։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 18։00-ից 19։00-ի սահմաններում, երբ պատահմամբ անցել է Երևան քաղաքի Սախարովի հրապարակի հարակից կամարամուտքի մոտով, իրեն են մոտեցել Արման Ադյանը և Վահե Եսայանը։ Արմանը խնդրել է մոտենալ իրենց, որից հետո ասել է, որ Վահեն բան ունի ասելու։ Վահեն ներողություն է խնդրել իրենից` ասելով, որ սխալմունք է տեղի ունեցել, իրեն չի ցանկացել գրել։ Վահեին պատասխանել է, որ իրենից կիլոմետրերով հեռու մնա և շնորհակալ լինի մեծ «ախպերներին», որից հետո շրջվել և հեռացել է։ Այդ ժամանակ Վահեի և Արմանի հետ կանգնած են եղել ևս երեքից ավել տղաներ։ Նույն օրը Արման Ադյանի կողմից Գևորգ Լազարովին դանակահարելու մասին տեղեկացել է ոստիկանության բաժնում, սակայն դեպքի մանրամասներից տեղյակ չէ։ /հատոր 2, գ.թ. 81-82/ Վկա Արթուր Կիրակոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գևորգ Լազարովի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Գևորգի և Ռուբեն Ռուբինյանի հետ հանդիպել և զբոսնել են։ Այնուհետև Ռուբենն ասել է, որ ցանկանում է գնալ տուն և հեռացել է, իսկ իրենք Գևորգի հետ քայլել են մինչև Հանրապետության փողոց, որտեղ Գևորգը հրաժեշտ տալով` գնացել է դեպի Վարդանանց փողոցի կողմը։ Ինքը նույնպես գնացել է տուն։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել ընկերներից Արթուրը և հայտնել, որ Գևորգին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Գնացել է հիվանդանոց, տեսել է Գևորգին և նրանից տեղեկացել, որ ստացել է մարմնական վնասվածք։ Ընկերներով միմյանց հետ գտնվելու ժամանակահատվածում որևէ վիճաբանություն կամ խոսակցություն որևէ մեկի հետ տեղի չի ունեցել։ Հետո Գևորգն ասել է, որ իրեն դանակով հարվածել է Արմանը, երբ տուն է գնալիս եղել և հեռախոսով է խոսել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35/ Վկա Ռուբեն Ռուբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գևորգ Լազարովի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին իրենց բակում հանդիպել է Արթուր Կիրակոսյանին։ Այնուհետև զանգահարել են Գևորգին։ Նա եկել է և միասին զբոսնել են Նալբանդյան և Թումանյան փողոցներով։ ժամը 19։00-ի սահմաններում միմյանցից բաժանվել են և յուրաքանչյուրը գնացել է իր տուն։ Նույն օրը, ժամը 22։00-ի սահմաններում, Գևորգը եկել է իրենց տուն, վերցրել մինչ այդ թողած գիրքը և հեռացել է։ Դրանից շուրջ 10-15 րոպե անց Գևորգը կրկին եկել է իրենց տուն` ամբողջությամբ արյունոտ վիճակում և խնդրել է օգնել իրեն։ Հայրը նրան տեղափոխել է հիվանդանոց։ Ինքը գնացել է հիվանդանոց, որտեղ իմացել է, որ Գևորգին գոտկատեղի շրջանում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել են։ Նշված օրը բակում որևէ մեկին չեն հանդիպել, որևէ մեկի հետ չեն վիճաբանել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 97-98, 121-122/ Վկա Արսեն Ռուբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գևորգ Լազարովը հանդիսանում է իր որդի Ռուբեն Ռուբինյանի ընկերը։ 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Գևորգը եկել է իրենց տուն` գիրք վերցրել և ասել, որ գնում է տուն։ Դրանից շուրջ 10 րոպե անց Գևորգն արյունոտ վիճակում վերադարձել է իրենց տուն և խնդրել է օգնել։ Անմիջապես իր ավտոմեքենայով նրան տեղափոխել է 3-րդ հիվանդանոց։ Ճանապարհին, իր հարցին, թե ինչ է պատահել` Գևորգը պատասխանել է, որ տուն գնալու ճանապարհին, հեռախոսով խոսելու ընթացքում ինչ-որ մեկը հետևից սուր գործիքով հարվածել և վնասվածք է պատճառել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր1, գ.թ. 243-244/ Վկա Վահե Եսայանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 18-ին կամ 19-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, «համադասարանցիներ» կայքով իր ծանոթներին հաղորդագրություններ ուղարկելու ընթացքում նկատել է, որ Քրիստինե Քլյանը նույնպես կայքում է և հաղորդագրություն է ուղարկել նաև նրան։ Այդ ընթացքում նրա պատասխաներից զգացել է, որ Քրիստինեն իր ուղարկած հաղորդագրությունից նեղացել է, բայց թե ինչից` չի իմացել։ Որոշել է Քրիստինեին հանդիպելիս` նրանից ներողություն խնդրել։ Դրանից շուրջ 2-3 օր անց, նրանց շենքի մոտակայքում պատահմամբ հանդիպել է Քրիստինեին և ներողություն է խնդրել, իսկ Քրիստինեն ասել է, որ իրենից հեռու մնա, որից հետո բաժանվել են։ Դրանից շուրջ 1-2 օր անց, բակում եղած խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Արման Ադյանը դանակահարել է իր ծանոթ Գևորգ Լազարովին, բայց թե ինչ պատճառով և որտեղ` տեղյակ չէ։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 86-88/ Վկա Արեգ Կարինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է «Կիկի» մականվամբ Գևորգ Լազարովին, Ռուբենին, Արթուրին, Հարութին, իսկ «Գլուխ» մականվամբ Արման Ադյանին ճանաչում է դեմքով։ Չի հիշում, թե 2011թ. հունիսի 21-ին որտեղ է գտնվել։ Գևորգ Լազարովին դանակահարելու մասին իմացել է վերը նշված անձանցից։ Նրան տեսակցության է գնացել հիվանդանոցում։ Իր հարցին, թե ով է դանակահարել նրան` Գևորգը պատասխանել է, որ տուն գնալու ճանապարհին հետևից են հարվածել, բայց թե ով է հարվածել, ինչ պատճառով` Գևորգը չի ասել։ 2011թ. հունիսի 21-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում Գևորգ Լազարովի, նրա ընկերների և Արման Ադյանի ու վերջինիս ընկերների միջև տեղի ունեցած խոսակցությանը և վիճաբանությանը ներկա չի եղել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 113-114/ Դատաբժշկական փորձաքննության 08.07.2011թ. թիվ 295 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Գ. Լազարովի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախից գոտկային շրջանի ծակած կտրած ոչ թափանցող վերքի, մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ /արյունահոսական/ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով առաջացրել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող»։ /հատոր 1, գ.թ. 93-94/ Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 02.08.2011թ. 295 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննության ներկայացված տուժող Գ. Լազարովի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։ 2. Փորձաքննության ներկայացված Գ. Լազարովի նախկին կիսաթև մայկայի, ջինսե անդրավարտիքի, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Գ. Լազարովից։ 3. Փորձաքննության ներկայացված «դեպքի վայրի` Երևան քաղաքի Վարդանանց 2-րդ նրբանցք 4-րդ շենքի մուտքի 2-րդ հարկի հարթակից` ... և 6-7-րդ հարկերի աստիճանահարթակից ...» հայտնաբերված և բամբակե խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Գ. Լազարովից»։ /հատոր 1, գ.թ. 209-211/ Դատահետքաբանական փորձաքննության 16.08.2011թ. թիվ 1652 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Հմ. 13183011 քր. գործով փորձաքննությանը ներկայացված` Գ. Լազարովի մայկայի վրա առկա վնասվածքը ծակած-կտրած է և կարող էր առաջանալ ինչպես մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի, այնպես էլ դանակի` նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբի ներգործության արդյունքում։ 2. Գ. Լազարովի մարմնական և մայկայի վրա առկա վնասվածքները իրենց բնույթով և մոտավոր տեղակայումներով համընկնում են վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձագետի հմ 825/հ եզրակացությունում նշված մարմնական վնասվածքի տեղակայման հետ։ 3. Փորձաքննության ներկայացված Գ. Լազարովի ջինսե անդրավարտիքի վրա ծակած-կտրած, ինչպես նաև պատռվածքներին բնորոշ հատկանիշներով վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին։ 4. Գ. Լազարովը վնասվածք ստանալու պահին, տարածության մեջ կարող էր լինել` ցանկացած, տվյալ վնասվածքի առաջացումը չբացառող դիրքերում, վնասվածքի մակերեսով ուղղված լինելով դեպի սուր, ծակող-կտրող առարկայի /դանակի շեղբի/ ծայրը»։ /հատոր 2, գ.թ.18-20/ Դեպքի վայրի զննության մասին 22.06.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևան քաղաքի Վարդանանց 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի մուտքն է։ Շենքը բարձրահարկ է` 10 հարկանի, ունի մեկ մուտք։ Շենքի մուտքի 10 հարկերում կատարվել է զննություն։ Պարզվել է, որ բոլոր հարկերում, աստիճանահարթակներում և հարկերի հարթակներում առկա են արնանման հետքեր։ Ըստ զննությանը մասնակից Արսեն Ռուբինյանի բանավոր հայտարարության` 2011թ. հունիսի 21-ին, ժամը 22.30-ի սահմաններում, նույն շենքի 38 բնակարան է այցելել իր որդու ընկեր Գևորգը Լազարովը` վնասված վիճակում, որին ինքը տեղափոխել է հիվանդանոց։ Զննությամբ մուտքի 2-րդ հարկի հարթակի հատակից և 6-7 հարկերի աստիճանահարթակից խծուծի վրա վերցվել են արնանման հետքեր։ Ըստ Ա. Ռուբինյանի բանավոր հայտարարության` նշված արնանման հետքերը Գ. Լազարովի արյան հետքերն են, նա է ոտքով բարձրացել իրենց բնակարան։ /հատոր 1, գ.թ. 12-15/ Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 24.09.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Արման Ադյանը մատնացույց է արել Երևանի Ե.Քոչարի փողոցին հարակից մայթի այն հատվածը, որտեղ կանգնած է եղել Գ. Լազարովը և ինքն էլ նրա հետևից մոտենալով` հարվածել է Գ. Լազարովի գոտկային ձախ շրջանին։ Ա. Ադյանը ցույց է տվել, թե ինչպես է մոտեցել Գ. Լազարովին և հետևից հարվածել նրան։ Այնուհետև, Ա. Ադյանը ցույց է տվել դիմացի այգին` Օղակաձև այգու 6-րդ հատվածը, որտեղ վազել է և նետել ձեռքին եղած մկրատը, սակայն չի կարողացել հիշել, թե կոնկրետ որ հատվածում է այն նետել։ Ա. Ադյանը ցույց է տվել նաև Ե. Քոչարի փողոցի այն ուղղությունը, որով վազել է Գ. Լազարովը։ /հատոր 2, գ.թ. 61-64/ Իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ. Լազարովի հագուստներով և բամբակե խծուծներով։ /հատոր 2, գ.թ. 140/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերլուծելով տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Նարեկ Խաչատրյանի, Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի և Վահե Եսայանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Գ. Լազարովի ցուցմունքները` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում տեղի ունեցած վիճաբանությանը չմասնակցելու, իրեն մարմնական վնասվածք պատճառած անձին չտեսնելու մասով, վկաներ Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի և Վահե Եսայանի ցուցմունքները` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 50 շենքի բակում տեղի ունեցած վիճաբանությանը չմասնակցելու մասով, վկա Նարեկ Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքը` Ա. Ադյանի կողմից տուժող Գ. Լազարովի հետևից վազելը և նրան հարվածելը չտեսնելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Արման Ադյանին օգնելու, կատարված հանցագործությանը նախորդող ժամանակահատվածում տեղի ունեցած միջադեպի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու և հանցագործության իրական դրդապատճառները չներկայացնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ տուժող Գևորգ Լազարովի, վկաներ Արթուր Կիրակոսյանի, Ռուբեն Ռուբինյանի, Արեգ Կարինյանի, Վահե Եսայանի և Նարեկ Խաչատրյանի կողմից դատարանում սուտ ցուցմունք տալը նշանակություն չի կարող ունենալ գործի լուծման համար, այսինքն առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանգամանքները։ Վերլուծելով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնվեց տարեկան լինելը, տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Լազարովի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ բամբակե խծուծները` պետք է ոչնչացնել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ա. Ադյանին կալանավորելուց հետո, գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը, մուծված 21.10.2011թ. Յուրա Կարոյի Ադյանի կողմից` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 900023292015 հաշվին, ենթակա է վերադարձման այդ գումարը վճարած Յուրա Ադյանին։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 28 /քսանութ/ օրը` անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 2 /երկու/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։ Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ա. Ադյանին կալանավորելուց հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը, մուծված 21.10.2011թ. Յուրա Կարոյի Ադյանի կողմից` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 900023292015 հաշվին, հետ վերադարձնել նրան։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Լազարովի հագուստները վերադարձնել նրան, իսկ բամբակե խծուծները` ոչնչացնել։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 247,175,122 |
| Գործին կից նյութերը | Արման Ադյանի անձնագիրը |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 13-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 247,175,122 |
| Գործին կից նյութերը | Արման Ադյանի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 247,175,122 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-6406 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 13-03-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 04-07-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-07-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-07-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 247, 174, 190 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-07-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 164, 221 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0267/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-03-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-03-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արման Ադյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` անչափահաս ամբաստանյալ` Արման Վլադիմիրի Ադյանի /ՀՀ քր. օր-ի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով - ազատազրկում 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քր. օր-ի 69-րդ հոդվածով- ազատազրկում 2 տարի 11 ամիս 2 օր ժամկետով / վերաբերյալ 13.02.2012թ-ի դատավճիռը և կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 64-րդ հոդ. դրույթները, նշանակել մեղմ պատիժ, կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-03-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 14-03-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Չկան: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 16-03-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 10-04-2012 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0267/01/11 Նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 10 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.Չարխիֆալակյանի ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.Մկրտչյանի ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Թ. Լազարյանի ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.Ադյանի Դռնբաց դատական նիստում, պաշտտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ԱՐՄԱՆ ՎԼԱԴԻՄԻՐԻ ԱԴՅԱՆԻ ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 23.06.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ա.Չոբանյանի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Գևորգ Ալեն Լազարովին մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13183011 քրեական գործը ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 23.09.2011թ. Արման Վլադիմիրի Ադյանը ձերբակալվել է: 24.09.2011թ. Արման Վլադիմիրի Ադյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը մեկ այլ որոշմամբ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է 2/երկու/ ամսով կալանավորումը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.10.2011թ. որոշմամբ Արման Վլադիմիրի Ադյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը բավարարվել է և գրավի չափ է սահմանվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգհարյուր հազար/: 26.12.2011թ. սույն քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճռով Արման Վլադիմիրի Ադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցվել է կալանքի տակ պահելու 28 օրը և անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 2/երկու/ օր ժամկետով: Ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցը` գրավը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանը: Վերաքննիչ դատարանի 2012թ. մարտի 16-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ. Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա 2011թ. հունիսի 21-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 50-րդ շենքի բակում Գևորգ Լազարովի և նրա ընկերների հետ ունեցած վիճաբանության ժամանակ վերջիններիս կողմից նրա հասցեին տված սեռական բնույթի հայհոյանքներից վիրավորված, նույն օրը` ժամը 23:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա հանդիպել է Գ.Լազարովին և մոտենալով նրան իր մոտ եղած մկրատով հետևից դիտավորությամբ հարվածել է Գ. Լազարովի ձախ գոտկային շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանք սպառնացող ծանր մարմնական վնաս` մկանների և հետորովայնամզային բջջանքի վնասումով, հետորովայնամզային հեմատոմայի, արյունահոսության և հեմոռագիկ 2-3-րդ աստիճանի շոկի ձևով: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ. Ամբաստանյալի շահերի պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի պատիժ: Բողոքաբերը հայտնել է, որ 1993թ. հունիսի 23-ին Հայաստանը միացել է ՄԱԿ-ի Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիային։ Երեխայի իրավունքների կոնվենցիան պահանջում է մասնակից պետություններից իրականացնել անչափահասների արդարադատության համապարփակ քաղաքականություն հատուկ ուշադրություն դարձնելով անչափահասների իրավախախտումների կանխարզելմանր, այլրնտրանքային միջոցների ներդրմանը, որոնք հնարավորություն կտան անչափահասների իրավախախտումներին արձագանքելու առանց դատավարական ընթացակարգերին դիմելու, ինչպես նան իրականացնել ԵԻԿ-ի 37-րդ և 40-րդ հոդվածներում պարունակվող բոլոր դրույթներր։ Մյուս միջազգային փաստաթղթերը, ինչպիսիք են Քաղաքացիական հ քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը /ՔՔԻՄԴ/, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիան /ՄԻԵԿ/, Տնտեսական, սոցիալական հ մշակութային իրավունքների մասին միջազգային դաշնագիրը /ՏՄՄԻՄԴ/ նույնպես կիրառելի են և պարունակում են անչափահասների արդարադատության վերաբերյալ դրույթներ: 2003թ. ընդունվել է Երեխաների իրավունքների պաշտպանության գործողությունների ազգային ծրագիրը /2003թ. ազգային ծրագիր/, որը պետք է իրականացվի 2004-2015թթ.։ Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիան անչափահասների նկատմամբ արդարադատության իրականացման կարևորագույն իրավական փաստաթուղթ է, քանի որ այն իրավաբանորեն պարտադիր Է ՄԱԿ-ի գրեթե բոլոր անդամ երկրների համար։ Հետևաբար, այն ավելի համընդգրկուն է և պարտադիր, քան միջազգային այլ փաստաթղթեր։ Անչափահասների արդարադատությանն են վերաբերում կոնվենցիայի 37-րդ և 40-րդ հոդվածները։ Կարևոր է 37-րդ և 40-րդ հոդվածները մեկնաբանել կոնվենցիայի ընդհանուր և նրա հիմնական <երաշխավորող իրավունքների> համատեքստում։ Այն ներառում է կյանքի, գոյատևելու և զարգանալու իրավունքը, երեխայի շահերի պաշտպանությունը իբրև առաջնային սկզբունք ընդունելը, խտրականության բացառումը և մասնակցության իրավունքը։ Անչափահասները քրեական պատասխանատվության են ենթարկվում և նրանց նկատմամբ պատիժ է նշանակվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան հաշվի առնելով քրեական օրենսգրքի 5-րդ բաժնում նախատեսված կանոնները։ Այսինքն` օրենսդիրը անչափահասների նկատմամբ քրեական պատասխանատվության և պատժի առանձնահատկությունների վերաբերյալ քրեական օրենսգրքում առանձին բաժին է հատկացրել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկան զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձր բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Սույն գործով անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են հանդիսանում այն, որ նա շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, անչափահաս է, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, հանդիսանում է Երևանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 12-րդ դասարանի աշակերտ։ Պաշտպանը նշում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Ա.Ադյանի պատժաչափի հարցը պետք է քննարկել նաև անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների (Պեկինյան կանոններ) լույսի ներքո, որի 19.1-ին կետի համաձայն՝ անչափահասին որևէ ուղղիչ հիմնարկում ներփակելը միշտ պետք է ծայրահեղ միջոց լինի՝ անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետի համար կիրառված: Պաշտպանը հայտնել է նաև, որ Ա.Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը քննության առնելիս, պետք է հաշվի առնել այն, որ վերջինիս կողմից հանցանքի կատարումը ուղեկցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքներով` 1) այն, որ նա անչափահաս է, 2) նախաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանակաև ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, 3) ներկայումս գիտակցում է, որ կատարել է վատ արարք, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, 4) նախկինում դատված չի եղել 5) ունի մշտական բնակավայր 6) միջնակարգ դպրոցի աշակերտ է, 7) միակողմանի ծնողազուրկ է, ՀՀ բանակում ժամկետային ծառայության զորակոչի ենթակա է: Երնանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատարանը հաստատված է համարել նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները, սակայն պատշաճ չի զնահատել դրանք։ Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում չկան։ Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73, 376, 376-1, 380-1, 381, 395 և 399 հոդվածների պահանջներով` պաշտպանը խնդրել է ` Երևան քաղաքի կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.02.2012թ. դատավճիռը՝ անչափահաս ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Սդյանի վերաբերյալ պատժի մասով բեկանել և փոփոխել այն մեղմացման առումով։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արման Ադյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի դրույթները, նշանակել իրեն մեղսագրվող հանցանքի հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելուն, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այդ պահանջը ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը՝ 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։ Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։ Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (տե՛ս Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը)։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն` օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար որպես հիմք պետք է հանդիսանան այն բացառիկ հանգամանքները, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հագամանքների համակցութունը, ընդ որում` բացառիկ հանգամանքների հարցը լուծվում է` ելնելով յուրաքանչյուր կոնկրետ հանցագործության, ինչպես նաև հանցագործի բնութագրող տվյալներից: Արման Ադյանի վերաբերյալ գործի նյութերից երևում է, որ չկան այնպիսի հանգամանքեր, որոնք բացառիկ են և էականորեն կարող են նվազեցնել հանցանքի` հանրութան համար վտանգավորության աստիճանը: Բացի այդ, բողոքում մատնանշված հանգամանքների գնահատման արդյունքում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը արդեն իսկ նշանակել է սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժաչափը, ուստի բողոքն այդ մասով չի կարող բավարարվել: Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի բողոքի հիմնավորումներին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնները, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքը ենթակա է բավարարման հետևյալ նկատառումներով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Այսինքն, դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել (տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008 թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը): Այդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու (տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը): Վերը հիշատակված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի այն դրույթները, որոնք վերաբեվում են պատժին և պատժի նպատակներին: Կ.Հարությունյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը ՎԲ201/07 30.11.2007թ.որոշմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշներից կարևորել է նաև այն դիրքորոշումը, որ դատապարտյալի ուղղվելու մասին դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի միայն գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Կ.Հարությունյանի որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է նաև հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը` գտնելով, որ դրանք էական նշանակություն ունեն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: Դատավճռով հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին մահացել է անչափահաս Արման Ադյանի հայրը։Արման Ադյանի դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Թամարա Լազարյանը, Արման Ադյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք չեն եղել, իսկ հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը անբավարար են եղել, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանք կատարելու պահին և ներկայումս անչափահաս է, սովորում է 12-րդ դասարանում, հանցանքը պայմանավորված է եղել տուժողի վարքագծի հակաօրինականությամբ` Վահե Եսայանի կողմից ամբաստանյալի ընկերուհի` Քրիստինե Քլյանի հասցեին, համացանցի <<համադասարանցիներ>> կայքում սեռական բնույթի հայհոյանք տեղադրելու շուրջ պարզաբանումներ կատարելու և Վ.Եսայանի կողմից Ք.Քլյանից ներողություն խնդրելու համար ամբաստանյալ Ա.Ադյանի, նրա ընկերների և տուժող Գ.Լազարովի ու վերջինիս ընկերների միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանության ընթացքում նրանք քաշքշել և հայհոյել են միմյանց։ Գ.Լազարովը և նրա ընկերները քանակով գերազանցել են Ա.Ադյանի ընկերներին։ Գ.Լազարովի ընկերներից երկուսը բռնել են Ա.Ադյանին, որի ընթացքում տուժող Գ.Լազարովը ցանկացել է հարվածել Արման Ադյանին, ձեռքը տարել է դեպի իր բաճկոնի գրպանը։ Ամբաստանյալ Արման Ադյանը Գ.Լազարովի ընկերների բռնվածքից ազատվել և վազել է դեպի Սախարովի անվան հրապարակին հարակից կամարամուտք։ Գործով ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ ձեռք չեն բերվել: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը Արման Ադյանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն դատարանը քննության առարկա չի դարձրել այն հարցը, թե արդյոք Արման Ադյանը վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները ենթակա են գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առումով, և դրանց գնահատված չլինելը հիմք է տալիս փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը: Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արման Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բխում է օրենքի պահանջներից և հաշվի առնելով նաև սույն որոշմամբ արձանագրված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները` իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դրանք բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Արման Ադյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. փետրվարի 13-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ԱՐՄԱՆ ՎԼԱԴԻՄԻՐԻ ԱԴՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-րդ մասով, փոփոխել և նշանակված 2 /երկու/ տարի 11 ամիս 2 օր ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Նրա վարքի հետագա վերահսկողությունը թողնել բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների իրականացման համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-04-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 07-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Առդիր ԼԴ/0267/01/11 քրեական գործը` 3 հատորից`1-ին հատոր`<247> թերթից,2-րդ հատոր`<175> թերթից,3-րդ հատոր`<165> թերթից և Արման Ադյանի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 07-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 247, 175, 165 |
| Գործին կից նյութերը | Արման Ադյանի անձնագիրը` փակ ծրարում |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-6248/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 19-07-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0267/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 04-05-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Գլխավոր դատախազի տեղակալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Մ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Արման Վլադիմիրի Ադյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 07-05-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-6248 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 15-05-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 3 հատոր, Արման Ադյանի անձնագիրը |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0267/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 15-05-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 15-06-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0267/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15 հունիսի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Մ.Սարգսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճռով Արման Ադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 3 տարի ժամկետով ժամկետով։ Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի ապրիլի 10-ին որոշում է կայացրել բողոքը մասնակիորեն բավարարելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը` բեկանելու և փոփոխելու մասին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով Ա.Ադյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Մ.Սարգսյանը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճռին։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արման Վլադիմիրի Ադյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Մ.Սարգսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 26-06-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 28-06-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 247, 174, 180 թերթ, կից` Արման Ադյանի անձնագիրը: |