Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0249/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
10.5
Պատասխանող
Գոհար Ղազարյան
Գոհար Ղազարյան Գևորգի
Գոհար Ղազարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-07-23 | 15:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-02-15 | 17:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-13 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-01-26 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-01-13 | 15:00 | 5 | Կայացել է |
Գործ ԵԿԴ/0249/01/11
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23 հուլիսի 2012թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Լ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ա. ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի օգոստոսի 29-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 59109311 քրեական գործը` Գոհար Ղազարյանի կողմից երկու և ավելի անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն փաստի առթիվ:
2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել` հաշվի առնելով այլ քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու հանգամանքը։
2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Գոհար Գևորգի Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի միջնորդությունը` թիվ 59109311 քրեական գործով մեղադրյալ, դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառով:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 05-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ռ.Ասատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել, իսկ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշումը թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
2011 թվականի դեկտեմբերի 05-ին Գոհար Գևորգի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1-ին կետով:
2011 թվականի դեկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
2012 թվականի փետրվարի 13-ին մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ռ.Ասատրյանի որոշմամբ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռով Գոհար Գևորգի Ղազարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և նրան դատապարտել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժից 3/երեք/ տարի ազատազրկումը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից, որի կատարումն հանձնարարել է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։
Որպես ապացույց ճանաչված Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունները, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակները թողել է սույն քրեական գործում։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 27-ի դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0249/01/11 քրեական գործով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի եզրափակիչ մասի երկրորդ և երրոդ պարբերություններում առկա անհստակությունները լուծվել և պարբերությունները շարադրվել են հետևյալ կերպ.
<<Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման 1/մեկ/ տարին` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:>>։
Դատավճռի եզրափակիչ մասի մյուս պարբերությունների գրառումները թողնվել են անփոփոխ:
Դատավճռի և դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2012 թվականի մարտի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի մարտի 19-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Գոհար Գևորգի Ղազարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2008 թվականից մինչև 2010 թվականի օգոստոսի 09-ն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամադուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Աիլետա Միքայելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ` 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Բեգոյանի և 1993թ. հունիսի 02-ին ծնված Ռոզա Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ` վարձատրությամբ և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ` յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդներից պահանջելով և ստանալով հինգ հազարական ՀՀ դրամ և ավելի միջնորդավճարներ։
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռը` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, ինչպես նաև դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ որոշումը ենթակա են բեկանման, քանի որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Գոհար Ղազարյանը Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման և 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել սահմանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով։ Գտնվելով փորձաշրջանի մեջ՝ Գ.Ղազարյանը 2009 թվականի մայիսի 15-ին կատարել է նոր հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի կանոններով, 01.02.2010թ. դատավճռով վերացրել է Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5 տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով դատավճիռն ի կատար ածելու պահից։ Նշված դատավճիռն ի կատար է ածվել 09.08.2010թ-ին:
Նույն դատարանի՝ դատավճիռը վերանայելու մասին 21.06.2011թ. որոշմամբ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.02.2010թ. դատավճռով հաստատված Գ.Ղազարյանի արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարվել է նոր նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնները, 15.02.2012թ. դատավճռով Գ.Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված վերջնական պատժից՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկումից, 3 տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակի գամարել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2 տարի ժամկետով ազատազրկմանը և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5տարի ժամկետով՝ նրա պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից։
Դատարանը դատավճռում չի նշել, թե որքան է կազմում Գ.Ղազարյանի վերաբերյալ նախորդ՝ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի չկրած մասը, հետևաբար պարզ չէ նաև, թե որքանով է հիմնավոր 2 տարի ազատազրկումը նշանակվող պատժին գումարելը:
Պատճառաբանված ու հիմնավորված չէ պատժի սկիզբը հաշվարկելու վերաբերյալ նշված ժամկետը։
Բացի այդ, դատարանը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի պահանջները՝ 27.02.2012թ-ին վերը նշված դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ որոշում է կայացրել, որով ամբողջությամբ փոփոխել է 15.02.2012թ. դատավճռի եզրափակիչ մասի բովանդակությունը: Նշված որոշմամբ դատարանը Գ.Ղազարյանի պատժի վերջնական ժամկետը հաշվարկել է բոլորովին այլ կերպ՝ նոր նշանակվող պատժին՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակի գամարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճոի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի 1 տարին և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
Դատարանը նշված որոշմամբ ոչ թե լուծել է դատավճռի ի կատար ածման ընթացքում ծագած անհստակաթյունը, որպիսի իրավիճակ նախատեսում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածը, այլ ամբողջությամբ փոփոխելով դատավճռի եզրափակիչ մասը՝ ըստ էության նոր դատավճիռ է կայացրել։ Սակայն այս դեպքում նույնիսկ չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները՝ արդեն իսկ շարադրված պատճառաբանություններով:
Նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճռով, ինչպես նաև դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3801-րդ, 395-րդ և 397-րդ հոդվածներով՝ Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճիռը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, դատարանը ճիշտ է կիրառել օրենքը և նշանակել է համաչափ պատիժ:
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանը խնդրեց մեղմ վերաբերվել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի ելույթը, պաշտպանության կողմի պատասխանը, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճիռը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ:
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք և քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, հաշվի առնելով հանցագործությունների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` անկեղծորեն զղջալը և իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, սոցիալապես անապահով ընտանիքի անդամ լինելը, ՀՀ ԱՆ <<Աբովյան>> քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմի կողմից դրական բնութագրվելը, խնամքին չորս անձի առկայությունը, որոնցից երկուսը` մինչև տասնչորս տարեկան են, մեկը` անչափահաս է, ինչպես նաև խնամքին է հիվանդ մայրը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը` վտանգավոր ռեցիդիվը, գտնելով, որ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ, վերջնական պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը` գտնում է, որ դատավճիռը` պատժի մասով, ենթակա է բեկանման և փոփոխման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դատարանն արձանագրելով, որ սույն գործով վերագրվող շարունակվող հանցանքը Գոհար Ղազարյանը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010 թվականի օգոստոսի 09-ն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի հուլիսի 08-ի և Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճիռները կայացնելուց հետո, իրավացիորեն գտել է Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից:
Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը:
Դատարանը սույն գործով դատավճիռների համակցությամբ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս մասնակի գումարել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատիժը:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճիռը վերանայել, Գոհար Ղազարյանի արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ, ՀՀ Եևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/եկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
Վերաքննիչ դատարանում մեղադրողը միջնորդել է Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածության հարցը հետաձգել` մինչև Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի դատավճիռը վերանայելու մասին որոշման դեմ բերված վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում որոշում կայացնելը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը, հանգել է հետևության, որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011 թվականի հունիսի 21-ին կայացրած թիվ ԵՄԴ/0111/01/09 դատական ակտով դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի մեղադրանքն իրավացիորեն համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, սակայն նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնների խախտում, քանի որ դատապարտյալի նկատմամբ նոր նշանակվող պատժին՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել է 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, որը փոքր է նախորդ՝ Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից՝ 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումից:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` դատավճիռը վերանայելու մասին, Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշումը բեկանել է` դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 01-ի թիվ ԵՄԴ/0111/01/09 դատավճիռը վերանայել, դատավճռով հաստատված Գոհար Ղազարյանի կատարած արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է նախորդ` 2008 թվականի հուլիսի 08-ի Երևանի քրեական դատարանի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 3/երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից:
Նշված որոշումը չի բողոքարկվել և մտել է օրինական ուժի մեջ:
Վերը նշված հանգամանքի վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս պետք է գումարել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ նշանակված պատիժը:
Առաջին ատյանի դատարանը նաև գտել է, որ սույն դատավճռով վերջնական պատիժ նշանակելիս Գոհար Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ այլ կազմով նույն դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ սահմանված կարգով` 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից հաշվելուն, արձանագրում է, որ դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից, ուստի գտնում է, որ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը պետք է հաշվել դատավճիռը կայացնելու օրվանից` 2012 թվականի փետրվարի 15-ից:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` պատժի մասով, պետք է բեկանել և փոփոխել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ և 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, պատժի մասով, բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-ին մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված` 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին մասնակիորեն գումարել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.06.2012թ. որոշմամբ նշանակված 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից չկրած 2/երկու/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 24/քսանչորս/ օրից 1/մեկ/ տարի ազատազրկումը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2012 թվականի փետրվարի 15-ից` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացնելու օրվանից, որի կատարումը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23 հուլիսի 2012թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Լ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ա. ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի օգոստոսի 29-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 59109311 քրեական գործը` Գոհար Ղազարյանի կողմից երկու և ավելի անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն փաստի առթիվ:
2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել` հաշվի առնելով այլ քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու հանգամանքը։
2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Գոհար Գևորգի Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի միջնորդությունը` թիվ 59109311 քրեական գործով մեղադրյալ, դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառով:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 05-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ռ.Ասատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել, իսկ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշումը թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
2011 թվականի դեկտեմբերի 05-ին Գոհար Գևորգի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1-ին կետով:
2011 թվականի դեկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
2012 թվականի փետրվարի 13-ին մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ռ.Ասատրյանի որոշմամբ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռով Գոհար Գևորգի Ղազարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և նրան դատապարտել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժից 3/երեք/ տարի ազատազրկումը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից, որի կատարումն հանձնարարել է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։
Որպես ապացույց ճանաչված Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունները, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակները թողել է սույն քրեական գործում։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 27-ի դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0249/01/11 քրեական գործով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի եզրափակիչ մասի երկրորդ և երրոդ պարբերություններում առկա անհստակությունները լուծվել և պարբերությունները շարադրվել են հետևյալ կերպ.
<<Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման 1/մեկ/ տարին` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:>>։
Դատավճռի եզրափակիչ մասի մյուս պարբերությունների գրառումները թողնվել են անփոփոխ:
Դատավճռի և դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2012 թվականի մարտի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի մարտի 19-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Գոհար Գևորգի Ղազարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2008 թվականից մինչև 2010 թվականի օգոստոսի 09-ն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամադուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Աիլետա Միքայելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ` 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Բեգոյանի և 1993թ. հունիսի 02-ին ծնված Ռոզա Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ` վարձատրությամբ և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ` յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդներից պահանջելով և ստանալով հինգ հազարական ՀՀ դրամ և ավելի միջնորդավճարներ։
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռը` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, ինչպես նաև դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ որոշումը ենթակա են բեկանման, քանի որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Գոհար Ղազարյանը Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման և 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել սահմանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով։ Գտնվելով փորձաշրջանի մեջ՝ Գ.Ղազարյանը 2009 թվականի մայիսի 15-ին կատարել է նոր հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի կանոններով, 01.02.2010թ. դատավճռով վերացրել է Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5 տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով դատավճիռն ի կատար ածելու պահից։ Նշված դատավճիռն ի կատար է ածվել 09.08.2010թ-ին:
Նույն դատարանի՝ դատավճիռը վերանայելու մասին 21.06.2011թ. որոշմամբ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.02.2010թ. դատավճռով հաստատված Գ.Ղազարյանի արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարվել է նոր նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնները, 15.02.2012թ. դատավճռով Գ.Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված վերջնական պատժից՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկումից, 3 տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակի գամարել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2 տարի ժամկետով ազատազրկմանը և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5տարի ժամկետով՝ նրա պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից։
Դատարանը դատավճռում չի նշել, թե որքան է կազմում Գ.Ղազարյանի վերաբերյալ նախորդ՝ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի չկրած մասը, հետևաբար պարզ չէ նաև, թե որքանով է հիմնավոր 2 տարի ազատազրկումը նշանակվող պատժին գումարելը:
Պատճառաբանված ու հիմնավորված չէ պատժի սկիզբը հաշվարկելու վերաբերյալ նշված ժամկետը։
Բացի այդ, դատարանը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի պահանջները՝ 27.02.2012թ-ին վերը նշված դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ որոշում է կայացրել, որով ամբողջությամբ փոփոխել է 15.02.2012թ. դատավճռի եզրափակիչ մասի բովանդակությունը: Նշված որոշմամբ դատարանը Գ.Ղազարյանի պատժի վերջնական ժամկետը հաշվարկել է բոլորովին այլ կերպ՝ նոր նշանակվող պատժին՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակի գամարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճոի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի 1 տարին և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
Դատարանը նշված որոշմամբ ոչ թե լուծել է դատավճռի ի կատար ածման ընթացքում ծագած անհստակաթյունը, որպիսի իրավիճակ նախատեսում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածը, այլ ամբողջությամբ փոփոխելով դատավճռի եզրափակիչ մասը՝ ըստ էության նոր դատավճիռ է կայացրել։ Սակայն այս դեպքում նույնիսկ չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները՝ արդեն իսկ շարադրված պատճառաբանություններով:
Նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճռով, ինչպես նաև դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3801-րդ, 395-րդ և 397-րդ հոդվածներով՝ Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճիռը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, դատարանը ճիշտ է կիրառել օրենքը և նշանակել է համաչափ պատիժ:
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանը խնդրեց մեղմ վերաբերվել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի ելույթը, պաշտպանության կողմի պատասխանը, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճիռը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ:
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք և քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, հաշվի առնելով հանցագործությունների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` անկեղծորեն զղջալը և իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, սոցիալապես անապահով ընտանիքի անդամ լինելը, ՀՀ ԱՆ <<Աբովյան>> քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմի կողմից դրական բնութագրվելը, խնամքին չորս անձի առկայությունը, որոնցից երկուսը` մինչև տասնչորս տարեկան են, մեկը` անչափահաս է, ինչպես նաև խնամքին է հիվանդ մայրը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը` վտանգավոր ռեցիդիվը, գտնելով, որ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ, վերջնական պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը` գտնում է, որ դատավճիռը` պատժի մասով, ենթակա է բեկանման և փոփոխման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դատարանն արձանագրելով, որ սույն գործով վերագրվող շարունակվող հանցանքը Գոհար Ղազարյանը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010 թվականի օգոստոսի 09-ն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի հուլիսի 08-ի և Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճիռները կայացնելուց հետո, իրավացիորեն գտել է Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից:
Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը:
Դատարանը սույն գործով դատավճիռների համակցությամբ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս մասնակի գումարել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատիժը:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճիռը վերանայել, Գոհար Ղազարյանի արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ, ՀՀ Եևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/եկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
Վերաքննիչ դատարանում մեղադրողը միջնորդել է Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածության հարցը հետաձգել` մինչև Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի դատավճիռը վերանայելու մասին որոշման դեմ բերված վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում որոշում կայացնելը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը, հանգել է հետևության, որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011 թվականի հունիսի 21-ին կայացրած թիվ ԵՄԴ/0111/01/09 դատական ակտով դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի մեղադրանքն իրավացիորեն համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, սակայն նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնների խախտում, քանի որ դատապարտյալի նկատմամբ նոր նշանակվող պատժին՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել է 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, որը փոքր է նախորդ՝ Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից՝ 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումից:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` դատավճիռը վերանայելու մասին, Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշումը բեկանել է` դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 01-ի թիվ ԵՄԴ/0111/01/09 դատավճիռը վերանայել, դատավճռով հաստատված Գոհար Ղազարյանի կատարած արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է նախորդ` 2008 թվականի հուլիսի 08-ի Երևանի քրեական դատարանի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 3/երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից:
Նշված որոշումը չի բողոքարկվել և մտել է օրինական ուժի մեջ:
Վերը նշված հանգամանքի վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս պետք է գումարել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ նշանակված պատիժը:
Առաջին ատյանի դատարանը նաև գտել է, որ սույն դատավճռով վերջնական պատիժ նշանակելիս Գոհար Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ այլ կազմով նույն դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ սահմանված կարգով` 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից հաշվելուն, արձանագրում է, որ դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից, ուստի գտնում է, որ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը պետք է հաշվել դատավճիռը կայացնելու օրվանից` 2012 թվականի փետրվարի 15-ից:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` պատժի մասով, պետք է բեկանել և փոփոխել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ և 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, պատժի մասով, բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-ին մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված` 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին մասնակիորեն գումարել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.06.2012թ. որոշմամբ նշանակված 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից չկրած 2/երկու/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 24/քսանչորս/ օրից 1/մեկ/ տարի ազատազրկումը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2012 թվականի փետրվարի 15-ից` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացնելու օրվանից, որի կատարումը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
գործ թիվ ԵԿԴ0249/01/11
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևան քաղաքի
դատախազության դատախազ` Ռուզաննա Ասատրյանի
հանրային պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի
2012թ. փետրվարի 15-ին, դռնբաց դատական նիստում արա¬գացված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Գ ո հ ա ր Գ և ո ր գ ի Ղ ա զ ա ր յ ա ն ի
(ծնված 1967թ. ապրիլի 03-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթութ¬յամբ« ամուսնալուծված« սոցիալապես անապահով, ֆիզիկապես վատառողջ, խնամքին չորս անձ, որից երեքն` անչա¬փահաս, չի աշխատել, ծանր և միջին ծանրության հանցանքների կատարման համար նախկինում երկու անգամ դատա¬պարտ¬ված, 2010թ. օգոստոսի 9-ից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» ՔԿՀ-ում, հաշվառված է Երևանի Անդրա¬նիկի 120 շենքի 2-րդ բնակարանում)
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 59109311 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում։
2011թ. սեպտեմբերի 20-ին նախաքննության մարմինը Գոհար Ղազարյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում խափանման միջոց չի ընտրվել` հաշվի առնելով այլ քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու հանգա¬մանքը։
2011թ. դեկտեմբերի 5-ին նախաքննության մարմինը Գոհար Ղազարյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2011թ. դեկտեմբերի 9-ին քրեական գործը Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատ¬ված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և 2011թ. դեկտեմբերի 15-ին ընդունվել վարույթ։
2012թ. փետրվարի 13-ին` մինչև գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու վե¬րաբերյալ միջնորդության քննարկումը, մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով Գոհար Ղազարյա¬նին նախկինում առաջադրված մե¬ղադ¬րան¬քը փոփոխել և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Գոհար Ղազարյանը 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամադուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Աիլետա Միքայելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ` 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Բեգոյանի և 1993թ. հունիսի 02-ին ծնված Ռոզա Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ` վարձատրությամբ և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ` յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդ¬ներից պահանջելով և ստանալով հինգ հազարական ՀՀ դրամ և ավելի միջնոր¬դավճարներ։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալ Ղազարյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Գ.Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը Դատարանում փոփո¬խելուց և նոր մեղադրանք առաջադրելուց հետո ևս գործն արագացված դատաքննության կար¬գով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրող կողմի դիրքորոշումը և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դա¬տաքննության կարգով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Գոհար Ղազարյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված հա¬մարեց` ամբաստանյալի խոստովանա¬կան ցուցմունք¬ներով, վկաներ Լիանա Սամադուրովայի, Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Ալվինա Հայրապետ¬յանի, Քրիստինե Լիսենկոյի, Աիլետա Միքայելյանի, Անահիտ Բեգոյանի և Ռոզա Կոստանյանի ցուցմունքներով, որպես ապացույց ճանաչ¬ված` Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղա¬ջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունների, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակների առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Գոհար Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։
Դատարանը գտնում է, որ Գոհար Ղազարյանին մեղսագրվող արարքը` վարձատրութ¬յան և գույքային այլ օգուտի դիմաց այլ ձևով մի շարք անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը, այդ թվում` տասնութ տարին չլրացած անձանց օգտագործելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածներով։
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջացել է և իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանաչել, ֆիզիկապես վատառողջ է, սոցիալապես անապահով ընտանիքի անդամ է, ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, խնամ¬քին ունի` չորս անձ, որոնցից երկուսը մինչև տասնչորս տարեկան, մեկն անչափահաս, ինչպես նաև հիվանդ մայրը։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաստական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Ղազարյանի անձի հանրային վտանգա¬վո¬րությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում է տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի` նախկինում դիտավորյալ հանցագոր¬ծությունների կատարման համար դատապարտված լինելու հանգամանքը, վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայությունը` գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակների` տուգանքի և կալանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները, ուստի նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված այլընտրանքային պատժատեսակներից պետք է նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկման ձևով, ինչն անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ չպետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սահմանված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը, քանի որ նախ` Գ.Ղազարյանը սոցիալապես անապահով ընտանիքի խնամակալ է, բացի այդ` մեղադրող կողմը նախաքննության ընթաց¬քում, իսկ դատաքննության ընթացքում հստակորեն չեն պարզել Գ.Ղազարյանի ստա¬ցած գույքային օգուտի իրական չափը։
Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալ Գ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալ Գ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահման¬ված բացա¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։
Քրեական գործի նյութերի համաձայն` ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանը նախկինում դատապարտվել է` ՀՀ Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով և տուգանքի 400.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա նկատմամբ պայմա¬նա¬կանորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով։
Բացի այդ, 2010թ. փետրվարի 1-ին Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով Գ.Ղազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ Նույն դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի ուժով Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 08-ի դատավճռով պատիժը պայմանակա¬նորեն չկիրառելը վերացվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով նշանակված չորս տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին նոր նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարվել է երեք տարի ազատազրկում ժամկետը, վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում հինգ տարի ժամկետով։
Նույն դատարանն այլ կազմով 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ վերոնշյալ դատավճռի վերանայման արդյունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված` Գոհար Ղազարյանի հանցավոր արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով նշանակված չորս տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով երկու տարի ազատազրկում ժամկետը, վերջնական թողել է կրելու ազատազրկում երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համաձայն` Գոհար Ղազարյանը իրեն մեղսագրված շարունակվող հանցագործությունը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ին, ինչպես նաև Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ին կայացված դատավճիռներով դատապարտվելուց հետո, ուստի ինչպես սույն քրեական գործով, այնպես էլ նախորդ երկու դատավճիռներով մեղսագրված արարքները Գոհար Ղազարյանը կատարել է նախքան ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում նախատեսած 2011թ. մայիսի 23-ի օրենքի ընդունումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը (այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով) հետադարձ ուժ չունի։
Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս նրա վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարագայում։
Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկա¬յությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։
Ամբաստանյալ Ղազարյանը բոլոր հանցանքները կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրա պատժելիության հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրա¬վական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ Գ.Ղազարյանի վրա և տվյալ դեպքում վտանգավոր ռեցիդիվը պետք է հաշվի առնել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանա¬կե¬լիս` որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք։
Բացի այդ, Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով վերագրվող շարունակվող հանցանքը Գոհար Ղազարյանը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի և Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճիռները կայացնելուց հետո։ Հետևաբար` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով հանցագործությունների համակցությամբ նշանակվող վերջնական պատժաչափն հաշվարկելիս, ինչպես նաև դատավճիռների համակ¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Գ.Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ այլ կազմով նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ սահմանված կարգով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (…)։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց չկա, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Քննարկելով ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ խա¬¬¬փանման միջոց ընտրելու հարցը, Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու անհրա¬ժեշտությունը բացակայում է` նկատի ունենալով, որ նախորդ դատավճռով նշա¬նակված ազատազրկման ձևով պատիժը նա դեռևս կրում է։
Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով Գ.Ղազարյանին մեղսագրվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364 -365-րդ, 375-րդ, 367-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Գոհար Գևորգի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրան դա¬տա¬¬պարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով ազա¬տազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 2-ին մասի 6-րդ կետով` ազա¬տազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժից 3 /երեք/ տարի ազատազրկումը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումա¬րելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վար¬չական շրջանների դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 /երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազա¬տազրկմանը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2010թ. օգոստոսի 9-ից, որի կատարումն հանձնա¬րա¬րել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համա¬պատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմ¬նար¬կին։
Որպես ապացույց ճանաչված Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղա¬ջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունները, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակները թողնել սույն քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևան քաղաքի
դատախազության դատախազ` Ռուզաննա Ասատրյանի
հանրային պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի
2012թ. փետրվարի 15-ին, դռնբաց դատական նիստում արա¬գացված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Գ ո հ ա ր Գ և ո ր գ ի Ղ ա զ ա ր յ ա ն ի
(ծնված 1967թ. ապրիլի 03-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթութ¬յամբ« ամուսնալուծված« սոցիալապես անապահով, ֆիզիկապես վատառողջ, խնամքին չորս անձ, որից երեքն` անչա¬փահաս, չի աշխատել, ծանր և միջին ծանրության հանցանքների կատարման համար նախկինում երկու անգամ դատա¬պարտ¬ված, 2010թ. օգոստոսի 9-ից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» ՔԿՀ-ում, հաշվառված է Երևանի Անդրա¬նիկի 120 շենքի 2-րդ բնակարանում)
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 59109311 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում։
2011թ. սեպտեմբերի 20-ին նախաքննության մարմինը Գոհար Ղազարյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում խափանման միջոց չի ընտրվել` հաշվի առնելով այլ քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու հանգա¬մանքը։
2011թ. դեկտեմբերի 5-ին նախաքննության մարմինը Գոհար Ղազարյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2011թ. դեկտեմբերի 9-ին քրեական գործը Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատ¬ված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և 2011թ. դեկտեմբերի 15-ին ընդունվել վարույթ։
2012թ. փետրվարի 13-ին` մինչև գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու վե¬րաբերյալ միջնորդության քննարկումը, մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով Գոհար Ղազարյա¬նին նախկինում առաջադրված մե¬ղադ¬րան¬քը փոփոխել և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Գոհար Ղազարյանը 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամադուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Աիլետա Միքայելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ` 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Բեգոյանի և 1993թ. հունիսի 02-ին ծնված Ռոզա Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ` վարձատրությամբ և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ` յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդ¬ներից պահանջելով և ստանալով հինգ հազարական ՀՀ դրամ և ավելի միջնոր¬դավճարներ։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալ Ղազարյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Գ.Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը Դատարանում փոփո¬խելուց և նոր մեղադրանք առաջադրելուց հետո ևս գործն արագացված դատաքննության կար¬գով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրող կողմի դիրքորոշումը և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դա¬տաքննության կարգով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Գոհար Ղազարյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված հա¬մարեց` ամբաստանյալի խոստովանա¬կան ցուցմունք¬ներով, վկաներ Լիանա Սամադուրովայի, Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Ալվինա Հայրապետ¬յանի, Քրիստինե Լիսենկոյի, Աիլետա Միքայելյանի, Անահիտ Բեգոյանի և Ռոզա Կոստանյանի ցուցմունքներով, որպես ապացույց ճանաչ¬ված` Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղա¬ջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունների, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակների առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Գոհար Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։
Դատարանը գտնում է, որ Գոհար Ղազարյանին մեղսագրվող արարքը` վարձատրութ¬յան և գույքային այլ օգուտի դիմաց այլ ձևով մի շարք անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը, այդ թվում` տասնութ տարին չլրացած անձանց օգտագործելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածներով։
Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջացել է և իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանաչել, ֆիզիկապես վատառողջ է, սոցիալապես անապահով ընտանիքի անդամ է, ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, խնամ¬քին ունի` չորս անձ, որոնցից երկուսը մինչև տասնչորս տարեկան, մեկն անչափահաս, ինչպես նաև հիվանդ մայրը։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաստական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Ղազարյանի անձի հանրային վտանգա¬վո¬րությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում է տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի` նախկինում դիտավորյալ հանցագոր¬ծությունների կատարման համար դատապարտված լինելու հանգամանքը, վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայությունը` գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակների` տուգանքի և կալանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները, ուստի նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված այլընտրանքային պատժատեսակներից պետք է նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկման ձևով, ինչն անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ չպետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սահմանված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը, քանի որ նախ` Գ.Ղազարյանը սոցիալապես անապահով ընտանիքի խնամակալ է, բացի այդ` մեղադրող կողմը նախաքննության ընթաց¬քում, իսկ դատաքննության ընթացքում հստակորեն չեն պարզել Գ.Ղազարյանի ստա¬ցած գույքային օգուտի իրական չափը։
Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալ Գ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալ Գ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահման¬ված բացա¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։
Քրեական գործի նյութերի համաձայն` ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանը նախկինում դատապարտվել է` ՀՀ Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով և տուգանքի 400.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա նկատմամբ պայմա¬նա¬կանորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով։
Բացի այդ, 2010թ. փետրվարի 1-ին Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով Գ.Ղազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ Նույն դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի ուժով Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 08-ի դատավճռով պատիժը պայմանակա¬նորեն չկիրառելը վերացվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով նշանակված չորս տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին նոր նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարվել է երեք տարի ազատազրկում ժամկետը, վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում հինգ տարի ժամկետով։
Նույն դատարանն այլ կազմով 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ վերոնշյալ դատավճռի վերանայման արդյունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված` Գոհար Ղազարյանի հանցավոր արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով նշանակված չորս տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով երկու տարի ազատազրկում ժամկետը, վերջնական թողել է կրելու ազատազրկում երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համաձայն` Գոհար Ղազարյանը իրեն մեղսագրված շարունակվող հանցագործությունը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ին, ինչպես նաև Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ին կայացված դատավճիռներով դատապարտվելուց հետո, ուստի ինչպես սույն քրեական գործով, այնպես էլ նախորդ երկու դատավճիռներով մեղսագրված արարքները Գոհար Ղազարյանը կատարել է նախքան ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում նախատեսած 2011թ. մայիսի 23-ի օրենքի ընդունումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը (այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով) հետադարձ ուժ չունի։
Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս նրա վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարագայում։
Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկա¬յությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։
Ամբաստանյալ Ղազարյանը բոլոր հանցանքները կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրա պատժելիության հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրա¬վական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ Գ.Ղազարյանի վրա և տվյալ դեպքում վտանգավոր ռեցիդիվը պետք է հաշվի առնել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանա¬կե¬լիս` որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք։
Բացի այդ, Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով վերագրվող շարունակվող հանցանքը Գոհար Ղազարյանը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի և Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճիռները կայացնելուց հետո։ Հետևաբար` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով հանցագործությունների համակցությամբ նշանակվող վերջնական պատժաչափն հաշվարկելիս, ինչպես նաև դատավճիռների համակ¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Գ.Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ այլ կազմով նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ սահմանված կարգով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (…)։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց չկա, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Քննարկելով ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ խա¬¬¬փանման միջոց ընտրելու հարցը, Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու անհրա¬ժեշտությունը բացակայում է` նկատի ունենալով, որ նախորդ դատավճռով նշա¬նակված ազատազրկման ձևով պատիժը նա դեռևս կրում է։
Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով Գ.Ղազարյանին մեղսագրվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364 -365-րդ, 375-րդ, 367-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Գոհար Գևորգի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրան դա¬տա¬¬պարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով ազա¬տազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 2-ին մասի 6-րդ կետով` ազա¬տազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժից 3 /երեք/ տարի ազատազրկումը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումա¬րելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վար¬չական շրջանների դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 /երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազա¬տազրկմանը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2010թ. օգոստոսի 9-ից, որի կատարումն հանձնա¬րա¬րել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համա¬պատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմ¬նար¬կին։
Որպես ապացույց ճանաչված Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղա¬ջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունները, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակները թողնել սույն քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0249/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 14-12-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0249/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 59109311 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գոհար Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2008թ. մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Աշոտի Ներսեսյանի, Նելլի Օնիկի Աղաջանյանի, Լիանա Արթուրի Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Ջանիբեկի Կարապետյանի, Ալվինա Կարապետի Հարությունյանի, Աննա Սերյոժայի Մարտիրոսյանի, Ալիսա Խաչիկի Գյոզալյանի, Աիլետա Անդրանիկի Մրքաելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ՝ 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Գագիկի Բեգոյանի ու 1993թ. հունիսի 2-ին ծնված Ռոզա Սմբատի Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, վարձատրության և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ տարբեր հյուրանոցային համալիրներում՝ յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդներից պահանջելով ու ստանալով 5000 ՀՀ դրամ և ավելի միջնորդավճարներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.5 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 14-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 15-12-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 16-12-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 16-12-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 15-02-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 15-02-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ թիվ ԵԿԴ0249/01/11 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը, նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ` Ռուզաննա Ասատրյանի հանրային պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի 2012թ. փետրվարի 15-ին, դռնբաց դատական նիստում արա¬գացված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` Գ ո հ ա ր Գ և ո ր գ ի Ղ ա զ ա ր յ ա ն ի (ծնված 1967թ. ապրիլի 03-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթութ¬յամբ« ամուսնալուծված« սոցիալապես անապահով, ֆիզիկապես վատառողջ, խնամքին չորս անձ, որից երեքն` անչա¬փահաս, չի աշխատել, ծանր և միջին ծանրության հանցանքների կատարման համար նախկինում երկու անգամ դատա¬պարտ¬ված, 2010թ. օգոստոսի 9-ից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» ՔԿՀ-ում, հաշվառված է Երևանի Անդրա¬նիկի 120 շենքի 2-րդ բնակարանում) Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 59109311 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում։ 2011թ. սեպտեմբերի 20-ին նախաքննության մարմինը Գոհար Ղազարյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում խափանման միջոց չի ընտրվել` հաշվի առնելով այլ քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու հանգա¬մանքը։ 2011թ. դեկտեմբերի 5-ին նախաքննության մարմինը Գոհար Ղազարյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 2011թ. դեկտեմբերի 9-ին քրեական գործը Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատ¬ված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և 2011թ. դեկտեմբերի 15-ին ընդունվել վարույթ։ 2012թ. փետրվարի 13-ին` մինչև գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու վե¬րաբերյալ միջնորդության քննարկումը, մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով Գոհար Ղազարյա¬նին նախկինում առաջադրված մե¬ղադ¬րան¬քը փոփոխել և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը. Գոհար Ղազարյանը 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամադուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Աիլետա Միքայելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ` 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Բեգոյանի և 1993թ. հունիսի 02-ին ծնված Ռոզա Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ` վարձատրությամբ և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ` յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդ¬ներից պահանջելով և ստանալով հինգ հազարական ՀՀ դրամ և ավելի միջնոր¬դավճարներ։ Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալ Ղազարյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Գ.Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը Դատարանում փոփո¬խելուց և նոր մեղադրանք առաջադրելուց հետո ևս գործն արագացված դատաքննության կար¬գով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։ Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրող կողմի դիրքորոշումը և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դա¬տաքննության կարգով։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Գոհար Ղազարյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված հա¬մարեց` ամբաստանյալի խոստովանա¬կան ցուցմունք¬ներով, վկաներ Լիանա Սամադուրովայի, Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Ալվինա Հայրապետ¬յանի, Քրիստինե Լիսենկոյի, Աիլետա Միքայելյանի, Անահիտ Բեգոյանի և Ռոզա Կոստանյանի ցուցմունքներով, որպես ապացույց ճանաչ¬ված` Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղա¬ջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունների, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակների առկայությամբ։ Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Գոհար Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ Գոհար Ղազարյանին մեղսագրվող արարքը` վարձատրութ¬յան և գույքային այլ օգուտի դիմաց այլ ձևով մի շարք անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը, այդ թվում` տասնութ տարին չլրացած անձանց օգտագործելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածներով։ Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջացել է և իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանաչել, ֆիզիկապես վատառողջ է, սոցիալապես անապահով ընտանիքի անդամ է, ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, խնամ¬քին ունի` չորս անձ, որոնցից երկուսը մինչև տասնչորս տարեկան, մեկն անչափահաս, ինչպես նաև հիվանդ մայրը։ Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաստական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Ղազարյանի անձի հանրային վտանգա¬վո¬րությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմը, որպես պատժատեսակ, նախա¬տեսում է տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի` նախկինում դիտավորյալ հանցագոր¬ծությունների կատարման համար դատապարտված լինելու հանգամանքը, վտան¬գավոր ռեցեդիվի առկայությունը` գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակների` տուգանքի և կալանքի նշանակումը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները, ուստի նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված այլընտրանքային պատժատեսակներից պետք է նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկման ձևով, ինչն անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ չպետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սահմանված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը, քանի որ նախ` Գ.Ղազարյանը սոցիալապես անապահով ընտանիքի խնամակալ է, բացի այդ` մեղադրող կողմը նախաքննության ընթաց¬քում, իսկ դատաքննության ընթացքում հստակորեն չեն պարզել Գ.Ղազարյանի ստա¬ցած գույքային օգուտի իրական չափը։ Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալ Գ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ. Քննարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված` հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն տվյալ դեպքում ամբաստան¬յալ Գ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ կիրառելի չէ հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ. 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու հատուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահման¬ված բացա¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից։ Քրեական գործի նյութերի համաձայն` ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանը նախկինում դատապարտվել է` ՀՀ Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով և տուգանքի 400.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը նրա նկատմամբ պայմա¬նա¬կանորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով։ Բացի այդ, 2010թ. փետրվարի 1-ին Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով Գ.Ղազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ Նույն դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի ուժով Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 08-ի դատավճռով պատիժը պայմանակա¬նորեն չկիրառելը վերացվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով նշանակված չորս տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին նոր նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարվել է երեք տարի ազատազրկում ժամկետը, վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում հինգ տարի ժամկետով։ Նույն դատարանն այլ կազմով 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ վերոնշյալ դատավճռի վերանայման արդյունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված` Գոհար Ղազարյանի հանցավոր արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի դատավճռով նշանակված չորս տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով երկու տարի ազատազրկում ժամկետը, վերջնական թողել է կրելու ազատազրկում երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։ Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համաձայն` Գոհար Ղազարյանը իրեն մեղսագրված շարունակվող հանցագործությունը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ին, ինչպես նաև Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ին կայացված դատավճիռներով դատապարտվելուց հետո, ուստի ինչպես սույն քրեական գործով, այնպես էլ նախորդ երկու դատավճիռներով մեղսագրված արարքները Գոհար Ղազարյանը կատարել է նախքան ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում նախատեսած 2011թ. մայիսի 23-ի օրենքի ընդունումը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը (այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով) հետադարձ ուժ չունի։ Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս նրա վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարագայում։ Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկա¬յությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։ Ամբաստանյալ Ղազարյանը բոլոր հանցանքները կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրա պատժելիության հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` նյութաիրա¬վական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ Գ.Ղազարյանի վրա և տվյալ դեպքում վտանգավոր ռեցիդիվը պետք է հաշվի առնել վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանա¬կե¬լիս` որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք։ Բացի այդ, Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով վերագրվող շարունակվող հանցանքը Գոհար Ղազարյանը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010թ. օգոստոսի 9-նն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. հուլիսի 8-ի և Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճիռները կայացնելուց հետո։ Հետևաբար` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ։ Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով հանցագործությունների համակցությամբ նշանակվող վերջնական պատժաչափն հաշվարկելիս, ինչպես նաև դատավճիռների համակ¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Գ.Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ այլ կազմով նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ սահմանված կարգով։ Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (…)։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույց չկա, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։ Քննարկելով ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ խա¬¬¬փանման միջոց ընտրելու հարցը, Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու անհրա¬ժեշտությունը բացակայում է` նկատի ունենալով, որ նախորդ դատավճռով նշա¬նակված ազատազրկման ձևով պատիժը նա դեռևս կրում է։ Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով Գ.Ղազարյանին մեղսագրվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364 -365-րդ, 375-րդ, 367-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրան դա¬տա¬¬պարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով ազա¬տազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 2-ին մասի 6-րդ կետով` ազա¬տազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժից 3 /երեք/ տարի ազատազրկումը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումա¬րելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վար¬չական շրջանների դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 /երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազա¬տազրկմանը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2010թ. օգոստոսի 9-ից, որի կատարումն հանձնա¬րա¬րել ՀՀ ար¬դա¬¬¬րա¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համա¬պատասխան քրեակա¬տա¬րո¬ղա¬կան հիմ¬նար¬կին։ Որպես ապացույց ճանաչված Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղա¬ջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունները, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակները թողնել սույն քրեական գործում։ Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 15-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 15-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 249,248, 147, 165 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 15-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249,248, 147, 165 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 15-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249,248, 147, 165 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-6630 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 16-03-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 04-10-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-10-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-10-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 249, 248, 147, 295 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-10-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 248, 147, 295 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-02-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 248, 147, 313 |
| ՈՒր(դատարան) | Վճռաբեկ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-5036 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 08-04-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 09-04-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-04-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 249, 240, 147, 327 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-04-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 240, 147, 327 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0249/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 01-03-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-03-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հր |
| Ազգանուն | Բադալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գոհար Ղազարյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ-ի դատավճիռը` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի / ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով, 262 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով-5 տարի ազ. ժամկետով/ նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհաստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ-ի որոշումը և ՀՀ քր. օր-ի 67 հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 02-03-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 16-03-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 19-03-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 19-03-2012 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-04-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 28-03-2012 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-04-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 11-04-2012 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Դատարանի մեկ այլ գործով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-04-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 18-04-2012 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | 25.04.2012թ. դատական նիստը հետաձգվել է անորոշ ժամանակով` մինչև Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնելու վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի քննարկման ավարտը: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-07-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 18-07-2012 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 23-07-2012 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0249/01/11 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 23 հուլիսի 2012թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Լ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Ա. ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2011 թվականի օգոստոսի 29-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 59109311 քրեական գործը` Գոհար Ղազարյանի կողմից երկու և ավելի անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն փաստի առթիվ: 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել` հաշվի առնելով այլ քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու հանգամանքը։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Գոհար Գևորգի Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի միջնորդությունը` թիվ 59109311 քրեական գործով մեղադրյալ, դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 05-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ռ.Ասատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել, իսկ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշումը թողնվել է օրինական ուժի մեջ: 2011 թվականի դեկտեմբերի 05-ին Գոհար Գևորգի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1-ին կետով: 2011 թվականի դեկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 3րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։ 2012 թվականի փետրվարի 13-ին մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ռ.Ասատրյանի որոշմամբ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռով Գոհար Գևորգի Ղազարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և նրան դատապարտել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժից 3/երեք/ տարի ազատազրկումը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից, որի կատարումն հանձնարարել է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։ Որպես ապացույց ճանաչված Անահիտ Բեգոյանի, Աննա Ներսիսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամոդուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի բացատրությունները, ինչպես նաև վերջիններիս և ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների լազերային սկավառակները թողել է սույն քրեական գործում։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 27-ի դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0249/01/11 քրեական գործով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի եզրափակիչ մասի երկրորդ և երրոդ պարբերություններում առկա անհստակությունները լուծվել և պարբերությունները շարադրվել են հետևյալ կերպ. <<Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերոնշյալ հանցագործությունների համակցությամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` առանց գույքի բռնագրավման, մասնակի գումարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 1-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011թ. հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման 1/մեկ/ տարին` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:>>։ Դատավճռի եզրափակիչ մասի մյուս պարբերությունների գրառումները թողնվել են անփոփոխ: Դատավճռի և դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2012 թվականի մարտի 16-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի մարտի 19-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Գոհար Գևորգի Ղազարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2008 թվականից մինչև 2010 թվականի օգոստոսի 09-ն ընկած ժամանակահատվածում, ծանոթանալով մարմնավաճառներ Աննա Ներսեսյանի, Նելլի Աղաջանյանի, Լիանա Սամադուրովայի, Սաթենիկ Կարապետյանի, Ալվինա Հարությունյանի, Աննա Մարտիրոսյանի, Ալիսա Գյոզալյանի, Աիլետա Միքայելյանի և անչափահաս մարմնավաճառներ` 1993թ. օգոստոսի 17-ին ծնված Անահիտ Բեգոյանի և 1993թ. հունիսի 02-ին ծնված Ռոզա Կոստանյանի հետ, նախապես տեղյակ լինելով, որ նրանք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ` վարձատրությամբ և գույքային այլ օգուտի դիմաց միջնորդել է վերջիններիս սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել իր կողմից նախապես գտնված հաճախորդների հետ` յուրաքանչյուր դեպքում վերը նշված մարմնավաճառների կողմից հաճախորդներին մատուցված սեռական ծառայությունների դիմաց նրանցից կամ հաճախորդներից պահանջելով և ստանալով հինգ հազարական ՀՀ դրամ և ավելի միջնորդավճարներ։ 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռը` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, ինչպես նաև դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ որոշումը ենթակա են բեկանման, քանի որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատավճիռը բեկանելու հիմք է։ Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։ Գոհար Ղազարյանը Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման և 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել սահմանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով։ Գտնվելով փորձաշրջանի մեջ՝ Գ.Ղազարյանը 2009 թվականի մայիսի 15-ին կատարել է նոր հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի կանոններով, 01.02.2010թ. դատավճռով վերացրել է Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5 տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով դատավճիռն ի կատար ածելու պահից։ Նշված դատավճիռն ի կատար է ածվել 09.08.2010թ-ին: Նույն դատարանի՝ դատավճիռը վերանայելու մասին 21.06.2011թ. որոշմամբ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.02.2010թ. դատավճռով հաստատված Գ.Ղազարյանի արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարվել է նոր նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնները, 15.02.2012թ. դատավճռով Գ.Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված վերջնական պատժից՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկումից, 3 տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակի գամարել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից 2 տարի ժամկետով ազատազրկմանը և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5տարի ժամկետով՝ նրա պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից։ Դատարանը դատավճռում չի նշել, թե որքան է կազմում Գ.Ղազարյանի վերաբերյալ նախորդ՝ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի չկրած մասը, հետևաբար պարզ չէ նաև, թե որքանով է հիմնավոր 2 տարի ազատազրկումը նշանակվող պատժին գումարելը: Պատճառաբանված ու հիմնավորված չէ պատժի սկիզբը հաշվարկելու վերաբերյալ նշված ժամկետը։ Բացի այդ, դատարանը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի պահանջները՝ 27.02.2012թ-ին վերը նշված դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ որոշում է կայացրել, որով ամբողջությամբ փոփոխել է 15.02.2012թ. դատավճռի եզրափակիչ մասի բովանդակությունը: Նշված որոշմամբ դատարանը Գ.Ղազարյանի պատժի վերջնական ժամկետը հաշվարկել է բոլորովին այլ կերպ՝ նոր նշանակվող պատժին՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակի գամարելով Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճոի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի 1 տարին և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։ Դատարանը նշված որոշմամբ ոչ թե լուծել է դատավճռի ի կատար ածման ընթացքում ծագած անհստակաթյունը, որպիսի իրավիճակ նախատեսում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածը, այլ ամբողջությամբ փոփոխելով դատավճռի եզրափակիչ մասը՝ ըստ էության նոր դատավճիռ է կայացրել։ Սակայն այս դեպքում նույնիսկ չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները՝ արդեն իսկ շարադրված պատճառաբանություններով: Նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճռով, ինչպես նաև դատավճռի անհստակաթյունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3801-րդ, 395-րդ և 397-րդ հոդվածներով՝ Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճիռը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ: 4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, դատարանը ճիշտ է կիրառել օրենքը և նշանակել է համաչափ պատիժ: Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանը խնդրեց մեղմ վերաբերվել: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի ելույթը, պաշտպանության կողմի պատասխանը, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.02.2012թ. դատավճիռը` Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, դատավճռի անհստակությունը լուծելու վերաբերյալ 27.02.2012թ. որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` նրա նկատմամբ նշանակել կատարած հանցանքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ: Ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք և քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Ընդհանուր իրավասության դատարանը, հաշվի առնելով հանցագործությունների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` անկեղծորեն զղջալը և իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, սոցիալապես անապահով ընտանիքի անդամ լինելը, ՀՀ ԱՆ <<Աբովյան>> քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմի կողմից դրական բնութագրվելը, խնամքին չորս անձի առկայությունը, որոնցից երկուսը` մինչև տասնչորս տարեկան են, մեկը` անչափահաս է, ինչպես նաև խնամքին է հիվանդ մայրը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը` վտանգավոր ռեցիդիվը, գտնելով, որ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ, վերջնական պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը` գտնում է, որ դատավճիռը` պատժի մասով, ենթակա է բեկանման և փոփոխման հետևյալ պատճառաբանությամբ. Դատարանն արձանագրելով, որ սույն գործով վերագրվող շարունակվող հանցանքը Գոհար Ղազարյանը կատարել է 2008 թվականից մինչև 2010 թվականի օգոստոսի 09-ն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի հուլիսի 08-ի և Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճիռները կայացնելուց հետո, իրավացիորեն գտել է Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի կանոնով` դատավճիռների համակցությամբ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից: Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը: Դատարանը սույն գործով դատավճիռների համակցությամբ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս մասնակի գումարել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ նույն վարչական շրջանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատիժը: Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճիռը վերանայել, Գոհար Ղազարյանի արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ, ՀՀ Եևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/եկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։ Վերաքննիչ դատարանում մեղադրողը միջնորդել է Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածության հարցը հետաձգել` մինչև Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի դատավճիռը վերանայելու մասին որոշման դեմ բերված վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում որոշում կայացնելը: Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը, հանգել է հետևության, որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2011 թվականի հունիսի 21-ին կայացրած թիվ ԵՄԴ/0111/01/09 դատական ակտով դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի մեղադրանքն իրավացիորեն համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, սակայն նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոնների խախտում, քանի որ դատապարտյալի նկատմամբ նոր նշանակվող պատժին՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել է 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, որը փոքր է նախորդ՝ Երևանի քրեական դատարանի 08.06.2008թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից՝ 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումից: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` դատավճիռը վերանայելու մասին, Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշումը բեկանել է` դատապարտյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 01-ի թիվ ԵՄԴ/0111/01/09 դատավճիռը վերանայել, դատավճռով հաստատված Գոհար Ղազարյանի կատարած արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է նախորդ` 2008 թվականի հուլիսի 08-ի Երևանի քրեական դատարանի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 3/երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Գոհար Գևորգի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից: Նշված որոշումը չի բողոքարկվել և մտել է օրինական ուժի մեջ: Վերը նշված հանգամանքի վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս պետք է գումարել Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռի վերանայման վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ նշանակված պատիժը: Առաջին ատյանի դատարանը նաև գտել է, որ սույն դատավճռով վերջնական պատիժ նշանակելիս Գոհար Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 01-ի դատավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ այլ կազմով նույն դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ սահմանված կարգով` 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը 2010 թվականի օգոստոսի 09-ից հաշվելուն, արձանագրում է, որ դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից, ուստի գտնում է, որ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը պետք է հաշվել դատավճիռը կայացնելու օրվանից` 2012 թվականի փետրվարի 15-ից: Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` պատժի մասով, պետք է բեկանել և փոփոխել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ և 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գոհար Գևորգի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, պատժի մասով, բեկանել և փոփոխել: Ամբաստանյալ Գոհար Գևորգի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-ին մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3/երեք/ տարի 6/ամիս/ ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Գոհար Ղազարյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված` 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին մասնակիորեն գումարել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.06.2012թ. որոշմամբ նշանակված 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից չկրած 2/երկու/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 24/քսանչորս/ օրից 1/մեկ/ տարի ազատազրկումը և վերջնական թողնել կրելու ազատազրկում 5/հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2012 թվականի փետրվարի 15-ից` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացնելու օրվանից, որի կատարումը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-07-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 16-08-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 248, 147, 264 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 16-08-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 248, 147, 264 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-11183/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 20-08-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0249/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 15-08-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Անժելա |
| Ազգանուն | Հոբոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Գոհար Գևորգի Ղազարյան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | բողոքը ստացվել է 23.08.2012թ. |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 16-08-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-11183 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 20-08-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0249/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-08-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Վերամակագրվել է քր. պալատի նախագահի կողմից
| Ամսաթիվ | 21-08-2012 |
|---|---|
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 20-09-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0249/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 20 սեպտեմբերի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի և նրա պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռով, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, Գոհար Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժից 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 1-ի դատավճռով և այն վերանայելու մասին նույն դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ սահմանված պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2012 թվականի փետրվարի 27-ին որոշում է կայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի եզրափակիչ մասում առկա անհստակությունը լուծելու մասին: Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշումը բեկանել է: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, համապատասխանեցման արդյունքում, Գ.Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկումը, Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի և դատավճռում առկա անհստակությունը լուծելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 27-ի որոշման դեմ Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշմամբ բողոքը բավարարել է, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` պատժի մասով բեկանել և փոփոխել է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, հանցանքների համակցությամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Դատավճիռների համակցությամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանը և նրա պաշտպան Ա.Հոբոսյանը: 1. Ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշումը և իր նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝ 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք: Մինչդեռ Գ.Ղազարյանի բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Մինչդեռ վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում է բողոքի պատճենը դատավարության մասնակցին` դատախազին, ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը: Այսինքն՝ պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը: 2. Ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի պաշտպան Ա.Հոբոսյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշումը և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ, մեղմ պատիժ: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ: Բողոքի հեղինակը, մասնավորապես, գտել է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 4-րդ մասի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 173-րդ, 174-րդ, 376.1-րդ և 379-րդ հոդվածների այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքները ենթակա են վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի և նրա պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վճռաբեկ բողոքները վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 27-09-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 01-10-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 249, 248, 147, 286 թերթ: |
Բողոքը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 06-02-2014 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Բողոքարկվող դատական ակտը | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 23.07.2012թ. որոշման դեմ |
| Գործի համար | ԵԿԴ/0249/01/11 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Դատապարտյալ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 20-02-2014 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-5036 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 25-02-2014 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր |
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 25-02-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 25-03-2014 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0249/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 25 մարտի 2014 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Գ.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռով, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, Գոհար Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժից 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 1-ի դատավճռով և այն վերանայելու մասին նույն դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ սահմանված պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2012 թվականի փետրվարի 27-ին որոշում է կայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի եզրափակիչ մասում առկա անհստակությունը լուծելու մասին: Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 21-ի որոշումը բեկանել է: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, համապատասխանեցման արդյունքում, Գ.Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկումը, Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճռի և դատավճռում առկա անհստակությունը լուծելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 27-ի որոշման դեմ Երևան քաղաքի դատախազ Հ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշմամբ բողոքը բավարարել է, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 15-ի դատավճիռը` պատժի մասով բեկանել և փոփոխել է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, հանցանքների համակցությամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Դատավճիռների համակցությամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Գ.Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Ղազարյանի և նրա պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ վերադարձվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառաբանությամբ: 2014 թվականի փետրվարի 6-ին դատապարտյալ Գ.Ղազարյանը կրկին վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել` խնդրելով բեկանել և փոփոխել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշումը և իր նկատմամբ նշանակել նոր պատժաչափ: Բողոքաբերը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 6-րդ մասը, գտել է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի էական խախտում, ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝ 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք: Մինչդեռ դատապարտյալ Գ.Ղազարյանի բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Մինչդեռ վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան և դատավարության մասնակցին` մեղադրողին, ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն՝ պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գոհար Գևորգի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 23-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Գ.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 03-04-2014 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 08-04-2014 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 249, 248, 147, 325 թերթ: |