Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

17 հունվարի 2012թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0264/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Մ. Գեղամյանի

պաշտպան Ս. Գրիգորյանի,

տուժող Գ. Բարսեղյանի



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի`
ծնված 1972թ. մայիսի 30-ին Արարատ քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում դատված` Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 09.06.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 110-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման մեկ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատավճռի կատարումը հետաձգվել է մեկ տարի ժամանակով, դատվածությունը մարված, հաշվառված է Արարատի մարզի Արարատ քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 9 շենքի թիվ 15 բնակարանում, ըստ իր հայտարարության` փաստացի բնակվում է ք. Երևան, Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 27/2 շենքի թիվ 47 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։




Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15134811 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. նոյեմբերի 03-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի կողմից Գոհար Բարսեղյանին պատկանող գույքը դիտավորությամբ վնասելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 16.12.2011թ. որոշմամբ, Անդրանիկ Անդրիասյանի կողմից Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 27/2 շենքի թիվ 47 բնակարանից իրեր վերցնելու, ինչպես նաև Գ. Բարսեղյանին սպառնալիքներ տալու կապակցությամբ, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2011թ. օգոստոսի 6-ին, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 27/2 շենքի 47 բնակարանում, ձեռքերով և ոտքերով հարվածելով դիտավորությամբ կոտրել է իր նախկին կնոջը` Գոհար Արամայիսի Բարսեղյանին պատկանող հյուրասենյակի կահույքի մի մասը և լոգարանը` վերջինիս պատճառելով 1.150.000 ՀՀ դրամի խոշոր չափի գույքային վնաս։»։
2011թ. դեկտեմբերի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։

Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժող Գոհար Բարսեղյանը միջնորդության դեմ չառարկեց և դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել են, իրեն պատճառած վնասը նա ամբողջությամբ վերականգնել է, այժմ միասին են ապրում և փորձում են վերականգնել իրենց ընտանիքը։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանը նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա (Ալլա Անդրանիկի Անդրիասյանը` ծնված 15.07.1997թ. և Լիլիթ Անդրանիկի Անդրիասյանը` ծնված 31.07.2006թ.), տուժողի հետ հաշտվել են և հատուցել է տուժողին պատճառած վնասը։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ ուրիշի գույքը դիտավորությամբ վնասելը, որը խոշոր չափերի վնաս է պատճառել, ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տուժողի հետ հաշտվել է։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի առկայությունը և տուժողին պատճառած վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Անդրանիկ Անդրիասյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և այն հանգամանքները, որ Անդրանիկ Անդրիասյանը խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, տուժողի հետ հաշտվել են և վերականգնել է տուժողին պատճառած վնասը, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Անդրիասյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ Անդրանիկ Անդրիասյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 03.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, «Պերֆեկտո» մակնիշի լոգարանը և մալազիական արտադրության կահույքը պետք է թողնել տուժող Գ. Բարսեղյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Անդրանիկ Ժորիկի Անդրիասյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Անդրանիկ Անդրիասյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 03.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, «Պերֆեկտո» մակնիշի լոգարանը և մալազիական արտադրության կահույքը թողնել տուժող Գ. Բարսեղյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ