Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0256/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
16.15
Պատասխանող
Սարգիս Հարությունյան Ներսեսի
Արթուր Մկրտչյան Գարեգինի
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-01-24 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-01-11 | 15:00 | 5 | Կայացել է |
գործ թիվ ԵԿԴ0256/01/11
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Արսեն Բեգինյանի
հանրային պաշտպան` Էդուարդ Աղաջանյանի,
2012թ. հունվարի 24-ին նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստում արա¬գացված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Ս ա ր գ ի ս Ն ե ր ս ե ս ի Հ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն յ ա ն ի
(ծնված 1978թ. մարտի 7-ին, Երևանում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, միջին ծանրության և ծանր հանցագործություն¬ների համար նախկինում 8 անգամ դատապարտված, որից վերջինը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ0008/01/10 դա¬տավճռով, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշ¬վառ¬ված է` Բուռնազյան փողոցի թիվ 114 տանը, փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Սարյան փողոցի 16-րդ շենքի 71-րդ բնակարա¬նում, սույն քրեական գործով խափան¬ման միջոց չի ընտրվել, ներ¬կա¬յումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ)
2. Ա ր թ ո ւ ր Գ ա ր ե գ ի ն ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի
(ծնված 1984թ. հոկտեմբերի 28-ին, Երևանում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուս¬նա¬լուծ¬ված, չի աշխատել, դիտավորությամբ կատարած միջին ծանրության և ծանր հանցա¬գործությունների հա¬մար նախ¬կի¬նում 6 անգամ դատապարտված, որից վերջինը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի թիվ ԵԿԴ0008/01/10 դատավճռով, դատվածութ¬յունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված է` Երևանի Բագրա¬տուն¬յաց պողոտայի 36-րդ շենքի 4-րդ բնակա¬րանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Սարյան փողոցի 16-րդ շենքի 71-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով խա¬փան¬ման միջոց չի ընտրվել, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբա¬րաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15129511 քրեական գործն հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական կարգադրիչների ստորա¬բաժան¬ման պետի զեկուցագրի հիման վրա 2011թ. սեպտեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչա¬կան գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչա¬կան բաժ¬նում։
2011թ. հոկտեմբերի 21-ին Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
2011թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործն Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարան և 2011թ. նոյեմբերի 16-ին ընդունվել վարույթ։
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական նիստերի թիվ 5 դահլիճում 2011թ. հունիսի 10-ին` ժամը 12։00-ին տեղի ունեցած հերթական դատական նիստի ժամանակ` գո¬ղություն¬ներ, գողության փորձեր կատարելու, ինչպես նաև թմրամիջոցների և զենքի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ բազմադրվագ քրեական գործով ամբաստանվող Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի վերաբերյալ գործն ըստ էության քննելու ընթացքում, ամբաստանյալ Սարգիս Հարությունյանը, ցավագին ընդունելով նախագահող դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի` իր մորը, գործով որպես վկա հարցաքննվող Գայանե Դավթյանին ուղղված հարցերը, վրդովվել և պաշտոնական լիազորություններն իրականացնելու առնչությամբ բարձրա¬ձայն հայհոյանքներ է տվել դատավորի հասցեին, վիրավորել նրան` անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դատա¬րանի նկատմամբ։ Այդ կապակցությամբ դատավոր Գ. Ավետիսյանը, դատա¬կան սանկցիա կիրա¬ռելով, ամբաստանյալ Սարգիս Հարությունյանին դատական նիստի դահլի¬ճից հեռացրել է։ Գործով մյուս ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանը դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի կողմից իր պաշտոնական լիազորություններն իրականացնելու առնչութ¬յամբ ևս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել վերջինիս հասցեին` անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դատարանի նկատմամբ, սակայն դատական սանկցիա կիրառելու հիմքով դարձյալ հեռացվել է դատա¬կան նիստերի դահլիճից։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Սարգիս Հարությունյանը և Արթուր Մկրտչյանը միջնորդեցին գործը քննել արագացված դատաքննության կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկայացնում են կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում են արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրա¬վական հետևանքները։ Ամբաստանյալներն հայտարարեցին նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ և հասկանալի է, համաձայն են դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոխելով մեղադրական եզրա¬կացությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալների վերոնշյալ միջնորդութ¬յունները, հաշվի առնելով մեղադրողի դիրքորոշումը, և համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերը և պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դատաքննության կարգով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին առա¬ջադրված մեղադրանքները նախաքննական մարմինն հաստատված է համարել` վկաներ Էդգար Արոյանի, Արթուր Փիլոսյանի, Հասմիկ Հովհաննիսյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքներով, ձայնագրային փորձաքննության 2011թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 36771106 եզրակա¬ցությամբ, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված դատա¬կան նիստի ձայնագրության կրիչի առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները` դատարանի նկատ¬մամբ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելը, որը դրսևորվել է պաշտոնեական լիազորություն¬ների իրականացման առնչությամբ դատավորին վիրավորելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջիններս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս` Դատա¬րա¬նը հաշվի առավ նրանց կա¬տարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան¬գա¬վորության աստի¬ճանը, պատիժն ու պա¬տաս¬¬խա¬նատվութ¬յունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանք¬ները։
Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալներն անկեղծորեն զղջացել են և իրենց լիովին մե¬ղավոր են ճանաչել, ֆիզիկապես վատառողջ են։ Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք` Դատարանը հաշվի առավ հանցանք կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցե¬դիվը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջն առ այն, որ հանցա¬գոր¬ծության հա¬մար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Պատիժն համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պա¬հանջներից ելնելով՝ հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում է տուգանք կամ կալանք։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների` նախկինում դիտավորյալ հանցագոր¬ծությունների կատարման համար բազմիցս դատապարտված լինելու հանգամանքը, հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու որոշակի կայունությունը, հատկապես` առանձնա¬պես վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայությունը` գտնում է, որ առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները, նրանց նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` կալանքի ձևով, որն արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (…), այսինքն` ամբաստանյալներ Հա¬րություն¬յանի և Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակվող կալանքի ժամկետը չի կարող գերազանցել 2 ամիսը։
Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալներ Ս.Հարությունյանի և Ա.Մկրտչյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահման¬ված բացա¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն` նախքան Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով /դատավոր Գ.Ավետիսյան/ ազատազրկման դատա¬պարտվելն ամբաս¬տանյալները դատա¬պարտվել էին դիտավորությամբ միջին և ծանր հանցագործությունների կա¬տար¬ման համար, ընդ որում` Արթուր Մկրտչյանը` հինգ, իսկ ամբաստան¬յալ Սարգիս Հարություն¬յանը` յոթ ան¬գամ։
Բոլոր դատավճիռներով ամբաստանյալները դատապարտվել են մինչև 2009թ. հոկտեմբերի 5-ը կատարած հանցագործությունների համար, այսինքն` նախքան 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելը, և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011թ. սեպտեմբերի 22-ին կայացրած դատավճռով հանցագոր¬ծության առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը գնահատել է որպես ամբաս¬տանյալների պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք և հաշվի առել նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։
Սույն գործով նրանց մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալներ Սարգիս Հարություն¬յանը և Արթուր Մկրտչյանը կատարել են 2011թ. հունիսի 10-ին, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելուց օրեր անց։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը / այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով/ հետադարձ ուժ չունի։
Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալների վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարագայում։
Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկայությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։
Ամբաստանյալ Հարությունյանը և Մկրտչյանը նախորդ բոլոր հանցանքները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրանց պատժելիության հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրավական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ների վրա։
Թեև սույն գործով ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքները կատարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումից հետո, սակայն հանցագործության կատարման ռեցեդիվի ինստի¬տու¬տի վերոնշյալ առանձնահատկություններով պայմանա¬վոր¬ված` այն որպես պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել չի կարող, քանի որ վատթարացնում է ամբաստանյալներ Հարությունյանի և Մկրտչյանի վիճակը։ Միևնույն ժամանակ դատարանը փաստում է, որ հանցագործության կատարման ռեցեդիվը /առանձնապես վտանգավոր/ սույն գործով ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է և հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ պատժատեսակ և պատժաչափ նշանա¬կե¬լիս։
Այսպիսով, թեև նախորդ գործով Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալներին դիտավորյալ հանցագործություն¬ների կատար¬ման համար դատապարտել է 2011թ. սեպտեմբերի 22-ին /օրինական ուժի մեջ է մտել 2012թ. հունվարի 10-ին/, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումն ուժի մեջ մտնելուց հետո, սակայն սույն գործով քննվող արարքներն ամբաստանյալներ Արթուր Մկրտչյանը և Սարգիս Հարությունյանը կատարել են նախքան այդ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և դրանով պայմանավորված քրեաիրա¬վական հետևանքների, այդ թվում` դատվա¬ծության առաջա¬ցումը, հետևաբար` ամբաս¬տանյալների նկատմամբ Դատարանը պետք է պա¬տիժ նշանակի ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ կամ 67.1-րդ հոդվածների կարգով /դատավճիռ¬ների համակցութ¬յամբ կամ հանցագործությունների կատարման ռեցի¬դիվով/, այլ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով` հանցագործությունների համակցությամբ։
Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364 -365-րդ, 375-րդ, 367-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
1. Արթուր Գարեգինի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը և 68-րդ հոդվածը, սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1/մեկ/ ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով նշանակված 10 /տաս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը` Արթուր Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 10/տաս/ տարի 7/յոթ/ ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2009թ. օգոստոսի 13-ից, որի կատարումն հանձնա¬րարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համա¬պատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմնար¬կին։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավա¬սության դատարանի 2011թ.սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Արթուր Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը` ոչ ավել, քան 68 /վաթսունութ/ միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշա¬¬նակված հարկադիր բուժումը թողնել անփոփոխ։
2. Սարգիս Ներսեսի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը և 68-րդ հոդվածը, սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1/մեկ/ ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով նշանակված 11/տասնմեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազա¬տազրկմա¬նը Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 11/տասնմեկ/ տարի 7/յոթ/ ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2009թ. օգոստոսի 13-ից, որի կատարումն հանձնա¬րարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համապատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմնար¬կին։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ.սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Սարգիս Հարությունյա¬նի նկատմամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը` ոչ ավել, քան 68 /վաթսունութ/ միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշա¬¬նակված հարկադիր բուժումը թողնել անփոփոխ։
Սույն գործով ապացույց ճանաչված` դատական նիստի ձայնագրության կրիչը թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Արսեն Բեգինյանի
հանրային պաշտպան` Էդուարդ Աղաջանյանի,
2012թ. հունվարի 24-ին նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստում արա¬գացված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Ս ա ր գ ի ս Ն ե ր ս ե ս ի Հ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն յ ա ն ի
(ծնված 1978թ. մարտի 7-ին, Երևանում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, միջին ծանրության և ծանր հանցագործություն¬ների համար նախկինում 8 անգամ դատապարտված, որից վերջինը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ0008/01/10 դա¬տավճռով, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշ¬վառ¬ված է` Բուռնազյան փողոցի թիվ 114 տանը, փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Սարյան փողոցի 16-րդ շենքի 71-րդ բնակարա¬նում, սույն քրեական գործով խափան¬ման միջոց չի ընտրվել, ներ¬կա¬յումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ)
2. Ա ր թ ո ւ ր Գ ա ր ե գ ի ն ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի
(ծնված 1984թ. հոկտեմբերի 28-ին, Երևանում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուս¬նա¬լուծ¬ված, չի աշխատել, դիտավորությամբ կատարած միջին ծանրության և ծանր հանցա¬գործությունների հա¬մար նախ¬կի¬նում 6 անգամ դատապարտված, որից վերջինը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի թիվ ԵԿԴ0008/01/10 դատավճռով, դատվածութ¬յունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված է` Երևանի Բագրա¬տուն¬յաց պողոտայի 36-րդ շենքի 4-րդ բնակա¬րանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Սարյան փողոցի 16-րդ շենքի 71-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով խա¬փան¬ման միջոց չի ընտրվել, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբա¬րաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15129511 քրեական գործն հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական կարգադրիչների ստորա¬բաժան¬ման պետի զեկուցագրի հիման վրա 2011թ. սեպտեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչա¬կան գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչա¬կան բաժ¬նում։
2011թ. հոկտեմբերի 21-ին Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
2011թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործն Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարան և 2011թ. նոյեմբերի 16-ին ընդունվել վարույթ։
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական նիստերի թիվ 5 դահլիճում 2011թ. հունիսի 10-ին` ժամը 12։00-ին տեղի ունեցած հերթական դատական նիստի ժամանակ` գո¬ղություն¬ներ, գողության փորձեր կատարելու, ինչպես նաև թմրամիջոցների և զենքի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ բազմադրվագ քրեական գործով ամբաստանվող Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի վերաբերյալ գործն ըստ էության քննելու ընթացքում, ամբաստանյալ Սարգիս Հարությունյանը, ցավագին ընդունելով նախագահող դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի` իր մորը, գործով որպես վկա հարցաքննվող Գայանե Դավթյանին ուղղված հարցերը, վրդովվել և պաշտոնական լիազորություններն իրականացնելու առնչությամբ բարձրա¬ձայն հայհոյանքներ է տվել դատավորի հասցեին, վիրավորել նրան` անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դատա¬րանի նկատմամբ։ Այդ կապակցությամբ դատավոր Գ. Ավետիսյանը, դատա¬կան սանկցիա կիրա¬ռելով, ամբաստանյալ Սարգիս Հարությունյանին դատական նիստի դահլի¬ճից հեռացրել է։ Գործով մյուս ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանը դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի կողմից իր պաշտոնական լիազորություններն իրականացնելու առնչութ¬յամբ ևս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել վերջինիս հասցեին` անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դատարանի նկատմամբ, սակայն դատական սանկցիա կիրառելու հիմքով դարձյալ հեռացվել է դատա¬կան նիստերի դահլիճից։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Սարգիս Հարությունյանը և Արթուր Մկրտչյանը միջնորդեցին գործը քննել արագացված դատաքննության կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկայացնում են կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում են արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրա¬վական հետևանքները։ Ամբաստանյալներն հայտարարեցին նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ և հասկանալի է, համաձայն են դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոխելով մեղադրական եզրա¬կացությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալների վերոնշյալ միջնորդութ¬յունները, հաշվի առնելով մեղադրողի դիրքորոշումը, և համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերը և պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դատաքննության կարգով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին առա¬ջադրված մեղադրանքները նախաքննական մարմինն հաստատված է համարել` վկաներ Էդգար Արոյանի, Արթուր Փիլոսյանի, Հասմիկ Հովհաննիսյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքներով, ձայնագրային փորձաքննության 2011թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 36771106 եզրակա¬ցությամբ, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված դատա¬կան նիստի ձայնագրության կրիչի առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները` դատարանի նկատ¬մամբ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելը, որը դրսևորվել է պաշտոնեական լիազորություն¬ների իրականացման առնչությամբ դատավորին վիրավորելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջիններս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս` Դատա¬րա¬նը հաշվի առավ նրանց կա¬տարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան¬գա¬վորության աստի¬ճանը, պատիժն ու պա¬տաս¬¬խա¬նատվութ¬յունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանք¬ները։
Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալներն անկեղծորեն զղջացել են և իրենց լիովին մե¬ղավոր են ճանաչել, ֆիզիկապես վատառողջ են։ Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք` Դատարանը հաշվի առավ հանցանք կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցե¬դիվը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջն առ այն, որ հանցա¬գոր¬ծության հա¬մար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Պատիժն համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պա¬հանջներից ելնելով՝ հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում է տուգանք կամ կալանք։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների` նախկինում դիտավորյալ հանցագոր¬ծությունների կատարման համար բազմիցս դատապարտված լինելու հանգամանքը, հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու որոշակի կայունությունը, հատկապես` առանձնա¬պես վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայությունը` գտնում է, որ առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները, նրանց նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` կալանքի ձևով, որն արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (…), այսինքն` ամբաստանյալներ Հա¬րություն¬յանի և Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակվող կալանքի ժամկետը չի կարող գերազանցել 2 ամիսը։
Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալներ Ս.Հարությունյանի և Ա.Մկրտչյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահման¬ված բացա¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն` նախքան Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով /դատավոր Գ.Ավետիսյան/ ազատազրկման դատա¬պարտվելն ամբաս¬տանյալները դատա¬պարտվել էին դիտավորությամբ միջին և ծանր հանցագործությունների կա¬տար¬ման համար, ընդ որում` Արթուր Մկրտչյանը` հինգ, իսկ ամբաստան¬յալ Սարգիս Հարություն¬յանը` յոթ ան¬գամ։
Բոլոր դատավճիռներով ամբաստանյալները դատապարտվել են մինչև 2009թ. հոկտեմբերի 5-ը կատարած հանցագործությունների համար, այսինքն` նախքան 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելը, և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011թ. սեպտեմբերի 22-ին կայացրած դատավճռով հանցագոր¬ծության առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը գնահատել է որպես ամբաս¬տանյալների պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք և հաշվի առել նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։
Սույն գործով նրանց մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալներ Սարգիս Հարություն¬յանը և Արթուր Մկրտչյանը կատարել են 2011թ. հունիսի 10-ին, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելուց օրեր անց։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը / այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով/ հետադարձ ուժ չունի։
Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալների վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարագայում։
Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկայությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։
Ամբաստանյալ Հարությունյանը և Մկրտչյանը նախորդ բոլոր հանցանքները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրանց պատժելիության հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրավական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ների վրա։
Թեև սույն գործով ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքները կատարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումից հետո, սակայն հանցագործության կատարման ռեցեդիվի ինստի¬տու¬տի վերոնշյալ առանձնահատկություններով պայմանա¬վոր¬ված` այն որպես պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել չի կարող, քանի որ վատթարացնում է ամբաստանյալներ Հարությունյանի և Մկրտչյանի վիճակը։ Միևնույն ժամանակ դատարանը փաստում է, որ հանցագործության կատարման ռեցեդիվը /առանձնապես վտանգավոր/ սույն գործով ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է և հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ պատժատեսակ և պատժաչափ նշանա¬կե¬լիս։
Այսպիսով, թեև նախորդ գործով Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալներին դիտավորյալ հանցագործություն¬ների կատար¬ման համար դատապարտել է 2011թ. սեպտեմբերի 22-ին /օրինական ուժի մեջ է մտել 2012թ. հունվարի 10-ին/, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումն ուժի մեջ մտնելուց հետո, սակայն սույն գործով քննվող արարքներն ամբաստանյալներ Արթուր Մկրտչյանը և Սարգիս Հարությունյանը կատարել են նախքան այդ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և դրանով պայմանավորված քրեաիրա¬վական հետևանքների, այդ թվում` դատվա¬ծության առաջա¬ցումը, հետևաբար` ամբաս¬տանյալների նկատմամբ Դատարանը պետք է պա¬տիժ նշանակի ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ կամ 67.1-րդ հոդվածների կարգով /դատավճիռ¬ների համակցութ¬յամբ կամ հանցագործությունների կատարման ռեցի¬դիվով/, այլ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով` հանցագործությունների համակցությամբ։
Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364 -365-րդ, 375-րդ, 367-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
1. Արթուր Գարեգինի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը և 68-րդ հոդվածը, սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1/մեկ/ ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով նշանակված 10 /տաս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը` Արթուր Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 10/տաս/ տարի 7/յոթ/ ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2009թ. օգոստոսի 13-ից, որի կատարումն հանձնա¬րարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համա¬պատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմնար¬կին։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավա¬սության դատարանի 2011թ.սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Արթուր Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը` ոչ ավել, քան 68 /վաթսունութ/ միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշա¬¬նակված հարկադիր բուժումը թողնել անփոփոխ։
2. Սարգիս Ներսեսի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը և 68-րդ հոդվածը, սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1/մեկ/ ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով նշանակված 11/տասնմեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազա¬տազրկմա¬նը Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 11/տասնմեկ/ տարի 7/յոթ/ ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2009թ. օգոստոսի 13-ից, որի կատարումն հանձնա¬րարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համապատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմնար¬կին։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ.սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Սարգիս Հարությունյա¬նի նկատմամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը` ոչ ավել, քան 68 /վաթսունութ/ միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշա¬¬նակված հարկադիր բուժումը թողնել անփոփոխ։
Սույն գործով ապացույց ճանաչված` դատական նիստի ձայնագրության կրիչը թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0256/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 15-12-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0256/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15129511 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սարգիս Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ 5 դահլիճում, դատական նիստի ժամանակ նախագահող Գ. Ավետիսյանի կողմից պաշտոնական լիազորությունների իրականացման առնչությամբ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել վերջինիս հասցեին` անհարգալից վերաբերմունք դրսևոելով դատարանի նկատմամբ: Արթուր Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ 5 դահլիճում, դատական նիստի ժամանակ նախագահող Գ. Ավետիսյանի կողմից պաշտոնական լիազորությունների իրականացման առնչությամբ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել վերջինիս հասցեին` անհարգալից վերաբերմունք դրսևոելով դատարանի նկատմամբ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Ներսեսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հայրանուն | Գարեգինի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 16.15 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 15-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 16-12-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 16-12-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 16-12-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-01-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 24-01-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 24-01-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 24-01-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ թիվ ԵԿԴ0256/01/11 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը` նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` Արսեն Բեգինյանի հանրային պաշտպան` Էդուարդ Աղաջանյանի, 2012թ. հունվարի 24-ին նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստում արա¬գացված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` 1. Ս ա ր գ ի ս Ն ե ր ս ե ս ի Հ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն յ ա ն ի (ծնված 1978թ. մարտի 7-ին, Երևանում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, միջին ծանրության և ծանր հանցագործություն¬ների համար նախկինում 8 անգամ դատապարտված, որից վերջինը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ0008/01/10 դա¬տավճռով, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշ¬վառ¬ված է` Բուռնազյան փողոցի թիվ 114 տանը, փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Սարյան փողոցի 16-րդ շենքի 71-րդ բնակարա¬նում, սույն քրեական գործով խափան¬ման միջոց չի ընտրվել, ներ¬կա¬յումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ) 2. Ա ր թ ո ւ ր Գ ա ր ե գ ի ն ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի (ծնված 1984թ. հոկտեմբերի 28-ին, Երևանում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուս¬նա¬լուծ¬ված, չի աշխատել, դիտավորությամբ կատարած միջին ծանրության և ծանր հանցա¬գործությունների հա¬մար նախ¬կի¬նում 6 անգամ դատապարտված, որից վերջինը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի թիվ ԵԿԴ0008/01/10 դատավճռով, դատվածութ¬յունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված է` Երևանի Բագրա¬տուն¬յաց պողոտայի 36-րդ շենքի 4-րդ բնակա¬րանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Սարյան փողոցի 16-րդ շենքի 71-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով խա¬փան¬ման միջոց չի ընտրվել, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբա¬րաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ)։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 15129511 քրեական գործն հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական կարգադրիչների ստորա¬բաժան¬ման պետի զեկուցագրի հիման վրա 2011թ. սեպտեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչա¬կան գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչա¬կան բաժ¬նում։ 2011թ. հոկտեմբերի 21-ին Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։ 2011թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործն Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարան և 2011թ. նոյեմբերի 16-ին ընդունվել վարույթ։ Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական նիստերի թիվ 5 դահլիճում 2011թ. հունիսի 10-ին` ժամը 12։00-ին տեղի ունեցած հերթական դատական նիստի ժամանակ` գո¬ղություն¬ներ, գողության փորձեր կատարելու, ինչպես նաև թմրամիջոցների և զենքի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ բազմադրվագ քրեական գործով ամբաստանվող Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի վերաբերյալ գործն ըստ էության քննելու ընթացքում, ամբաստանյալ Սարգիս Հարությունյանը, ցավագին ընդունելով նախագահող դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի` իր մորը, գործով որպես վկա հարցաքննվող Գայանե Դավթյանին ուղղված հարցերը, վրդովվել և պաշտոնական լիազորություններն իրականացնելու առնչությամբ բարձրա¬ձայն հայհոյանքներ է տվել դատավորի հասցեին, վիրավորել նրան` անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դատա¬րանի նկատմամբ։ Այդ կապակցությամբ դատավոր Գ. Ավետիսյանը, դատա¬կան սանկցիա կիրա¬ռելով, ամբաստանյալ Սարգիս Հարությունյանին դատական նիստի դահլի¬ճից հեռացրել է։ Գործով մյուս ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանը դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի կողմից իր պաշտոնական լիազորություններն իրականացնելու առնչութ¬յամբ ևս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել վերջինիս հասցեին` անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դատարանի նկատմամբ, սակայն դատական սանկցիա կիրառելու հիմքով դարձյալ հեռացվել է դատա¬կան նիստերի դահլիճից։ Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Սարգիս Հարությունյանը և Արթուր Մկրտչյանը միջնորդեցին գործը քննել արագացված դատաքննության կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկայացնում են կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում են արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրա¬վական հետևանքները։ Ամբաստանյալներն հայտարարեցին նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ և հասկանալի է, համաձայն են դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոխելով մեղադրական եզրա¬կացությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։ Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալների վերոնշյալ միջնորդութ¬յունները, հաշվի առնելով մեղադրողի դիրքորոշումը, և համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերը և պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դատաքննության կարգով։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին առա¬ջադրված մեղադրանքները նախաքննական մարմինն հաստատված է համարել` վկաներ Էդգար Արոյանի, Արթուր Փիլոսյանի, Հասմիկ Հովհաննիսյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքներով, ձայնագրային փորձաքննության 2011թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 36771106 եզրակա¬ցությամբ, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված դատա¬կան նիստի ձայնագրության կրիչի առկայությամբ։ Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Սարգիս Հարությունյանին և Արթուր Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները` դատարանի նկատ¬մամբ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելը, որը դրսևորվել է պաշտոնեական լիազորություն¬ների իրականացման առնչությամբ դատավորին վիրավորելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջիններս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածով։ Ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանի և Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս` Դատա¬րա¬նը հաշվի առավ նրանց կա¬տարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան¬գա¬վորության աստի¬ճանը, պատիժն ու պա¬տաս¬¬խա¬նատվութ¬յունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանք¬ները։ Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալներն անկեղծորեն զղջացել են և իրենց լիովին մե¬ղավոր են ճանաչել, ֆիզիկապես վատառողջ են։ Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք` Դատարանը հաշվի առավ հանցանք կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցե¬դիվը։ Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջն առ այն, որ հանցա¬գոր¬ծության հա¬մար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Պատիժն համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պա¬հանջներից ելնելով՝ հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում է տուգանք կամ կալանք։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների` նախկինում դիտավորյալ հանցագոր¬ծությունների կատարման համար բազմիցս դատապարտված լինելու հանգամանքը, հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու որոշակի կայունությունը, հատկապես` առանձնա¬պես վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայությունը` գտնում է, որ առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները, նրանց նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` կալանքի ձևով, որն արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։ Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (…), այսինքն` ամբաստանյալներ Հա¬րություն¬յանի և Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակվող կալանքի ժամկետը չի կարող գերազանցել 2 ամիսը։ Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալներ Ս.Հարությունյանի և Ա.Մկրտչյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ. 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահման¬ված բացա¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն` նախքան Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով /դատավոր Գ.Ավետիսյան/ ազատազրկման դատա¬պարտվելն ամբաս¬տանյալները դատա¬պարտվել էին դիտավորությամբ միջին և ծանր հանցագործությունների կա¬տար¬ման համար, ընդ որում` Արթուր Մկրտչյանը` հինգ, իսկ ամբաստան¬յալ Սարգիս Հարություն¬յանը` յոթ ան¬գամ։ Բոլոր դատավճիռներով ամբաստանյալները դատապարտվել են մինչև 2009թ. հոկտեմբերի 5-ը կատարած հանցագործությունների համար, այսինքն` նախքան 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելը, և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011թ. սեպտեմբերի 22-ին կայացրած դատավճռով հանցագոր¬ծության առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը գնահատել է որպես ամբաս¬տանյալների պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք և հաշվի առել նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։ Սույն գործով նրանց մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալներ Սարգիս Հարություն¬յանը և Արթուր Մկրտչյանը կատարել են 2011թ. հունիսի 10-ին, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելուց օրեր անց։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը / այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով/ հետադարձ ուժ չունի։ Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալների վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարագայում։ Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկայությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։ Ամբաստանյալ Հարությունյանը և Մկրտչյանը նախորդ բոլոր հանցանքները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրանց պատժելիության հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրավական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ների վրա։ Թեև սույն գործով ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքները կատարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումից հետո, սակայն հանցագործության կատարման ռեցեդիվի ինստի¬տու¬տի վերոնշյալ առանձնահատկություններով պայմանա¬վոր¬ված` այն որպես պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել չի կարող, քանի որ վատթարացնում է ամբաստանյալներ Հարությունյանի և Մկրտչյանի վիճակը։ Միևնույն ժամանակ դատարանը փաստում է, որ հանցագործության կատարման ռեցեդիվը /առանձնապես վտանգավոր/ սույն գործով ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է և հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ պատժատեսակ և պատժաչափ նշանա¬կե¬լիս։ Այսպիսով, թեև նախորդ գործով Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալներին դիտավորյալ հանցագործություն¬ների կատար¬ման համար դատապարտել է 2011թ. սեպտեմբերի 22-ին /օրինական ուժի մեջ է մտել 2012թ. հունվարի 10-ին/, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի լրացումն ուժի մեջ մտնելուց հետո, սակայն սույն գործով քննվող արարքներն ամբաստանյալներ Արթուր Մկրտչյանը և Սարգիս Հարությունյանը կատարել են նախքան այդ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և դրանով պայմանավորված քրեաիրա¬վական հետևանքների, այդ թվում` դատվա¬ծության առաջա¬ցումը, հետևաբար` ամբաս¬տանյալների նկատմամբ Դատարանը պետք է պա¬տիժ նշանակի ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ կամ 67.1-րդ հոդվածների կարգով /դատավճիռ¬ների համակցութ¬յամբ կամ հանցագործությունների կատարման ռեցի¬դիվով/, այլ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով` հանցագործությունների համակցությամբ։ Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364 -365-րդ, 375-րդ, 367-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝ 1. Արթուր Գարեգինի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը և 68-րդ հոդվածը, սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1/մեկ/ ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով նշանակված 10 /տաս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը` Արթուր Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 10/տաս/ տարի 7/յոթ/ ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2009թ. օգոստոսի 13-ից, որի կատարումն հանձնա¬րարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համա¬պատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմնար¬կին։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավա¬սության դատարանի 2011թ.սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Արթուր Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը` ոչ ավել, քան 68 /վաթսունութ/ միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշա¬¬նակված հարկադիր բուժումը թողնել անփոփոխ։ 2. Սարգիս Ներսեսի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը և 68-րդ հոդվածը, սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1/մեկ/ ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմ¬բերի 22-ի դատավճռով նշանակված 11/տասնմեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազա¬տազրկմա¬նը Սարգիս Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 11/տասնմեկ/ տարի 7/յոթ/ ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբն հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2009թ. օգոստոսի 13-ից, որի կատարումն հանձնա¬րարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համապատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմնար¬կին։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2011թ.սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Սարգիս Հարությունյա¬նի նկատմամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը` ոչ ավել, քան 68 /վաթսունութ/ միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշա¬¬նակված հարկադիր բուժումը թողնել անփոփոխ։ Սույն գործով ապացույց ճանաչված` դատական նիստի ձայնագրության կրիչը թողնել քրեական գործում։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-01-2012 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 28-02-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 164, 57 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 07-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 164,57 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0256/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 21-08-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Վերանայման վարույթ հարուցելը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 15-11-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0256/01/11 ԵԿԴ/0008/01/10 ԵԷԴ/0018/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆՈՐ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔԻ ՀԻՄՔՈՎ ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹ ՀԱՐՈՒՑԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15 նոյեմբերի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով դատապարտյալ Արթուր Գարեգինի Մկրտչյանի բողոքի հիման վրա նոր հանգամանքի հիմքով վերանայման վարույթ հարուցելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով թիվ ԵԷԴ/0018/01/11 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի 6 ամիս ժամկետով: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ թիվ ԵԷԴ/0018/01/11 քրեական գործով դատավճիռը վերանայվել է, Ա.Մկրտչյանի արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասին և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 9 ամիս ժամկետով: Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով թիվ ԵԿԴ/0008/01/10 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Ա.Մկրտչյանը դատապարտվել է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկման՝ 7 տարի ժամկետով՝ ողջ գույքի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 5 տարի ժամկետով՝ գույքի 1/2 մասի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի մեկ հարյուրապատիկի՝ 100.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 10 տարի ժամկետով՝ ողջ գույքի բռնագրավումով՝ հօգուտ պետության և տուգանքով նվազագույն աշխատավարձի մեկ հարյուրապատիկի` 100.000 ՀՀ դրամի չափով։ Գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի՝ 68 մլն ՀՀ դրամ գումարի չափը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի կիրառմամբ սահմանված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով և 2011 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված 9 ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 10 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ ողջ գույքի բռնագրավմամբ և տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի մեկ հարյուրապատիկի 100.000 ՀՀ դրամի չափով։ Գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի՝ 68 մլն ՀՀ դրամ գումարի չափը։ Ա.Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժը կրելու ընթացքում սահմանվել է հարկադիր բուժում՝ թմրամոլության դեմ։ Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Սարգիս Հարությունյանը: Ամբաստանյալների և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ բողոքները մերժել է՝ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2012 թվականի հունվարի 24-ի դատավճռով թիվ ԵԿԴ/0256/01/11 քրեական գործով ամբաստանյալ Արթուր Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել կալանքի՝ 2 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժից 1 ամիս կալանքը գումարելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով նշանակված 10 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկմանը, Ա.Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 տարի 7 ամիս ժամկետով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի դատավճռով Ա.Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակված ողջ գույքի բռնագրավումը՝ ոչ ավել, քան 68 միլիոն ՀՀ դրամ գումարի չափով, 100.000 ՀՀ դրամ տուգանքը, ինչպես նաև թմրամոլության դեմ նշանակված հարկադիր բուժումը թողնվել է անփոփոխ։ 2018 թվականի օգոստոսի 13-ին դատապարտյալ Ա.Մկրտչյանը նոր հանգամանքի հիմքով բողոք է բերել Վճռաբեկ դատարան` խնդրելով իր վերաբերյալ կայացված դատական ակտերով հաստատված արարքները համապատասխանեցնել «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքին, և փոփոխել իր նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը կամ ազատել հետագա պատիժը կրելուց` արարքի ապաքրեականացման հիմքով: Բողոք բերած անձը, հղում կատարելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի չափերի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-5-րդ հավելվածներն ուժը կորցրած ճանաչելու մասին վերոնշյալ օրենքի 4-րդ հոդվածին և այդ չափերը սահմանող ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածին, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը` փաստարկել է, որ նշված փոփոխություններով բարելավվել է իր վիճակը, հետևաբար դրանք ենթակա են կիրառման իր նկատմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»: ՀՀ սահմանադրական դատարանը 2017 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելն իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում պետք է ընկալվի որպես նոր հանգամանք, և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը նոր հանգամանքի հիմքով ենթակա է վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով»։ Թիվ ԵԷԴ/0018/01/11 և թիվ ԵԿԴ/0008/01/10 քրեական գործերը 2018 թվականի նոյեմբերի 6-ին մակագրվել է զեկուցող դատավորին: Վերը նշված գործերի նյութերից հետևում է, որ Ա.Մկրտչյանը թիվ ԵԷԴ/0018/01/11 քրեական գործով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ զգալի չափի՝ 0.016 գրամ <<բուպրենորֆին>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձի համար, իսկ թիվ ԵԿԴ/0008/01/10 քրեական գործով Ա.Մկրտչյանը ի թիվս այլ հոդվածների դատապարտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ խոշոր չափերի՝ 3.472 գրամ ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելու, փոխադրելու, պահելու համար: Ինչպես ուժը կորցրած ճանաչված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-ին հավելվածի, այնպես էլ ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի ուսումնասիրությունից երևում է, որ թմրամիջոցի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները չեն հանգեցնում Ա.Մկրտչյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված արարքի իրավական որակման փոփոխության: Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առերևույթ բացակայում է դատական ակտի վերանայման նոր հանգամանքը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` դատարանը վերանայման վարույթի հարուցումը մերժում է, եթե դատական ակտը վերանայելու համար հիմք դարձած նոր հանգամանքը հաստատող ապացույց չի ներկայացվել, և եթե դատարանին հայտնի չէ նման հանգամանքի առկայությունը: Հետևաբար, վերանայման վարույթի հարուցումը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Արթուր Գարեգինի Մկրտչյանի բողոքի հիման վրա նոր հանգամանքի հիմքով վերանայման վարույթի հարուցումը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 22-11-2018 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 05-10-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 05-10-2018 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Սերժիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 28-11-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | ԵԿԴ/0256/01/11 քրեական գործը` 2 հատոր` 164, 78 թերթ, կից` մեկ փաթեթ, կից ուղարկվում են նաև Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանից պահանջված թիվ ԵԷԴ/0018/01/11 և թիվ ԵԿԴ/0008/01/10 քրեական գործերը, թիվ ԵԷԴ/0018/01/11 քրեական գործը` 2 հատորից` 207, 60 թերթ, ԵԿԴ/0008/01/10 քրեական գործը` 31 հատորից` 221, 196, 294, 187, 242, 287, 217, 205, 247, 258, 314, 209, 166, 354, 172, 321, 201, 299, 386, 108, 222, 235, 334, 181, 233, 183, 217, 146, 123, 412, 83 թերթ և քրեական գործի հավելվածը` 52 թերթից |