Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0248/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի դատախազության
դատախազ Գ. Հարությունյանի,

պաշտպան Ն. Ռշտունու



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանի
ծնված 1986թ. հունվարի 02-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, անհատ ձեռնարկատեր, վատառողջ, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջանի թիվ 2/4 շենքի թիվ 29 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։




Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 59109911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում հարուցվել է 2011թ. հոկտեմբերի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վահան Գյուլնազարյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պատրաստելու և պահելու փաստի առթիվ։
Ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` առանց իրացնելու նպատակի, 2011թ. հոկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Ավան Առինջ թաղամասի 2-րդ միկրոշրջանի 2/4 շենքի մոտ գտնվող էլեկտրական հոսանքի սնուցման կայանին հարակից հողատարածքում աճած կանեփի բույսի թփերից ապօրինի ձեռք է բերել և պատրաստել զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը 2011թ. հոկտեմբերի 26-ին ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մյուս մասը՝ զգալի չափի ընդհանուր՝ 1.20 գրամ քաշով չորացված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2011թ. հոկտեմբերի 27-ին՝ ժամը 20.40-ին հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Մետրոպոլիտենի բաժնի աշխատակիցների կողմից՝ Վահան Գյուլնազարյանի անձնական խուզարկությամբ։»։
2011թ. դեկտեմբերի 12-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
«Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվելուց անմիջապես հետո` Վահան Գյուլնազարյանը հայտնել է թմրամիջոցը ձեռք բերելու, այն պատրաստելու և իր մոտ պահելու մանրամասները, որից հետո մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղից քաղել է կանեփի տերևները, իսկ քրեական գործի հարուցումից հետո` այդ մասին տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Իր վերոհիշյալ գործողություններով Վ. Գյուլնազարյանն աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն։



Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը, պատրաստելը և պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ Վ. Գյուլնազարյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարի է, Վ. Գյուլնազարյանը երիտասարդ է, ունի բարձրագույն կրթություն, վատառողջ է` ախտորոշվել է պարբերական հիվանդություն հաճախակի նոպաներով, համապատասխան բժշկական հանձնաժողովը, ըստ հիվանդությունների ցուցակի 1-ին սյունակի 28բ հոդվածի 18.05.2007թ. նրան ճանաչել է խաղաղ ժամանակ զինվորական ծառայության համար ոչ պիտանի, վերազննման ժամկետ է նշանակվել 18.05.2012թ., նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է` դեպքից անմիջապես հետո թմրամիջոցի ձեռք բերման վայրը մատնացույց անելով, իսկ քրեական գործի հարուցումից հետո` այդ մասին ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի կալանքի ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Վահան Գյուլնազարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և այն հանգամանքները, որ Վահան Գյուլնազարյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարի է, երիտասարդ է, ունի բարձրագույն կրթություն, նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական, դեպքից անմիջապես հետո իր դրսևորած վարքագծով` թմրամիջոցն իր կողմից ձեռք բերելու, պատրաստելու, այն իր մոտ պահելու մասին բացատրություններ, այնուհետև ցուցմունքներ տալով և թմրամիջոցի ձեռքբերման վայրը մատնացույց անելով` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Վահան Գյուլնազարյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող կալանքի ձևով պատիժը կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 06.12.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, 2 գրամ հաստատուն քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահան Գյուլնազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վահան Սամվելի Գյուլնազարյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Վահան Գյուլնազարյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 06.12.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, 2 գրամ հաստատուն քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ