Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0241/01/11
Վիճակագրական տողի համար : 6.5

Պատասխանող

Արամ Դավթյան
Արամ Դավթյան Թանգիի
Արամ Դավթյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Հենրիկ Տեր-Ադամյան

Կարինե Ղազարյան

Գրիշա Մելիք-Սարգսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Արթուր Պողոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Հենրիկ Տեր-Ադամյան

Կարինե Ղազարյան

Գրիշա Մելիք-Սարգսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Արթուր Պողոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արամ Դավթյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով <Մաժեստիկ> ՍՊԸ-ի տնօրեն, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր օգտին օգտագործելու նպատակով իրեն վստահված գույքից 2007թ. ընթացքում առանձնապես խոշոր չափերի` 19544800 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակություն է կատարել` <Մաժեստիկ> ՍՊԸ-ի համար առաջացնելով ծանր հետևանքներ:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2012-11-26 11:30 2 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2012-05-30 13:00 5 Կայացել է
Վճռաբեկ 2012-05-21 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-05-10 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-04-25 14:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-04-11 15:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-04-06 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-03-30 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-03-22 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-03-07 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-02-24 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-02-15 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-02-10 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-01-25 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-01-12 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2011-12-19 15:00 5 Կայացել է
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0241/01/11
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ռ.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
պաշտպան Գ.ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ Ա.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ

2012 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վերաքննության կանոններով քննության առնելով Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքները
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի 2011 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13102311 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 4 էջ 1/
2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Ա.Դավթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 88-89/
3. Նույն օրը Ա.Դավթյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 90-91/
4. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 108-110/
5. 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ա.Դավթյանը հայտնաբերվել է: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 144/
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ վերահաստատվել է մեղադրյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ից: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 160-163/
7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 01-ին թիվ 13102311 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը: /քրեական գործ, հատոր 8 էջ 2/
8. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 02-ի որոշմամբ թիվ 13102311 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 09-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, հատոր 8 էջ 3, 11/
9. Դատաքննության փուլում` 2012 թվականի ապրիլի 25-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Բեգինյանը` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված կարգով` որոշմամբ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/քրեական գործ, հատոր 11 էջ 88-90/
10. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Դավթյանը ճանաչվել է անմեղ և դատարանով արդարացված` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Ա.Դավթյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք 400.000 ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Դավթյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2011թվականի հոկտեմբերի 10-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց` Ա.Դավթյանի կազմած դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերը պահվել են քրեական գործում։
Տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակի` 14.000.800 /տասնչորս միլիոն ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս` բռնագանձվել է Ա.Դավթյանից։
Որպես դատական ծախս` Ա.Դավթյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձվել է 82.440 ՀՀ դրամ գումար։
Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնամերձ հողամասի նկատմամբ Ա.Դավթյանի անվամբ գրանցված բաժնային սեփականության վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև քաղաքացիական հայցով ներկայացված նյութական պահանջի լրիվ բավարարումն ու դատական ծախսի լրիվ բռնագանձումը։
Վճռվել է քաղ. Հասմիկ Թանգիի Դավթյանի անվամբ հաշվառված, Երևանի Դ.Մալյան փողոցի 19/20 շենքի (նախկինում` Գայի փողոց 1/1 շենք) 69-րդ հասցեում գտնվող բնակարանի վրա դրված արգելանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/
11. Վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 03-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
12. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

Գործի փաստական հանգամանքները
13. Նախաքննական մարմինը Ա.Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք էր առաջադրել այն բանի համար, որ նա` հանդիսանալով «Մաժեստիկ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության (այսուհետ նաև` Ընկերության) տնօրեն, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր օգտին օգտագործելու նպատակով իրեն վստահված գույքից 2007թ. ընթացքում կատարել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակություն, որով ընկերության համար առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
Ըստ նախաքննական մարմնի` 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակերպությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանն իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Ենոքի Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս` առաջացնելով ծանր հետևանքներ։
Բացի այդ, Ա. Դավթյանը, սեփական կարիքների համար օգտագործելու նպատակով, 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում պատրաստել է, իսկ այնուհետև՝ 2010թ. հունիսի 11-ին Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում օգտագործել է իր անվամբ լրացված և իր կողմից ստորագրված 2007թ. ընթացքում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ յուրացման համար պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների ակնհայտ կեղծ անդորրագրեր:/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/
14. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, տուժողի ներկայացուցիչ, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի կողմից 2003 թվականին նշանակվելով որպես նշված ընկերության տնօրեն, զբաղվել է բազալտի խճի և ավազի արտադրությամբ ու վաճառքով։
2003թ. հոկտեմբերի 28-ին «Հայխնայբանկ» ՓԲ ընկերությունում (ներկայիս «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում) Արամ Դավթյանը բացել է ՀՀ դրամով սպասարկվող թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշիվը, որի վրա են փոխանցվել իրացված ապրանքի` բազալտի խճի և ավազի դիմաց տարբեր կազմակերպություններից փոխանցված գումարները։
2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանը, գործնական հարաբերություններ հաստատելով բազալտի խիճ և ավազ գնելու նպատակով նրան դիմած կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ Վլադիմիր Սաֆրիդիի, Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի, Սիմոն Մինասյանի, Յուրիկ Գասպարյանի, Արամ Ժամհարյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Էլվարդ Բազիկյանի հետ` լրացրել, ստորագրել և կնքել է համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր, որոնց հիման վրա գնած շինանյութի դիմաց վերջիններս «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային վերոնշյալ հաշվեհամարին 2007 թվականի ընթացքում փոխանցել են 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար։
2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանի հանձնարարությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն հանդես եկած վերջինիս քրոջ որդին՝ Վահագն Աբրահամյանը, վերոնշյալ բանկից կանխիկացրել և նրան է հանձնել ընդհանուր 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ, ինչպես նաև 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում անձամբ նույն բանկից կանխիկացրած 30.080.000 ՀՀ դրամ գումարներն Ա.Դավթյանը ընկերության դրամարկղ փաստացի մուտք չի արել, նույնիսկ դրանց ձևակերպումը պատշաճ կարգով չի իրականացրել։ Մասնավորապես, «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` որպես ընկերության միաժամանակ տնօրենի և գլխավոր հաշվապահի պարտականություններն իրականացնող անձ` Ա.Դավթյանն իրավունք չուներ կատարելու գանձապահի պարտականություններ, սակայն համատեղելով վերոնշյալ երեք պաշտոնները` անձամբ լրացրել և ստորագրել է դրամարկղային բոլոր փաստաթղթերը։
Խախտելով օրենքի վերոնշյալ պահանջը` օգտվելով բարեկամական կապերի ներքո իր նկատմամբ ձևավորված վստահությունից, իր ձեռքում կուտակելով ծախսեր կատարելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնուրույնաբար տնօրինելու, մեքենա-մեխանիզացիաների վերանորոգման, արտադրության-իրացման, ինպես նաև «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական հաշվառման անմիջական վարման, ֆինանսական հաշվետվություններ կազմելու և հարկային մարմիններում հանդես գալու գործընթացների ողջ ցիկլը` Արամ Դավթյանը ընկերության հաշվարկային հաշվից 2007թ. կանխիկացված և ստացած 40.859.000 ՀՀ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամը և ինչպես նաև օգտվելով սեփականատերերի իրական վերահսկողության բացակայությունից` մնացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.000.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է, իսկ այդ հանցանքի հետքերը թաքցնելու և հնարավոր պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ընկերության ծախսերն հիմնավորող սկզբնական հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղային գիրքը ընկերության հիմնադիրներին չի վերադարձրել, թեև «Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն` դրանց պահպանելն ու նոր տնօրինությանը հանձնելը նրա անմիջական պարտականությունն էր։
Բացի այդ, երբ Ա.Դավթյանի գործունեության հետևանքով առաջացած պակասորդի հարցը բացահայտվել է և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանը 2010թ. ապրիլի 19-ին դիմել է Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` Վահագն Աբրահամյանից և Արամ Դավթյանից 40.432.000 գումար բռնագանձելու պահանջով, վերջինս, օգտվելով իր տրամադրության տակ գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գրքից (գրանցումներից), նույն ընկերության կլոր կնիքով կնքված, սակայն անստորագիր դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայությունից, նույն դատարան ներկայացնելու և քաղաքացիաիրավական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանակահատվածում կեղծել, այսինքն` հետին ամսաթվով իր անվամբ լրացրել ու ստորագրել է թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրեր` իբր 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 29-նն ընկած ժամանակահատվածում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ, որոնք, ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի անվամբ լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի հետ մեկտեղ 2010թ. հունիսի 11-ին ներկայացրել է վերոնշյալ դատարան` իր համար շահավետ դատական ակտ ստանալու համար։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածների այդ մասերով։/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
15. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը և պաշտպան Գ.Նազարյանը վերաքննիչ բողոքը բերել են Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատական ակտի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, տուժողի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի բավարարված մասով։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիրը՝ Արամայիս Բեգլարյանը ընկերության կողմից հանքարդյունաբերության ոլորտում իրականացրած իրական արտահանման ծավալները թաքցնելու նպատակին հասնելու, և որպես դրա հետևանք նաև հարկային, բնօգտագործման վճարների և այլ պարտավորություններից խուսափելու համար ընկերության գործունեությունն արտացոլող մի շարք փաստաթղթեր, այդ թվում նաև դրամարկղային գիրքը թաքցրել է` պատճառաբանելով, որ ընկերության նախկին տնօրեն Արամ Դավթյանը աշխատանքից ազատվելուց հետո իրեն չի վերադարձրել։ Այդ փաստաթղթերի «բացակայությունից» օգտվելով ցանկանում է Արամ Դավթյանից գումարներ շորթել, և նրան մեղադրում է ընկերությունից յուրացումների կատարելու մեջ։
Դատարանը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի պահանջը` չի կատարել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն, խախտելով Արամ Դավթյանի արդար դատաքննության իրավունքը, կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ, որի պայմաններում վերջինս հանիրավի դատապարտվել է։
Դատարանի կողմից խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պայմանը։
Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնված չեն գործով ձեռք բերված ապացույցների վրա, չեն հաստատվել քրեական գործի քննությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Ա.Դավթյանի մեղադրանքի միակ հիմքը ՀՀ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի թիվ 03661109 դատահաշվապահական փորցաքննության եզրակացությունն է:
Փորձագետը, որպես հետգրություն նշել է, որ իր կողմից կատարված հետևությունները հիմնված են որոշմամբ առաջադրված ելակետային տվյալների և տրամադրված նյութերի հետազոտության վրա, առանց այդ տվյալների և նյութերի հավաստիությունն և թույլտվությունը երաշխավորելու և գնահատելու։
Փորձագետին տրամադրված նյութերը և եզրակացությունը` հավաստի չեն։ Տրամադրված նյութերը /այդ թվում 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշիռը/ եղել են կեղծված կամ ոչ հավաստի:
Փորձագետն իր իրավասությունից դուրս համարելով առ 31.02.07 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռի հավաստիության ստուգումը` տվել է եզրակացություն։
Կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելիս դատարանը հիմնավորել է, որ 2008 թվականի հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ԱՊԸ-ի հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը հիմք չի ընդունվել հաշվապահական հաշվարկները կատարելու համար և, որ առ 31.02.07 թվականի հաշվապահական հաշվեկշիռը ոչ հավաստի չի ճանաչվել։
Որ այդ հաշվեկշիռը հավաստի չէ` հիմնավորվում է նաև հետևյալով՝
Եզրակացության «հետազոտություն» բաժնում նշված է, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր՝ Արմաիս Բեգլարյանի կողմից 27.09.07թվականին ՀՀ պետ. բյուջե է վճարել 1 միլիոն ՀՀ դրամ` որպես ԱԱՀ-ի գումար։ 2007 թվականի Ա. Բեգլարյանի կողմից հարկային տեսչություն ներկայացված հաշվապահական հաշվեկշռից երևում է, որ հաշվեկշռի «պասիվ» մասում կրեդիտորական պարտքեր հիմնադիրներին մասում /տող 440/ նշում չկա այն մասին, որ ընկերությունը իր հիմնադրին՝ Ա. Բեգլարյանին պարտք է որևէ գումար։ Եթե հաշվեկշռի պասիվ մասում այդ պարտավորությունը նշված չէ, ապա նշանակում է որ այդ գումարը ոչ թե Ա. Բեգլարյանի անձնական միջոցներից է վճարվել, այլ` վերջինս ստացել է ընկերությունից: Հետևաբար դա պետք է դիտվի որպես ընկերության ծախս։
Եզրակացության «գործի հանգամանքները» բաժնում նշված է, որ Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից 09.12.08 թվականին կանխիկ վճարվել է 1 մլն դրամ որպես բնակօգտագործման վճար։ Սակայն փորձագետն այդ վճարումը չի դիտել որպես կանխիկ գումարով կատարված ծախս: Չի նշել, որ ընկերությունը Սերգեյ Աբրահամյանի հանդեպ կրեդիտորական պարտք ունի։ Այդ վճարմանը մասնագիտական գնահատական չի տրվել։ Սակայն դա ընկերության կողմից կանխիկ կատարված ծախս է։
Ընկերությունը զբաղվում է հանքարդյունաբերությամբ, ինչը նշանակում է որ աշխատում են բազմաթիվ տրանսպորտային միջոցներ և այլ սարքավորումներ։ Սակայն հաշվեկշռի «ակտիվ» մասում /տող 010/ նշված է, որ ընկերությունը հիմնական միջոց չունի; Այդ մեքենաները եղել են վարձակալված, ուստի դրանց դիմաց տրված վարձակալական վճարները հանդիսանում են ընկերության կողմից կատարված կանխիկ վճարումներ` ծախսեր: Եթե վճարումները կատարված լինեին անկանխիկ, ապա դրանք կարտացոլվեին ընկերությունից կատարված բանկային փոխանցումներով, ինչը առկա չէ։
2007 թվականի հաշվեկշռի «ակտիվ» մասում որպես նախորդ տարվա վերջին տրված ընթացիկ կանխավճարներ /տող 150/ նշված է 8.264.000 դրամ, իսկ տարեվերջում` 97 000 դրամ, այսինքն դրանց տարբերությունը կազմում է 8.167.000 դրամ, որը ըստ հաշվետվության` կանխավճարի ձևով հետ է տրվել ամբաստանյալին:
Նույն «ակտիվ» մասում որպես դեբիտորական պարտքեր վաճառքների գծով /տող 150/ որպես նախորդ տարվա վերջին նշված է 5.544.000 ՀՀ դրամ, իսկ տարեվեջում նշված է 0 դրամ: Այսինքն իբրև թե ընկերությունը այդ գումարին համարժեք այլ անձանց տվել էր ապրանքներ: Իսկ այդ անձինք այդ գումարները կանխիկ ձևով վճարել են ամբաստանյալին։ Անձինք ովքեր ընկերության հետ համագործակցել են, հայտնել են որ իրենք ընկերության հետ իրենց գումարային փոխհարաբերություններն իրականացրել են միայն անկանխիկ ձևով և ընկերության տնօրենին կանխիկ գումար չեն տվել։
Առ 01 հունվարի 2006 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռով /ձև 1/ նախորդ տարվա վերջին, այսինքն 2005 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ ընկերության շահույթի մնացորդը /տող 270/ կազմել է 836 000 դրամ, իսկ ըստ տվյալ տարվա արդյունքում ֆինանսական արդյունքերի մասին հաշվետվության /ձև 2/ ընկերության զուտ շահույթը ավելացել է ևս 5 310 000 դրամով /տող 180/։ Քանի որ շահույթի բաշխում չի եղել, ուստի տարվա սկզբին եղած ինչպես նաև տարվա ընթացքում կուտակված զուտ շահույթի հանրագումարը պետք է լիներ 6.140.000 ՀՀ դրամ /836.000+5.310.000/։ Այնինչ հաշվեկշռի տարվա վերջում զուտ շահույթի գումարը «պասիվ» մասում 6.140.000 դրամի փոխարեն նշված է 16.207.000 ՀՀ դրամ այսինքն 10.067.000 դրամով ավելի` քան իրականում եղել է։ «Ակտիվ» մասում թվերը 10 067 000 դրամի չափով ավելացվել են։
Առ 01 հունվարի 2007 թվականի հաշվետվության մեջ զուտ շահույթի հաշվարկը ևս ակնհայտ ահնիմն է։ Նշված է, որ 2006 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ ընկերության զուտ շահույթի մնացորդը /տող 270/ կազմել է 16.207.000 դրամ, իսկ ըստ տվյալ տարվա արդյունքում ֆինանսական արդյունքների մասին հաշվետվության /ձև 2/` ընկերության զուտ շահույթն ավելացել է ևս 196.000 դրամով /տող 180/։ Հետևաբար, որ տարվա սկզբին եղած և տարվա ընթացում կուտակված զուտ շահույթի հանրագումարը պետք է կազմեր 16.403.000 դրամ /16.207.000+196.000/։ Հաշվեկշռի տարվա վերջում զուտ շահույթի գումարը նվազել է, և նշվել` 15.419.000 դրամ:
Առ 31.12.07 թվականի հաշվապահական հաշվեկշիռը հավաստի չի, և ժողովի թիվ 2 արձանագրությունն է հիմք ընդունվել հաշվապահական հաշվարկները կատարելու և 2007 թվականի հաշվապահական հաշվեկշիռը կազմելու համար:
Ըստ մասնագետի` ընկերությունում պատրաստի արտադրանքը ոչ թե 10 450 000 ՀՀ դրամ պետք է կազմեր, այլ մի քանի անգամ գերազանցեր այդ գումարին։
Ըստ Ընկերության կողմից 2007 թվականին ներկայացված բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների 1-ին եռամսյակի` մարված օգտակար հանածոների փաստացի ծավալը կազմել է 1005 խմ, 2-րդ եռամսյակում` 10 010խմ, 3-րդ եռամսյակում` 1767 խմ, իսկ 4-րդ եռամսյակում` 7848խմ, միասին` 20 630 խմ։
Ըստ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրության` մարված օգտակար հանածոներից /20 630խմ/ ստացված արտադրանքը կազմել է բազալտի շինանյութը՝ 4.4%, խիճը՝ 28.9%, ավազը՝12.6% և հողը՝ 54.1%։
Այդ հանածոները 26 630 խմ ընդհանուր ծավալի հաշվարկով ըստ խորանարդ մետրերի համապատասխանաբար կկազմի՝ բազալտի շինանյութը՝ 907.7 խմ, խիճը՝ 5 962.1 խմ, ավազը՝ 2 599.4 խմ և հողը՝ 11 160.8խմ։
Ըստ թիվ 2 արձանագրության՝ մարված օգտակար հանածոների արժեքը, ոչ թե 35 272 250 դրամ է, այլ մոտ կրկնակի անգամ ավելի շատ:
Ըստ Ընկերության կողմից ներկայացված բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների հաշվարկ-հաշվետվության` 2007 թվականի ընթացքում մարված օգտակար հանածոների փաստացի ծավալը ընդհանուրը կազմում է 20 630 խմ, որից պիտանի արտադրանքը կկազմի 20 238խմ։
Ըստ վերոգրյալ թիվ 02 արձանագրության` արտադրվել է միայն խիճ և ավազ։ Ավազի արտադրանքը կազմել է 12.6%, խիճը` 20 238խմ պարագայում կազմել է 17 688խմ։ Ավազի և խճի 1.000 և 4.000 դրամ գինը հավատ չի ներշնչում: Ըստ ՀՀ Ազգային վիճակագրական ծառայության 26.04.12 թվականի գրության՝ 2007 թվականին խճի 1 խորանարդ մետրի միջին գինը կազմել է 5 321 ՀՀ դրամ: 20 630 խմ ավազի ծավալը կկազմի 2 550խմ, որի արժեքը 1 000 դրամով կկազմի 2 550 000 դրամ, իսկ 20 630 խմ խիճի ծավալը կկազմի 17 688խմ, որի արժեքը 4 000 դրամով կկազմի 70 752 000 դրամ:
Մարված օգտակար հանածոների արժեքը 2007թ.– ին կազմել է ոչ թե 35 272 250 դրամ, այլ նվազագույնը՝ 73 302 000 դրամ:
Պետք է հիմք ընդունել, որ 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի 130-րդ տողը` այսինքն տարեսկզբին արտադրանք չեն ունեցել։ Ուստի 73 302 000 դրամի արտադրանքից պետք է պակասեցվի 2007թ. ընթացքում ինքնարժեքով իրացված արտադրանքը՝ 23 821 000 դրամը` կստացվի 49 481 000 դրամ, որը միակ իրական ապրանքի մնացորդն է 2007 թվականի ընթացքում։
Հակառակը հաստատելու համար տուժողը՝ դատարանին պետք է ներկայացնի թիվ 2 արձանագրությունում արձանագրված առ 31. 12.07թ.֊ի դրությամբ կատարված գույքագրման համար հիմք հանդիսացած փաստաթղթերը։
Առաջին ատյանի դատարանը լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննություն կատարելու միջնորդությունները անհիմն կերպով մերժել է` նշելով. «եթե «Մաժեստիկ» ՍՊԸ ծախսերն իրականում լինեին ավելին քան 2007թ. հաշվեկշռում արձանագրված 10 450 000 դրամն է, այն համաչափորեն պետք է աճեր նաև ամբաստանյալ Ա. Դավթյանի կազմած և հարկային մարմին ներկայացված 2007 թվականի ԱԱՀ-ի հաշվարկներով ցույց տրված հասույթում, որպիսի հանգամանքը բացակայում է»։ Դատարանի նման եզրահանգումն անհիմն է:
Հաշվեկշռում ցույց տրված 10.450.000 ՀՀ դրամի ծախսը որպես հաշվետու տարվա՝ 2007 թվականի վերջին մնացած պատրաստի արտադրանք` հիմնավոր չէ։
Ա.Բեգլարյանը չի հիշում, թե ով է կազմել 2007թ. հաշվեկշիռը և ինչ փաստաթղթերի հիման վրա են դրանք կազմվել, թե ինչպես է կազմվել թիվ 2 արձանագրությունը: Այս ամենը վկայում է, որ վիճելի եզրակացությունը հավաստի չէ: Եթե հավաստի չէ 2007թ. հաշվեկշիռը, հավաստի չէ նաև դրա վրա հիմնված կազմված վիճելի թիվ 03661109 եզրակացությունը:
Ա.Բեգլարյանը, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանները հաստատել են, որ ընկերությունում բոլոր ծախսերը կատարվել են Ա.Դավթյանի կողմից:
Շահագործվող տեխնիկան սարքին վիճակին բերելու համար անհրաժեշտ է եղել բազմապիսի պահեստամասեր։ Պահեստամասերի գնման արժեքը, որպես ծախս պետք է նվազեցվեր իրեն մեղսագրվող 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարից։
Դատարանին ներկայացվեց 10.197.600 ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողությամբ պահեստամասերի դուրս գրման պահանջագրեր: Սակայն այն չնվազեցվեց մեղսագրվող «յուրացման» գումարից: Վկա Հայկ Հարությունյանը հաստատել է, որ ստացված այդ պահեստամասերը ստացել են անձամբ Ա. Դավթյանից և օգտագործել` փչացած տեխնիկան վերանորոգելու համար։
Վերը շարադրված հանգամանքները հիմք ընդունելով, պաշտպանական կողմը գտել է, որ դատարանը դատական ակտ կայացնելիս չի հիմնվել գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ անմիջականորեն հետազոտված ապացույցների վրա, այլ առանց հիմնավոր պատճառաբանությունների` ենթադրությունների և կասկածների հիման վրա կայացրել է անհիմն և անօրինական դատական ակտ:
Քաղաքացիական հայցի բավարարման մասով ևս դատավճիռն անհիմն է և չպատճառաբանված, քանի որ դատարանը բավարարված հայցապահանջը որևէ կերպ չի պատճառաբանել: Լրացուցիչ փորձաքննությամբ կպարզվեր, որ Ա. Դավթյանը ընկերությանը նյութական վնաս չի պատճառել քաղաքացիական հայցը կլիներ անհիմն։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասերով անհիմն է:
Քրեական գործը հարուցվել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Արմայիս Բեգլարյանի 25.01.2010թ. հաղորդման հիման վրա։
Թիվ Մ10-2085 փորձագետի եզրակացությամբ արձանագրվել է, որ «ընկերության դրամարկղում կանխիկ դրամական միջոցի պակասորդ առկա չէ, այլ եղել է ավելցուկ 1.320.000 դրամ գումարի չափով», և տրամադրվսծ փաստաթղթերում դրամարկղային գրքի և մնացած սկզբնական հաշվառման փաստաթղթերի բացակայության պայմաններում կանխիկ դրամի շարժի վերաբերյալ այլ տեղեկություն հնարավոր չէ բացահայտել։
Նշանակվել է կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն` փորձաքննությունը տրամադրվել է նույն հաշվեկշռի տվյալները:
8.564.000 ՀՀ դրամ կանխիկ զումարը կապ չունի բանկից կանխիկացված գումարների հետ:
Փորձաքննությանը որպես ելակետային տվյալ տրամադրվել է ընկերության 2007թ–ի չստուգված, հաշվեկշռի ակտիվի «դեբիտորական պարտքեր վաճառքների գծով» տողի /տող 160/ տվյալը: Փորձագետը որոշել է, որ 2007թվականին պարտք չկա, հաշվել է իրացված արտադրանքի դիմաց վճարվելիք գումարը, ստացած հասույթին ավելացնելով ավելացված արժեքի հարկը` 20%, ստանալով 53.881.200դրամ: Ընկերություեը բանկային փոխանցմամբ ստացել է ընդամենը 50.860.400դրամ, եզրակացրել է, որ «...ընկերության դրամարկղ պետք էր մուտքագրվեր 8564,8 / 53881,2 + 5544,0 -50860,4 / հազ. դրամ կանխիկ գումար...։
Եզրակացության համար հիմք հանդիսացած ապացույցներից 8564.000դրամ կանխիկ վճարման վերաբերյալ տվյալը հերքվել է:
29.879.000 ՀՀ դրամ ծախսված գումարը ստանալու համար փորձագետը եզրակացրել է, որ 2007թվականի ծախսերը ենթակա են նվազեցման: 2007թ–ի ծախսերի դիմաց կատարված վճարումները նվազեցրել է 8164,0 հազ դրամով՝ պատճառաբանելով, որ նշված գումարը ծախսվել է 2006թ–ի, այլ ոչ թե 2007թ–ի դրամական միջոցներից։
Ընկերությունն իր գործունեության ընթացքոււմ 8267.000 դրամ կանխավճար տալու դրամական միջոցներ չի ունեցել։
Հերքվում է նաև 8167.0 հազ.դրամ կանխավճարի գոյությունը և փորձագետի հաշվարկի մեջ ծախսերն ավելանում են 8167.0 հազ.դրամով:
Փորձագետը չի ներառել վճարված ԱԱՀ-ի գումարը։
Փորձագետի ձև 2 հաշվետվության հիման վրա ծախսված գումարները կազմում են 44012,0 = 23,821 + 9741, 0 + 10450,0, պետք է ավելացնել 4272,0 հազ ԱԱՀ–ի գումարով, և այև կկազմի 44012,0 + 4272,0 = 48284,0 հազ. դրամ:
Հարկերի վճարումից չարամտորեն խուսափելու նպատակով տնօրեն Ա. Բեզլարյանը խեղաթյուրված տվյալներ մտցնելու միջոցով թաքցրել է հարկվող օբյեկտները և դրանց մասով կատարված ծախսերը:
Միայն ծախսերը ներառելով փորձագետի հաշվարկի մեջ, պարզ կդառնա, որ 19544.000դրամի յուրացումր բացառվում է։
2007թ–ի բանկից կանխիկացված 40859 հազ դրամ գումարը կապ չունի առաջադրված մեղադրանքի հետ :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքր առաջադրվել է երբ անցել է քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, քանի որ՝ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդ. 2-րդ մասի՝ «Վաղեմության ժամկետր հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը...»։ Այսինքն՝ եթե անգամ դատավճիռ կայացվեր 10. 05. 2012թ.– ին, ապա մինչև ուժի մեջ մտնելը արդեն կհամարվեր վաղեմության ժամկետը անցած։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդ մասով խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ կետի նորմի պահանջը վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ:
Դատարանը եզրահանգել է, որ եթե ընկերությունից հափշտակում կատարվեր իր ստացած շահույթից ավելի, ապա առկա կլիներ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմի հատկանիշները:
Վերոգրյալի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվծաի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման հանցակազմի բացակայության պատճառով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի մասով Ա.Դավթյանին դատարանը արդարացրել է՝ պատճառաբանելով, որ ընկերությունը վնաս չի կրել և ստացել է իր ակնկալվող օգուտը։
Յուրացումը կատարած լինելու փաստը փորձագետը հիմնավորել է ընկերությունում դրամարկղի գրքի բացակայությամբ, պատճառաբանելով, որ մուտքի օրդերները չեն գրանցվել դրամակղային գրքում։ Դատաքննության ժամանակ պարզվեց, որ ընկերությունը դրամակղային գիրք ունեցել է։
Դատարանը զրկել է Ա.Դավթյանին օրենքով երաշխավորված իրավունքներից՝ զրկելով դատական վիճաբանություններին մասնակցելու և վերջին խոսքի իրավունքից:
16. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը և պաշտպան Գ.Նազարյանը խնդրել են բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը, Ա.Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով: Քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժել և վերացնել Ա.Դավթյանի գույքի վրա դրված կալանքը:
Միջնորդել են բողոքի քննությունն անցկացնել վերաքննության կարգով, քննել և ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 382-րդ հոդվածի 3-րդ կետով, խնդրել են նշանակել լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննություն, քանի որ բողոքում նշված հիմնավորումներով հաստատվում է, որ իրենց այդ նույն միջնորդությունը Առաջին ատյանի դատարանն անհիմն մերժել է:
Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Դավթյանի կատարած արարքը քրեորեն պատժելի է, ապա խնդրել են նշանակել ավելի մեղմ պատիժ կամ քննարկել Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, որի համար կան բավարար հիմքեր:

17. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը, հրաժարվեց` պաշտպանի բողոքի մասից և նրա միջնորդություններից: Իրեն առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով խնդրեց քրեական գործի վարույթը կարճել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
Պաշտպան Գ.Նազարյանը միացավ ամբաստանյալին:
Մեղադրող Լ.Չարխիֆալակյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց բողոքը մերժել, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Մեղադրողը նաև հայտնեց, որ չի առարկում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու` քրեական գործի վարույթը կարճել և ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական պատասխանատվությունը դադարեցնել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի ելույթները, դատախազ Լ.Չարխիֆալակյանի` վերաքննիչ բողոքի պատասխանը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
6) անցել են վաղեմության ժամկետները…>>:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն. <<Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով՝որը կատարվել է՝
1. առանձնապես խոշոր չափերով, պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<< Քաղաքացիական գործով ապացույցներ կեղծելը գործին մասնակցող անձի կամ նրա ներկայացուցչի կողմից՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
19. Առաջին ատյանի դատարանը 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռում` <<Դատարանի իրավական վերլուծություններըը>> բաժնում նշել է.
<<… Հետևաբար` 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացման վերաբերյալ չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մեկնաբանելով` Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացումը պետք է հանել ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալից, որի պայմաններում նոր դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշտություն չի առաջանում, քանի որ նվազեցումը կատարվում է ոչ թե փորձագետի հետազոտած փաստաթուղթը` 2007թ. հաշվեկշիռը, ոչ հավաստի ճանաչելու կամ փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հնարավոր սխալ հաշվարկներ կատարելու հաշվին, այլ իրավական հարթությունում` 2006թ. վերջից մինչև 2007թ. վերջն ընկած ժամանակահատվածում այդ պարտքի մարման հանգամանքն ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չհաստատված (չապացուցված) համարելու տեսանկյունով։ Բացի այդ, 5.544.000 ՀՀ դրամ պարտքի մարման վերաբերյալ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում պարզ չէ, թե հնարավոր մարումը տեղի է ունեցել մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը` նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանի նշանակումը, թե՞ դրանից առաջ, երբ իրավաբանորեն, թե փաստացի տնօրենի բոլոր գործառույթներն իրականացրել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը։
… Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը` Դատարանը գտնում է, որ այն նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատված չէ, որպիսի հետևության է հանգում իրավական հետևյալ վերլուծությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրեսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու նպատակով օգտագործելու համար, եթե անձանց, կազմակերպության կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին պատճառվել է էական վնաս։ Նշված հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որ համապատասխան ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորությունները չարաշահելու հետևանքով անձանց, կազմակերպությունների կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին պատճառվի էական վնաս, որն օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշներից է։ Էական վնասն արժեքավորվող հասկացություն է, որի առկայությունը գնահատողը որոշում է ելնելով կատարված արարքի կոնկրետ հանգամանքներից՝ պատճառված վնասի չափից և բնույթից, տուժողների թվից և առանձնահատկություններից, վնասը վերականգնելու համար պահանջված միջոցների ծավալից և այլն։ Այն կարող է լինել ինչպես գույքային (նյութական վնաս, բաց թողնված օգուտ), այնպես էլ այլ (բարոյական, ֆիզիկական, կազմակերպական) բնույթի։ Նշված վնասը կարող է պատճառվել ինչպես անձանց և կազմակերպությունների իրավունքներին, այնպես էլ հասարակության և պետության շահերին։ Տվյալ հանցակազմը նյութական է և հանցագործությունն ավարտված է համարվում համապատասխան լիազորությունները չարաշահելու հետևանքով անձանց, կազմակերպությունների, հասարակության կամ պետության իրավունքներին և օրինական շահերին էական վնաս պատճառելու պահից։ Ընդ որում հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է պարզել նաև քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի և հետևանքի միջև պատճառական կապի առկայությունը։
Արամ Դավթյանի վերաբերյալ մեղադրական եզրակացության, ինչպես նաև նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու վերաբերյալ մեղադրողի 2012թ. ապրիլի 25-ի որոշման համաձայն` վերջինս 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակերպությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս և առաջացնելով ծանր հետևանքներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպումից ակնհայտ է, որ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը վերջինիս մեղսագրվում է և որպես յուրացված գումար, այսինքն` հափշտակության առարկա, և՛ որպես կազմակեպության համար ծանր հետևանքներ առաջացրած վնաս։
Կարգադրիչ լիազորություններով օժտված անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով պատասխանատվության կարող է ենթարկվել, եթե իր այդ լիազորություններն օգտագործում է տվյալ կազմակերպության շահերին հակառակ, այն էլ` հատուկ նպատակով` իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու համար։ Վերոնշյալ հանցագործությունը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Թեև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը շատ նման է յուրացման հանցակազմին, սակայն դրանք չեն կարող նույնանալ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմում ընկերությունը կրում է նյութական վնասներ, չի ստանում ակնկալվող նյութական օգուտը, այն դեպքում, երբ ուրիշի գույքին ապօրինի, անհատույց տիրանալու դեպքում առկա են հափշտակության, տվյալ դեպքում` յուրացման հանցակազմի հատկանիշներ։
…ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` Դատարանը նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում կայացնում է արդարացման դատավճիռ, հետևաբար` Արամ Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի մեղավորության վերաբերյալ վերոնշյալ հետևությունների հանգեց նախապես քննարկելով և մերժելով նրա և պաշտպան Գնել Նազարյանի նույնաբովանդակ և կրկնվող միջնորդությունները` 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը, փորձագիտական հետազոտության կամ ուսումնասիրության ենթարկված այլ փաստաթղթերն որպես ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու, դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննություն նշանակելու, վերջին հաշվով քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետանդումը դադարեցնելու, որպես իրավական հետևանք` կալանավորումը վերացնելու վերաբերյալ։
Քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու միջնորդություններին վերստին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բավարարվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախկինում հարուցված հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ միջնորդությունն առարկայազուրկ է, քանի որ մեղադրողը դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է դատաքննության հետազոտված թույլատրելի և վերաբերյելի ապացույցների բավարար համակցությամբ, հետևաբար` մեղադրանքի այդ մասով պաշտպանական կողմի միջնորդություններն անհիմն են և մերժման ենթակա։
Անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն «անվավեր», այսինքն` անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ միջնորդություններին, որոնց լուծումը հետաձգվել էր խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով` Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ փաստաթղթերը, համաձայն մեղադրական եզրակացության, ապացույց չեն ճանաչվել, հետևաբար` դրանք անթույլատրելի ճանաչելու պահանջն ի սկզբանե առարկայազուրկ է։ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն ուսումնասիրվել է կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն կատարած փորձագետի կողմից այնքանով, որքանով դրանում հիշատակվում է առկա ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանին չփոխանցելու մասին։ Ինչ վերաբերում է ընկերության 2007թ. հաշվեկշռին, ապա այն իրոք ենթարկվել է փորձագիտական հետազոտության, դրանում արտացոլված որոշ թվաբանական տվյալներ, որպես ելակետեր, հիմք են ընդունվել փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հաշվարկներ կատարելիս։
Սակայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվեց, որ 2007թ. հաշվեկշռի մի շարք տվյալներ փոխանցվել են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ստորագրությամբ հաստատված և հարկային մարմնին ներկայացված` նույն ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի, ինչպես նաև 2007թ. հաշվարկների և հաշվետվությունների տվյալներից, հետևաբար` փորձաքննության ընթացքում հետազոտված 2007թ. հաշվեկշիռն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կողմից չկազմելն ամենևին էլ կասկածի տակ չի դնում դրա վիճարկվող ելակետային տվյալների արժանահավատությունը, դրանով իսկ` դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության եզրակացության հետևությունները, իսկ վերջին հաշվով` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը։ Հետևաբար` 2007թ. հաշվեկշիռն անարժանահավատ համարելու հիմքերը ևս բացակայում են։
Ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Սույն գործով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, Դատարանը հաշվի առավ այն, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ամուսնացած է, նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է։ Որպես ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի անձը բնութագրող հանգամանք` Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև 2009թ. հունիսի 2-ին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 դատավճռով վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը կարճվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, սակայն վաղեմության ժամկետն անցնելու (ոչ արդարացնող) հիմքով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքներից առավել ծանրի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը` բացարձակ որոշակի է, այսինքն` նախատեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման ենթակա են այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի անձը, նրան վերագրվող բազմադրվագ հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերը բացակայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այլընտրանքային պատժատեսակների` ազատազրկման, կալանքի կամ տուգանքի նշանակման (ընտրության) հարցին` Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրնսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ տվյալ հոդվածի շրջանակներում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը, նշանակելու պարագայում։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` ոչ մեծ և միաժամանակ ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումարելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման հարցին, վերստին քննարկելով դատական քննության ընթացքում բազմիցս քննարկված և մերժված, սակայն Ա.Դավթյանի կողմից կրկին ներկայացված նույնաբովանդակ միջնորդությունները` կալանավորումը վերացնելու, ավելի մեղմ խափանման միջոցով փոխարինելու, կալանքի այլընտրանքային տեսակ գրավի կիրառումը թույլատրելի համարելու վերաբերյալ` Դատարանը գտնում է, որ այդ միջնորդություններն անհիմն են, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նաև նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։ …
….Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի ներկայացրած 19.544.800 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն անհրաժեշտ է բավարարել մասնակի` 14.000.800 ՀՀ հազար դրամ գումարի չափով, քանի որ դատաքննության արդյունքներով ապացուցվեց այդքան գումարի յուրացման փաստը։ Հետևաբար` ամբաստանյալ Արամ Թանգիի Դավթյանից, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձման է ենթակա 14.000.800 (տասնչորս միլիոն ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը…>>:/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/
20. Առաջին ատյանի դատարանը կատարելով ապացույցների հետազոտություն և գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է հիմնավոր հետևության, որ Ա.Դավթյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները գործի նյութերով հաստատված են:
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի իրարամերժ, տուժողի ներկայացուցիչ՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանի, վկաներ` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնակիցներ Սասուն Բեգլարյանի և Սամվել Բեգլարյանի, մասնագիտությամբ հաշվապահ Սիրուն Սարգսյանի, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի նախկին փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի, «Երջրմուղ-Կոյուղշին» ՍՊԸ-ի տնօրեն Լադիկ Աբովյանի, «Մետթրեյդ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Լորիս Ղալթաղսազյանի, «Կամրջային երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների գործարան» ՓԲԸ-ի նախագահ և տնօրեն Սիմոն Մինասյանի, «Յու-Վ-Շին» ՍՊԸ-ի տնօրեն Յուրիկ Գասպարյանի, «Խաչհար» ՍՊԸ-ի տնօրեն Աշոտ Բաղդասարյանի, «Մոստովիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Էլվարդ Բազիկյանի ցուցմունքներով, դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001, կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության 2011թ. փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 եզրակացություններով, կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացության շուրջ ՀՀ ԱՆ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի ավագ դատական փորձագետ Աշոտ Ստեփանյանի ցուցմունքով, ապացույց ճանաչված` Արամ Դավթյանի անվամբ լրացված 2007թ. վերաբերող թիվ 165, 166, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178, 179 և 180 դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերի առկայությամբ, որպես ապացույց ճանաչված` «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ի գլխամասային գրասենյակում գտնվող՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 160485155414 հաշվարկային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակաշրջանի գործարքների վերաբերյալ քաղվածքով, Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի անվամբ լրացված վերոնշյալ հաշվարկային հաշվից 2007թ. ընթացքում 40.859.000 ՀՀ դրամ գումար կանխիկացնելու վերաբերյալ բանկային կանխիկ վճարման չեկերով, հատուկ նպատակներով իրականացված աուդիտի վերաբերյալ կազմված անկախ աուդիտորական եզրակացությամբ, ՀՀ ԿԱ Պետական եկամուտների կողմիտեի Նոր Նորքի հարկային տեսչությունից ստացված 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ 1925 գրությամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով:
21. Անդրադառնալով մեղադրանքի կապակացությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանություններին` Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է.
<< …Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամ Դավթյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, փորձելով կասկածի տակ դնել գումարների յուրացման փաստն ու չափն ապացուցող, մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցի` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացության հիմնավորվածությունը, ցուցմունք տալու իր իրավունքն իրականացրեց և առաջադրված մեղադրանքից պաշտպանվելու իր մարտավարությունը կառուցեց նշված ապացույցի հիմքում ընկած մի շարք փաստաթղթերի ելակետային տվյալները վիճարկելու, դատահաշվապահական նոր (կրկնակի) փորձաքննություն նշանակելու արհեստածին պայմաններ և հիմքեր ստեղծելու եղանակով.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց իր մեկնաբանմամբ` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության հիմքում ընկած փաստաթղթերի` իր կողմից չկազմված «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռ գրառումների իսկությունը, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձանագրության ակտիվների և պասիվների գույքագրման տվյալները, ինչպես նաև դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների օբյեկտիվությունը, շահարկեց այն, որ դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացությունն կազմած փորձագետն որպես ելակետ է ընդունել իբր իր ղեկավարած ընկերության` 2007թ. ընթացքում դրամարկղային գիրք չունենալու հանգամանքը։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրեց պահանջագրերի (պահեստից ապրանքների բացթողման վերաբերյալ) թվով 19 պատճեններ և 1 բնօրինակ` մեկնաբանելով, թե իբր դրանք դատաքննության ընթացքում իր խնդրանքով քրեական գործի նյութերից Դատարանի տրամադրած պատճեններն են` միջնորդեց այդ փաստաթղթերն ընդունել որպես իր կատարած ծախսերն հիմնավորող փաստաթուղթ և նոր փորձաքննություն նշանակելու հիմք։
Դատարանում նաև հայտնեց, որ Ա.Բեգլարյանին պատկանող, սակայն «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում շահագործված անշարժ գույքի և մեքենամեխանիզացիների վարձակալության համար միայն 2007 թվականի ընթացքում Բեգլարյանին առձեռն վճարել է 30.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որի վերաբերյալ պայմանագիրն իր մոտ չի պահպանվել` միջնորդելով այդ տվյալները ևս ներկայացնել դատահաշվապահական նոր փորձաքննությունն իրականացնող փորձագետին` վարձավճարի մինիմալ չափը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. ծախսերին ավելացնելու նպատակով։ Դա այն դեպքում, երբ դեռևս 2012թ. փետրվարի 10-ին Դատարանում հարցաքննվելիս նշել էր, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության շրջանառության վերաբերյալ հարկային մարմնին մշտապես ներկայացրել է ճիշտ տվյալներ, երբևէ Արմաիս Բեգլարյանը իրեն չի դիմել այդ տվյալները խեղաթյուրելու առաջարկով` հարկային պարտավորություններից խուսափելու առումով։ Բացի այդ, միայն դատաքննության ավարտին ի հայտ եկած այդ պնդումն հաստատող որևէ հիմնավորում Դատարանին չներկայացրեց, իսկ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը հերքեց իր տեխնիկան և անշարժ գույքն իբր վարձավճարով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին տրամադրելու վերաբերյալ վերջինիս վարկածը։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը որպես 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն մուտք եղած կանխիկ դրամի ոչ ճիշտ հաշվարկի, դրանով իսկ կրկնակի դատահաշվապահական նոր փորձաքննություն նշանակելու հիմնավորում` Դատարանին ներկայացրեց նաև բնօգտագործման ծավալների կամայական, չհիմնավորված հաշվարկներ, այն դեպքում, երբ դրանք փորձագիտական հետազոտությանն առնչվում են այնքանով, որքանով դրանց դիմաց պետբյուջե է վճարվել որոշակի գումարներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց, որ նախորդ գործով` 2008թ. ապրիլի 25-ին իր անսպասելի կալանավորման հետևանքով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը մնացել են Արմաիս Բեգլարյանի մոտ, վերջինս դրանք դիտավորյալ թաքցրել, նախաքննական մարմնին և դատահաշվապահական բնագավառի փորձագետին չի ներկայացրել` ընկերության հարկային պարտավորությունների բեռն արհեստականորեն նվազեցնելու, իր տնօրինության ժամանակ կատարված իրական ծախսերը թաքցնելու և իրեն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով, այն դեպքում, երբ Դատարանում բազմիցս հայտնեց, որ մինչև 2009թ. հունիսն իր և Ա.Բեգլարյանի փոխհարաբերությունները շարունակել են մնալ շատ լավ, դրանցում որևէ լարվածություն չի եղել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանը նման շարժառիթ ունենալ չէր կարող։
Նշեց նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական բոլոր փաստաթղթերը, այդ թվում` դրամարկղային գիրքը, մինչ իրեն ձերբակալելը գտնվել են հանքի չհրկիզվող պահարանում (սեյֆում), իսկ դրա միակ բանալին` Սասուն Բեգլարյանի մոտ, ինչը վերջինս դատաքննության ընթացքում հերքեց։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, որ իր մոտ է գտնվել միայն ընկերության «Առաքման» գիրքը, որն անձամբ է լրացրել և օրվա վերջին տեղադրել նույն չհրկիզվող պահարանում։
Ամբաստանյալը չընդունեց, որ Ա.Բեգլարյանն իրենից պահանջել է այդ հաշվապահական փաստաթղթերը` նշելով, թե իբր նման գրություն` գրավոր պահանջ, ինքն առհասարակ չի ստացել, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ այդ պահանջով դիմել է, սակայն այն մնացել է անպատասխան։
Հայտնեց նաև, որ ընկերության ամենօրյա գործունեության համար անհրաժեշտ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերմամբ զբաղվել է անձամբ Ա.Բեգլարյանը, երբեմն որդու` Սասուն Բեգլարյանի հետ միասին` մոտ 70 տոննա դիզվառելանյութի ձեռքբերման համար 2007թ. ընթացքում կանխիկ եղանակով ծախսելով մոտ 25 միլիոն ՀՀ դրամ։ Նշեց, որ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերման դիմաց կանխիկ վճարումներին երեք անգամ ներկա է գտնվել անձամբ։ Դիզվառելանյութի ձեռքբերման երկու դեպքերով գումարները, համապատասխանաբար` ութ և հինգ միլիոն ՀՀ դրամի չափով, Ա.Բեգլարյանը կանխիկ եղանակով վճարել է վերջինիս ընկերոջ որդուն` գործով որպես վկա հարցաքննված Սարգիս Խանջյանին։ Մյուս դեպքում Ա.Բեգլարյանն իր ներկայությամբ մեծ գումարով դիզելային վառելանյութ է ձեռք բերել Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի բենզալցակայաններից մեկում, բայց իրեն անհայտ կազմակերպությունից և անձից։ Երկու անգամ էլ անձնագիրը փոխանցել է Արմաիս և Սասուն Բեգլարյաններին, բանկից կանխիկացրած և դիզվառելանյութի ձեռքբերման համար առձեռն նրանց փոխանցած կանխիկ գումարների հաշվին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության անվամբ վճարումներ կատարելու և վճարման փաստը հաստատող այդ փաստաթղթերն իրեն վերադարձնելու նպատակով։ Հերթական դատական նիստի ընթացքում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը դիզվառելանյութի կանխիկ վաճառքը հերքող, գործով վկա Սարգիս Խանջյանի դատաքննական ցուցմունքներից հետո, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն իր նախորդ ցուցմունքներից հրաժարվեց` նշելով, որ նման վճարումներ Ս.Խանջյանին չեն կատարվել` շարունակելով պնդել, թե իբր ինքը չէ դիզվառելանյութի ձեռբերմամբ զբաղվել, իսկ դրա ձեռքբերման համար բանկային փոխանցումները կատարել է Ընկերության հիմնադիր Ա.Բեգլարյանի ցուցումով։ Նշեց նաև, որ դիզվառելանյութի ձեռքբերմամբ Արմաիս Բեգլարյանի և Սասուն Բեգլարյանի հանձնարարությամբ զբաղվել է նաև Ընկերության տրակտորիստ Հայկ Հարությունյանը, թեև վերջինս ևս Դատարանում հարցաքննվելիս հերքեց դա` ընդունելով, որ մեկ անգամ է տնօրեն Արամ Դավթյանի փոխանցած 15.000 - 20.000 ՀՀ դրամ գումարով, վերջինիս հանձնարարությամբ տարաներով դիզելային վառելանյութ ձեռք բերել և իր ավտոմեքենայով հանք փոխադրել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ընդունեց մինչ նախորդ գործով ձերբակալվելը, այսինքն` 2008թ. ապրիլի 25-ը, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվետությունները կազմելն ու հարկային մարմին ներկայացնելը, բացառությամբ 2007թ. հաշվեկշռի (որը պետք է կազմվեր 2008թ. ապրիլի 15-ին), ինչպես նաև 2007թ. շահութահարկի հաշվարկների և ֆինանսական արդյունքների ձև 2 հաշվետվությունների, որոնք ինքը չի կազմել, առավել ևս` հարկային մարմին ներկայացրել, այն դեպքում, երբ այդ հաշվարկներն ու հաշվետվությունները նույնպես հիմք են ընդունվել դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննությունն իրականացրած փորձագետի կողմից և նաև դրանց հիման վրա է հաշվարկվել իրեն մեղսագրված գումարի պակասորդը։ Դատաքննական սկզբնական (2012թ. փետրվարի 10-ի) ցուցմունքում նախ` ընդունեց «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. հաշվեկշիռը լրացնելու և կազմելու փաստը, իսկ հաշվեկշռի 160-րդ տողում ցույց տված պարտքի` 5.544.000 ՀՀ դրամի շուրջ հարցին պատասխանելով և այդ փաստաթղթին ծանոթանալով` տվեց իրարամերժ ցուցմունք` իբր 2006թ. հաշվեկշիռն լրացրած անձի ձեռագիրն իրենը չէ, տնօրենի անունից կատարված ստորագրությունը նման է իր ստորագրությանը` բայց և ընդունելով, որ պարունակության թերթիկը, որին կից այդ հաշվեկշիռն ու այլ փաստաթղթերը ներկայացվել են հարկային մարմնին, գրված է իր ձեռագրով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց 2007թ. հաշվեկշռի նաև «արտադրանք» տող 130-ում արտացոլված տվյալների արժանահավատությունը, որի համաձայն` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը 2007թ. հունվարի 1-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդ չի ունեցել, սակայն 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդը կազմել է 10.450,0 հազար դրամ, այսինքն` 2007թ. տարվա վերջին այդքան գումարի արտադրանք պետք է լիներ ընկերությունում։ Այդ վիճարկումը կատարելիս հիմնվում էր այն փաստարկի վրա, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թե՛ 2007թ. հաշվեկշիռը, թե՛ հարկային մարմնին ներկայացված 2007թ. ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունը ստորագրված է Արմաիս Բեգլարյանի կողմից, իսկ իր տնօրենության օրոք կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի նույն տողում արտադրանքի մնացորդը ցույց չի տվել։ Սակայն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ փաստարկն ու պատճառաբանությունները ևս անհիմն են, քանի որ արտադրանքի մնացորդին վերաբերող տվյալը` 10.450,0 հազար դրամ գումարը, իր արտացոլումն է գտել նաև ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի 4 եռամսյակների հաշվարկներով ցույց տված 44.901.000 հասույթում (առանց ԱԱՀ-ի), որոնք արդեն լրացրել, կնքել և հարկային մարմին է ներկայացրել անձամբ Արամ Դավթյանը ( ինչն ընդունել է նաև դատաքննական ցուցմունքով)։ Հետևաբար, արտադրանքի մնացորդի ծավալները, դրանով պայմանավորված ընկերության կատարած ծախսերն արհեստականորեն ուռճացնելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի դիրքորոշումն ակնհայտ է, անհիմն է և մտացածին, քանի որ եթե «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախսերն իրականում լինեին ավելին, քան 2007թ. հաշվեկշռում արձանագրված 10.450,0 հազար դրամն է, այն համաչափորեն պետք է աճեր նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած 2007թ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներով ցույց տրված հասույթում, որպիսի հանգամանքը բացակայում է։
Անդրադառնալով 5.544.000 ՀՀ դրամի չափով դեբիտորական պարտքի վերաբերյալ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. և 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի տվյալներին՝ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հայտնեց, որ այդ պարտքը կարող էր առաջանալ`
ա. «Արելոն» ՍՊ ընկերության կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը չփոխանցած գումարների հաշվին` նշելով, որ այդ ընկերությունը լուծարվել և իր պայմանագրային պարտավորությունը` վճարում կատարելու մասով, չի կատարել,
բ. 2005-2007թթ. ընթացքում ամեն տարի Ա.Բեգլարյանը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից ձեռք է բերել 600.000-ական ՀՀ դրամ գումարի բազալտե սալիկներ, որոնց դիմաց մինչ օրս չի վճարել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ պատճառաբանություններն իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաքման» գրքի համաձայն` այդ ընկերությունը «Արելոն» ՍՊ ընկերությունը 2006-2007թթ. ընթացքում առհասարակ որևէ ապրանք չի մատակարարել, իսկ 2005թ. ընթացքում մատակարարել է ընդամենը 1.161.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե խիճ, որի վճարման փաստի և եղանակի վերաբերյալ գրանցումները վերոնշյալ գրքում, բնականաբար, բացակայում են։ Բացի այդ, ըստ «Առաքման» նույն գրքում 2003-2007թթ. անձամբ կատարած գրանցումների` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն Արմաիս Բեգլարյանին 2007թ. մայիսի 14-ին առաքվել է 600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե սալիկներ, հետևաբար` բազալտե սալիկների ծավալների և գումարների մասով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքներն ուռճացված են։
Դատարանում ամբաստանյալն ընդունեց, որ ինքն է լրացրել և հարկային մարմին ներկայացրել ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի, պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների, ֆիզիկական անձանց վճարած եկամուտների, պահված եկամտահարկի վերաբերյալ հաշվարկներն ու հաշվետվությունները։ Ընդունեց նաև այն, որ ընկերության իրացման շրջանառության վերաբերյալ 2007թ. չորս եռամսյակների ԱԱՀ-ի հաշվարկներում իր արտացոլած թիվը` 46.205.000 ՀՀ դրամը, պետք է նույնությամբ արտացոլվեր նաև Ա.Բեգլարյանի ստորագրությունը կրող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. շահութահարկի հաշվարկում և ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունում, համաձայնեց այդ ելակետի մասով կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության հիմնավորվածության հետ։
Նշեց նաև, որ բանկից իր և Վահագն Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացված գումարներն իր կարծիքով պատշաճ կարգով է մուտք արել ընկերության դրամարկղ` նույն օրը կազմելով մուտքի դրամարկղային օրդերներ, որոնց անդորրագրերը պահել է իր մոտ, իսկ Վ.Աբրահամյանի դեպքում` հանձնել վերջինիս։ Նշեց նաև, որ Ա.Բեգլարյանի պահանջով կանխիկացրած գումարներն անմիջապես հանձնել է նրան` առանց հանձնման վերաբերյալ որևէ փաստաթուղթ կազմելու, քանի որ նույն օրը Բեգլարյանն իրեն է վերա-դարձրել ստացած գումարները ծախսելու վերաբերյալ անհրաժեշտ հաշվապահական փաստաթղթերը, որոնք կցել է հաշվապահությանը։ Հետագայում, վերաձևակերպելով և փոփոխելով այդ ցուցմունքը, հաշվի առնելով, որ ընկերության դրամարկղային գիրքը չկա, նշեց, թե իբր գումարները Ա.Բեգլարյանին հանձնելիս այնուամենայնիվ դրամարկղի ելքի օրդերները լրացրել և դրանց անդորրագրերը հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, դրանք պետք է որ գտնվեն վերջինիս տանը։ Գումարն անձամբ դրամարկղ մուտք անելու վերաբերյալ օրդերների անդորրագրերը պահել է ընկերության հաշվապահությունից առանձին` իր մոտ։ Առարկելով դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների դեմ` ընդունեց, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերի վրա առկա համարները նշել է դրամարկղային գրքի գրանցումների հիման վրա, այսինքն` դրանց լրացման պահին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը եղել է իր տրամադրության տակ։ Միևնույն ժամանակ նշեց, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության կլոր կնիքն եզրակացության մեջ նշված ժամանակահատվածում իր տրամադրության տակ չի եղել, գտնվել է Ա.Բեգլարյանի մոտ, այն դեպքում, երբ անդորրագրերը կնքված են այդ կնիքով, որով փորձեց վիճարկել վերոնշյալ եզրակացության օբյեկտիվությունն ու հիմնավորվածությունը։
Բանկից կանխիկացված, սակայն իր անվամբ կազմած մուտքի օրդերների անդորրագրերի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 1.600.000 ՀՀ դրամի չափով ավել մուտքագրած գումարների միջև գոյացած տարբերության վերաբերյալ հարցաքննվելիս նշեց, թե իբր իր անձնական, այն էլ` պարտք արած միջոցների հաշվին ներդրում է կատարել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունում, այն դեպքում, երբ ընկերության հաշվեհամարին գրեթե մշտապես եղել են բավարար նյութական միջոցներ, բացի այդ, շահույթի տնօրինումն ու ծախսերի կատարումն Արմաիս Բեգլարյանի վրա բարդելիս` չէր վարանում իրեն ներկայացնել որպես ցածր վարձատրվող տնօրեն, ով իբրև կապ չի ունեցել ընկերության արտադրանքի իրացումից գոյացած դրամական միջոցների տնօրինման և շարժի հետ։
Բացի այդ, որպես կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու հիմք, իսկ վերջին հաշվով` յուրացում կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքի անհիմն լինելու փաստարկ` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հղում կատարեց քրեական գործի նյութերում առկա, վերջինիս կողմից վիճարկվող փորձաքննությանը հակասող մեկ այլ` ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ում (փորձագետներ Ս.Հարությունյան և Գ.Մկրտչյան) կատարված դատահաշվապահական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ 10-285 եզրակացությանը` մեկնաբանելով, որ այդ եզրակացության հետևությունների համաձայն` իր ղեկավարության օրոք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղում պակասորդ չի առաջացել, ավելին` առկա է 1.320.000 ՀՀ դրամի ավելցուկ։ Դա այն դեպքում, երբ փաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության կապակցությամբ նախաքննական մարմնի կողմից որպես կեղծ դիտարկված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրերը հաշվապահական բնագավառի փորձագետներ Ս.Հարությունյանը և Գ.Մկրտչյանը գնահատել են որպես արժանահավատ, որը և վերոնշյալ երկու եզրակացությունների հետևությունների մասում առկա հակասության պատճառներից մեկն է, սակայն ոչ միակը։ ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ փորձագետներ Ս.Հարությունյանը և Գ.Մկրտչյանը «Մաժեստիկ» ՍՊԸ աշխատակիցներ Ա.Դավթյանի և Վ.Աբրահամյանի կողմից բանկից կանխիկացված գումարները համադրել են Ա.Դավթյանի կողմից կազմված դրամական մուտքի օրդերների հետ, բանկից կանխիկացված գումարների ծախսերի վերաբերյալ վերլուծություններ չեն կատարել, ինչը կատարվել է կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացությամբ (փորձագետ Ա.Ստեփանյան)։
Ընդունեց, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերը, այդ թվում` իր անունով լրացրած 15, իսկ Վահագն Աբրահամյանի անունով` 17 անդորրագրերը Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության Դատարան 2010թ. ներկայացրել է` հիմնավորելու, որ դրանցում նշված գումարները գոյություն են ունեցել, և դրանք բանկից կանխիկացնելուց հետո մուտք են արվել դրամարկղ։
Հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, թե իբր, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, զրկված է եղել ղեկավարած ընկերության բնականոն գործունեության համար ծախսեր կատարելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնուրույնաբար տնօրինելու լիազորություններից, այն դեպքում, երբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաստատված կանոնադրության 8.6 հոդվածի համաձայն` դրանք նրա անմիջական իրավասությանը վերաբերող հարցերն էին։ Դեռ ավելին, նույն նպատակով փորձելով կատարած յուրացումները կոծկել նույն կանոնադրությամբ «Մաժեստիկ» ընկերության ընդհանուր ժողովին վերապահված և ոչ պատշաճ իրականացված լիազորություններով (ընկերության տարեկան հաշվետվությունների, հաշվապահական հաշվեկշիռների, շահույթների և վնասների բաշխման հաստատումը)` հայտնեց, որ իր բոլոր գործողություններն ու որոշումները պայմանավորված են եղել Արմաիս Բեգլարյանի և մյուս հիմնադիրների համաձայնությամբ, հաստատմամբ, իսկ որոշ դեպքերում` Ա.Բեգլարյանի ցուցումներով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ…
…Սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերի` դրամարկղային գրքի, հաշիվ-ապրանքագրերի, կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դրանց մեկնաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Մ. Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ 0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրակահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման մեկնաբանության՝ հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների (այդ թվում` իրեղեն ապացույց և ապացույց ճանաչված փաստաթղթերի) հետ համադրելիս և վերլուծելիս, վերջին հաշվով դրանցից արժանահավատը պարզելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ փաստերն ու հանգամանքները, անում հետևյալ դատողությունները.
Վերոնշյալ վերլուծությունը կատարելիս Դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքն առ այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության համար 50 միլիոն ՀՀ դրամի հարկային պարտավորության առաջացման կապակցությամբ իր և Ա.Բեգլարյանի փոխհարաբերությունները սրվել են 2009թ. հունիսի 2-ին, երբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով դադարեցրել է իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը և կարճել թիվ ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործի վարույթը։
1) «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գիրքն հաստատվել է 2002թ. դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հարկային տեսչությունում։ 2007 թվականի ընթացքում նոր դրամարկղային գիրք հարկային տեսչությունում չի հաստատվել, սակայն 2007թ. դրությամբ դրամարկղային գիրք կարող էր վարվել ի հաշիվ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հարկային տեսչության կողմից դեռևս 2002թ. դեկտեմբերի 9-ին հաստատված և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը տրամադրված դրամարկղային գրքի (չլրացված էջերի)։ Ընկերությունում կատարված հարկային ստուգման թիվ 1015854 ակտի, փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանի անվամբ 2007թ. լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայության, վկա Բորիս Բեկլարյանի, ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքների և այլ ապացույցների պայմաններում, համոզմունք է առաջացնում, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքն այդ մասով արժանահավատ է, այդպիսի գիրք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը 2007թ. ընթացքում ունեցել է։
2) 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 2007թ. ընթացքում մուտքագրելու վերաբերյալ թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը, համաձայն 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության, կազմվել են ոչ թե 2007թ. ընթացքում` այսինքն` գումարները բանկից կանխիկացնելու (հանելու) օրը կամ դրան հաջորդող օրը (ինչը «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 5-րդ մասի 3-րդ մասի ուղղակի պահանջն է), այլ 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ավելի հստակ` 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանակահատվածում, քանի որ հենց այդ օրն է դրանք քաղաքացիական պատասխանող, սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` հնարավոր գույքային պատասխանատվությունից խուսափելու համար։ Նշվածից հետևում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքը` անդորրագրերը ժամանակին, այսինքն` 2007թ. ընթացքում կազմելու վերաբերյալ, իրականությանը չի համապատասխանում, ընդ որում, կեղծ ապացույցներ պատրաստելու ժամանակահատվածը (ըստ վերոնշյալ փորձագիտական եզրակացության) և անմիջականորեն այդ ապացույցները դատարան ներկայացնելու ժամանակահատվածը` 2010թ. հունիսի 11-ը, միմյանց համապատասխանում են։
Մեջբերված «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի մեկնաբանությունից ակնհայտ է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանությունը, թե իբր օրենքով սահմանված չեն բանկից կանխիկացված (հանված) գումարները դրամարկղ մուտքագրելու որևէ ժամկետներ, անհիմն է։
3) դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի համարները լրացվում են բացառապես դրամարկղային գրքի տվյալների (գրանցումների) հիման վրա, ինչը Դատարանում ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, հետևաբար` առնվազն 2009թ. հունիսի 11-ի դրությամբ` կեղծ ապացույցները (անդորրագրերը) Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացնելու օրը, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը գտնվել է այդ օրդերներն ու դրանց անդորրագրերը լրացրած և ստորագրած անձի` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ձեռքի տակ, ինչը (դրամարկղային գրքի առկայությունը) Դատարանում ընդունեց նաև վերջինս։ Դատարանը նման հետևության հանգեց նախապես քննարկելով և վերլուծելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանությունը` այն մասին, որ կալանավորումից առաջ` 2008թ. ապրիլից, կնիքը վերջնականապես հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, ուստի չէր կարող 2009-2010թ. ընթացքում վերը նշված անդորրագրերը պատրաստել (կնքել)։ Վերոնյալ պատճառաբանությունն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել է` հիմնվելով դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության հետևության վրա, համաձայն որի` թվով 32 անդորրագրերի վրա առկա կնիքների կատարման վաղեմությունը պարզել հնարավոր չէ` համապատասխան մեթոդիկայի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ պատճառաբանությունը դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների, տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի ցուցմունքի հետ (կնիքը վերջնականապես Ա.Դավթյանից վերցնելու վերաբերյալ) համադրելով` ակնհայտ է, որ ընկերության կնիքն անդորրագրերի վրա կարող էր հայտնվել մինչև Ա.Դավթյանին ձերբակալելը, երբ վերջինս հաշվապահությունը կարգի բերելու, հաշվետվություններն ուղղելու պատրվակներով, իրականում նաև բանկից գումարներ կանխիկացնելու նպատակով, Ա.Բեգլարյանից վերցրել և օգտագործել է ընկերության կնիքը` կնքելով և պահելով չլրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների ու դրանց անդորրագրերի ձևաթղթերը կամ այդպիսիք նրա մոտ պահպանվել են դեռևս ընկերության տնօրենի պարտականությունները կատարելու ժամանակահատվածից։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ փորձագիտական հետազոտության ենթարկված 2007թ. վերաբերող թվով 32 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերից կատարման վաղեմության առումով կեղծ են ճանաչվել բացառապես տնօրեն Ա.Դավթյանի կանխիկացրած գումարները մուտքագրելու վերաբերյալ բոլոր 15 անդորրագրերը, այն դեպքում, երբ փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանի անվամբ լրացված 17 անդորրագրերում հետազոտված ձեռագիր գրառումներն համապատասխանում են կատարման վաղեմությանը` 2007 թվականին։
Վերը նշվածը Դատարանը հաստատված է համարում նաև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով Ա.Դավթյանի վերաբերյալ գործի քննությունը շարունակող ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ քննչական բաժնի պետ Է.Սարիկյանին Արմաիս Բեգլարյանի` 2008թ. մայիսի 5-ին (տնօրեն Ա.Դավթյանին կալանավորելուց ընդամենը 10 օր անց) ուղղած գրությամբ, որը կնքված է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության կլոր կնիքով, այսինքն` 2008թ. մայիսի 5-ից ընկերության կնիքը վերջնականապես գտնվել նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի մոտ և նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից օգտագործվել չէր կարող։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հրամանով ազատված լինելով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրենի պաշտոնից, այնուամենայնիվ, շարունակելով փաստացի հանդես գալ որպես տնօրեն` 2008թ. մարտի 26-ին դիմում է ուղղել ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ հանքարտադրողների ոլորտային ՀՏ պետ Ա.Կարապետյանին` խնդրելով հաստատել ստորագրության և կնիքի նմուշների քարտը, ինչպես նաև տրամադրել տեղեկանք ընկերության ՀՎՀՀ-ի վերաբերյալ` «Յունիբանկ» ներկայացնելու համար։ Դիմումը կնքված է ընկերության կլոր կնիքով, ստորագրված Ա.Դավթյանի անվամբ, ինչից հետևում է, որ դեռևս 2008թ. մարտի 26-ին կնիքը գտնվել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մոտ։
4) 2007թ. հունվարին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, այդ թվում` դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը հաշվապահությունը վերականգնելու և պատշաճ վիճակի բերելու նպատակով մասնագիտությամբ հաշվապահ, սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանին է ներկայացրել ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, իսկ մերժումից հետո դրանք վերադարձվել են անձամբ վերջինիս, ինչն հաստատում է այդ փաստաթղթերն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի տրամադրության տակ գտնվելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը։
5) 2008թ. փետրվարի 6-ին ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը դիմել է նախաքննական մարմնին` խնդրելով առաքման գիրքը վերադարձնել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանի` 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն նշանակվելուց հետո ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նախ` նորմալ փոխհարաբերություններ է ունեցել Ա.Բեգլարյանի հետ, ավելին` դեռևս վարել է այդ ընկերության հաշվապահությունը։
6) 2008թ. մայիսի 22-ին նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության` 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշիռը, շահութահարկի հաշվարկը, 2008թ. ԱԱՀ-ի, եկամտահարկի հաշվարկները, բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների հավարկ-հաշվետվությունները, ֆիզ. ծավալների և գների վերաբերյալ հաշվետվությունը սահմանված ժամկետում հարկային տեսչություն չներկայացնելու համար, որից հետևում է, որ առնվազն 2008թ. մայիսի 22-ին հաշվեկշիռը (2007թ.) և թվարկված մյուս փաստաթղթերը կազմված և հարկային մարմին ներկայացված չեն եղել, ինչը պայմանավորված է եղել ընկերության հաշվապահությունը վարող, հաշվարկներ և հաշվետվություններ կազմող ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կալանավորմամբ (2008թ. ապրիլի 25-ին)։ Նշվածն հաստատում է նաև այն, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահությամբ է սկսել զբաղվել միայն Ա.Դավթյանին ձերբակալելուց որոշ ժամանակ անց։
7) ա. 2008թ. մայիսի 29-ի թիվ 748ա արձանագրությամբ Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության` ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում դրամարկղային նոր գիրքն հարկային տեսչություն հաստատման չներկայացնելու համար։ Դրանից հետևում է, որ հին դրամարկղային գիրքը, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի հետ դեռևս պահպանված նորմալ փոխհարաբերությունների պայմաններում, Ա.Բեգլարյանը չի թաքցրել, այն իրականում նրան չի փոխանցվել։
բ. 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմաիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ կայացած ժողովի (ըստ թիվ 2 արձանագրության քաղվածքի) ընթացքում Արմաիս Բեգլարյանը հայտարարել է, որ ընկերության նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանն իրեն է փոխանցել միայն ընկերության կնիքն ու դրոշմակնիքը, սակայն հաշվապահական և ֆինանսական փաստաթղթերը, դրամարկղային գիրքը չի փոխանցել, ինչը ևս հաստատում է վերը նշված դատողությունը։
գ. «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հարկային գործի համաձայն (ըստ սույն քրեական գործում առկա լուսապատճենների)` ընկերության նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը 2008թ. հունիսի 13-ին պարունակության թերթիկին կից հարկային տեսչություն է ներկայացրել 2007թ. հաշվեկշիռը, ֆինանսական արդյունքների մասին 2007թ. հաշվետվությունը, 2007թ. շահութահարկի հաշվարկը, հարկային տեսչության պետին ուղղված գրությունը, ինչպես նաև 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմայիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքը։ Դրանով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ 2008թ. հունիսի 9-ին կազմված ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքը կազմվել է ճիշտ ժամանակին (չէր կարող կազմվել հետին ամսաթվով), քանզի դրա օրինակն ընդամենը 4 օր անց ներկայացվել է ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ «Հանքարտադրողների ոլորտային Հարկային տեսչություն»։ Հետևաբար` անազատության մեջ գտնվող Ա.Դավթյանի հետ դեռևս լավ փոխհարաբերություններ պահպանելու պայմաններում նրան զրպարտելու, հաշվապահական և ֆինանսական փաստաթղթերի անհետացումը նրան անհիմն վերագրելու որևիցե շարժառիթ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ունենալ չէր կարող։
դ. 2008թ. հունիսի 12-ին Ա.Բեգլարյանը հարկային մարմին է ներկայացրել դիմում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր դրամարկղային գիրքն հաստատելու խնդրանքով, և նույն օրը ստացել հաստատված թիվ 83 դրամարկղային գիրքը։
8) դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ (ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարության թիվ 14264682 անդորրագիր, ուղարկված 2009թ. ապրիլի 22-ին Արամ Դավթյանի անունով և նրա բնակության` Երևանի Դ.Մալյան 4-րդ շենքի 24 հասցեով) Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դիմել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը, այդ թվում` աշխատանքային պայմանագրերը, հրամանագիրքը, աշխատաժամանակի հաշվարկի տեղեկագրերը և աշխատավարձի հաշվարկային թերթիկները վերադարձնելու պահանջով, որը մնացել է անպատասխան։ Վերոնշյալից Դատարանը եզրակացնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Դավթյանը ժամանակին պահանջել է վերադարձնել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իսկ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումներն առ այն, թե իբր նման նամակ չի ստացել, հաշվապահական փաստաթղթերն իր մոտ չեն մնացել, իրականությանը չեն համապատասխանում։
9) 2007թ. դեկտեմբերի 6-ին 11.950.000 ՀՀ դրամ, իսկ դեկտեմբերի 25-ին` 11.990.000 ՀՀ դրամ գումարներ «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից միանվագ կարգով կանխիկացումներ կատարելը, այն դեպքում, երբ ողջ 2007թ. ընթացքում միանվագ առավելագույն կանխիկացումը չի գերազանցել 1.300.000 ՀՀ դրամ գումարը։
10) բանկում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից իր կամ Վ.Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրած գումարները ընկերության դրամարկղ «մուտք անելու» վերաբերյալ ընկերության տնօրենի, հաշվապահի և միաժամանակ գանձապահի պարտականություններն համատեղող Արամ Դավթյանի կողմից, մուտքի դրամարկղային օրդերների անդորրագրերի կազմումը, դրանց պահպանումը, սակայն միևնույն ժամանակ տասնյակ միլիոնավոր դրամ գումարները նույնիսկ միանվագ կարգով Արմաիս Բեգլարյանին «հանձնելու» կապակցությամբ որևէ փաստաթղթի, այդ թվում` դրամարկղային ելքի օրդերներ չկազմելու, դրանք չպատճենահանելու և իր մոտ չպահպանելու փաստը.
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները վերլուծելիս և գնահատելիս, հաշվի առնելով, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը վարվել է սկսած 2002 թվականից, հետազոտեց նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պահանջված Երևանի քրեական դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործում առկա փաստաթղթերը (հարուցվել և քննվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից հարկային պարտավորություններից խուսափելու դեպքի առթիվ)` այն զուգորդելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի հարցաքննությունների հետ։ Հետազոտման արդյունքներով պարզվեց, որ տնօրեն Ա.Դավթյանը տարբեր պատրվակներով հրաժարվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախսերի վերաբերյալ 2003-2007թթ. առաջին եռամսյակի սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը` դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը նախաքննական մարմնին ներկայացնելուց, ընդ որում, հրաժարման պատճառների մեջ երբևէ չի հիշատակել, որ հաշվապահական փաստաթղթերն իր տրամադրության տակ չեն, գտնվում են «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրների, այդ թվում` Արմաիս կամ Սասուն Բեգլարյանի մոտ։ Այսպես,
2006թ. նոյեմբերի 23-ի թիվ 31920609 դատահաշվապահական փորձաքննությանը մասնակցելիս, ի պատասխան փորձագետ Ա.Ստեփանյանի միջնորդության, տնօրեն Ա.Դավթյանը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով ներկայացրել է միայն «Առաքվող, տեղափոխվող ապրանքների գրանցման (հաշվառման)» գրքի պատճենները, պահանջված 370 հաշիվ-ապրանքագրերից միայն 100-ը։
Դրամարկղային գիրքը կամ գոնե դրա հաստատված պատճենը փորձագետին չի ներկայացրել, ինչպես Դատարանում նշեց` գործի հետ կապ չունենալու պատճառաբանությամբ,
- hամաձայն 2007թ. ապրիլի 4-ի թիվ 06-0405 դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության եզրակացության` պահանջված վերոնշյալ փաստաթղթերից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանը փորձագետին է տրամադրել միայն «Առաքման....» գրքի պատճենները։ Մյուս փաստաթղթերը, հատկապես` դրամարկղային գիրքը, դարձյալ չի ներկայացրել, ինչպես Դատարանում մեկնաբանեց` փորձաքննության հետ կապ չունենալու պատճառաբանությամբ,
- քննիչ Բաբայանը 2007թ. հունիսի 14-ին` ժամը 12-ից մինչև 13։05-ն ընկած ժամանակահատվածում, խուզարկություն է կատարել Ողջաբերդի բազալտի հանքավայրի «Լեսնոյե» տեղամասում (որին որպես ընթերակա մասնակցել է սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Սասուն Բեգլարյանը), սակայն տնօրեն Ա.Դավթյանը, որպես խուզարկության մասնակից, վերստին հրաժարվել է ընկերության հաշվապահական որևէ փաստաթուղթ տրամադրել, ավելին` արգելել խուզարկության կատարումը` «մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը»։ Չհրկիզվող պահարանը (սեյֆը) չի բացվել ու խուզարկվել` փականի կողպված լինելու պատճառով։ Առաքման գիրքը, որն ըստ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքի, չպետք է օրվա այդ ժամին սեյֆի մեջ գտնվեր, նույնպես չի հայտնաբերվել և առգրավվել։
- 2007թ. օգոստոսի 13-ին տնօրեն Ա.Դավթյանն ի վերջո քննիչ Հ.Բաբայանի աշխատասենյակում առգրավման է ներկայացրել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաքման» գրքի բնօրինակը։ Առգրավման ժամանակ հայտարարարել է, որ դրամարկղային գիրքը հարկային պարտավորությունների հետ կապ չունի, և այն ներկայացնելն անիմաստ է համարում։ Նշված փաստաթղթի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս պնդեց, թե իբր դրամարկղային գիրքը հարկային պարտավորությունների ճշգրտությունը ստուգելիս անհրաժեշտ հաշվապահական փաստաթուղթ չէ։
- 2007թ. դեկտեմբերի 12-ին Ա.Դավթյանին որպես մեղադրյալ հարցաքննելիս քննիչ Հ.Բաբայանը վերստին առաջարկել է ներկայացնել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2003-2007թթ. ծախսերն հիմնավորող հաշվապահական փաստաթղթերը` նշելով, որ այն պետք է տրամադրի հարկային ստուգումն իրականացնող մարմնի աշխատակիցներին։ Ա.Դավթյանն այն չի տրամադրել` պատճառաբանելով, որ քննիչն իրեն ստուգման հանձնարարագիր չի ներկայացրել, ինչը պնդեց նաև Դատարանում` հարցաքննվելիս։ Միևնույն ժամանակ, նախաքննական այդ ցուցմունքում անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի պարտավորություններին` նշել է, որ վերջինս 2003-2007թթ. ընթացքում բանկից գումարներ է ստացել ու մուտք արել դրամարկղ, «մնացածը տնօրինել է միայն ինքը»։
Այսպիսով, գնահատելով ծախսերի վերաբերյալ սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերի` հաշիվ-ապրանքագրերի, դրամարկղային գրքի կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները, դրանք համադրելով միմյանց և վերը շարադրված ապացույցների հետ, դրանցում նշված փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության և գնահատման արդյունքներով` Դատարանն արժանահավատ է համարում Արմաիս Բեգլարյանի ցուցմունքը` հաստատված համարելով այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության գործունեության առաջին իսկ օրվանից մինչև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով կալանավորվելը ընկերության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը լրացրել, կազմել և անհրաժեշտության դեպքում նաև կնքել է ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, դրանք գտնվել են վերջինիս առօրյա օգտագործման ներքո, մշտապես պահվել են նրա վերահսկողության տակ։ Հնարավոր քրեաիրավական և նյութական պատասխանատվությունից իրեն զերծ պահելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն է իրական շարժառիթ ունեցել նախ` իրավապահ մարմիններից, այնուհետև` ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների փաստը բացահայտած Արմաիս Բեգլարյանից թաքցնել վերոնշյալ փաստաթղթերը, ինչը և իրականացրել է։
Դատարանը եզրակացնում է նաև, որ առնվազն մինչև 2009թ. հունիսը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր տնօրեն, սույն գործով տուժողի իրավահաջորդ Արմաիս Բեգլարյանը շարունակել է լավ փոխհարաբերություններ պահպանել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի հետ, անգամ վերջինիս` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակ, հետևաբար` սույն գործով պարզաբանման ենթակա էական հանգամանքները թաքցնելու կամ խեղաթյուրելու, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին զրպարտելու վերաբերյալ վերջինիս պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին…>>:
22. Վերաքննիչ դատարանը ևս` Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ հետևությունները համարում է հիմնավոր և արժանահավատ ու արձանագրում` որ Առաջին ատյանի դատարանը մյուս ապացույցների համատեքստում պատշաճ գնահատելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքները` գտել է, որ ողջ քննության ընթացքում նա մշտապես իրարամերժ ցուցմունքներ է տվել` չժխտելով ընկերության հաշվարկային հաշվից իր կողմից գումարների կանխիկացման փաստը և փորձել կասկածի տակ դնել գումարների յուրացման փաստն ու չափը ապացուցող` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացության հիմնավորվածությունը` նպատակ ունենալով խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Վերաքննիչ բողոքում և Վերաքննիչ դատարանում ևս ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը` բազմաթիվ անհիմն միջնորդություններով ցանկանում էր տպավորություն ստեղծել, որ առաջադրված վերոնշյալ մեղադրանքները ապացուցված չեն: Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի` Առաջին ատյանի դատարանում, վերաքննիչ բողոքում և Վերաքննիչ դատարանում բերած պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում մանրամասն և հիմնավոր քննարկվել և գնահատականի են արժանացել Ա.Դավթյանի բերած պատճառաբանություններին: Այդ վերլուծությունները արտացոլվել են սույն որոշման 21-րդ կետում, որը Վերաքննիչ դատարանը ևս հիմնավոր է համարում:
23. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ անհիմն է վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունն այն մասին, որ կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացությունը չի կարող դրվել Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում` նկատի ունենալով, որ դրա համար հիմք ծառայած` ընկերության 2007թ. հաշվեկշռի և ՍՊԸ-ի ժողովի արձանագրության տվյալները ճիշտ և հիմնավոր չեն, ինչպես նաև, որ դրամարկղային գիրքը` մի դեպքում թաքցրել է ընկերության հիմնադիր Ա.Բեգլարյանը, իսկ մյուս դեպքում` փորձագետ Ա.Ստեփանյանը:
24. Անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ միջնորդություններին, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր և փաստարկված հետևություններ է արել այդ հարցի կապակցությամբ: Մասնավորապես` նշելով, որ թվարկված փաստաթղթերը ապացույց չեն ճանաչվել, հետևաբար` դրանք անթույլատրելի ճանաչելու պահանջն ի սկզբանե առարկայազուրկ է։ Ընկերության հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն ուսումնասիրվել է փորձագետի կողմից այնքանով, որքանով դրանում հիշատակվում է առկա ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանին չփոխանցելու մասին։ Ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը ենթարկվել է փորձագիտական հետազոտության, դրանում արտացոլված որոշ թվաբանական տվյալներ, որպես ելակետեր, հիմք են ընդունվել փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հաշվարկներ կատարելիս։ Պարզվել է, որ 2007թ. հաշվեկշռի մի շարք տվյալներ փոխանցվել են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ստորագրությամբ հաստատված և հարկային մարմնին ներկայացված` նույն ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի, ինչպես նաև 2007թ. հաշվարկների և հաշվետվությունների տվյալներից: 2007թ. հաշվեկշիռն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կողմից չկազմելը կասկածի տակ չի դնում դրա վիճարկվող ելակետային տվյալների արժանահավատությունը` դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության եզրակացության հետևությունները` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը։ Հետևաբար` 2007թ. հաշվեկշիռն անարժանահավատ համարելու հիմքերը ևս բացակայում են:
Առաջին ատյանի դատարանը` դատավճռում մանրամասն վերլուծության է ենթարկել վերաքննիչ բողոքի վերոհիշյա` փորձագիտական եզրակացության վերաբերյալ և մյուս պատճառաբանությունները: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով արձանագրել է, որ կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության 2011 թվականի փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 եզրակացության համաձայն`ոչ միայն հիմք է ընդունվել 2007 թվականի Ա.Բեգլարյանի ստորագրած ՍՊԸ-ի հաշվապահական հաշվեկշռի և ՍՊԸ-ի ժողովի արձանագրության տվյալները, այլև հաշվի առնելով, որ ընկերության հետազոտվող ժամանակաշրջանի հաշվապահական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերը չեն պահպանվել և փորձագետին չեն ներկայացվել` վերոնշյալ փորձաքննությամբ կանխիկ գումարների նպատակային նշանակության ծախսերն ու պակասորդի հաշվարկները կատարվել են երկու տարբերակներով՝ ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի։
Ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի` Առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում, 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամից ընկերության գործունեության նպատակներով կարող էր ծախսվել 20.633.820 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար: Իսկ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում` ընկերության գործունեության նպատակներով կարող էր ծախսվել ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի՝ առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 31.12.2007թ. դրությամբ` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառված նյութական վնասի չափը կազմում է 20.225.180 ՀՀ դրամ, իսկ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաներում՝ 19 544 800 ՀՀ դրամ գումար։
Ըստ փորձաքննության եզրակացության` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի 2007թ.հաշվապահական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերի բացակայության պայմաններում, ինչպես աուդիտորական եզրակացությամբ, այնպես էլ վերոնշյալ փորձաքննությամբ դրամարկղի կանխիկ գումարի պակասորդը դուրս է բերվել ընկերության հարկային գործում առկա 2007թ. հաշվետու տարվա հաշվեկշռի, շահութահարկի հաշվարկի, ԱԱՀ-ի հաշվարկների, կազմակերպության կողմից ֆիզիկական անձանց վճարված եկամուտների, պահված եկամտահարկի հաշվարկների, գործատուների պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների հաշվետվությունների, բոլոր հարկատեսակների գծով հարկային տեսչությունում վարվող ընկերության անձնական հաշվի քարտերի, բանկում ունեցած ընկերության հաշվարկային հաշվի շարժի, ինչպես նաև հարկային, քրեական և քացաքացիական գործերի նյութերում առկա այլ փաստաթղթերի հիման վրա։
Այսինքն, դատահաշվապահական փորձագիտական եզրակացությունը կազմվել և հիմնվել է ոչ միայն Ա.Դավթյանի նշված` 2007 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռի, այլ փաստաթղթային հիմնավորումների վրա:
Դատավճռում որպես ապացույց են դիտվել նաև վերոնշյալ եզրակացության շուրջ ՀՀ ԱՆ <<Փորձագիտական կենտրոն>> ՊՈԱԿ-ի ավագ դատական փորձագետ Ա.Ստեփանյանի ցուցմունքները, համաձայն որոնց` Ա.Դավթյանը խեղաթյուրել է գործում առկա փաստաթղթերը և փորձագետի եզրակացությունը` դիտավորությամբ խառնելով կանխիկ վճարումները` փոխանցված գումարների հետ: Փորձագետը հայտնել է, որ Ընկերության ծախսերը կազմել են 44.012.000 ՀՀ դրամ, որից նվազեցվել է և պետք է նվազեցվեր կանխիկ գումարի հետ կապ չունեցող ծախսերը՝ 14.133.000 ՀՀ դրամի չափով։ Արդյունքում պարզվել է, որ կանխիկ գումարից կարող էր ծախսվել 29.879.000 ՀՀ դրամ /44.012.000 - 14.133.000 ՀՀ դրամ/։ 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ կանխիկ գումարի պակասորդը կազմել է 19.544.800 ՀՀ դրամ /49.423.800 - 29.879.000 ՀՀ դրամ/։ Հայտնել է նաև, որ հաշվարկները կատարվել են ընկերության կողմից հարկային տեսչությանը ներկայացված հաշվետվությունների և դրան կից ներկայացված փաստաթղթերի հիման վրա, իսկ Ա.Դավթյանի հարցադրումներն ամբողջությամբ անհիմն են։
Փորձագետ Ա.Ստեփանյանը վերոնշյալը պնդեց նաև Վերաքննիչ դատարանում, հերքելով նաև վերաքննիչ բողոքում ու Վերաքննիչ դատարանում միջնորդությունների և բացատրության տեսքով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի բերած պատճառաբանությունները:
2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի և փորձագիտական եզրակացության հիմնավոր չլինելու հետ կապված վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ քրեական գործի նյութերով չեն հաստատվել:
Վերոհիշյալ հիմնավորմամբ Վերաքննիչ դատարանը ևս գտել է և գտնում է, որ կրկնակի կամ լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշտություն չկա և այդ հիմքով պաշտպանական կողմի ներկայացած միջնորդությունը մերժել է: Վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ իրոք, ընկերությունն ունեցել է դրամարկղային գիրք և հաշվապահական փաստաթղթեր, որոնք թաքցրել է Ա.Դավթյանը, այլ ոչ թե տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը: Վերոնշյալը Վերաքննիչ դատարանում ևս հաստատեց տուժողի ներկայացուցիչը: Վերաքննիչ դատարանը այս և մյուս հարցերի կապակցությամբ դատավճռի եզրահանգումների հետ համաձայնելով` արձանագրում է, որ դրանք պատշաճ պատճառաբանված են, Ա.Դավթյանի փաստարկները` հիմնավոր հերքված:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի փաստարկն այն մասին, որ փորձագետ Ա.Ստեփանյանը թաքցրել է ընկերության դրամարկզային գիրքը:
25. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ա.Դավթյանի վերաբերյալ 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռից հետո <<Մանժեստիկ>> ՍՊԸ-ի գործունեության հետ կապված նոր քրեական գործ հարուցելը և քննելը, այդ գործում առկա և դեռևս չհետազոտված և չգնահատված փաստաթղթերն ու փաստական տվյալները չեն կարող քննարկվել սույն վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում: Օրենքով սահմանված կարգով այդ փաստական հանգամանքները հաստատված համարվելու դեպքում` այդպիսիք հետագայում կարող են նոր երևան եկած հանգամանքների հիմքով դատական ակտը վերանայելու հիմք հանդիսանալ:
26. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված չի համարում բողոքի պատճառաբանությունը, որ փորձագիտական եզրակացությամբ ծախսային մասում պետք է հաշվարկվեր նաև իր կողմից կանխիկացված գումարների հաշվին Ա.Բեգլարյանի կողմից 2007թ. սեպտեմբերի 27-ին պետ.բյուջե վճարված 1մլն դրամ ԱԱՀ գումարը, որը 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի մեջ` <<կրեդիտորական պարտքեր հիմնադիրներին>> մասում չի արտացոլվել որպես հիմնադիր Ա.Բեգլարյանին ունեցած պարտք:
Փորձագետը եզրակացությամբ հիմք է ընդունել, որ <<Կոնվերս Բանկ>> ՓԲԸ-ի<<Կենտրոնական>> մասնաճյուղի 27.09.07թ, թիվ 000108 վճարման հանձնարարագրի անդորրագիրը` համաձայն որի` <<Մաժեստիկ>> ՍՊԸ-ի ԱԱՀ-ի դիմաց վճարվել է 1.000.000 դրամ: Անդորրագրի <<վճարող>> տողում, նշված է` Բեգլարյան Արմաիս: Վերջինս, 24.09.2010թ. ամսաթվով տրված հայտարարությամբ նշել է`<<Իմ կողմից 2007թ. սեպտեմբերի 27-ի ՀՀ Պետ.բյուջե մեկ միլիոն դրամ Ավելացված արժեքի հարկը վճարվել է իմ անձնական դրամական միջոցներից, այլ ոչ թե ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված գումարներից>> :
Վերոնշյալը Ա.Բեգլարյանը հաստատել է Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարաններում:
Քրեական գործի նյութերում բացակայում որևէ փաստական տվյալ, իսկ Ա.Դավթյանը հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեց, որ Ա.Բեգլարյանը 1.000.000 դրամ գումարը ստացել է ընկերությունից: Իսկ հաշվապահական հաշվեկշռում որպես հիմնադիրներին կրեդիտորական պարտք չնշելը, չի կարող հիմք հանդիսանալ ընդունելու, որ այդ գումարը վճարվել է ընկերության` մասնավորապես Ա.Դավթյանի կողմից կանխիկացված գումարների հաշվին:
27. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն ու անտրամաբանական է համարում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանությունը, որ որպես իր կողմից կատարված ծախս` փորձագիտական եզրակացության մեջ չի արտացոլվել Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից 09.12.2008թ-ին 1000000 դրամ վճարած կանխիկ գումարը: Մինչդեռ, եզրակացության մեջ նշված է.
<<Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.02.2011թ. թիվ ԵԱՆԴ /0568/02/10 և 21.02.2011թ. թիվ ԵԱՆԴ /0568/02/10 գրություններով` փորձաքննությանն է տրամադրվել Արամ Դավթյանի 16.02.2011թվականին դատարան մուտքագրված միջնորդության պատճենը`<<3>> թերթից և 21.02.2011թ. դատարան մուտքագրված բացատրության պատճենը`<<2>> թերթից, Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից 09.12.2008թ. բնօգտագործման վճարի դիմաց 1000000 դրամ կանխիկ մուծման կտրոնը>> :
Ուստի, Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից մեկ տարի հետո` 09.12.2008թ-ին 1 մլն դրամ կանխիկ գումարի վճարման փաստը Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ` որևէ կապ չունի Ա.Դավթյանի կողմից 2007թ. ընթացքում բանկից կանխիկացված գումարների հետ:
28. Քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ այն մասին, որ 2007 թվականի ընթացքում Ա.Դավթյանը պահեստամասեր է ձեռք բերել: Բանկից կանխիկացված գումարների հաշվին Ա.Դավթյանը ծախսեր չի կատարել` այլապես կներկայացներ այդիսիք հիմնավորող փաստաթղթեր: Փորձաքննությամբ հաշվի չառնելով <<Շահութահարկի մասին>> ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի պահանջները, բոլոր հնարավոր ծախսերը հաշվարկվել և պակասեցվել են կանխիկացված գումարներից:
29. Քրեական գործի նյութերում չկան փաստական տվյալներ` ՍՊԸ-ի մեքենա-սարքավորումների ձեռքբերման, դրանք վարձակալած լինելու և վարձակալության դիմաց վճարումներ կատարելու մասին: Քրեական գործում հիմավոր տվյալներ չկան նաև այն մասին, որ Ա.Դավթյանը բանկից կանխիկացված գումարներից վարձակալության դիմաց վճարումներ է կատարել:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Դավթյանի վերոնշյալ պատճառաբանությունը հիմնավոր կերպով հերքել է:
30. 2006թ-ի ՍՊԸ-ի տարեկան հաշվապահական հաշվեկշիռը ստորագրվել է հենց Ա.Դավթյանի կողմից: Այդ հաշվապահական հաշվեկշռի <<Տրված ընթացիկ կանխավճարներ>> տողում Ա.Դավթյանի ձևակերպման համաձայն, 01.01.2007թ. դրությամբ ընթացիկ կանխավճարների գծով տրված գումարի չափը, կազմել է` 8264,0հազ.դրամ, իսկ 31.12.2007թ. դրությամբ` 97,0 հազ. դրամ: Այսինքն, 8167,0 /8264,0-97,0/ հազ.դրամ կանխավճարը տրվել է մինչև 01. 01. 2007 թվականը, հետևաբար Ա.Դավթյանի կողմից կանխիցկացված գումարներից 2007թ. ընթացքում այն ծախսվել չէր կարող:
Ուստի վերաքննիչ բողոքի` այս առթիվ բերված պատճառաբանությունները ևս ինչպես Առաջին ատյանի դատարանը, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չեն համարում:
31. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում 2007 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռում 2007 թվականի շահույթի բաշխման մասին բերած պատճառաբանություններն ու հաշվարկները` նկատի ունենալով, որ 31.12.2007թ. դրությամբ, չբաշխված շահույթի գումարի չափը առնչություն չունի 2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանի կողմից կանխիկացված գումարների հետ:
32. Հիմնավոր չէ նաև Ա.Դավթյանի առարկությունն այն մասին, որ պատրաստի արտադրանքի մնացորդը մի քանի անգամ գերազանցել է հաշվեկշռում արտացոլված գումարին: 2007թ-ի եռամսյակների ԱԱՀ-ի հաշվարկները կազմվել և ստորագրվել են Ա.Դավթյանի կողմից: 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի <<Արտադրանք>> տողի համաձայն` ընկերությունը արտադրանքի մնացորդ` 01.01.2007թ. դրությամբ չի ունեցել, սակայն 31.12.2007թ.դրությամբ, արտադրանքի մնացորդը կազմել է` 10450,0հազ.դրամ, որն էլ հիմք է ընդունվել փորձաքննությամբ:
33. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշպանական կողմի միջնորդությունների հիմնական մասն արտացոլվել են վերաքննիչ բողոքում:
Վերաքննիչ դատարանը` քննարկելով դատաքննության ժամանակ` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ներկայացրած` ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը, փորձագիտական հետազոտության կամ ուսումնասիրության ենթարկված այլ փաստաթղթերն որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու, ինչպես նաև քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետանդումը դադարեցնելու, կալանավորումը վերացնելու վերաբերյալ միջնորդությունները` գտել է, որ դրանք հիմնականում կրկնում են վերաքննիչ բողոքում բերած պատճառաբանությունները, ուստի սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերված հիմնավորումներով այդպիսիք ենթակա են մերժման։
34. 2012 թվականի նոյեմբերի 02-ով թվագրված միջնորդության մեջ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, նշելով տուժողի ներկայացուցչի հայտնած տվյաները ստուգելու անհրաժեշտության մասին, միջնորդել է քրեական գործը վերադարձնել սահմանված կարգով նույն գործով նախաքննություն իրականացնող մարմին/ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժանմունք/, որի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը դատարանի կողմից քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու հնարավորություն չի նախատեսում, ուստի այդ հիմքով միջնորդությունը պետք է մերժել:
35. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով արդարացման դատավճռի առկայության պայմաններում` բացակայում է Ա.Դավթյանի կողմից յուրացում կատարելու հանցակազմը: Առաջին ատյանի դատարանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով արդարացման դատավճիռ կայացնելով` գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով մեղադրանքի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նույն արարքի համար մեղադրանք առաջադրվել չի կարող: 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը Ա.Դավթյանին չի կարող մեղսագրվել և’ որպես հափշտակված` յուրացված գումար, միաժամանակ որպես կազմակերպության համար ծանր հետևանքներ առաջացրած վնաս: Այսինքն, վերաքննիչ բողոքի այդ առթիվ բերված հիմնավորումները չեն բխում Առաջին ատյանի դատարանի բերած հետևություններից:
36. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն որոշման մեջ բերված քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված` Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարանների կողմից հիմնավորված համարված ապացույցները բավարար են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված արարքները հաստատված համարելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը բավարար խորությամբ ստուգել, հետազոտել և գնահատել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի բերած բոլոր պատճառաբանություններն ու փաստարկները և դրանց կապակցությամբ հանգել հիմնավոր եզրահանգումների` պատշաճ ընթացակարգով հերքելով դրանք: Վերաքննիչ դատարանը ` Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունների հետ համաձայն լինելով` ևս փաստում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են: Ուստի, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված հանցանքի և ապացույցների վիճարկման հետ կապված վերաքննիչ բողոքի մյուս պատճառաբանությունները ևս Վերաքննիչ դատարանը համարում է անհիմն:
37. Որոշման 18-րդ կետում նշված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և հետևանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա` ամուսնացած է, նախկինում դատապարված, արատավորված չի եղել, վատառողջ է, 2009 թվականի հունիսի 02-ին Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 դատավճռով վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը կարճվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու /ոչ արդարացնող/ հիմքով դադարեցվել է, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համապատասխանում է կատարած հանցագործության ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
38. Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ Ա.Դավթյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցագործությունների համար` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը համաչափ է նրա կատարած արարքների ծանրությանը և անձնավորությանը, նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը և Ա.Դավթյանի ուղղումը և վերադաստիարակումը հնարավոր է միայն սահմանված պատիժը փաստացի կրելու պայմաններում:
Մասնավորապես, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը և պատժաչափը հիմնավորված է նրա կատարած հանցագորործության հասարակական վտանգավորությամբ և բնույթով, ինչպես նաև հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասը վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված` վերականգնված չլինելու փաստով: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող և մյուս հանգամանքները չեն կարող նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք հանդիսանալ:
Հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պահանջը բավարարվել չի կարող:
39. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բավարարվել չի կարող նաև Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին վերաքննիչ բողոքի պահանջը:
40. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակությունից երևում է, որ փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
41. Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Դավթյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ուստի դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
43. 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ով թվագրված միջնորդությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը խնդրել է վերանայել իր նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը, այն փոխարինելով գրավով կամ չհեռանալու մասին ստորագրությամբ:
Առաջին ատյանի դատարանը` անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, ավելի մեղմ խափանման միջոցով փոխարինելու, կալանքի այլընտրանքային տեսակ գրավի կիրառումը թույլատրելի համարելու վերաբերյալ հարցերին`իրավացիորեն գտել է և Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։
44. Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով բողոքի պատճառաբանությանն այն մասին, որ քաղ.հայցի բավարարման մասով դատավճիռն անհիմն է և չպատճառաբանված, գտնում է , որ այն ևս չի բխում գործի փաստական տվյալներից։
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով` տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի 19.544.800 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարել է մասնակի` 14.000.800 ՀՀ հազար դրամ գումարի չափով, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ Ա.Դավթյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը հաստատված է համարվել այդ չափով: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներով, Առաջին ատյանի դատարանը քաղ.հայցի մասով օրինական և հիմնավոր որոշում է կայացրել: Ա.Դավթյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնելու վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս հիմնավոր չէ, որովհետև այդ գույքը հանդիսանում է հայցի ապահովման միջոց:
45. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
6) անցել են վաղեմության ժամկետները…>>:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:
46. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով հաստատված է համարել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը:
Միաժամանակ, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով քրեական գործի վարույթը կարճելու ու քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը համարվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, որի համար վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`երկու տարի է: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հիմնավորված է համարվել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Դավթյանին մեղսագրված արարքի կատարումն ավարտվել է 2010 թվականի հունիսի 10-ին: Առաջին ատյանի դատարանում դատավճիռ կայացնելու պահին դեռևս չեն անցել նշված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետները:
Նկատի ունենալով, որ Վերաքննիչ դատարանում` սույն դատական ակտը կայացնելու դրությամբ արդեն իսկ անցել էին նշված հոդվածով ամբաստանյալին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները, իսկ ամբաստանյալը չառարկեց, որպեսզի քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճվի ու քրեական հետապնդումը դադարեցվի, զեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի, ինչպես նաև նույն հոդվածի 5-րդ մասի մասի կանոններով` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և քրեական հետապնդումը` դադարեցնել:
47. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքի պատճառաբանությունն այն մասին, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատավարական սխալ` ամբաստանյալին զրկելով պաշտպանական ճառից և վերջին խոսքից` ևս անհիմն է: 2012 թվականի մայիսի 30-ին` դատական նիստի ժամանակ` դատարանի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք ցուցադրելու համար ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3141-րդ հոդվածի կարգով, կիրառվել է դատական սանկցիա և նա հեռացվել է դատական նիստերի դահլիճից: Այսինքն, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը` ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորման արդյունքում է զրկվել դատական նիստին մասնակցելու և իր դատավարական իրավունքները իրացնելու հնարավորությունից: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից` ամբաստանյալ Ա,Դավթյանի դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, բացի այդ, պաշտպան Գ.Նազարյանը ներկա է գտնվել դատաքննական ողջ ընթացքին` մասնակցելով նաև դատական վիճաբանությունների փուլին:
48. Այսպիսով, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջիններս գտնում են, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքերի դրույթների պահանջները, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա` հիմնավոր չէ և վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան և վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, ամբաստանյալ Ա. Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ նրա վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` նկատի ունենալով, որ անցնել են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և նույն հոդվածի 5-րդ մասով, 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռիռը թողնել անփոփոխ:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի հիմունքներով` Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով:
Դատավճռի մնացած մասը թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԿԴ/0241/01/11





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ` Արսեն Բեգինյանի,

տուժողի ներկայացուցիչներ` Արմաիս Բեգլարյանի,
Տիգրան Մուրադյանի,


պաշտպան` Գնել Նազարյանի,


2012թ. մայիսի 30-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ա ր ա մ Թ ա ն գ ի ի Դ ա վ թ յ ա ն ի `
( ծնված 1956թ. հուլիսի 30-ին, Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթութ¬յամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառ¬ված է Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքի Շահումյան 16-րդ շենքի 37-րդ բնակա¬րանում, բնակվել է Երևանի Դավիթ Մալյան 4-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր )


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13102311 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. հունվարի 26-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանից 2010թ. հունվարի 25-ին ստացած հաղորդման հիման վրա։
2011թ. սեպտեմբերի 27-ին Արամ Դավթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, որպես խա¬փան¬ման միջոց է կիրառվել կալանավորում։
2011թ. հոկտեմբերի 10-ին մեղադրյալ Ա.Դավթյանը հայտնաբերվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահաստատել է մեղադրյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը։
2011թ. դեկտեմբերի 1-ին քրեական գործն Արամ Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին ընդուն¬¬վել վարույթ։
2012թ. ապրիլի 25-ին մեղադրողը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված լիազորությամբ, որոշում է կայաց¬րել ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Արամ Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք էր առաջադրել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով «Մաժեստիկ» սահմա¬նա¬փակ պատասխանատվությամբ ընկերության (այսուհետ` Ընկերության) տնօրեն, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր օգտին օգտագործելու նպատակով իրեն վստահված գույքից 2007թ. ընթացքում կատարել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակություն, որով այդ ընկերության համար առաջացրել է ծանր հետևանք¬ներ։
Ըստ նախաքննական մարմնի` 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակեր¬պությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փո¬խանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում Ա.Դավթյանն իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մար¬տի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատ¬վա¬ծում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Ենոքի Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առա¬ջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գու¬մարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ըն¬թաց¬քում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կան¬խիկ գումարից ընկերության գործունեության նպա¬տակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չա¬փերի գույքային վնաս` առա¬ջացնելով ծանր հետևանքներ։
Բացի այդ, Ա. Դավթյանը, սեփական կարիքների համար օգտագործելու նպատա¬կով, 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում պատրաստել է, իսկ այնուհետև՝ 2010թ. հունիսի 11-ին Ավան և Նոր-Նորք վարչա¬կան շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանում օգտագործել է իր անվամբ լրացված և իր կող¬մից ստորագրված 2007թ. ընթացքում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ յուրացման համար պատաս¬խանատ¬վութ¬յունից ազա¬տող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների ակնհայտ կեղծ անդորրագրեր։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության մեղադրող կողմը հանգել է նախաքննությամբ ձեռք բերած և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի իրարամերժ ցուցմունքներով` այն մասին, որ մի դեպ¬քում իր և Վահագն Աբրահամյանի կողմից 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշ¬վարկային հաշվից կանխիկացված գումարները մուտքագրել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության դրա¬մարկղ և կատարել անհրաժեշտ ծախսեր՝ ծախսային մասն հասցնելով մինչև 80.000.000 ՀՀ դրամի։ Մյուս դեպքում հայտնել է, որ բանկից կանխի¬կացված գումարները դրա¬մարկղ մուտքագրելուց հետո իր կողմից ձևակերպվել են առհա¬շիվ գործարքներ և մինչև 2007թ. մայիսի 1-ը նշված գումարներն առձեռն և փաստացի հանձնվել են «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանին, իսկ 2007թ. մայիսի 1-ից հետո՝ նշված ընկերության աշխա¬տակից Սասուն Բեգլարյանին։ Երրորդ դեպքում հայտնել է, որ 2007թ. դեկտեմբերին կանխիկացված գումարները առձեռն հանձնել է Արմաիս Բեգլարյանին ողջ տարվա ընթաց¬քում օգտագործված դիզելային վառելիքի պարտքը վճարելու համար։ Մեկ այլ դեպքում հայտ¬նել է նաև, որ 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվից իր անվամբ կան¬խի¬կացված գումարները ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ անդորրագրերը կազմվել են 2007թ. ընթացքում, ապա, հերքելով առաջին տարբերակը, հայտնել է, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերի լրացման համար օրենքը ժամանակային առումով սահմանափակում չի նախատեսում, և երբ ցանկացել է, այն ժամանակ էլ լրացրել է։
Տուժողի ներկայացուցիչ՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ կնոջ քրոջ որդին՝ Արամ Դավթյանը, 2003թ. մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ն հանդիսացել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրենը, իսկ մինչև 2008թ. ապրիլը շարունակել է փաստացի կատարել տնօրենի գործառույթները՝ լրաց¬նելով և պետական մարմիններում ներկայացնելով 2007թ. վերաբերյալ բոլոր հաշվետվութ¬յուն¬ները, այդ թվում` ընկերության 2007թ. տարեկան հաշվեկշիռը։ Ա.Դավթյանին հանձնվել է ընկե¬րութ¬յանը տրամադրված՝ Երևան քաղաքի Անտառային 1 հասցեում գտնվող բազալտի հանքի ղեկավարումը, որտեղ վերջինս զբաղվել է բազալտի խճի ար¬տադրությամբ և վաճառքով։ Դեռևս 2003թ. հոկտեմբերի 28-ին Ա.Դավթյանի կողմից «Հայխնայբանկ» ՓԲԸ-ում բացվել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշիվը, որի վրա փոխանցվել են ընկերության տարբեր գործարքներից, մասնավորապես` բազալտի խճի վաճառքից գոյացած գումարները։ Ըստ բանկային կանխիկ վճարման չեկերի՝ 2007թ. ըն¬թացքում Ա. Դավթյանը պատրաստած չեկերով ընդհանուր առմամբ բանկից կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ այն ժամանակ փոխտնօրեն հանդես եկած վերջինիս քրոջ որդու՝ Վահագն Աբրահամյանի անվամբ՝ 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. դեկտեմբերի 6-ին, 18-ին և 25-ին Ա.Դավթյանը ընդհանուր առմամբ կանխիկացրել է 25.240.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշված գումարները վերջինս բանկային հաշվից կանխիկ ստացել է, որի մասին վկայում են համապատասխան բանկային չեկերը, սակայն ընկերության դրամարկղ չի մուտքագրել, քանի որ գումարները մուտ¬քագրելու վերաբերյալ որևէ փաստաթուղթ գոյություն չունի, հետևաբար` ընկերության նպա¬տակ¬ների համար չեն օգտագործվել։ 2010թ. սեպտեմբերի 27-ին, անկախ աուդիտորական կազմակեր¬պութ¬յան կողմից ընկերությունում կատարված աուդիտորական հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 2007թ. ընթացքում Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի կողմից բանկից կանխիկացված գումարներից 20.128.200 ՀՀ դրամը ընկերության կարիքների համար չի ծախսվել, այլ յուրացվել է։ Ձմռան ամիսներին բազալտի հանքը չի շահագործվում, գետինը սառչելու պատճառով, իսկ 2007թ. դեկտեմբերին կանխիկացված գումարները նման պայմաններում չէին կարող ծախսվել ընկերության կարիքների համար, չէին կարող այդ գումարներից աշխատավարձեր վճարվել։ Նշված հանգամանքը ևս խոսում է այն մասին, որ այդ գումարները Ա. Դավթյանի կողմից յուրացվել են։ Թեև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հանդիսացել է ընկերության տնօրենը, սակայն տեղյակ չի եղել ընկերության հաշվարկային հաշվում առկա մոտ 25.000.000 ՀՀ դրամ գումարի մասին՝ պատճառաբանելով, որ եթե տեղյակ լիներ այդ մասին, ապա միջոցներ կձեռնարկեր, որ Ա.Դավթյանը բանկում գործարք կատարելու իրավունք չունենար։ 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2007թ. դեկտեմ¬բերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանը 4-5 անգամ, յուրա¬քանչյուր անգամ 3-4 օրով իրենից վերցրել է ընկերության կնիքը և դրոշմակնիքը՝ իբր աշխատանքային գործունեության ընթացքում կիսատ մնացած հաշվապահական փաստաթղթերը, հիմնականում հաշվետվությունները, գրելու, կնքելու և ներկայացնելու համար, սակայն որևէ նոր կազմված և կնիքված փաստաթուղթ ընկերություն չի ներկա¬յացրել։ Հետո է հասկացել է, որ նշված ժամանակահատվածում կնիքի և դրոշմակնիքի օգնությամբ Ա.Դավթյանը շարունակել է բանկից գումար կանխիկացնել և հափշտակել։ Ա. Դավթյանը, քաջատեղյակ լինելով, որ 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից ինքն է հանդիսացել ընկերության տնօրենը, շարունակել է հանդես գալ որպես ընկերության շինծու տնօրեն և 2007թ. դեկտեմբերին կանխիկացրել ու հափշտակել է ընկերության գումարներից։ Ա.Դավթյանի պաշտոնավարման ժամանակահատվածում բազալտի խճի արտադրության, իրացման, գումարների փոխանցման և կանխիկացման հարցերով չի զբաղվել, հաշվա¬պա¬հական որևէ փաստաթուղթ չի ստորագրել։ Ա. Դավթյանն է պայմանավորվածություն ձեռք բերել տարբեր կազմակերպությունների հետ, նրանց վաճառել բազալտի խիճը և տնօրինել փոխանցված գումարները։ Վառելիքի, պահեստամասերի և այլ պարագաների ձեռք բերման հետ կապված ծախսերը ևս կատարել է Ա. Դավթյանը։ Հաշվարկային հաշվից կանխիկացված գումարներից Ա. Դավթյանը ոչ իրեն, ոչ էլ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնա¬կիցներ Սասուն և Սամվել Բեգլարյաններին երբեք գումար չի տվել։ Ա. Դավթյանն ընկե¬րութ¬յու¬նում կատարել է նաև հաշվապահի ու գանձապահի ֆունկցիաները, սակայն 2007թ. վերջինս իրեն հանձնել է միայն ընկերության կնիքը և դրոշմակնիքը, այլ հաշվա¬պահական փաստաթղթեր չի հանձնել, ինչով պայմանա¬վորված 2009թ. ապրիլի 20-ին գրությամբ Ա. Դավթյանից պահանջել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը և մինչ օրս որևէ պատասխան չի ստացել։ Հարկային տեսչությանը կա¬տարված հարցմամբ պարզվել է, որ ընկերությունում դրամարկղային գիրք գոյություն չի ունեցել, ինչի բացա¬կա¬յութ¬յան պայմաններում Ա.Դավթյանը չէր կարող դրամարկղային մուտքի օրդերներ լրաց¬նել։
Վերոնշյալն Արմաիս Բեգլարյանը պնդել է Արամ Դավթյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության ժամանակ։
Վկա, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնակից Սասուն Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իր հայրը՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանը, ընկերությանը տրամադրված՝ Երևան քաղաքի Անտառային 1 հաս¬ցեում գտնվող բազալտի հանքի ղեկավարումը 2003 թվականից հանձնել է իր մորաքրոջ որդուն՝ Արամ Դավթյանին, որը մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը իրականացրել է տնօրենի ֆունկցիաները։ Արմաիս Բեգլարյանից տեղեկացել է, որ 2007թ. «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին բազալտի խճի վաճառքից փոխանցված գումարներից Ա.Դավթյանը կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ, իսկ այն ժամանակ ընկերության փոխտնօրեն հանդիսացած Վահագն Աբրահամյանի անվամբ՝ 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ, որոնցից ավելի քան 20.000.000 ՀՀ դրամը հափշտակել է։ Մինչ այդ ընկերութ¬յան հաշվարկային հաշվի և դրա վրա փո¬խանցված գումարների մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել։ Բազալտի խճի ար¬տադրության իրացման գումարների փոխանցման և կանխիկացման հարցերով չի զբաղվել, հաշվապահական կամ ՍՊԸ-ի ներքին կանոնադրությանը վերաբերվող որևէ փաստաթուղթ չի ստորագրել։ Ա.Դավթյանն է պայմանավորվածություն ձեռք բերել տարբեր կազմա¬կեր¬պությունների ներկայացուցիչների հետ, նրանց վաճառել բազալտի խիճը և տնօրինել փոխանցված գումարները։ Վառելիքի, պահեստամասերի և այլ պարագաների հետ կապված ծախսերը ևս կատարվել են Ա.Դավթյանի կողմից։ Հաշվարկային հաշվից կան¬խի¬կացված գումարներից Ա.Դավթյանը ոչ իրեն, և ոչ էլ Ա. Բեգլարյանին և եղբորը՝ Սասուն Բեգլարյանին երբեք գումար չի տվել։ Նշել է նաև, որ 2007թ. դեկտեմբերին Ա.Դավթյանը կանխի¬կաց¬րել է ավելի քան 25.000.000 ՀՀ դրամ գումար և հափշտակել այն, սակայն վերջինս 2007թ. սեպտեմ¬բերի 26-ից հետո այլևս չի աշ¬խատել ՍՊԸ-ում և չէր կարող բանկից կանխիկացված գումարները ծախսել նպատակային, ընկերության կարիքների համար։ Եթե ժամանակին տեղյակ լիներ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվի մասին, թույլ չէր տա, որ 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հետո Ա.Դավթյանը գումարներ կանխիկացնի։ Հայտնել է, որ 2007թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Ա.Դավթյանը Արմաիս Բեգլարյանից մի քանի անգամ վերցրել է ընկերության կնիքը՝ իբր աշխա¬տանքային գործունեության ընթացքում համապատասխան փաստաթղթերի, հիմնականում հաշվետվությունները գրելու և ներկայացնելու համար և հենց այդ ժամանակ էլ պատ¬րաստել և կնքել է բանկից գումար կանխիկացնելու չեկերը և կանխիկացրել գումարները։ Հայտնել է, որ Ա.Դավթյանը հաշվարկային հաշիվը բացելու ժամանակ և հետո այդ մասին ոչ իրեն, ոչ էլ Արմաիս և Սամվել Բեգլարյաններին չի հայտնել։ Ա.Դավթյանն է կատարել նաև ընկերության հաշվապահի և գանձապահի ֆունկցիաները, իսկ ընկերության հաշվար¬կային հաշվից կանխիկացված գումարները ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերա¬բեր¬յալ որևէ հաշվապահական փաստաթուղթ գոյություն չունի, այդպիսիք Ա.Դավթյանն իրենց չի փոխանցել։
Վկա, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնակից Սամվել Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2003 թվականին հայրը՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանը, Երևան քաղաքի Անտառային 1 հասցեում գտնվող բազալտի հանքի ղեկավարումը հանձնել է իր մորաքրոջ որդուն՝ Արամ Դավթյանին, որը մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը փաստացի իրականացրել է ընկերության տնօրենի ֆունկցիաները, իսկ մինչև 2008թ. ապրիլ ամիսը շա¬րու¬նակել է ղեկավարել հանքի գործունեությունը՝ կապված բազալտի խճի արտադրության և վաճառքի հետ։ Արմաիս Բեգլարյանից տեղեկացել է, որ 2007թ. ընթացքում «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին բազալտի խճի վաճառքից փոխանցված գումարներից Ա.Դավթյանը կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ, իսկ այն ժամանակ ընկերության փոխտնօրեն հանդիսացած Վահագն Աբրահամյանի անվամբ՝ 10.779.000 ՀՀ դրամ, որոնցից մոտ 20.000.000 ՀՀ դրամը Ա.Դավթյա¬նը հափշտակել է։ Ընկերության նշված հաշվարկային հաշվի, դրա վրա փո¬խանցված գումարների մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել, հանքի գործունեությանը չի խառնվել, հանք չի գնացել, բազալտի խճի արտադրության, իրացման և գումարների փո¬խանցման ու կանխիկացման հարցերով չի զբաղվել, որևէ հաշվապահական փաստաթուղթ չի ստորագրել։ Հաշվարկային հաշվից կանխիկացված գումարներից Ա.Դավթյանն իրեն երբեք գումար չի տվել, իրեն շահաբաժին չի վճարվել։ Արմաիս Բեգլարյանը և եղբայրը՝ Սասուն Բեգլարյանը բազալտի խճի արտադրութ¬յան, իրացման, գումարների փոխանցման, կանխիկացման և դրանք տնօրինե¬լու հարցերին չեն խառնվել։ Այլ կազմակեր¬պությունների հետ գործնական հարաբերություններն հաստատել է հենց Ա.Դավթյանը, որը և կանխիկացրել ու տնօրինել է փոխանցված գումարները։ Ա.Դավթյանն այդ գումարներից ոչ Արմաիս Բեգլարյանին, ոչ էլ Սասուն Բեգլարյանին չի վճարել։ Եթե ընկերության համար կատարվել են ծախսեր, ապա դրանք նույնպես կատարվել են Ա.Դավթյանի կողմից։ 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից մոտ 25.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Ա.Դավթյանը կանխիկացրել է 2007թ. դեկտեմբերին և այդ գումարները նպատակային չեն օգտագործվել։ 2007թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Ա.Դավթյանը Արմաիս Բեգլարյանից մի քանի անգամ վերցրել է ընկերության կնիքը` իբր աշխատանքային գործունեության ընթացքում կիսատ մնացած հաշվապահական փաս¬տաթղթերը, հիմնա¬կանում` հաշվետվությունները կազմելու և ներկայացնելու համար և հավանաբար հենց այդ ժամանակ էլ պատրաստել և կնքել է բանկից գումարները կանխի¬կաց¬նելու վերաբերյալ չեկերն ու 2007թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին կանխիկացրել գումարներ։
Մասնագիտությամբ հաշվապահ, գործով որպես վկա հարցաքննված Սիրուն Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերից Ա.Բեգլարյանի խնդրանքով անհատույց վարելով նշված ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը` պարզել է, որ 2007թ. ընթացքում «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում բացված «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ՀՀ դրամով սպասարկվող հաշվարկային հաշվին փոխանցվել է 50.866.729 ՀՀ դրամ գումար, փոխանցումները կատարվել են խճի ձեռքբերման դիմաց տարբեր ընկերությունների կողմից։ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից ընդհանուր առմամբ ելքագրվել է 50.860.483 ՀՀ դրամ գումար և բանկի մնացորդը 2008թ. հունվարի 1-ի դրությամբ կազմել է 6.246 ՀՀ դրամ։ Նշված հաշվարկային հաշվից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արամ Դավթյանի և փոխտնօրեն Վահագն Աբրա¬համյանի անվամբ կանխիկացվել է 40.882.980 ՀՀ դրամ գումար, որից 30.080.000 ՀՀ դրամը՝ Ա.Դավթյանի, իսկ մնացածը՝ Վահագն Աբրահամյանի անվամբ։ Ա.Դավթյանի և Վ.Աբրա¬համյանի կողմից կանխիկացված գումարների մասին են վկայել բանկային քաղվածքների և բանկային չեկերի պատճենները։ Համաձայն օրենքի` կանխիկացված գումարները դրամարկղի մուտքի օրդերների միջոցով պետք է մուտքագրվեին կազմակերպության դրա¬մարկղ, որի մասին պետք է նշվեր նաև դրամարկղային գրքում։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում դրամարկղային գիրք գոյություն չի ունեցել, ինչի մասին վկայել է հարկային տեսչությանը կատարված հարցման պատասխանը, համաձայն որի` հարկային մարմնի կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի համար դրամարկղի գիրք չի կնքվել և չի համարակալվել, քանի որ ըն¬կե¬¬րութ¬յունը համապատասխան դիմում չի ներկայացրել։ Դրամարկղային գրքի բացակա¬յութ¬յան պայ¬ման¬ներում հնարավոր չէ դրամարկղի մուտքի օրդերներ լրացնել և գումար մուտքագրել։ Ընկերությունում այլ փաստաթղթեր չեն եղել, որոնք կարող էին հաստատել Ա.Դավթյանի կողմից կանխիկացված գումարները ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու և նշված գումարները կազմակերպության համար նպատակային ծախսելու վերաբերյալ։ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում հաշվապահական հաշվառում չի վարվել և բացակայել են հաշվապահական հաշվառման հետևյալ փաստաթղթերը՝ հրամանագիրքը, առաքվող, տեղափոխվող ապրանքների գիրքը, դրամարկղային գիրքը, գրանցամատյանը, հասույթի վերաբերյալ գիրքը, աշխատակիցների աշխատանքային պայմանագրերը, աշ¬խա¬տաժա¬մա¬նակի հաշվարկման տեղեկագրերը, աշխատավարձերի վճարման ցուցակ¬ները։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր և տնօրեն Ա. Բեգլարյանից տեղեկացել է, որ բանկից կանխիկացված գումարները ընկերության դրամարկղ չեն մուտքագրվել, այլ մնացել են Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի մոտ։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի նախկին փոխտնօրեն, գործով վկա Վահագն Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ նշված ընկերության փոխտնօրեն աշխատած ժամանակ կատարել է իր մորեղբոր՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արամ Դավթյանի հանձնարա¬րություն¬ները։ Մասնավորապես լրացրել է հաշվապահական համապատասխան փաս¬տաթղթեր և դրանց միջոցով կատարել բանկային գործարքներ՝ գումարային փոխանցում¬ներ և գումարի կանխիկացում։ Իր կողմից լրացված փաստաթղթերով «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ից 2007թ. ընթացքում կանխիկացրել է ընդհանուր առմամբ 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար, որոնք առձեռն հանձնել է Արամ Դավթյանին, որն էլ իր հերթին նշված գումարների վերաբերյալ իրեն է հանձնել դրամարկղային մուտքի օրդերների անդոր¬րագրեր։ Ընկերությունում հաշվապահ և գանձապահ չի եղել, ուստի նրանց գործառույթ¬ները կատարել է տնօրեն Արամ Դավթյանը։ Հայտնել է նաև, որ կանխիկացված գումար¬ներն ինքը չի տնօրինել, դրանց օգտագործմանը, տեղաբաշխմանը, շարժին չի մասնակցել, և այդ ֆունկցիաները, որպես տնօրեն, կատարել է Արամ Դավթյանը։
«Արկադի-Վլադիմիր» ՍՊ ընկերության տնօրեն, գործով վկա Վլադիմիր Սաֆրիդիի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2007թ. «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բազալտի հանքում հանդիպելով նշված ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանին և նրանից տեղեկանալով, որ հանքի բոլոր գործերով զբաղվում է Արամը, որը հանքի և տնօրենն է և հաշվապահը, ծանոթացրել է վերջինիս հետ։ Գործնա¬կան հարաբերությունները հաստատվել են Արամի հետ, Երևանի գաջի գործարանի հարևանությամբ գտնվող բազալտի հանքում հանդիպել է Արամի հետ և յուրաքանչյուր անգամ նրան պատվիրել պահանջվող բազալտի խճի քանակը։ Իր ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաներով տեղափոխել պատրաստի բազալտի խիճը, որից հետո կատարել է գումարային փոխանցումները։ Եղել են նաև դեպքեր, երբ Արամի զանգով գումարն ավելի շուտ է փոխանցվել, քան ստացել է բազալտի խիճը։ Կանխիկ գումարով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից բազալտի խիճ չի գնել, այլ բոլոր գործարքները կատարվել են փոխանցումներով։ 2007թ. մարտի 20-ից մինչև 2007թ. մայիսի 24-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում գնված 1400մ3 բազալտի խճի դիմաց ընդհանուր առմամբ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին փոխանցվել է 6.720.000 ՀՀ դրամ գումար։
«Երջրմուղ-Կոյուղշին» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Լադիկ Աբովյանի ցուցմունք¬ներով` այն մասին, որ իր և «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արամ Դավթյանի միջև հաս¬տատվել են գործնական հարաբերություններ և 2007թ. ընթացքում պարբերաբար Ա.Դավթյա¬¬¬նից ավազ է գնել։ Յուրաքանչյուր անգամ անհրաժեշտ ավազի քանակը պատ¬վիրել է Ա. Դավթյանին, իր բեռնատար ավտոմեքենաներով տեղափոխել ավազի հանքից։ Յուրաքանչյուր խմբաքանակ ավազը գնելու վերաբերյալ Ա.Դավթյանի կողմից լրացվել և ստորագրվել է հաշիվ-ապրանքագիր։ Ավազի խմբաքանակները ստանալուց հետո գումա¬րային փոխանցումները կատարել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին, ընդ որում փոխանցումները կատարվել են յուրաքանչյուր ամսվա վերջում այդ ամսվա ընթացքում գնված ավազի դիմաց՝ իր և Ա.Դավթյանի միջև եղած բանավոր պայմանավորվածության համաձայն։ Կանխիկ գումարով երբեք «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից ավազ չի գնել։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչել, նրանց հետ չի առնչվել, այլ ավազի գնման և գումարի փոխանցման հետ կապված բոլոր հարցերը իր հետ կարգավորել է Արամ Դավթյանը։ 2007թ. ապրիլի 9-ից մինչև 2007թ. հուլիսի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդհանուր առմամբ 315,6մ3 ավազ, որի դիմաց նշված ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին փոխանցվել է 236.700 ՀՀ դրամ գումար։
«Երկնաքեր» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Սերգեյ Դրմոյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007թ. մայիսի 14-ին կազմված հաշիվ-ապրանքագրի համաձայն «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից նշված օրը գնել է 42մ3 բազալտի խիճ և 56մ3 ավազ, գնած շինանյութի ընդհանուր արժեքը կազմել է 243.600 ՀՀ դրամ, որից 158.400 ՀՀ դրամը դեռևս 2007թ. ապրիլի 10-ին, իսկ 80400 ՀՀ դրամը՝ 2007թ. մայիսի 21-ին փոխանցել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվար¬կային հաշվին։ Նշված ՍՊԸ-ից կանխիկ գումարով շինանյութ չի գնել, այլ նշված գոր¬ծարք¬ները կատարվել են միայն փոխանցումներով։ Արամ Դավթյանին չի մտաբերել, սակայն հայտնել է նաև, որ հաշիվ-ապրանքագրի վրա որպես տնօրեն նշված է «Ա.Դավթյան» գրառումը, կատարված է ստորագրություն և հաշիվ-ապրանքագիրը կնքված է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի կնիքով։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչել, նրանց հետ գործարքներ չի կատարել։
«Մետթրեյդ» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Լորիս Ղալթաղսազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Մետթրեյդ» ՍՊԸ-ի հաշվապահական փաստաթղթերի ուսումնասի¬րութ¬յու¬նից պարզել է, որ 2007թ. հունիսի 1-ին լրացված և կնիքված հաշիվ-ապրան¬քագրի համա¬ձայն «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից գնել է 182.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքով 32մ3 բազալտի խիճ։ Ըստ բանկային փոախնցումների վերաբերյալ կազմված փաս¬տաթղթե¬րի՝ երևում է, որ 2007թ. հունիսի 1-ին և 13-ին «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին յուրա¬քանչյուր անգամ փոխանցվել է 96.000-ական ՀՀ դրամ գումար։ Հայտնել է նաև, որ ըստ հաշիվ-ապրանքագրի երևում է նաև, որ տնօրեն բառի ներքևի տողում առկա է «Ա.Դավթյան» գրառումը, իսկ դրա ներքևում՝ նաև ստորագրությունը։
«Կամրջային երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների գործարան» ՓԲԸ-ի նախագահ և տնօրեն, գործով վկա Սիմոն Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի աշխատակիցներից ճանաչել և ճանաչում է միայն Ա.Դավթյանին որպես նշված ընկերության տնօրենի կամ հանքի վարիչի, որի հետ կատարել է բոլոր գործնական հարա¬բե¬րությունները՝ բազալտի խիճ գնելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ։ 2007 թվականին, առաջին անգամ Արամ Դավթյանին հանդիպելով գաջի գործարանի հարևա¬նությամբ գտնվող բազալտի հանքում, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել վերջինիս հետ բազալտի խիճ գնելու հարցում, որից հետո իր և Ա.Դավթյանի միջև գործնական հարաբերությունները կարգավորվել են նաև հեռախոսի միջոցով։ Յուրաքանչյուր անգամ անհրաժեշտ բազալտի խճի քանակը պատվիրել է Ա.Դավթյանին, իր բեռնատար ավտոմեքենաներով տեղափոխել այն գործարան։ Գնված բազալտի խճի դիմաց Արամ Դավթյանի կողմից լրացվել, կնքվել և ստորագրվել են համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր։ Գնված բազալտի խճի դիմաց գումարային փոխանցումները կատարել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին, իսկ կանխիկ գումարով «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հետ երբևէ գործարքներ չի կատարել։ Հայտնել է նաև, որ Ա.Դավթյանից բացի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ չի առնչվել։ 2007թ. ապրիլի 9-ից մինչև 2007թ. հուլիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդհանուր առմամբ 180մ3 բազալտի խիճ, որի դիմաց նշված ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին է փոխանցել 1.080.000 ՀՀ դրամ գումար։
«Յու-Վ-Շին» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Յուրիկ Գասպարյանի ցուցմունքով ` այն մասին, որ ըստ հաշիվ-ապրանքագրի 2007թ. հոկտեմբերի 30-ին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից գնել է 113մ3 բազալտի խիճ, գումարը կազմել է 813600 ՀՀ դրամ, որը «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին է փոխանցվել 2007թ. նոյեմբերի 16-ին։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է միայն նշված խմբաքանակի բազալտի խիճը, բազալտի խճի կամ շինանյութի գնման դեպքեր կամ կանխիկ գումարով գործարքներ չեն եղել։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցներին չի ճանաչել, նրանց հետ չի առնչվել, բացի այն աշխատակցից, որը ստորագրել և կնքել է հաշիվ-ապրանքագիրը, իսկ ըստ հաշիվ-ապրանքագրի վրա առկա գրառումների՝ որպես մատակարար և տնօրեն հանդես է եկել Ա.Դավթյանը։
«Դորմարկեր» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Արամ Ժամհարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ըստ 2007թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված հաշիվ-ապրանքագրի՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդհանուր 204000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 34մ3 բազալտի խիճ։ Գումարը մինչ խիճը գնելը՝ 2007թ. նոյեմբերի 5-ին, փոխանցել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդամենը նշված խմբաքանակի բազալտի խիճը, կանխիկ գումարով նշված ընկերության հետ գործարքներ չեն կատարել։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ չի առնչվել, բացի այն աշխա¬տակցից, ում կողմից լրացվել, ստորագրվել և կնքվել է նշված հաշիվ-ապրանքագիրը։ Հենց նշված անձնավորության հետ առաջին անգամ հանդիպել է հանքում, պայմանավորվա¬ծութ¬յուն ձեռք բերել, որից հետո նրա պահանջով փոխանցել է գումարը, իսկ հետո ստացել 34մ3 բազալտի խիճը։ Ըստ հաշիվ-ապրանքագրի վրա առկա գրառումների որպես մատակարար, տնօրեն հանդես է եկել Ա. Դավթյանը, որի կողմից կատարվել են հաշիվ-ապրանքագրի վրա առկա գրառումները, ստորագրությունը և որի համար ինքը գործնական հարաբերություն¬ներ է հաստատել բազալտի խիճը գնելու և գումարը փոխանցելու հարցում։
«Խաչհար» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Աշոտ Բաղդասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի աշխատակիցներից միայն Արամ Դավթյանի հետ է հաս¬տատել բազալտի խիճ գնելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ բոլոր գործնական հարաբերությունները։ Ա.Դավթյանի հետ հանդիպել է հանքում, իսկ դրանից հետո իր և Ա.Դավթյանի միջև գործնական հարցերը կարգավորվել են հեռախոսակապի միջոցով, անգամ վերջինս բազմիցս գնացել է իր հիմնարկ։ Առկա հաշիվ-ապրանքագրերի և վճարման հանձնարարագրերի համաձայն՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից ընդհանուր առմամբ գնել է 1,484մ3 բազալտի խիճ, գումարը կազմել է 7.123.000 ՀՀ դրամ, որն ամբողջությամբ փոխանցվել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին։ Կանխիկ գումարով նշված ընկերությունից խիճ չի գնել։ Հայտնել է նաև, որ թեև ճանաչում է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի աշխատակից Արմաիս Բեգլարյանին, սակայն վերջինս բազալտի խիճ գնելու հետ կազմված գործարքներին չի խառնվել, այդ գործարքներն ամբողջությամբ կատարվել են իր և Ա.Դավթյանի միջև ձևավորված բանավոր պայմանավորվածություն¬նե¬րի համաձայն, անգամ հաշիվ-ապրանքագրերի վրա առկա են եղել նրա կողմից կատար¬ված գրառումները, ստորագրությունը և նրա ազգանունը։ Հայտնել է նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ չի առնչվել։
«Մկրտիչ Խանջյան» ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ, գործով վկա Սարգիս Խանջյա¬նի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2005թ. կամ 2006թ. Արմաիս Բեգլարյանի միջոցով ծանո¬թացել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸի տնօրեն Արամ Դավթյանի հետ, որից հետո գործնական հա¬րա¬բերությունները «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի դիզելային վառելիք վաճառելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ հաստատվել են իր և Արամ Դավթյանի միջև։ Յուրաքանչյուր խմբաքանակ դիզելային վառելիքը պատվիրել է Արամ Դավթյանը, իսկ գումարը, բանավոր պայմանավորվածության համաձայն, փոխանցել է կամ վառելանյութը գնելուց առաջ կամ հետո։ 2007թ. ընթացքում ընդհանուր առմամբ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին վաճառել է 2667 լիտր դիզելային վառելիք, գումարը կազմել է 800.100 ՀՀ դրամ, այն ամբողջությամբ մինչև 2007թ. հուլիսի 12-ը փոխանցել է «Մկրտիչ Խանջյան» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին։ Ընդամենը նշված խմբաքանակի դիզելային վառելիք է վաճառել 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին, գործարքները կատարվել են միայն փոխանցումներով, կանխիկ գումարով «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ն իրենց ընկերությունից վառելանյութ չի գնել։ Արմաիս Բեգլարյանը և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցներ նշված գործանքներին չեն միջամտել, չեն առնչվել։
«Մոստովիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Էլվարդ Բազիկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ բազալտի խիճ գնելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ գործնական բոլոր հարաբերությունները հաստատվել են իր և «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արամ Դավթյանի միջև։ Յուրաքանչյուր խմբաքանակ բազալտի խիճը գնելու ժամանակ հեռախոսով կապ է հաստատել Ա.Դավթյանի հետ և պայմանավորվել քանակի և գնի հարցում։ Բազալտի խիճը «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է միայն փոխանցումներով, կանխիկ գործարքներ նշված ընկերության հետ չեն կատարվել։ Երևան քաղաքի Անտառային 1 հասցեում գտնվող հան¬քի սեփականատեր Արմաիս Բեգլարյանը նշված գործանքներին չի առնչվել։ բացի Արամ Դավթյա¬նից «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ գոր¬ծարքներ չի կատարել։ 2007թ. դեկտեմբերի 5-ի ամսաթվով կազմված հաշիվ-ապրանքագրի համա¬ձայն՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է 2000մ3 բազալտի խիճ, որի գումարը` 12.000.000 ՀՀ դրամը, 2007թ. դեկտեմբերի 5-ին Ա. Դավթյանի պահանջով փոխանցել է նշված ընկե¬րութ¬յան բանկային հաշվին։ 2007թ. դեկտեմբերի 20-ին նույն ընկերությունից գնել է ևս 2000մ3 բազալտի խիճ և 12.000.000 ՀՀ դրամ գումարը 2007թ. դեկտեմբերի 21-ին փոխանցել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային հաշվին։
Դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված` Արամ Դավթյանի անվամբ լրացված 07.11.2007թ. թիվ 176, 29.05.2007թ. թիվ 165, 29.05.2007թ. թիվ 166, 12.06.2007թ. թիվ 168, 28.06.2007թ. թիվ 169, 13.07.2007թ. թիվ 170, 31.07.2007թ. թիվ 171, 09.10.2007թ. թիվ 173, 22.08.2007թ. թիվ 172, 29.10.2007թ. թիվ 175, 26.10.2007թ. թիվ 174, 18.12.2007թ. թիվ 178, 06.12.2007թ. թիվ 177, 25.12.2007թ. թիվ 179 և 29.12.2007թ. թիվ 180 /թվով 15/ դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրերում առկա բոլոր ձեռագրի գրա¬ռումներն ու ստորագրություններն ունեն մինչև 1 /մեկ/ տարվա կատարման վաղե¬մություն` հաշ¬ված փորձաքննության կատարման օրվանից։ Այսինքն, դրանք կատարվել են 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության 2011թ. փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային հաշվի քաղ¬վածք¬ներով «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ում ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվից 2007թ. ընթացքում ընկերության տնօրեն Ա. Դավթյանի կողմից կանխիկացվել է 30.080.000 ՀՀ դրամ, իսկ փոխտնօրեն Վ. Աբրահամյանի կողմից 10.779.000 ՀՀ դրամ, ընդա¬մենը՝ 40.859.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության արդյունքում առաջացել է ևս 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Հաշվի առնելով, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից 29.05.2007թ-ից մինչև 29.12.2007թ. ընկած ժամանակահատվածում բանկից ստացված 30.080.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարների վերաբերյալ կազմված թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերն արժանահավատ չեն և իրավական գնահատման արդյունքում թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը դիտվել են կեղծ, իսկ ընկերության փոխտնօրեն Վ. Աբրահամյանի կողմից 12.03.2007թ-ից մինչև 31.05.2007թ. ընկած ժամանակահատվածում բանկից ստացված 10.779.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար¬ների վերաբերյալ կազմված թվով 16 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը թեև ժամանակագրական առումով կարող են դիտվել արժանահավատ, սակայն «Դրա¬մարկղա¬յին գործառնությունների իրականացման» կարգի, «Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի պահանջներից ելնելով, դրամարկղային գիրք չվարելու պայմաններում՝ ընդամենը ստացված 49.423.800 /30.080.000+10.779.000+8.564.800/ ՀՀ դրամ կանխիկ գու¬մարները հաշվապահական հաշվառման տեսանկյունից չեն կարող դիտվել որպես ընկե¬րության դրամարկղ մուտքագրված գումարներ։
Հաշվի առնելով այն, որ ընկերության հետազոտվող ժամանա¬կաշրջանի հաշվապա¬հական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերը չեն պահպանվել և փորձագետին չեն ներկայացվել, ուստի վերոնշյալ փոր¬ձաքննութ¬յամբ կանխիկ գումարների նպատակային նշա¬նա¬կության ծախսերն ու պակա¬սոր¬դի հաշվարկները կատարվել են երկու տարբերակ¬ներով՝ ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի։
Առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 2007թ. ընթացքում «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված ընդամենը 40.859.000 ՀՀ դրամ գու¬մարից ընկերության գործունեության նպատակներով ըստ փորձաքննությանը տրա¬մադրված փաստաթղթերի կարող էր ծախսվել 20.633.820 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 2007թ. ընթացքում «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ գումարից ընդամենը 49.423.800 /30.080.000+10.779.000+5.564.800/ ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկե¬րության գործունեության նպատակներով, ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաս¬տաթղթերի, կարող էր ծախսվել ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի 2007թ.հաշվապահական հաշվառման սկզբնական փաս¬տաթղթե¬րի բացակայության պայմաններում, ինչպես աուդիտորական եզրակացությամբ, այնպես էլ վերոնշյալ փորձաքննությամբ դրամարկղի կանխիկ գումարի պակասորդը դուրս է բերվել ընկերության հարկային գործում առկա 2007թ. հաշվետու տարվա հաշվեկշռի, շահութահարկի հաշվարկի, ԱԱՀ-ի հաշվարկների, կազմակերպության կողմից ֆիզիկական անձանց վճարված եկամուտների, պահված եկամտահարկի հաշվարկների, գործատուների պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների հաշվետվությունների, բոլոր հարկա¬տեսակների գծով հարկային տեսչությունում վարվող ընկերության անձնական հաշվի քարտերի, բանկում ունեցած ընկերության հաշվարկային հաշվի շարժի, ինչպես նաև հարկային, քրեական և քացաքացիական գործերի նյութերում առկա այլ փաս¬տաթղթե¬րի հիման վրա։
Ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի՝ առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 31.12.2007թ. դրությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառված նյութական վնասի չափը կազմում է 20.225.180 ՀՀ դրամ, իսկ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաներում՝ 19 544 800 ՀՀ դրամ գումար։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանը քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն, բանկից ստացված 10.779.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարները հանձնել է Ա. Դավթյանին։ Վերջինս իր անվամբ բանկից ստացել է ևս 30.080.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Նման պայմաներում փորձաքննությամբ հիմք է ընդունվել այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում 31.12.2007թ. դրությամբ առաջացած 20.225.180 ՀՀ դրամ, կամ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում՝ 19.544.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի պակասորդի նյութական պատասխանատու անձն հանդիսացել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Ա.Դավթյանը։
Փորձաքննությանը տրամադրված հարկային, քրեական և քաղաքացիական գործերի նյութերում բացակայում է որևէ հաշվետվություն՝ առաջացած պակասորդի վերա¬բերյալ։
«Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի համաձայն՝
1/ կազմակերպության գործադիր մարմնի ղեկավարը /այսուհետ՝ կազմակերպության ղեկավարը/ պատասխանատվություն է կրում հաշվապահական հաշվառումը կարգավորող իրավական ակտերի պահանջներին համապատասխան հաշվապահական հաշվառում կազմակերպելու համար։
2/ Հաշվապահական հաշվառման աշխատանքների ծավալից կախված կազմա¬կերպության ղեկավարն իրավունք ունի հաշվապահական հաշվառումը վարել՝
- կառուցվածքային ստորաբաժանում համարվող հաշվապահական ծառայության միջոցով,
- կազմակերպության աշխատակիցն համարվող հաշվապահի միջոցով,
- հաշվապահական ծառայություններ մատուցող կազմակերպության կամ անհատ ձեռնարկատերերի, իսկ կուսակցությունների, հասարակական և կրոնական կազմակեր¬պությունների համար նաև անհատ ձեռնարկատեր չհանդիսացող ֆիզիկական անձանց միջոցով,
- անձամբ։
3/ Կազմակերպության ղեկավարը պարտավոր է՝
ա/ սահմանել կազմակերպության հաշվապահական հաշվառման քաղաքա¬կա¬նութ¬¬յունը՝ հաշվապահական հաշվառում վարելու և ֆինանսական հաշվետվություններ կազ¬մելու նպատակով կիրառվող սկզբունքների, հիմունքների, եղանակների, կանոնների, ձևերի և արարողակարգերի ամբողջությունը,
բ/ ապահովել հաշվապահական հաշվառում վարելը, ֆինանսական հաշվետվութ¬յուններ կազմելն ու ներկայացնելը։
«Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի 25-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Կազմակերպության ղեկավարը և հաշվապահական հաշվառ¬ման կազմակերպման և վար¬ման համար պատասխանատու այլ անձինք հաշվապահական հաշվառման մասին օրենսդրութ¬յան խախտումների համար պատասխանատվություն են կրում օրենքով սահ¬ման¬ված կարգով»։
«Լեգալ Աուդիտ» ՍՊ ընկերության որակավորված աուդիտոր Ս.Եղիազարյանի և ընկերության աշխատակից Հ.Մարտիրոսյանի կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի 2007թ. ընթաց¬քում բանկային հաշվից ելքագրված «կանխիկացված» գումարների հետագա տնօրինման և օգտագործման վերաբերյալ կազմված փաստաթղթերի՝ օրենսդրության պահանջներին համապատասխանության, ինչպես նաև այդ գումարների ծախսման ուղղությունների արժանա¬հավատության նպատակներով իրականացված աուդիտի վերաբերյալ 2010թ. սեպտեմբերի 27-ին կազմված աուդիտորական եզրակացությունը կազմված է ճիշտ մեթո¬դով և դուրս բերված արդյունքները բխում են աուդիտորներին տրամադրված փաստաթղթե¬րի տվյալներից։
Կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրա¬կա¬ցության շուրջ ՀՀ ԱՆ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի ավագ դատական փորձագետ Աշոտ Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արամ Դավթյանն ամբողջությամբ խե¬ղաթյու¬րել է թե՛ գործում առկա փաստական տվյալները, թե՛ փորձագետի եզրակա¬ցությունը։ Վերջինս դիտավորությամբ խառնել է կանխիկ վճարումները փոխանցված գու¬մարների հետ։ Ա.Դավթյանը ներկայացրել է միջնորդություններ, որոնցից յուրա¬քանչյուր հաջորդը, ըստ նրա ներկայացրած հաշվարկների, հերքում է նախորդ միջ¬նոր¬դությամբ ներկայացված հաշվարկները։ Մասնավորապես, ըստ Ա.Դավթյանի դիմումի՝ արտադրանքի հետ կապված ծախսը կազմել է 25.632.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ կանխիկ գումարով Ա.Դավթյանը կարող էր ձեռք բերել 13.375.500 ՀՀ դրամի ապրանքներ, որը փորձաքննությամբ նվազեցվել է Ա.Դավթյանի կողմից բանկից կանխի¬կացված գումարներից։ Ա.Դավթյանը հայտնել է, որ չիրացված արտադրանքի հետ կապված ծախսը կազմել է 12.540.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ ընկերության 2007թ. հաշվապա¬հական հաշվեկշռի 130 տողում արտացոլված տվյալների համաձայն` չիրացված արտադրան¬քի վրա ծախսված գումարի չափը կազմել է 10.450.000 ՀՀ դրամ։ Այսինքն, Ա.Դավթյանի կողմից դեռևս չիրացված արտադրանքի գծով ծախսերն ուռճացվել են 2.090.000 ՀՀ դրամով՝ փորձելով այդ կերպ իբր վճարված ԱԱՀ-ն և նշված գումարն անհիմն կարգով նվազեցնել բանկից կանխիկացված գումարներից։ Աշխատա¬վարձի գծով որպես ծախս Ա.Դավթյանը նշել է 8.020.000 ՀՀ դրամի մասին, մինչդեռ եկամտա¬¬հարկի և սոց. վճարների գծով պահումները կատարելուց հետո որպես աշխատա¬վարձ առձեռն կարող էր վճարվել 7.258.300 ՀՀ դրամ գումար, որը ևս նվազեցվել է բանկից կանխիկացված գումարներից։ Այսինքն, Ա.Դավթյանի փաստացի չկատարած ծախսերը վերջինս ներկա¬յացնում է որպես կատարած ծախսեր։ Արդյունքում` Ա. Դավթյանի կողմից ներկայացված 52.998.000 ՀՀ դրամ ծախսից փորձաքննությամբ ընդունվել է 31.083.800 ՀՀ դրամը /13.375.500+10.450.000+7.258.300 ՀՀ դրամ/։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի նշված հաշվար¬կային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանա¬կաշրջանի գործարքների քաղվածքի համաձայն` ընկերությունը հարկերի, տուրքերի և այլ պարտադիր վճարների դիմաց վճարումները կատարել է միայն փոխանցման կարգով, իսկ «Կոնվերս Բանկ» ՓԲԸ-ի «Կենտրոնական» մասնաճյուղի 27.09.2007թ. թիվ 000108 վճարման հանձնարարագրի անդորրագրի համաձայն` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ԱԱՀ-ի դիմաց վճարումը 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով կատարվել է Արմաիս Բեգլարյանի կողմից, ուստի նշված գումարը չէր կարող նվազեցվել Ա.Դավթյանի կողմից բանկից կանխիկացված գումար¬ներից։ Դատահաշվապահական փորձաքննության 29-րդ էջում հետազոտման է ենթարկվել Ա.Դավթյանի կողմից ներկայացված 57.106.000 ՀՀ դրամ գումարը ծախսելու հանգամանքը և մեկ առ մեկ նշվել է, որ ըստ առանձին հոդվածների` կատարվել են ծախսեր փոխանցման կարգով, որպիսիք արտացոլված են հարկային տեսչությունում վարվող անձնական հաշվի քարտերում։ Ընդ որում Ա.Դավթյանի կողմից ներկայացված թվերը չեն համապատասխանել փոխանցված գումարների չափերին։ Ինչ վերաբերվում է այն հար¬ցին, թե համաձայն հաշվետվության` պետք է հաշվարկել՝ ծախսերին 20%-ի չափով ավելացնելով ԱԱՀ-ի գումարի չափը, ապա նման հաշվարկի ձև հաշվապահական հաշվառ¬ման բնագավառում կամ հարկային օրենսդրությամբ սահման¬ված չէ։ Եզրակացության 21-րդ էջում արտացոլված տվյալներից երևում է, որ համաձայն ընկերության կողմից հարկային տեսչությանը ներկայացված ձև 2 հաշվետվության՝ իրացումից հասույթը կազմել է 53.881.200 ՀՀ դրամ։ Համաձայն հաշվապահական հաշվեկշռի տվյալների՝ 2007թ. ընթաց¬քում դեբիտորները մարել են իրենց պարտքերը՝ 5.544.000 ՀՀ դրամի չափով։ Այսինքն, ընդամենը գոյացել է 59.425.200 ՀՀ դրամի չափով դրամական միջոցներ։ 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվին մուտքագրվել է 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար, ուստի դրամարկղ պետք է մուտքագրվեր 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար /59.425.200-50.860.400 ՀՀ դրամ/, ինչը նշանակում է, որ 2007թ. ընթացքում ընկերությունն ունեցել է 49.423.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար /8.564.800+40.859.000 ՀՀ դրամ/։ Ծախսերը, համա¬ձայն ձև 2 հաշվետվության, կազմել են՝
- իրացված արտադրանքի ինքնարժեքը՝ 23.821.000 ՀՀ դրամ,
- վարչական ծախսերը՝ 9.741.000 ՀՀ դրամ,
- չիրացված արտադրանքի մնացորդը՝ 10.450.000 ՀՀ դրամ։
Ընդհանրացնելով փորձագետ Ա.Ստեփանյանը հայտնել է, որ Ընկերության ծախսերը կազմել են 44.012.000 ՀՀ դրամ, որից նվազեցվել է և պետք է նվազեց¬վեր կանխիկ գումարի հետ կապ չունեցող ծախսերը՝ 14.133.000 ՀՀ դրամի չափով։ Արդյուն¬քում պարզվել է, որ կանխիկ գումարից կարող էր ծախսվել 29.879.000 ՀՀ դրամ /44.012.000 - 14.133.000 ՀՀ դրամ/։ 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ կանխիկ գումարի պա¬կասորդը կազմել է 19.544.800 ՀՀ դրամ /49.423.800 - 29.879.000 ՀՀ դրամ/։ Հայտնել է նաև, որ հաշվարկները կատարվել են ընկերության կողմից հարկային տեսչությանը ներկա¬յաց¬ված հաշվետ¬վություն¬ների հիման վրա, իսկ Ա.Դավթյանի հարցադրումներն ամբող¬ջութ¬յամբ անհիմն են։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված` Արամ Դավթյանի անվամբ լրացված 2007թ. վերաբերող թիվ 165, 166, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178, 179 և 180 դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերի առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված` «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ի գլխամասային գրասենյակում գտնվող՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 160485155414 հաշվարկային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակաշրջանի գործարքների վերաբերյալ քաղվածքով, Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի ան¬վամբ լրացված վերոնշյալ հաշվար¬կային հաշվից 2007թ. ընթացքում 40.859.000 ՀՀ դրամ գումար կանխիկացնելու վերաբերյալ բանկային կանխիկ վճարման չեկերով, հատուկ նպա¬տակներով իրականաց¬ված աուդիտի վերաբերյալ կազմված անկախ աուդիտորական եզրակացությամբ և ՀՀ ԿԱ Պետական եկամուտների կողմիտեի Նոր Նորքի հարկային տես¬չությունից ստացված 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ 1925 գրությամբ։

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների արդյունքներով մեղադրողը 2012թ. ապրիլի 25-ին ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով որո¬շում կայացրեց ամբաստանյալ Արամ Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփո¬խելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, համա¬ձայն որի` վերջինս 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակեր¬պութ¬յուն¬ների կողմից գնված շինանյութի` բազալտե սալիկների և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամա¬նակա¬հատվածում իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Ենոքի Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործու¬նեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս և առաջացնելով ծանր հետևանքներ։
Բացի այդ, Արամ Դավթյանը Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանում ընթացող քաղաքացիական գործով հանդի¬սա¬նալով կողմ` քաղաքացիական պատասխանող, գործով ապացույցներ կեղծելու դիտա¬վո¬րությունն իրականացնելու համար կեղծել և 2010թ. հունիսի 11-ին դատարան է ներկա¬յացրել իր անվամբ լրացված 29.05.2007թ. թիվ 165, 29.05.2007թ. թիվ 166, 12.06.2007թ. թիվ 168, 28.06.2007թ. թիվ 169, 13.07.2007թ. թիվ 170, 31.07.2007թ. թիվ 171, 22.08.2007թ. թիվ 172, 09.10.2007թ. թիվ 173, 29.10.2007թ. թիվ 175, 26.10.2007թ. թիվ 174, 07.11.2007թ. թիվ 176, 06.12.2007թ. թիվ 177, 18.12.2007թ. թիվ 178, 25.12.2007թ. թիվ 179 և 29.12.2007թ. թիվ 180 /թվով 15/ դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրերը` իր համար շահավետ դատական ակտ ստանալու համար։
Դատաքննության ընթացքում վկաներ Վլադիմիր Սաֆրիդին, Լորիս Ղալ¬թաղսազյանը, Սիմոն Մինասյանը, Յուրիկ Գասպարյանը, Արամ Ժամհարյանը, Էլվարդ Բազիկյանն ըստ էության վերահաստատեցին իրենց նախաքննական ցուցմունքները` պնդե¬լով, որ բազալտի խիճը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րությունից գնել են բացառապես բան¬կային փո¬խան¬ցում¬ներով, նշված ընկերության հետ կանխիկ գործարքներ չեն կատարել։ Դատա¬րանում հրապարակվեցին և հետազոտ¬վեցին նաև վկաներ Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նույնաբո¬վանդակ ցուցմունքները։
Նրանցից Վլադիմիր Սաֆրիդին, Արամ Ժամհարյանը, Սիմոն Մինասյանը Դատա¬րանում հայտնեցին, իսկ վկաներ Լադիկ Աբովյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նախաքննա¬կան ցուց¬մունքների հրապարկմամբ պարզվեց, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հետ գործ¬նա¬կան հարաբերություններում վերջիններս շփվել են տնօրեն Արամ Դավթյանի հետ, Արմաիս Բեգլարյանը նշված գործանքներին չի առնչվել։ Մյուսները դժվարացել են վերհիշել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը ներկայացնող անձնավորությանը։
Վկա Սիրուն Սարգսյանը Դատարանում ըստ էության վերահաստատեց իր նա¬խաքննա¬կան ցուց¬մունքները։
Վկա Վահագն Աբրահամյանը վերահաստատեց նախաքննական ցուցմունքը` նշելով, որ որպես ընկերության փոխտնօրեն` բանկից` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվե¬¬հա¬մարից 2007թ. կանխիկացրած բոլոր գումարները հանձնել է Արամ Դավթյանին, ով այդ գումարները, իր ներկայությամբ գրանցելով դրամարկղային գրքում, մուտք է արել ընկերության դրամարկղ, իրեն տվել մուտքի դրամարկղային օրդերների անդորրագրեր։
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամ Դավթյանն առաջադրված մեղադ¬րան¬քում իրեն մեղավոր չճանաչեց, փորձելով կասկածի տակ դնել գումարների յուրաց¬ման փաստն ու չափն ապացուցող, մեղադրանքի հիմքում դրված ապա¬ցույցի` դատա¬հաշվա¬պահա¬կան կրկնակի փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակա¬ցության հիմնա¬վորվածութ¬յունը, ցուցմունք տալու իր իրավունքն իրա¬կանացրեց և առաջադրված մեղադրանքից պաշտ¬պան¬վելու իր մարտավարությունը կառուցեց նշված ապացույցի հիմքում ընկած մի շարք փաստաթղթերի ելակե¬տային տվյալները վիճարկելու, դատահաշվապահական նոր (կրկնակի) փորձաքննություն նշանակելու արհեստածին պայ¬մաններ և հիմքեր ստեղ¬ծելու եղանակով.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց իր մեկնաբանմամբ` կրկնակի դա¬տահաշվա¬պա¬հական փորձաքննութ¬յան հիմքում ընկած փաստաթղթերի` իր կողմից չկազմված «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռ գրառումների իսկությունը, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան ակտիվների և պասիվների գույ¬քագրման տվյալները, ինչպես նաև դատափաս¬տաթղթա¬բանական թիվ 36631001 եզրա¬կացության հետևությունների օբյեկտիվությունը, շահարկեց այն, որ դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակա¬ցություն կազմած փորձագետն որպես ելակետ է ընդունել իբր իր ղեկավա¬րած ընկե¬րութ¬յան` 2007թ. ընթացքում դրամարկղային գիրք չունենալու հանգամանքը։ Բացի այդ, ամ¬բաս¬¬տան¬յալ Ա.Դավթյանը ներկայացրեց պահան¬ջագրերի (պահեստից ապրանքների բաց¬թողման վերաբերյալ) թվով 19 պատճեններ և 1 բնօրինակ` մեկնաբանելով, թե իբր դրանք դա¬տաքննության ընթացքում իր խնդրանքով քրեական գործի նյութերից Դատարանի տրա¬մադրած պատճեններն են` միջնորդեց այդ փաս¬տաթղթերն ընդունել որպես իր կատարած ծախսերն հիմնավորող փաս¬տաթուղթ և նոր փորձաքննութ¬յուն նշանակելու հիմք։
Դատարանում նաև հայտնեց, որ Ա.Բեգլարյանին պատկանող, սակայն «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ում շահագործված անշարժ գույքի և մեքենամեխանիզացիների վարձա¬կա¬լութ¬յան համար միայն 2007 թվականի ընթացքում Բեգլարյանին առձեռն վճարել է 30.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որի վերաբերյալ պայմա¬նագիրն իր մոտ չի պահպանվել` միջնորդելով այդ տվյալները ևս ներկայացնել դատա¬հաշվապահական նոր փորձաքննութ¬յունն իրակա¬նաց¬նող փոր¬ձագետին` վարձավճարի մինիմալ չափը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. ծախսերին ավելացնելու նպատակով։ Դա այն դեպքում, երբ դեռևս 2012թ. փետրվարի 10-ին Դատարանում հարցաքննվելիս նշել էր, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության շրջանառության վերաբերյալ հարկային մարմնին մշտա¬պես ներկայացրել է ճիշտ տվյալներ, երբևէ Արմաիս Բեգլարյանը իրեն չի դիմել այդ տվյալները խեղաթյուրելու առաջար¬կով` հարկային պարտավորություններից խուսափելու առումով։ Բացի այդ, միայն դատաքննության վերջնամասում ի հայտ եկած այդ պնդումն հաստատող որևէ հիմնավորում Դատարանին չներկայացրեց, իսկ տուժողի ներկա¬յացուցիչ Ա.Բեգլարյանը հեր¬քեց իր տեխնիկան և անշարժ գույքն իբր վարձավճարով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին տրա¬¬մադրելու վերաբերյալ վերջինիս վարկածը։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը որպես 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յուն մուտք եղած կանխիկ դրամի ոչ ճիշտ հաշվարկի, դրանով իսկ կրկնակի դատա¬հաշվապահական նոր փորձաքննություն նշանակելու հիմնավորում` Դատարանին ներկա¬յացրեց նաև բնօգտագործ¬ման ծավալների կամայական, չհիմնավորված հաշ¬վարկներ, այն դեպքում, երբ դրանք փորձագիտական հետազոտությանն առնչվում են այնքանով, որքա¬նով դրանց դիմաց պետբյուջե է վճարվել որոշակի գումարներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց, որ նախորդ գործով` 2008թ. ապրիլի 25-ին իր անսպասելի կալա¬նավորման հետևանքով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը մնացել են Արմաիս Բեգլարյանի մոտ, վերջինս դրանք դիտավորյալ թաքցրել, նախաքննական մարմնին և դատահաշվապահական բնագավառի փորձագետին չի ներկայացրել` ընկերության հար¬կային պարտավորությունների բեռն արհեստա¬կանորեն նվազեցնելու, իր տնօրինության ժամանակ կատարված իրական ծախսերը թաքցնելու և իրեն քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու նպատակով, այն դեպքում, երբ Դատարանում բազմիցս հայտնեց, որ մինչև 2009թ. հունիսն իր և Ա.Բեգլարյանի փոխհարաբերությունները շարունակել են մնալ շատ լավ, դրանցում որևէ լարվա¬ծութ¬յուն չի եղել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանը նման շարժառիթ ունենալ չէր կարող։
Նշեց նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական բոլոր փաս¬տաթղթերը, այդ թվում` դրամարկղա¬յին գիրքը, մինչ իրեն ձերբակալելը գտնվել են հանքի չհրկիզվող պահա¬րանում (սեյֆում), իսկ դրա միակ բանալին` Սասուն Բեգլարյանի մոտ, ինչը վերջինս դա¬տաքննության ընթացքում հերքեց։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, որ իր մոտ է գտնվել միայն ընկերության «Առաքման» գիրքը, որն անձամբ է լրացրել և օրվա վերջին տեղադրել նույն չհրկիզվող պահարանում։
Ամբաստանյալը չընդունեց, որ Ա.Բեգլարյանն իրենից պահանջել է այդ հաշվապա¬հա¬կան փաստաթղթերը` նշելով, թե իբր նման գրություն` գրավոր պահանջ, ինքն առհասա¬րակ չի ստացել, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ այդ պահանջով դիմել է, սակայն այն մնացել է անպա¬տասխան։
Հայտնեց նաև, որ ընկերության ամենօրյա գործունեության համար անհրաժեշտ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերմամբ զբաղվել է անձամբ Ա.Բեգլարյանը, երբեմն որդու` Սասուն Բեգլարյանի հետ միասին` մոտ 70 տոննա դիզվառելանյութի ձեռքբերման համար 2007թ. ընթացքում կանխիկ եղանակով ծախսելով մոտ 25 միլիոն ՀՀ դրամ։ Նշեց, որ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերման դիմաց կանխիկ վճարումներին երեք անգամ ներկա է գտնվել անձամբ։ Դիզվառելանյութի ձեռքբեր¬ման երկու դեպքերով գումարները, համա¬պա¬տաս¬¬խանաբար` ութ և հինգ միլիոն ՀՀ դրամի չափով, Ա.Բեգլար¬յանը կանխիկ եղանա¬կով վճարել է վերջինիս ընկերոջ որդուն` գործով որպես վկա հարցաքննված Սարգիս Խանջյանին։ Մյուս դեպքում Ա.Բեգլարյանն իր ներկայութ¬յամբ մեծ գումարով դիզելային վառելանյութ է ձեռք բերել Կոտայքի մարզի Աբովյան քա¬ղաքի բենզալցա¬կայան¬ներից մեկում, բայց իրեն անհայտ կազմակերպությունից և անձից։ Երկու անգամ էլ անձնագիրը փոխանցել է Արմաիս և Սասուն Բեգլարյաններին, բանկից կանխիկացրած և դիզվա¬ռելանյութի ձեռքբերման համար առձեռն նրանց փոխանցած կանխիկ գումարների հաշվին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերութ¬յան անվամբ վճարումներ կատարելու և վճարման փաստը հաստատող այդ փաս¬տաթղթերն իրեն վերադարձնելու նպատակով։ Հերթական դատական նիստի ընթացքում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը դիզվառելանյութի կանխիկ վաճառքը հերքող, գործով վկա Սարգիս Խանջյանի դատաքննական ցուցմունքներից հետո, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն իր նախորդ ցուցմունքներից հրաժարվեց` նշելով, որ նման վճարումներ Ս.Խանջյանին չեն կատարվել` շարունակելով պնդել, թե իբր ինքը չէ դիզվառելա¬նյութի ձեռբերմամբ զբաղվել, իսկ դրա ձեռքբերման համար բանկային փոխան¬ցումները կատարել է Ընկերության հիմնադիր Ա.Բեգլարյանի ցուցումով։ Նշեց նաև, որ դիզվա¬ռելանյութի ձեռքբերմամբ Արմաիս Բեգլարյանի և Սասուն Բեգլարյանի հանձնարա¬րությամբ զբաղվել է նաև Ընկերության տրակտորիստ Հայկ Հարությունյանը, թեև վերջինս ևս Դատարանում հարցաքննվելիս հերքեց դա` ընդունելով, որ մեկ անգամ է տնօրեն Արամ Դավթյանի փոխանցած 15.000 - 20.000 ՀՀ դրամ գումար¬ով, վերջինիս հանձնարարությամբ տարաներով դիզելային վառելանյութ ձեռք բերել և իր ավտոմեքենայով հանք փոխադրել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ընդունեց մինչ նախորդ գործով ձերբակալվելը, այսինքն` 2008թ. ապրիլի 25-ը, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվետությունները կազ¬մելն ու հարկային մարմին ներկայացնելը, բացառությամբ 2007թ. հաշվեկշռի (որը պետք է կազմվեր 2008թ. ապրիլի 15-ին), ինչպես նաև 2007թ. շահութահարկի հաշ¬վարկների և ֆինանսական արդյունքների ձև 2 հաշվետ¬վությունների, որոնք ինքը չի կազմել, առա¬վել ևս` հարկային մարմին ներկայացրել, այն դեպքում, երբ այդ հաշվարկներն ու հաշվետվութ¬յունները նույնպես հիմք են ընդունվել դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննութ¬յունն իրականացրած փորձա¬գետի կողմից և նաև դրանց հիման վրա է հաշ¬վարկվել իրեն մեղ¬սագրված գումարի պակա¬սորդը։ Դատաքննական սկզբնական (2012թ. փետրվարի 10-ի) ցուցմունքում նախ` ընդու¬նեց «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. հաշվեկշիռը լրացնելու և կազմելու փաստը, իսկ հաշվեկշռի 160-րդ տողում ցույց տված պարտքի` 5.544.000 ՀՀ դրամի շուրջ հարցին պատասխանելով և այդ փաստաթղթին ծանոթանալով` տվեց իրարամերժ ցուց¬մունք` իբր 2006թ. հաշվեկշիռն լրացրած անձի ձեռագիրն իրենը չէ, տնօրենի անունից կատար¬ված ստորագրությունը նման է իր ստորագրությանը` բայց և ընդու¬նելով, որ պարու¬նա¬կութ¬յան թերթիկը, որին կից այդ հաշվեկշիռն ու այլ փաստաթղթե¬րը ներկա¬յացվել են հար¬¬կային մարմնին, գրված է իր ձեռագրով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց 2007թ. հաշվեկշռի նաև «արտադրանք» տող 130-ում արտացոլված տվյալների արժանահավատությունը, որի համաձայն` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը 2007թ. հունվարի 1-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդ չի ունեցել, սակայն 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդը կազմել է 10.450,0 հազար դրամ, այսինքն` 2007թ. տարվա վերջին այդքան գումարի արտադրանք պետք է լիներ ընկերութ¬յունում։ Այդ վիճարկումը կատարելիս հիմնվում էր այն փաստարկի վրա, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թե՛ 2007թ. հաշվեկշիռը, թե՛ հարկային մարմ¬նին ներկայացված 2007թ. ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունը ստորագրված է Արմաիս Բեգլարյանի կողմից, իսկ իր տնօրենության օրոք կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի նույն տողում արտադրանքի մնացորդը ցույց չի տվել։ Սակայն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ փաստարկն ու պատճառաբանությունները ևս անհիմն են, քանի որ արտադրանքի մնացորդին վերաբերող տվյալը` 10.450,0 հազար դրամ գումարը, իր արտացոլումն է գտել նաև ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի 4 եռամսյակների հաշվարկներով ցույց տված 44.901.000 հասույթում (առանց ԱԱՀ-ի), որոնք արդեն լրացրել, կնքել և հարկային մարմին է ներկայացրել անձամբ Արամ Դավթյանը ( ինչն ընդունել է նաև դատաքննական ցուցմուն¬քով)։ Հետևաբար, արտադրանքի մնացորդի ծավալները, դրանով պայմանավորված ընկերութ¬յան կատարած ծախսերն արհեստականորեն ուռճացնելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի դիրքորոշումն ակնհայտ է, անհիմն է և մտացածին, քանի որ եթե «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախսերն իրականում լինեին ավելին, քան 2007թ. հաշ¬վեկշռում արձա¬նագրված 10.450,0 հազար դրամն է, այն համաչափորեն պետք է աճեր նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած 2007թ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներով ցույց տրված հասույթում, որպիսի հանգամանքը բացակայում է։
Անդրադառնալով 5.544.000 ՀՀ դրամի չափով դեբիտորական պարտքի վերաբերյալ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. և 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի տվյալներին՝ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հայտնեց, որ այդ պարտքը կարող էր առաջանալ`
ա. «Արելոն» ՍՊ ընկերության կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը չփո¬խան¬ցած գումարների հաշվին` նշելով, որ այդ ընկե¬րությունը լուծարվել և իր պայմանագրային պարտավորությունը` վճարում կատարելու մասով, չի կատարել,
բ. 2005-2007թթ. ընթացքում ամեն տարի Ա.Բեգլարյանը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերութ¬յունից ձեռք է բերել 600.000-ական ՀՀ դրամ գումարի բազալտե սալիկներ, որոնց դիմաց մինչ օրս չի վճարել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ պատճառաբանություններն իրա¬կա¬¬նությանը չեն հա¬մա¬պա¬տասխանում, քանի որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաքման» գրքի հա¬մաձայն` այդ ընկե¬րութ¬յունը «Արելոն» ՍՊ ընկերությունը 2006-2007թթ. ընթաց¬քում առհա¬սարակ որևէ ապրանք չի մատա¬կարարել, իսկ 2005թ. ընթացքում մատակա¬րարել է ընդա¬մենը 1.161.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե խիճ, որի վճարման փաստի և եղանակի վերա¬բերյալ գրանցումները վերոնշյալ գրքում, բնակա¬նաբար, բացակայում են։ Բացի այդ, ըստ «Առաք¬ման» նույն գրքում 2003-2007թթ. անձամբ կատարած գրանցում¬ների` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն Արմաիս Բեգլարյանին 2007թ. մայիսի 14-ին առաք¬վել է 600.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ բազալտե սալիկներ, հետևաբար` բազալտե սալիկ¬ների ծավալների և գու¬մար¬ների մասով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքներն ուռճաց¬¬ված են։
Դատարանում ամբաստանյալն ընդունեց, որ ինքն է լրացրել և հարկային մարմին ներկայացրել ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի, պարտադիր սոցիալա¬կան ապահո¬վագրության վճարների, ֆիզիկական անձանց վճարած եկամուտ¬նե¬րի, պահված եկամտա¬հարկի վերաբերյալ հաշվարկներն ու հաշվետվությունները։ Ընդունեց նաև այն, որ ընկե¬րության իրացման շրջանառության վերաբերյալ 2007թ. չորս եռամսյակների ԱԱՀ-ի հաշ¬վարկներում իր արտացոլած թիվը` 46.205.000 ՀՀ դրամը, պետք է նույնությամբ արտա¬ցոլվեր նաև Ա.Բեգլարյա¬նի ստորագրությունը կրող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. շահու¬թա¬հար¬կի հաշվարկում և ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությու¬նում, համա¬ձայնեց այդ ելակետի մասով կրկնակի դատա¬հաշվա¬պա¬հա¬կան փոր¬ձաքննության եզրա¬¬կա¬ցության հիմնավորվածության հետ։
Նշեց նաև, որ բանկից իր և Վահագն Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացված գումարներն իր կարծիքով պատշաճ կարգով է մուտք արել ընկերության դրամարկղ` նույն օրը կազմելով մուտքի դրամարկղա¬յին օրդերներ, որոնց անդորրագրերը պահել է իր մոտ, իսկ Վ.Աբրահամյանի դեպքում` հանձնել վերջինիս։ Նշեց նաև, որ Ա.Բեգլարյանի պահանջով կանխիկացրած գումարներն անմիջապես հանձնել է նրան` առանց հանձնման վերաբերյալ որևէ փաստա¬թուղթ կազմելու, քանի որ նույն օրը Բեգլարյանն իրեն է վերա-դարձրել ստա¬ցած գումարները ծախսելու վերաբերյալ անհրաժեշտ հաշվապահական փաստաթղթերը, որոնք կցել է հաշվապահությանը։ Հետագայում, վերաձևակերպելով և փոփոխելով այդ ցուցմունքը, հաշվի առնելով, որ ընկերության դրամարկղային գիրքը չկա, նշեց, թե իբր գումարները Ա.Բեգլարյանին հանձնելիս այնուամենայնիվ դրամարկղի ելքի օրդերները լրացրել և դրանց անդորրագրերը հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, դրանք պետք է որ գտնվեն վերջինիս տանը։ Գումարն անձամբ դրամարկղ մուտք անելու վերաբերյալ օրդերների անդոր¬րագրերը պահել է ընկերության հաշվապահությունից առանձին` իր մոտ։ Առարկելով դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների դեմ` ընդունեց, որ դրամարկղի մուտ¬քի օրդերների անդորրագրերի վրա առկա համար¬ները նշել է դրամարկղային գրքի գրան¬ցում¬ների հիման վրա, այսինքն` դրանց լրացման պահին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրա¬մարկղա¬յին գիրքը եղել է իր տրամադրության տակ։ Միևնույն ժամանակ նշեց, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության կլոր կնիքն եզրակացության մեջ նշված ժամանակահատ¬վածում իր տրամադրության տակ չի եղել, գտնվել է Ա.Բեգլարյանի մոտ, այն դեպքում, երբ անդոր¬¬րագրերը կնքված են այդ կնիքով, որով փորձեց վիճարկել վերոնշյալ եզրա¬կա¬ցութ¬յան օբյեկտիվությունն ու հիմնավորվածությունը։
Բանկից կանխիկացված, սակայն իր անվամբ կազմած մուտքի օրդեր¬ների անդորրագրերի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 1.600.000 ՀՀ դրամի չա¬փով ավել մուտքագրած գումարների միջև գոյացած տարբերության վերաբերյալ հար¬ցաքննվե¬լիս նշեց, թե իբր իր անձնական, այն էլ` պարտք արած միջոցների հաշվին ներդրում է կա¬տարել «Մա¬ժեստիկ» ՍՊ ընկերությունում, այն դեպքում, երբ ընկերության հաշվեհա¬մարին գրեթե մշտապես եղել են բավարար նյութական միջոցներ, բացի այդ, շահույթի տնօրի¬նումն ու ծախսերի կատարումն Արմաիս Բեգլարյանի վրա բարդելիս` չէր վարանում իրեն ներկա¬յացնել որ¬պես ցածր վարձատրվող տնօրեն, ով իբրև կապ չի ունեցել ընկերութ¬յան ար¬տադրանքի իրացումից գոյացած դրա¬մական միջոցների տնօրինման և շարժի հետ։
Բացի այդ, որպես կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու հիմք, իսկ վերջին հաշվով` յուրացում կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրան¬քի անհիմն լինելու փաստարկ` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հղում կատարեց քրեական գործի նյութերում առկա, վերջինիս կողմից վիճարկվող փորձաքննությանը հակասող մեկ այլ` ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ում (փորձա¬գետներ Ս.Հարություն¬¬յան և Գ.Մկրտչյան) կատարված դատա¬հաշվա¬պահա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան 2010թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ 10-285 եզրակացությանը` մեկնաբանելով, որ այդ եզրա¬¬կա¬ցութ¬յան հետևությունների համաձայն` իր ղեկավարության օրոք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬¬րութ¬յան դրամարկղում պակասորդ չի առա¬ջացել, ավելին` առկա է 1.320.000 ՀՀ դրամի ավել¬ցուկ։ Դա այն դեպքում, երբ փաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության կապակցությամբ նա¬խաքննա¬կան մարմնի կողմից որպես կեղծ դիտարկված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 15 դրամարկղա¬յին մուտքի օրդերի անդորրագրերը հաշվա¬պահական բնագավառի փորձագետներ Ս.Հարություն¬յանը և Գ.Մկրտչյանը գնահատել են որպես արժանահավատ, որը և վերոնշյալ երկու եզրա¬կացությունների հետևությունների մասում առկա հակա¬սության պատճառներից մեկն է, սա¬կայն ոչ միակը։ ՀՀ «Փոր¬ձաքննութ¬¬յունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ փորձագետներ Ս.Հարությունյանը և Գ.Մկրտչյա¬նը «Մաժեստիկ» ՍՊԸ աշխա¬տակիցներ Ա.Դավթյանի և Վ.Աբրա¬համյանի կող¬մից բանկից կանխիկացված գու¬մարները համադրել են Ա.Դավթյանի կողմից կազմված դրամական մուտքի օրդերների հետ, բանկից կանխիկացված գումարների ծախսերի վերաբերյալ վերլուծութ¬յուններ չեն կատարել, ինչը կատարվել է կրկնակի դատահաշվա¬պահա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան եզրակացությամբ (փոր¬ձա¬գետ Ա.Ստեփանյան)։
Ընդունեց, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերը, այդ թվում` իր անունով լրացրած 15, իսկ Վահագն Աբրահամյանի անունով` 17 անդորրագրերը Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան Դատարան 2010թ. ներկայացրել է` հիմնավորելու, որ դրանցում նշված գումարները գոյություն են ունեցել, և դրանք բանկից կանխիկացնելուց հետո մուտք են արվել դրա¬մարկղ։
Հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, թե իբր, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, զրկված է եղել ղեկավարած ընկերության բնականոն գործունեության համար ծախ¬սեր կա¬տա¬րելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնու¬րույնաբար տնօրինելու լիազո¬րություն¬ներից, այն դեպքում, երբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության հաս¬տատված կանո¬նադրութ¬¬յան 8.6 հոդվածի համաձայն` դրանք նրա անմիջա¬կան իրավա¬սությանը վերա¬բերող հար¬ցերն էին։ Դեռ ավելին, նույն նպատակով փորձելով կատարած յուրացումները կոծ¬կել նույն կանոնադրությամբ «Մաժեստիկ» ընկերության ընդհանուր ժողովին վերա¬պահ¬ված և ոչ պատշաճ իրականացված լիազորություններով (ընկերության տարեկան հաշվետ¬վութ¬յուն¬ների, հաշվապահական հաշվեկշիռ¬ների, շա¬հույթ¬¬ների և վնասների բաշխ¬ման հաստա¬տումը)` հայտնեց, որ իր բոլոր գործողություն¬ներն ու որոշումները պայմա¬¬նա¬վորված են եղել Արմաիս Բեգլարյանի և մյուս հիմնադիր¬նե¬րի համաձայ¬նութ¬յամբ, հաս¬տատմամբ, իսկ որոշ դեպ¬քերում` Ա.Բեգլարյանի ցուցումներով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խու¬սա¬փելու նպատակ։ Դրանք հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով.


Տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի դատաքննական ցուցմունքով.
Վերջինս նշեց, որ ընկերության ղեկավարումը 2003թ. վստահել է կնոջ քրոջ որդուն` Արամ Դավթյանին, ով ղեկավարել է ընկերության ողջ գործունեություն, սակայն երբևէ իրեն գումարներ չի փոխանցել, ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը` ևս` հանձնելով միայն ընկերության կնիքը և դրոշմակնիքը որոնք Ա.Դավթյանին կալանավորելուց հետո մշտապես գտնվել են իր մոտ։ Հարկային մար¬մին¬ների հետ փոխհարաբերություն¬ներում ևս հանդես է եկել Արամ Դավթյանը, նա է կազմել հաշվետվություններն ու հաշվարկները` դրանք ներկայացնելով հարկային մարմնին։ Ընդունեց, որ նախորդ քրեա¬կան գործով կալանավորվելու պատ¬ճառով Արամ Դավթյանը չի հասցրել կազմել 2007թ. հաշվեկշիռը, շահութահարկի հաշվարկը և ֆինանսա¬կան արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունը, դրանք իր խնդրանքով կազմել և իր ստո¬րագրմանն է ներկայացրել այլ անձ, որի տվյալները դժվարացավ վերհիշել և Դատարանին հայտնել։ Հերքեց ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումներն առ այն, թե իբր ինքն է ընկերության ծախսերով զբաղվել, Դավթյանի ներկայությամբ դիզե¬լային վառելանյութ է ձեռք բերել, այդ թվում` Աբովյան քաղաքի բենզալցակայաններից մեկից։ Վերահաստատեց, որ որևէ գումար Ա.Դավթյանն իրեն կամ որդիներին չի փոխանցել, թեև, ինչպես հետագայում է պարզվել, մեծ գումարներ է կանխիկացրել և ստացել բանկում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն ունեցած հաշվեհա¬մարից, հատ¬կապես` 2007թ. դեկտեմ¬բերին։ Նշեց նաև, որ իր և Ա.Դավթյանի փոխհարաբերությունները նույնիսկ նախորդ գործով վերջինիս կալա¬նավորելուց հետո(2008թ. ապրիլից) եղել են նորմալ։ Պնդեց, որ ընկե¬րության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը, այդ թվում` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղա¬յին և առաքման գրքերը, նույնիսկ գրավոր, դիմել և 2009թ. ապրիլի 20-ին պահանջել է Ա.Դավթյանից, սակայն միևնույն է, դրանք իրեն չեն վե¬րա¬դարձվել, որի կապակցությամբ ստիպված է եղել նոր դրամարկղային և առաքման գրքեր ստանալ։ Դատարանում ներկայացրեց քաղաքա¬ցիական հայց` խնդրելով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից նախկին տնօրեն Արամ Դավթյանից բռնագանձել վերջինիս յուրաց¬րած 19.544.800 ՀՀ դրամ գու¬մարը։ Նշեց նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը հատկացված հանքում աշխատող տեխնիկան պատկանում է իրեն, սակայն դրա, հանքի անշարժ գույքի շահագործման համար որևէ գումար Ա.Դավթյանից չի պահանջել, առավել ևս` ստացել։
Վկա Սասուն Բեգլարյանը Դատարանում ըստ էութ¬յան վերահաստատեց նա¬խաքննական ցուցմունքները (թարգմանչի մասնակցությամբ)` նշելով, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության գործունեությունը ղեկավարել է իր մորաքրոջ որդին` Արամ Դավթյանը, ում ձեռ¬քին է կուտակվել նաև շա¬հույթը։ Վերջինս է վարել նաև ընկերության հաշվապա¬հութ¬յունը, կազմել և հարկային մար¬մին է ներկայացրել հաշվապահական բոլոր փաս¬տաթղթերը, հաշվարկները և հաշվետվութ¬յուն¬ները, նշանակել և ազատել ընկերությունում աշխատող անձանց։ Տնօրենի պաշտոնից ազատվելուց հետո Ա.Դավթյանը դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրան¬քագրերը և այլ փաստաթղթերն իր հորը` Արմաիս Բեգլարյանին կամ իրենց չի վերա¬դարձրել, հանձնել է միայն ընկերության կնիքը։ Ընկերության գործունեության համար անհրաժեշտ դիզվառե¬լանյութի, պահեստամասերի ձեռքբերմամբ դարձյալ զբաղվել է Արամ Դավթյանը, իսկ թե որտեղից է դրանք ձեռք բերել, կանխիկ, թե փոխանցման միջոցով, տեղյակ չէ։ Իրոք, 2007թ. կեսերից հոր` Արմաիս Բեգլարյանի հանձնարարությամբ վերահսկողություն է սահմանել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տարածքում աշխատող մեքենամեխա¬նիզա¬ցիաների նկատ¬¬¬¬մամբ` փորձելով կանխել դրանց հնարավոր թալանը, բացի այդ, Ա.Բեգլարյանի մոտ կասկածներ են ծագել, որ Ա.Դավթյանը նրան խաբում է։ Այդ ընթաց¬քում ևս «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ընկերության գործունեության հետ գրեթե որևէ առնչություն չի ունեցել, որևէ փաս¬տաթուղթ չի լրացրել, ուղղակի հետևել է հանքի մեխանիզացիաների վիճակին։ Նշել է, որ իրենց ստուգումների արդ¬յունք¬ներով պարզվել է, որ Ա.Դավթյանը 2007թ. ընթացքում, հատկապես` դեկտեմբերին, բանկից խոշոր գումարներ է կանխիկացրել, սակայն այն ընկե¬րութ¬յան գոր¬ծունեությունն ապահովելու նպատակով չի ծախսել, իրենց ևս չի փոխանցել, այլ յուրացրել է։
Հայտնել է նաև, որ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը գտնվել են Արամ Դավթյանի մոտ, վերջինս դրանց մի մասը պահել է հանքում գտնվող չհրկիզվող պահարանում (սեյֆում), որի բանալին եղել է միայն նրա մոտ։ Փաստաթղթերի մյուս մասը, ինչպես նաև կնիքը գտնվել են անմիջականորեն Ա.Դավթյանի ձեռքի տակ, մշտապես իր հետ տարել-բերել է։ Հաշվա¬պահական փաս¬տաթղթերի ձևակերպմամբ զբաղվել է բացա¬ռապես Արամ Դավթյանը։ Դժվարացել է նշել, թե Արամ Դավթյանի մոտ եղած հաշվապա¬հա¬կան փաստաթղթերում դրամարկղային գիրք եղել է, թե` ոչ` պատճառաբանելով, որ մասնագիտական այդ գիտելիքներին չի տիրապետում, հաշվապահա¬կան փաստաթղթերը չի տարբերակում։ Նշել է նաև, որ չի տիրապետում հայերեն գրավոր լեզվին, հետևաբար` ցան¬կության դեպքում անգամ չէր կարող վարել «Մաժեստիկ» ընկերության հաշվա¬պա¬հութ¬յունը, կատարել հաշվապահական ձևակերպումներ։
Հայտնել է նաև, որ նախորդ քրեական գործով հանքում խուզարկություն կատարե¬լու ժամանակ, որին մաս¬նակցել է որպես ընթերակա, ի պատասխան «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը ներկայացնելու վերաբերյալ քննիչի պահանջին` Արամ Դավթյանն այդ փաստաթղթերը չի տրամադրել և պատճառաբանելով, թե իբր սեյֆի բանալին իր մոտ չէ` պարտավորվել է դրանք ներկայացնել հետագայում։
Նշել է, որ ո՛չ ինքը, ո՛չ էլ Արմաիս Բեգլարյանը դիզելային վառելանյութի ձեռքբեր¬ման հարցերով, ինչպես նաև հաշվապահության վարմամբ չեն զբաղվել, կանխիկ գու¬մար¬ներով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության համար ծախսեր չեն կատարել, դրանցով զբաղվել է բացառապես Արամ Դավթյանը։ Իր ներկայությամբ Արամ Դավթյանը ընկերության տրակտորիստ Հայկ Հարությունյանին մի քանի անգամ կանխիկ 15-ից 20.000-ական դրամ գումարներ է վճարել տեխնիկայի շահագործման համար անհրաժեշտ դիզվառելանյութ ձեռք բերելու նպատակով, սակայն խոշոր գումարներ երբևէ չի վճարել։
«Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նախկին տրակտորիստ, պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Հայկ Հարությունյանի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ մինչև 2007թ. կեսերն աշխատել է վերոնշյալ ընկերությունում։ Երբեմն զբաղվել է դիզելային վառելանյութի ձեռքբերմամբ, Ա.Դավթյանի առաջարկով 20 լիտրա¬նոց 3-4 տարաներով երբեմն դիզելային վառելանյութ է ձեռք բերել Սարգիս Խանջյանի բենզալցակայանից և իր վարած մարդատար ավտոմեքենայով տեղափոխել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հանք, սակայն այդ վառելանյութի դիմաց վճարման հարցերին չի առնչվել, այդ վճարումները կատարել է Ա.Դավթյանի քրոջ որդին` Վահագն Աբրահամ¬յանը։ Ընկերությունից Վ.Աբրահամյանի հեռանալուց հետո Ա.Դավթյանը միայն մեկ ան¬գամ մոտ 15.000 ՀՀ դրամ գումար է իրեն տվել` դիզելային վառելանյութ ձեռք բերելու նպա¬տակով։ Հանքի տեխնիկայի պահեստամասերը հանք է բերել Վահագն Աբրահամյանը, իսկ վերջինիս հեռանալուց հետո` մեկ-մեկ նաև ինքը։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանի ցուցմունքով, ով, հանդիսանալով մի կողմից ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬¬¬նի մորեղբայրը, մյուս կողմից Արմաիս Բեգլարյանի կնոջ եղբայրը, հայտնել է, որ դեռևս 2007թ. սկզբներին իրեն է դիմել Արմաիս Բեգլարյանը` առաջարկելով վերա¬կանգ¬նել և վարել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահությունը, որը տարիներ շարունակ չէր վար¬վել։ Այդ կապակցությամբ նույն ընկերության տնօրեն Արամ Դավթյանն իր մոտ է բերել ընկերության սկզբնական հաշվա¬պահական փաստաթղթերը, այդ թվում` դրա¬մարկղա¬յին գիրքը, առաքման գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը և այլն, քանի որ վերջինս հաշվային պլանը չէր կարող ինքնուրույնաբար վարել։ Տեսնելով, որ հաշվապահությունն հնարավոր չէ վերականգնել` Ա.Բեգլարյանին առաջարկել է դիմել աուդիտո¬րական որևէ կազմակերպության, իսկ փաստաթղթերը տնօրեն Ա.Դավթյանը դարձյալ հետ է տարել։ Ի վերջո, Արմաիս Բեգլարյա¬նի խնդրանքով 2008թ. հունվարի 1-ից մինչև 2008թ. հունիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում փաստացի կատարել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվա¬¬պա¬հական ձևակերպումները, կազմել հաշվետ¬վութ¬յուններն ու հաշվարկները, որոնք ներ¬կա¬յացրել է նույն ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի ստո¬րագրմանը։ Այդ նպատակով Ա.Բեգլարյանն իրեն է տրամադրել ընկերության 2007թ. հաշ¬վեկշիռը, հիմնա¬դիր¬ների ժողովի որոշումը, ինչպես նաև ընկերության դրամարկղային և առաք¬ման նոր գրքերը։ Չի հաստատել ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը կազմելու վերա¬բերյալ ամ¬բաստանյալ Ա.Դավթյանի կասկածները` նշելով, որ այն լրացրել և կազմել են այդ պահին հարկային մարմնում աշխատող Գևորգ Եղինյանը և Արմաիս Բեգլարյանը։ Ընդունել է, որ 3 հոգուց ավել աշխատող ունենալու դեպքում ընկերությունը պետք է ունենա գանձապահ և տվյալ դեպքում տնօրեն Արամ Դավթյանը, գանձապահի պարտականութ¬յուններ իրականացնելիս, թույլ է տվել օրենքի կոպիտ խախտում։
Մեղադրող կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված, ՀՀ ԿԱ հարկային պետական ծառայության հանքարտադրողների ոլորտային հարկային տես¬չության վերահսկողության և գանձումների 1-ին բաժնի պետ աշխատած Գևորգ Եղինյանի ցուցմունքով, ով հայտնել է, որ Արմայիս Բեգլարյանին ճանաչում է որպես «Հազրավարդ» ՍՊ ընկերության տնօրենի։ Հերքել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը կազմելու վերաբերյալ վկա Բորիս Բեկլարյանի պնդումը, ինչպես նաև ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանի կասկածը` նշելով, որ հարկային մարմնի հետ փոխհարա¬բերութ¬յուն¬ներում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը մշտապես ներկայացրել է Արամ Դավթյանը։ Նշեց նաև, որ այդ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանը ոչ պատշաճ է կազմել և լրացրել հարկային մարմնին ներկայացվող հաշվարկներն ու հաշվետ¬վությունները, որի պատճառով դրանք բազմիցս վերադարձվել են նրան` վերակազմելու պահանջով։
Վկա Սարգիս Խանջյանը Դատարանում վերահաստատեց նախաքննական ցուց¬մունքները` նշելով, որ մոտ 2007թ. ընթացքում 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2667 լիտր դիզելային վառելանյութ է վաճառել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը, ծագած հարցերի շուրջ պայմանավորվել է անձամբ Ա.Դավթյանի հետ։ Նշեց, որ վերջինիս հետ իրեն ծանոթացրել է Արմաիս Բեգլարյանը։ Հերքել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը կանխիկ եղանակով դիզելային վառելանյութ վաճառելու, Արմայիս Բեգլա¬րյանից կանխիկ գումարներ ստանալու վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումները։
Փորձագետ Աշոտ Ստեփանյանը, վերահաստատելով իր կազմած կրկնակի դատա¬հաշ¬վապահական փորձաքննության 2011թ. փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 փորձագի¬տա¬կան եզրակացության շուրջ մինչդատական վարույթում տված ցուցմունքները, նշեց, որ դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացությունում կատարած վերլու¬ծութ¬յունները, հաշվարկները, իսկ վերջին հաշվով փորձագիտական հետևութ¬յուն¬ները ճիշտ են, բխում են փորձաքննության կատարման համար նրան ներկայացված նյութերից և քննիչի տրամադրած ելակետերից։ Նշեց նաև, որ հետազոտած ժամանակաշրջանի հաշ¬վա¬պա¬հական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերն իրեն չեն ներկայացվել, ուստի կանխիկ գումարների նպատակային նշանակության ծախսերն ու պակասորդի հաշ¬վարկները կա¬տարվել են ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի` 2007թ. հաշվետու տարվա հաշվեկշռի, շահութահարկի հաշվարկի, ԱԱՀ-ի հաշվարկների, կազմա¬կեր¬պության կողմից ֆիզիկական անձանց վճարված եկամուտների, պահված եկամտա¬հարկի հաշվարկների, գործատուների պարտադիր սոցիալական ապահովագրութ¬յան վճարների հաշվետվություների, բոլոր հարկատեսակների գծով հարկային տեսչութ¬յունում վարվող ընկերության անձնական հաշիվների քարտերի, «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 160485155414 հաշվարկային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակաշրջանի գոր¬ծարք¬ների վերաբերյալ քաղվածքների, ինչպես նաև հարկային, քրեական և քաղաքա¬ցիական գոր¬ծերի նյութերում առկա այլ փաստաթղթերի հիման վրա։
Սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերի` դրա¬մարկղային գրքի, հաշիվ-ապրանքագրերի, կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայա¬ցու¬ցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետա¬զոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս Դատա¬րանը ղեկավար¬վում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դրանց մեկնաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրա¬քանչ¬յուր ա¬¬պա¬ցույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ա¬պա¬¬¬¬ցույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյու¬նից։
Մ. Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ 0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրակահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման մեկնաբանության՝ հակասական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնահատումից հետո վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայա¬ցու¬ցիչ Ա.Բեգլարյանի իրա¬րա¬մերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների (այդ թվում` իրեղեն ապացույց և ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի) հետ համադրելիս և վերլուծելիս, վերջին հաշվով դրանցից արժանահավատը պար¬զե¬լիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում հետևյալ փաստերն ու հանգամանքները, անում հետևյալ դատողություն¬ները.
Վերոնշյալ վերլուծությունը կատարելիս Դատարանը հիմք է ընդունում ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքն առ այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության համար 50 միլիոն ՀՀ դրամի հարկային պարտավորության առա¬ջացման կապակցությամբ իր և Ա.Բեգլարյանի փոխ¬հա¬րաբե¬րություն¬ները սրվել են 2009թ. հունիսի 2-ին, երբ ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանը վաղե¬մութ¬յան ժամկետներն անցնելու հիմքով դադարեցրել է իր նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-րդ մասով առաջադրված մե¬ղադրանքը և կարճել թիվ ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեա¬կան գործի վարույթը։
1) «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գիրքն հաստատվել է 2002թ. դեկտեմ¬բերի 9-ին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հարկային տեսչությունում։ 2007 թվականի ըն¬թաց¬քում նոր դրամարկղային գիրք հարկային տեսչությունում չի հաստատվել, սակայն 2007թ. դրությամբ դրամարկղային գիրք կարող էր վարվել ի հաշիվ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հար¬կային տեսչության կողմից դեռևս 2002թ. դեկտեմբերի 9-ին հաստատված և «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերությանը տրամադրված դրամարկղային գրքի (չլրացված էջերի)։ Ընկերությունում կատարված հարկային ստուգման թիվ 1015854 ակտի, փոխտնօրեն Վ.Աբրա¬համյանի անվամբ 2007թ. լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդոր¬րագրերի առկա¬յութ¬յան, վկա Բորիս Բեկլարյանի, ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի դա¬տաքննական ցուց¬մունք¬ների և այլ ապացույցների պայմաններում, համոզմունք է առաջացնում, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքն այդ մասով արժա¬նահավատ է, այդպիսի գիրք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերութ¬յունը 2007թ. ընթացքում ունեցել է։
2) 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 2007թ. ընթացքում մուտքագրելու վերաբերյալ թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը, համա¬ձայն 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակա¬ցութ¬յան, կազմվել են ոչ թե 2007թ. ընթացքում` այսինքն` գումարները բանկից կանխիկացնելու (հանելու) օրը կամ դրան հաջոր¬դող օրը (ինչը «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 5-րդ մասի 3-րդ մասի ուղղակի պահանջն է), այլ 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում, ավելի հստակ` 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում, քանի որ հենց այդ օրն է դրանք քաղաքա¬ցիա¬կան պատասխանող, սույն գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` հնարավոր գույքային պատասխա¬նատ¬¬վությունից խուսա¬փելու համար։ Նշվածից հետևում է, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյա¬նի ցուցմունքը` անդորրագրերը ժամանակին, այսինքն` 2007թ. ընթացքում կազմելու վե¬րա¬բեր¬յալ, իրականությանը չի համապատաս¬խա¬նում, ընդ որում, կեղծ ապացույցներ պատ¬րաս¬տելու ժամանա¬կահատվածը (ըստ վերոնշյալ փորձա¬գիտական եզրակացության) և անմի¬ջա¬կանորեն այդ ապացույցները դատարան ներ¬կայաց¬նելու ժամա¬նա¬կահատվածը` 2010թ. հունիսի 11-ը, միմյանց համապատասխանում են։ Մեջբերված «Դրամարկղային գործառ¬նություն¬ների մասին» ՀՀ օրենքի մեկնաբանությունից ակնհայտ է նաև, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի պատ¬ճա¬ռա¬բանությունը, թե իբր օրենքով սահմանված չեն բանկից կանխի¬կաց¬¬ված (հանված) գումարները դրամարկղ մուտքագրելու որևէ ժամկետ¬ներ, անհիմն է։
3) դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի համարները լրացվում են բա¬ցա¬¬¬ռապես դրամարկղային գրքի տվյալների (գրանցումների) հիման վրա, ինչը Դատա¬րանում ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, հետևաբար` առնվազն 2009թ. հունիսի 11-ի դրությամբ` կեղծ ապացույցները (անդորրագրերը) Երևանի Ավան և Նոր Նորք վար¬չական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ներկա¬յաց¬նելու օրը, «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը գտնվել է այդ օրդեր¬ներն ու դրանց անդոր¬րագրե¬րը լրացրած և ստորագրած անձի` ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյա¬նի ձեռքի տակ, ինչը (դրամարկղային գրքի առկայությունը) Դատարանում ընդունեց նաև վերջինս։ Դատարանը նման հետևության հանգեց նախապես քննարկելով և վերլուծելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬¬նի պատ¬ճա¬ռաբանությունը` այն մասին, որ կալանավորումից առաջ` 2008թ. ապրի¬լից, կնիքը վերջ¬նա¬¬կանապես հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, ուստի չէր կարող 2009-2010թ. ընթացքում վերը նշված անդորրագրերը պատրաստել (կնքել)։ Վերոնյալ պատճա¬ռա¬բանությունն ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել է` հիմնվելով դատա¬փաս¬տաթղթա¬բանական թիվ 36631001 եզրակա¬ցութ¬յան հետևության վրա, համաձայն որի` թվով 32 անդորրագրերի վրա առկա կնիքների կա¬տարման վաղե¬մությունը պարզել հնարավոր չէ` համապա¬տաս¬խան մեթոդի¬կայի բացակայության պատճա¬ռաբա¬նությամբ։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի այդ պատճառաբանությունը դատա¬փաս¬տաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակա¬ցութ¬յան հետևութ¬յուն¬ների, տուժողի ներկա¬յացուցիչ Ա.Բեգլարյանի ցուցմունքի հետ (կնիքը վերջնա¬կա¬նապես Ա.Դավթյանից վերցնելու վերաբերյալ) համադրելով` ակն¬հայտ է, որ ընկերութ¬յան կնիքն անդորրագրերի վրա կարող էր հայտնվել մինչև Ա.Դավթյա¬նին ձերբակալելը, երբ վերջինս հաշվապահությունը կարգի բերելու, հաշվետվություններն ուղ¬ղելու պատրվա¬կներով, իրականում նաև բանկից գումարներ կանխիկացնելու նպատա¬կով, Ա.Բեգլարյանից վերցրել և օգտա¬գործել է ընկերության կնիքը` կնքելով և պահելով չլրացված դրա¬մարկղային մուտքի օրդերների ու դրանց անդոր¬րագրերի ձևաթղթերը կամ այդպիսիք նրա մոտ պահ¬պանվել են դեռևս ընկերության տնօրենի պարտականությունները կա¬տա¬րելու ժամա¬նա¬¬կա¬¬հատ¬վածից։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ փորձագիտական հետազոտության ենթարկված 2007թ. վերաբերող թվով 32 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերից կատարման վաղեմության առումով կեղծ են ճանաչվել բա¬ցառապես տնօրեն Ա.Դավթյանի կանխիկացրած գումար¬ները մուտքագրելու վերաբերյալ բոլոր 15 անդոր¬րագրերը, այն դեպքում, երբ փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանի անվամբ լրացված 17 անդորրագրերում հետազոտված ձեռա¬գիր գրա¬ռում¬ներն համապատասխանում են կա¬տար¬ման վաղեմությանը` 2007 թվա¬կանին։
Վերը նշվածը Դատարանը հաստատված է համարում նաև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով Ա.Դավթյա¬նի վերաբերյալ գործի քննությունը շարու¬նակող ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ քննչական բաժնի պետ Է.Սարիկյանին Արմաիս Բեգլարյանի` 2008թ. մայիսի 5-ին (տնօրեն Ա.Դավթյանին կալանավորելուց ընդամենը 10 օր անց) ուղղած գրությամբ, որը կնքված է «Մա¬ժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության կլոր կնի¬քով, այսինքն` 2008թ. մայիսի 5-ից ընկերության կնիքը վերջնականապես գտնվել նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի մոտ և նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից օգտագործվել չէր կարող։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հրամանով ազատված լինելով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան տնօրենի պաշտոնից, այնուամենայնիվ, շարունակելով փաստացի հանդես գալ որպես տնօրեն` 2008թ. մարտի 26-ին դիմում է ուղղել ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ հանքարտադրողների ոլոր¬տային ՀՏ պետ Ա.Կարապետյանին` խնդրելով հաստատել ստորագրության և կնիքի նմուշների քարտը, ինչպես նաև տրամադրել տեղեկանք ընկերության ՀՎՀՀ-ի վերաբերյալ` «Յունիբանկ» ներկայացնելու համար։ Դիմումը կնքված է ընկերության կլոր կնիքով, ստո¬րագրված Ա.Դավթյանի անվամբ, ինչից հետևում է, որ դեռևս 2008թ. մարտի 26-ին կնիքը գտնվել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մոտ։
4) 2007թ. հունվարին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական փաս¬տաթղթե¬¬րը, այդ թվում` դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը հաշվապահութ¬յու¬նը վերա¬կանգնելու և պատ¬շաճ վիճակի բերելու նպատակով մասնագիտությամբ հաշ¬վապահ, սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանին է ներ¬կայացրել ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, իսկ մերժումից հետո դրանք վերա¬դարձ¬վել են անձամբ վերջինիս, ինչն հաստատում է այդ փաս¬տաթղթերն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի տրա¬մադրության տակ գտնվելու վերաբերյալ Դատարանի հետևութ¬յունը։
5) 2008թ. փետրվարի 6-ին ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը դիմել է նախաքննական մարմ¬նին` խնդրելով առաքման գիրքը վերադարձնել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանի` 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն նշանակվելուց հետո ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանը նախ` նորմալ փոխհարա¬բերութ¬յուններ է ունեցել Ա.Բեգլարյանի հետ, ավելին` դեռևս վարել է այդ ընկերության հաշվապա¬հութ¬յունը։
6) 2008թ. մայիսի 22-ին նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վարչական պատաս¬խանատ¬վության` 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշիռը, շահութահարկի հաշ¬վարկը, 2008թ. ԱԱՀ-ի, եկամտահարկի հաշվարկները, բնապահպանական և բնօգտագործ¬ման վճարների հավարկ-հաշվետվությունները, ֆիզ. ծավալների և գների վերա¬բերյալ հաշվետ¬վությունը սահմանված ժամկետում հարկային տեսչություն չներկայացնելու հա¬մար, որից հետևում է, որ առնվազն 2008թ. մայիսի 22-ին հաշ¬վեկշիռը (2007թ.) և թվարկված մյուս փաստաթղթերը կազմված և հարկային մարմին ներկայացված չեն եղել, ինչը պայ¬մա¬¬¬նավորված է եղել ընկերության հաշվապահությունը վարող, հաշվարկներ և հաշ¬վետ¬վութ¬յուն¬ներ կազմող ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կալանավորմամբ (2008թ. ապրիլի 25-ին)։ Նշվածն հաստատում է նաև այն, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահությամբ է սկսել զբաղվել միայն Ա.Դավթյանին ձեր¬¬բա¬¬¬կալելուց որոշ ժամանակ անց։
7) ա. 2008թ. մայիսի 29-ի թիվ 748ա արձանագրությամբ Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վար¬չական պատասխանատվության` ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում դրա¬մարկղային նոր գիրքն հարկային տեսչություն հաստատման չներկայացնելու համար։ Դրա¬¬նից հետևում է, որ հին դրամարկղային գիրքը, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի հետ դեռևս պահպանված նորմալ փոխհարա¬բե¬րությունների պայմաններում, Ա.Բեգլարյանը չի թաքցրել, այն իրականում նրան չի փոխանցվել։
բ. 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմաիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ կայացած ժողովի (ըստ թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան քաղվածքի) ընթացքում Արմաիս Բեգլարյանը հայտարարել է, որ ընկերության նախ¬կին տնօրեն Ա.Դավթյանն իրեն է փոխանցել միայն ընկերության կնիքն ու դրոշ¬մակնի¬¬¬քը, սակայն հաշվապահական և ֆինանսական փաստաթղթերը, դրա¬մարկղա¬յին գիր¬քը չի փոխանցել, ինչը ևս հաստատում է վերը նշված դատողությունը։
գ. «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հարկային գործի համաձայն (ըստ սույն քրեական գործում առկա լուսապատճենների)` ընկերության նոր տնօրեն Ա.Բեգլար¬յանը 2008թ. հու¬նիսի 13-ին պարունակութ¬յան թերթիկին կից հարկային տեսչութ¬յուն է ներկայացրել 2007թ. հաշվեկշիռը, ֆինանսա¬կան արդյունքների մասին 2007թ. հաշ¬վետ¬վությունը, 2007թ. շահու¬թահարկի հաշվարկը, հարկային տեսչության պետին ուղղված գրությունը, ինչպես նաև 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմաիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ ժողովի թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան քաղվածքը։ Դրանով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ 2008թ. հունիսի 9-ին կազմ¬ված ժողովի թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան քաղվածքը կազմվել է ճիշտ ժամանակին (չէր կարող կազմվել հետին ամ¬սաթվով), քանզի դրա օրինակն ընդամենը 4 օր անց ներկայացվել է ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ «Հանքարտադրողների ոլորտային Հար¬կային տեսչություն»։ Հետևաբար` անա¬զա¬տության մեջ գտնվող Ա.Դավթյանի հետ դեռևս լավ փոխհա¬րաբերություններ պահպա¬նե¬լու պայման¬ներում նրան զրպարտելու, հաշվապա¬հական և ֆինանսական փաստաթղթե¬րի անհետա¬ցումը նրան անհիմն վերագրելու որևիցե շար¬ժառիթ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ունենալ չէր կարող։
դ. 2008թ. հունիսի 12-ին Ա.Բեգլարյանը հարկային մարմին է ներկայացրել դիմում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր դրամարկղային գիրքն հաստատելու խնդրանքով, և նույն օրը ստացել հաստատված թիվ 83 դրամարկղային գիրքը։
8) դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ (ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախա¬րա¬րության թիվ 14264682 անդորրագիր, ուղարկված 2009թ. ապրիլի 22-ին Արամ Դավթյանի անունով և նրա բնակության` Երևանի Դ.Մալյան 4-րդ շենքի 24 հասցեով) Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դիմել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բոլոր հաշվա¬պահական փաստաթղթերը, այդ թվում` աշխատանքային պայմանագրերը, հրամանագիրքը, աշխա¬տա¬ժամանակի հաշվարկի տեղեկագրերը և աշխա¬տա¬վարձի հաշվարկային թերթիկ¬ները վերադարձնելու պահանջով, որը մնացել է անպա¬տասխան։ Վերոնշյալից Դատարանը եզրա¬կացնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Դավթյանը ժամանակին պահանջել է վերա¬¬դարձնել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իսկ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումներն առ այն, թե իբր նման նամակ չի ստացել, հաշվապահական փաս¬¬¬տաթղթերն իր մոտ չեն մնացել, իրականությանը չեն համա¬պա¬տասխանում։
9) 2007թ. դեկտեմբերի 6-ին 11.950.000 ՀՀ դրամ, իսկ դեկտեմբերի 25-ին` 11.990.000 ՀՀ դրամ գումարներ «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից միանվագ կարգով կանխիկացումներ կատարելը, այն դեպքում, երբ ողջ 2007թ. ընթացքում միանվագ առա¬վելագույն կանխիկացումը չի գերազանցել 1.300.000 ՀՀ դրամ գումարը։
10) բանկում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից իր կամ Վ.Աբրա¬համյանի անվամբ կանխիկացրած գումարները ընկերության դրամարկղ «մուտք անելու» վերա¬բերյալ ընկերության տնօրենի, հաշվապահի և միաժամանակ գանձապահի պարտա¬կա¬նություններն համատեղող Արամ Դավթյանի կողմից, մուտքի դրամարկղա¬յին օրդեր¬ների անդոր¬րագրերի կազմումը, դրանց պահպանումը, սակայն միևնույն ժամանակ տասնյակ միլիո¬նավոր դրամ գու¬մարները նույնիսկ միանվագ կարգով Արմաիս Բեգլարյա¬նին «հանձ¬նելու» կապակցությամբ որևէ փաս¬տաթղթի, այդ թվում` դրամարկղային ելքի օրդերներ չկազմելու, դրանք չպատճենահանելու և իր մոտ չպահ¬պանելու փաստը.
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայա¬ցու¬ցիչ Ա.Բեգլարյա¬նի իրա¬րա¬մերժ ցուցմունքները վերլուծելիս և գնահատելիս, հաշվի առնելով, որ «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը վարվել է սկսած 2002 թվականից, հետազո¬տեց նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պահանջված Երևանի քրեական դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործում առկա փաստաթղթերը (հարուցվել և քննվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից հարկային պարտա¬վո¬րություններից խուսա¬փելու դեպքի առթիվ)` այն զուգորդելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի հարցաքննությունների հետ։ Հետա¬զոտման արդյունքներով պարզվեց, որ տնօրեն Ա.Դավթյանը տարբեր պատրվակ¬ներով հրաժարվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախ¬սերի վերաբերյալ 2003-2007թթ. առաջին եռամսյակի սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը` դրա¬մարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրան¬քագրերը նախաքննական մարմնին ներկայացնելուց, ընդ որում, հրաժար¬ման պատճառ¬ների մեջ երբևէ չի հիշատակել, որ հաշ¬վա¬պահական փաս¬տաթղթերն իր տրա¬մադրության տակ չեն, գտնվում են «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմ¬նա¬դիրների, այդ թվում` Արմաիս կամ Սասուն Բեգլարյա¬նի մոտ։ Այսպես,
2006թ. նոյեմբերի 23-ի թիվ 31920609 դատահաշվապահական փոր¬ձաքննութ¬յանը մասնակցելիս, ի պատասխան փորձա¬գետ Ա.Ստեփանյանի միջնոր¬դութ¬յան, տնօրեն Ա.Դավթյանը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով ներկայացրել է միայն «Առաքվող, տեղափոխվող ապրանքների գրանցման (հաշվառ¬ման)» գրքի պատ¬ճեն¬¬ները, պահանջված 370 հաշիվ-ապրանքագրերից միայն 100-ը։ Դրա¬մարկղա¬յին գիրքը կամ գոնե դրա հաստատված պատճենը փորձա¬գե¬տին չի ներ¬կա¬¬յաց¬րել, ինչպես Դատարանում նշեց` գործի հետ կապ չունենալու պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նությամբ,
- hամաձայն 2007թ. ապրիլի 4-ի թիվ 06-0405 դատահաշվապահական կրկնակի փոր¬ձաքննութ¬յան եզրակացության` պա¬հանջված վերոնշյալ փաստաթղթերից «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյա¬¬նը փորձագետին է տրա¬մադ¬րել միայն «Առաք¬ման....» գրքի պատճեն¬ները։ Մյուս փաստաթղթերը, հատկապես` դրամարկղա¬յին գիրքը, դարձյալ չի ներկա¬յացրել, ինչպես Դատարանում մեկնաբանեց` փոր¬ձաքննութ¬¬յան հետ կապ չունե¬նալու պատճառաբանությամբ,
- քննիչ Բաբայանը 2007թ. հունիսի 14-ին` ժամը 12-ից մինչև 13։05-ն ընկած ժամանակահատվածում, խուզարկություն է կատարել Ողջաբերդի բազալտի հանքա¬վայ¬րի «Լեսնոյե» տեղամասում (որին որպես ընթերակա մասնակցել է սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Սասուն Բեգլարյանը), սակայն տնօրեն Ա.Դավթյանը, որ¬պես խուզար¬կության մաս¬նակից, վերստին հրաժարվել է ընկերության հաշվապահա¬կան որևէ փաստա¬թուղթ տրամադրել, ավելին` արգելել խուզարկության կատարումը` «մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը»։ Չհրկիզվող պահարանը (սեյֆը) չի բացվել ու խուզարկվել` փականի կողպված լի¬նելու պատճառով։ Առաքման գիրքը, որն ըստ ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի դատաքննա¬կան ցուցմունքի, չպետք է օրվա այդ ժամին սեյֆի մեջ գտնվեր, նույնպես չի հայտնաբերվել և առգրավվել։
- 2007թ. օգոստոսի 13-ին տնօրեն Ա.Դավթյանն ի վերջո քննիչ Հ.Բաբայանի աշ¬խա¬տասենյակում առգրավման է ներկայացրել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաք¬ման» գրքի բնօրի¬նակը։ Առգրավման ժամանակ հայտարարարել է, որ դրա¬մարկղա¬¬յին գիրքը հարկա¬յին պարտա¬վորությունների հետ կապ չունի, և այն ներկա¬յաց¬նելն անիմաստ է համարում։ Նշված փաստաթղթի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս պնդեց, թե իբր դրա¬մարկղա¬յին գիրքը հարկային պարտավորությունների ճշգրտությունը ստուգելիս անհրա¬ժեշտ հաշվա¬պահա¬կան փաստաթուղթ չէ։
- 2007թ. դեկտեմբերի 12-ին Ա.Դավթյանին որպես մեղադրյալ հարցաքննելիս քննիչ Հ.Բաբայանը վերստին առաջարկել է ներկայացնել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության 2003-2007թթ. ծախսերն հիմնավորող հաշվապահական փաստաթղթերը` նշե¬լով, որ այն պետք է տրամադրի հարկային ստուգումն իրականացնող մարմնի աշխա¬տա¬կիցներին։ Ա.Դավթյանն այն չի տրամադրել` պատճառաբանելով, որ քննիչն իրեն ստուգ¬ման հանձնարարագիր չի ներկայացրել, ինչը պնդեց նաև Դատա¬րանում` հար¬ցաքննվելիս։ Միևնույն ժամանակ, նախաքննական այդ ցուցմուն¬քում անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամ¬յանի պար¬տա¬¬վո¬րութ¬յուններին` նշել է, որ վերջինս 2003-2007թթ. ընթացքում բանկից գումարներ է ստա¬ցել ու մուտք արել դրամարկղ, «մնացածը տնօրինել է միայն ինքը»։
Այսպիսով, գնահատելով ծախսերի վերաբերյալ սկզբնական հաշվապահական փաս¬տաթղթերի` հաշիվ-ապրանքագրերի, դրամարկղային գրքի կապակցությամբ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունք¬ները, դրանք համադրելով միմյանց և վերը շարադրված ապացույցների հետ, դրանցում նշված փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության և գնահատման արդյունք¬¬ներով` Դատարանն արժանահավատ է համարում Արմաիս Բեգլարյանի ցուց¬մուն¬քը` հաստատված համարելով այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության գործու¬նեության առա¬ջին իսկ օրվանից մինչև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով կալանա¬վորվելը ընկե¬րության սկզբնական հաշվապահական փաս¬տաթղթերը լրացրել, կազմել և անհրաժեշտութ¬յան դեպքում նաև կնքել է ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, դրանք գտնվել են վերջինիս առօրյա օգտագործման ներքո, մշտա¬պես պահվել են նրա վերահսկողության տակ։ Հնարավոր քրեաիրավական և նյութական պատասխա¬նատվութ¬յունից իրեն զերծ պահելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն է իրա¬կան շարժառիթ ունեցել նախ` իրավապահ մար¬մին¬ներից, այնուհետև` ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների փաստը բա¬ցա¬հայ¬տած Արմաիս Բեգ¬լար¬յա¬¬նից թաքցնել վերոնշյալ փաստաթղթերը, ինչը և իրակա¬նաց¬րել է։ Դատարանը եզրա¬կացնում է նաև, որ առնվազն մինչև 2009թ. հունիսը «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության նոր տնօրեն, սույն գործով տուժողի իրավահաջորդ Արմաիս Բեգլարյանը շարունակել է լավ փոխհարաբերություններ պահպանել ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի հետ, անգամ վերջինիս` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակ, հետևա¬բար` սույն գործով պարզաբանման ենթա¬կա էական հանգամանքները թաքցնելու կամ խեղաթյու¬րելու, ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նին զրպարտելու վերաբերյալ վերջինիս պատ¬ճա¬¬ռաբանություններն անհիմն են և մտացածին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬յամբ հետազոտված ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, տուժողի ներկայացուցիչ, «Մա¬ժես¬տիկ» ՍՊ ընկե¬րության հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի կողմից 2003 թվականին նշա¬նակ¬վելով որպես նշված ընկերության տնօրեն, զբաղվել է բազալտի խճի և ավազի ար¬տադրությամբ և վաճառքով։
2003թ. հոկտեմբերի 28-ին «Հայխնայբանկ» ՓԲ ընկերությունում (ներկայիս «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում) Արամ Դավթյանը բացել է ՀՀ դրամով սպասարկվող թիվ 160485155412 հաշվարկային հա¬շիվ, որի վրա են փոխանցվել իրացված ապրանքի` բա¬զալտի խճի և ավազի դիմաց տար¬բեր կազմակերպություններից փոխանցված գումարները։
2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանը, գործնական հարաբերություններ հաստատելով բազալտի խիճ և ավազ գնելու նպատակով նրան դիմած կազմակերպությունների ներկա¬յա¬ցուցիչներ Վլադիմիր Սաֆրիդիի, Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի, Սիմոն Մինասյանի, Յուրիկ Գասպարյանի, Արամ Ժամհարյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Էլվարդ Բազիկյանի հետ, լրացրել, ստորագրել և կնքել է համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր, որոնց հի¬ման վրա գնած շինանյութի դիմաց վերջիններս «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային վերոնշյալ հաշվեհամարին 2007 թվականի ընթացքում փոխանցել են 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար։
2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանի հանձնարարությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն հանդես եկած վեր¬ջինիս քրոջ որդին՝ Վահագն Աբրահամյանը, վերոնշյալ բանկից կանխիկացրել և նրան է հանձ¬նել ընդհանուր 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ, ինչպես նաև 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում անձամբ նույն բանկից կանխիկացրած 30.080.000 ՀՀ դրամ գումարներն Ա.Դավթյանը ընկերության դրա¬մարկղ փաս¬տացի մուտք չի արել, նույնիսկ դրանց ձևակերպումը պատշաճ կարգով չի իրա¬կանացրել։ Մասնա¬վորապես, «Դրամարկղային գործառ¬նությունների մասին» ՀՀ օրեն¬քի 10-րդ հոդվածի համաձայն` որպես ընկերության միաժամանակ տնօրենի և գլխա¬վոր հաշվապահի պարտակա¬նություն¬ներն իրականացնող անձ` Ա.Դավթյանն իրավունք չուներ կատարելու գանձապահի պարտականութ¬յուններ, սակայն համա¬տեղելով վերոնշյալ երեք պաշտոնները` անձամբ լրացրել և ստորագրել է դրամարկղային բոլոր փաստաթղթերը։
Խախտելով օրենքի վերոնշյալ պահանջը, օգտվելով բարեկամական կապերի ներքո իր նկատմամբ ձևավորված վստահությու¬նից, իր ձեռքում կուտակելով ծախ¬սեր կա¬տա¬րելու, ընկերության ֆինան¬սա¬կան միջոցները ինքնու¬րույնաբար տնօրինելու, մեքենա-մեխանիզացիաների վերանորոգ¬ման, արտադրության-իրացման, ինպես նաև «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապա¬հական հաշվառման անմիջական վարման, ֆինանսական հաշվետվություններ կազմելու և հարկային մարմիններում հանդես գալու գործընթացների ողջ ցիկլը` Արամ Դավթյանը ընկերության հաշվարկային հաշվից 2007թ. կանխիկացված և ստացած 40.859.000 ՀՀ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդա¬մենը 29.879.000 ՀՀ դրամը և ինչպես նաև օգտվելով սեփականատերերի իրական վերահսկողութ¬յան բացակայությունից` մնացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.000.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է, իսկ այդ հանցանքի հետքերը թաքցնելու և հնարավոր պա¬տաս¬խա¬նատ¬վությունից խուսափելու նպատակով ընկերության ծախսերն հիմնավորող սկզբնա¬կան հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղային գիրքը ընկերութ¬յան հիմնադիրներին չի վերադարձրել, թեև «Հաշվա¬պա¬հական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն` դրանց պահպանելն ու նոր տնօ¬րի¬նութ¬¬յանը հանձնելը նրա անմիջական պարտականությունն էր։
Բացի այդ, երբ Ա.Դավթյանի գործունեության հետևանքով առաջացած պակասորդի հարցը բացահայտվել է և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանը 2010թ. ապրիլի 19-ին դիմել է Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարան` Վահագն Աբրահամյանից և Արամ Դավթյանից 40.432.000 գումար բռնագանձելու պահանջով, վերջինս, օգտվելով իր տրա¬մադրության տակ գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գրքից (գրան¬ցումներից), նույն ընկերության կլոր կնիքով կնքված, սակայն անստորագիր դրա¬մարկղա¬յին մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայությունից, նույն դատարան ներկայացնելու և քաղա¬քա¬ցիաիրավական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով 2009թ. դեկ¬տեմ¬բերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում կեղծել, այ¬սինքն` հետին ամսաթվով իր անվամբ լրացրել ու ստորագրել է թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրեր` իբր 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 29-նն ընկած ժամանակահատվածում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրա¬մարկղ մուտ¬քագրելու վերաբերյալ, որոնք, ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամ¬յա¬նի անվամբ լրացված դրա¬մարկղա¬յին մուտքի օրդերների անդորրագրերի հետ մեկտեղ 2010թ. հունիսի 11-ին ներ¬կայացրել է վերոնշյալ դատարան` իր համար շահավետ դատա¬կան ակտ ստա¬նալու հա¬մար։
Այսպիսով, ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանը մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատես¬ված հանցա¬գործութ¬յուն¬ների հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդված¬ների այդ մասերով։
Թեև մեղադրող կողմը մեղադրական եզրակացությամբ, Դատարանում առա¬ջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու վերաբերյալ որոշ¬մամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրել է ևս 5.544.000 (հինգ միլիոն հինգ հար¬յուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ գումարի յուրացում, սակայն դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված ապացույցների բավարար համակցութ¬յամբ այն չհաստատվեց` նոր ապա¬ցույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորութ¬յունները սպառված լինելու պարագայում։ Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է հանել Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի ծավա¬լից հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬ծին վերաբերող փոխ¬կապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադրանքն ապացուց¬ված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապատաս¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջա¬նակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պարտա¬վոր չէ ապացուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղության ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտպա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքնե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվեց, որ 2007թ. հաշվեկշռի կազմմանն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը չի առնչվել, թեև նույն գումարը նշված է 2006 թվա¬կանին (առ 2007թ. հունվարի 1-ը) վերաբերող, անձամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կազ¬մած և 2007թ. ապրիլի 18-ին պարունակության թերթիկին կից ՀՀ ԿԱ Հարկային պետական ծառայության «Հանքարտադրողների ոլորտային հարկային տեսչություն» ներկայացրած հաշվեկշռի (2006թ.) ակտիվների մասի 160-րդ տողի (դեբիտորական պարտքեր վաճառքի գծով) հաշվետու տարվա վերջին վերաբերող սյունակում, սակայն այդ գումարը 2007թ. հուն¬վարի 1-ին մարվելու մասին նշված է բացառապես 2007թ. (առ 2007թ. դեկտեմբերի 31-ը) հաշ¬վեկշռում։ Վերջինս թեև ստորագրվել է տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի կող¬մից, սակայն դատաքննության ընթացքում չպարզվեց այն լրացրած կոնկրետ մասնա¬գետի ինքնությունը, վերջինիս միջոցով` այդ սյունակի լրացման հիմնավորվածությունը, իսկ Դատարանում հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանի և Գևորգ Եղինյանի կողմից 2007թ. հաշ¬վեկշիռը կազմելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածները ստուգվեցին և չհաս¬տատ¬վեցին։
Տվյալ պայմաններում, երբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության սկզբնական հաշվա¬պա¬հա¬կան փաստաթղթերը, դրամարկղային գիրքը, դրանց պատճենները սույն գործի, ինչպես նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պահանջված և հետազոտված ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործի նյութերում բացակայում են, ինչպես նախաքննությամբ, այն¬պես էլ դատաքննությամբ չեն պարզվել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից ար¬տադրանք գնած ու պարտք մնացած կազմակերպությունները, չի պարզվել, թե վճարումն արդյոք փաստացի կատարվել է, եթե` այո, ինչ կարգով։ Ապացույցների բավարար ամբող¬ջութ¬յամբ չեն հերքվել «Արելոն» ՍՊ ընկերության տնօրի¬նութ¬յան կողմից լուծարման կա¬պակցությամբ վճա¬րումը չկատարելու, ինչպես նաև Արմաիս Բեգլարյա¬նի կողմից երեք տարվա ընթացքում, յուրաքանչյուր տարի 600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե սալիկներ ձեռք բերելու և չվճարելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի փաս¬տարկները։ Այն, որ այդ փաստարկները մասամբ մտացածին են և անհիմն, հաստատվել է Երևանի քրեական դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործի նյութերում առկա «Առաքման» գրքի լուսապատճենի գրանցումների հետազոտմամբ, համաձայն որի` 2006-2007թթ. ընթացքում այդ ընկերությանը «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերությանն արտադրանք չի իրաց¬¬րել, իսկ Ա.Բեգլարյանը 600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բազալտե սալիկ¬ներ է ձեռք բերել միայն մեկ անգամ` 2007թ. մայիսի 14-ին։
Հետևաբար` 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացման վերաբերյալ չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մեկնաբանելով` Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացումը պետք է հանել ամբաս¬տանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալից, որի պայման¬ներում նոր դատահաշվա¬պա¬հական փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշ¬տութ¬յուն չի առաջա¬նում, քանի որ նվա¬զեցումը կատարվում է ոչ թե փորձագետի հետազո¬տած փաստաթուղթը` 2007թ. հաշվեկշիռը, ոչ հավաստի ճանաչելու կամ փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հնարավոր սխալ հաշվարկներ կատարելու հաշվին, այլ իրա¬վական հար¬թությու¬նում` 2006թ. վերջից մինչև 2007թ. վերջն ընկած ժամանակահատվածում այդ պարտքի մար¬ման հանգամանքն ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չհաստատված (չապացուցված) համարելու տեսանկյու¬¬նով։ Բացի այդ, 5.544.000 ՀՀ դրամ պարտքի մարման վերաբերյալ այլ ապացույցների բացա¬կայության պայմաններում պարզ չէ, թե հնարավոր մարումը տեղի է ունեցել մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը` նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանի նշանակումը, թե՞ դրանից առաջ, երբ իրա¬վաբանորեն, թե փաս¬տացի տնօրենի բոլոր գործառույթներն իրականացրել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը։
Դատարանը մեղադրանքի փոփո¬խություն կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջն առ այն, որ դրանով ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանի վիճակը չի վատթարացնում, նրա պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավոր¬վածութ¬յանը` Դա¬տա¬¬րանը գտնում է, որ այն նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված և դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված ապացույցներով հաստատված չէ, որպիսի հետևության է հանգում իրավական հետևյալ վեր¬լուծությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրեսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախա¬տեսում առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություն¬ներն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտա¬գործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու նպատակով օգտագործելու համար, եթե անձանց, կազմակերպության կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին պատճառվել է էական վնաս։ Նշված հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը պատասխանատ¬վութ¬յուն է նախատեսում նույն արարքի համար, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬կազ¬մի առ¬կա¬յութ¬յան հա¬մար անհ¬րա¬ժեշտ է, որ հա¬մա¬պա¬տաս¬խան ծա¬ռա¬յո¬ղի կող¬մից իր կար¬գադրիչ լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը չա¬րա¬շա¬հե¬լու հետևան¬քով ան¬ձանց, կազ¬մա¬կեր¬¬պութ¬յուն¬նե¬րի կամ պե¬տութ¬յան ի¬րա¬վունք¬նե¬րին ու օ¬րի¬¬նա¬կան շա¬հե¬րին պատ¬¬ճա¬ռվի էա¬կան վնաս, որն օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշներից է։ Էա¬կան վնա¬սն ար¬ժե¬քա¬վոր¬վող հաս¬կա¬ցութ¬յուն է, որի առկայությունը գնահատողը որոշում է ել¬նե¬լով կա¬տար¬վա¬ծ ա¬րար¬քի կոնկ¬րետ հան¬գա¬մանք¬նե¬րից՝ պատ¬ճառ¬ված վնա¬սի չա¬փից և բնույ¬թից, տու¬ժող¬նե¬րի թվից և ա¬ռանձ¬նա¬հատ¬կու¬թյուն¬նե¬րից, վնա¬սը վե¬րա¬կանգ¬նե¬լու հա¬մար պա¬հանջ¬ված մի¬ջոց¬նե¬րի ծա¬վա¬լից և այլն։ Այն կա¬րող է լի¬նել ինչ¬պես գույ¬քա¬յին (նյու¬թա¬կան վնաս, բաց թողն¬ված օ¬գուտ), այն¬պես էլ այլ (բա¬րո¬յա¬կան, ֆի¬զի¬կա¬կան, կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան) բնույ¬թի։ Նշված վնա¬սը կա¬րող է պատ¬ճառ¬վել ինչ¬պես ան¬ձանց և կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րի ի¬րա¬վունք¬նե¬րին, այն¬պես էլ հա¬սա¬րա¬կութ¬յան և պե¬տութ¬յան շա¬հե¬րին։ Տվյալ հան¬ցա¬կազ¬մը նյու¬թա¬կան է և հան¬ցա¬գոր¬ծու¬թյունն ա¬վարտ¬ված է հա¬մար¬վում հա¬մա¬պա¬տաս¬խան լիա¬զո¬րու¬թյուն¬նե¬րը չա¬րա¬շա¬¬¬հե¬լու հե¬տ¬ևան¬քով ան¬ձանց, կազ¬մա¬կեր¬պու¬թյուն¬նե¬րի, հա¬սա¬րա¬կութ¬յան կամ պե¬տութ¬յան ի¬րա¬վունք¬նե¬րին և օ¬րի¬նա¬կան շա¬հե¬րին էա¬կան վնաս պատ¬ճա¬ռե¬լու պա¬հից։ Ընդ ո¬րում հան¬ցա¬¬¬կազ¬մի առ¬կա¬յութ¬յան հա¬մար անհ¬րա¬ժեշտ է պարզել նաև քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդ¬վածով նա¬խա¬տես¬ված ա¬րար¬քի և հետևան¬քի միջև պատ¬ճա¬ռա¬կան կա¬պի առ¬կա¬յութ¬յու¬նը։
Արամ Դավթյանի վերաբերյալ մե¬ղադրա¬կան եզրակացության, ինչպես նաև նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու վե¬րա¬բերյալ մեղադրողի 2012թ. ապրիլի 25-ի որոշման համաձայն` վերջինս 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակերպությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դի¬մաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ունեցած թիվ 160485155412 հաշվար¬կային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Աբրահամյանի ան¬վամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործու¬նեութ¬յան ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթաց¬քում «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդա¬մենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս և առաջաց¬նելով ծանր հետևանքներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպումից ակն¬հայտ է, որ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը վերջինիս մեղսագրվում է և որպես յուրացված գու¬մար, այ¬սինքն` հափշտակության առարկա, և՛ որպես կազմակեպության համար ծանր հետևանք¬¬ներ առաջացրած վնաս։
Կարգադրիչ լիազորություն¬ներով օժտված անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդ¬վածով պատասխանատվության կարող է ենթարկվել, եթե իր այդ լիազորություններն օգտագործում է տվյալ կազմակերպության շահերին հակառակ, այն էլ` հատուկ նպա¬տա¬կով` իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու համար։ Վերոնշյալ հանցագործությունը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Թեև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը շատ նման է յու¬րա¬ցման հանցակազմին, սա¬կայն դրանք չեն կարող նույնանալ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմում ընկերությունը կրում է նյու¬թա¬կան վնասներ, չի ստանում ակնկալվող նյութական օ¬գուտը, այն դեպքում, երբ ուրիշի գույ¬քին ա¬պօ¬րի¬նի, ան¬հա¬տույց տիրանալու դեպքում առկա են հափշ¬տա¬կութ¬յան, տվյալ դեպքում` յուրացման հանցա¬կազմի հատ¬կա¬նիշներ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` Դատարանը նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում կայացնում է արդա¬րաց¬¬ման դա¬տավճիռ, հետևաբար` Արամ Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առա¬¬ջադրված մեղադ¬րան¬քում պետք է արդա¬րացնել` նրա արարքում հանցա¬կազմի բացա¬կայության հիմքով (ՀՀ քրեա¬կան դատա¬¬¬վա¬րական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի մեղա¬վո¬րութ¬յան վերաբերյալ վե¬րոնշյալ հետևությունների հանգեց նախապես քննարկելով և մերժելով նրա և պաշտ¬պան Գնել Նազարյանի նույնաբովանդակ և կրկնվող միջնորդությունները` 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը, փորձագիտական հետազոտության կամ ուսում¬նասի¬րության ենթարկված այլ փաստաթղթերն որպես ապացույցն անթույլատ¬րելի ճանաչելու, դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննութ¬յուն նշանակելու, վերջին հաշվով քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետանդումը դադարեցնելու, որպես իրավական հետևանք` կալանավորումը վերացնելու վերաբերյալ։
Քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու միջ¬նոր¬դություններին վերստին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բավարարվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախկինում հարուցված հետապնդումը դա¬դա¬րեց¬նե¬լու վերաբերյալ միջնոր¬դությունն առարկայազուրկ է, քանի որ մեղադրո¬ղը դա¬տաքննութ¬յան ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրան¬քը փոփոխել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նին առաջադրված մե¬ղադրան¬քը հաստատվել է դատաքննության հետազոտված թույլատ¬րելի և վերաբերյալի ապա¬ցույց¬ների բավարար համակ¬ցությամբ, հետևաբար` մե¬ղադրան¬քի այդ մասով պաշտ¬պա¬նական կողմի միջնորդություն¬ներն անհիմն են և մերժ¬ման ենթա¬կա։
Անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիր¬նե¬րի ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն «անվավեր», այսինքն` անթույլատրելի ճա¬նաչելու վերա¬բեր¬յալ միջնորդություններին, որոնց լուծումը հետաձգվել էր խորհրդակցա¬կան սենյակում անդրադառնալու պայմանով` Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ փաս¬տաթղթերը, համաձայն մեղադրական եզրակացության, ապացույց չեն ճանաչվել, հետևա¬բար` դրանք անթույլատրելի ճանաչելու պահանջն ի սկզբանե առարկայազուրկ է։ «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձա¬նագրության քաղվածքն ուսումնասիրվել է կրկնակի դատահաշվապահա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յուն կատա¬րած փորձագետի կողմից այնքանով, որքանով դրանում հիշա¬տակ¬վում է առկա ընկերութ¬յան հաշվապահական փաստաթղթերը նախկին տնօրեն Ա.Դավթյա¬նի կողմից նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանին չփոխանցելու մասին։ Ինչ վերաբերում է ընկերութ¬յան 2007թ. հաշվեկշռին, ապա այն իրոք ենթարկվել է փորձագիտական հետազոտության, դրանում արտացոլված որոշ թվաբանական տվյալներ, որպես ելակետեր, հիմք են ընդուն¬վել փորձագիտական հետա¬զոտության ընթացքում հաշվարկներ կատարելիս։ Սակայն դատաքննությամբ հետազոտ¬ված ապացույցներով պարզվեց, որ 2007թ. հաշվեկշռի մի շարք տվյալներ փոխանցվել են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ստորագրութ¬յամբ հաս¬տատված և հարկային մարմնին ներկայացված` նույն ընկերության 2006թ. հաշ¬վեկշռի, ինչպես նաև 2007թ. հաշ¬վարկ¬ների և հաշվետվությունների տվյալներից, հետևա¬բար` փորձաքննության ընթացքում հետազոտ¬ված 2007թ. հաշվեկշիռն ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյա¬նի կողմից չկազմելն ամենևին էլ կասկածի տակ չի դնում դրա վիճարկվող ելա¬կե¬տային տվյալների արժանահա¬վա¬տութ¬յունը, դրանով իսկ` դատահաշ¬վապա¬հա¬կան կրկնակի փորձաքննության եզրակա¬ցութ¬¬յան հետևութ¬յունները, իսկ վերջին հաշ¬վով` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առա¬ջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածութ¬յու¬նը։ Հետևաբար` 2007թ. հաշվեկշիռն անարժա¬նահա¬վատ համարելու հիմքերը ևս բացա¬կայում են։
Ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատարանն հաշվի է առ¬նում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրա¬վական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնա¬վորութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հան¬ցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդա¬րացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հան¬րութ¬յան հա¬մար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծան¬րաց¬¬նող հանգամանք¬նե¬րով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Սույն գործով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬¬¬ներ, Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ամուս¬նա¬ցած է, նախ¬կինում դատապարտված չէ, վատառողջ է։ Որպես ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի անձը բնութագրող հանգամանք` Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև 2009թ. հունիսի 2-ին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 դատավճռով վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը կարճվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադարեցվել է, սակայն վաղեմության ժամկետն անցնելու (ոչ արդա¬րացնող) հիմքով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դա¬տարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրա¬ժեշտութ¬յան հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրան մեղսագրվող հանցավոր արարք¬ներից առավել ծանրի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցակազմի պատժամասը` բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախա¬տեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման ենթակա են այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նա¬կելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի անձը, նրան վերագրվող բազ¬մադրվագ հանցագոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով Դատարանը գտնում է, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանն իր նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված այլընտրանքային պատժա¬տե¬սակների` ազա¬տազրկման, կալանքի կամ տուգանքի նշանակման (ընտրության) հարցին` Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրնսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ տվյալ հոդվածի շրջանակներում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը, նշանակելու պարա¬գայում։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղ¬սագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` ոչ մեծ և միա¬ժամանակ ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումա¬րելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափան¬ման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցին, վերստին քննարկելով դատական քննության ընթաց¬քում բազմիցս քննարկված և մերժված, սակայն Ա.Դավթյանի կողմից կրկին ներկա¬յաց¬ված նույնաբովանդակ միջնորդությունները` կալանավորումը վերացնելու, ավելի մեղմ խա¬փանման միջոցով փոխարինելու, կա¬լան¬քի այլընտրանքային տեսակ գրավի կիրա¬ռումը թույլատրելի համարելու վերա¬բերյալ` Դատարանը գտնում է, որ այդ միջնոր¬դութ¬յուններն անհիմն են, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նաև նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։ Միաժամանակ անդրադառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Ա.Դավթյանի պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2011թ. հոկտեմբերի 10-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2011թ. հոկտեմբերի 10-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` Դատարանը գտնում է, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանի կեղծած ապացույցները` 29.05.2007թ. թիվ 165, 29.05.2007թ. թիվ 166, 12.06.2007թ. թիվ 168, 28.06.2007թ. թիվ 169, 13.07.2007թ. թիվ 170, 31.07.2007թ. թիվ 171, 22.08.2007թ. թիվ 172, 09.10.2007թ. թիվ 173, 29.10.2007թ. թիվ 175, 26.10.2007թ. թիվ 174, 07.11.2007թ. թիվ 176, 06.12.2007թ. թիվ 177, 18.12.2007թ. թիվ 178, 25.12.2007թ. թիվ 179 և 29.12.2007թ. թիվ 180 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերն անհրաժեշտ է պա¬հել քրեական գործի հետ միասին` քրեական գործը պահելու ողջ ժամանակահատ¬վածում։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի ներկայացրած 19.544.800 ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն անհրաժեշտ է բավարարել մասնակի` 14.000.800 ՀՀ հազար դրամ գումարի չա¬փով, քանի որ դատաքննության արդյունքներով ապացուցվեց այդքան գումարի յուրացման փաստը։ Հետևաբար` ամբաստանյալ Արամ Թանգիի Դավթյա¬նից, որպես հան¬ցա¬¬գործութ¬յամբ պատճառված վնաս, բռնագանձման է ենթակա 14.000.800 (տասնչորս միլիոն ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը։
Անդրադառնալով դատական ծախսերի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ անհրա¬ժեշտ է սույն գործով կատարված դատահաշվապահական փորձաքննության 2010թ. դեկ¬տեմբերի 22-ի թիվ 10-2085 եզրակացության ծախսը` 82.440 (ութսուներկու հազար չորս հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ գումարը, բռնագանձել Արամ Դավթյանից հօգուտ պետա¬կան բյուջեի։
Համաձայն ՀՀ ԿԱ Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի աշխա¬տա¬կազ¬մից 2010թ. հուլիսի 14-ին ստացված թիվ ՍԱ-1/1552 գրության` Արամ Թանգիի Դավթյանի անվամբ Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնա¬մերձ հողամասի նկատմամբ գրանցված բաժնային սեփականության վրա նա¬խաքննա¬կան մարմնի պահանջով (որոշմամբ) կիրառվել է արգելանք, որը վերացնելու հիմ¬քերը, քաղա¬քացիական հայցի և դատական ծախսերի բռնագանձման որոշում կայացնելու պայման¬ներում, բացակայում են։
Նույն գրության համաձայն` Երևանի Դավիթ Մալյանի 19/20 շենքի 69-րդ բնակարա¬նի նկատմամբ դեռևս 2005թ. հոկտեմ¬բերի 21-ին գրանցված է ամբաստանյալ Արամ Դավթյա¬նի սեփականության իրավունքը, որը, ըստ նոտարի կողմից 2007թ. հունիսի 5-ին վավե¬րացված թիվ 2204 անշարժ գույքի նվիրատվության պայմանագրի, 2007թ. հունիսի 14-ին օտարվել է Հասմիկ Թանգիի Դավթյանին։
Անդրադառնալով քաղ-ուհի Հասմիկ Դավթյանի անվամբ հաշվառված` Երևանի Դ.Մալյան փողոցի 19/20 շենքի 69-րդ հասցեում գտնվող բնակարանի վրա դրված կա¬լանքի հիմնավորվածությանը` Դատարանը գտնում է, որ արգե¬լանքի այդ միջոցն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, որպիսի հետևության է հան¬գում հետևյալ իրա¬վական վերլուծությունների արդյունքներով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի համաձայն` գույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը և դա¬տա¬կան ծախսերն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 233-րդ հոդվածի համաձայն` գույքի վրա կալանք դնելը քրեական վարույթն իրականացնող մարմինների կողմից կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ գործով հավաքված ապացույցները բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը, մեղադրյալը կամ այն անձը, որի մոտ գտնվում է գույքը, կարող է թաքցնել, փչացնել կամ սպառել բռնագրավման ենթակա գույքը։ Նույն հոդվածի 1.1 կետի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի (.....) 175-224-րդ հոդվածների հատ¬կա¬նիշ¬նե¬րով քրեական գործի քննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինն այդ արարք¬¬ների կատարման արդյունքում ուղղակի կամ անուղղակի առաջացած կամ ստաց¬ված ամբողջ գույքի, ներառյալ` այդ գույքի օգտագործումից ստացված եկամուտների կամ այլ տեսակի օգուտների, այդ արարքների կատարման համար օգտագործված կամ օգտագործման համար նախատեսված գործիքների վրա կալանք է դնում այն հայտնա¬բերելուց հետո անհապաղ։ Այդ գույքի վրա կալանքը դրվում է անկախ հանցանք կա¬տա¬րած անձի կամ որևէ երրորդ անձի սեփականությունը հանդիսանալու կամ նրանց կող¬մից տիրապետելու հանգամանքից, որպիսի տրամաբանությամբ էլ գործել է նախաքննական մարմինը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն` Երևանի Դավիթ Մալյանի 19/20 շենքի 69 բնակարանն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը գնել է 2005թ. հոկտեմ¬բերի 17-ին, այսինքն` մինչ այդ օրը գոյացած գումարների, եկամուտների հաշվին, այն դեպքում, երբ սույն գործով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքը` յուրացումը, կատարել է 2007թ. ընթացքում, այսինքն` զուտ ժամա¬նակագրական առումով բնակարանի ձեռքբերման համար օգտագործած նյութական միջոցները չէին կա¬րող առաջանալ կամ ստացվել սույն գործով նրան մեղսագրվող հան¬ցան¬քից ստացած գույ¬քի հաշվին։ Հետևաբար, Դատարանը, տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլար¬յանի ներկայաց¬րած քաղաքացիական հայցը բավարարելու (մասնակի) պայ¬ման¬ներում, գտնում է, որ սեփականության իրավունքով գրանցված այդ բնակարանի վրա 2011թ. հոկտեմբերի 5-ին դրված արգելանքի պահպա¬նումը չի բխում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 233-րդ հոդվածի պահանջներից։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով և 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, ինչպես նաև 314.1 հոդվածի 6-րդ մասով` Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մե¬ղադ¬րան¬քում Արամ Թանգիի Դավթյանին ճանաչել անմեղ և դատարանով արդարացված` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Արամ Թանգիի Դավթյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազա¬տազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով` տուգանք 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները լրիվ գումարելով` ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և տուգանք` 400.000/չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Դավթյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2011թ. հոկտեմբերի 10-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սույն գործին կցված` Արամ Դավթյանի կազմած դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերը պահել սույն քրեական գործում։
Տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի` 14.000.800 /տասնչորս միլիոն ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը, որպես հանցա¬գործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել Արամ Թանգիի Դավթյա¬նից։
Որպես դատական ծախս` Արամ Թանգիի Դավթյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի բռնագանձել 82.440 (ութսուներկու հազար չորս հարյուր քառա¬սուն) ՀՀ դրամ գումար։
Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնամերձ հողա¬մասի նկատմամբ Արամ Թանգիի Դավթյանի անվամբ գրանցված բաժնային սեփակա¬նության վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև քաղա¬քացիական հայցով ներկա¬յացված նյութա¬կան պահանջի լրիվ բավա¬րա¬րումն ու դա¬տական ծախսի լրիվ բռնա¬գան¬ձումը։
Քաղ. Հասմիկ Թանգիի Դավթյանի անվամբ հաշվառված, Երևանի Դ.Մալյան փո¬ղոցի 19/20 շենքի (նախկինում` Գայի փողոց 1/1 շենք) 69-րդ հասցեում գտնվող բնա¬կարանի վրա դրված արգե¬լանքը վերացնել` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռն հրապարակման պահից հետո անհապաղ հանձնել Արամ Դավթյա¬նին և վերջինիս պաշտպանին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան` հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0241/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 01-12-2011
Քրեական գործի համարը 0241/01/11
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 13102311
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արամ Դավթյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով <Մաժեստիկ> ՍՊԸ-ի տնօրեն, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր օգտին օգտագործելու նպատակով իրեն վստահված գույքից 2007թ. ընթացքում առանձնապես խոշոր չափերի` 19544800 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակություն է կատարել` <Մաժեստիկ> ՍՊԸ-ի համար առաջացնելով ծանր հետևանքներ:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հայրանուն Թանգիի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 179 Մաս 3 Կետ 1
Վիճակագրական տողի համարը 6.5
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 02-12-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Վարդանյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 02-12-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 05-12-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 05-12-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 19-12-2011
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Վահագն
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 12-01-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը դատախազ Ա. Բեգինյանի` արձակուրդի մեկնելու պատճարով
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-01-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-02-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-02-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 24-02-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-03-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 22-03-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-03-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 06-04-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը մեղադրողի` վատառոջ լինելու պատճառով դատական նիստին չներկայանլու
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-04-2012
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը մեղադրողի հոսպիտալացման պատճառով
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-04-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-05-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-05-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-05-2012
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 30-05-2012
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 30-05-2012
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներով Արդարացվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ թիվ ԵԿԴ/0241/01/11





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ` Արսեն Բեգինյանի,

տուժողի ներկայացուցիչներ` Արմաիս Բեգլարյանի,
Տիգրան Մուրադյանի,


պաշտպան` Գնել Նազարյանի,


2012թ. մայիսի 30-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ա ր ա մ Թ ա ն գ ի ի Դ ա վ թ յ ա ն ի `
( ծնված 1956թ. հուլիսի 30-ին, Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթութ¬յամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառ¬ված է Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքի Շահումյան 16-րդ շենքի 37-րդ բնակա¬րանում, բնակվել է Երևանի Դավիթ Մալյան 4-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր )


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13102311 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. հունվարի 26-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանից 2010թ. հունվարի 25-ին ստացած հաղորդման հիման վրա։
2011թ. սեպտեմբերի 27-ին Արամ Դավթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, որպես խա¬փան¬ման միջոց է կիրառվել կալանավորում։
2011թ. հոկտեմբերի 10-ին մեղադրյալ Ա.Դավթյանը հայտնաբերվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահաստատել է մեղադրյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը։
2011թ. դեկտեմբերի 1-ին քրեական գործն Արամ Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին ընդուն¬¬վել վարույթ։
2012թ. ապրիլի 25-ին մեղադրողը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված լիազորությամբ, որոշում է կայաց¬րել ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Արամ Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք էր առաջադրել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով «Մաժեստիկ» սահմա¬նա¬փակ պատասխանատվությամբ ընկերության (այսուհետ` Ընկերության) տնօրեն, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր օգտին օգտագործելու նպատակով իրեն վստահված գույքից 2007թ. ընթացքում կատարել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակություն, որով այդ ընկերության համար առաջացրել է ծանր հետևանք¬ներ։
Ըստ նախաքննական մարմնի` 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակեր¬պությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փո¬խանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում Ա.Դավթյանն իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մար¬տի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատ¬վա¬ծում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Ենոքի Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առա¬ջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գու¬մարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ըն¬թաց¬քում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կան¬խիկ գումարից ընկերության գործունեության նպա¬տակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չա¬փերի գույքային վնաս` առա¬ջացնելով ծանր հետևանքներ։
Բացի այդ, Ա. Դավթյանը, սեփական կարիքների համար օգտագործելու նպատա¬կով, 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում պատրաստել է, իսկ այնուհետև՝ 2010թ. հունիսի 11-ին Ավան և Նոր-Նորք վարչա¬կան շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանում օգտագործել է իր անվամբ լրացված և իր կող¬մից ստորագրված 2007թ. ընթացքում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ յուրացման համար պատաս¬խանատ¬վութ¬յունից ազա¬տող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների ակնհայտ կեղծ անդորրագրեր։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության մեղադրող կողմը հանգել է նախաքննությամբ ձեռք բերած և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի իրարամերժ ցուցմունքներով` այն մասին, որ մի դեպ¬քում իր և Վահագն Աբրահամյանի կողմից 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշ¬վարկային հաշվից կանխիկացված գումարները մուտքագրել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության դրա¬մարկղ և կատարել անհրաժեշտ ծախսեր՝ ծախսային մասն հասցնելով մինչև 80.000.000 ՀՀ դրամի։ Մյուս դեպքում հայտնել է, որ բանկից կանխի¬կացված գումարները դրա¬մարկղ մուտքագրելուց հետո իր կողմից ձևակերպվել են առհա¬շիվ գործարքներ և մինչև 2007թ. մայիսի 1-ը նշված գումարներն առձեռն և փաստացի հանձնվել են «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանին, իսկ 2007թ. մայիսի 1-ից հետո՝ նշված ընկերության աշխա¬տակից Սասուն Բեգլարյանին։ Երրորդ դեպքում հայտնել է, որ 2007թ. դեկտեմբերին կանխիկացված գումարները առձեռն հանձնել է Արմաիս Բեգլարյանին ողջ տարվա ընթաց¬քում օգտագործված դիզելային վառելիքի պարտքը վճարելու համար։ Մեկ այլ դեպքում հայտ¬նել է նաև, որ 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվից իր անվամբ կան¬խի¬կացված գումարները ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ անդորրագրերը կազմվել են 2007թ. ընթացքում, ապա, հերքելով առաջին տարբերակը, հայտնել է, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերի լրացման համար օրենքը ժամանակային առումով սահմանափակում չի նախատեսում, և երբ ցանկացել է, այն ժամանակ էլ լրացրել է։
Տուժողի ներկայացուցիչ՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ կնոջ քրոջ որդին՝ Արամ Դավթյանը, 2003թ. մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ն հանդիսացել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրենը, իսկ մինչև 2008թ. ապրիլը շարունակել է փաստացի կատարել տնօրենի գործառույթները՝ լրաց¬նելով և պետական մարմիններում ներկայացնելով 2007թ. վերաբերյալ բոլոր հաշվետվութ¬յուն¬ները, այդ թվում` ընկերության 2007թ. տարեկան հաշվեկշիռը։ Ա.Դավթյանին հանձնվել է ընկե¬րութ¬յանը տրամադրված՝ Երևան քաղաքի Անտառային 1 հասցեում գտնվող բազալտի հանքի ղեկավարումը, որտեղ վերջինս զբաղվել է բազալտի խճի ար¬տադրությամբ և վաճառքով։ Դեռևս 2003թ. հոկտեմբերի 28-ին Ա.Դավթյանի կողմից «Հայխնայբանկ» ՓԲԸ-ում բացվել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշիվը, որի վրա փոխանցվել են ընկերության տարբեր գործարքներից, մասնավորապես` բազալտի խճի վաճառքից գոյացած գումարները։ Ըստ բանկային կանխիկ վճարման չեկերի՝ 2007թ. ըն¬թացքում Ա. Դավթյանը պատրաստած չեկերով ընդհանուր առմամբ բանկից կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ այն ժամանակ փոխտնօրեն հանդես եկած վերջինիս քրոջ որդու՝ Վահագն Աբրահամյանի անվամբ՝ 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. դեկտեմբերի 6-ին, 18-ին և 25-ին Ա.Դավթյանը ընդհանուր առմամբ կանխիկացրել է 25.240.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշված գումարները վերջինս բանկային հաշվից կանխիկ ստացել է, որի մասին վկայում են համապատասխան բանկային չեկերը, սակայն ընկերության դրամարկղ չի մուտքագրել, քանի որ գումարները մուտ¬քագրելու վերաբերյալ որևէ փաստաթուղթ գոյություն չունի, հետևաբար` ընկերության նպա¬տակ¬ների համար չեն օգտագործվել։ 2010թ. սեպտեմբերի 27-ին, անկախ աուդիտորական կազմակեր¬պութ¬յան կողմից ընկերությունում կատարված աուդիտորական հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 2007թ. ընթացքում Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի կողմից բանկից կանխիկացված գումարներից 20.128.200 ՀՀ դրամը ընկերության կարիքների համար չի ծախսվել, այլ յուրացվել է։ Ձմռան ամիսներին բազալտի հանքը չի շահագործվում, գետինը սառչելու պատճառով, իսկ 2007թ. դեկտեմբերին կանխիկացված գումարները նման պայմաններում չէին կարող ծախսվել ընկերության կարիքների համար, չէին կարող այդ գումարներից աշխատավարձեր վճարվել։ Նշված հանգամանքը ևս խոսում է այն մասին, որ այդ գումարները Ա. Դավթյանի կողմից յուրացվել են։ Թեև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հանդիսացել է ընկերության տնօրենը, սակայն տեղյակ չի եղել ընկերության հաշվարկային հաշվում առկա մոտ 25.000.000 ՀՀ դրամ գումարի մասին՝ պատճառաբանելով, որ եթե տեղյակ լիներ այդ մասին, ապա միջոցներ կձեռնարկեր, որ Ա.Դավթյանը բանկում գործարք կատարելու իրավունք չունենար։ 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2007թ. դեկտեմ¬բերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանը 4-5 անգամ, յուրա¬քանչյուր անգամ 3-4 օրով իրենից վերցրել է ընկերության կնիքը և դրոշմակնիքը՝ իբր աշխատանքային գործունեության ընթացքում կիսատ մնացած հաշվապահական փաստաթղթերը, հիմնականում հաշվետվությունները, գրելու, կնքելու և ներկայացնելու համար, սակայն որևէ նոր կազմված և կնիքված փաստաթուղթ ընկերություն չի ներկա¬յացրել։ Հետո է հասկացել է, որ նշված ժամանակահատվածում կնիքի և դրոշմակնիքի օգնությամբ Ա.Դավթյանը շարունակել է բանկից գումար կանխիկացնել և հափշտակել։ Ա. Դավթյանը, քաջատեղյակ լինելով, որ 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից ինքն է հանդիսացել ընկերության տնօրենը, շարունակել է հանդես գալ որպես ընկերության շինծու տնօրեն և 2007թ. դեկտեմբերին կանխիկացրել ու հափշտակել է ընկերության գումարներից։ Ա.Դավթյանի պաշտոնավարման ժամանակահատվածում բազալտի խճի արտադրության, իրացման, գումարների փոխանցման և կանխիկացման հարցերով չի զբաղվել, հաշվա¬պա¬հական որևէ փաստաթուղթ չի ստորագրել։ Ա. Դավթյանն է պայմանավորվածություն ձեռք բերել տարբեր կազմակերպությունների հետ, նրանց վաճառել բազալտի խիճը և տնօրինել փոխանցված գումարները։ Վառելիքի, պահեստամասերի և այլ պարագաների ձեռք բերման հետ կապված ծախսերը ևս կատարել է Ա. Դավթյանը։ Հաշվարկային հաշվից կանխիկացված գումարներից Ա. Դավթյանը ոչ իրեն, ոչ էլ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնա¬կիցներ Սասուն և Սամվել Բեգլարյաններին երբեք գումար չի տվել։ Ա. Դավթյանն ընկե¬րութ¬յու¬նում կատարել է նաև հաշվապահի ու գանձապահի ֆունկցիաները, սակայն 2007թ. վերջինս իրեն հանձնել է միայն ընկերության կնիքը և դրոշմակնիքը, այլ հաշվա¬պահական փաստաթղթեր չի հանձնել, ինչով պայմանա¬վորված 2009թ. ապրիլի 20-ին գրությամբ Ա. Դավթյանից պահանջել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը և մինչ օրս որևէ պատասխան չի ստացել։ Հարկային տեսչությանը կա¬տարված հարցմամբ պարզվել է, որ ընկերությունում դրամարկղային գիրք գոյություն չի ունեցել, ինչի բացա¬կա¬յութ¬յան պայմաններում Ա.Դավթյանը չէր կարող դրամարկղային մուտքի օրդերներ լրաց¬նել։
Վերոնշյալն Արմաիս Բեգլարյանը պնդել է Արամ Դավթյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության ժամանակ։
Վկա, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնակից Սասուն Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իր հայրը՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանը, ընկերությանը տրամադրված՝ Երևան քաղաքի Անտառային 1 հաս¬ցեում գտնվող բազալտի հանքի ղեկավարումը 2003 թվականից հանձնել է իր մորաքրոջ որդուն՝ Արամ Դավթյանին, որը մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը իրականացրել է տնօրենի ֆունկցիաները։ Արմաիս Բեգլարյանից տեղեկացել է, որ 2007թ. «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին բազալտի խճի վաճառքից փոխանցված գումարներից Ա.Դավթյանը կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ, իսկ այն ժամանակ ընկերության փոխտնօրեն հանդիսացած Վահագն Աբրահամյանի անվամբ՝ 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ, որոնցից ավելի քան 20.000.000 ՀՀ դրամը հափշտակել է։ Մինչ այդ ընկերութ¬յան հաշվարկային հաշվի և դրա վրա փո¬խանցված գումարների մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել։ Բազալտի խճի ար¬տադրության իրացման գումարների փոխանցման և կանխիկացման հարցերով չի զբաղվել, հաշվապահական կամ ՍՊԸ-ի ներքին կանոնադրությանը վերաբերվող որևէ փաստաթուղթ չի ստորագրել։ Ա.Դավթյանն է պայմանավորվածություն ձեռք բերել տարբեր կազմա¬կեր¬պությունների ներկայացուցիչների հետ, նրանց վաճառել բազալտի խիճը և տնօրինել փոխանցված գումարները։ Վառելիքի, պահեստամասերի և այլ պարագաների հետ կապված ծախսերը ևս կատարվել են Ա.Դավթյանի կողմից։ Հաշվարկային հաշվից կան¬խի¬կացված գումարներից Ա.Դավթյանը ոչ իրեն, և ոչ էլ Ա. Բեգլարյանին և եղբորը՝ Սասուն Բեգլարյանին երբեք գումար չի տվել։ Նշել է նաև, որ 2007թ. դեկտեմբերին Ա.Դավթյանը կանխի¬կաց¬րել է ավելի քան 25.000.000 ՀՀ դրամ գումար և հափշտակել այն, սակայն վերջինս 2007թ. սեպտեմ¬բերի 26-ից հետո այլևս չի աշ¬խատել ՍՊԸ-ում և չէր կարող բանկից կանխիկացված գումարները ծախսել նպատակային, ընկերության կարիքների համար։ Եթե ժամանակին տեղյակ լիներ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվի մասին, թույլ չէր տա, որ 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հետո Ա.Դավթյանը գումարներ կանխիկացնի։ Հայտնել է, որ 2007թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Ա.Դավթյանը Արմաիս Բեգլարյանից մի քանի անգամ վերցրել է ընկերության կնիքը՝ իբր աշխա¬տանքային գործունեության ընթացքում համապատասխան փաստաթղթերի, հիմնականում հաշվետվությունները գրելու և ներկայացնելու համար և հենց այդ ժամանակ էլ պատ¬րաստել և կնքել է բանկից գումար կանխիկացնելու չեկերը և կանխիկացրել գումարները։ Հայտնել է, որ Ա.Դավթյանը հաշվարկային հաշիվը բացելու ժամանակ և հետո այդ մասին ոչ իրեն, ոչ էլ Արմաիս և Սամվել Բեգլարյաններին չի հայտնել։ Ա.Դավթյանն է կատարել նաև ընկերության հաշվապահի և գանձապահի ֆունկցիաները, իսկ ընկերության հաշվար¬կային հաշվից կանխիկացված գումարները ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերա¬բեր¬յալ որևէ հաշվապահական փաստաթուղթ գոյություն չունի, այդպիսիք Ա.Դավթյանն իրենց չի փոխանցել։
Վկա, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնակից Սամվել Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2003 թվականին հայրը՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանը, Երևան քաղաքի Անտառային 1 հասցեում գտնվող բազալտի հանքի ղեկավարումը հանձնել է իր մորաքրոջ որդուն՝ Արամ Դավթյանին, որը մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը փաստացի իրականացրել է ընկերության տնօրենի ֆունկցիաները, իսկ մինչև 2008թ. ապրիլ ամիսը շա¬րու¬նակել է ղեկավարել հանքի գործունեությունը՝ կապված բազալտի խճի արտադրության և վաճառքի հետ։ Արմաիս Բեգլարյանից տեղեկացել է, որ 2007թ. ընթացքում «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին բազալտի խճի վաճառքից փոխանցված գումարներից Ա.Դավթյանը կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ, իսկ այն ժամանակ ընկերության փոխտնօրեն հանդիսացած Վահագն Աբրահամյանի անվամբ՝ 10.779.000 ՀՀ դրամ, որոնցից մոտ 20.000.000 ՀՀ դրամը Ա.Դավթյա¬նը հափշտակել է։ Ընկերության նշված հաշվարկային հաշվի, դրա վրա փո¬խանցված գումարների մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել, հանքի գործունեությանը չի խառնվել, հանք չի գնացել, բազալտի խճի արտադրության, իրացման և գումարների փո¬խանցման ու կանխիկացման հարցերով չի զբաղվել, որևէ հաշվապահական փաստաթուղթ չի ստորագրել։ Հաշվարկային հաշվից կանխիկացված գումարներից Ա.Դավթյանն իրեն երբեք գումար չի տվել, իրեն շահաբաժին չի վճարվել։ Արմաիս Բեգլարյանը և եղբայրը՝ Սասուն Բեգլարյանը բազալտի խճի արտադրութ¬յան, իրացման, գումարների փոխանցման, կանխիկացման և դրանք տնօրինե¬լու հարցերին չեն խառնվել։ Այլ կազմակեր¬պությունների հետ գործնական հարաբերություններն հաստատել է հենց Ա.Դավթյանը, որը և կանխիկացրել ու տնօրինել է փոխանցված գումարները։ Ա.Դավթյանն այդ գումարներից ոչ Արմաիս Բեգլարյանին, ոչ էլ Սասուն Բեգլարյանին չի վճարել։ Եթե ընկերության համար կատարվել են ծախսեր, ապա դրանք նույնպես կատարվել են Ա.Դավթյանի կողմից։ 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից մոտ 25.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Ա.Դավթյանը կանխիկացրել է 2007թ. դեկտեմբերին և այդ գումարները նպատակային չեն օգտագործվել։ 2007թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Ա.Դավթյանը Արմաիս Բեգլարյանից մի քանի անգամ վերցրել է ընկերության կնիքը` իբր աշխատանքային գործունեության ընթացքում կիսատ մնացած հաշվապահական փաս¬տաթղթերը, հիմնա¬կանում` հաշվետվությունները կազմելու և ներկայացնելու համար և հավանաբար հենց այդ ժամանակ էլ պատրաստել և կնքել է բանկից գումարները կանխի¬կաց¬նելու վերաբերյալ չեկերն ու 2007թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին կանխիկացրել գումարներ։
Մասնագիտությամբ հաշվապահ, գործով որպես վկա հարցաքննված Սիրուն Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերից Ա.Բեգլարյանի խնդրանքով անհատույց վարելով նշված ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը` պարզել է, որ 2007թ. ընթացքում «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում բացված «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ՀՀ դրամով սպասարկվող հաշվարկային հաշվին փոխանցվել է 50.866.729 ՀՀ դրամ գումար, փոխանցումները կատարվել են խճի ձեռքբերման դիմաց տարբեր ընկերությունների կողմից։ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից ընդհանուր առմամբ ելքագրվել է 50.860.483 ՀՀ դրամ գումար և բանկի մնացորդը 2008թ. հունվարի 1-ի դրությամբ կազմել է 6.246 ՀՀ դրամ։ Նշված հաշվարկային հաշվից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արամ Դավթյանի և փոխտնօրեն Վահագն Աբրա¬համյանի անվամբ կանխիկացվել է 40.882.980 ՀՀ դրամ գումար, որից 30.080.000 ՀՀ դրամը՝ Ա.Դավթյանի, իսկ մնացածը՝ Վահագն Աբրահամյանի անվամբ։ Ա.Դավթյանի և Վ.Աբրա¬համյանի կողմից կանխիկացված գումարների մասին են վկայել բանկային քաղվածքների և բանկային չեկերի պատճենները։ Համաձայն օրենքի` կանխիկացված գումարները դրամարկղի մուտքի օրդերների միջոցով պետք է մուտքագրվեին կազմակերպության դրա¬մարկղ, որի մասին պետք է նշվեր նաև դրամարկղային գրքում։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում դրամարկղային գիրք գոյություն չի ունեցել, ինչի մասին վկայել է հարկային տեսչությանը կատարված հարցման պատասխանը, համաձայն որի` հարկային մարմնի կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի համար դրամարկղի գիրք չի կնքվել և չի համարակալվել, քանի որ ըն¬կե¬¬րութ¬յունը համապատասխան դիմում չի ներկայացրել։ Դրամարկղային գրքի բացակա¬յութ¬յան պայ¬ման¬ներում հնարավոր չէ դրամարկղի մուտքի օրդերներ լրացնել և գումար մուտքագրել։ Ընկերությունում այլ փաստաթղթեր չեն եղել, որոնք կարող էին հաստատել Ա.Դավթյանի կողմից կանխիկացված գումարները ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու և նշված գումարները կազմակերպության համար նպատակային ծախսելու վերաբերյալ։ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում հաշվապահական հաշվառում չի վարվել և բացակայել են հաշվապահական հաշվառման հետևյալ փաստաթղթերը՝ հրամանագիրքը, առաքվող, տեղափոխվող ապրանքների գիրքը, դրամարկղային գիրքը, գրանցամատյանը, հասույթի վերաբերյալ գիրքը, աշխատակիցների աշխատանքային պայմանագրերը, աշ¬խա¬տաժա¬մա¬նակի հաշվարկման տեղեկագրերը, աշխատավարձերի վճարման ցուցակ¬ները։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր և տնօրեն Ա. Բեգլարյանից տեղեկացել է, որ բանկից կանխիկացված գումարները ընկերության դրամարկղ չեն մուտքագրվել, այլ մնացել են Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի մոտ։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի նախկին փոխտնօրեն, գործով վկա Վահագն Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ նշված ընկերության փոխտնօրեն աշխատած ժամանակ կատարել է իր մորեղբոր՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արամ Դավթյանի հանձնարա¬րություն¬ները։ Մասնավորապես լրացրել է հաշվապահական համապատասխան փաս¬տաթղթեր և դրանց միջոցով կատարել բանկային գործարքներ՝ գումարային փոխանցում¬ներ և գումարի կանխիկացում։ Իր կողմից լրացված փաստաթղթերով «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ից 2007թ. ընթացքում կանխիկացրել է ընդհանուր առմամբ 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար, որոնք առձեռն հանձնել է Արամ Դավթյանին, որն էլ իր հերթին նշված գումարների վերաբերյալ իրեն է հանձնել դրամարկղային մուտքի օրդերների անդոր¬րագրեր։ Ընկերությունում հաշվապահ և գանձապահ չի եղել, ուստի նրանց գործառույթ¬ները կատարել է տնօրեն Արամ Դավթյանը։ Հայտնել է նաև, որ կանխիկացված գումար¬ներն ինքը չի տնօրինել, դրանց օգտագործմանը, տեղաբաշխմանը, շարժին չի մասնակցել, և այդ ֆունկցիաները, որպես տնօրեն, կատարել է Արամ Դավթյանը։
«Արկադի-Վլադիմիր» ՍՊ ընկերության տնօրեն, գործով վկա Վլադիմիր Սաֆրիդիի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2007թ. «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բազալտի հանքում հանդիպելով նշված ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանին և նրանից տեղեկանալով, որ հանքի բոլոր գործերով զբաղվում է Արամը, որը հանքի և տնօրենն է և հաշվապահը, ծանոթացրել է վերջինիս հետ։ Գործնա¬կան հարաբերությունները հաստատվել են Արամի հետ, Երևանի գաջի գործարանի հարևանությամբ գտնվող բազալտի հանքում հանդիպել է Արամի հետ և յուրաքանչյուր անգամ նրան պատվիրել պահանջվող բազալտի խճի քանակը։ Իր ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաներով տեղափոխել պատրաստի բազալտի խիճը, որից հետո կատարել է գումարային փոխանցումները։ Եղել են նաև դեպքեր, երբ Արամի զանգով գումարն ավելի շուտ է փոխանցվել, քան ստացել է բազալտի խիճը։ Կանխիկ գումարով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից բազալտի խիճ չի գնել, այլ բոլոր գործարքները կատարվել են փոխանցումներով։ 2007թ. մարտի 20-ից մինչև 2007թ. մայիսի 24-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում գնված 1400մ3 բազալտի խճի դիմաց ընդհանուր առմամբ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին փոխանցվել է 6.720.000 ՀՀ դրամ գումար։
«Երջրմուղ-Կոյուղշին» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Լադիկ Աբովյանի ցուցմունք¬ներով` այն մասին, որ իր և «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արամ Դավթյանի միջև հաս¬տատվել են գործնական հարաբերություններ և 2007թ. ընթացքում պարբերաբար Ա.Դավթյա¬¬¬նից ավազ է գնել։ Յուրաքանչյուր անգամ անհրաժեշտ ավազի քանակը պատ¬վիրել է Ա. Դավթյանին, իր բեռնատար ավտոմեքենաներով տեղափոխել ավազի հանքից։ Յուրաքանչյուր խմբաքանակ ավազը գնելու վերաբերյալ Ա.Դավթյանի կողմից լրացվել և ստորագրվել է հաշիվ-ապրանքագիր։ Ավազի խմբաքանակները ստանալուց հետո գումա¬րային փոխանցումները կատարել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին, ընդ որում փոխանցումները կատարվել են յուրաքանչյուր ամսվա վերջում այդ ամսվա ընթացքում գնված ավազի դիմաց՝ իր և Ա.Դավթյանի միջև եղած բանավոր պայմանավորվածության համաձայն։ Կանխիկ գումարով երբեք «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից ավազ չի գնել։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչել, նրանց հետ չի առնչվել, այլ ավազի գնման և գումարի փոխանցման հետ կապված բոլոր հարցերը իր հետ կարգավորել է Արամ Դավթյանը։ 2007թ. ապրիլի 9-ից մինչև 2007թ. հուլիսի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդհանուր առմամբ 315,6մ3 ավազ, որի դիմաց նշված ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին փոխանցվել է 236.700 ՀՀ դրամ գումար։
«Երկնաքեր» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Սերգեյ Դրմոյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007թ. մայիսի 14-ին կազմված հաշիվ-ապրանքագրի համաձայն «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից նշված օրը գնել է 42մ3 բազալտի խիճ և 56մ3 ավազ, գնած շինանյութի ընդհանուր արժեքը կազմել է 243.600 ՀՀ դրամ, որից 158.400 ՀՀ դրամը դեռևս 2007թ. ապրիլի 10-ին, իսկ 80400 ՀՀ դրամը՝ 2007թ. մայիսի 21-ին փոխանցել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվար¬կային հաշվին։ Նշված ՍՊԸ-ից կանխիկ գումարով շինանյութ չի գնել, այլ նշված գոր¬ծարք¬ները կատարվել են միայն փոխանցումներով։ Արամ Դավթյանին չի մտաբերել, սակայն հայտնել է նաև, որ հաշիվ-ապրանքագրի վրա որպես տնօրեն նշված է «Ա.Դավթյան» գրառումը, կատարված է ստորագրություն և հաշիվ-ապրանքագիրը կնքված է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի կնիքով։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչել, նրանց հետ գործարքներ չի կատարել։
«Մետթրեյդ» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Լորիս Ղալթաղսազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Մետթրեյդ» ՍՊԸ-ի հաշվապահական փաստաթղթերի ուսումնասի¬րութ¬յու¬նից պարզել է, որ 2007թ. հունիսի 1-ին լրացված և կնիքված հաշիվ-ապրան¬քագրի համա¬ձայն «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից գնել է 182.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքով 32մ3 բազալտի խիճ։ Ըստ բանկային փոախնցումների վերաբերյալ կազմված փաս¬տաթղթե¬րի՝ երևում է, որ 2007թ. հունիսի 1-ին և 13-ին «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին յուրա¬քանչյուր անգամ փոխանցվել է 96.000-ական ՀՀ դրամ գումար։ Հայտնել է նաև, որ ըստ հաշիվ-ապրանքագրի երևում է նաև, որ տնօրեն բառի ներքևի տողում առկա է «Ա.Դավթյան» գրառումը, իսկ դրա ներքևում՝ նաև ստորագրությունը։
«Կամրջային երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների գործարան» ՓԲԸ-ի նախագահ և տնօրեն, գործով վկա Սիմոն Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի աշխատակիցներից ճանաչել և ճանաչում է միայն Ա.Դավթյանին որպես նշված ընկերության տնօրենի կամ հանքի վարիչի, որի հետ կատարել է բոլոր գործնական հարա¬բե¬րությունները՝ բազալտի խիճ գնելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ։ 2007 թվականին, առաջին անգամ Արամ Դավթյանին հանդիպելով գաջի գործարանի հարևա¬նությամբ գտնվող բազալտի հանքում, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել վերջինիս հետ բազալտի խիճ գնելու հարցում, որից հետո իր և Ա.Դավթյանի միջև գործնական հարաբերությունները կարգավորվել են նաև հեռախոսի միջոցով։ Յուրաքանչյուր անգամ անհրաժեշտ բազալտի խճի քանակը պատվիրել է Ա.Դավթյանին, իր բեռնատար ավտոմեքենաներով տեղափոխել այն գործարան։ Գնված բազալտի խճի դիմաց Արամ Դավթյանի կողմից լրացվել, կնքվել և ստորագրվել են համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր։ Գնված բազալտի խճի դիմաց գումարային փոխանցումները կատարել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին, իսկ կանխիկ գումարով «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հետ երբևէ գործարքներ չի կատարել։ Հայտնել է նաև, որ Ա.Դավթյանից բացի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ չի առնչվել։ 2007թ. ապրիլի 9-ից մինչև 2007թ. հուլիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդհանուր առմամբ 180մ3 բազալտի խիճ, որի դիմաց նշված ՍՊԸ-ի բանկային հաշվին է փոխանցել 1.080.000 ՀՀ դրամ գումար։
«Յու-Վ-Շին» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Յուրիկ Գասպարյանի ցուցմունքով ` այն մասին, որ ըստ հաշիվ-ապրանքագրի 2007թ. հոկտեմբերի 30-ին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից գնել է 113մ3 բազալտի խիճ, գումարը կազմել է 813600 ՀՀ դրամ, որը «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին է փոխանցվել 2007թ. նոյեմբերի 16-ին։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է միայն նշված խմբաքանակի բազալտի խիճը, բազալտի խճի կամ շինանյութի գնման դեպքեր կամ կանխիկ գումարով գործարքներ չեն եղել։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցներին չի ճանաչել, նրանց հետ չի առնչվել, բացի այն աշխատակցից, որը ստորագրել և կնքել է հաշիվ-ապրանքագիրը, իսկ ըստ հաշիվ-ապրանքագրի վրա առկա գրառումների՝ որպես մատակարար և տնօրեն հանդես է եկել Ա.Դավթյանը։
«Դորմարկեր» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Արամ Ժամհարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ըստ 2007թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված հաշիվ-ապրանքագրի՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդհանուր 204000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 34մ3 բազալտի խիճ։ Գումարը մինչ խիճը գնելը՝ 2007թ. նոյեմբերի 5-ին, փոխանցել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է ընդամենը նշված խմբաքանակի բազալտի խիճը, կանխիկ գումարով նշված ընկերության հետ գործարքներ չեն կատարել։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ չի առնչվել, բացի այն աշխա¬տակցից, ում կողմից լրացվել, ստորագրվել և կնքվել է նշված հաշիվ-ապրանքագիրը։ Հենց նշված անձնավորության հետ առաջին անգամ հանդիպել է հանքում, պայմանավորվա¬ծութ¬յուն ձեռք բերել, որից հետո նրա պահանջով փոխանցել է գումարը, իսկ հետո ստացել 34մ3 բազալտի խիճը։ Ըստ հաշիվ-ապրանքագրի վրա առկա գրառումների որպես մատակարար, տնօրեն հանդես է եկել Ա. Դավթյանը, որի կողմից կատարվել են հաշիվ-ապրանքագրի վրա առկա գրառումները, ստորագրությունը և որի համար ինքը գործնական հարաբերություն¬ներ է հաստատել բազալտի խիճը գնելու և գումարը փոխանցելու հարցում։
«Խաչհար» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Աշոտ Բաղդասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի աշխատակիցներից միայն Արամ Դավթյանի հետ է հաս¬տատել բազալտի խիճ գնելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ բոլոր գործնական հարաբերությունները։ Ա.Դավթյանի հետ հանդիպել է հանքում, իսկ դրանից հետո իր և Ա.Դավթյանի միջև գործնական հարցերը կարգավորվել են հեռախոսակապի միջոցով, անգամ վերջինս բազմիցս գնացել է իր հիմնարկ։ Առկա հաշիվ-ապրանքագրերի և վճարման հանձնարարագրերի համաձայն՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից ընդհանուր առմամբ գնել է 1,484մ3 բազալտի խիճ, գումարը կազմել է 7.123.000 ՀՀ դրամ, որն ամբողջությամբ փոխանցվել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին։ Կանխիկ գումարով նշված ընկերությունից խիճ չի գնել։ Հայտնել է նաև, որ թեև ճանաչում է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի աշխատակից Արմաիս Բեգլարյանին, սակայն վերջինս բազալտի խիճ գնելու հետ կազմված գործարքներին չի խառնվել, այդ գործարքներն ամբողջությամբ կատարվել են իր և Ա.Դավթյանի միջև ձևավորված բանավոր պայմանավորվածություն¬նե¬րի համաձայն, անգամ հաշիվ-ապրանքագրերի վրա առկա են եղել նրա կողմից կատար¬ված գրառումները, ստորագրությունը և նրա ազգանունը։ Հայտնել է նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ չի առնչվել։
«Մկրտիչ Խանջյան» ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ, գործով վկա Սարգիս Խանջյա¬նի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2005թ. կամ 2006թ. Արմաիս Բեգլարյանի միջոցով ծանո¬թացել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸի տնօրեն Արամ Դավթյանի հետ, որից հետո գործնական հա¬րա¬բերությունները «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի դիզելային վառելիք վաճառելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ հաստատվել են իր և Արամ Դավթյանի միջև։ Յուրաքանչյուր խմբաքանակ դիզելային վառելիքը պատվիրել է Արամ Դավթյանը, իսկ գումարը, բանավոր պայմանավորվածության համաձայն, փոխանցել է կամ վառելանյութը գնելուց առաջ կամ հետո։ 2007թ. ընթացքում ընդհանուր առմամբ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին վաճառել է 2667 լիտր դիզելային վառելիք, գումարը կազմել է 800.100 ՀՀ դրամ, այն ամբողջությամբ մինչև 2007թ. հուլիսի 12-ը փոխանցել է «Մկրտիչ Խանջյան» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվին։ Ընդամենը նշված խմբաքանակի դիզելային վառելիք է վաճառել 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին, գործարքները կատարվել են միայն փոխանցումներով, կանխիկ գումարով «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ն իրենց ընկերությունից վառելանյութ չի գնել։ Արմաիս Բեգլարյանը և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցներ նշված գործանքներին չեն միջամտել, չեն առնչվել։
«Մոստովիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն, գործով վկա Էլվարդ Բազիկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ բազալտի խիճ գնելու և գումարները փոխանցելու վերաբերյալ գործնական բոլոր հարաբերությունները հաստատվել են իր և «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արամ Դավթյանի միջև։ Յուրաքանչյուր խմբաքանակ բազալտի խիճը գնելու ժամանակ հեռախոսով կապ է հաստատել Ա.Դավթյանի հետ և պայմանավորվել քանակի և գնի հարցում։ Բազալտի խիճը «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է միայն փոխանցումներով, կանխիկ գործարքներ նշված ընկերության հետ չեն կատարվել։ Երևան քաղաքի Անտառային 1 հասցեում գտնվող հան¬քի սեփականատեր Արմաիս Բեգլարյանը նշված գործանքներին չի առնչվել։ բացի Արամ Դավթյա¬նից «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցների չի ճանաչում, նրանց հետ գոր¬ծարքներ չի կատարել։ 2007թ. դեկտեմբերի 5-ի ամսաթվով կազմված հաշիվ-ապրանքագրի համա¬ձայն՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ից գնել է 2000մ3 բազալտի խիճ, որի գումարը` 12.000.000 ՀՀ դրամը, 2007թ. դեկտեմբերի 5-ին Ա. Դավթյանի պահանջով փոխանցել է նշված ընկե¬րութ¬յան բանկային հաշվին։ 2007թ. դեկտեմբերի 20-ին նույն ընկերությունից գնել է ևս 2000մ3 բազալտի խիճ և 12.000.000 ՀՀ դրամ գումարը 2007թ. դեկտեմբերի 21-ին փոխանցել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային հաշվին։
Դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված` Արամ Դավթյանի անվամբ լրացված 07.11.2007թ. թիվ 176, 29.05.2007թ. թիվ 165, 29.05.2007թ. թիվ 166, 12.06.2007թ. թիվ 168, 28.06.2007թ. թիվ 169, 13.07.2007թ. թիվ 170, 31.07.2007թ. թիվ 171, 09.10.2007թ. թիվ 173, 22.08.2007թ. թիվ 172, 29.10.2007թ. թիվ 175, 26.10.2007թ. թիվ 174, 18.12.2007թ. թիվ 178, 06.12.2007թ. թիվ 177, 25.12.2007թ. թիվ 179 և 29.12.2007թ. թիվ 180 /թվով 15/ դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրերում առկա բոլոր ձեռագրի գրա¬ռումներն ու ստորագրություններն ունեն մինչև 1 /մեկ/ տարվա կատարման վաղե¬մություն` հաշ¬ված փորձաքննության կատարման օրվանից։ Այսինքն, դրանք կատարվել են 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության 2011թ. փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային հաշվի քաղ¬վածք¬ներով «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ում ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվից 2007թ. ընթացքում ընկերության տնօրեն Ա. Դավթյանի կողմից կանխիկացվել է 30.080.000 ՀՀ դրամ, իսկ փոխտնօրեն Վ. Աբրահամյանի կողմից 10.779.000 ՀՀ դրամ, ընդա¬մենը՝ 40.859.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության արդյունքում առաջացել է ևս 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Հաշվի առնելով, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից 29.05.2007թ-ից մինչև 29.12.2007թ. ընկած ժամանակահատվածում բանկից ստացված 30.080.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարների վերաբերյալ կազմված թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերն արժանահավատ չեն և իրավական գնահատման արդյունքում թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը դիտվել են կեղծ, իսկ ընկերության փոխտնօրեն Վ. Աբրահամյանի կողմից 12.03.2007թ-ից մինչև 31.05.2007թ. ընկած ժամանակահատվածում բանկից ստացված 10.779.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար¬ների վերաբերյալ կազմված թվով 16 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը թեև ժամանակագրական առումով կարող են դիտվել արժանահավատ, սակայն «Դրա¬մարկղա¬յին գործառնությունների իրականացման» կարգի, «Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի պահանջներից ելնելով, դրամարկղային գիրք չվարելու պայմաններում՝ ընդամենը ստացված 49.423.800 /30.080.000+10.779.000+8.564.800/ ՀՀ դրամ կանխիկ գու¬մարները հաշվապահական հաշվառման տեսանկյունից չեն կարող դիտվել որպես ընկե¬րության դրամարկղ մուտքագրված գումարներ։
Հաշվի առնելով այն, որ ընկերության հետազոտվող ժամանա¬կաշրջանի հաշվապա¬հական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերը չեն պահպանվել և փորձագետին չեն ներկայացվել, ուստի վերոնշյալ փոր¬ձաքննութ¬յամբ կանխիկ գումարների նպատակային նշա¬նա¬կության ծախսերն ու պակա¬սոր¬դի հաշվարկները կատարվել են երկու տարբերակ¬ներով՝ ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի։
Առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 2007թ. ընթացքում «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված ընդամենը 40.859.000 ՀՀ դրամ գու¬մարից ընկերության գործունեության նպատակներով ըստ փորձաքննությանը տրա¬մադրված փաստաթղթերի կարող էր ծախսվել 20.633.820 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 2007թ. ընթացքում «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ գումարից ընդամենը 49.423.800 /30.080.000+10.779.000+5.564.800/ ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկե¬րության գործունեության նպատակներով, ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաս¬տաթղթերի, կարող էր ծախսվել ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի 2007թ.հաշվապահական հաշվառման սկզբնական փաս¬տաթղթե¬րի բացակայության պայմաններում, ինչպես աուդիտորական եզրակացությամբ, այնպես էլ վերոնշյալ փորձաքննությամբ դրամարկղի կանխիկ գումարի պակասորդը դուրս է բերվել ընկերության հարկային գործում առկա 2007թ. հաշվետու տարվա հաշվեկշռի, շահութահարկի հաշվարկի, ԱԱՀ-ի հաշվարկների, կազմակերպության կողմից ֆիզիկական անձանց վճարված եկամուտների, պահված եկամտահարկի հաշվարկների, գործատուների պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների հաշվետվությունների, բոլոր հարկա¬տեսակների գծով հարկային տեսչությունում վարվող ընկերության անձնական հաշվի քարտերի, բանկում ունեցած ընկերության հաշվարկային հաշվի շարժի, ինչպես նաև հարկային, քրեական և քացաքացիական գործերի նյութերում առկա այլ փաս¬տաթղթե¬րի հիման վրա։
Ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի՝ առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 31.12.2007թ. դրությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառված նյութական վնասի չափը կազմում է 20.225.180 ՀՀ դրամ, իսկ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաներում՝ 19 544 800 ՀՀ դրամ գումար։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանը քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն, բանկից ստացված 10.779.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարները հանձնել է Ա. Դավթյանին։ Վերջինս իր անվամբ բանկից ստացել է ևս 30.080.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Նման պայմաներում փորձաքննությամբ հիմք է ընդունվել այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում 31.12.2007թ. դրությամբ առաջացած 20.225.180 ՀՀ դրամ, կամ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում՝ 19.544.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի պակասորդի նյութական պատասխանատու անձն հանդիսացել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Ա.Դավթյանը։
Փորձաքննությանը տրամադրված հարկային, քրեական և քաղաքացիական գործերի նյութերում բացակայում է որևէ հաշվետվություն՝ առաջացած պակասորդի վերա¬բերյալ։
«Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի համաձայն՝
1/ կազմակերպության գործադիր մարմնի ղեկավարը /այսուհետ՝ կազմակերպության ղեկավարը/ պատասխանատվություն է կրում հաշվապահական հաշվառումը կարգավորող իրավական ակտերի պահանջներին համապատասխան հաշվապահական հաշվառում կազմակերպելու համար։
2/ Հաշվապահական հաշվառման աշխատանքների ծավալից կախված կազմա¬կերպության ղեկավարն իրավունք ունի հաշվապահական հաշվառումը վարել՝
- կառուցվածքային ստորաբաժանում համարվող հաշվապահական ծառայության միջոցով,
- կազմակերպության աշխատակիցն համարվող հաշվապահի միջոցով,
- հաշվապահական ծառայություններ մատուցող կազմակերպության կամ անհատ ձեռնարկատերերի, իսկ կուսակցությունների, հասարակական և կրոնական կազմակեր¬պությունների համար նաև անհատ ձեռնարկատեր չհանդիսացող ֆիզիկական անձանց միջոցով,
- անձամբ։
3/ Կազմակերպության ղեկավարը պարտավոր է՝
ա/ սահմանել կազմակերպության հաշվապահական հաշվառման քաղաքա¬կա¬նութ¬¬յունը՝ հաշվապահական հաշվառում վարելու և ֆինանսական հաշվետվություններ կազ¬մելու նպատակով կիրառվող սկզբունքների, հիմունքների, եղանակների, կանոնների, ձևերի և արարողակարգերի ամբողջությունը,
բ/ ապահովել հաշվապահական հաշվառում վարելը, ֆինանսական հաշվետվութ¬յուններ կազմելն ու ներկայացնելը։
«Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի 25-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Կազմակերպության ղեկավարը և հաշվապահական հաշվառ¬ման կազմակերպման և վար¬ման համար պատասխանատու այլ անձինք հաշվապահական հաշվառման մասին օրենսդրութ¬յան խախտումների համար պատասխանատվություն են կրում օրենքով սահ¬ման¬ված կարգով»։
«Լեգալ Աուդիտ» ՍՊ ընկերության որակավորված աուդիտոր Ս.Եղիազարյանի և ընկերության աշխատակից Հ.Մարտիրոսյանի կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի 2007թ. ընթաց¬քում բանկային հաշվից ելքագրված «կանխիկացված» գումարների հետագա տնօրինման և օգտագործման վերաբերյալ կազմված փաստաթղթերի՝ օրենսդրության պահանջներին համապատասխանության, ինչպես նաև այդ գումարների ծախսման ուղղությունների արժանա¬հավատության նպատակներով իրականացված աուդիտի վերաբերյալ 2010թ. սեպտեմբերի 27-ին կազմված աուդիտորական եզրակացությունը կազմված է ճիշտ մեթո¬դով և դուրս բերված արդյունքները բխում են աուդիտորներին տրամադրված փաստաթղթե¬րի տվյալներից։
Կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրա¬կա¬ցության շուրջ ՀՀ ԱՆ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի ավագ դատական փորձագետ Աշոտ Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արամ Դավթյանն ամբողջությամբ խե¬ղաթյու¬րել է թե՛ գործում առկա փաստական տվյալները, թե՛ փորձագետի եզրակա¬ցությունը։ Վերջինս դիտավորությամբ խառնել է կանխիկ վճարումները փոխանցված գու¬մարների հետ։ Ա.Դավթյանը ներկայացրել է միջնորդություններ, որոնցից յուրա¬քանչյուր հաջորդը, ըստ նրա ներկայացրած հաշվարկների, հերքում է նախորդ միջ¬նոր¬դությամբ ներկայացված հաշվարկները։ Մասնավորապես, ըստ Ա.Դավթյանի դիմումի՝ արտադրանքի հետ կապված ծախսը կազմել է 25.632.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ կանխիկ գումարով Ա.Դավթյանը կարող էր ձեռք բերել 13.375.500 ՀՀ դրամի ապրանքներ, որը փորձաքննությամբ նվազեցվել է Ա.Դավթյանի կողմից բանկից կանխի¬կացված գումարներից։ Ա.Դավթյանը հայտնել է, որ չիրացված արտադրանքի հետ կապված ծախսը կազմել է 12.540.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ ընկերության 2007թ. հաշվապա¬հական հաշվեկշռի 130 տողում արտացոլված տվյալների համաձայն` չիրացված արտադրան¬քի վրա ծախսված գումարի չափը կազմել է 10.450.000 ՀՀ դրամ։ Այսինքն, Ա.Դավթյանի կողմից դեռևս չիրացված արտադրանքի գծով ծախսերն ուռճացվել են 2.090.000 ՀՀ դրամով՝ փորձելով այդ կերպ իբր վճարված ԱԱՀ-ն և նշված գումարն անհիմն կարգով նվազեցնել բանկից կանխիկացված գումարներից։ Աշխատա¬վարձի գծով որպես ծախս Ա.Դավթյանը նշել է 8.020.000 ՀՀ դրամի մասին, մինչդեռ եկամտա¬¬հարկի և սոց. վճարների գծով պահումները կատարելուց հետո որպես աշխատա¬վարձ առձեռն կարող էր վճարվել 7.258.300 ՀՀ դրամ գումար, որը ևս նվազեցվել է բանկից կանխիկացված գումարներից։ Այսինքն, Ա.Դավթյանի փաստացի չկատարած ծախսերը վերջինս ներկա¬յացնում է որպես կատարած ծախսեր։ Արդյունքում` Ա. Դավթյանի կողմից ներկայացված 52.998.000 ՀՀ դրամ ծախսից փորձաքննությամբ ընդունվել է 31.083.800 ՀՀ դրամը /13.375.500+10.450.000+7.258.300 ՀՀ դրամ/։ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի նշված հաշվար¬կային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանա¬կաշրջանի գործարքների քաղվածքի համաձայն` ընկերությունը հարկերի, տուրքերի և այլ պարտադիր վճարների դիմաց վճարումները կատարել է միայն փոխանցման կարգով, իսկ «Կոնվերս Բանկ» ՓԲԸ-ի «Կենտրոնական» մասնաճյուղի 27.09.2007թ. թիվ 000108 վճարման հանձնարարագրի անդորրագրի համաձայն` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ԱԱՀ-ի դիմաց վճարումը 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով կատարվել է Արմաիս Բեգլարյանի կողմից, ուստի նշված գումարը չէր կարող նվազեցվել Ա.Դավթյանի կողմից բանկից կանխիկացված գումար¬ներից։ Դատահաշվապահական փորձաքննության 29-րդ էջում հետազոտման է ենթարկվել Ա.Դավթյանի կողմից ներկայացված 57.106.000 ՀՀ դրամ գումարը ծախսելու հանգամանքը և մեկ առ մեկ նշվել է, որ ըստ առանձին հոդվածների` կատարվել են ծախսեր փոխանցման կարգով, որպիսիք արտացոլված են հարկային տեսչությունում վարվող անձնական հաշվի քարտերում։ Ընդ որում Ա.Դավթյանի կողմից ներկայացված թվերը չեն համապատասխանել փոխանցված գումարների չափերին։ Ինչ վերաբերվում է այն հար¬ցին, թե համաձայն հաշվետվության` պետք է հաշվարկել՝ ծախսերին 20%-ի չափով ավելացնելով ԱԱՀ-ի գումարի չափը, ապա նման հաշվարկի ձև հաշվապահական հաշվառ¬ման բնագավառում կամ հարկային օրենսդրությամբ սահման¬ված չէ։ Եզրակացության 21-րդ էջում արտացոլված տվյալներից երևում է, որ համաձայն ընկերության կողմից հարկային տեսչությանը ներկայացված ձև 2 հաշվետվության՝ իրացումից հասույթը կազմել է 53.881.200 ՀՀ դրամ։ Համաձայն հաշվապահական հաշվեկշռի տվյալների՝ 2007թ. ընթաց¬քում դեբիտորները մարել են իրենց պարտքերը՝ 5.544.000 ՀՀ դրամի չափով։ Այսինքն, ընդամենը գոյացել է 59.425.200 ՀՀ դրամի չափով դրամական միջոցներ։ 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվին մուտքագրվել է 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար, ուստի դրամարկղ պետք է մուտքագրվեր 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար /59.425.200-50.860.400 ՀՀ դրամ/, ինչը նշանակում է, որ 2007թ. ընթացքում ընկերությունն ունեցել է 49.423.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար /8.564.800+40.859.000 ՀՀ դրամ/։ Ծախսերը, համա¬ձայն ձև 2 հաշվետվության, կազմել են՝
- իրացված արտադրանքի ինքնարժեքը՝ 23.821.000 ՀՀ դրամ,
- վարչական ծախսերը՝ 9.741.000 ՀՀ դրամ,
- չիրացված արտադրանքի մնացորդը՝ 10.450.000 ՀՀ դրամ։
Ընդհանրացնելով փորձագետ Ա.Ստեփանյանը հայտնել է, որ Ընկերության ծախսերը կազմել են 44.012.000 ՀՀ դրամ, որից նվազեցվել է և պետք է նվազեց¬վեր կանխիկ գումարի հետ կապ չունեցող ծախսերը՝ 14.133.000 ՀՀ դրամի չափով։ Արդյուն¬քում պարզվել է, որ կանխիկ գումարից կարող էր ծախսվել 29.879.000 ՀՀ դրամ /44.012.000 - 14.133.000 ՀՀ դրամ/։ 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ կանխիկ գումարի պա¬կասորդը կազմել է 19.544.800 ՀՀ դրամ /49.423.800 - 29.879.000 ՀՀ դրամ/։ Հայտնել է նաև, որ հաշվարկները կատարվել են ընկերության կողմից հարկային տեսչությանը ներկա¬յաց¬ված հաշվետ¬վություն¬ների հիման վրա, իսկ Ա.Դավթյանի հարցադրումներն ամբող¬ջութ¬յամբ անհիմն են։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված` Արամ Դավթյանի անվամբ լրացված 2007թ. վերաբերող թիվ 165, 166, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178, 179 և 180 դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերի առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված` «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ի գլխամասային գրասենյակում գտնվող՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 160485155414 հաշվարկային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակաշրջանի գործարքների վերաբերյալ քաղվածքով, Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի ան¬վամբ լրացված վերոնշյալ հաշվար¬կային հաշվից 2007թ. ընթացքում 40.859.000 ՀՀ դրամ գումար կանխիկացնելու վերաբերյալ բանկային կանխիկ վճարման չեկերով, հատուկ նպա¬տակներով իրականաց¬ված աուդիտի վերաբերյալ կազմված անկախ աուդիտորական եզրակացությամբ և ՀՀ ԿԱ Պետական եկամուտների կողմիտեի Նոր Նորքի հարկային տես¬չությունից ստացված 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ 1925 գրությամբ։

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների արդյունքներով մեղադրողը 2012թ. ապրիլի 25-ին ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով որո¬շում կայացրեց ամբաստանյալ Արամ Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփո¬խելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, համա¬ձայն որի` վերջինս 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակեր¬պութ¬յուն¬ների կողմից գնված շինանյութի` բազալտե սալիկների և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամա¬նակա¬հատվածում իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Ենոքի Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործու¬նեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս և առաջացնելով ծանր հետևանքներ։
Բացի այդ, Արամ Դավթյանը Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանում ընթացող քաղաքացիական գործով հանդի¬սա¬նալով կողմ` քաղաքացիական պատասխանող, գործով ապացույցներ կեղծելու դիտա¬վո¬րությունն իրականացնելու համար կեղծել և 2010թ. հունիսի 11-ին դատարան է ներկա¬յացրել իր անվամբ լրացված 29.05.2007թ. թիվ 165, 29.05.2007թ. թիվ 166, 12.06.2007թ. թիվ 168, 28.06.2007թ. թիվ 169, 13.07.2007թ. թիվ 170, 31.07.2007թ. թիվ 171, 22.08.2007թ. թիվ 172, 09.10.2007թ. թիվ 173, 29.10.2007թ. թիվ 175, 26.10.2007թ. թիվ 174, 07.11.2007թ. թիվ 176, 06.12.2007թ. թիվ 177, 18.12.2007թ. թիվ 178, 25.12.2007թ. թիվ 179 և 29.12.2007թ. թիվ 180 /թվով 15/ դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրերը` իր համար շահավետ դատական ակտ ստանալու համար։
Դատաքննության ընթացքում վկաներ Վլադիմիր Սաֆրիդին, Լորիս Ղալ¬թաղսազյանը, Սիմոն Մինասյանը, Յուրիկ Գասպարյանը, Արամ Ժամհարյանը, Էլվարդ Բազիկյանն ըստ էության վերահաստատեցին իրենց նախաքննական ցուցմունքները` պնդե¬լով, որ բազալտի խիճը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րությունից գնել են բացառապես բան¬կային փո¬խան¬ցում¬ներով, նշված ընկերության հետ կանխիկ գործարքներ չեն կատարել։ Դատա¬րանում հրապարակվեցին և հետազոտ¬վեցին նաև վկաներ Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նույնաբո¬վանդակ ցուցմունքները։
Նրանցից Վլադիմիր Սաֆրիդին, Արամ Ժամհարյանը, Սիմոն Մինասյանը Դատա¬րանում հայտնեցին, իսկ վկաներ Լադիկ Աբովյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նախաքննա¬կան ցուց¬մունքների հրապարկմամբ պարզվեց, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հետ գործ¬նա¬կան հարաբերություններում վերջիններս շփվել են տնօրեն Արամ Դավթյանի հետ, Արմաիս Բեգլարյանը նշված գործանքներին չի առնչվել։ Մյուսները դժվարացել են վերհիշել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը ներկայացնող անձնավորությանը։
Վկա Սիրուն Սարգսյանը Դատարանում ըստ էության վերահաստատեց իր նա¬խաքննա¬կան ցուց¬մունքները։
Վկա Վահագն Աբրահամյանը վերահաստատեց նախաքննական ցուցմունքը` նշելով, որ որպես ընկերության փոխտնօրեն` բանկից` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվե¬¬հա¬մարից 2007թ. կանխիկացրած բոլոր գումարները հանձնել է Արամ Դավթյանին, ով այդ գումարները, իր ներկայությամբ գրանցելով դրամարկղային գրքում, մուտք է արել ընկերության դրամարկղ, իրեն տվել մուտքի դրամարկղային օրդերների անդորրագրեր։
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամ Դավթյանն առաջադրված մեղադ¬րան¬քում իրեն մեղավոր չճանաչեց, փորձելով կասկածի տակ դնել գումարների յուրաց¬ման փաստն ու չափն ապացուցող, մեղադրանքի հիմքում դրված ապա¬ցույցի` դատա¬հաշվա¬պահա¬կան կրկնակի փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակա¬ցության հիմնա¬վորվածութ¬յունը, ցուցմունք տալու իր իրավունքն իրա¬կանացրեց և առաջադրված մեղադրանքից պաշտ¬պան¬վելու իր մարտավարությունը կառուցեց նշված ապացույցի հիմքում ընկած մի շարք փաստաթղթերի ելակե¬տային տվյալները վիճարկելու, դատահաշվապահական նոր (կրկնակի) փորձաքննություն նշանակելու արհեստածին պայ¬մաններ և հիմքեր ստեղ¬ծելու եղանակով.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց իր մեկնաբանմամբ` կրկնակի դա¬տահաշվա¬պա¬հական փորձաքննութ¬յան հիմքում ընկած փաստաթղթերի` իր կողմից չկազմված «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռ գրառումների իսկությունը, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան ակտիվների և պասիվների գույ¬քագրման տվյալները, ինչպես նաև դատափաս¬տաթղթա¬բանական թիվ 36631001 եզրա¬կացության հետևությունների օբյեկտիվությունը, շահարկեց այն, որ դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակա¬ցություն կազմած փորձագետն որպես ելակետ է ընդունել իբր իր ղեկավա¬րած ընկե¬րութ¬յան` 2007թ. ընթացքում դրամարկղային գիրք չունենալու հանգամանքը։ Բացի այդ, ամ¬բաս¬¬տան¬յալ Ա.Դավթյանը ներկայացրեց պահան¬ջագրերի (պահեստից ապրանքների բաց¬թողման վերաբերյալ) թվով 19 պատճեններ և 1 բնօրինակ` մեկնաբանելով, թե իբր դրանք դա¬տաքննության ընթացքում իր խնդրանքով քրեական գործի նյութերից Դատարանի տրա¬մադրած պատճեններն են` միջնորդեց այդ փաս¬տաթղթերն ընդունել որպես իր կատարած ծախսերն հիմնավորող փաս¬տաթուղթ և նոր փորձաքննութ¬յուն նշանակելու հիմք։
Դատարանում նաև հայտնեց, որ Ա.Բեգլարյանին պատկանող, սակայն «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ում շահագործված անշարժ գույքի և մեքենամեխանիզացիների վարձա¬կա¬լութ¬յան համար միայն 2007 թվականի ընթացքում Բեգլարյանին առձեռն վճարել է 30.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որի վերաբերյալ պայմա¬նագիրն իր մոտ չի պահպանվել` միջնորդելով այդ տվյալները ևս ներկայացնել դատա¬հաշվապահական նոր փորձաքննութ¬յունն իրակա¬նաց¬նող փոր¬ձագետին` վարձավճարի մինիմալ չափը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. ծախսերին ավելացնելու նպատակով։ Դա այն դեպքում, երբ դեռևս 2012թ. փետրվարի 10-ին Դատարանում հարցաքննվելիս նշել էր, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության շրջանառության վերաբերյալ հարկային մարմնին մշտա¬պես ներկայացրել է ճիշտ տվյալներ, երբևէ Արմաիս Բեգլարյանը իրեն չի դիմել այդ տվյալները խեղաթյուրելու առաջար¬կով` հարկային պարտավորություններից խուսափելու առումով։ Բացի այդ, միայն դատաքննության վերջնամասում ի հայտ եկած այդ պնդումն հաստատող որևէ հիմնավորում Դատարանին չներկայացրեց, իսկ տուժողի ներկա¬յացուցիչ Ա.Բեգլարյանը հեր¬քեց իր տեխնիկան և անշարժ գույքն իբր վարձավճարով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին տրա¬¬մադրելու վերաբերյալ վերջինիս վարկածը։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը որպես 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յուն մուտք եղած կանխիկ դրամի ոչ ճիշտ հաշվարկի, դրանով իսկ կրկնակի դատա¬հաշվապահական նոր փորձաքննություն նշանակելու հիմնավորում` Դատարանին ներկա¬յացրեց նաև բնօգտագործ¬ման ծավալների կամայական, չհիմնավորված հաշ¬վարկներ, այն դեպքում, երբ դրանք փորձագիտական հետազոտությանն առնչվում են այնքանով, որքա¬նով դրանց դիմաց պետբյուջե է վճարվել որոշակի գումարներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց, որ նախորդ գործով` 2008թ. ապրիլի 25-ին իր անսպասելի կալա¬նավորման հետևանքով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը մնացել են Արմաիս Բեգլարյանի մոտ, վերջինս դրանք դիտավորյալ թաքցրել, նախաքննական մարմնին և դատահաշվապահական բնագավառի փորձագետին չի ներկայացրել` ընկերության հար¬կային պարտավորությունների բեռն արհեստա¬կանորեն նվազեցնելու, իր տնօրինության ժամանակ կատարված իրական ծախսերը թաքցնելու և իրեն քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու նպատակով, այն դեպքում, երբ Դատարանում բազմիցս հայտնեց, որ մինչև 2009թ. հունիսն իր և Ա.Բեգլարյանի փոխհարաբերությունները շարունակել են մնալ շատ լավ, դրանցում որևէ լարվա¬ծութ¬յուն չի եղել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանը նման շարժառիթ ունենալ չէր կարող։
Նշեց նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական բոլոր փաս¬տաթղթերը, այդ թվում` դրամարկղա¬յին գիրքը, մինչ իրեն ձերբակալելը գտնվել են հանքի չհրկիզվող պահա¬րանում (սեյֆում), իսկ դրա միակ բանալին` Սասուն Բեգլարյանի մոտ, ինչը վերջինս դա¬տաքննության ընթացքում հերքեց։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, որ իր մոտ է գտնվել միայն ընկերության «Առաքման» գիրքը, որն անձամբ է լրացրել և օրվա վերջին տեղադրել նույն չհրկիզվող պահարանում։
Ամբաստանյալը չընդունեց, որ Ա.Բեգլարյանն իրենից պահանջել է այդ հաշվապա¬հա¬կան փաստաթղթերը` նշելով, թե իբր նման գրություն` գրավոր պահանջ, ինքն առհասա¬րակ չի ստացել, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ այդ պահանջով դիմել է, սակայն այն մնացել է անպա¬տասխան։
Հայտնեց նաև, որ ընկերության ամենօրյա գործունեության համար անհրաժեշտ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերմամբ զբաղվել է անձամբ Ա.Բեգլարյանը, երբեմն որդու` Սասուն Բեգլարյանի հետ միասին` մոտ 70 տոննա դիզվառելանյութի ձեռքբերման համար 2007թ. ընթացքում կանխիկ եղանակով ծախսելով մոտ 25 միլիոն ՀՀ դրամ։ Նշեց, որ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերման դիմաց կանխիկ վճարումներին երեք անգամ ներկա է գտնվել անձամբ։ Դիզվառելանյութի ձեռքբեր¬ման երկու դեպքերով գումարները, համա¬պա¬տաս¬¬խանաբար` ութ և հինգ միլիոն ՀՀ դրամի չափով, Ա.Բեգլար¬յանը կանխիկ եղանա¬կով վճարել է վերջինիս ընկերոջ որդուն` գործով որպես վկա հարցաքննված Սարգիս Խանջյանին։ Մյուս դեպքում Ա.Բեգլարյանն իր ներկայութ¬յամբ մեծ գումարով դիզելային վառելանյութ է ձեռք բերել Կոտայքի մարզի Աբովյան քա¬ղաքի բենզալցա¬կայան¬ներից մեկում, բայց իրեն անհայտ կազմակերպությունից և անձից։ Երկու անգամ էլ անձնագիրը փոխանցել է Արմաիս և Սասուն Բեգլարյաններին, բանկից կանխիկացրած և դիզվա¬ռելանյութի ձեռքբերման համար առձեռն նրանց փոխանցած կանխիկ գումարների հաշվին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերութ¬յան անվամբ վճարումներ կատարելու և վճարման փաստը հաստատող այդ փաս¬տաթղթերն իրեն վերադարձնելու նպատակով։ Հերթական դատական նիստի ընթացքում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը դիզվառելանյութի կանխիկ վաճառքը հերքող, գործով վկա Սարգիս Խանջյանի դատաքննական ցուցմունքներից հետո, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն իր նախորդ ցուցմունքներից հրաժարվեց` նշելով, որ նման վճարումներ Ս.Խանջյանին չեն կատարվել` շարունակելով պնդել, թե իբր ինքը չէ դիզվառելա¬նյութի ձեռբերմամբ զբաղվել, իսկ դրա ձեռքբերման համար բանկային փոխան¬ցումները կատարել է Ընկերության հիմնադիր Ա.Բեգլարյանի ցուցումով։ Նշեց նաև, որ դիզվա¬ռելանյութի ձեռքբերմամբ Արմաիս Բեգլարյանի և Սասուն Բեգլարյանի հանձնարա¬րությամբ զբաղվել է նաև Ընկերության տրակտորիստ Հայկ Հարությունյանը, թեև վերջինս ևս Դատարանում հարցաքննվելիս հերքեց դա` ընդունելով, որ մեկ անգամ է տնօրեն Արամ Դավթյանի փոխանցած 15.000 - 20.000 ՀՀ դրամ գումար¬ով, վերջինիս հանձնարարությամբ տարաներով դիզելային վառելանյութ ձեռք բերել և իր ավտոմեքենայով հանք փոխադրել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ընդունեց մինչ նախորդ գործով ձերբակալվելը, այսինքն` 2008թ. ապրիլի 25-ը, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվետությունները կազ¬մելն ու հարկային մարմին ներկայացնելը, բացառությամբ 2007թ. հաշվեկշռի (որը պետք է կազմվեր 2008թ. ապրիլի 15-ին), ինչպես նաև 2007թ. շահութահարկի հաշ¬վարկների և ֆինանսական արդյունքների ձև 2 հաշվետ¬վությունների, որոնք ինքը չի կազմել, առա¬վել ևս` հարկային մարմին ներկայացրել, այն դեպքում, երբ այդ հաշվարկներն ու հաշվետվութ¬յունները նույնպես հիմք են ընդունվել դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննութ¬յունն իրականացրած փորձա¬գետի կողմից և նաև դրանց հիման վրա է հաշ¬վարկվել իրեն մեղ¬սագրված գումարի պակա¬սորդը։ Դատաքննական սկզբնական (2012թ. փետրվարի 10-ի) ցուցմունքում նախ` ընդու¬նեց «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. հաշվեկշիռը լրացնելու և կազմելու փաստը, իսկ հաշվեկշռի 160-րդ տողում ցույց տված պարտքի` 5.544.000 ՀՀ դրամի շուրջ հարցին պատասխանելով և այդ փաստաթղթին ծանոթանալով` տվեց իրարամերժ ցուց¬մունք` իբր 2006թ. հաշվեկշիռն լրացրած անձի ձեռագիրն իրենը չէ, տնօրենի անունից կատար¬ված ստորագրությունը նման է իր ստորագրությանը` բայց և ընդու¬նելով, որ պարու¬նա¬կութ¬յան թերթիկը, որին կից այդ հաշվեկշիռն ու այլ փաստաթղթե¬րը ներկա¬յացվել են հար¬¬կային մարմնին, գրված է իր ձեռագրով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց 2007թ. հաշվեկշռի նաև «արտադրանք» տող 130-ում արտացոլված տվյալների արժանահավատությունը, որի համաձայն` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը 2007թ. հունվարի 1-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդ չի ունեցել, սակայն 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդը կազմել է 10.450,0 հազար դրամ, այսինքն` 2007թ. տարվա վերջին այդքան գումարի արտադրանք պետք է լիներ ընկերութ¬յունում։ Այդ վիճարկումը կատարելիս հիմնվում էր այն փաստարկի վրա, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թե՛ 2007թ. հաշվեկշիռը, թե՛ հարկային մարմ¬նին ներկայացված 2007թ. ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունը ստորագրված է Արմաիս Բեգլարյանի կողմից, իսկ իր տնօրենության օրոք կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի նույն տողում արտադրանքի մնացորդը ցույց չի տվել։ Սակայն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ փաստարկն ու պատճառաբանությունները ևս անհիմն են, քանի որ արտադրանքի մնացորդին վերաբերող տվյալը` 10.450,0 հազար դրամ գումարը, իր արտացոլումն է գտել նաև ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի 4 եռամսյակների հաշվարկներով ցույց տված 44.901.000 հասույթում (առանց ԱԱՀ-ի), որոնք արդեն լրացրել, կնքել և հարկային մարմին է ներկայացրել անձամբ Արամ Դավթյանը ( ինչն ընդունել է նաև դատաքննական ցուցմուն¬քով)։ Հետևաբար, արտադրանքի մնացորդի ծավալները, դրանով պայմանավորված ընկերութ¬յան կատարած ծախսերն արհեստականորեն ուռճացնելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի դիրքորոշումն ակնհայտ է, անհիմն է և մտացածին, քանի որ եթե «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախսերն իրականում լինեին ավելին, քան 2007թ. հաշ¬վեկշռում արձա¬նագրված 10.450,0 հազար դրամն է, այն համաչափորեն պետք է աճեր նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած 2007թ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներով ցույց տրված հասույթում, որպիսի հանգամանքը բացակայում է։
Անդրադառնալով 5.544.000 ՀՀ դրամի չափով դեբիտորական պարտքի վերաբերյալ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. և 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի տվյալներին՝ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հայտնեց, որ այդ պարտքը կարող էր առաջանալ`
ա. «Արելոն» ՍՊ ընկերության կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը չփո¬խան¬ցած գումարների հաշվին` նշելով, որ այդ ընկե¬րությունը լուծարվել և իր պայմանագրային պարտավորությունը` վճարում կատարելու մասով, չի կատարել,
բ. 2005-2007թթ. ընթացքում ամեն տարի Ա.Բեգլարյանը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերութ¬յունից ձեռք է բերել 600.000-ական ՀՀ դրամ գումարի բազալտե սալիկներ, որոնց դիմաց մինչ օրս չի վճարել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ պատճառաբանություններն իրա¬կա¬¬նությանը չեն հա¬մա¬պա¬տասխանում, քանի որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաքման» գրքի հա¬մաձայն` այդ ընկե¬րութ¬յունը «Արելոն» ՍՊ ընկերությունը 2006-2007թթ. ընթաց¬քում առհա¬սարակ որևէ ապրանք չի մատա¬կարարել, իսկ 2005թ. ընթացքում մատակա¬րարել է ընդա¬մենը 1.161.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե խիճ, որի վճարման փաստի և եղանակի վերա¬բերյալ գրանցումները վերոնշյալ գրքում, բնակա¬նաբար, բացակայում են։ Բացի այդ, ըստ «Առաք¬ման» նույն գրքում 2003-2007թթ. անձամբ կատարած գրանցում¬ների` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն Արմաիս Բեգլարյանին 2007թ. մայիսի 14-ին առաք¬վել է 600.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ բազալտե սալիկներ, հետևաբար` բազալտե սալիկ¬ների ծավալների և գու¬մար¬ների մասով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքներն ուռճաց¬¬ված են։
Դատարանում ամբաստանյալն ընդունեց, որ ինքն է լրացրել և հարկային մարմին ներկայացրել ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի, պարտադիր սոցիալա¬կան ապահո¬վագրության վճարների, ֆիզիկական անձանց վճարած եկամուտ¬նե¬րի, պահված եկամտա¬հարկի վերաբերյալ հաշվարկներն ու հաշվետվությունները։ Ընդունեց նաև այն, որ ընկե¬րության իրացման շրջանառության վերաբերյալ 2007թ. չորս եռամսյակների ԱԱՀ-ի հաշ¬վարկներում իր արտացոլած թիվը` 46.205.000 ՀՀ դրամը, պետք է նույնությամբ արտա¬ցոլվեր նաև Ա.Բեգլարյա¬նի ստորագրությունը կրող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. շահու¬թա¬հար¬կի հաշվարկում և ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությու¬նում, համա¬ձայնեց այդ ելակետի մասով կրկնակի դատա¬հաշվա¬պա¬հա¬կան փոր¬ձաքննության եզրա¬¬կա¬ցության հիմնավորվածության հետ։
Նշեց նաև, որ բանկից իր և Վահագն Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացված գումարներն իր կարծիքով պատշաճ կարգով է մուտք արել ընկերության դրամարկղ` նույն օրը կազմելով մուտքի դրամարկղա¬յին օրդերներ, որոնց անդորրագրերը պահել է իր մոտ, իսկ Վ.Աբրահամյանի դեպքում` հանձնել վերջինիս։ Նշեց նաև, որ Ա.Բեգլարյանի պահանջով կանխիկացրած գումարներն անմիջապես հանձնել է նրան` առանց հանձնման վերաբերյալ որևէ փաստա¬թուղթ կազմելու, քանի որ նույն օրը Բեգլարյանն իրեն է վերա-դարձրել ստա¬ցած գումարները ծախսելու վերաբերյալ անհրաժեշտ հաշվապահական փաստաթղթերը, որոնք կցել է հաշվապահությանը։ Հետագայում, վերաձևակերպելով և փոփոխելով այդ ցուցմունքը, հաշվի առնելով, որ ընկերության դրամարկղային գիրքը չկա, նշեց, թե իբր գումարները Ա.Բեգլարյանին հանձնելիս այնուամենայնիվ դրամարկղի ելքի օրդերները լրացրել և դրանց անդորրագրերը հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, դրանք պետք է որ գտնվեն վերջինիս տանը։ Գումարն անձամբ դրամարկղ մուտք անելու վերաբերյալ օրդերների անդոր¬րագրերը պահել է ընկերության հաշվապահությունից առանձին` իր մոտ։ Առարկելով դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների դեմ` ընդունեց, որ դրամարկղի մուտ¬քի օրդերների անդորրագրերի վրա առկա համար¬ները նշել է դրամարկղային գրքի գրան¬ցում¬ների հիման վրա, այսինքն` դրանց լրացման պահին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրա¬մարկղա¬յին գիրքը եղել է իր տրամադրության տակ։ Միևնույն ժամանակ նշեց, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության կլոր կնիքն եզրակացության մեջ նշված ժամանակահատ¬վածում իր տրամադրության տակ չի եղել, գտնվել է Ա.Բեգլարյանի մոտ, այն դեպքում, երբ անդոր¬¬րագրերը կնքված են այդ կնիքով, որով փորձեց վիճարկել վերոնշյալ եզրա¬կա¬ցութ¬յան օբյեկտիվությունն ու հիմնավորվածությունը։
Բանկից կանխիկացված, սակայն իր անվամբ կազմած մուտքի օրդեր¬ների անդորրագրերի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 1.600.000 ՀՀ դրամի չա¬փով ավել մուտքագրած գումարների միջև գոյացած տարբերության վերաբերյալ հար¬ցաքննվե¬լիս նշեց, թե իբր իր անձնական, այն էլ` պարտք արած միջոցների հաշվին ներդրում է կա¬տարել «Մա¬ժեստիկ» ՍՊ ընկերությունում, այն դեպքում, երբ ընկերության հաշվեհա¬մարին գրեթե մշտապես եղել են բավարար նյութական միջոցներ, բացի այդ, շահույթի տնօրի¬նումն ու ծախսերի կատարումն Արմաիս Բեգլարյանի վրա բարդելիս` չէր վարանում իրեն ներկա¬յացնել որ¬պես ցածր վարձատրվող տնօրեն, ով իբրև կապ չի ունեցել ընկերութ¬յան ար¬տադրանքի իրացումից գոյացած դրա¬մական միջոցների տնօրինման և շարժի հետ։
Բացի այդ, որպես կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու հիմք, իսկ վերջին հաշվով` յուրացում կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրան¬քի անհիմն լինելու փաստարկ` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հղում կատարեց քրեական գործի նյութերում առկա, վերջինիս կողմից վիճարկվող փորձաքննությանը հակասող մեկ այլ` ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ում (փորձա¬գետներ Ս.Հարություն¬¬յան և Գ.Մկրտչյան) կատարված դատա¬հաշվա¬պահա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան 2010թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ 10-285 եզրակացությանը` մեկնաբանելով, որ այդ եզրա¬¬կա¬ցութ¬յան հետևությունների համաձայն` իր ղեկավարության օրոք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬¬րութ¬յան դրամարկղում պակասորդ չի առա¬ջացել, ավելին` առկա է 1.320.000 ՀՀ դրամի ավել¬ցուկ։ Դա այն դեպքում, երբ փաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության կապակցությամբ նա¬խաքննա¬կան մարմնի կողմից որպես կեղծ դիտարկված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 15 դրամարկղա¬յին մուտքի օրդերի անդորրագրերը հաշվա¬պահական բնագավառի փորձագետներ Ս.Հարություն¬յանը և Գ.Մկրտչյանը գնահատել են որպես արժանահավատ, որը և վերոնշյալ երկու եզրա¬կացությունների հետևությունների մասում առկա հակա¬սության պատճառներից մեկն է, սա¬կայն ոչ միակը։ ՀՀ «Փոր¬ձաքննութ¬¬յունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ փորձագետներ Ս.Հարությունյանը և Գ.Մկրտչյա¬նը «Մաժեստիկ» ՍՊԸ աշխա¬տակիցներ Ա.Դավթյանի և Վ.Աբրա¬համյանի կող¬մից բանկից կանխիկացված գու¬մարները համադրել են Ա.Դավթյանի կողմից կազմված դրամական մուտքի օրդերների հետ, բանկից կանխիկացված գումարների ծախսերի վերաբերյալ վերլուծութ¬յուններ չեն կատարել, ինչը կատարվել է կրկնակի դատահաշվա¬պահա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան եզրակացությամբ (փոր¬ձա¬գետ Ա.Ստեփանյան)։
Ընդունեց, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերը, այդ թվում` իր անունով լրացրած 15, իսկ Վահագն Աբրահամյանի անունով` 17 անդորրագրերը Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան Դատարան 2010թ. ներկայացրել է` հիմնավորելու, որ դրանցում նշված գումարները գոյություն են ունեցել, և դրանք բանկից կանխիկացնելուց հետո մուտք են արվել դրա¬մարկղ։
Հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, թե իբր, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, զրկված է եղել ղեկավարած ընկերության բնականոն գործունեության համար ծախ¬սեր կա¬տա¬րելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնու¬րույնաբար տնօրինելու լիազո¬րություն¬ներից, այն դեպքում, երբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության հաս¬տատված կանո¬նադրութ¬¬յան 8.6 հոդվածի համաձայն` դրանք նրա անմիջա¬կան իրավա¬սությանը վերա¬բերող հար¬ցերն էին։ Դեռ ավելին, նույն նպատակով փորձելով կատարած յուրացումները կոծ¬կել նույն կանոնադրությամբ «Մաժեստիկ» ընկերության ընդհանուր ժողովին վերա¬պահ¬ված և ոչ պատշաճ իրականացված լիազորություններով (ընկերության տարեկան հաշվետ¬վութ¬յուն¬ների, հաշվապահական հաշվեկշիռ¬ների, շա¬հույթ¬¬ների և վնասների բաշխ¬ման հաստա¬տումը)` հայտնեց, որ իր բոլոր գործողություն¬ներն ու որոշումները պայմա¬¬նա¬վորված են եղել Արմաիս Բեգլարյանի և մյուս հիմնադիր¬նե¬րի համաձայ¬նութ¬յամբ, հաս¬տատմամբ, իսկ որոշ դեպ¬քերում` Ա.Բեգլարյանի ցուցումներով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խու¬սա¬փելու նպատակ։ Դրանք հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով.


Տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի դատաքննական ցուցմունքով.
Վերջինս նշեց, որ ընկերության ղեկավարումը 2003թ. վստահել է կնոջ քրոջ որդուն` Արամ Դավթյանին, ով ղեկավարել է ընկերության ողջ գործունեություն, սակայն երբևէ իրեն գումարներ չի փոխանցել, ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը` ևս` հանձնելով միայն ընկերության կնիքը և դրոշմակնիքը որոնք Ա.Դավթյանին կալանավորելուց հետո մշտապես գտնվել են իր մոտ։ Հարկային մար¬մին¬ների հետ փոխհարաբերություն¬ներում ևս հանդես է եկել Արամ Դավթյանը, նա է կազմել հաշվետվություններն ու հաշվարկները` դրանք ներկայացնելով հարկային մարմնին։ Ընդունեց, որ նախորդ քրեա¬կան գործով կալանավորվելու պատ¬ճառով Արամ Դավթյանը չի հասցրել կազմել 2007թ. հաշվեկշիռը, շահութահարկի հաշվարկը և ֆինանսա¬կան արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունը, դրանք իր խնդրանքով կազմել և իր ստո¬րագրմանն է ներկայացրել այլ անձ, որի տվյալները դժվարացավ վերհիշել և Դատարանին հայտնել։ Հերքեց ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումներն առ այն, թե իբր ինքն է ընկերության ծախսերով զբաղվել, Դավթյանի ներկայությամբ դիզե¬լային վառելանյութ է ձեռք բերել, այդ թվում` Աբովյան քաղաքի բենզալցակայաններից մեկից։ Վերահաստատեց, որ որևէ գումար Ա.Դավթյանն իրեն կամ որդիներին չի փոխանցել, թեև, ինչպես հետագայում է պարզվել, մեծ գումարներ է կանխիկացրել և ստացել բանկում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն ունեցած հաշվեհա¬մարից, հատ¬կապես` 2007թ. դեկտեմ¬բերին։ Նշեց նաև, որ իր և Ա.Դավթյանի փոխհարաբերությունները նույնիսկ նախորդ գործով վերջինիս կալա¬նավորելուց հետո(2008թ. ապրիլից) եղել են նորմալ։ Պնդեց, որ ընկե¬րության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը, այդ թվում` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղա¬յին և առաքման գրքերը, նույնիսկ գրավոր, դիմել և 2009թ. ապրիլի 20-ին պահանջել է Ա.Դավթյանից, սակայն միևնույն է, դրանք իրեն չեն վե¬րա¬դարձվել, որի կապակցությամբ ստիպված է եղել նոր դրամարկղային և առաքման գրքեր ստանալ։ Դատարանում ներկայացրեց քաղաքա¬ցիական հայց` խնդրելով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից նախկին տնօրեն Արամ Դավթյանից բռնագանձել վերջինիս յուրաց¬րած 19.544.800 ՀՀ դրամ գու¬մարը։ Նշեց նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը հատկացված հանքում աշխատող տեխնիկան պատկանում է իրեն, սակայն դրա, հանքի անշարժ գույքի շահագործման համար որևէ գումար Ա.Դավթյանից չի պահանջել, առավել ևս` ստացել։
Վկա Սասուն Բեգլարյանը Դատարանում ըստ էութ¬յան վերահաստատեց նա¬խաքննական ցուցմունքները (թարգմանչի մասնակցությամբ)` նշելով, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության գործունեությունը ղեկավարել է իր մորաքրոջ որդին` Արամ Դավթյանը, ում ձեռ¬քին է կուտակվել նաև շա¬հույթը։ Վերջինս է վարել նաև ընկերության հաշվապա¬հութ¬յունը, կազմել և հարկային մար¬մին է ներկայացրել հաշվապահական բոլոր փաս¬տաթղթերը, հաշվարկները և հաշվետվութ¬յուն¬ները, նշանակել և ազատել ընկերությունում աշխատող անձանց։ Տնօրենի պաշտոնից ազատվելուց հետո Ա.Դավթյանը դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրան¬քագրերը և այլ փաստաթղթերն իր հորը` Արմաիս Բեգլարյանին կամ իրենց չի վերա¬դարձրել, հանձնել է միայն ընկերության կնիքը։ Ընկերության գործունեության համար անհրաժեշտ դիզվառե¬լանյութի, պահեստամասերի ձեռքբերմամբ դարձյալ զբաղվել է Արամ Դավթյանը, իսկ թե որտեղից է դրանք ձեռք բերել, կանխիկ, թե փոխանցման միջոցով, տեղյակ չէ։ Իրոք, 2007թ. կեսերից հոր` Արմաիս Բեգլարյանի հանձնարարությամբ վերահսկողություն է սահմանել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տարածքում աշխատող մեքենամեխա¬նիզա¬ցիաների նկատ¬¬¬¬մամբ` փորձելով կանխել դրանց հնարավոր թալանը, բացի այդ, Ա.Բեգլարյանի մոտ կասկածներ են ծագել, որ Ա.Դավթյանը նրան խաբում է։ Այդ ընթաց¬քում ևս «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ընկերության գործունեության հետ գրեթե որևէ առնչություն չի ունեցել, որևէ փաս¬տաթուղթ չի լրացրել, ուղղակի հետևել է հանքի մեխանիզացիաների վիճակին։ Նշել է, որ իրենց ստուգումների արդ¬յունք¬ներով պարզվել է, որ Ա.Դավթյանը 2007թ. ընթացքում, հատկապես` դեկտեմբերին, բանկից խոշոր գումարներ է կանխիկացրել, սակայն այն ընկե¬րութ¬յան գոր¬ծունեությունն ապահովելու նպատակով չի ծախսել, իրենց ևս չի փոխանցել, այլ յուրացրել է։
Հայտնել է նաև, որ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը գտնվել են Արամ Դավթյանի մոտ, վերջինս դրանց մի մասը պահել է հանքում գտնվող չհրկիզվող պահարանում (սեյֆում), որի բանալին եղել է միայն նրա մոտ։ Փաստաթղթերի մյուս մասը, ինչպես նաև կնիքը գտնվել են անմիջականորեն Ա.Դավթյանի ձեռքի տակ, մշտապես իր հետ տարել-բերել է։ Հաշվա¬պահական փաս¬տաթղթերի ձևակերպմամբ զբաղվել է բացա¬ռապես Արամ Դավթյանը։ Դժվարացել է նշել, թե Արամ Դավթյանի մոտ եղած հաշվապա¬հա¬կան փաստաթղթերում դրամարկղային գիրք եղել է, թե` ոչ` պատճառաբանելով, որ մասնագիտական այդ գիտելիքներին չի տիրապետում, հաշվապահա¬կան փաստաթղթերը չի տարբերակում։ Նշել է նաև, որ չի տիրապետում հայերեն գրավոր լեզվին, հետևաբար` ցան¬կության դեպքում անգամ չէր կարող վարել «Մաժեստիկ» ընկերության հաշվա¬պա¬հութ¬յունը, կատարել հաշվապահական ձևակերպումներ։
Հայտնել է նաև, որ նախորդ քրեական գործով հանքում խուզարկություն կատարե¬լու ժամանակ, որին մաս¬նակցել է որպես ընթերակա, ի պատասխան «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը ներկայացնելու վերաբերյալ քննիչի պահանջին` Արամ Դավթյանն այդ փաստաթղթերը չի տրամադրել և պատճառաբանելով, թե իբր սեյֆի բանալին իր մոտ չէ` պարտավորվել է դրանք ներկայացնել հետագայում։
Նշել է, որ ո՛չ ինքը, ո՛չ էլ Արմաիս Բեգլարյանը դիզելային վառելանյութի ձեռքբեր¬ման հարցերով, ինչպես նաև հաշվապահության վարմամբ չեն զբաղվել, կանխիկ գու¬մար¬ներով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության համար ծախսեր չեն կատարել, դրանցով զբաղվել է բացառապես Արամ Դավթյանը։ Իր ներկայությամբ Արամ Դավթյանը ընկերության տրակտորիստ Հայկ Հարությունյանին մի քանի անգամ կանխիկ 15-ից 20.000-ական դրամ գումարներ է վճարել տեխնիկայի շահագործման համար անհրաժեշտ դիզվառելանյութ ձեռք բերելու նպատակով, սակայն խոշոր գումարներ երբևէ չի վճարել։
«Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նախկին տրակտորիստ, պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Հայկ Հարությունյանի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ մինչև 2007թ. կեսերն աշխատել է վերոնշյալ ընկերությունում։ Երբեմն զբաղվել է դիզելային վառելանյութի ձեռքբերմամբ, Ա.Դավթյանի առաջարկով 20 լիտրա¬նոց 3-4 տարաներով երբեմն դիզելային վառելանյութ է ձեռք բերել Սարգիս Խանջյանի բենզալցակայանից և իր վարած մարդատար ավտոմեքենայով տեղափոխել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հանք, սակայն այդ վառելանյութի դիմաց վճարման հարցերին չի առնչվել, այդ վճարումները կատարել է Ա.Դավթյանի քրոջ որդին` Վահագն Աբրահամ¬յանը։ Ընկերությունից Վ.Աբրահամյանի հեռանալուց հետո Ա.Դավթյանը միայն մեկ ան¬գամ մոտ 15.000 ՀՀ դրամ գումար է իրեն տվել` դիզելային վառելանյութ ձեռք բերելու նպա¬տակով։ Հանքի տեխնիկայի պահեստամասերը հանք է բերել Վահագն Աբրահամյանը, իսկ վերջինիս հեռանալուց հետո` մեկ-մեկ նաև ինքը։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանի ցուցմունքով, ով, հանդիսանալով մի կողմից ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬¬¬նի մորեղբայրը, մյուս կողմից Արմաիս Բեգլարյանի կնոջ եղբայրը, հայտնել է, որ դեռևս 2007թ. սկզբներին իրեն է դիմել Արմաիս Բեգլարյանը` առաջարկելով վերա¬կանգ¬նել և վարել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահությունը, որը տարիներ շարունակ չէր վար¬վել։ Այդ կապակցությամբ նույն ընկերության տնօրեն Արամ Դավթյանն իր մոտ է բերել ընկերության սկզբնական հաշվա¬պահական փաստաթղթերը, այդ թվում` դրա¬մարկղա¬յին գիրքը, առաքման գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը և այլն, քանի որ վերջինս հաշվային պլանը չէր կարող ինքնուրույնաբար վարել։ Տեսնելով, որ հաշվապահությունն հնարավոր չէ վերականգնել` Ա.Բեգլարյանին առաջարկել է դիմել աուդիտո¬րական որևէ կազմակերպության, իսկ փաստաթղթերը տնօրեն Ա.Դավթյանը դարձյալ հետ է տարել։ Ի վերջո, Արմաիս Բեգլարյա¬նի խնդրանքով 2008թ. հունվարի 1-ից մինչև 2008թ. հունիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում փաստացի կատարել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվա¬¬պա¬հական ձևակերպումները, կազմել հաշվետ¬վութ¬յուններն ու հաշվարկները, որոնք ներ¬կա¬յացրել է նույն ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի ստո¬րագրմանը։ Այդ նպատակով Ա.Բեգլարյանն իրեն է տրամադրել ընկերության 2007թ. հաշ¬վեկշիռը, հիմնա¬դիր¬ների ժողովի որոշումը, ինչպես նաև ընկերության դրամարկղային և առաք¬ման նոր գրքերը։ Չի հաստատել ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը կազմելու վերա¬բերյալ ամ¬բաստանյալ Ա.Դավթյանի կասկածները` նշելով, որ այն լրացրել և կազմել են այդ պահին հարկային մարմնում աշխատող Գևորգ Եղինյանը և Արմաիս Բեգլարյանը։ Ընդունել է, որ 3 հոգուց ավել աշխատող ունենալու դեպքում ընկերությունը պետք է ունենա գանձապահ և տվյալ դեպքում տնօրեն Արամ Դավթյանը, գանձապահի պարտականութ¬յուններ իրականացնելիս, թույլ է տվել օրենքի կոպիտ խախտում։
Մեղադրող կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված, ՀՀ ԿԱ հարկային պետական ծառայության հանքարտադրողների ոլորտային հարկային տես¬չության վերահսկողության և գանձումների 1-ին բաժնի պետ աշխատած Գևորգ Եղինյանի ցուցմունքով, ով հայտնել է, որ Արմայիս Բեգլարյանին ճանաչում է որպես «Հազրավարդ» ՍՊ ընկերության տնօրենի։ Հերքել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը կազմելու վերաբերյալ վկա Բորիս Բեկլարյանի պնդումը, ինչպես նաև ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանի կասկածը` նշելով, որ հարկային մարմնի հետ փոխհարա¬բերութ¬յուն¬ներում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը մշտապես ներկայացրել է Արամ Դավթյանը։ Նշեց նաև, որ այդ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանը ոչ պատշաճ է կազմել և լրացրել հարկային մարմնին ներկայացվող հաշվարկներն ու հաշվետ¬վությունները, որի պատճառով դրանք բազմիցս վերադարձվել են նրան` վերակազմելու պահանջով։
Վկա Սարգիս Խանջյանը Դատարանում վերահաստատեց նախաքննական ցուց¬մունքները` նշելով, որ մոտ 2007թ. ընթացքում 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2667 լիտր դիզելային վառելանյութ է վաճառել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը, ծագած հարցերի շուրջ պայմանավորվել է անձամբ Ա.Դավթյանի հետ։ Նշեց, որ վերջինիս հետ իրեն ծանոթացրել է Արմաիս Բեգլարյանը։ Հերքել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը կանխիկ եղանակով դիզելային վառելանյութ վաճառելու, Արմայիս Բեգլա¬րյանից կանխիկ գումարներ ստանալու վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումները։
Փորձագետ Աշոտ Ստեփանյանը, վերահաստատելով իր կազմած կրկնակի դատա¬հաշ¬վապահական փորձաքննության 2011թ. փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 փորձագի¬տա¬կան եզրակացության շուրջ մինչդատական վարույթում տված ցուցմունքները, նշեց, որ դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացությունում կատարած վերլու¬ծութ¬յունները, հաշվարկները, իսկ վերջին հաշվով փորձագիտական հետևութ¬յուն¬ները ճիշտ են, բխում են փորձաքննության կատարման համար նրան ներկայացված նյութերից և քննիչի տրամադրած ելակետերից։ Նշեց նաև, որ հետազոտած ժամանակաշրջանի հաշ¬վա¬պա¬հական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերն իրեն չեն ներկայացվել, ուստի կանխիկ գումարների նպատակային նշանակության ծախսերն ու պակասորդի հաշ¬վարկները կա¬տարվել են ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի` 2007թ. հաշվետու տարվա հաշվեկշռի, շահութահարկի հաշվարկի, ԱԱՀ-ի հաշվարկների, կազմա¬կեր¬պության կողմից ֆիզիկական անձանց վճարված եկամուտների, պահված եկամտա¬հարկի հաշվարկների, գործատուների պարտադիր սոցիալական ապահովագրութ¬յան վճարների հաշվետվություների, բոլոր հարկատեսակների գծով հարկային տեսչութ¬յունում վարվող ընկերության անձնական հաշիվների քարտերի, «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 160485155414 հաշվարկային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակաշրջանի գոր¬ծարք¬ների վերաբերյալ քաղվածքների, ինչպես նաև հարկային, քրեական և քաղաքա¬ցիական գոր¬ծերի նյութերում առկա այլ փաստաթղթերի հիման վրա։
Սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերի` դրա¬մարկղային գրքի, հաշիվ-ապրանքագրերի, կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայա¬ցու¬ցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետա¬զոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս Դատա¬րանը ղեկավար¬վում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դրանց մեկնաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրա¬քանչ¬յուր ա¬¬պա¬ցույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ա¬պա¬¬¬¬ցույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյու¬նից։
Մ. Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ 0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրակահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման մեկնաբանության՝ հակասական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնահատումից հետո վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայա¬ցու¬ցիչ Ա.Բեգլարյանի իրա¬րա¬մերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների (այդ թվում` իրեղեն ապացույց և ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի) հետ համադրելիս և վերլուծելիս, վերջին հաշվով դրանցից արժանահավատը պար¬զե¬լիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում հետևյալ փաստերն ու հանգամանքները, անում հետևյալ դատողություն¬ները.
Վերոնշյալ վերլուծությունը կատարելիս Դատարանը հիմք է ընդունում ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքն առ այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության համար 50 միլիոն ՀՀ դրամի հարկային պարտավորության առա¬ջացման կապակցությամբ իր և Ա.Բեգլարյանի փոխ¬հա¬րաբե¬րություն¬ները սրվել են 2009թ. հունիսի 2-ին, երբ ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանը վաղե¬մութ¬յան ժամկետներն անցնելու հիմքով դադարեցրել է իր նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-րդ մասով առաջադրված մե¬ղադրանքը և կարճել թիվ ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեա¬կան գործի վարույթը։
1) «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գիրքն հաստատվել է 2002թ. դեկտեմ¬բերի 9-ին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հարկային տեսչությունում։ 2007 թվականի ըն¬թաց¬քում նոր դրամարկղային գիրք հարկային տեսչությունում չի հաստատվել, սակայն 2007թ. դրությամբ դրամարկղային գիրք կարող էր վարվել ի հաշիվ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հար¬կային տեսչության կողմից դեռևս 2002թ. դեկտեմբերի 9-ին հաստատված և «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերությանը տրամադրված դրամարկղային գրքի (չլրացված էջերի)։ Ընկերությունում կատարված հարկային ստուգման թիվ 1015854 ակտի, փոխտնօրեն Վ.Աբրա¬համյանի անվամբ 2007թ. լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդոր¬րագրերի առկա¬յութ¬յան, վկա Բորիս Բեկլարյանի, ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի դա¬տաքննական ցուց¬մունք¬ների և այլ ապացույցների պայմաններում, համոզմունք է առաջացնում, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքն այդ մասով արժա¬նահավատ է, այդպիսի գիրք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերութ¬յունը 2007թ. ընթացքում ունեցել է։
2) 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 2007թ. ընթացքում մուտքագրելու վերաբերյալ թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը, համա¬ձայն 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակա¬ցութ¬յան, կազմվել են ոչ թե 2007թ. ընթացքում` այսինքն` գումարները բանկից կանխիկացնելու (հանելու) օրը կամ դրան հաջոր¬դող օրը (ինչը «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 5-րդ մասի 3-րդ մասի ուղղակի պահանջն է), այլ 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում, ավելի հստակ` 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում, քանի որ հենց այդ օրն է դրանք քաղաքա¬ցիա¬կան պատասխանող, սույն գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` հնարավոր գույքային պատասխա¬նատ¬¬վությունից խուսա¬փելու համար։ Նշվածից հետևում է, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյա¬նի ցուցմունքը` անդորրագրերը ժամանակին, այսինքն` 2007թ. ընթացքում կազմելու վե¬րա¬բեր¬յալ, իրականությանը չի համապատաս¬խա¬նում, ընդ որում, կեղծ ապացույցներ պատ¬րաս¬տելու ժամանա¬կահատվածը (ըստ վերոնշյալ փորձա¬գիտական եզրակացության) և անմի¬ջա¬կանորեն այդ ապացույցները դատարան ներ¬կայաց¬նելու ժամա¬նա¬կահատվածը` 2010թ. հունիսի 11-ը, միմյանց համապատասխանում են։ Մեջբերված «Դրամարկղային գործառ¬նություն¬ների մասին» ՀՀ օրենքի մեկնաբանությունից ակնհայտ է նաև, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի պատ¬ճա¬ռա¬բանությունը, թե իբր օրենքով սահմանված չեն բանկից կանխի¬կաց¬¬ված (հանված) գումարները դրամարկղ մուտքագրելու որևէ ժամկետ¬ներ, անհիմն է։
3) դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի համարները լրացվում են բա¬ցա¬¬¬ռապես դրամարկղային գրքի տվյալների (գրանցումների) հիման վրա, ինչը Դատա¬րանում ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, հետևաբար` առնվազն 2009թ. հունիսի 11-ի դրությամբ` կեղծ ապացույցները (անդորրագրերը) Երևանի Ավան և Նոր Նորք վար¬չական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ներկա¬յաց¬նելու օրը, «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը գտնվել է այդ օրդեր¬ներն ու դրանց անդոր¬րագրե¬րը լրացրած և ստորագրած անձի` ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյա¬նի ձեռքի տակ, ինչը (դրամարկղային գրքի առկայությունը) Դատարանում ընդունեց նաև վերջինս։ Դատարանը նման հետևության հանգեց նախապես քննարկելով և վերլուծելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬¬նի պատ¬ճա¬ռաբանությունը` այն մասին, որ կալանավորումից առաջ` 2008թ. ապրի¬լից, կնիքը վերջ¬նա¬¬կանապես հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, ուստի չէր կարող 2009-2010թ. ընթացքում վերը նշված անդորրագրերը պատրաստել (կնքել)։ Վերոնյալ պատճա¬ռա¬բանությունն ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել է` հիմնվելով դատա¬փաս¬տաթղթա¬բանական թիվ 36631001 եզրակա¬ցութ¬յան հետևության վրա, համաձայն որի` թվով 32 անդորրագրերի վրա առկա կնիքների կա¬տարման վաղե¬մությունը պարզել հնարավոր չէ` համապա¬տաս¬խան մեթոդի¬կայի բացակայության պատճա¬ռաբա¬նությամբ։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի այդ պատճառաբանությունը դատա¬փաս¬տաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակա¬ցութ¬յան հետևութ¬յուն¬ների, տուժողի ներկա¬յացուցիչ Ա.Բեգլարյանի ցուցմունքի հետ (կնիքը վերջնա¬կա¬նապես Ա.Դավթյանից վերցնելու վերաբերյալ) համադրելով` ակն¬հայտ է, որ ընկերութ¬յան կնիքն անդորրագրերի վրա կարող էր հայտնվել մինչև Ա.Դավթյա¬նին ձերբակալելը, երբ վերջինս հաշվապահությունը կարգի բերելու, հաշվետվություններն ուղ¬ղելու պատրվա¬կներով, իրականում նաև բանկից գումարներ կանխիկացնելու նպատա¬կով, Ա.Բեգլարյանից վերցրել և օգտա¬գործել է ընկերության կնիքը` կնքելով և պահելով չլրացված դրա¬մարկղային մուտքի օրդերների ու դրանց անդոր¬րագրերի ձևաթղթերը կամ այդպիսիք նրա մոտ պահ¬պանվել են դեռևս ընկերության տնօրենի պարտականությունները կա¬տա¬րելու ժամա¬նա¬¬կա¬¬հատ¬վածից։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ փորձագիտական հետազոտության ենթարկված 2007թ. վերաբերող թվով 32 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերից կատարման վաղեմության առումով կեղծ են ճանաչվել բա¬ցառապես տնօրեն Ա.Դավթյանի կանխիկացրած գումար¬ները մուտքագրելու վերաբերյալ բոլոր 15 անդոր¬րագրերը, այն դեպքում, երբ փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանի անվամբ լրացված 17 անդորրագրերում հետազոտված ձեռա¬գիր գրա¬ռում¬ներն համապատասխանում են կա¬տար¬ման վաղեմությանը` 2007 թվա¬կանին։
Վերը նշվածը Դատարանը հաստատված է համարում նաև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով Ա.Դավթյա¬նի վերաբերյալ գործի քննությունը շարու¬նակող ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ քննչական բաժնի պետ Է.Սարիկյանին Արմաիս Բեգլարյանի` 2008թ. մայիսի 5-ին (տնօրեն Ա.Դավթյանին կալանավորելուց ընդամենը 10 օր անց) ուղղած գրությամբ, որը կնքված է «Մա¬ժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության կլոր կնի¬քով, այսինքն` 2008թ. մայիսի 5-ից ընկերության կնիքը վերջնականապես գտնվել նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի մոտ և նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից օգտագործվել չէր կարող։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հրամանով ազատված լինելով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան տնօրենի պաշտոնից, այնուամենայնիվ, շարունակելով փաստացի հանդես գալ որպես տնօրեն` 2008թ. մարտի 26-ին դիմում է ուղղել ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ հանքարտադրողների ոլոր¬տային ՀՏ պետ Ա.Կարապետյանին` խնդրելով հաստատել ստորագրության և կնիքի նմուշների քարտը, ինչպես նաև տրամադրել տեղեկանք ընկերության ՀՎՀՀ-ի վերաբերյալ` «Յունիբանկ» ներկայացնելու համար։ Դիմումը կնքված է ընկերության կլոր կնիքով, ստո¬րագրված Ա.Դավթյանի անվամբ, ինչից հետևում է, որ դեռևս 2008թ. մարտի 26-ին կնիքը գտնվել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մոտ։
4) 2007թ. հունվարին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական փաս¬տաթղթե¬¬րը, այդ թվում` դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը հաշվապահութ¬յու¬նը վերա¬կանգնելու և պատ¬շաճ վիճակի բերելու նպատակով մասնագիտությամբ հաշ¬վապահ, սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանին է ներ¬կայացրել ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, իսկ մերժումից հետո դրանք վերա¬դարձ¬վել են անձամբ վերջինիս, ինչն հաստատում է այդ փաս¬տաթղթերն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի տրա¬մադրության տակ գտնվելու վերաբերյալ Դատարանի հետևութ¬յունը։
5) 2008թ. փետրվարի 6-ին ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը դիմել է նախաքննական մարմ¬նին` խնդրելով առաքման գիրքը վերադարձնել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանի` 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն նշանակվելուց հետո ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանը նախ` նորմալ փոխհարա¬բերութ¬յուններ է ունեցել Ա.Բեգլարյանի հետ, ավելին` դեռևս վարել է այդ ընկերության հաշվապա¬հութ¬յունը։
6) 2008թ. մայիսի 22-ին նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վարչական պատաս¬խանատ¬վության` 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշիռը, շահութահարկի հաշ¬վարկը, 2008թ. ԱԱՀ-ի, եկամտահարկի հաշվարկները, բնապահպանական և բնօգտագործ¬ման վճարների հավարկ-հաշվետվությունները, ֆիզ. ծավալների և գների վերա¬բերյալ հաշվետ¬վությունը սահմանված ժամկետում հարկային տեսչություն չներկայացնելու հա¬մար, որից հետևում է, որ առնվազն 2008թ. մայիսի 22-ին հաշ¬վեկշիռը (2007թ.) և թվարկված մյուս փաստաթղթերը կազմված և հարկային մարմին ներկայացված չեն եղել, ինչը պայ¬մա¬¬¬նավորված է եղել ընկերության հաշվապահությունը վարող, հաշվարկներ և հաշ¬վետ¬վութ¬յուն¬ներ կազմող ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կալանավորմամբ (2008թ. ապրիլի 25-ին)։ Նշվածն հաստատում է նաև այն, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահությամբ է սկսել զբաղվել միայն Ա.Դավթյանին ձեր¬¬բա¬¬¬կալելուց որոշ ժամանակ անց։
7) ա. 2008թ. մայիսի 29-ի թիվ 748ա արձանագրությամբ Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վար¬չական պատասխանատվության` ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում դրա¬մարկղային նոր գիրքն հարկային տեսչություն հաստատման չներկայացնելու համար։ Դրա¬¬նից հետևում է, որ հին դրամարկղային գիրքը, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի հետ դեռևս պահպանված նորմալ փոխհարա¬բե¬րությունների պայմաններում, Ա.Բեգլարյանը չի թաքցրել, այն իրականում նրան չի փոխանցվել։
բ. 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմաիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ կայացած ժողովի (ըստ թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան քաղվածքի) ընթացքում Արմաիս Բեգլարյանը հայտարարել է, որ ընկերության նախ¬կին տնօրեն Ա.Դավթյանն իրեն է փոխանցել միայն ընկերության կնիքն ու դրոշ¬մակնի¬¬¬քը, սակայն հաշվապահական և ֆինանսական փաստաթղթերը, դրա¬մարկղա¬յին գիր¬քը չի փոխանցել, ինչը ևս հաստատում է վերը նշված դատողությունը։
գ. «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հարկային գործի համաձայն (ըստ սույն քրեական գործում առկա լուսապատճենների)` ընկերության նոր տնօրեն Ա.Բեգլար¬յանը 2008թ. հու¬նիսի 13-ին պարունակութ¬յան թերթիկին կից հարկային տեսչութ¬յուն է ներկայացրել 2007թ. հաշվեկշիռը, ֆինանսա¬կան արդյունքների մասին 2007թ. հաշ¬վետ¬վությունը, 2007թ. շահու¬թահարկի հաշվարկը, հարկային տեսչության պետին ուղղված գրությունը, ինչպես նաև 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմաիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ ժողովի թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան քաղվածքը։ Դրանով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ 2008թ. հունիսի 9-ին կազմ¬ված ժողովի թիվ 2 արձա¬նագրութ¬յան քաղվածքը կազմվել է ճիշտ ժամանակին (չէր կարող կազմվել հետին ամ¬սաթվով), քանզի դրա օրինակն ընդամենը 4 օր անց ներկայացվել է ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ «Հանքարտադրողների ոլորտային Հար¬կային տեսչություն»։ Հետևաբար` անա¬զա¬տության մեջ գտնվող Ա.Դավթյանի հետ դեռևս լավ փոխհա¬րաբերություններ պահպա¬նե¬լու պայման¬ներում նրան զրպարտելու, հաշվապա¬հական և ֆինանսական փաստաթղթե¬րի անհետա¬ցումը նրան անհիմն վերագրելու որևիցե շար¬ժառիթ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ունենալ չէր կարող։
դ. 2008թ. հունիսի 12-ին Ա.Բեգլարյանը հարկային մարմին է ներկայացրել դիմում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր դրամարկղային գիրքն հաստատելու խնդրանքով, և նույն օրը ստացել հաստատված թիվ 83 դրամարկղային գիրքը։
8) դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ (ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախա¬րա¬րության թիվ 14264682 անդորրագիր, ուղարկված 2009թ. ապրիլի 22-ին Արամ Դավթյանի անունով և նրա բնակության` Երևանի Դ.Մալյան 4-րդ շենքի 24 հասցեով) Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դիմել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բոլոր հաշվա¬պահական փաստաթղթերը, այդ թվում` աշխատանքային պայմանագրերը, հրամանագիրքը, աշխա¬տա¬ժամանակի հաշվարկի տեղեկագրերը և աշխա¬տա¬վարձի հաշվարկային թերթիկ¬ները վերադարձնելու պահանջով, որը մնացել է անպա¬տասխան։ Վերոնշյալից Դատարանը եզրա¬կացնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Դավթյանը ժամանակին պահանջել է վերա¬¬դարձնել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իսկ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումներն առ այն, թե իբր նման նամակ չի ստացել, հաշվապահական փաս¬¬¬տաթղթերն իր մոտ չեն մնացել, իրականությանը չեն համա¬պա¬տասխանում։
9) 2007թ. դեկտեմբերի 6-ին 11.950.000 ՀՀ դրամ, իսկ դեկտեմբերի 25-ին` 11.990.000 ՀՀ դրամ գումարներ «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից միանվագ կարգով կանխիկացումներ կատարելը, այն դեպքում, երբ ողջ 2007թ. ընթացքում միանվագ առա¬վելագույն կանխիկացումը չի գերազանցել 1.300.000 ՀՀ դրամ գումարը։
10) բանկում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից իր կամ Վ.Աբրա¬համյանի անվամբ կանխիկացրած գումարները ընկերության դրամարկղ «մուտք անելու» վերա¬բերյալ ընկերության տնօրենի, հաշվապահի և միաժամանակ գանձապահի պարտա¬կա¬նություններն համատեղող Արամ Դավթյանի կողմից, մուտքի դրամարկղա¬յին օրդեր¬ների անդոր¬րագրերի կազմումը, դրանց պահպանումը, սակայն միևնույն ժամանակ տասնյակ միլիո¬նավոր դրամ գու¬մարները նույնիսկ միանվագ կարգով Արմաիս Բեգլարյա¬նին «հանձ¬նելու» կապակցությամբ որևէ փաս¬տաթղթի, այդ թվում` դրամարկղային ելքի օրդերներ չկազմելու, դրանք չպատճենահանելու և իր մոտ չպահ¬պանելու փաստը.
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայա¬ցու¬ցիչ Ա.Բեգլարյա¬նի իրա¬րա¬մերժ ցուցմունքները վերլուծելիս և գնահատելիս, հաշվի առնելով, որ «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը վարվել է սկսած 2002 թվականից, հետազո¬տեց նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պահանջված Երևանի քրեական դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործում առկա փաստաթղթերը (հարուցվել և քննվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից հարկային պարտա¬վո¬րություններից խուսա¬փելու դեպքի առթիվ)` այն զուգորդելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի հարցաքննությունների հետ։ Հետա¬զոտման արդյունքներով պարզվեց, որ տնօրեն Ա.Դավթյանը տարբեր պատրվակ¬ներով հրաժարվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախ¬սերի վերաբերյալ 2003-2007թթ. առաջին եռամսյակի սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը` դրա¬մարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրան¬քագրերը նախաքննական մարմնին ներկայացնելուց, ընդ որում, հրաժար¬ման պատճառ¬ների մեջ երբևէ չի հիշատակել, որ հաշ¬վա¬պահական փաս¬տաթղթերն իր տրա¬մադրության տակ չեն, գտնվում են «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմ¬նա¬դիրների, այդ թվում` Արմաիս կամ Սասուն Բեգլարյա¬նի մոտ։ Այսպես,
2006թ. նոյեմբերի 23-ի թիվ 31920609 դատահաշվապահական փոր¬ձաքննութ¬յանը մասնակցելիս, ի պատասխան փորձա¬գետ Ա.Ստեփանյանի միջնոր¬դութ¬յան, տնօրեն Ա.Դավթյանը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով ներկայացրել է միայն «Առաքվող, տեղափոխվող ապրանքների գրանցման (հաշվառ¬ման)» գրքի պատ¬ճեն¬¬ները, պահանջված 370 հաշիվ-ապրանքագրերից միայն 100-ը։ Դրա¬մարկղա¬յին գիրքը կամ գոնե դրա հաստատված պատճենը փորձա¬գե¬տին չի ներ¬կա¬¬յաց¬րել, ինչպես Դատարանում նշեց` գործի հետ կապ չունենալու պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նությամբ,
- hամաձայն 2007թ. ապրիլի 4-ի թիվ 06-0405 դատահաշվապահական կրկնակի փոր¬ձաքննութ¬յան եզրակացության` պա¬հանջված վերոնշյալ փաստաթղթերից «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյա¬¬նը փորձագետին է տրա¬մադ¬րել միայն «Առաք¬ման....» գրքի պատճեն¬ները։ Մյուս փաստաթղթերը, հատկապես` դրամարկղա¬յին գիրքը, դարձյալ չի ներկա¬յացրել, ինչպես Դատարանում մեկնաբանեց` փոր¬ձաքննութ¬¬յան հետ կապ չունե¬նալու պատճառաբանությամբ,
- քննիչ Բաբայանը 2007թ. հունիսի 14-ին` ժամը 12-ից մինչև 13։05-ն ընկած ժամանակահատվածում, խուզարկություն է կատարել Ողջաբերդի բազալտի հանքա¬վայ¬րի «Լեսնոյե» տեղամասում (որին որպես ընթերակա մասնակցել է սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Սասուն Բեգլարյանը), սակայն տնօրեն Ա.Դավթյանը, որ¬պես խուզար¬կության մաս¬նակից, վերստին հրաժարվել է ընկերության հաշվապահա¬կան որևէ փաստա¬թուղթ տրամադրել, ավելին` արգելել խուզարկության կատարումը` «մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը»։ Չհրկիզվող պահարանը (սեյֆը) չի բացվել ու խուզարկվել` փականի կողպված լի¬նելու պատճառով։ Առաքման գիրքը, որն ըստ ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի դատաքննա¬կան ցուցմունքի, չպետք է օրվա այդ ժամին սեյֆի մեջ գտնվեր, նույնպես չի հայտնաբերվել և առգրավվել։
- 2007թ. օգոստոսի 13-ին տնօրեն Ա.Դավթյանն ի վերջո քննիչ Հ.Բաբայանի աշ¬խա¬տասենյակում առգրավման է ներկայացրել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաք¬ման» գրքի բնօրի¬նակը։ Առգրավման ժամանակ հայտարարարել է, որ դրա¬մարկղա¬¬յին գիրքը հարկա¬յին պարտա¬վորությունների հետ կապ չունի, և այն ներկա¬յաց¬նելն անիմաստ է համարում։ Նշված փաստաթղթի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս պնդեց, թե իբր դրա¬մարկղա¬յին գիրքը հարկային պարտավորությունների ճշգրտությունը ստուգելիս անհրա¬ժեշտ հաշվա¬պահա¬կան փաստաթուղթ չէ։
- 2007թ. դեկտեմբերի 12-ին Ա.Դավթյանին որպես մեղադրյալ հարցաքննելիս քննիչ Հ.Բաբայանը վերստին առաջարկել է ներկայացնել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկե¬րության 2003-2007թթ. ծախսերն հիմնավորող հաշվապահական փաստաթղթերը` նշե¬լով, որ այն պետք է տրամադրի հարկային ստուգումն իրականացնող մարմնի աշխա¬տա¬կիցներին։ Ա.Դավթյանն այն չի տրամադրել` պատճառաբանելով, որ քննիչն իրեն ստուգ¬ման հանձնարարագիր չի ներկայացրել, ինչը պնդեց նաև Դատա¬րանում` հար¬ցաքննվելիս։ Միևնույն ժամանակ, նախաքննական այդ ցուցմուն¬քում անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամ¬յանի պար¬տա¬¬վո¬րութ¬յուններին` նշել է, որ վերջինս 2003-2007թթ. ընթացքում բանկից գումարներ է ստա¬ցել ու մուտք արել դրամարկղ, «մնացածը տնօրինել է միայն ինքը»։
Այսպիսով, գնահատելով ծախսերի վերաբերյալ սկզբնական հաշվապահական փաս¬տաթղթերի` հաշիվ-ապրանքագրերի, դրամարկղային գրքի կապակցությամբ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունք¬ները, դրանք համադրելով միմյանց և վերը շարադրված ապացույցների հետ, դրանցում նշված փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության և գնահատման արդյունք¬¬ներով` Դատարանն արժանահավատ է համարում Արմաիս Բեգլարյանի ցուց¬մուն¬քը` հաստատված համարելով այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության գործու¬նեության առա¬ջին իսկ օրվանից մինչև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով կալանա¬վորվելը ընկե¬րության սկզբնական հաշվապահական փաս¬տաթղթերը լրացրել, կազմել և անհրաժեշտութ¬յան դեպքում նաև կնքել է ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, դրանք գտնվել են վերջինիս առօրյա օգտագործման ներքո, մշտա¬պես պահվել են նրա վերահսկողության տակ։ Հնարավոր քրեաիրավական և նյութական պատասխա¬նատվութ¬յունից իրեն զերծ պահելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն է իրա¬կան շարժառիթ ունեցել նախ` իրավապահ մար¬մին¬ներից, այնուհետև` ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների փաստը բա¬ցա¬հայ¬տած Արմաիս Բեգ¬լար¬յա¬¬նից թաքցնել վերոնշյալ փաստաթղթերը, ինչը և իրակա¬նաց¬րել է։ Դատարանը եզրա¬կացնում է նաև, որ առնվազն մինչև 2009թ. հունիսը «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության նոր տնօրեն, սույն գործով տուժողի իրավահաջորդ Արմաիս Բեգլարյանը շարունակել է լավ փոխհարաբերություններ պահպանել ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նի հետ, անգամ վերջինիս` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակ, հետևա¬բար` սույն գործով պարզաբանման ենթա¬կա էական հանգամանքները թաքցնելու կամ խեղաթյու¬րելու, ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նին զրպարտելու վերաբերյալ վերջինիս պատ¬ճա¬¬ռաբանություններն անհիմն են և մտացածին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬յամբ հետազոտված ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, տուժողի ներկայացուցիչ, «Մա¬ժես¬տիկ» ՍՊ ընկե¬րության հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի կողմից 2003 թվականին նշա¬նակ¬վելով որպես նշված ընկերության տնօրեն, զբաղվել է բազալտի խճի և ավազի ար¬տադրությամբ և վաճառքով։
2003թ. հոկտեմբերի 28-ին «Հայխնայբանկ» ՓԲ ընկերությունում (ներկայիս «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում) Արամ Դավթյանը բացել է ՀՀ դրամով սպասարկվող թիվ 160485155412 հաշվարկային հա¬շիվ, որի վրա են փոխանցվել իրացված ապրանքի` բա¬զալտի խճի և ավազի դիմաց տար¬բեր կազմակերպություններից փոխանցված գումարները։
2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանը, գործնական հարաբերություններ հաստատելով բազալտի խիճ և ավազ գնելու նպատակով նրան դիմած կազմակերպությունների ներկա¬յա¬ցուցիչներ Վլադիմիր Սաֆրիդիի, Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի, Սիմոն Մինասյանի, Յուրիկ Գասպարյանի, Արամ Ժամհարյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Էլվարդ Բազիկյանի հետ, լրացրել, ստորագրել և կնքել է համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր, որոնց հի¬ման վրա գնած շինանյութի դիմաց վերջիններս «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային վերոնշյալ հաշվեհամարին 2007 թվականի ընթացքում փոխանցել են 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար։
2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանի հանձնարարությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն հանդես եկած վեր¬ջինիս քրոջ որդին՝ Վահագն Աբրահամյանը, վերոնշյալ բանկից կանխիկացրել և նրան է հանձ¬նել ընդհանուր 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ, ինչպես նաև 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում անձամբ նույն բանկից կանխիկացրած 30.080.000 ՀՀ դրամ գումարներն Ա.Դավթյանը ընկերության դրա¬մարկղ փաս¬տացի մուտք չի արել, նույնիսկ դրանց ձևակերպումը պատշաճ կարգով չի իրա¬կանացրել։ Մասնա¬վորապես, «Դրամարկղային գործառ¬նությունների մասին» ՀՀ օրեն¬քի 10-րդ հոդվածի համաձայն` որպես ընկերության միաժամանակ տնօրենի և գլխա¬վոր հաշվապահի պարտակա¬նություն¬ներն իրականացնող անձ` Ա.Դավթյանն իրավունք չուներ կատարելու գանձապահի պարտականութ¬յուններ, սակայն համա¬տեղելով վերոնշյալ երեք պաշտոնները` անձամբ լրացրել և ստորագրել է դրամարկղային բոլոր փաստաթղթերը։
Խախտելով օրենքի վերոնշյալ պահանջը, օգտվելով բարեկամական կապերի ներքո իր նկատմամբ ձևավորված վստահությու¬նից, իր ձեռքում կուտակելով ծախ¬սեր կա¬տա¬րելու, ընկերության ֆինան¬սա¬կան միջոցները ինքնու¬րույնաբար տնօրինելու, մեքենա-մեխանիզացիաների վերանորոգ¬ման, արտադրության-իրացման, ինպես նաև «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապա¬հական հաշվառման անմիջական վարման, ֆինանսական հաշվետվություններ կազմելու և հարկային մարմիններում հանդես գալու գործընթացների ողջ ցիկլը` Արամ Դավթյանը ընկերության հաշվարկային հաշվից 2007թ. կանխիկացված և ստացած 40.859.000 ՀՀ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդա¬մենը 29.879.000 ՀՀ դրամը և ինչպես նաև օգտվելով սեփականատերերի իրական վերահսկողութ¬յան բացակայությունից` մնացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.000.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է, իսկ այդ հանցանքի հետքերը թաքցնելու և հնարավոր պա¬տաս¬խա¬նատ¬վությունից խուսափելու նպատակով ընկերության ծախսերն հիմնավորող սկզբնա¬կան հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղային գիրքը ընկերութ¬յան հիմնադիրներին չի վերադարձրել, թեև «Հաշվա¬պա¬հական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն` դրանց պահպանելն ու նոր տնօ¬րի¬նութ¬¬յանը հանձնելը նրա անմիջական պարտականությունն էր։
Բացի այդ, երբ Ա.Դավթյանի գործունեության հետևանքով առաջացած պակասորդի հարցը բացահայտվել է և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանը 2010թ. ապրիլի 19-ին դիմել է Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարան` Վահագն Աբրահամյանից և Արամ Դավթյանից 40.432.000 գումար բռնագանձելու պահանջով, վերջինս, օգտվելով իր տրա¬մադրության տակ գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գրքից (գրան¬ցումներից), նույն ընկերության կլոր կնիքով կնքված, սակայն անստորագիր դրա¬մարկղա¬յին մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայությունից, նույն դատարան ներկայացնելու և քաղա¬քա¬ցիաիրավական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով 2009թ. դեկ¬տեմ¬բերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում կեղծել, այ¬սինքն` հետին ամսաթվով իր անվամբ լրացրել ու ստորագրել է թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրեր` իբր 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 29-նն ընկած ժամանակահատվածում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրա¬մարկղ մուտ¬քագրելու վերաբերյալ, որոնք, ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամ¬յա¬նի անվամբ լրացված դրա¬մարկղա¬յին մուտքի օրդերների անդորրագրերի հետ մեկտեղ 2010թ. հունիսի 11-ին ներ¬կայացրել է վերոնշյալ դատարան` իր համար շահավետ դատա¬կան ակտ ստա¬նալու հա¬մար։
Այսպիսով, ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանը մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատես¬ված հանցա¬գործութ¬յուն¬ների հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդված¬ների այդ մասերով։
Թեև մեղադրող կողմը մեղադրական եզրակացությամբ, Դատարանում առա¬ջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու վերաբերյալ որոշ¬մամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրել է ևս 5.544.000 (հինգ միլիոն հինգ հար¬յուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ գումարի յուրացում, սակայն դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված ապացույցների բավարար համակցութ¬յամբ այն չհաստատվեց` նոր ապա¬ցույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորութ¬յունները սպառված լինելու պարագայում։ Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է հանել Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի ծավա¬լից հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬ծին վերաբերող փոխ¬կապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադրանքն ապացուց¬ված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապատաս¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջա¬նակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պարտա¬վոր չէ ապացուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղության ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտպա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքնե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվեց, որ 2007թ. հաշվեկշռի կազմմանն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը չի առնչվել, թեև նույն գումարը նշված է 2006 թվա¬կանին (առ 2007թ. հունվարի 1-ը) վերաբերող, անձամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կազ¬մած և 2007թ. ապրիլի 18-ին պարունակության թերթիկին կից ՀՀ ԿԱ Հարկային պետական ծառայության «Հանքարտադրողների ոլորտային հարկային տեսչություն» ներկայացրած հաշվեկշռի (2006թ.) ակտիվների մասի 160-րդ տողի (դեբիտորական պարտքեր վաճառքի գծով) հաշվետու տարվա վերջին վերաբերող սյունակում, սակայն այդ գումարը 2007թ. հուն¬վարի 1-ին մարվելու մասին նշված է բացառապես 2007թ. (առ 2007թ. դեկտեմբերի 31-ը) հաշ¬վեկշռում։ Վերջինս թեև ստորագրվել է տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի կող¬մից, սակայն դատաքննության ընթացքում չպարզվեց այն լրացրած կոնկրետ մասնա¬գետի ինքնությունը, վերջինիս միջոցով` այդ սյունակի լրացման հիմնավորվածությունը, իսկ Դատարանում հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանի և Գևորգ Եղինյանի կողմից 2007թ. հաշ¬վեկշիռը կազմելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածները ստուգվեցին և չհաս¬տատ¬վեցին։
Տվյալ պայմաններում, երբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության սկզբնական հաշվա¬պա¬հա¬կան փաստաթղթերը, դրամարկղային գիրքը, դրանց պատճենները սույն գործի, ինչպես նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պահանջված և հետազոտված ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործի նյութերում բացակայում են, ինչպես նախաքննությամբ, այն¬պես էլ դատաքննությամբ չեն պարզվել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից ար¬տադրանք գնած ու պարտք մնացած կազմակերպությունները, չի պարզվել, թե վճարումն արդյոք փաստացի կատարվել է, եթե` այո, ինչ կարգով։ Ապացույցների բավարար ամբող¬ջութ¬յամբ չեն հերքվել «Արելոն» ՍՊ ընկերության տնօրի¬նութ¬յան կողմից լուծարման կա¬պակցությամբ վճա¬րումը չկատարելու, ինչպես նաև Արմաիս Բեգլարյա¬նի կողմից երեք տարվա ընթացքում, յուրաքանչյուր տարի 600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե սալիկներ ձեռք բերելու և չվճարելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի փաս¬տարկները։ Այն, որ այդ փաստարկները մասամբ մտացածին են և անհիմն, հաստատվել է Երևանի քրեական դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործի նյութերում առկա «Առաքման» գրքի լուսապատճենի գրանցումների հետազոտմամբ, համաձայն որի` 2006-2007թթ. ընթացքում այդ ընկերությանը «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերությանն արտադրանք չի իրաց¬¬րել, իսկ Ա.Բեգլարյանը 600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բազալտե սալիկ¬ներ է ձեռք բերել միայն մեկ անգամ` 2007թ. մայիսի 14-ին։
Հետևաբար` 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացման վերաբերյալ չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մեկնաբանելով` Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացումը պետք է հանել ամբաս¬տանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալից, որի պայման¬ներում նոր դատահաշվա¬պա¬հական փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշ¬տութ¬յուն չի առաջա¬նում, քանի որ նվա¬զեցումը կատարվում է ոչ թե փորձագետի հետազո¬տած փաստաթուղթը` 2007թ. հաշվեկշիռը, ոչ հավաստի ճանաչելու կամ փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հնարավոր սխալ հաշվարկներ կատարելու հաշվին, այլ իրա¬վական հար¬թությու¬նում` 2006թ. վերջից մինչև 2007թ. վերջն ընկած ժամանակահատվածում այդ պարտքի մար¬ման հանգամանքն ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չհաստատված (չապացուցված) համարելու տեսանկյու¬¬նով։ Բացի այդ, 5.544.000 ՀՀ դրամ պարտքի մարման վերաբերյալ այլ ապացույցների բացա¬կայության պայմաններում պարզ չէ, թե հնարավոր մարումը տեղի է ունեցել մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը` նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանի նշանակումը, թե՞ դրանից առաջ, երբ իրա¬վաբանորեն, թե փաս¬տացի տնօրենի բոլոր գործառույթներն իրականացրել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը։
Դատարանը մեղադրանքի փոփո¬խություն կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջն առ այն, որ դրանով ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանի վիճակը չի վատթարացնում, նրա պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավոր¬վածութ¬յանը` Դա¬տա¬¬րանը գտնում է, որ այն նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված և դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված ապացույցներով հաստատված չէ, որպիսի հետևության է հանգում իրավական հետևյալ վեր¬լուծությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրեսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախա¬տեսում առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություն¬ներն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտա¬գործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու նպատակով օգտագործելու համար, եթե անձանց, կազմակերպության կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին պատճառվել է էական վնաս։ Նշված հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը պատասխանատ¬վութ¬յուն է նախատեսում նույն արարքի համար, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬կազ¬մի առ¬կա¬յութ¬յան հա¬մար անհ¬րա¬ժեշտ է, որ հա¬մա¬պա¬տաս¬խան ծա¬ռա¬յո¬ղի կող¬մից իր կար¬գադրիչ լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը չա¬րա¬շա¬հե¬լու հետևան¬քով ան¬ձանց, կազ¬մա¬կեր¬¬պութ¬յուն¬նե¬րի կամ պե¬տութ¬յան ի¬րա¬վունք¬նե¬րին ու օ¬րի¬¬նա¬կան շա¬հե¬րին պատ¬¬ճա¬ռվի էա¬կան վնաս, որն օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշներից է։ Էա¬կան վնա¬սն ար¬ժե¬քա¬վոր¬վող հաս¬կա¬ցութ¬յուն է, որի առկայությունը գնահատողը որոշում է ել¬նե¬լով կա¬տար¬վա¬ծ ա¬րար¬քի կոնկ¬րետ հան¬գա¬մանք¬նե¬րից՝ պատ¬ճառ¬ված վնա¬սի չա¬փից և բնույ¬թից, տու¬ժող¬նե¬րի թվից և ա¬ռանձ¬նա¬հատ¬կու¬թյուն¬նե¬րից, վնա¬սը վե¬րա¬կանգ¬նե¬լու հա¬մար պա¬հանջ¬ված մի¬ջոց¬նե¬րի ծա¬վա¬լից և այլն։ Այն կա¬րող է լի¬նել ինչ¬պես գույ¬քա¬յին (նյու¬թա¬կան վնաս, բաց թողն¬ված օ¬գուտ), այն¬պես էլ այլ (բա¬րո¬յա¬կան, ֆի¬զի¬կա¬կան, կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան) բնույ¬թի։ Նշված վնա¬սը կա¬րող է պատ¬ճառ¬վել ինչ¬պես ան¬ձանց և կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րի ի¬րա¬վունք¬նե¬րին, այն¬պես էլ հա¬սա¬րա¬կութ¬յան և պե¬տութ¬յան շա¬հե¬րին։ Տվյալ հան¬ցա¬կազ¬մը նյու¬թա¬կան է և հան¬ցա¬գոր¬ծու¬թյունն ա¬վարտ¬ված է հա¬մար¬վում հա¬մա¬պա¬տաս¬խան լիա¬զո¬րու¬թյուն¬նե¬րը չա¬րա¬շա¬¬¬հե¬լու հե¬տ¬ևան¬քով ան¬ձանց, կազ¬մա¬կեր¬պու¬թյուն¬նե¬րի, հա¬սա¬րա¬կութ¬յան կամ պե¬տութ¬յան ի¬րա¬վունք¬նե¬րին և օ¬րի¬նա¬կան շա¬հե¬րին էա¬կան վնաս պատ¬ճա¬ռե¬լու պա¬հից։ Ընդ ո¬րում հան¬ցա¬¬¬կազ¬մի առ¬կա¬յութ¬յան հա¬մար անհ¬րա¬ժեշտ է պարզել նաև քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդ¬վածով նա¬խա¬տես¬ված ա¬րար¬քի և հետևան¬քի միջև պատ¬ճա¬ռա¬կան կա¬պի առ¬կա¬յութ¬յու¬նը։
Արամ Դավթյանի վերաբերյալ մե¬ղադրա¬կան եզրակացության, ինչպես նաև նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու վե¬րա¬բերյալ մեղադրողի 2012թ. ապրիլի 25-ի որոշման համաձայն` վերջինս 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակերպությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դի¬մաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ունեցած թիվ 160485155412 հաշվար¬կային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Աբրահամյանի ան¬վամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործու¬նեութ¬յան ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթաց¬քում «Մաժես¬տիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդա¬մենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս և առաջաց¬նելով ծանր հետևանքներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպումից ակն¬հայտ է, որ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը վերջինիս մեղսագրվում է և որպես յուրացված գու¬մար, այ¬սինքն` հափշտակության առարկա, և՛ որպես կազմակեպության համար ծանր հետևանք¬¬ներ առաջացրած վնաս։
Կարգադրիչ լիազորություն¬ներով օժտված անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդ¬վածով պատասխանատվության կարող է ենթարկվել, եթե իր այդ լիազորություններն օգտագործում է տվյալ կազմակերպության շահերին հակառակ, այն էլ` հատուկ նպա¬տա¬կով` իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու համար։ Վերոնշյալ հանցագործությունը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Թեև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը շատ նման է յու¬րա¬ցման հանցակազմին, սա¬կայն դրանք չեն կարող նույնանալ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմում ընկերությունը կրում է նյու¬թա¬կան վնասներ, չի ստանում ակնկալվող նյութական օ¬գուտը, այն դեպքում, երբ ուրիշի գույ¬քին ա¬պօ¬րի¬նի, ան¬հա¬տույց տիրանալու դեպքում առկա են հափշ¬տա¬կութ¬յան, տվյալ դեպքում` յուրացման հանցա¬կազմի հատ¬կա¬նիշներ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` Դատարանը նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում կայացնում է արդա¬րաց¬¬ման դա¬տավճիռ, հետևաբար` Արամ Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առա¬¬ջադրված մեղադ¬րան¬քում պետք է արդա¬րացնել` նրա արարքում հանցա¬կազմի բացա¬կայության հիմքով (ՀՀ քրեա¬կան դատա¬¬¬վա¬րական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի մեղա¬վո¬րութ¬յան վերաբերյալ վե¬րոնշյալ հետևությունների հանգեց նախապես քննարկելով և մերժելով նրա և պաշտ¬պան Գնել Նազարյանի նույնաբովանդակ և կրկնվող միջնորդությունները` 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը, փորձագիտական հետազոտության կամ ուսում¬նասի¬րության ենթարկված այլ փաստաթղթերն որպես ապացույցն անթույլատ¬րելի ճանաչելու, դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննութ¬յուն նշանակելու, վերջին հաշվով քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետանդումը դադարեցնելու, որպես իրավական հետևանք` կալանավորումը վերացնելու վերաբերյալ։
Քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու միջ¬նոր¬դություններին վերստին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բավարարվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախկինում հարուցված հետապնդումը դա¬դա¬րեց¬նե¬լու վերաբերյալ միջնոր¬դությունն առարկայազուրկ է, քանի որ մեղադրո¬ղը դա¬տաքննութ¬յան ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրան¬քը փոփոխել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Ա.Դավթյա¬նին առաջադրված մե¬ղադրան¬քը հաստատվել է դատաքննության հետազոտված թույլատ¬րելի և վերաբերյալի ապա¬ցույց¬ների բավարար համակ¬ցությամբ, հետևաբար` մե¬ղադրան¬քի այդ մասով պաշտ¬պա¬նական կողմի միջնորդություն¬ներն անհիմն են և մերժ¬ման ենթա¬կա։
Անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիր¬նե¬րի ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն «անվավեր», այսինքն` անթույլատրելի ճա¬նաչելու վերա¬բեր¬յալ միջնորդություններին, որոնց լուծումը հետաձգվել էր խորհրդակցա¬կան սենյակում անդրադառնալու պայմանով` Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ փաս¬տաթղթերը, համաձայն մեղադրական եզրակացության, ապացույց չեն ճանաչվել, հետևա¬բար` դրանք անթույլատրելի ճանաչելու պահանջն ի սկզբանե առարկայազուրկ է։ «Մաժես¬տիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձա¬նագրության քաղվածքն ուսումնասիրվել է կրկնակի դատահաշվապահա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յուն կատա¬րած փորձագետի կողմից այնքանով, որքանով դրանում հիշա¬տակ¬վում է առկա ընկերութ¬յան հաշվապահական փաստաթղթերը նախկին տնօրեն Ա.Դավթյա¬նի կողմից նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանին չփոխանցելու մասին։ Ինչ վերաբերում է ընկերութ¬յան 2007թ. հաշվեկշռին, ապա այն իրոք ենթարկվել է փորձագիտական հետազոտության, դրանում արտացոլված որոշ թվաբանական տվյալներ, որպես ելակետեր, հիմք են ընդուն¬վել փորձագիտական հետա¬զոտության ընթացքում հաշվարկներ կատարելիս։ Սակայն դատաքննությամբ հետազոտ¬ված ապացույցներով պարզվեց, որ 2007թ. հաշվեկշռի մի շարք տվյալներ փոխանցվել են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ստորագրութ¬յամբ հաս¬տատված և հարկային մարմնին ներկայացված` նույն ընկերության 2006թ. հաշ¬վեկշռի, ինչպես նաև 2007թ. հաշ¬վարկ¬ների և հաշվետվությունների տվյալներից, հետևա¬բար` փորձաքննության ընթացքում հետազոտ¬ված 2007թ. հաշվեկշիռն ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյա¬նի կողմից չկազմելն ամենևին էլ կասկածի տակ չի դնում դրա վիճարկվող ելա¬կե¬տային տվյալների արժանահա¬վա¬տութ¬յունը, դրանով իսկ` դատահաշ¬վապա¬հա¬կան կրկնակի փորձաքննության եզրակա¬ցութ¬¬յան հետևութ¬յունները, իսկ վերջին հաշ¬վով` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առա¬ջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածութ¬յու¬նը։ Հետևաբար` 2007թ. հաշվեկշիռն անարժա¬նահա¬վատ համարելու հիմքերը ևս բացա¬կայում են։
Ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատարանն հաշվի է առ¬նում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրա¬վական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնա¬վորութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հան¬ցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդա¬րացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հան¬րութ¬յան հա¬մար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծան¬րաց¬¬նող հանգամանք¬նե¬րով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Սույն գործով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬¬¬ներ, Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ամուս¬նա¬ցած է, նախ¬կինում դատապարտված չէ, վատառողջ է։ Որպես ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի անձը բնութագրող հանգամանք` Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև 2009թ. հունիսի 2-ին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 դատավճռով վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը կարճվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադարեցվել է, սակայն վաղեմության ժամկետն անցնելու (ոչ արդա¬րացնող) հիմքով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դա¬տարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրա¬ժեշտութ¬յան հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրան մեղսագրվող հանցավոր արարք¬ներից առավել ծանրի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցակազմի պատժամասը` բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախա¬տեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման ենթակա են այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նա¬կելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի անձը, նրան վերագրվող բազ¬մադրվագ հանցագոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով Դատարանը գտնում է, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանն իր նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված այլընտրանքային պատժա¬տե¬սակների` ազա¬տազրկման, կալանքի կամ տուգանքի նշանակման (ընտրության) հարցին` Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրնսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ տվյալ հոդվածի շրջանակներում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ամբաս¬տանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը, նշանակելու պարա¬գայում։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղ¬սագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` ոչ մեծ և միա¬ժամանակ ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումա¬րելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափան¬ման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցին, վերստին քննարկելով դատական քննության ընթաց¬քում բազմիցս քննարկված և մերժված, սակայն Ա.Դավթյանի կողմից կրկին ներկա¬յաց¬ված նույնաբովանդակ միջնորդությունները` կալանավորումը վերացնելու, ավելի մեղմ խա¬փանման միջոցով փոխարինելու, կա¬լան¬քի այլընտրանքային տեսակ գրավի կիրա¬ռումը թույլատրելի համարելու վերա¬բերյալ` Դատարանը գտնում է, որ այդ միջնոր¬դութ¬յուններն անհիմն են, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նաև նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։ Միաժամանակ անդրադառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Ա.Դավթյանի պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2011թ. հոկտեմբերի 10-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2011թ. հոկտեմբերի 10-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` Դատարանը գտնում է, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Դավթյանի կեղծած ապացույցները` 29.05.2007թ. թիվ 165, 29.05.2007թ. թիվ 166, 12.06.2007թ. թիվ 168, 28.06.2007թ. թիվ 169, 13.07.2007թ. թիվ 170, 31.07.2007թ. թիվ 171, 22.08.2007թ. թիվ 172, 09.10.2007թ. թիվ 173, 29.10.2007թ. թիվ 175, 26.10.2007թ. թիվ 174, 07.11.2007թ. թիվ 176, 06.12.2007թ. թիվ 177, 18.12.2007թ. թիվ 178, 25.12.2007թ. թիվ 179 և 29.12.2007թ. թիվ 180 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերն անհրաժեշտ է պա¬հել քրեական գործի հետ միասին` քրեական գործը պահելու ողջ ժամանակահատ¬վածում։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի ներկայացրած 19.544.800 ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն անհրաժեշտ է բավարարել մասնակի` 14.000.800 ՀՀ հազար դրամ գումարի չա¬փով, քանի որ դատաքննության արդյունքներով ապացուցվեց այդքան գումարի յուրացման փաստը։ Հետևաբար` ամբաստանյալ Արամ Թանգիի Դավթյա¬նից, որպես հան¬ցա¬¬գործութ¬յամբ պատճառված վնաս, բռնագանձման է ենթակա 14.000.800 (տասնչորս միլիոն ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը։
Անդրադառնալով դատական ծախսերի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ անհրա¬ժեշտ է սույն գործով կատարված դատահաշվապահական փորձաքննության 2010թ. դեկ¬տեմբերի 22-ի թիվ 10-2085 եզրակացության ծախսը` 82.440 (ութսուներկու հազար չորս հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ գումարը, բռնագանձել Արամ Դավթյանից հօգուտ պետա¬կան բյուջեի։
Համաձայն ՀՀ ԿԱ Անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի աշխա¬տա¬կազ¬մից 2010թ. հուլիսի 14-ին ստացված թիվ ՍԱ-1/1552 գրության` Արամ Թանգիի Դավթյանի անվամբ Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնա¬մերձ հողամասի նկատմամբ գրանցված բաժնային սեփականության վրա նա¬խաքննա¬կան մարմնի պահանջով (որոշմամբ) կիրառվել է արգելանք, որը վերացնելու հիմ¬քերը, քաղա¬քացիական հայցի և դատական ծախսերի բռնագանձման որոշում կայացնելու պայման¬ներում, բացակայում են։
Նույն գրության համաձայն` Երևանի Դավիթ Մալյանի 19/20 շենքի 69-րդ բնակարա¬նի նկատմամբ դեռևս 2005թ. հոկտեմ¬բերի 21-ին գրանցված է ամբաստանյալ Արամ Դավթյա¬նի սեփականության իրավունքը, որը, ըստ նոտարի կողմից 2007թ. հունիսի 5-ին վավե¬րացված թիվ 2204 անշարժ գույքի նվիրատվության պայմանագրի, 2007թ. հունիսի 14-ին օտարվել է Հասմիկ Թանգիի Դավթյանին։
Անդրադառնալով քաղ-ուհի Հասմիկ Դավթյանի անվամբ հաշվառված` Երևանի Դ.Մալյան փողոցի 19/20 շենքի 69-րդ հասցեում գտնվող բնակարանի վրա դրված կա¬լանքի հիմնավորվածությանը` Դատարանը գտնում է, որ արգե¬լանքի այդ միջոցն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, որպիսի հետևության է հան¬գում հետևյալ իրա¬վական վերլուծությունների արդյունքներով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի համաձայն` գույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը և դա¬տա¬կան ծախսերն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 233-րդ հոդվածի համաձայն` գույքի վրա կալանք դնելը քրեական վարույթն իրականացնող մարմինների կողմից կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ գործով հավաքված ապացույցները բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը, մեղադրյալը կամ այն անձը, որի մոտ գտնվում է գույքը, կարող է թաքցնել, փչացնել կամ սպառել բռնագրավման ենթակա գույքը։ Նույն հոդվածի 1.1 կետի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի (.....) 175-224-րդ հոդվածների հատ¬կա¬նիշ¬նե¬րով քրեական գործի քննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինն այդ արարք¬¬ների կատարման արդյունքում ուղղակի կամ անուղղակի առաջացած կամ ստաց¬ված ամբողջ գույքի, ներառյալ` այդ գույքի օգտագործումից ստացված եկամուտների կամ այլ տեսակի օգուտների, այդ արարքների կատարման համար օգտագործված կամ օգտագործման համար նախատեսված գործիքների վրա կալանք է դնում այն հայտնա¬բերելուց հետո անհապաղ։ Այդ գույքի վրա կալանքը դրվում է անկախ հանցանք կա¬տա¬րած անձի կամ որևէ երրորդ անձի սեփականությունը հանդիսանալու կամ նրանց կող¬մից տիրապետելու հանգամանքից, որպիսի տրամաբանությամբ էլ գործել է նախաքննական մարմինը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն` Երևանի Դավիթ Մալյանի 19/20 շենքի 69 բնակարանն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը գնել է 2005թ. հոկտեմ¬բերի 17-ին, այսինքն` մինչ այդ օրը գոյացած գումարների, եկամուտների հաշվին, այն դեպքում, երբ սույն գործով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքը` յուրացումը, կատարել է 2007թ. ընթացքում, այսինքն` զուտ ժամա¬նակագրական առումով բնակարանի ձեռքբերման համար օգտագործած նյութական միջոցները չէին կա¬րող առաջանալ կամ ստացվել սույն գործով նրան մեղսագրվող հան¬ցան¬քից ստացած գույ¬քի հաշվին։ Հետևաբար, Դատարանը, տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլար¬յանի ներկայաց¬րած քաղաքացիական հայցը բավարարելու (մասնակի) պայ¬ման¬ներում, գտնում է, որ սեփականության իրավունքով գրանցված այդ բնակարանի վրա 2011թ. հոկտեմբերի 5-ին դրված արգելանքի պահպա¬նումը չի բխում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 233-րդ հոդվածի պահանջներից։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով և 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, ինչպես նաև 314.1 հոդվածի 6-րդ մասով` Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մե¬ղադ¬րան¬քում Արամ Թանգիի Դավթյանին ճանաչել անմեղ և դատարանով արդարացված` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Արամ Թանգիի Դավթյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազա¬տազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով` տուգանք 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները լրիվ գումարելով` ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և տուգանք` 400.000/չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Դավթյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2011թ. հոկտեմբերի 10-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սույն գործին կցված` Արամ Դավթյանի կազմած դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերը պահել սույն քրեական գործում։
Տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի` 14.000.800 /տասնչորս միլիոն ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը, որպես հանցա¬գործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել Արամ Թանգիի Դավթյա¬նից։
Որպես դատական ծախս` Արամ Թանգիի Դավթյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի բռնագանձել 82.440 (ութսուներկու հազար չորս հարյուր քառա¬սուն) ՀՀ դրամ գումար։
Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնամերձ հողա¬մասի նկատմամբ Արամ Թանգիի Դավթյանի անվամբ գրանցված բաժնային սեփակա¬նության վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև քաղա¬քացիական հայցով ներկա¬յացված նյութա¬կան պահանջի լրիվ բավա¬րա¬րումն ու դա¬տական ծախսի լրիվ բռնա¬գան¬ձումը։
Քաղ. Հասմիկ Թանգիի Դավթյանի անվամբ հաշվառված, Երևանի Դ.Մալյան փո¬ղոցի 19/20 շենքի (նախկինում` Գայի փողոց 1/1 շենք) 69-րդ հասցեում գտնվող բնա¬կարանի վրա դրված արգե¬լանքը վերացնել` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռն հրապարակման պահից հետո անհապաղ հանձնել Արամ Դավթյա¬նին և վերջինիս պաշտպանին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան` հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 30-05-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 29-06-2012
Էջերի քանակ 284, 344, 242, 216, 282, 266, 470, 124, 123, 93, 106, 130
Այլ նշումներ հավելված 11 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 29-06-2012
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 470, 124, 123, 93, 106, 130
Գործին կից նյութերը հավելված 11 թերթ
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-17262
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 02-07-2012
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 04-03-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 05-03-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 11-03-2013
Էջերի քանակ 284, 344, 242, 216, 282, 266, 470, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 165
Գործին կից նյութերը կից հավելվածը` կազմված 2012թ. ապրիլի 25-ին միջնորդության քննության արդյունքում 46 թերթ և 2012թ. փետրվարի 16-ի միջնորդության քննության արդյունքում` 11 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 11-03-2013
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 470, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 165
Գործին կից նյութերը կից հավելվածը` կազմված 2012թ. ապրիլի 25-ին միջնորդության քննության արդյունքում 46 թերթ և 2012թ. փետրվարի 16-ի միջնորդության քննության արդյունքում` 11 թերթ
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-5887
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 11-03-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 04-07-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 05-03-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 12-07-2013
Էջերի քանակ 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 175
Գործին կից նյութերը քր. գործի հավելվածը` 46 թերթ, 16.02.12թ. կազմված նյութերը 11 թերթ, նոր երևան եկած հանգ. վեր. բող. հիման վրա կազմված նյութերը 90 թերթ
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 12-07-2013
Էջերի քանակը *
Գործին կից նյութերը քր. գործի հավելվածը` 46 թերթ, 16.02.12թ. կազմված նյութերը 11 թերթ, նոր երևան եկած հանգ. վեր. բող. հիման վրա կազմված նյութերը 90 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 05-08-2013
Էջերի քանակը 175, 90
Գործին կից նյութերը 15-րդ հատորը` 175 թերթ և հավելվածը` 90 թերթ
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Թ-20823
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 05-08-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 26-09-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 28-09-2013
Էջերի քանակ 168,175
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 28-09-2013
Էջերի քանակը 175,168
Գործին կից նյութերը 15-րդ հատորը` 175 թերթ և հավելվածը` 168 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 09-10-2013
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 182
Գործին կից նյութերը քր. գործի հավելվածը` 46 թերթ, 16.02.12թ. կազմված նյութերը 11 թերթ, նոր երևան եկած հանգ. վեր. բող. հիման վրա կազմված նյութերը 90 թերթ
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-26920
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 10-10-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 13-11-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-01-2014
Էջերի քանակ 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 187
Գործին կից նյութերը Գործին կից նյութերը: քր. գործի հավելվածը` 46 թերթ, 16.02.12թ. կազմված նյութերը 11 թերթ, նոր երևան եկած հանգ. վեր. բող. հիման վրա կազմված նյութերը 90 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 23-01-2014
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 187
Գործին կից նյութերը Գործին կից նյութերը: քր. գործի հավելվածը` 46 թերթ, 16.02.12թ. կազմված նյութերը 11 թերթ, նոր երևան եկած հանգ. վեր. բող. հիման վրա կազմված նյութերը 90 թերթ
ՈՒր(դատարան) Վճռաբեկ
Ելքի գրության համարը 2028
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 01-02-2014
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 13-03-2014
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 24-09-2015
Էջերի քանակ 15 հատոր
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 24-09-2015
Էջերի քանակը 15 հատոր
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-43524
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 04-12-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 04-12-2015
Էջերի քանակ 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 187, 46
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 11-12-2015
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 187, 46
Գործին կից նյութերը Գործին կից նյութերը: քր. գործի հավելվածը` 46 թերթ, 16.02.12թ. կազմված նյութերը 11 թերթ, նոր երևան եկած հանգ. վեր. բող. հիման վրա կազմված նյութերը 90 թերթ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0241/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 18-06-2012
Ամսաթիվ 18-06-2012
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արամ Դավթյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արամ Թանգիի Դավթյանի /ՀՀ քր. օր-ի 214 հոդ. 2-րդ մասով արդարացվել է , ՀՀ քր.օր. 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 6 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 30.05.2012թ. դատավճիռը : Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քր.օր. 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349 հոդ. 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել : Իսկ քաղաքացիական հայցապահանջը մերժել և վերացնել Ա.Դավթյանի գույքի վրա դրված կալանքը : Արամ Դավթյանի արարքը քրեորեն պատժելի գտնելու դեպքում նշանակել ավելի մեղմ պատիժ կամ կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 18-06-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Ավետիսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 02-07-2012
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 03-07-2012
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 27-07-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 09-08-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 16-08-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 24-08-2012
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 19-09-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 27-09-2012
Ուղարկվել է ծանուցագիր 19-09-2012
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 01-10-2012
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 16-10-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 24-10-2012
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 06-11-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 14-11-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 21-11-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 23-11-2012
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 26-11-2012
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 26-11-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Այլ նշումներ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի հիմունքներով` Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել ու քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով:
Քր.օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0241/01/11
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ռ.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
պաշտպան Գ.ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ Ա.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ

2012 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վերաքննության կանոններով քննության առնելով Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքները
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի 2011 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13102311 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 4 էջ 1/
2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Ա.Դավթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 88-89/
3. Նույն օրը Ա.Դավթյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 90-91/
4. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 108-110/
5. 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ա.Դավթյանը հայտնաբերվել է: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 144/
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ վերահաստատվել է մեղադրյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ից: /քրեական գործ, հատոր 7 էջ 160-163/
7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 01-ին թիվ 13102311 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը: /քրեական գործ, հատոր 8 էջ 2/
8. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 02-ի որոշմամբ թիվ 13102311 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 09-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, հատոր 8 էջ 3, 11/
9. Դատաքննության փուլում` 2012 թվականի ապրիլի 25-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Բեգինյանը` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված կարգով` որոշմամբ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/քրեական գործ, հատոր 11 էջ 88-90/
10. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Դավթյանը ճանաչվել է անմեղ և դատարանով արդարացված` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Ա.Դավթյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք 400.000 ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Դավթյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2011թվականի հոկտեմբերի 10-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց` Ա.Դավթյանի կազմած դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերը պահվել են քրեական գործում։
Տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակի` 14.000.800 /տասնչորս միլիոն ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս` բռնագանձվել է Ա.Դավթյանից։
Որպես դատական ծախս` Ա.Դավթյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձվել է 82.440 ՀՀ դրամ գումար։
Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնամերձ հողամասի նկատմամբ Ա.Դավթյանի անվամբ գրանցված բաժնային սեփականության վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև քաղաքացիական հայցով ներկայացված նյութական պահանջի լրիվ բավարարումն ու դատական ծախսի լրիվ բռնագանձումը։
Վճռվել է քաղ. Հասմիկ Թանգիի Դավթյանի անվամբ հաշվառված, Երևանի Դ.Մալյան փողոցի 19/20 շենքի (նախկինում` Գայի փողոց 1/1 շենք) 69-րդ հասցեում գտնվող բնակարանի վրա դրված արգելանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/
11. Վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 03-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
12. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

Գործի փաստական հանգամանքները
13. Նախաքննական մարմինը Ա.Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք էր առաջադրել այն բանի համար, որ նա` հանդիսանալով «Մաժեստիկ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության (այսուհետ նաև` Ընկերության) տնօրեն, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր օգտին օգտագործելու նպատակով իրեն վստահված գույքից 2007թ. ընթացքում կատարել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակություն, որով ընկերության համար առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
Ըստ նախաքննական մարմնի` 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակերպությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանն իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Ենոքի Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս` առաջացնելով ծանր հետևանքներ։
Բացի այդ, Ա. Դավթյանը, սեփական կարիքների համար օգտագործելու նպատակով, 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում պատրաստել է, իսկ այնուհետև՝ 2010թ. հունիսի 11-ին Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում օգտագործել է իր անվամբ լրացված և իր կողմից ստորագրված 2007թ. ընթացքում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ յուրացման համար պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների ակնհայտ կեղծ անդորրագրեր:/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/
14. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, տուժողի ներկայացուցիչ, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի կողմից 2003 թվականին նշանակվելով որպես նշված ընկերության տնօրեն, զբաղվել է բազալտի խճի և ավազի արտադրությամբ ու վաճառքով։
2003թ. հոկտեմբերի 28-ին «Հայխնայբանկ» ՓԲ ընկերությունում (ներկայիս «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում) Արամ Դավթյանը բացել է ՀՀ դրամով սպասարկվող թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշիվը, որի վրա են փոխանցվել իրացված ապրանքի` բազալտի խճի և ավազի դիմաց տարբեր կազմակերպություններից փոխանցված գումարները։
2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանը, գործնական հարաբերություններ հաստատելով բազալտի խիճ և ավազ գնելու նպատակով նրան դիմած կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ Վլադիմիր Սաֆրիդիի, Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի, Սիմոն Մինասյանի, Յուրիկ Գասպարյանի, Արամ Ժամհարյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Էլվարդ Բազիկյանի հետ` լրացրել, ստորագրել և կնքել է համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր, որոնց հիման վրա գնած շինանյութի դիմաց վերջիններս «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային վերոնշյալ հաշվեհամարին 2007 թվականի ընթացքում փոխանցել են 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար։
2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանի հանձնարարությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն հանդես եկած վերջինիս քրոջ որդին՝ Վահագն Աբրահամյանը, վերոնշյալ բանկից կանխիկացրել և նրան է հանձնել ընդհանուր 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ, ինչպես նաև 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում անձամբ նույն բանկից կանխիկացրած 30.080.000 ՀՀ դրամ գումարներն Ա.Դավթյանը ընկերության դրամարկղ փաստացի մուտք չի արել, նույնիսկ դրանց ձևակերպումը պատշաճ կարգով չի իրականացրել։ Մասնավորապես, «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` որպես ընկերության միաժամանակ տնօրենի և գլխավոր հաշվապահի պարտականություններն իրականացնող անձ` Ա.Դավթյանն իրավունք չուներ կատարելու գանձապահի պարտականություններ, սակայն համատեղելով վերոնշյալ երեք պաշտոնները` անձամբ լրացրել և ստորագրել է դրամարկղային բոլոր փաստաթղթերը։
Խախտելով օրենքի վերոնշյալ պահանջը` օգտվելով բարեկամական կապերի ներքո իր նկատմամբ ձևավորված վստահությունից, իր ձեռքում կուտակելով ծախսեր կատարելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնուրույնաբար տնօրինելու, մեքենա-մեխանիզացիաների վերանորոգման, արտադրության-իրացման, ինպես նաև «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական հաշվառման անմիջական վարման, ֆինանսական հաշվետվություններ կազմելու և հարկային մարմիններում հանդես գալու գործընթացների ողջ ցիկլը` Արամ Դավթյանը ընկերության հաշվարկային հաշվից 2007թ. կանխիկացված և ստացած 40.859.000 ՀՀ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամը և ինչպես նաև օգտվելով սեփականատերերի իրական վերահսկողության բացակայությունից` մնացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.000.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է, իսկ այդ հանցանքի հետքերը թաքցնելու և հնարավոր պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ընկերության ծախսերն հիմնավորող սկզբնական հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղային գիրքը ընկերության հիմնադիրներին չի վերադարձրել, թեև «Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն` դրանց պահպանելն ու նոր տնօրինությանը հանձնելը նրա անմիջական պարտականությունն էր։
Բացի այդ, երբ Ա.Դավթյանի գործունեության հետևանքով առաջացած պակասորդի հարցը բացահայտվել է և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանը 2010թ. ապրիլի 19-ին դիմել է Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` Վահագն Աբրահամյանից և Արամ Դավթյանից 40.432.000 գումար բռնագանձելու պահանջով, վերջինս, օգտվելով իր տրամադրության տակ գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գրքից (գրանցումներից), նույն ընկերության կլոր կնիքով կնքված, սակայն անստորագիր դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայությունից, նույն դատարան ներկայացնելու և քաղաքացիաիրավական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանակահատվածում կեղծել, այսինքն` հետին ամսաթվով իր անվամբ լրացրել ու ստորագրել է թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրեր` իբր 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 29-նն ընկած ժամանակահատվածում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ, որոնք, ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի անվամբ լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի հետ մեկտեղ 2010թ. հունիսի 11-ին ներկայացրել է վերոնշյալ դատարան` իր համար շահավետ դատական ակտ ստանալու համար։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածների այդ մասերով։/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
15. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը և պաշտպան Գ.Նազարյանը վերաքննիչ բողոքը բերել են Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատական ակտի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, տուժողի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի բավարարված մասով։
«Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիրը՝ Արամայիս Բեգլարյանը ընկերության կողմից հանքարդյունաբերության ոլորտում իրականացրած իրական արտահանման ծավալները թաքցնելու նպատակին հասնելու, և որպես դրա հետևանք նաև հարկային, բնօգտագործման վճարների և այլ պարտավորություններից խուսափելու համար ընկերության գործունեությունն արտացոլող մի շարք փաստաթղթեր, այդ թվում նաև դրամարկղային գիրքը թաքցրել է` պատճառաբանելով, որ ընկերության նախկին տնօրեն Արամ Դավթյանը աշխատանքից ազատվելուց հետո իրեն չի վերադարձրել։ Այդ փաստաթղթերի «բացակայությունից» օգտվելով ցանկանում է Արամ Դավթյանից գումարներ շորթել, և նրան մեղադրում է ընկերությունից յուրացումների կատարելու մեջ։
Դատարանը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի պահանջը` չի կատարել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն, խախտելով Արամ Դավթյանի արդար դատաքննության իրավունքը, կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ, որի պայմաններում վերջինս հանիրավի դատապարտվել է։
Դատարանի կողմից խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պայմանը։
Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնված չեն գործով ձեռք բերված ապացույցների վրա, չեն հաստատվել քրեական գործի քննությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Ա.Դավթյանի մեղադրանքի միակ հիմքը ՀՀ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի թիվ 03661109 դատահաշվապահական փորցաքննության եզրակացությունն է:
Փորձագետը, որպես հետգրություն նշել է, որ իր կողմից կատարված հետևությունները հիմնված են որոշմամբ առաջադրված ելակետային տվյալների և տրամադրված նյութերի հետազոտության վրա, առանց այդ տվյալների և նյութերի հավաստիությունն և թույլտվությունը երաշխավորելու և գնահատելու։
Փորձագետին տրամադրված նյութերը և եզրակացությունը` հավաստի չեն։ Տրամադրված նյութերը /այդ թվում 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշիռը/ եղել են կեղծված կամ ոչ հավաստի:
Փորձագետն իր իրավասությունից դուրս համարելով առ 31.02.07 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռի հավաստիության ստուգումը` տվել է եզրակացություն։
Կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելիս դատարանը հիմնավորել է, որ 2008 թվականի հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ԱՊԸ-ի հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը հիմք չի ընդունվել հաշվապահական հաշվարկները կատարելու համար և, որ առ 31.02.07 թվականի հաշվապահական հաշվեկշիռը ոչ հավաստի չի ճանաչվել։
Որ այդ հաշվեկշիռը հավաստի չէ` հիմնավորվում է նաև հետևյալով՝
Եզրակացության «հետազոտություն» բաժնում նշված է, որ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր՝ Արմաիս Բեգլարյանի կողմից 27.09.07թվականին ՀՀ պետ. բյուջե է վճարել 1 միլիոն ՀՀ դրամ` որպես ԱԱՀ-ի գումար։ 2007 թվականի Ա. Բեգլարյանի կողմից հարկային տեսչություն ներկայացված հաշվապահական հաշվեկշռից երևում է, որ հաշվեկշռի «պասիվ» մասում կրեդիտորական պարտքեր հիմնադիրներին մասում /տող 440/ նշում չկա այն մասին, որ ընկերությունը իր հիմնադրին՝ Ա. Բեգլարյանին պարտք է որևէ գումար։ Եթե հաշվեկշռի պասիվ մասում այդ պարտավորությունը նշված չէ, ապա նշանակում է որ այդ գումարը ոչ թե Ա. Բեգլարյանի անձնական միջոցներից է վճարվել, այլ` վերջինս ստացել է ընկերությունից: Հետևաբար դա պետք է դիտվի որպես ընկերության ծախս։
Եզրակացության «գործի հանգամանքները» բաժնում նշված է, որ Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից 09.12.08 թվականին կանխիկ վճարվել է 1 մլն դրամ որպես բնակօգտագործման վճար։ Սակայն փորձագետն այդ վճարումը չի դիտել որպես կանխիկ գումարով կատարված ծախս: Չի նշել, որ ընկերությունը Սերգեյ Աբրահամյանի հանդեպ կրեդիտորական պարտք ունի։ Այդ վճարմանը մասնագիտական գնահատական չի տրվել։ Սակայն դա ընկերության կողմից կանխիկ կատարված ծախս է։
Ընկերությունը զբաղվում է հանքարդյունաբերությամբ, ինչը նշանակում է որ աշխատում են բազմաթիվ տրանսպորտային միջոցներ և այլ սարքավորումներ։ Սակայն հաշվեկշռի «ակտիվ» մասում /տող 010/ նշված է, որ ընկերությունը հիմնական միջոց չունի; Այդ մեքենաները եղել են վարձակալված, ուստի դրանց դիմաց տրված վարձակալական վճարները հանդիսանում են ընկերության կողմից կատարված կանխիկ վճարումներ` ծախսեր: Եթե վճարումները կատարված լինեին անկանխիկ, ապա դրանք կարտացոլվեին ընկերությունից կատարված բանկային փոխանցումներով, ինչը առկա չէ։
2007 թվականի հաշվեկշռի «ակտիվ» մասում որպես նախորդ տարվա վերջին տրված ընթացիկ կանխավճարներ /տող 150/ նշված է 8.264.000 դրամ, իսկ տարեվերջում` 97 000 դրամ, այսինքն դրանց տարբերությունը կազմում է 8.167.000 դրամ, որը ըստ հաշվետվության` կանխավճարի ձևով հետ է տրվել ամբաստանյալին:
Նույն «ակտիվ» մասում որպես դեբիտորական պարտքեր վաճառքների գծով /տող 150/ որպես նախորդ տարվա վերջին նշված է 5.544.000 ՀՀ դրամ, իսկ տարեվեջում նշված է 0 դրամ: Այսինքն իբրև թե ընկերությունը այդ գումարին համարժեք այլ անձանց տվել էր ապրանքներ: Իսկ այդ անձինք այդ գումարները կանխիկ ձևով վճարել են ամբաստանյալին։ Անձինք ովքեր ընկերության հետ համագործակցել են, հայտնել են որ իրենք ընկերության հետ իրենց գումարային փոխհարաբերություններն իրականացրել են միայն անկանխիկ ձևով և ընկերության տնօրենին կանխիկ գումար չեն տվել։
Առ 01 հունվարի 2006 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռով /ձև 1/ նախորդ տարվա վերջին, այսինքն 2005 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ ընկերության շահույթի մնացորդը /տող 270/ կազմել է 836 000 դրամ, իսկ ըստ տվյալ տարվա արդյունքում ֆինանսական արդյունքերի մասին հաշվետվության /ձև 2/ ընկերության զուտ շահույթը ավելացել է ևս 5 310 000 դրամով /տող 180/։ Քանի որ շահույթի բաշխում չի եղել, ուստի տարվա սկզբին եղած ինչպես նաև տարվա ընթացքում կուտակված զուտ շահույթի հանրագումարը պետք է լիներ 6.140.000 ՀՀ դրամ /836.000+5.310.000/։ Այնինչ հաշվեկշռի տարվա վերջում զուտ շահույթի գումարը «պասիվ» մասում 6.140.000 դրամի փոխարեն նշված է 16.207.000 ՀՀ դրամ այսինքն 10.067.000 դրամով ավելի` քան իրականում եղել է։ «Ակտիվ» մասում թվերը 10 067 000 դրամի չափով ավելացվել են։
Առ 01 հունվարի 2007 թվականի հաշվետվության մեջ զուտ շահույթի հաշվարկը ևս ակնհայտ ահնիմն է։ Նշված է, որ 2006 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ ընկերության զուտ շահույթի մնացորդը /տող 270/ կազմել է 16.207.000 դրամ, իսկ ըստ տվյալ տարվա արդյունքում ֆինանսական արդյունքների մասին հաշվետվության /ձև 2/` ընկերության զուտ շահույթն ավելացել է ևս 196.000 դրամով /տող 180/։ Հետևաբար, որ տարվա սկզբին եղած և տարվա ընթացում կուտակված զուտ շահույթի հանրագումարը պետք է կազմեր 16.403.000 դրամ /16.207.000+196.000/։ Հաշվեկշռի տարվա վերջում զուտ շահույթի գումարը նվազել է, և նշվել` 15.419.000 դրամ:
Առ 31.12.07 թվականի հաշվապահական հաշվեկշիռը հավաստի չի, և ժողովի թիվ 2 արձանագրությունն է հիմք ընդունվել հաշվապահական հաշվարկները կատարելու և 2007 թվականի հաշվապահական հաշվեկշիռը կազմելու համար:
Ըստ մասնագետի` ընկերությունում պատրաստի արտադրանքը ոչ թե 10 450 000 ՀՀ դրամ պետք է կազմեր, այլ մի քանի անգամ գերազանցեր այդ գումարին։
Ըստ Ընկերության կողմից 2007 թվականին ներկայացված բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների 1-ին եռամսյակի` մարված օգտակար հանածոների փաստացի ծավալը կազմել է 1005 խմ, 2-րդ եռամսյակում` 10 010խմ, 3-րդ եռամսյակում` 1767 խմ, իսկ 4-րդ եռամսյակում` 7848խմ, միասին` 20 630 խմ։
Ըստ «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրության` մարված օգտակար հանածոներից /20 630խմ/ ստացված արտադրանքը կազմել է բազալտի շինանյութը՝ 4.4%, խիճը՝ 28.9%, ավազը՝12.6% և հողը՝ 54.1%։
Այդ հանածոները 26 630 խմ ընդհանուր ծավալի հաշվարկով ըստ խորանարդ մետրերի համապատասխանաբար կկազմի՝ բազալտի շինանյութը՝ 907.7 խմ, խիճը՝ 5 962.1 խմ, ավազը՝ 2 599.4 խմ և հողը՝ 11 160.8խմ։
Ըստ թիվ 2 արձանագրության՝ մարված օգտակար հանածոների արժեքը, ոչ թե 35 272 250 դրամ է, այլ մոտ կրկնակի անգամ ավելի շատ:
Ըստ Ընկերության կողմից ներկայացված բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների հաշվարկ-հաշվետվության` 2007 թվականի ընթացքում մարված օգտակար հանածոների փաստացի ծավալը ընդհանուրը կազմում է 20 630 խմ, որից պիտանի արտադրանքը կկազմի 20 238խմ։
Ըստ վերոգրյալ թիվ 02 արձանագրության` արտադրվել է միայն խիճ և ավազ։ Ավազի արտադրանքը կազմել է 12.6%, խիճը` 20 238խմ պարագայում կազմել է 17 688խմ։ Ավազի և խճի 1.000 և 4.000 դրամ գինը հավատ չի ներշնչում: Ըստ ՀՀ Ազգային վիճակագրական ծառայության 26.04.12 թվականի գրության՝ 2007 թվականին խճի 1 խորանարդ մետրի միջին գինը կազմել է 5 321 ՀՀ դրամ: 20 630 խմ ավազի ծավալը կկազմի 2 550խմ, որի արժեքը 1 000 դրամով կկազմի 2 550 000 դրամ, իսկ 20 630 խմ խիճի ծավալը կկազմի 17 688խմ, որի արժեքը 4 000 դրամով կկազմի 70 752 000 դրամ:
Մարված օգտակար հանածոների արժեքը 2007թ.– ին կազմել է ոչ թե 35 272 250 դրամ, այլ նվազագույնը՝ 73 302 000 դրամ:
Պետք է հիմք ընդունել, որ 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի 130-րդ տողը` այսինքն տարեսկզբին արտադրանք չեն ունեցել։ Ուստի 73 302 000 դրամի արտադրանքից պետք է պակասեցվի 2007թ. ընթացքում ինքնարժեքով իրացված արտադրանքը՝ 23 821 000 դրամը` կստացվի 49 481 000 դրամ, որը միակ իրական ապրանքի մնացորդն է 2007 թվականի ընթացքում։
Հակառակը հաստատելու համար տուժողը՝ դատարանին պետք է ներկայացնի թիվ 2 արձանագրությունում արձանագրված առ 31. 12.07թ.֊ի դրությամբ կատարված գույքագրման համար հիմք հանդիսացած փաստաթղթերը։
Առաջին ատյանի դատարանը լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննություն կատարելու միջնորդությունները անհիմն կերպով մերժել է` նշելով. «եթե «Մաժեստիկ» ՍՊԸ ծախսերն իրականում լինեին ավելին քան 2007թ. հաշվեկշռում արձանագրված 10 450 000 դրամն է, այն համաչափորեն պետք է աճեր նաև ամբաստանյալ Ա. Դավթյանի կազմած և հարկային մարմին ներկայացված 2007 թվականի ԱԱՀ-ի հաշվարկներով ցույց տրված հասույթում, որպիսի հանգամանքը բացակայում է»։ Դատարանի նման եզրահանգումն անհիմն է:
Հաշվեկշռում ցույց տրված 10.450.000 ՀՀ դրամի ծախսը որպես հաշվետու տարվա՝ 2007 թվականի վերջին մնացած պատրաստի արտադրանք` հիմնավոր չէ։
Ա.Բեգլարյանը չի հիշում, թե ով է կազմել 2007թ. հաշվեկշիռը և ինչ փաստաթղթերի հիման վրա են դրանք կազմվել, թե ինչպես է կազմվել թիվ 2 արձանագրությունը: Այս ամենը վկայում է, որ վիճելի եզրակացությունը հավաստի չէ: Եթե հավաստի չէ 2007թ. հաշվեկշիռը, հավաստի չէ նաև դրա վրա հիմնված կազմված վիճելի թիվ 03661109 եզրակացությունը:
Ա.Բեգլարյանը, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանները հաստատել են, որ ընկերությունում բոլոր ծախսերը կատարվել են Ա.Դավթյանի կողմից:
Շահագործվող տեխնիկան սարքին վիճակին բերելու համար անհրաժեշտ է եղել բազմապիսի պահեստամասեր։ Պահեստամասերի գնման արժեքը, որպես ծախս պետք է նվազեցվեր իրեն մեղսագրվող 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարից։
Դատարանին ներկայացվեց 10.197.600 ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողությամբ պահեստամասերի դուրս գրման պահանջագրեր: Սակայն այն չնվազեցվեց մեղսագրվող «յուրացման» գումարից: Վկա Հայկ Հարությունյանը հաստատել է, որ ստացված այդ պահեստամասերը ստացել են անձամբ Ա. Դավթյանից և օգտագործել` փչացած տեխնիկան վերանորոգելու համար։
Վերը շարադրված հանգամանքները հիմք ընդունելով, պաշտպանական կողմը գտել է, որ դատարանը դատական ակտ կայացնելիս չի հիմնվել գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ անմիջականորեն հետազոտված ապացույցների վրա, այլ առանց հիմնավոր պատճառաբանությունների` ենթադրությունների և կասկածների հիման վրա կայացրել է անհիմն և անօրինական դատական ակտ:
Քաղաքացիական հայցի բավարարման մասով ևս դատավճիռն անհիմն է և չպատճառաբանված, քանի որ դատարանը բավարարված հայցապահանջը որևէ կերպ չի պատճառաբանել: Լրացուցիչ փորձաքննությամբ կպարզվեր, որ Ա. Դավթյանը ընկերությանը նյութական վնաս չի պատճառել քաղաքացիական հայցը կլիներ անհիմն։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասերով անհիմն է:
Քրեական գործը հարուցվել է «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Արմայիս Բեգլարյանի 25.01.2010թ. հաղորդման հիման վրա։
Թիվ Մ10-2085 փորձագետի եզրակացությամբ արձանագրվել է, որ «ընկերության դրամարկղում կանխիկ դրամական միջոցի պակասորդ առկա չէ, այլ եղել է ավելցուկ 1.320.000 դրամ գումարի չափով», և տրամադրվսծ փաստաթղթերում դրամարկղային գրքի և մնացած սկզբնական հաշվառման փաստաթղթերի բացակայության պայմաններում կանխիկ դրամի շարժի վերաբերյալ այլ տեղեկություն հնարավոր չէ բացահայտել։
Նշանակվել է կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն` փորձաքննությունը տրամադրվել է նույն հաշվեկշռի տվյալները:
8.564.000 ՀՀ դրամ կանխիկ զումարը կապ չունի բանկից կանխիկացված գումարների հետ:
Փորձաքննությանը որպես ելակետային տվյալ տրամադրվել է ընկերության 2007թ–ի չստուգված, հաշվեկշռի ակտիվի «դեբիտորական պարտքեր վաճառքների գծով» տողի /տող 160/ տվյալը: Փորձագետը որոշել է, որ 2007թվականին պարտք չկա, հաշվել է իրացված արտադրանքի դիմաց վճարվելիք գումարը, ստացած հասույթին ավելացնելով ավելացված արժեքի հարկը` 20%, ստանալով 53.881.200դրամ: Ընկերություեը բանկային փոխանցմամբ ստացել է ընդամենը 50.860.400դրամ, եզրակացրել է, որ «...ընկերության դրամարկղ պետք էր մուտքագրվեր 8564,8 / 53881,2 + 5544,0 -50860,4 / հազ. դրամ կանխիկ գումար...։
Եզրակացության համար հիմք հանդիսացած ապացույցներից 8564.000դրամ կանխիկ վճարման վերաբերյալ տվյալը հերքվել է:
29.879.000 ՀՀ դրամ ծախսված գումարը ստանալու համար փորձագետը եզրակացրել է, որ 2007թվականի ծախսերը ենթակա են նվազեցման: 2007թ–ի ծախսերի դիմաց կատարված վճարումները նվազեցրել է 8164,0 հազ դրամով՝ պատճառաբանելով, որ նշված գումարը ծախսվել է 2006թ–ի, այլ ոչ թե 2007թ–ի դրամական միջոցներից։
Ընկերությունն իր գործունեության ընթացքոււմ 8267.000 դրամ կանխավճար տալու դրամական միջոցներ չի ունեցել։
Հերքվում է նաև 8167.0 հազ.դրամ կանխավճարի գոյությունը և փորձագետի հաշվարկի մեջ ծախսերն ավելանում են 8167.0 հազ.դրամով:
Փորձագետը չի ներառել վճարված ԱԱՀ-ի գումարը։
Փորձագետի ձև 2 հաշվետվության հիման վրա ծախսված գումարները կազմում են 44012,0 = 23,821 + 9741, 0 + 10450,0, պետք է ավելացնել 4272,0 հազ ԱԱՀ–ի գումարով, և այև կկազմի 44012,0 + 4272,0 = 48284,0 հազ. դրամ:
Հարկերի վճարումից չարամտորեն խուսափելու նպատակով տնօրեն Ա. Բեզլարյանը խեղաթյուրված տվյալներ մտցնելու միջոցով թաքցրել է հարկվող օբյեկտները և դրանց մասով կատարված ծախսերը:
Միայն ծախսերը ներառելով փորձագետի հաշվարկի մեջ, պարզ կդառնա, որ 19544.000դրամի յուրացումր բացառվում է։
2007թ–ի բանկից կանխիկացված 40859 հազ դրամ գումարը կապ չունի առաջադրված մեղադրանքի հետ :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքր առաջադրվել է երբ անցել է քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, քանի որ՝ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդ. 2-րդ մասի՝ «Վաղեմության ժամկետր հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը...»։ Այսինքն՝ եթե անգամ դատավճիռ կայացվեր 10. 05. 2012թ.– ին, ապա մինչև ուժի մեջ մտնելը արդեն կհամարվեր վաղեմության ժամկետը անցած։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդ մասով խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ կետի նորմի պահանջը վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ:
Դատարանը եզրահանգել է, որ եթե ընկերությունից հափշտակում կատարվեր իր ստացած շահույթից ավելի, ապա առկա կլիներ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմի հատկանիշները:
Վերոգրյալի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվծաի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման հանցակազմի բացակայության պատճառով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի մասով Ա.Դավթյանին դատարանը արդարացրել է՝ պատճառաբանելով, որ ընկերությունը վնաս չի կրել և ստացել է իր ակնկալվող օգուտը։
Յուրացումը կատարած լինելու փաստը փորձագետը հիմնավորել է ընկերությունում դրամարկղի գրքի բացակայությամբ, պատճառաբանելով, որ մուտքի օրդերները չեն գրանցվել դրամակղային գրքում։ Դատաքննության ժամանակ պարզվեց, որ ընկերությունը դրամակղային գիրք ունեցել է։
Դատարանը զրկել է Ա.Դավթյանին օրենքով երաշխավորված իրավունքներից՝ զրկելով դատական վիճաբանություններին մասնակցելու և վերջին խոսքի իրավունքից:
16. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը և պաշտպան Գ.Նազարյանը խնդրել են բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը, Ա.Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով: Քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժել և վերացնել Ա.Դավթյանի գույքի վրա դրված կալանքը:
Միջնորդել են բողոքի քննությունն անցկացնել վերաքննության կարգով, քննել և ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 382-րդ հոդվածի 3-րդ կետով, խնդրել են նշանակել լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննություն, քանի որ բողոքում նշված հիմնավորումներով հաստատվում է, որ իրենց այդ նույն միջնորդությունը Առաջին ատյանի դատարանն անհիմն մերժել է:
Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Դավթյանի կատարած արարքը քրեորեն պատժելի է, ապա խնդրել են նշանակել ավելի մեղմ պատիժ կամ քննարկել Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, որի համար կան բավարար հիմքեր:

17. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը, հրաժարվեց` պաշտպանի բողոքի մասից և նրա միջնորդություններից: Իրեն առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով խնդրեց քրեական գործի վարույթը կարճել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
Պաշտպան Գ.Նազարյանը միացավ ամբաստանյալին:
Մեղադրող Լ.Չարխիֆալակյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց բողոքը մերժել, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Մեղադրողը նաև հայտնեց, որ չի առարկում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու` քրեական գործի վարույթը կարճել և ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական պատասխանատվությունը դադարեցնել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի ելույթները, դատախազ Լ.Չարխիֆալակյանի` վերաքննիչ բողոքի պատասխանը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
6) անցել են վաղեմության ժամկետները…>>:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն. <<Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով՝որը կատարվել է՝
1. առանձնապես խոշոր չափերով, պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<< Քաղաքացիական գործով ապացույցներ կեղծելը գործին մասնակցող անձի կամ նրա ներկայացուցչի կողմից՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
19. Առաջին ատյանի դատարանը 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռում` <<Դատարանի իրավական վերլուծություններըը>> բաժնում նշել է.
<<… Հետևաբար` 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացման վերաբերյալ չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մեկնաբանելով` Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ 5.544.000 ՀՀ դրամի գումարի յուրացումը պետք է հանել ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալից, որի պայմաններում նոր դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշտություն չի առաջանում, քանի որ նվազեցումը կատարվում է ոչ թե փորձագետի հետազոտած փաստաթուղթը` 2007թ. հաշվեկշիռը, ոչ հավաստի ճանաչելու կամ փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հնարավոր սխալ հաշվարկներ կատարելու հաշվին, այլ իրավական հարթությունում` 2006թ. վերջից մինչև 2007թ. վերջն ընկած ժամանակահատվածում այդ պարտքի մարման հանգամանքն ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չհաստատված (չապացուցված) համարելու տեսանկյունով։ Բացի այդ, 5.544.000 ՀՀ դրամ պարտքի մարման վերաբերյալ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում պարզ չէ, թե հնարավոր մարումը տեղի է ունեցել մինչև 2007թ. սեպտեմբերի 26-ը` նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանի նշանակումը, թե՞ դրանից առաջ, երբ իրավաբանորեն, թե փաստացի տնօրենի բոլոր գործառույթներն իրականացրել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը։
… Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը` Դատարանը գտնում է, որ այն նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատված չէ, որպիսի հետևության է հանգում իրավական հետևյալ վերլուծությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրեսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու նպատակով օգտագործելու համար, եթե անձանց, կազմակերպության կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին պատճառվել է էական վնաս։ Նշված հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որ համապատասխան ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորությունները չարաշահելու հետևանքով անձանց, կազմակերպությունների կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին պատճառվի էական վնաս, որն օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշներից է։ Էական վնասն արժեքավորվող հասկացություն է, որի առկայությունը գնահատողը որոշում է ելնելով կատարված արարքի կոնկրետ հանգամանքներից՝ պատճառված վնասի չափից և բնույթից, տուժողների թվից և առանձնահատկություններից, վնասը վերականգնելու համար պահանջված միջոցների ծավալից և այլն։ Այն կարող է լինել ինչպես գույքային (նյութական վնաս, բաց թողնված օգուտ), այնպես էլ այլ (բարոյական, ֆիզիկական, կազմակերպական) բնույթի։ Նշված վնասը կարող է պատճառվել ինչպես անձանց և կազմակերպությունների իրավունքներին, այնպես էլ հասարակության և պետության շահերին։ Տվյալ հանցակազմը նյութական է և հանցագործությունն ավարտված է համարվում համապատասխան լիազորությունները չարաշահելու հետևանքով անձանց, կազմակերպությունների, հասարակության կամ պետության իրավունքներին և օրինական շահերին էական վնաս պատճառելու պահից։ Ընդ որում հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է պարզել նաև քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի և հետևանքի միջև պատճառական կապի առկայությունը։
Արամ Դավթյանի վերաբերյալ մեղադրական եզրակացության, ինչպես նաև նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու վերաբերյալ մեղադրողի 2012թ. ապրիլի 25-ի որոշման համաձայն` վերջինս 2007թ. ընթացքում տարբեր կազմակերպությունների կողմից գնված շինանյութի՝ բազալտի խճի և ավազի դիմաց «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի ունեցած թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշվին փոխանցված գումարներից 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում իր անվամբ կանխիկացրել է 30.080.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում փոխտնօրեն հանդես եկած Վահագն Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրել է 10.779.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացել է 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև՝ 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամ գումարից և ընկերության 2007թ. գործունեության ընթացքում առաջացած 8.564.800 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս և առաջացնելով ծանր հետևանքներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպումից ակնհայտ է, որ 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը վերջինիս մեղսագրվում է և որպես յուրացված գումար, այսինքն` հափշտակության առարկա, և՛ որպես կազմակեպության համար ծանր հետևանքներ առաջացրած վնաս։
Կարգադրիչ լիազորություններով օժտված անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով պատասխանատվության կարող է ենթարկվել, եթե իր այդ լիազորություններն օգտագործում է տվյալ կազմակերպության շահերին հակառակ, այն էլ` հատուկ նպատակով` իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու համար։ Վերոնշյալ հանցագործությունը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Թեև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը շատ նման է յուրացման հանցակազմին, սակայն դրանք չեն կարող նույնանալ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմում ընկերությունը կրում է նյութական վնասներ, չի ստանում ակնկալվող նյութական օգուտը, այն դեպքում, երբ ուրիշի գույքին ապօրինի, անհատույց տիրանալու դեպքում առկա են հափշտակության, տվյալ դեպքում` յուրացման հանցակազմի հատկանիշներ։
…ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` Դատարանը նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում կայացնում է արդարացման դատավճիռ, հետևաբար` Արամ Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի մեղավորության վերաբերյալ վերոնշյալ հետևությունների հանգեց նախապես քննարկելով և մերժելով նրա և պաշտպան Գնել Նազարյանի նույնաբովանդակ և կրկնվող միջնորդությունները` 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը, փորձագիտական հետազոտության կամ ուսումնասիրության ենթարկված այլ փաստաթղթերն որպես ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու, դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննություն նշանակելու, վերջին հաշվով քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետանդումը դադարեցնելու, որպես իրավական հետևանք` կալանավորումը վերացնելու վերաբերյալ։
Քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու միջնորդություններին վերստին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բավարարվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախկինում հարուցված հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ միջնորդությունն առարկայազուրկ է, քանի որ մեղադրողը դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է դատաքննության հետազոտված թույլատրելի և վերաբերյելի ապացույցների բավարար համակցությամբ, հետևաբար` մեղադրանքի այդ մասով պաշտպանական կողմի միջնորդություններն անհիմն են և մերժման ենթակա։
Անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն «անվավեր», այսինքն` անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ միջնորդություններին, որոնց լուծումը հետաձգվել էր խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով` Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ փաստաթղթերը, համաձայն մեղադրական եզրակացության, ապացույց չեն ճանաչվել, հետևաբար` դրանք անթույլատրելի ճանաչելու պահանջն ի սկզբանե առարկայազուրկ է։ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն ուսումնասիրվել է կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն կատարած փորձագետի կողմից այնքանով, որքանով դրանում հիշատակվում է առկա ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանին չփոխանցելու մասին։ Ինչ վերաբերում է ընկերության 2007թ. հաշվեկշռին, ապա այն իրոք ենթարկվել է փորձագիտական հետազոտության, դրանում արտացոլված որոշ թվաբանական տվյալներ, որպես ելակետեր, հիմք են ընդունվել փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հաշվարկներ կատարելիս։
Սակայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվեց, որ 2007թ. հաշվեկշռի մի շարք տվյալներ փոխանցվել են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ստորագրությամբ հաստատված և հարկային մարմնին ներկայացված` նույն ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի, ինչպես նաև 2007թ. հաշվարկների և հաշվետվությունների տվյալներից, հետևաբար` փորձաքննության ընթացքում հետազոտված 2007թ. հաշվեկշիռն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կողմից չկազմելն ամենևին էլ կասկածի տակ չի դնում դրա վիճարկվող ելակետային տվյալների արժանահավատությունը, դրանով իսկ` դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության եզրակացության հետևությունները, իսկ վերջին հաշվով` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը։ Հետևաբար` 2007թ. հաշվեկշիռն անարժանահավատ համարելու հիմքերը ևս բացակայում են։
Ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Սույն գործով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, Դատարանը հաշվի առավ այն, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ամուսնացած է, նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է։ Որպես ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի անձը բնութագրող հանգամանք` Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ թեև 2009թ. հունիսի 2-ին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 դատավճռով վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը կարճվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, սակայն վաղեմության ժամկետն անցնելու (ոչ արդարացնող) հիմքով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքներից առավել ծանրի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը` բացարձակ որոշակի է, այսինքն` նախատեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման ենթակա են այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի անձը, նրան վերագրվող բազմադրվագ հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերը բացակայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այլընտրանքային պատժատեսակների` ազատազրկման, կալանքի կամ տուգանքի նշանակման (ընտրության) հարցին` Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրնսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ տվյալ հոդվածի շրջանակներում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը, նշանակելու պարագայում։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` ոչ մեծ և միաժամանակ ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումարելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման հարցին, վերստին քննարկելով դատական քննության ընթացքում բազմիցս քննարկված և մերժված, սակայն Ա.Դավթյանի կողմից կրկին ներկայացված նույնաբովանդակ միջնորդությունները` կալանավորումը վերացնելու, ավելի մեղմ խափանման միջոցով փոխարինելու, կալանքի այլընտրանքային տեսակ գրավի կիրառումը թույլատրելի համարելու վերաբերյալ` Դատարանը գտնում է, որ այդ միջնորդություններն անհիմն են, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նաև նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։ …
….Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Արմաիս Բեգլարյանի ներկայացրած 19.544.800 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն անհրաժեշտ է բավարարել մասնակի` 14.000.800 ՀՀ հազար դրամ գումարի չափով, քանի որ դատաքննության արդյունքներով ապացուցվեց այդքան գումարի յուրացման փաստը։ Հետևաբար` ամբաստանյալ Արամ Թանգիի Դավթյանից, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձման է ենթակա 14.000.800 (տասնչորս միլիոն ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը…>>:/քրեական գործ, հատոր 12 էջ 85-118/
20. Առաջին ատյանի դատարանը կատարելով ապացույցների հետազոտություն և գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է հիմնավոր հետևության, որ Ա.Դավթյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները գործի նյութերով հաստատված են:
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի իրարամերժ, տուժողի ներկայացուցիչ՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Արմաիս Բեգլարյանի, վկաներ` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի մասնակիցներ Սասուն Բեգլարյանի և Սամվել Բեգլարյանի, մասնագիտությամբ հաշվապահ Սիրուն Սարգսյանի, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի նախկին փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի, «Երջրմուղ-Կոյուղշին» ՍՊԸ-ի տնօրեն Լադիկ Աբովյանի, «Մետթրեյդ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Լորիս Ղալթաղսազյանի, «Կամրջային երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների գործարան» ՓԲԸ-ի նախագահ և տնօրեն Սիմոն Մինասյանի, «Յու-Վ-Շին» ՍՊԸ-ի տնօրեն Յուրիկ Գասպարյանի, «Խաչհար» ՍՊԸ-ի տնօրեն Աշոտ Բաղդասարյանի, «Մոստովիկ» ՍՊԸ-ի տնօրեն Էլվարդ Բազիկյանի ցուցմունքներով, դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001, կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության 2011թ. փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 եզրակացություններով, կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացության շուրջ ՀՀ ԱՆ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի ավագ դատական փորձագետ Աշոտ Ստեփանյանի ցուցմունքով, ապացույց ճանաչված` Արամ Դավթյանի անվամբ լրացված 2007թ. վերաբերող թիվ 165, 166, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178, 179 և 180 դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերի առկայությամբ, որպես ապացույց ճանաչված` «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ի գլխամասային գրասենյակում գտնվող՝ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 160485155414 հաշվարկային հաշվի 2007թ. հունվարի 1-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակաշրջանի գործարքների վերաբերյալ քաղվածքով, Արամ Դավթյանի և Վահագն Աբրահամյանի անվամբ լրացված վերոնշյալ հաշվարկային հաշվից 2007թ. ընթացքում 40.859.000 ՀՀ դրամ գումար կանխիկացնելու վերաբերյալ բանկային կանխիկ վճարման չեկերով, հատուկ նպատակներով իրականացված աուդիտի վերաբերյալ կազմված անկախ աուդիտորական եզրակացությամբ, ՀՀ ԿԱ Պետական եկամուտների կողմիտեի Նոր Նորքի հարկային տեսչությունից ստացված 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ 1925 գրությամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով:
21. Անդրադառնալով մեղադրանքի կապակացությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանություններին` Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է.
<< …Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամ Դավթյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, փորձելով կասկածի տակ դնել գումարների յուրացման փաստն ու չափն ապացուցող, մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցի` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացության հիմնավորվածությունը, ցուցմունք տալու իր իրավունքն իրականացրեց և առաջադրված մեղադրանքից պաշտպանվելու իր մարտավարությունը կառուցեց նշված ապացույցի հիմքում ընկած մի շարք փաստաթղթերի ելակետային տվյալները վիճարկելու, դատահաշվապահական նոր (կրկնակի) փորձաքննություն նշանակելու արհեստածին պայմաններ և հիմքեր ստեղծելու եղանակով.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց իր մեկնաբանմամբ` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության հիմքում ընկած փաստաթղթերի` իր կողմից չկազմված «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռ գրառումների իսկությունը, «Մաժեստիկ» ՍՊԸ հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձանագրության ակտիվների և պասիվների գույքագրման տվյալները, ինչպես նաև դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների օբյեկտիվությունը, շահարկեց այն, որ դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացությունն կազմած փորձագետն որպես ելակետ է ընդունել իբր իր ղեկավարած ընկերության` 2007թ. ընթացքում դրամարկղային գիրք չունենալու հանգամանքը։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրեց պահանջագրերի (պահեստից ապրանքների բացթողման վերաբերյալ) թվով 19 պատճեններ և 1 բնօրինակ` մեկնաբանելով, թե իբր դրանք դատաքննության ընթացքում իր խնդրանքով քրեական գործի նյութերից Դատարանի տրամադրած պատճեններն են` միջնորդեց այդ փաստաթղթերն ընդունել որպես իր կատարած ծախսերն հիմնավորող փաստաթուղթ և նոր փորձաքննություն նշանակելու հիմք։
Դատարանում նաև հայտնեց, որ Ա.Բեգլարյանին պատկանող, սակայն «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ում շահագործված անշարժ գույքի և մեքենամեխանիզացիների վարձակալության համար միայն 2007 թվականի ընթացքում Բեգլարյանին առձեռն վճարել է 30.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որի վերաբերյալ պայմանագիրն իր մոտ չի պահպանվել` միջնորդելով այդ տվյալները ևս ներկայացնել դատահաշվապահական նոր փորձաքննությունն իրականացնող փորձագետին` վարձավճարի մինիմալ չափը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. ծախսերին ավելացնելու նպատակով։ Դա այն դեպքում, երբ դեռևս 2012թ. փետրվարի 10-ին Դատարանում հարցաքննվելիս նշել էր, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության շրջանառության վերաբերյալ հարկային մարմնին մշտապես ներկայացրել է ճիշտ տվյալներ, երբևէ Արմաիս Բեգլարյանը իրեն չի դիմել այդ տվյալները խեղաթյուրելու առաջարկով` հարկային պարտավորություններից խուսափելու առումով։ Բացի այդ, միայն դատաքննության ավարտին ի հայտ եկած այդ պնդումն հաստատող որևէ հիմնավորում Դատարանին չներկայացրեց, իսկ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը հերքեց իր տեխնիկան և անշարժ գույքն իբր վարձավճարով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին տրամադրելու վերաբերյալ վերջինիս վարկածը։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը որպես 2007թ. ընթացքում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն մուտք եղած կանխիկ դրամի ոչ ճիշտ հաշվարկի, դրանով իսկ կրկնակի դատահաշվապահական նոր փորձաքննություն նշանակելու հիմնավորում` Դատարանին ներկայացրեց նաև բնօգտագործման ծավալների կամայական, չհիմնավորված հաշվարկներ, այն դեպքում, երբ դրանք փորձագիտական հետազոտությանն առնչվում են այնքանով, որքանով դրանց դիմաց պետբյուջե է վճարվել որոշակի գումարներ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց, որ նախորդ գործով` 2008թ. ապրիլի 25-ին իր անսպասելի կալանավորման հետևանքով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը մնացել են Արմաիս Բեգլարյանի մոտ, վերջինս դրանք դիտավորյալ թաքցրել, նախաքննական մարմնին և դատահաշվապահական բնագավառի փորձագետին չի ներկայացրել` ընկերության հարկային պարտավորությունների բեռն արհեստականորեն նվազեցնելու, իր տնօրինության ժամանակ կատարված իրական ծախսերը թաքցնելու և իրեն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով, այն դեպքում, երբ Դատարանում բազմիցս հայտնեց, որ մինչև 2009թ. հունիսն իր և Ա.Բեգլարյանի փոխհարաբերությունները շարունակել են մնալ շատ լավ, դրանցում որևէ լարվածություն չի եղել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանը նման շարժառիթ ունենալ չէր կարող։
Նշեց նաև, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական բոլոր փաստաթղթերը, այդ թվում` դրամարկղային գիրքը, մինչ իրեն ձերբակալելը գտնվել են հանքի չհրկիզվող պահարանում (սեյֆում), իսկ դրա միակ բանալին` Սասուն Բեգլարյանի մոտ, ինչը վերջինս դատաքննության ընթացքում հերքեց։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, որ իր մոտ է գտնվել միայն ընկերության «Առաքման» գիրքը, որն անձամբ է լրացրել և օրվա վերջին տեղադրել նույն չհրկիզվող պահարանում։
Ամբաստանյալը չընդունեց, որ Ա.Բեգլարյանն իրենից պահանջել է այդ հաշվապահական փաստաթղթերը` նշելով, թե իբր նման գրություն` գրավոր պահանջ, ինքն առհասարակ չի ստացել, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ այդ պահանջով դիմել է, սակայն այն մնացել է անպատասխան։
Հայտնեց նաև, որ ընկերության ամենօրյա գործունեության համար անհրաժեշտ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերմամբ զբաղվել է անձամբ Ա.Բեգլարյանը, երբեմն որդու` Սասուն Բեգլարյանի հետ միասին` մոտ 70 տոննա դիզվառելանյութի ձեռքբերման համար 2007թ. ընթացքում կանխիկ եղանակով ծախսելով մոտ 25 միլիոն ՀՀ դրամ։ Նշեց, որ դիզելային վառելանյութի ձեռքբերման դիմաց կանխիկ վճարումներին երեք անգամ ներկա է գտնվել անձամբ։ Դիզվառելանյութի ձեռքբերման երկու դեպքերով գումարները, համապատասխանաբար` ութ և հինգ միլիոն ՀՀ դրամի չափով, Ա.Բեգլարյանը կանխիկ եղանակով վճարել է վերջինիս ընկերոջ որդուն` գործով որպես վկա հարցաքննված Սարգիս Խանջյանին։ Մյուս դեպքում Ա.Բեգլարյանն իր ներկայությամբ մեծ գումարով դիզելային վառելանյութ է ձեռք բերել Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի բենզալցակայաններից մեկում, բայց իրեն անհայտ կազմակերպությունից և անձից։ Երկու անգամ էլ անձնագիրը փոխանցել է Արմաիս և Սասուն Բեգլարյաններին, բանկից կանխիկացրած և դիզվառելանյութի ձեռքբերման համար առձեռն նրանց փոխանցած կանխիկ գումարների հաշվին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության անվամբ վճարումներ կատարելու և վճարման փաստը հաստատող այդ փաստաթղթերն իրեն վերադարձնելու նպատակով։ Հերթական դատական նիստի ընթացքում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը դիզվառելանյութի կանխիկ վաճառքը հերքող, գործով վկա Սարգիս Խանջյանի դատաքննական ցուցմունքներից հետո, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն իր նախորդ ցուցմունքներից հրաժարվեց` նշելով, որ նման վճարումներ Ս.Խանջյանին չեն կատարվել` շարունակելով պնդել, թե իբր ինքը չէ դիզվառելանյութի ձեռբերմամբ զբաղվել, իսկ դրա ձեռքբերման համար բանկային փոխանցումները կատարել է Ընկերության հիմնադիր Ա.Բեգլարյանի ցուցումով։ Նշեց նաև, որ դիզվառելանյութի ձեռքբերմամբ Արմաիս Բեգլարյանի և Սասուն Բեգլարյանի հանձնարարությամբ զբաղվել է նաև Ընկերության տրակտորիստ Հայկ Հարությունյանը, թեև վերջինս ևս Դատարանում հարցաքննվելիս հերքեց դա` ընդունելով, որ մեկ անգամ է տնօրեն Արամ Դավթյանի փոխանցած 15.000 - 20.000 ՀՀ դրամ գումարով, վերջինիս հանձնարարությամբ տարաներով դիզելային վառելանյութ ձեռք բերել և իր ավտոմեքենայով հանք փոխադրել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն ընդունեց մինչ նախորդ գործով ձերբակալվելը, այսինքն` 2008թ. ապրիլի 25-ը, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվետությունները կազմելն ու հարկային մարմին ներկայացնելը, բացառությամբ 2007թ. հաշվեկշռի (որը պետք է կազմվեր 2008թ. ապրիլի 15-ին), ինչպես նաև 2007թ. շահութահարկի հաշվարկների և ֆինանսական արդյունքների ձև 2 հաշվետվությունների, որոնք ինքը չի կազմել, առավել ևս` հարկային մարմին ներկայացրել, այն դեպքում, երբ այդ հաշվարկներն ու հաշվետվությունները նույնպես հիմք են ընդունվել դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննությունն իրականացրած փորձագետի կողմից և նաև դրանց հիման վրա է հաշվարկվել իրեն մեղսագրված գումարի պակասորդը։ Դատաքննական սկզբնական (2012թ. փետրվարի 10-ի) ցուցմունքում նախ` ընդունեց «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. հաշվեկշիռը լրացնելու և կազմելու փաստը, իսկ հաշվեկշռի 160-րդ տողում ցույց տված պարտքի` 5.544.000 ՀՀ դրամի շուրջ հարցին պատասխանելով և այդ փաստաթղթին ծանոթանալով` տվեց իրարամերժ ցուցմունք` իբր 2006թ. հաշվեկշիռն լրացրած անձի ձեռագիրն իրենը չէ, տնօրենի անունից կատարված ստորագրությունը նման է իր ստորագրությանը` բայց և ընդունելով, որ պարունակության թերթիկը, որին կից այդ հաշվեկշիռն ու այլ փաստաթղթերը ներկայացվել են հարկային մարմնին, գրված է իր ձեռագրով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը վիճարկեց 2007թ. հաշվեկշռի նաև «արտադրանք» տող 130-ում արտացոլված տվյալների արժանահավատությունը, որի համաձայն` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը 2007թ. հունվարի 1-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդ չի ունեցել, սակայն 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ արտադրանքի մնացորդը կազմել է 10.450,0 հազար դրամ, այսինքն` 2007թ. տարվա վերջին այդքան գումարի արտադրանք պետք է լիներ ընկերությունում։ Այդ վիճարկումը կատարելիս հիմնվում էր այն փաստարկի վրա, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թե՛ 2007թ. հաշվեկշիռը, թե՛ հարկային մարմնին ներկայացված 2007թ. ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունը ստորագրված է Արմաիս Բեգլարյանի կողմից, իսկ իր տնօրենության օրոք կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի նույն տողում արտադրանքի մնացորդը ցույց չի տվել։ Սակայն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ փաստարկն ու պատճառաբանությունները ևս անհիմն են, քանի որ արտադրանքի մնացորդին վերաբերող տվյալը` 10.450,0 հազար դրամ գումարը, իր արտացոլումն է գտել նաև ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի 4 եռամսյակների հաշվարկներով ցույց տված 44.901.000 հասույթում (առանց ԱԱՀ-ի), որոնք արդեն լրացրել, կնքել և հարկային մարմին է ներկայացրել անձամբ Արամ Դավթյանը ( ինչն ընդունել է նաև դատաքննական ցուցմունքով)։ Հետևաբար, արտադրանքի մնացորդի ծավալները, դրանով պայմանավորված ընկերության կատարած ծախսերն արհեստականորեն ուռճացնելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի դիրքորոշումն ակնհայտ է, անհիմն է և մտացածին, քանի որ եթե «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախսերն իրականում լինեին ավելին, քան 2007թ. հաշվեկշռում արձանագրված 10.450,0 հազար դրամն է, այն համաչափորեն պետք է աճեր նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կազմած և հարկային մարմին ներկայացրած 2007թ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներով ցույց տրված հասույթում, որպիսի հանգամանքը բացակայում է։
Անդրադառնալով 5.544.000 ՀՀ դրամի չափով դեբիտորական պարտքի վերաբերյալ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2006թ. և 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի տվյալներին՝ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հայտնեց, որ այդ պարտքը կարող էր առաջանալ`
ա. «Արելոն» ՍՊ ընկերության կողմից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը չփոխանցած գումարների հաշվին` նշելով, որ այդ ընկերությունը լուծարվել և իր պայմանագրային պարտավորությունը` վճարում կատարելու մասով, չի կատարել,
բ. 2005-2007թթ. ընթացքում ամեն տարի Ա.Բեգլարյանը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունից ձեռք է բերել 600.000-ական ՀՀ դրամ գումարի բազալտե սալիկներ, որոնց դիմաց մինչ օրս չի վճարել։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ պատճառաբանություններն իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաքման» գրքի համաձայն` այդ ընկերությունը «Արելոն» ՍՊ ընկերությունը 2006-2007թթ. ընթացքում առհասարակ որևէ ապրանք չի մատակարարել, իսկ 2005թ. ընթացքում մատակարարել է ընդամենը 1.161.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե խիճ, որի վճարման փաստի և եղանակի վերաբերյալ գրանցումները վերոնշյալ գրքում, բնականաբար, բացակայում են։ Բացի այդ, ըստ «Առաքման» նույն գրքում 2003-2007թթ. անձամբ կատարած գրանցումների` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերություն Արմաիս Բեգլարյանին 2007թ. մայիսի 14-ին առաքվել է 600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բազալտե սալիկներ, հետևաբար` բազալտե սալիկների ծավալների և գումարների մասով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքներն ուռճացված են։
Դատարանում ամբաստանյալն ընդունեց, որ ինքն է լրացրել և հարկային մարմին ներկայացրել ընկերության 2007թ. ԱԱՀ-ի, պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների, ֆիզիկական անձանց վճարած եկամուտների, պահված եկամտահարկի վերաբերյալ հաշվարկներն ու հաշվետվությունները։ Ընդունեց նաև այն, որ ընկերության իրացման շրջանառության վերաբերյալ 2007թ. չորս եռամսյակների ԱԱՀ-ի հաշվարկներում իր արտացոլած թիվը` 46.205.000 ՀՀ դրամը, պետք է նույնությամբ արտացոլվեր նաև Ա.Բեգլարյանի ստորագրությունը կրող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. շահութահարկի հաշվարկում և ֆինանսական արդյունքների մասին ձև 2 հաշվետվությունում, համաձայնեց այդ ելակետի մասով կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության հիմնավորվածության հետ։
Նշեց նաև, որ բանկից իր և Վահագն Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացված գումարներն իր կարծիքով պատշաճ կարգով է մուտք արել ընկերության դրամարկղ` նույն օրը կազմելով մուտքի դրամարկղային օրդերներ, որոնց անդորրագրերը պահել է իր մոտ, իսկ Վ.Աբրահամյանի դեպքում` հանձնել վերջինիս։ Նշեց նաև, որ Ա.Բեգլարյանի պահանջով կանխիկացրած գումարներն անմիջապես հանձնել է նրան` առանց հանձնման վերաբերյալ որևէ փաստաթուղթ կազմելու, քանի որ նույն օրը Բեգլարյանն իրեն է վերա-դարձրել ստացած գումարները ծախսելու վերաբերյալ անհրաժեշտ հաշվապահական փաստաթղթերը, որոնք կցել է հաշվապահությանը։ Հետագայում, վերաձևակերպելով և փոփոխելով այդ ցուցմունքը, հաշվի առնելով, որ ընկերության դրամարկղային գիրքը չկա, նշեց, թե իբր գումարները Ա.Բեգլարյանին հանձնելիս այնուամենայնիվ դրամարկղի ելքի օրդերները լրացրել և դրանց անդորրագրերը հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, դրանք պետք է որ գտնվեն վերջինիս տանը։ Գումարն անձամբ դրամարկղ մուտք անելու վերաբերյալ օրդերների անդորրագրերը պահել է ընկերության հաշվապահությունից առանձին` իր մոտ։ Առարկելով դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների դեմ` ընդունեց, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերի վրա առկա համարները նշել է դրամարկղային գրքի գրանցումների հիման վրա, այսինքն` դրանց լրացման պահին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը եղել է իր տրամադրության տակ։ Միևնույն ժամանակ նշեց, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության կլոր կնիքն եզրակացության մեջ նշված ժամանակահատվածում իր տրամադրության տակ չի եղել, գտնվել է Ա.Բեգլարյանի մոտ, այն դեպքում, երբ անդորրագրերը կնքված են այդ կնիքով, որով փորձեց վիճարկել վերոնշյալ եզրակացության օբյեկտիվությունն ու հիմնավորվածությունը։
Բանկից կանխիկացված, սակայն իր անվամբ կազմած մուտքի օրդերների անդորրագրերի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 1.600.000 ՀՀ դրամի չափով ավել մուտքագրած գումարների միջև գոյացած տարբերության վերաբերյալ հարցաքննվելիս նշեց, թե իբր իր անձնական, այն էլ` պարտք արած միջոցների հաշվին ներդրում է կատարել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունում, այն դեպքում, երբ ընկերության հաշվեհամարին գրեթե մշտապես եղել են բավարար նյութական միջոցներ, բացի այդ, շահույթի տնօրինումն ու ծախսերի կատարումն Արմաիս Բեգլարյանի վրա բարդելիս` չէր վարանում իրեն ներկայացնել որպես ցածր վարձատրվող տնօրեն, ով իբրև կապ չի ունեցել ընկերության արտադրանքի իրացումից գոյացած դրամական միջոցների տնօրինման և շարժի հետ։
Բացի այդ, որպես կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու հիմք, իսկ վերջին հաշվով` յուրացում կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքի անհիմն լինելու փաստարկ` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը հղում կատարեց քրեական գործի նյութերում առկա, վերջինիս կողմից վիճարկվող փորձաքննությանը հակասող մեկ այլ` ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ում (փորձագետներ Ս.Հարությունյան և Գ.Մկրտչյան) կատարված դատահաշվապահական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ 10-285 եզրակացությանը` մեկնաբանելով, որ այդ եզրակացության հետևությունների համաձայն` իր ղեկավարության օրոք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղում պակասորդ չի առաջացել, ավելին` առկա է 1.320.000 ՀՀ դրամի ավելցուկ։ Դա այն դեպքում, երբ փաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության կապակցությամբ նախաքննական մարմնի կողմից որպես կեղծ դիտարկված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրերը հաշվապահական բնագավառի փորձագետներ Ս.Հարությունյանը և Գ.Մկրտչյանը գնահատել են որպես արժանահավատ, որը և վերոնշյալ երկու եզրակացությունների հետևությունների մասում առկա հակասության պատճառներից մեկն է, սակայն ոչ միակը։ ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ փորձագետներ Ս.Հարությունյանը և Գ.Մկրտչյանը «Մաժեստիկ» ՍՊԸ աշխատակիցներ Ա.Դավթյանի և Վ.Աբրահամյանի կողմից բանկից կանխիկացված գումարները համադրել են Ա.Դավթյանի կողմից կազմված դրամական մուտքի օրդերների հետ, բանկից կանխիկացված գումարների ծախսերի վերաբերյալ վերլուծություններ չեն կատարել, ինչը կատարվել է կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացությամբ (փորձագետ Ա.Ստեփանյան)։
Ընդունեց, որ դրամարկղի մուտքի օրդերների անդորրագրերը, այդ թվում` իր անունով լրացրած 15, իսկ Վահագն Աբրահամյանի անունով` 17 անդորրագրերը Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության Դատարան 2010թ. ներկայացրել է` հիմնավորելու, որ դրանցում նշված գումարները գոյություն են ունեցել, և դրանք բանկից կանխիկացնելուց հետո մուտք են արվել դրամարկղ։
Հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նշեց նաև, թե իբր, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, զրկված է եղել ղեկավարած ընկերության բնականոն գործունեության համար ծախսեր կատարելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնուրույնաբար տնօրինելու լիազորություններից, այն դեպքում, երբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաստատված կանոնադրության 8.6 հոդվածի համաձայն` դրանք նրա անմիջական իրավասությանը վերաբերող հարցերն էին։ Դեռ ավելին, նույն նպատակով փորձելով կատարած յուրացումները կոծկել նույն կանոնադրությամբ «Մաժեստիկ» ընկերության ընդհանուր ժողովին վերապահված և ոչ պատշաճ իրականացված լիազորություններով (ընկերության տարեկան հաշվետվությունների, հաշվապահական հաշվեկշիռների, շահույթների և վնասների բաշխման հաստատումը)` հայտնեց, որ իր բոլոր գործողություններն ու որոշումները պայմանավորված են եղել Արմաիս Բեգլարյանի և մյուս հիմնադիրների համաձայնությամբ, հաստատմամբ, իսկ որոշ դեպքերում` Ա.Բեգլարյանի ցուցումներով։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ…
…Սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերի` դրամարկղային գրքի, հաշիվ-ապրանքագրերի, կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դրանց մեկնաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Մ. Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ 0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրակահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման մեկնաբանության՝ հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների (այդ թվում` իրեղեն ապացույց և ապացույց ճանաչված փաստաթղթերի) հետ համադրելիս և վերլուծելիս, վերջին հաշվով դրանցից արժանահավատը պարզելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ փաստերն ու հանգամանքները, անում հետևյալ դատողությունները.
Վերոնշյալ վերլուծությունը կատարելիս Դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքն առ այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության համար 50 միլիոն ՀՀ դրամի հարկային պարտավորության առաջացման կապակցությամբ իր և Ա.Բեգլարյանի փոխհարաբերությունները սրվել են 2009թ. հունիսի 2-ին, երբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով դադարեցրել է իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը և կարճել թիվ ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործի վարույթը։
1) «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գիրքն հաստատվել է 2002թ. դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հարկային տեսչությունում։ 2007 թվականի ընթացքում նոր դրամարկղային գիրք հարկային տեսչությունում չի հաստատվել, սակայն 2007թ. դրությամբ դրամարկղային գիրք կարող էր վարվել ի հաշիվ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Նոր Նորքի հարկային տեսչության կողմից դեռևս 2002թ. դեկտեմբերի 9-ին հաստատված և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությանը տրամադրված դրամարկղային գրքի (չլրացված էջերի)։ Ընկերությունում կատարված հարկային ստուգման թիվ 1015854 ակտի, փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանի անվամբ 2007թ. լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայության, վկա Բորիս Բեկլարյանի, ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքների և այլ ապացույցների պայմաններում, համոզմունք է առաջացնում, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքն այդ մասով արժանահավատ է, այդպիսի գիրք «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերությունը 2007թ. ընթացքում ունեցել է։
2) 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ 2007թ. ընթացքում մուտքագրելու վերաբերյալ թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերը, համաձայն 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության, կազմվել են ոչ թե 2007թ. ընթացքում` այսինքն` գումարները բանկից կանխիկացնելու (հանելու) օրը կամ դրան հաջորդող օրը (ինչը «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 5-րդ մասի 3-րդ մասի ուղղակի պահանջն է), այլ 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ավելի հստակ` 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանակահատվածում, քանի որ հենց այդ օրն է դրանք քաղաքացիական պատասխանող, սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` հնարավոր գույքային պատասխանատվությունից խուսափելու համար։ Նշվածից հետևում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքը` անդորրագրերը ժամանակին, այսինքն` 2007թ. ընթացքում կազմելու վերաբերյալ, իրականությանը չի համապատասխանում, ընդ որում, կեղծ ապացույցներ պատրաստելու ժամանակահատվածը (ըստ վերոնշյալ փորձագիտական եզրակացության) և անմիջականորեն այդ ապացույցները դատարան ներկայացնելու ժամանակահատվածը` 2010թ. հունիսի 11-ը, միմյանց համապատասխանում են։
Մեջբերված «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի մեկնաբանությունից ակնհայտ է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանությունը, թե իբր օրենքով սահմանված չեն բանկից կանխիկացված (հանված) գումարները դրամարկղ մուտքագրելու որևէ ժամկետներ, անհիմն է։
3) դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի համարները լրացվում են բացառապես դրամարկղային գրքի տվյալների (գրանցումների) հիման վրա, ինչը Դատարանում ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, հետևաբար` առնվազն 2009թ. հունիսի 11-ի դրությամբ` կեղծ ապացույցները (անդորրագրերը) Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացնելու օրը, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը գտնվել է այդ օրդերներն ու դրանց անդորրագրերը լրացրած և ստորագրած անձի` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ձեռքի տակ, ինչը (դրամարկղային գրքի առկայությունը) Դատարանում ընդունեց նաև վերջինս։ Դատարանը նման հետևության հանգեց նախապես քննարկելով և վերլուծելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանությունը` այն մասին, որ կալանավորումից առաջ` 2008թ. ապրիլից, կնիքը վերջնականապես հանձնել է Ա.Բեգլարյանին, ուստի չէր կարող 2009-2010թ. ընթացքում վերը նշված անդորրագրերը պատրաստել (կնքել)։ Վերոնյալ պատճառաբանությունն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը ներկայացրել է` հիմնվելով դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության հետևության վրա, համաձայն որի` թվով 32 անդորրագրերի վրա առկա կնիքների կատարման վաղեմությունը պարզել հնարավոր չէ` համապատասխան մեթոդիկայի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի այդ պատճառաբանությունը դատափաստաթղթաբանական թիվ 36631001 եզրակացության հետևությունների, տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի ցուցմունքի հետ (կնիքը վերջնականապես Ա.Դավթյանից վերցնելու վերաբերյալ) համադրելով` ակնհայտ է, որ ընկերության կնիքն անդորրագրերի վրա կարող էր հայտնվել մինչև Ա.Դավթյանին ձերբակալելը, երբ վերջինս հաշվապահությունը կարգի բերելու, հաշվետվություններն ուղղելու պատրվակներով, իրականում նաև բանկից գումարներ կանխիկացնելու նպատակով, Ա.Բեգլարյանից վերցրել և օգտագործել է ընկերության կնիքը` կնքելով և պահելով չլրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների ու դրանց անդորրագրերի ձևաթղթերը կամ այդպիսիք նրա մոտ պահպանվել են դեռևս ընկերության տնօրենի պարտականությունները կատարելու ժամանակահատվածից։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ փորձագիտական հետազոտության ենթարկված 2007թ. վերաբերող թվով 32 դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերից կատարման վաղեմության առումով կեղծ են ճանաչվել բացառապես տնօրեն Ա.Դավթյանի կանխիկացրած գումարները մուտքագրելու վերաբերյալ բոլոր 15 անդորրագրերը, այն դեպքում, երբ փոխտնօրեն Վ.Աբրահամյանի անվամբ լրացված 17 անդորրագրերում հետազոտված ձեռագիր գրառումներն համապատասխանում են կատարման վաղեմությանը` 2007 թվականին։
Վերը նշվածը Դատարանը հաստատված է համարում նաև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով Ա.Դավթյանի վերաբերյալ գործի քննությունը շարունակող ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ քննչական բաժնի պետ Է.Սարիկյանին Արմաիս Բեգլարյանի` 2008թ. մայիսի 5-ին (տնօրեն Ա.Դավթյանին կալանավորելուց ընդամենը 10 օր անց) ուղղած գրությամբ, որը կնքված է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության կլոր կնիքով, այսինքն` 2008թ. մայիսի 5-ից ընկերության կնիքը վերջնականապես գտնվել նոր տնօրեն Արմաիս Բեգլարյանի մոտ և նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից օգտագործվել չէր կարող։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից հրամանով ազատված լինելով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրենի պաշտոնից, այնուամենայնիվ, շարունակելով փաստացի հանդես գալ որպես տնօրեն` 2008թ. մարտի 26-ին դիմում է ուղղել ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ հանքարտադրողների ոլորտային ՀՏ պետ Ա.Կարապետյանին` խնդրելով հաստատել ստորագրության և կնիքի նմուշների քարտը, ինչպես նաև տրամադրել տեղեկանք ընկերության ՀՎՀՀ-ի վերաբերյալ` «Յունիբանկ» ներկայացնելու համար։ Դիմումը կնքված է ընկերության կլոր կնիքով, ստորագրված Ա.Դավթյանի անվամբ, ինչից հետևում է, որ դեռևս 2008թ. մարտի 26-ին կնիքը գտնվել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի մոտ։
4) 2007թ. հունվարին «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, այդ թվում` դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը հաշվապահությունը վերականգնելու և պատշաճ վիճակի բերելու նպատակով մասնագիտությամբ հաշվապահ, սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Բորիս Բեկլարյանին է ներկայացրել ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, իսկ մերժումից հետո դրանք վերադարձվել են անձամբ վերջինիս, ինչն հաստատում է այդ փաստաթղթերն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի տրամադրության տակ գտնվելու վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը։
5) 2008թ. փետրվարի 6-ին ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը դիմել է նախաքննական մարմնին` խնդրելով առաքման գիրքը վերադարձնել, հետևաբար` Ա.Բեգլարյանի` 2007թ. սեպտեմբերի 26-ից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն նշանակվելուց հետո ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը նախ` նորմալ փոխհարաբերություններ է ունեցել Ա.Բեգլարյանի հետ, ավելին` դեռևս վարել է այդ ընկերության հաշվապահությունը։
6) 2008թ. մայիսի 22-ին նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության` 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշիռը, շահութահարկի հաշվարկը, 2008թ. ԱԱՀ-ի, եկամտահարկի հաշվարկները, բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների հավարկ-հաշվետվությունները, ֆիզ. ծավալների և գների վերաբերյալ հաշվետվությունը սահմանված ժամկետում հարկային տեսչություն չներկայացնելու համար, որից հետևում է, որ առնվազն 2008թ. մայիսի 22-ին հաշվեկշիռը (2007թ.) և թվարկված մյուս փաստաթղթերը կազմված և հարկային մարմին ներկայացված չեն եղել, ինչը պայմանավորված է եղել ընկերության հաշվապահությունը վարող, հաշվարկներ և հաշվետվություններ կազմող ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կալանավորմամբ (2008թ. ապրիլի 25-ին)։ Նշվածն հաստատում է նաև այն, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահությամբ է սկսել զբաղվել միայն Ա.Դավթյանին ձերբակալելուց որոշ ժամանակ անց։
7) ա. 2008թ. մայիսի 29-ի թիվ 748ա արձանագրությամբ Ա.Բեգլարյանը ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության` ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում դրամարկղային նոր գիրքն հարկային տեսչություն հաստատման չներկայացնելու համար։ Դրանից հետևում է, որ հին դրամարկղային գիրքը, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի հետ դեռևս պահպանված նորմալ փոխհարաբերությունների պայմաններում, Ա.Բեգլարյանը չի թաքցրել, այն իրականում նրան չի փոխանցվել։
բ. 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմաիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ կայացած ժողովի (ըստ թիվ 2 արձանագրության քաղվածքի) ընթացքում Արմաիս Բեգլարյանը հայտարարել է, որ ընկերության նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանն իրեն է փոխանցել միայն ընկերության կնիքն ու դրոշմակնիքը, սակայն հաշվապահական և ֆինանսական փաստաթղթերը, դրամարկղային գիրքը չի փոխանցել, ինչը ևս հաստատում է վերը նշված դատողությունը։
գ. «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հարկային գործի համաձայն (ըստ սույն քրեական գործում առկա լուսապատճենների)` ընկերության նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը 2008թ. հունիսի 13-ին պարունակության թերթիկին կից հարկային տեսչություն է ներկայացրել 2007թ. հաշվեկշիռը, ֆինանսական արդյունքների մասին 2007թ. հաշվետվությունը, 2007թ. շահութահարկի հաշվարկը, հարկային տեսչության պետին ուղղված գրությունը, ինչպես նաև 2008թ. հունիսի 9-ի «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Արմայիս, Սասուն և Սամվել Բեգլարյանների մասնակցությամբ ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքը։ Դրանով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ 2008թ. հունիսի 9-ին կազմված ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքը կազմվել է ճիշտ ժամանակին (չէր կարող կազմվել հետին ամսաթվով), քանզի դրա օրինակն ընդամենը 4 օր անց ներկայացվել է ՀՀ ԿԱ ՀՊԾ «Հանքարտադրողների ոլորտային Հարկային տեսչություն»։ Հետևաբար` անազատության մեջ գտնվող Ա.Դավթյանի հետ դեռևս լավ փոխհարաբերություններ պահպանելու պայմաններում նրան զրպարտելու, հաշվապահական և ֆինանսական փաստաթղթերի անհետացումը նրան անհիմն վերագրելու որևիցե շարժառիթ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը ունենալ չէր կարող։
դ. 2008թ. հունիսի 12-ին Ա.Բեգլարյանը հարկային մարմին է ներկայացրել դիմում` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր դրամարկղային գիրքն հաստատելու խնդրանքով, և նույն օրը ստացել հաստատված թիվ 83 դրամարկղային գիրքը։
8) դեռևս 2009թ. ապրիլի 20-ի թիվ 02-Մ նամակով պատշաճ ծանուցմամբ (ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարության թիվ 14264682 անդորրագիր, ուղարկված 2009թ. ապրիլի 22-ին Արամ Դավթյանի անունով և նրա բնակության` Երևանի Դ.Մալյան 4-րդ շենքի 24 հասցեով) Ա.Բեգլարյանը, որպես «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, դիմել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին` «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը, այդ թվում` աշխատանքային պայմանագրերը, հրամանագիրքը, աշխատաժամանակի հաշվարկի տեղեկագրերը և աշխատավարձի հաշվարկային թերթիկները վերադարձնելու պահանջով, որը մնացել է անպատասխան։ Վերոնշյալից Դատարանը եզրակացնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Դավթյանը ժամանակին պահանջել է վերադարձնել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իսկ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պնդումներն առ այն, թե իբր նման նամակ չի ստացել, հաշվապահական փաստաթղթերն իր մոտ չեն մնացել, իրականությանը չեն համապատասխանում։
9) 2007թ. դեկտեմբերի 6-ին 11.950.000 ՀՀ դրամ, իսկ դեկտեմբերի 25-ին` 11.990.000 ՀՀ դրամ գումարներ «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից միանվագ կարգով կանխիկացումներ կատարելը, այն դեպքում, երբ ողջ 2007թ. ընթացքում միանվագ առավելագույն կանխիկացումը չի գերազանցել 1.300.000 ՀՀ դրամ գումարը։
10) բանկում «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարից իր կամ Վ.Աբրահամյանի անվամբ կանխիկացրած գումարները ընկերության դրամարկղ «մուտք անելու» վերաբերյալ ընկերության տնօրենի, հաշվապահի և միաժամանակ գանձապահի պարտականություններն համատեղող Արամ Դավթյանի կողմից, մուտքի դրամարկղային օրդերների անդորրագրերի կազմումը, դրանց պահպանումը, սակայն միևնույն ժամանակ տասնյակ միլիոնավոր դրամ գումարները նույնիսկ միանվագ կարգով Արմաիս Բեգլարյանին «հանձնելու» կապակցությամբ որևէ փաստաթղթի, այդ թվում` դրամարկղային ելքի օրդերներ չկազմելու, դրանք չպատճենահանելու և իր մոտ չպահպանելու փաստը.
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները վերլուծելիս և գնահատելիս, հաշվի առնելով, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղային գիրքը վարվել է սկսած 2002 թվականից, հետազոտեց նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ պահանջված Երևանի քրեական դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործում առկա փաստաթղթերը (հարուցվել և քննվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից հարկային պարտավորություններից խուսափելու դեպքի առթիվ)` այն զուգորդելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի հարցաքննությունների հետ։ Հետազոտման արդյունքներով պարզվեց, որ տնօրեն Ա.Դավթյանը տարբեր պատրվակներով հրաժարվել է «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության ծախսերի վերաբերյալ 2003-2007թթ. առաջին եռամսյակի սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը` դրամարկղային գիրքը, հաշիվ-ապրանքագրերը նախաքննական մարմնին ներկայացնելուց, ընդ որում, հրաժարման պատճառների մեջ երբևէ չի հիշատակել, որ հաշվապահական փաստաթղթերն իր տրամադրության տակ չեն, գտնվում են «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրների, այդ թվում` Արմաիս կամ Սասուն Բեգլարյանի մոտ։ Այսպես,
2006թ. նոյեմբերի 23-ի թիվ 31920609 դատահաշվապահական փորձաքննությանը մասնակցելիս, ի պատասխան փորձագետ Ա.Ստեփանյանի միջնորդության, տնօրեն Ա.Դավթյանը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով ներկայացրել է միայն «Առաքվող, տեղափոխվող ապրանքների գրանցման (հաշվառման)» գրքի պատճենները, պահանջված 370 հաշիվ-ապրանքագրերից միայն 100-ը։
Դրամարկղային գիրքը կամ գոնե դրա հաստատված պատճենը փորձագետին չի ներկայացրել, ինչպես Դատարանում նշեց` գործի հետ կապ չունենալու պատճառաբանությամբ,
- hամաձայն 2007թ. ապրիլի 4-ի թիվ 06-0405 դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության եզրակացության` պահանջված վերոնշյալ փաստաթղթերից «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Դավթյանը փորձագետին է տրամադրել միայն «Առաքման....» գրքի պատճենները։ Մյուս փաստաթղթերը, հատկապես` դրամարկղային գիրքը, դարձյալ չի ներկայացրել, ինչպես Դատարանում մեկնաբանեց` փորձաքննության հետ կապ չունենալու պատճառաբանությամբ,
- քննիչ Բաբայանը 2007թ. հունիսի 14-ին` ժամը 12-ից մինչև 13։05-ն ընկած ժամանակահատվածում, խուզարկություն է կատարել Ողջաբերդի բազալտի հանքավայրի «Լեսնոյե» տեղամասում (որին որպես ընթերակա մասնակցել է սույն գործով որպես վկա հարցաքննված Սասուն Բեգլարյանը), սակայն տնօրեն Ա.Դավթյանը, որպես խուզարկության մասնակից, վերստին հրաժարվել է ընկերության հաշվապահական որևէ փաստաթուղթ տրամադրել, ավելին` արգելել խուզարկության կատարումը` «մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը»։ Չհրկիզվող պահարանը (սեյֆը) չի բացվել ու խուզարկվել` փականի կողպված լինելու պատճառով։ Առաքման գիրքը, որն ըստ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքի, չպետք է օրվա այդ ժամին սեյֆի մեջ գտնվեր, նույնպես չի հայտնաբերվել և առգրավվել։
- 2007թ. օգոստոսի 13-ին տնօրեն Ա.Դավթյանն ի վերջո քննիչ Հ.Բաբայանի աշխատասենյակում առգրավման է ներկայացրել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության «Առաքման» գրքի բնօրինակը։ Առգրավման ժամանակ հայտարարարել է, որ դրամարկղային գիրքը հարկային պարտավորությունների հետ կապ չունի, և այն ներկայացնելն անիմաստ է համարում։ Նշված փաստաթղթի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս պնդեց, թե իբր դրամարկղային գիրքը հարկային պարտավորությունների ճշգրտությունը ստուգելիս անհրաժեշտ հաշվապահական փաստաթուղթ չէ։
- 2007թ. դեկտեմբերի 12-ին Ա.Դավթյանին որպես մեղադրյալ հարցաքննելիս քննիչ Հ.Բաբայանը վերստին առաջարկել է ներկայացնել «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2003-2007թթ. ծախսերն հիմնավորող հաշվապահական փաստաթղթերը` նշելով, որ այն պետք է տրամադրի հարկային ստուգումն իրականացնող մարմնի աշխատակիցներին։ Ա.Դավթյանն այն չի տրամադրել` պատճառաբանելով, որ քննիչն իրեն ստուգման հանձնարարագիր չի ներկայացրել, ինչը պնդեց նաև Դատարանում` հարցաքննվելիս։ Միևնույն ժամանակ, նախաքննական այդ ցուցմունքում անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի պարտավորություններին` նշել է, որ վերջինս 2003-2007թթ. ընթացքում բանկից գումարներ է ստացել ու մուտք արել դրամարկղ, «մնացածը տնօրինել է միայն ինքը»։
Այսպիսով, գնահատելով ծախսերի վերաբերյալ սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերի` հաշիվ-ապրանքագրերի, դրամարկղային գրքի կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի իրարամերժ ցուցմունքները, դրանք համադրելով միմյանց և վերը շարադրված ապացույցների հետ, դրանցում նշված փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության և գնահատման արդյունքներով` Դատարանն արժանահավատ է համարում Արմաիս Բեգլարյանի ցուցմունքը` հաստատված համարելով այն, որ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության գործունեության առաջին իսկ օրվանից մինչև ԵՔՐԴ/0297/01/08 քրեական գործով կալանավորվելը ընկերության սկզբնական հաշվապահական փաստաթղթերը լրացրել, կազմել և անհրաժեշտության դեպքում նաև կնքել է ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը, դրանք գտնվել են վերջինիս առօրյա օգտագործման ներքո, մշտապես պահվել են նրա վերահսկողության տակ։ Հնարավոր քրեաիրավական և նյութական պատասխանատվությունից իրեն զերծ պահելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանն է իրական շարժառիթ ունեցել նախ` իրավապահ մարմիններից, այնուհետև` ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների փաստը բացահայտած Արմաիս Բեգլարյանից թաքցնել վերոնշյալ փաստաթղթերը, ինչը և իրականացրել է։
Դատարանը եզրակացնում է նաև, որ առնվազն մինչև 2009թ. հունիսը «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության նոր տնօրեն, սույն գործով տուժողի իրավահաջորդ Արմաիս Բեգլարյանը շարունակել է լավ փոխհարաբերություններ պահպանել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի հետ, անգամ վերջինիս` անազատության մեջ գտնվելու ժամանակ, հետևաբար` սույն գործով պարզաբանման ենթակա էական հանգամանքները թաքցնելու կամ խեղաթյուրելու, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին զրպարտելու վերաբերյալ վերջինիս պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին…>>:
22. Վերաքննիչ դատարանը ևս` Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ հետևությունները համարում է հիմնավոր և արժանահավատ ու արձանագրում` որ Առաջին ատյանի դատարանը մյուս ապացույցների համատեքստում պատշաճ գնահատելով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ցուցմունքները` գտել է, որ ողջ քննության ընթացքում նա մշտապես իրարամերժ ցուցմունքներ է տվել` չժխտելով ընկերության հաշվարկային հաշվից իր կողմից գումարների կանխիկացման փաստը և փորձել կասկածի տակ դնել գումարների յուրացման փաստն ու չափը ապացուցող` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության թիվ 03661109 եզրակացության հիմնավորվածությունը` նպատակ ունենալով խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Վերաքննիչ բողոքում և Վերաքննիչ դատարանում ևս ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը` բազմաթիվ անհիմն միջնորդություններով ցանկանում էր տպավորություն ստեղծել, որ առաջադրված վերոնշյալ մեղադրանքները ապացուցված չեն: Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի` Առաջին ատյանի դատարանում, վերաքննիչ բողոքում և Վերաքննիչ դատարանում բերած պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում մանրամասն և հիմնավոր քննարկվել և գնահատականի են արժանացել Ա.Դավթյանի բերած պատճառաբանություններին: Այդ վերլուծությունները արտացոլվել են սույն որոշման 21-րդ կետում, որը Վերաքննիչ դատարանը ևս հիմնավոր է համարում:
23. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ անհիմն է վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունն այն մասին, որ կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացությունը չի կարող դրվել Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում` նկատի ունենալով, որ դրա համար հիմք ծառայած` ընկերության 2007թ. հաշվեկշռի և ՍՊԸ-ի ժողովի արձանագրության տվյալները ճիշտ և հիմնավոր չեն, ինչպես նաև, որ դրամարկղային գիրքը` մի դեպքում թաքցրել է ընկերության հիմնադիր Ա.Բեգլարյանը, իսկ մյուս դեպքում` փորձագետ Ա.Ստեփանյանը:
24. Անդրադառնալով «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ միջնորդություններին, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր և փաստարկված հետևություններ է արել այդ հարցի կապակցությամբ: Մասնավորապես` նշելով, որ թվարկված փաստաթղթերը ապացույց չեն ճանաչվել, հետևաբար` դրանք անթույլատրելի ճանաչելու պահանջն ի սկզբանե առարկայազուրկ է։ Ընկերության հիմնադիրների ժողովի 2008թ. հունիսի 9-ի թիվ 2 արձանագրության քաղվածքն ուսումնասիրվել է փորձագետի կողմից այնքանով, որքանով դրանում հիշատակվում է առկա ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը նախկին տնօրեն Ա.Դավթյանի կողմից նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանին չփոխանցելու մասին։ Ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը ենթարկվել է փորձագիտական հետազոտության, դրանում արտացոլված որոշ թվաբանական տվյալներ, որպես ելակետեր, հիմք են ընդունվել փորձագիտական հետազոտության ընթացքում հաշվարկներ կատարելիս։ Պարզվել է, որ 2007թ. հաշվեկշռի մի շարք տվյալներ փոխանցվել են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ստորագրությամբ հաստատված և հարկային մարմնին ներկայացված` նույն ընկերության 2006թ. հաշվեկշռի, ինչպես նաև 2007թ. հաշվարկների և հաշվետվությունների տվյալներից: 2007թ. հաշվեկշիռն ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կողմից չկազմելը կասկածի տակ չի դնում դրա վիճարկվող ելակետային տվյալների արժանահավատությունը` դատահաշվապահական կրկնակի փորձաքննության եզրակացության հետևությունները` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը։ Հետևաբար` 2007թ. հաշվեկշիռն անարժանահավատ համարելու հիմքերը ևս բացակայում են:
Առաջին ատյանի դատարանը` դատավճռում մանրամասն վերլուծության է ենթարկել վերաքննիչ բողոքի վերոհիշյա` փորձագիտական եզրակացության վերաբերյալ և մյուս պատճառաբանությունները: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով արձանագրել է, որ կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննության 2011 թվականի փետրվարի 28-ի թիվ 03661109 եզրակացության համաձայն`ոչ միայն հիմք է ընդունվել 2007 թվականի Ա.Բեգլարյանի ստորագրած ՍՊԸ-ի հաշվապահական հաշվեկշռի և ՍՊԸ-ի ժողովի արձանագրության տվյալները, այլև հաշվի առնելով, որ ընկերության հետազոտվող ժամանակաշրջանի հաշվապահական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերը չեն պահպանվել և փորձագետին չեն ներկայացվել` վերոնշյալ փորձաքննությամբ կանխիկ գումարների նպատակային նշանակության ծախսերն ու պակասորդի հաշվարկները կատարվել են երկու տարբերակներով՝ ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի։
Ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի` Առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում, 2007թ. ընթացքում ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված 40.859.000 ՀՀ դրամից ընկերության գործունեության նպատակներով կարող էր ծախսվել 20.633.820 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար: Իսկ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում` ընկերության գործունեության նպատակներով կարող էր ծախսվել ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Ըստ փորձաքննությանը տրամադրված փաստաթղթերի՝ առաջին տարբերակով հաշվարկելու պայմաններում 31.12.2007թ. դրությամբ` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ին պատճառված նյութական վնասի չափը կազմում է 20.225.180 ՀՀ դրամ, իսկ երկրորդ տարբերակով հաշվարկելու պայմաներում՝ 19 544 800 ՀՀ դրամ գումար։
Ըստ փորձաքննության եզրակացության` «Մաժեստիկ» ՍՊԸ-ի 2007թ.հաշվապահական հաշվառման սկզբնական փաստաթղթերի բացակայության պայմաններում, ինչպես աուդիտորական եզրակացությամբ, այնպես էլ վերոնշյալ փորձաքննությամբ դրամարկղի կանխիկ գումարի պակասորդը դուրս է բերվել ընկերության հարկային գործում առկա 2007թ. հաշվետու տարվա հաշվեկշռի, շահութահարկի հաշվարկի, ԱԱՀ-ի հաշվարկների, կազմակերպության կողմից ֆիզիկական անձանց վճարված եկամուտների, պահված եկամտահարկի հաշվարկների, գործատուների պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների հաշվետվությունների, բոլոր հարկատեսակների գծով հարկային տեսչությունում վարվող ընկերության անձնական հաշվի քարտերի, բանկում ունեցած ընկերության հաշվարկային հաշվի շարժի, ինչպես նաև հարկային, քրեական և քացաքացիական գործերի նյութերում առկա այլ փաստաթղթերի հիման վրա։
Այսինքն, դատահաշվապահական փորձագիտական եզրակացությունը կազմվել և հիմնվել է ոչ միայն Ա.Դավթյանի նշված` 2007 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռի, այլ փաստաթղթային հիմնավորումների վրա:
Դատավճռում որպես ապացույց են դիտվել նաև վերոնշյալ եզրակացության շուրջ ՀՀ ԱՆ <<Փորձագիտական կենտրոն>> ՊՈԱԿ-ի ավագ դատական փորձագետ Ա.Ստեփանյանի ցուցմունքները, համաձայն որոնց` Ա.Դավթյանը խեղաթյուրել է գործում առկա փաստաթղթերը և փորձագետի եզրակացությունը` դիտավորությամբ խառնելով կանխիկ վճարումները` փոխանցված գումարների հետ: Փորձագետը հայտնել է, որ Ընկերության ծախսերը կազմել են 44.012.000 ՀՀ դրամ, որից նվազեցվել է և պետք է նվազեցվեր կանխիկ գումարի հետ կապ չունեցող ծախսերը՝ 14.133.000 ՀՀ դրամի չափով։ Արդյունքում պարզվել է, որ կանխիկ գումարից կարող էր ծախսվել 29.879.000 ՀՀ դրամ /44.012.000 - 14.133.000 ՀՀ դրամ/։ 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ կանխիկ գումարի պակասորդը կազմել է 19.544.800 ՀՀ դրամ /49.423.800 - 29.879.000 ՀՀ դրամ/։ Հայտնել է նաև, որ հաշվարկները կատարվել են ընկերության կողմից հարկային տեսչությանը ներկայացված հաշվետվությունների և դրան կից ներկայացված փաստաթղթերի հիման վրա, իսկ Ա.Դավթյանի հարցադրումներն ամբողջությամբ անհիմն են։
Փորձագետ Ա.Ստեփանյանը վերոնշյալը պնդեց նաև Վերաքննիչ դատարանում, հերքելով նաև վերաքննիչ բողոքում ու Վերաքննիչ դատարանում միջնորդությունների և բացատրության տեսքով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի բերած պատճառաբանությունները:
2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի և փորձագիտական եզրակացության հիմնավոր չլինելու հետ կապված վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ քրեական գործի նյութերով չեն հաստատվել:
Վերոհիշյալ հիմնավորմամբ Վերաքննիչ դատարանը ևս գտել է և գտնում է, որ կրկնակի կամ լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու անհրաժեշտություն չկա և այդ հիմքով պաշտպանական կողմի ներկայացած միջնորդությունը մերժել է: Վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ իրոք, ընկերությունն ունեցել է դրամարկղային գիրք և հաշվապահական փաստաթղթեր, որոնք թաքցրել է Ա.Դավթյանը, այլ ոչ թե տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանը: Վերոնշյալը Վերաքննիչ դատարանում ևս հաստատեց տուժողի ներկայացուցիչը: Վերաքննիչ դատարանը այս և մյուս հարցերի կապակցությամբ դատավճռի եզրահանգումների հետ համաձայնելով` արձանագրում է, որ դրանք պատշաճ պատճառաբանված են, Ա.Դավթյանի փաստարկները` հիմնավոր հերքված:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում նաև ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի փաստարկն այն մասին, որ փորձագետ Ա.Ստեփանյանը թաքցրել է ընկերության դրամարկզային գիրքը:
25. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ա.Դավթյանի վերաբերյալ 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռից հետո <<Մանժեստիկ>> ՍՊԸ-ի գործունեության հետ կապված նոր քրեական գործ հարուցելը և քննելը, այդ գործում առկա և դեռևս չհետազոտված և չգնահատված փաստաթղթերն ու փաստական տվյալները չեն կարող քննարկվել սույն վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում: Օրենքով սահմանված կարգով այդ փաստական հանգամանքները հաստատված համարվելու դեպքում` այդպիսիք հետագայում կարող են նոր երևան եկած հանգամանքների հիմքով դատական ակտը վերանայելու հիմք հանդիսանալ:
26. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված չի համարում բողոքի պատճառաբանությունը, որ փորձագիտական եզրակացությամբ ծախսային մասում պետք է հաշվարկվեր նաև իր կողմից կանխիկացված գումարների հաշվին Ա.Բեգլարյանի կողմից 2007թ. սեպտեմբերի 27-ին պետ.բյուջե վճարված 1մլն դրամ ԱԱՀ գումարը, որը 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի մեջ` <<կրեդիտորական պարտքեր հիմնադիրներին>> մասում չի արտացոլվել որպես հիմնադիր Ա.Բեգլարյանին ունեցած պարտք:
Փորձագետը եզրակացությամբ հիմք է ընդունել, որ <<Կոնվերս Բանկ>> ՓԲԸ-ի<<Կենտրոնական>> մասնաճյուղի 27.09.07թ, թիվ 000108 վճարման հանձնարարագրի անդորրագիրը` համաձայն որի` <<Մաժեստիկ>> ՍՊԸ-ի ԱԱՀ-ի դիմաց վճարվել է 1.000.000 դրամ: Անդորրագրի <<վճարող>> տողում, նշված է` Բեգլարյան Արմաիս: Վերջինս, 24.09.2010թ. ամսաթվով տրված հայտարարությամբ նշել է`<<Իմ կողմից 2007թ. սեպտեմբերի 27-ի ՀՀ Պետ.բյուջե մեկ միլիոն դրամ Ավելացված արժեքի հարկը վճարվել է իմ անձնական դրամական միջոցներից, այլ ոչ թե ընկերության հաշվարկային հաշվից կանխիկացված գումարներից>> :
Վերոնշյալը Ա.Բեգլարյանը հաստատել է Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարաններում:
Քրեական գործի նյութերում բացակայում որևէ փաստական տվյալ, իսկ Ա.Դավթյանը հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեց, որ Ա.Բեգլարյանը 1.000.000 դրամ գումարը ստացել է ընկերությունից: Իսկ հաշվապահական հաշվեկշռում որպես հիմնադիրներին կրեդիտորական պարտք չնշելը, չի կարող հիմք հանդիսանալ ընդունելու, որ այդ գումարը վճարվել է ընկերության` մասնավորապես Ա.Դավթյանի կողմից կանխիկացված գումարների հաշվին:
27. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն ու անտրամաբանական է համարում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատճառաբանությունը, որ որպես իր կողմից կատարված ծախս` փորձագիտական եզրակացության մեջ չի արտացոլվել Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից 09.12.2008թ-ին 1000000 դրամ վճարած կանխիկ գումարը: Մինչդեռ, եզրակացության մեջ նշված է.
<<Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.02.2011թ. թիվ ԵԱՆԴ /0568/02/10 և 21.02.2011թ. թիվ ԵԱՆԴ /0568/02/10 գրություններով` փորձաքննությանն է տրամադրվել Արամ Դավթյանի 16.02.2011թվականին դատարան մուտքագրված միջնորդության պատճենը`<<3>> թերթից և 21.02.2011թ. դատարան մուտքագրված բացատրության պատճենը`<<2>> թերթից, Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից 09.12.2008թ. բնօգտագործման վճարի դիմաց 1000000 դրամ կանխիկ մուծման կտրոնը>> :
Ուստի, Սերգեյ Աբրահամյանի կողմից մեկ տարի հետո` 09.12.2008թ-ին 1 մլն դրամ կանխիկ գումարի վճարման փաստը Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ` որևէ կապ չունի Ա.Դավթյանի կողմից 2007թ. ընթացքում բանկից կանխիկացված գումարների հետ:
28. Քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ այն մասին, որ 2007 թվականի ընթացքում Ա.Դավթյանը պահեստամասեր է ձեռք բերել: Բանկից կանխիկացված գումարների հաշվին Ա.Դավթյանը ծախսեր չի կատարել` այլապես կներկայացներ այդիսիք հիմնավորող փաստաթղթեր: Փորձաքննությամբ հաշվի չառնելով <<Շահութահարկի մասին>> ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի պահանջները, բոլոր հնարավոր ծախսերը հաշվարկվել և պակասեցվել են կանխիկացված գումարներից:
29. Քրեական գործի նյութերում չկան փաստական տվյալներ` ՍՊԸ-ի մեքենա-սարքավորումների ձեռքբերման, դրանք վարձակալած լինելու և վարձակալության դիմաց վճարումներ կատարելու մասին: Քրեական գործում հիմավոր տվյալներ չկան նաև այն մասին, որ Ա.Դավթյանը բանկից կանխիկացված գումարներից վարձակալության դիմաց վճարումներ է կատարել:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Դավթյանի վերոնշյալ պատճառաբանությունը հիմնավոր կերպով հերքել է:
30. 2006թ-ի ՍՊԸ-ի տարեկան հաշվապահական հաշվեկշիռը ստորագրվել է հենց Ա.Դավթյանի կողմից: Այդ հաշվապահական հաշվեկշռի <<Տրված ընթացիկ կանխավճարներ>> տողում Ա.Դավթյանի ձևակերպման համաձայն, 01.01.2007թ. դրությամբ ընթացիկ կանխավճարների գծով տրված գումարի չափը, կազմել է` 8264,0հազ.դրամ, իսկ 31.12.2007թ. դրությամբ` 97,0 հազ. դրամ: Այսինքն, 8167,0 /8264,0-97,0/ հազ.դրամ կանխավճարը տրվել է մինչև 01. 01. 2007 թվականը, հետևաբար Ա.Դավթյանի կողմից կանխիցկացված գումարներից 2007թ. ընթացքում այն ծախսվել չէր կարող:
Ուստի վերաքննիչ բողոքի` այս առթիվ բերված պատճառաբանությունները ևս ինչպես Առաջին ատյանի դատարանը, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չեն համարում:
31. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում 2007 թվականի հաշվապահական հաշվեկշռում 2007 թվականի շահույթի բաշխման մասին բերած պատճառաբանություններն ու հաշվարկները` նկատի ունենալով, որ 31.12.2007թ. դրությամբ, չբաշխված շահույթի գումարի չափը առնչություն չունի 2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանի կողմից կանխիկացված գումարների հետ:
32. Հիմնավոր չէ նաև Ա.Դավթյանի առարկությունն այն մասին, որ պատրաստի արտադրանքի մնացորդը մի քանի անգամ գերազանցել է հաշվեկշռում արտացոլված գումարին: 2007թ-ի եռամսյակների ԱԱՀ-ի հաշվարկները կազմվել և ստորագրվել են Ա.Դավթյանի կողմից: 2007թ. հաշվապահական հաշվեկշռի <<Արտադրանք>> տողի համաձայն` ընկերությունը արտադրանքի մնացորդ` 01.01.2007թ. դրությամբ չի ունեցել, սակայն 31.12.2007թ.դրությամբ, արտադրանքի մնացորդը կազմել է` 10450,0հազ.դրամ, որն էլ հիմք է ընդունվել փորձաքննությամբ:
33. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշպանական կողմի միջնորդությունների հիմնական մասն արտացոլվել են վերաքննիչ բողոքում:
Վերաքննիչ դատարանը` քննարկելով դատաքննության ժամանակ` ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի ներկայացրած` ընկերության 2007թ. հաշվեկշիռը, հիմնադիրների ժողովի թիվ 2 արձանագրությունը, փորձագիտական հետազոտության կամ ուսումնասիրության ենթարկված այլ փաստաթղթերն որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու, ինչպես նաև քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետանդումը դադարեցնելու, կալանավորումը վերացնելու վերաբերյալ միջնորդությունները` գտել է, որ դրանք հիմնականում կրկնում են վերաքննիչ բողոքում բերած պատճառաբանությունները, ուստի սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերված հիմնավորումներով այդպիսիք ենթակա են մերժման։
34. 2012 թվականի նոյեմբերի 02-ով թվագրված միջնորդության մեջ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը, նշելով տուժողի ներկայացուցչի հայտնած տվյաները ստուգելու անհրաժեշտության մասին, միջնորդել է քրեական գործը վերադարձնել սահմանված կարգով նույն գործով նախաքննություն իրականացնող մարմին/ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժանմունք/, որի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը դատարանի կողմից քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու հնարավորություն չի նախատեսում, ուստի այդ հիմքով միջնորդությունը պետք է մերժել:
35. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով արդարացման դատավճռի առկայության պայմաններում` բացակայում է Ա.Դավթյանի կողմից յուրացում կատարելու հանցակազմը: Առաջին ատյանի դատարանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով արդարացման դատավճիռ կայացնելով` գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով մեղադրանքի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նույն արարքի համար մեղադրանք առաջադրվել չի կարող: 19.544.800 ՀՀ դրամ գումարը Ա.Դավթյանին չի կարող մեղսագրվել և’ որպես հափշտակված` յուրացված գումար, միաժամանակ որպես կազմակերպության համար ծանր հետևանքներ առաջացրած վնաս: Այսինքն, վերաքննիչ բողոքի այդ առթիվ բերված հիմնավորումները չեն բխում Առաջին ատյանի դատարանի բերած հետևություններից:
36. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն որոշման մեջ բերված քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված` Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարանների կողմից հիմնավորված համարված ապացույցները բավարար են ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված արարքները հաստատված համարելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը բավարար խորությամբ ստուգել, հետազոտել և գնահատել է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի բերած բոլոր պատճառաբանություններն ու փաստարկները և դրանց կապակցությամբ հանգել հիմնավոր եզրահանգումների` պատշաճ ընթացակարգով հերքելով դրանք: Վերաքննիչ դատարանը ` Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունների հետ համաձայն լինելով` ևս փաստում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են: Ուստի, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված հանցանքի և ապացույցների վիճարկման հետ կապված վերաքննիչ բողոքի մյուս պատճառաբանությունները ևս Վերաքննիչ դատարանը համարում է անհիմն:
37. Որոշման 18-րդ կետում նշված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և հետևանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա` ամուսնացած է, նախկինում դատապարված, արատավորված չի եղել, վատառողջ է, 2009 թվականի հունիսի 02-ին Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0297/01/08 դատավճռով վերջինիս վերաբերյալ քրեական գործը կարճվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու /ոչ արդարացնող/ հիմքով դադարեցվել է, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համապատասխանում է կատարած հանցագործության ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
38. Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ Ա.Դավթյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցագործությունների համար` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը համաչափ է նրա կատարած արարքների ծանրությանը և անձնավորությանը, նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը և Ա.Դավթյանի ուղղումը և վերադաստիարակումը հնարավոր է միայն սահմանված պատիժը փաստացի կրելու պայմաններում:
Մասնավորապես, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ա.Դավթյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը և պատժաչափը հիմնավորված է նրա կատարած հանցագորործության հասարակական վտանգավորությամբ և բնույթով, ինչպես նաև հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասը վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված` վերականգնված չլինելու փաստով: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող և մյուս հանգամանքները չեն կարող նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք հանդիսանալ:
Հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պահանջը բավարարվել չի կարող:
39. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բավարարվել չի կարող նաև Ա.Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին վերաքննիչ բողոքի պահանջը:
40. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակությունից երևում է, որ փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
41. Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Դավթյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ուստի դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
43. 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ով թվագրված միջնորդությամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը խնդրել է վերանայել իր նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը, այն փոխարինելով գրավով կամ չհեռանալու մասին ստորագրությամբ:
Առաջին ատյանի դատարանը` անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, ավելի մեղմ խափանման միջոցով փոխարինելու, կալանքի այլընտրանքային տեսակ գրավի կիրառումը թույլատրելի համարելու վերաբերյալ հարցերին`իրավացիորեն գտել է և Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։
44. Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով բողոքի պատճառաբանությանն այն մասին, որ քաղ.հայցի բավարարման մասով դատավճիռն անհիմն է և չպատճառաբանված, գտնում է , որ այն ևս չի բխում գործի փաստական տվյալներից։
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով` տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի 19.544.800 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարել է մասնակի` 14.000.800 ՀՀ հազար դրամ գումարի չափով, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ Ա.Դավթյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը հաստատված է համարվել այդ չափով: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներով, Առաջին ատյանի դատարանը քաղ.հայցի մասով օրինական և հիմնավոր որոշում է կայացրել: Ա.Դավթյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնելու վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս հիմնավոր չէ, որովհետև այդ գույքը հանդիսանում է հայցի ապահովման միջոց:
45. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
6) անցել են վաղեմության ժամկետները…>>:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:
46. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով հաստատված է համարել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը:
Միաժամանակ, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով քրեական գործի վարույթը կարճելու ու քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը համարվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, որի համար վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`երկու տարի է: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հիմնավորված է համարվել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Դավթյանին մեղսագրված արարքի կատարումն ավարտվել է 2010 թվականի հունիսի 10-ին: Առաջին ատյանի դատարանում դատավճիռ կայացնելու պահին դեռևս չեն անցել նշված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետները:
Նկատի ունենալով, որ Վերաքննիչ դատարանում` սույն դատական ակտը կայացնելու դրությամբ արդեն իսկ անցել էին նշված հոդվածով ամբաստանյալին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները, իսկ ամբաստանյալը չառարկեց, որպեսզի քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճվի ու քրեական հետապնդումը դադարեցվի, զեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի, ինչպես նաև նույն հոդվածի 5-րդ մասի մասի կանոններով` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և քրեական հետապնդումը` դադարեցնել:
47. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքի պատճառաբանությունն այն մասին, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատավարական սխալ` ամբաստանյալին զրկելով պաշտպանական ճառից և վերջին խոսքից` ևս անհիմն է: 2012 թվականի մայիսի 30-ին` դատական նիստի ժամանակ` դատարանի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք ցուցադրելու համար ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3141-րդ հոդվածի կարգով, կիրառվել է դատական սանկցիա և նա հեռացվել է դատական նիստերի դահլիճից: Այսինքն, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը` ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորման արդյունքում է զրկվել դատական նիստին մասնակցելու և իր դատավարական իրավունքները իրացնելու հնարավորությունից: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից` ամբաստանյալ Ա,Դավթյանի դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, բացի այդ, պաշտպան Գ.Նազարյանը ներկա է գտնվել դատաքննական ողջ ընթացքին` մասնակցելով նաև դատական վիճաբանությունների փուլին:
48. Այսպիսով, ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջիններս գտնում են, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական և քրեական դատավարության օրենսգրքերի դրույթների պահանջները, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա` հիմնավոր չէ և վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան և վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, ամբաստանյալ Ա. Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ նրա վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` նկատի ունենալով, որ անցնել են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և նույն հոդվածի 5-րդ մասով, 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռիռը թողնել անփոփոխ:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի հիմունքներով` Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով:
Դատավճռի մնացած մասը թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 26-11-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 26-12-2012
Էջերի քանակը 284,344,242,216,282,266,468,124,123,93,106,130,142,123,106
Գործին կից նյութեր հավելվածը 11թերթից:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 26-12-2012
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 468, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 106
Գործին կից նյութերը հավելված 11 թերթից
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-19048/12
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 10-01-2013
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 12-02-2013
Ամսաթիվ 11-02-2013
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արամ Դավթյան Վերանայել նոր ի հայտ եկած հանգամանքների հետևանքով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արամ Թանգիի Դավթյանի /ՀՀ քր. օր-ի 214 հոդ. 2-րդ մասով արդարացվել է , ՀՀ քր.օր. 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 6 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 30.05.2012թ. դատավճիռը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 15-02-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Հենրիկ
Ազգանուն Տեր-Ադամյան
Դատավոր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Ղազարյան
Դատավոր
Անուն Գրիշա
Ազգանուն Մելիք-Սարգսյան
Բողոքի վարույթի ընդունումը մերժվել է
Ամսաթիվ 15-04-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0241/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

15 ապրիլի 2013թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ


նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ուսումնասիրելով դատապարտյալ Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը` նոր երևան եկած հանգամանքով իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը վերանայելու պահանջի մասին,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի 2011 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13102311 քրեական գործը:
ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Ա.Դավթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը Ա.Դավթյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու պահից:
2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ա.Դավթյանը հայտնաբերվել է:
Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ վերահաստատվել է մեղադրյալ Ա.Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ից:
2011 թվականի դեկտեմբերի 01-ին թիվ 13102311 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 02-ի որոշմամբ թիվ 13102311 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 09-ին նշանակվել` դատաքննության:
Դատաքննության փուլում` 2012 թվականի ապրիլի 25-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Բեգինյանը` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված կարգով` որոշմամբ Ա.Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Դավթյանը ճանաչվել է անմեղ և դատարանով արդարացված` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Ա.Դավթյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք 400.000 ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` ամբաստանյալ Արամ Դավթյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Դավթյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2011թվականի հոկտեմբերի 10-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց` Ա.Դավթյանի կազմած դրամարկղային մուտքի օրդերների թվով 15 անդորրագրերը պահվել են քրեական գործում։
Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Բեգլարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակի` 14.000.800 /տասնչորս միլիոն ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս` բռնագանձվել է Ա.Դավթյանից։
Որպես դատական ծախս` Ա.Դավթյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձվել է 82.440 ՀՀ դրամ գումար։
Սյունիքի մարզի Ձորաստան համայնքում գտնվող բնակելի տան և տնամերձ հողամասի նկատմամբ Ա.Դավթյանի անվամբ գրանցված բաժնային սեփականության վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև քաղաքացիական հայցով ներկայացված նյութական պահանջի լրիվ բավարարումն ու դատական ծախսի լրիվ բռնագանձումը։
Վճռվել է քաղ. Հասմիկ Թանգիի Դավթյանի անվամբ հաշվառված, Երևանի Դ.Մալյան փողոցի 19/20 շենքի (նախկինում` Գայի փողոց 1/1 շենք) 69-րդ հասցեում գտնվող բնակարանի վրա դրված արգելանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արամ Թանգիի Դավթյանը դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար.
<<Արամ Թանգիի Դավթյանը, տուժողի ներկայացուցիչ, «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և ներկայիս տնօրեն Ա.Բեգլարյանի կողմից 2003 թվականին նշանակվելով որպես նշված ընկերության տնօրեն, զբաղվել է բազալտի խճի և ավազի արտադրությամբ ու վաճառքով։
2003թ. հոկտեմբերի 28-ին «Հայխնայբանկ» ՓԲ ընկերությունում (ներկայիս «ՎՏԲ-Հայաստան Բանկ» ՓԲԸ-ում) Արամ Դավթյանը բացել է ՀՀ դրամով սպասարկվող թիվ 160485155412 հաշվարկային հաշիվը, որի վրա են փոխանցվել իրացված ապրանքի` բազալտի խճի և ավազի դիմաց տարբեր կազմակերպություններից փոխանցված գումարները։
2007թ. ընթացքում Ա.Դավթյանը, գործնական հարաբերություններ հաստատելով բազալտի խիճ և ավազ գնելու նպատակով նրան դիմած կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ Վլադիմիր Սաֆրիդիի, Լադիկ Աբովյանի, Սերգեյ Դրմոյանի, Սիմոն Մինասյանի, Յուրիկ Գասպարյանի, Արամ Ժամհարյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Էլվարդ Բազիկյանի հետ` լրացրել, ստորագրել և կնքել է համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր, որոնց հիման վրա գնած շինանյութի դիմաց վերջիններս «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության բանկային վերոնշյալ հաշվեհամարին 2007 թվականի ընթացքում փոխանցել են 50.860.400 ՀՀ դրամ գումար։
2007թ. մարտի 12-ից մինչև 2007թ. մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Դավթյանի հանձնարարությամբ «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն հանդես եկած վերջինիս քրոջ որդին՝ Վահագն Աբրահամյանը, վերոնշյալ բանկից կանխիկացրել և նրան է հանձնել ընդհանուր 10.779.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ, ինչպես նաև 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում անձամբ նույն բանկից կանխիկացրած 30.080.000 ՀՀ դրամ գումարներն Ա.Դավթյանը ընկերության դրամարկղ փաստացի մուտք չի արել, նույնիսկ դրանց ձևակերպումը պատշաճ կարգով չի իրականացրել։ Մասնավորապես, «Դրամարկղային գործառնությունների մասին» ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` որպես ընկերության միաժամանակ տնօրենի և գլխավոր հաշվապահի պարտականություններն իրականացնող անձ` Ա.Դավթյանն իրավունք չուներ կատարելու գանձապահի պարտականություններ, սակայն համատեղելով վերոնշյալ երեք պաշտոնները` անձամբ լրացրել և ստորագրել է դրամարկղային բոլոր փաստաթղթերը։
Խախտելով օրենքի վերոնշյալ պահանջը` օգտվելով բարեկամական կապերի ներքո իր նկատմամբ ձևավորված վստահությունից, իր ձեռքում կուտակելով ծախսեր կատարելու, ընկերության ֆինանսական միջոցները ինքնուրույնաբար տնօրինելու, մեքենա-մեխանիզացիաների վերանորոգման, արտադրության-իրացման, ինպես նաև «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հաշվապահական հաշվառման անմիջական վարման, ֆինանսական հաշվետվություններ կազմելու և հարկային մարմիններում հանդես գալու գործընթացների ողջ ցիկլը` Արամ Դավթյանը ընկերության հաշվարկային հաշվից 2007թ. կանխիկացված և ստացած 40.859.000 ՀՀ գումարից ընկերության գործունեության նպատակներով ծախսել է ընդամենը 29.879.000 ՀՀ դրամը և ինչպես նաև օգտվելով սեփականատերերի իրական վերահսկողության բացակայությունից` մնացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.000.800 ՀՀ դրամ գումարը յուրացրել է, իսկ այդ հանցանքի հետքերը թաքցնելու և հնարավոր պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով ընկերության ծախսերն հիմնավորող սկզբնական հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը` հաշիվ-ապրանքագրերը, դրամարկղային գիրքը ընկերության հիմնադիրներին չի վերադարձրել, թեև «Հաշվապահական հաշվառման մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն` դրանց պահպանելն ու նոր տնօրինությանը հանձնելը նրա անմիջական պարտականությունն էր։
Բացի այդ, երբ Ա.Դավթյանի գործունեության հետևանքով առաջացած պակասորդի հարցը բացահայտվել է և «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր և նոր տնօրեն Ա.Բեգլարյանը 2010թ. ապրիլի 19-ին դիմել է Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` Վահագն Աբրահամյանից և Արամ Դավթյանից 40.432.000 գումար բռնագանձելու պահանջով, վերջինս, օգտվելով իր տրամադրության տակ գտնվող «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության թիվ 2 դրամարկղային գրքից (գրանցումներից), նույն ընկերության կլոր կնիքով կնքված, սակայն անստորագիր դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի առկայությունից, նույն դատարան ներկայացնելու և քաղաքացիաիրավական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի 20-ից մինչև 2010թ. հունիսի 11-ն ընկած ժամանակահատվածում կեղծել, այսինքն` հետին ամսաթվով իր անվամբ լրացրել ու ստորագրել է թվով 15 դրամարկղային մուտքի օրդերի անդորրագրեր` իբր 2007թ. մայիսի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 29-նն ընկած ժամանակահատվածում 31.680.000 ՀՀ դրամ գումար «Մաժեստիկ» ՍՊ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու վերաբերյալ, որոնք, ընկերության փոխտնօրեն Վահագն Աբրահամյանի անվամբ լրացված դրամարկղային մուտքի օրդերների անդորրագրերի հետ մեկտեղ 2010թ. հունիսի 11-ին ներկայացրել է վերոնշյալ դատարան` իր համար շահավետ դատական ակտ ստանալու համար։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Արամ Դավթյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածների այդ մասերով։>>:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բողոքարկել են Ա.Դավթյանը և նրա պաշտպան Գ.Նազարյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 03-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 26-ի դատական ակտով որոշվել է.
<< 1. Ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի և պաշտպան Գ.Նազարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռիռը թողնել անփոփոխ:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի հիմունքներով` Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վաղեմության ժամկետն անցնելու հետևանքով:
Դատավճռի մնացած մասը թողնել անփոփոխ:>>:
Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Դավթյանը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշումը և կայացնել նոր դատական ակտ կամ գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության:
Վճռաբեկ դատարանը վերլուծելով բողոքի փաստարկները և գտնելով, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, որ բողոքաբերների փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է դատական ակտ կայացնելիս դատարանին անհայտ մնացած այնպիսի հանգամանք, որն ինքնին կամ մինչ այդ պարզված հանգամանքների հետ ապացուցում է ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի անմեղությունը կամ կատարած հանցանքի նվազ ծանր լինելը, քան այն, որի համար դատապարտվել է, իր 2013 թվականի փետրվարի 08-ի որոշմամբ որոշել է. <<Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Դավթյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել:>>:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Ա.Դավթյանը, որում ներկայացնելով իր փաստարկները, բացի այդ` բողոքին կից ներկայացնելով ՀՀ վարչական դատարանի 2012 թվականի մայիսի 21-ի վճիռը, ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ-ի օպերատիվ հետախուզական վարչության 08.08.2012թ. կազմված թիվ 1003746 ակտը, դրանցում հաստատված հանգամանքներն ու փաստերը դիտելով իբրև նոր երևան եկած հանգամանքներ, խնդրել է նոր երևան եկած հանգամանքների հիմքով վերանայել իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ուսումնասիրելով դատապարտյալ Ա.Դավթյանի վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն ու հիմնավորումները, քրեական գործի նյութերը, հանգեց այն հետության, որ վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4261-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով վերանայման ենթակա է միայն օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4261-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ դատարանը, իսկ վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարանների դատական ակտերը` վճռաբեկ դատարանը»։


ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4264-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` «Նոր հանգամանքների հետևանքով դատական ակտերը վերանայվում են [այն դեպքում, երբ] Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանը տվյալ քրեական գործով դատարանի կիրառած oրենքի դրույթը ճանաչել է Սահմանադրությանը հակասող և անվավեր կամ այն ճանաչել է Սահմանադրությանը համապատասխանող, սակայն որոշման եզրափակիչ մասում բացահայտելով դրա սահմանադրաիրավական բովանդակությունը՝ գտել է, որ այդ դրույթը կիրառվել է այլ մեկնաբանությամբ»։
«Սահմանադրական դատարանի մասին» ՀՀ օրենքի 69-րդ հոդվածի 12-րդ մասի համաձայն` «(...) դիմողի նկատմամբ կիրառված օրենքի դրույթը Սահմանադրությանը հակասող և անվավեր ճանաչվելու դեպքում, ինչպես նաև այն դեպքում, երբ սահմանադրական դատարանը, որոշման եզրափակիչ մասում բացահայտելով օրենքի դրույթի սահմանադրաիրավական բովանդակությունը, այն ճանաչել է Սահմանադրությանը համապատասխանող և միաժամանակ գտել է, որ այդ դրույթը նրա նկատմամբ կիրառվել է այլ մեկնաբանությամբ, դիմողի նկատմամբ կայացված վերջնական դատական ակտը նոր հանգամանքի ի հայտ գալու հիմքով ենթակա է վերանայման՝ օրենքով սահմանված կարգով»։
Վերոշարադրյալ իրավական դրույթների վերլուծությունից երևում է, որ նոր երևան եկած հանգամանքի հիմքով վերանայման ենթակա է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը։
Ինչպես երևում է քրեական գործի նյութերից, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը բողոքարկվել է վերաքննիչ դատարան և բողոքարկման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը կայացրել է համապատասխան որոշում, որը մտել է օրինական ուժի մեջ:
Նկատի ունենալով, որ առաջին ատյանի դատարանի և վերաքննիչ դատարանների կողմից կայացված վերոնշյալ դատական ակտերը մտել են օրինական ուժի մեջ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4261-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարանների օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով վերանայում է Վճռաբեկ դատարանը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ա.Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը պետք է մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության 4261-րդ հոդվածով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Դատապարտյալ Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը` Արամ Թանգիի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը նոր երևան եկած հանգամանքներով վերանայելու պահանջի մասին, վարույթ ընդունելը մերժել:


2. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից 15-օրյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 30-04-2013
Էջերի քանակը 15 /տասնհինգ/ հատոր համապատասխանաբար` 284, 344, 242, 216, 285, 266, 470, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 165
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 30-04-2013
Էջերի քանակը 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 165
Գործին կից նյութերը հավելված` 46 թերթից, նյութեր 11 թերթից, նոր երևան եկած հանգամանքներով բերված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա կազմված նյութերը` 68 թերթից
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-7217/13
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 16-05-2013
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0241/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 24-12-2012
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 26-12-2012
Գրության համարը Ե-19048
Գործի ստացման ամսաթիվը 10-01-2013
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 15 հատոր, կից` քրեական գործի հավելվածը
Գործի համարը ԵԿԴ/0241/01/11
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 10-01-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 08-02-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0241/01/11






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ

ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ

8 փետրվարի2013թվականք.Երևան

ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը(այսուհետ` Վճռաբեկդատարան),

նախագահությամբԴ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբդատավորներԱ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելովԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմամբաստանյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը,

ՊԱՐԶԵՑ

ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճռովճանաչվելևհռչակվելէԱրամԴավթյանիանմեղությունըՀՀքրեականօրենսգրքի 214-րդհոդվածի 2-րդմասովառաջադրվածմեղադրանքում։Ա.ԴավթյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի 179-րդհոդվածի 3-րդմասի 1-ինկետով, 349-րդհոդվածի 1-ինմասովևհանցանքներիհամակցությամբդատապարտվելազատազրկման 6 տարիժամկետով` առանցգույքիբռնագրավմանևտուգանքի 400.000 ՀՀդրամիչափով։Ա.Դավթյանիցհօգուտտուժողիբռնագանձվելէ 14.000.800 ՀՀդրամ։
Ամբաստանյալիևպաշտպանիվերաքննիչբողոքներիհիմանվրաքննությանառնելովքրեականգործը` ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը 2012թվականինոյեմբերի 26-ինորոշումէկայացրելբողոքներըմերժելու, ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռը` օրինականուժիմեջթողնելումասին։
ՎերոգրյալորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելամբաստանյալԱ.Դավթյանը` խնդրելովբեկանելՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշումըևկայացնելնորդատականակտկամգործնուղարկելստորադասդատարան` նորքննության։
Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաենՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ին, 3-րդև 4-րդկետերովսահմանվածհիմքերը, այնէ` բողոքումբարձրացվածհարցիվերաբերյալվճռաբեկդատարանիորոշումըկարողէէականնշանակությունունենալօրենքիմիատեսակկիրառությանհամար, վերաքննիչդատարանիկողմիցթույլէտրվածառերևույթդատականսխալ, որըկարողէառաջացնելկամառաջացրելէծանրհետևանքներ, ևառկաէնորերևանեկածհանգամանք։
Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ, որդրանքբավարարչենեզրահանգելու, որբողոքումբարձրացվածհարցիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանիորոշումըկարողէէականնշանակությունունենալօրենքիմիատեսակկիրառությանհամար։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ։
Վճռաբեկդատարանըգտնումէ, որբողոքաբերիփաստարկներըբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 406-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովնախատեսված` գործիելքիվրաազդածդատականսխալ` նյութականկամդատավարականիրավունքիխախտում, որըկարողէառաջացնելկամառաջացրելէծանրհետևանք։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 3-րդկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ։
Վճռաբեկդատարանըգտնումէնաև, որբողոքաբերիփաստարկներըբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէդատականակտկայացնելիսդատարանինանհայտմնացածայնպիսիհանգամանք, որնինքնին, կամմինչևայդպարզվածհանգամանքներիհետապացուցումէամբաստանյալԱ.Դավթյանիանմեղությունըկամնրակատարածհանցանքինվազծանրլինելը, քանայն, որիհամարնադատապարտվելէ։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 4-րդկետովնախատեսվածհիմքընույնպեսհիմնավորվածչէ։
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման։
ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

ԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմամբաստանյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել։
Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման։


Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 25-02-2013
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 27-02-2013
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ 15 հատոր` 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 148 թերթ, կից` քրեական գործի հավելվածը` 11 թերթից:
Բողոքը ստացվել է
Ամսաթիվ 25-04-2013
Բողոք բերող անձ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հայրանուն Թանգիի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Բողոքարկվող դատական ակտը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 15.04.2013թ. որոշման դեմ
Գործի համար ԵԿԴ/0241/01/11
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 30-04-2013
Գրության համարը Ե-7217
Գործի ստացման ամսաթիվը 16-05-2013
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 15 հատոր, կից` քրեական գործի հավելվածը և 2 նյութեր
Գործի համարը ԵԿԴ/0241/01/11
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 16-05-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 14-06-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0241/01/11






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ

ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ

14 հունիսի2013թվականք.Երևան

ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը(այսուհետ` Վճռաբեկդատարան),

նախագահությամբԴ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբդատավորներԱ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելովՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2013թվականիապրիլի 15-իորոշմանդեմդատապարտյալԱրամԹանգիիԴավթյանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը,

ՊԱՐԶԵՑ

ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճռովճանաչվելևհռչակվելէԱրամԴավթյանիանմեղությունըՀՀքրեականօրենսգրքի 214-րդհոդվածի 2-րդմասովառաջադրվածմեղադրանքում։Ա.ԴավթյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի 179-րդհոդվածի 3-րդմասի 1-ինկետով, 349-րդհոդվածի 1-ինմասովևհանցանքներիհամակցությամբդատապարտվելազատազրկման 6 տարիժամկետով` առանցգույքիբռնագրավմանևտուգանքի 400.000 ՀՀդրամիչափով։Ա.Դավթյանիցհօգուտտուժողիբռնագանձվելէ 14.000.800 ՀՀդրամ։
Ամբաստանյալիևպաշտպանիվերաքննիչբողոքներիհիմանվրաքննությանառնելովքրեականգործը` ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը 2012թվականինոյեմբերի 26-ինորոշումէկայացրելբողոքներըմերժելու, ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռը` օրինականուժիմեջթողնելումասին։
Վճռաբեկդատարանի 2013 թվականիփետրվարի 8-իորոշմամբԱ.Դավթյանիևնրապաշտպանիվճռաբեկբողոքըվերադարձվելէ։
ԴատապարտյալԱ.ԴավթյանըբողոքէներկայացրելՀՀվերաքննիչքրեականդատարան՝խնդրելովԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռընորերևանեկածհանգամանքովվերանայել։
ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը 2013 թվականապրիլի 15-իորոշմամբդատապարտյալԱ.Դավթյանիբողոքըվարույթընդունելըմերժելէ։
ՎերոգրյալորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելդատապարտյալԱ.Դավթյանը` խնդրելովնորերևանեկածհանգամանքիհիմքովվերանայելԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռը։
Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաենՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինև3-րդկետերովսահմանվածհիմքերը, այնէ` բողոքումբարձրացվածհարցիվերաբերյալվճռաբեկդատարանիորոշումըկարողէէականնշանակությունունենալօրենքիմիատեսակկիրառությանհամար, վերաքննիչդատարանիկողմիցթույլէտրվածառերևույթդատականսխալ, որըկարողէառաջացնելկամառաջացրելէծանրհետևանքներ։
Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ, որդրանքբավարարչենեզրահանգելու, որբողոքումբարձրացվածհարցիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանիորոշումըկարողէէականնշանակությունունենալօրենքիմիատեսակկիրառությանհամար։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ։
Վճռաբեկդատարանըգտնումէնաև, որբողոքաբերիփաստարկներըբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 406-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովնախատեսված` գործիելքիվրաազդածդատականսխալ` նյութականկամդատավարականիրավունքիխախտում, որըկարողէառաջացնելկամառաջացրելէծանրհետևանք։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 3-րդկետովնախատեսվածհիմքընույնպեսհիմնավորվածչէ։
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման։
ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2013 թվականիապրիլի 15-իորոշմանդեմդատապարտյալԱրամԹանգիիԴավթյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել։
Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման։


Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 26-06-2013
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 28-06-2013
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ 15 հատոր` 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 165 թերթ, կից` քր. գործի հավելվածը` հավելվածը` 46 թերթից, 16.02.2012թ. միջնորդության քննության արդյունքում կազմված նյութերը` 11 թերթից, նոր երևան եկած համգամանքներով բերված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա կազմված նյութերը` 90 թերթից:
Բողոքը ստացվել է
Ամսաթիվ 05-08-2013
Բողոք բերող անձ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հայրանուն Թանգիի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Բողոքարկվող դատական ակտը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.11.2012թ. որոշման դեմ
Գործի համար ԵԿԴ/0241/01/11
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 07-08-2013
Գրության համարը Ե-13523
Գործի ստացման ամսաթիվը 14-08-2013
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 2 հատոր
Գործի համարը ԵԿԴ/0241/01/11
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 14-08-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 13-09-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0241/01/11






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ

ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ

13սեպտեմբերի2013թվականք.Երևան

ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը(այսուհետ` Վճռաբեկդատարան),

նախագահությամբԴ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբդատավորներԱ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելովԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմդատապարտյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը,

ՊԱՐԶԵՑ

ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճռովճանաչվելևհռչակվելէԱրամԴավթյանիանմեղությունըՀՀքրեականօրենսգրքի 214-րդհոդվածի 2-րդմասովառաջադրվածմեղադրանքում։Ա.ԴավթյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի 179-րդհոդվածի 3-րդմասի 1-ինկետով, 349-րդհոդվածի 1-ինմասովևհանցանքներիհամակցությամբդատապարտվելազատազրկման 6 տարիժամկետով` առանցգույքիբռնագրավմանևտուգանքի 400.000 ՀՀդրամիչափով։Ա.Դավթյանիցհօգուտտուժողիբռնագանձվելէ 14.000.800 ՀՀդրամ։
Ամբաստանյալիևպաշտպանիվերաքննիչբողոքներիհիմանվրաքննությանառնելովքրեականգործը` ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը2012 թվականինոյեմբերի 26-ինորոշումէկայացրելբողոքներըմերժելու, ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռը՝օրինականուժիմեջթողնելումասին։
Վճռաբեկդատարանի 2013 թվականիփետրվարի 8-իորոշմամբԱ.Դավթյանիևնրապաշտպանիվճռաբեկբողոքըվերադարձվելէ։
ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելդատապարտյալԱ.Դավթյանը` խնդրելովնորերևանեկածհանգամանքիհիմքովբեկանելվերաքննիչդատարանիորոշումըևկայացնելնորդատականակտ։
Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի4-րդկետովսահմանվածհիմքը, այնէ` առկաէնորերևանեկածհանգամանք։
Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ,որդրանքբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէդատականակտկայացնելիսդատարանինանհայտմնացածայնպիսիհանգամանք, որնինքնին, կամմինչևայդպարզվածհանգամանքներիհետապացուցումէդատապարտյալԱ.Դավթյանիանմեղությունըկամնրակատարածհանցանքինվազծանրլինելը, քանայն, որիհամարնադատապարտվելէ։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 4-րդկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ։
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման։
ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

ԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմդատապարտյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել։
Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման։


Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 25-09-2013
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 25-09-2013
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ թիվ ԵԿԴ/0241/01/11 քրեական գործի 15-ր հատորը` 175 թերթից, կից` նոր երևան եկած հանգամանքներով բերված բողոքի քննության արդյունքում կազմված թիվ ԵԿԴ/0241/01/11 քրեական գործի հավելվածը` 169 թերթից:
Բողոքը ստացվել է
Ամսաթիվ 04-10-2013
Բողոք բերող անձ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հայրանուն Թանգիի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Բողոքարկվող դատական ակտը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.11.2012թ. որոշման դեմ
Գործի համար ԵԿԴ/0241/01/11
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 09-10-2013
Գրության համարը Ե-26920
Գործի ստացման ամսաթիվը 10-10-2013
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 15 հատոր, կից` հավելվածը` 46 թերթից, 16.02.2012թ. միջնորդության քննության արդյունքում կազմված նյութերը` 11 թերթից, նոր երևան եկած հանգամանքներով բերված բողոքի հիման վրա կազմված նյութերը` 168 թերթից
Գործը ստացվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 10-10-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 01-11-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0241/01/11






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ

ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ

1 նոյեմբերի2013թվականք.Երևան

ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը(այսուհետ` Վճռաբեկդատարան),

նախագահությամբԴ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբդատավորներԱ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելովԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմդատապարտյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը,

ՊԱՐԶԵՑ

ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճռովճանաչվելևհռչակվելէԱրամԴավթյանիանմեղությունըՀՀքրեականօրենսգրքի 214-րդհոդվածի 2-րդմասովառաջադրվածմեղադրանքում։Ա.ԴավթյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի 179-րդհոդվածի 3-րդմասի 1-ինկետով, 349-րդհոդվածի 1-ինմասովևհանցանքներիհամակցությամբդատապարտվելազատազրկման 6 տարիժամկետով` առանցգույքիբռնագրավմանևտուգանքի 400.000 ՀՀդրամիչափով։Ա.Դավթյանիցհօգուտտուժողիբռնագանձվելէ 14.000.800 ՀՀդրամ։
Ամբաստանյալիևպաշտպանիվերաքննիչբողոքներիհիմանվրաքննությանառնելովքրեականգործը` ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը2012 թվականինոյեմբերի 26-ինորոշումէկայացրելբողոքներըմերժելու, ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռը՝օրինականուժիմեջթողնելումասին։
Վճռաբեկդատարանի 2013 թվականիփետրվարի 8-իորոշմամբԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձվելէ։
ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելդատապարտյալԱ.Դավթյանը` խնդրելովնորերևանեկածհանգամանքիհիմքովբեկանելվերաքննիչդատարանիորոշումըևկայացնելնորդատականակտ։
Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի4-րդկետովսահմանվածհիմքը, այնէ` առկաէնորերևանեկածհանգամանք։
Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ,որդրանքբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէդատականակտկայացնելիսդատարանինանհայտմնացածայնպիսիհանգամանք, որնինքնին, կամմինչևայդպարզվածհանգամանքներիհետապացուցումէդատապարտյալԱ.Դավթյանիանմեղությունըկամնրակատարածհանցանքինվազծանրլինելը, քանայն, որիհամարնադատապարտվելէ։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 4-րդկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ։
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման։
ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

ԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմդատապարտյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել։
Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման։


Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 05-11-2013
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 11-11-2013
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ 15 հատոր` 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 182 թերթ, կից` քրեական գործի հավելվածը` 46 թերթից, 16.02.2013թ. միջնորդության քննության արդյունքում կազմված նյութերը` 11 թերթից, նոր երևան եկած հանգամանքներով բերված բողոքի հիման վրա կազմված նյութերը` 188 թերթից:
Բողոքը ստացվել է
Ամսաթիվ 21-01-2014
Բողոք բերող անձ
Անուն Արամ
Ազգանուն Դավթյան
Հայրանուն Թանգիի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Բողոքարկվող դատական ակտը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.11.2012թ. որոշման դեմ
Գործի համար ԵԿԴ/0241/01/11
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 23-01-2014
Գրության համարը Ե-2028
Գործի ստացման ամսաթիվը 01-02-2014
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 15 հատոր, կից` քրեական գործի հավելվածը` 46 թերթից, 16.02.2013թ. միջնորդության քննության արդյունքում կազմված նյութերը` 11 թերթից, նոր երևան եկած հանգամանքներով բերված բողոքի հիման վրա կազմված նյութերը` 188 թերթից:
Գործի համարը ԵԿԴ/0241/01/11
Գործը ստացվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 01-02-2014
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 26-02-2014
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0241/01/11






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ

ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ

26փետրվարի2014թվականք.Երևան

ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը(այսուհետ` Վճռաբեկդատարան),

նախագահությամբԴ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբդատավորներԱ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելովԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմդատապարտյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը,

ՊԱՐԶԵՑ

ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճռովճանաչվելևհռչակվելէԱրամԴավթյանիանմեղությունըՀՀքրեականօրենսգրքի 214-րդհոդվածի 2-րդմասովառաջադրվածմեղադրանքում։Ա.ԴավթյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի 179-րդհոդվածի 3-րդմասի 1-ինկետով, 349-րդհոդվածի 1-ինմասովևհանցանքներիհամակցությամբդատապարտվելազատազրկման 6 տարիժամկետով` առանցգույքիբռնագրավմանևտուգանքի 400.000 ՀՀդրամիչափով։Ա.Դավթյանիցհօգուտտուժողիբռնագանձվելէ 14.000.800 ՀՀդրամ։
Ամբաստանյալիևպաշտպանիվերաքննիչբողոքներիհիմանվրաքննությանառնելովքրեականգործը` ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը2012 թվականինոյեմբերի 26-ինորոշումէկայացրելբողոքներըմերժելու, ԵրևանիԿենտրոնևՆորք-Մարաշվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2012 թվականիմայիսի 30-իդատավճիռը՝օրինականուժիմեջթողնելումասին։
Վճռաբեկդատարանի 2013 թվականիփետրվարի 8-ի, 2013 թվականիսեպտեմբերի 13-իև 2013 թվականինոյեմբերի1-իորոշումներովԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքներըվերադարձվելեն։
ՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելդատապարտյալԱ.Դավթյանը` խնդրելովնորերևանեկածհանգամանքիհիմքովբեկանելվերաքննիչդատարանիորոշումըևկայացնելնորդատականակտ։
Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի4-րդկետովսահմանվածհիմքը, այնէ` առկաէնորերևանեկածհանգամանք։
Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ,որդրանքբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէդատականակտկայացնելիսդատարանինանհայտմնացածայնպիսիհանգամանք, որնինքնին, կամմինչևայդպարզվածհանգամանքներիհետապացուցումէդատապարտյալԱ.Դավթյանիանմեղությունըկամնրակատարածհանցանքինվազծանրլինելը, քանայն, որիհամարնադատապարտվելէ։ՀետևաբարբերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 4-րդկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ։
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման։
ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

ԱրամԹանգիիԴավթյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2012 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմանդեմդատապարտյալԱ.Դավթյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել։
Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման։


Նախագահող՝Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Դատավորներ՝Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 28-02-2014
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 05-03-2014
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ 15 հատոր` 284, 344, 242, 216, 282, 266, 469, 124, 123, 93, 106, 130, 142, 123, 182 թերթ, կից` քր. գործի հավելվածը` 46 թերթից, 16.02.2012թ. միջնորդության քննության արդյունքում կազմված նյութերը` 11 թերթից,նոր երևան եկած հանգամանքներով բերված բողոքի հիման վրա կազմված նյութերը` 207 թերթից: