գործ թիվ ԵԿԴ0236/01/11





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),


նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Անի Հովհաննիսյանի

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ` Սամվել Հարությունյանի

տուժող` Վահե Ղուկասյանի

հանրային պաշտպան` Հենրիկ Բաղդասարյանի,

2012թ. մարտի 20-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Ա ր մ ա ն Ա լ ի կ ի Ա վ ե տ ի ս յ ա ն ի`
(ծնված 1978թ. սեպտեմբերի 26-ին, Երևան քա¬ղաքում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամ¬յա կրթութ¬յամբ« ամուս¬նացած« խնամքին` մինչև 14 տարեկան երկու անչա¬փահաս, չաշ¬խա¬տող կինը և հաշմանդամ հայրը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախկի¬նում դատա¬պարտ¬ված, դատվածությունը չմար¬ված, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակվում է Երևանի Բուզանդի փողոց 39 տանը)


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15111211 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 16-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով ՀՀ ոստի¬կա¬նության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում` Վահե Ղուկասյանի առող¬ջութ¬¬յանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։
2011թ. սեպտեմբերի 17-ին Արման Ավետիսյանը ձերբակալվել է` վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով, իսկ 2011թ. սեպտեմ¬բերի 19-ին նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին Ա.Ավետիսյանը ներկայացվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությամբ, սակայն դատարանը վերոնշյալ միջնորդությունը մերժել է։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին նախաքննական մարմինը Ա.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2011թ. նոյեմբերի 22-ին նախաքննական մարմինը, գնահատելով մի խումբ անձանց կողմից ծեծի ենթարկվելու վերաբերյալ տուժող Վ.Ղուկաս¬յանի ցուցմունքները, որոշում է կայացրել Ա.Ավետիսյանի հետ մարմ¬նա¬կան վնաս¬վածքներ պատճառած անհայտ ան¬ձանց վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճելու վերա¬բերյալ` հան¬ցագոր¬ծության դեպքի բացա¬կայության հիմքով։
2011թ. նոյեմբերի 28-ին քրեական գործն Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշներով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարան և 2011թ. նոյեմբերի 29-ին ընդունվել է վարույթ։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինն Արման Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով մեղադրանք է առա¬ջադրել այն բանի համար, որ նա 2011թ. մայիսի 15-ին` ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Փ.Բուզանդի 22 փողոցին հարող տարածքում վիճաբանել է Վահե Ղուկաս¬յանի հետ, ձեռքերով, ոտքերով և քարերով հարվածներ հասցրել վերջինիս մարմնի տարբեր հատ¬վածներին` Վ.Ղուկասյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` գլխուղեղի ցնցում, գլխի շրջանի սալջարդ վերք, աջ ակնագնդի սալջարդ, ռետրոբուլբար արյունահավաք, որն իր հերթին բերել է տեսողության կորստի, ինչպես նաև կրծքավանդակի աջ կեսի 3-6-րդ կողոսկրերի կոտրվածքներ և վերջույթ¬ների քերծվածքներ։
Վերոնշյալ հետևության մեղադրող կողմն հանգել էր նախաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների գնահատմամբ.
Տուժող Վահե Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մայիսի 15-ին` ժամը 19։30-ի սահմաններում, անցնելով Բուզանդի փողոցով` հանդիպել է ծանոթներ Սամվել Եղիա¬զարյա¬նին և Հրանտ Հովհաննիսյա¬նին, ովքեր գարեջուր են խմել և իրեն հյուրասիրել։ Այդ պահին մոտակայքով անցնելիս է եղել Բուզանդի փողոցի բնակիչ, հաշմանդամ Հենրիկ Հարություն¬յանը, ում տեսնելով` բարձրաձայն հետաքրքրվել է, թե վերջինս արդյոք այն անձը չէ, ով վարձով բնակա¬րան¬ներ է տալիս։ Հենրիկ Հարությունյանի հեռանալուց քիչ անց իրեն է մոտեցել վեր¬ջինիս քրոջ որդին` Արման Ավետիսյա¬նը, հետաքրքրվել, թե ինչու է վիրավորել իր մորեղբորը` Հենրիկին, ինչը սակայն հերքել է` պատճառաբանելով, որ որևէ վիրավորական արտահայտութ¬յուն այդ անձի նկատ¬մամբ չի կատարել։ Ա.Ավետիս¬յանի հետ այդ առիթով ծագած վեճի ընթացքում վերջինս ձեռքերով, ոտքերով և քարերով հարվածել է իր դեմքին, մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով բազմա¬թիվ մարմնա¬կան վնասվածք¬ներ։
Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մայիսի 15-ին Վահե Ղուկասյանը վիրավորել է իր մորեղբորը` Հենրիկ Հա¬րություն¬յանին, որի կապակ¬ցությամբ մոտեցել և խո¬սել է Ղուկասյանի հետ, իսկ երբ վերջինս հայհոյել է իրեն, ձեռքով երկու անգամ ապտակել է Վ.Ղուկասյանի դեմքին, ապա հրել է նրան, որից Վ.Ղուկասյանի ոտքը դիպչել է գետնին ընկած քարին և վերջինս վայր է ընկել նորակառույց շենքի հորի մեջ։ Չի ընդունել Վ.Ղուկասյա¬նին քարով, ոտքերով հար¬վածելու, նրան մարմնա¬կան, առավել ևս` ծանր վնաս¬վածք¬ներ պատճառելու հանգա¬մանքը։
Վկա Հենրիկ Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ արհամարհելով վատառողջ և հաշմանդամ լինելու հանգամանքը` դեպքի օրը Վահե Ղուկասյանը ծաղրել և վիրավորել է իրեն, որի մասին պատ¬մել է տունդարձի ճանապարհին պատահաբար հանդիպած քրոջ որդուն` Արման Ավետիսյա¬նին։ Վիճաբանությանը ներկա չի գտնվել և հետա¬¬գայում է տեղեկացել, որ Ա.Ավետիսյանն իր պատիվը բարձր պահելու խնդրով վիճել է Վ.Ղուկասյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս ստացել է մարմնական վնասվածքներ։
Վկա Սամվել Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դեպքի օրը, երբ զրուցել է Հրանտ Հովհաննիսյանի և Վահե Ղուկասյանի հետ, փողոցով անցնելիս է եղել նույն թաղի բնակիչ, հաշմանդամ Հենրիկ Հարութ¬յուն¬յանը, ում տեսնելով` Ղուկասյանը հեգնական ոճով հե¬տաքրքրվել է, թե արդյոք Հենրիկը չէ, որ վարձով տներ է տրամադրում։ Լսելով այդ խոսքը` Հենրիկ Հարությունյանը վիրա¬վորվել է, կաթված տանելու պատճառով դժվարացել է որևէ խոսք արտաբերել։ Մոտեցել և Վ.Ղուկասյանի անունից ներողութուն է խնդրել, որից հետո Հենրիկը նեղված և վիրավորված շարունակել է ճանապարհը։ Մոտ 15 րոպե անց իրենց է մոտեցել Հենրիկի քրոջ որդին` Արման Ավետիսյանը` ցանկանալով մորեղբորը վիրավորելու հարցով զրուցել Վ.Ղուկասյանի հետ, սակայն այդ խոսակցութ¬յանն անձամբ ներկա չի գտնվել, քանի որ հեռացել և որևէ վիճաբանության ականատես, առավել ևս` մասնակից չի եղել։
Տուժող Վ.Ղուկասյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. հու¬նիսի 6-ի թիվ 643/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` վերջինիս ստացած մարմնական վնաս¬վածքները` գլխուղեղի ցնցման, գլխի շրջանի սալջարդ վերքի, աջ ակնագնդի սալջար¬դի, ռետրոբուլբար արյունա¬հավաքի, որը բերել է տեսողության կորստի, կրծքա¬վան¬դակի աջ կեսում 3-6-րդ կողոսկրերի կոտրվածքների և վերջույթների քերծվածք¬ների ձևով, պատճառվել են բութ առարկաների ազդեցութ¬յամբ, որոնցից կողոսկրերի կոտրվածքները և վերջույթների քերծվածք¬ները կարող էին առաջանալ ինչպես հորն ընկնելու, այնպես էլ ուղղակի հարված¬ների, իսկ մնացած վնաս¬վածք¬ները` բութ առարկաների անմի¬ջա¬կան ազդեցութ¬յան հետևան¬քով։ Ըստ նույն եզրակա¬ցության` կողոսկրերի կոտրվածքները Վ.Ղուկասյանի առողջության պատճառել են միջին ծանրության վնաս` առող¬ջութ¬յան տևական քայքայումով, գլխի սալջարդ վերքը` գլխուղեղի ցնցման հետ միասին վերցրած` առողջության թեթև վնաս` առողջության կար¬ճատև քայքա¬յումով, իսկ քերծվածքներն առողջության թեթև վնասի հատ¬¬կանիշներ չեն պարունակում։ Աջ ակնագնդի սալջարդը, ռետրո¬բուլբար արյունա¬հա¬վաքը, որոնք բե¬րել են տեսո¬ղության կորստի, Վ.Ղուկասյանի առողջությանը պատ¬ճա¬ռել են ծանր վնաս` նկատի ունենալով օրգա¬նի ֆունկցիայի կորուստը։
Դատաբժշկական վերոնշյալ եզրակացության շուրջ փորձագետ Շավարշ Գևորգյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Վ.Ղուկաս¬¬յանի ստացած մարմնական վնասվածքներից` աջ ակ¬¬նագնդի սալջարդը, ռետրո¬բուլ¬բար արյունահավաքը, որը բերել է տեսողության կորստի, պատ¬¬ճառվել է բութ առարկայի ազդե¬ցությամբ, որն առաջացրել է առողջության ծանր վնաս և կա¬րող էր առաջանալ ձեռքով դեմքին հարվածելու ընթացքում։
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննման մասնակից Վահե Ղուկաս¬¬յանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ 2011թ. մայիսի 15-ին` ժամը 19-ի սահման¬ներում, Արման Ավետիսյանը վիճաբանել է իր հետ, հարվածել ձեռքերով, ոտքերով, քարով և պատ¬ճա¬¬¬ռել մարմնական վնասվածքներ։

Դատաքննություն.
Վկա Հենրիկ Հարությունյանը Դատարանում ըստ էության վերահաստատեց իր նա¬խաքննական ցուցմունքները` պնդե¬լով, որ քրոջ որդուն` Արման Ավետիսյա¬նին, հանդիպելիս և նրան Վահե Ղուկասյանի պահվածքի մասին պատմելիս` Ավետիսյանը եղել է միայնակ։
Վկա Սամվել Եղիազարյանը ևս Դատարանում ըստ էության վերահաստատեց իր նա¬խաքննական ցուցմունքները` պնդե¬լով, որ Արման Ավետիսյա¬նը մորեղբորը վիրավորելու հար¬¬ցով պարզաբանում ստանալու նպատակով Վահե Ղուկասյանին և իրենց մոտենալիս եղել է միայնակ։ Նշեց նաև, որ Ա.Ավետիսյանի և Վ.Ղուկասյանի վեճին թե՛ ինքը, թե՛ Հրանտ Հովհաննիս¬¬¬յա¬նը ներկա չեն գտնվել, առավել ևս` չեն մաս¬նակ¬ցել։
Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը, վերահաստատելով նախաքննա¬կան ցուցմունքները, նշեց, որ ընդամենը մեկ-երկու անգամ ապտակել է Վահե Ղուկասյանին, հրել է նրան և ետ-ետ գնալիս վերջինիս ոտքը դիպչել է քարին, որից նա սայթաքել և հայտնվել է հորի մեջ։ Ընդունեց, որ իր և Վահե Ղուկասյանի վեճին այլ անձինք չեն մասնակցել։ Նշեց, որ բռունցքով Ա.Ավետիսյա¬նին չի հարվածել, քարերով` ևս` պատճառա¬բանելով, որ Վ.Ղուկաս¬յանն իրեն զրպարտում է, քանի որ այդ օրը վերջինս եղել է ոգելից խմիչք չարա¬շահած վիճա¬կում։ Նշեց նաև, որ Ղուկասյանը վեճի իրական հանգամանքները չի հիշում, իսկ աչքի և գլխի հատվածում առկա մարմնական վնասվածքները կարող էր ստանալ նաև վեճից հետո, իրեն անհայտ հանգա¬մանքներում։ Նույն շարժառիթով է մեկնաբանել նաև տու¬ժող Վ.Ղուկասյանի ցուցմունք¬ները` մի խումբ անձանց կողմից վերջինիս ծեծի ենթարկվելու վե¬րա¬¬բերյալ` վերահաստատելով, որ իր և Ղուկասյանի վեճին կողմնակի անձ չի մասնակցել։
Դատաքննության ընթացքում նշանակված լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. փետրվա¬¬րի 14-ի թիվ 155/հ եզրակացութ¬յան հա¬մա¬ձայն` ելնելով տուժող Վ.Ղուկասյանի ստա¬ցած վնասվածքի` աջ ակնագնդի սալ¬ջարդի և ռետրո¬բուլբար արյունահավաքի բնույթից և տեղա¬կայումից` այն ավելի բնորոշ է սահ¬¬¬մա¬նա¬փակ մակերես ունեցող բութ առարկայի` բռունցքի հարվածի անմիջական ազդեցութ¬յանը, քանի որ քարի, ինչպես նաև ոտքի հարված¬ների դեպքում, որպես կանոն, ակնա¬կապիճի շրջա¬նում առաջանում են այլ վնասվածքներ` քերծվածքների և վերքերի տեսքով, որպիսիք Վ.Ղուկասյանի մոտ չեն եղել։ Նույն եզրակա¬ցության համաձայն` ապտակ¬ների հետևան¬քով նման վնասվածք առա¬ջա¬նալ չէր կարող, քանի որ նախ` ափի մակերեսն ավելի մեծ է, քան ակնագնդինը, բացի այդ` ապտակի հարվածն ակնագնդին հաս¬նել չէր կարող, որովհետև այն շրջանաձև պաշտպանված է ակնա¬կապիճի ոսկրերով։ Եթե նույն¬իսկ մատների ծայրերը դիպ¬չեին ակնագնդին, նման վնաս¬վածք առաջանալ չէր կարող ` կապ¬ված մատների ծայրում եղած ուժի թույլ լինելուց։
Տուժող Վահե Ղուկասյանը, դատաքննության ընթացքում փոխելով նախաքննական և սկզբնական դատաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, հայտնեց որ աջ աչքի վնասվածքն ստացել է ոչ թե Արման Ավետիսյանի նետած քարի հարվածից, այլ մարմնի այդ հատվածում Արման Ավետիսյանից բռունցքով հարված ստանալիս` պատճառաբանելով, որ նախկինում այդ մասին ճիշտը չի հայտնել` ցանկանալով հնարավորինս մեղմել Ա.Ավետիսյանի վիճակը։ Պնդեց, որ նրան ծեծի ենթար¬կե¬լուն, Ա.Ավետիսյանից բացի, մասնակցել են նաև այլ անձինք, ովքեր ևս քարերով, ոտքերով հարվածել են, այնուհետև իրեն քաշել-գցել են մոտակայքում գտնվող շինարարական հորի մեջ։ Տուժող Վ.Ղուկասյանն ընդունեց, որ իրեն գարեջուր հյուրասիրողներ Հրանտ Հովհաննիսյա¬նը և Սամվել Եղիազարյանը վեճին չեն մաս¬նակցել, հնարավոր է, որ անգամ վեճին ականատես չեն եղել։ Ընդունեց նաև, որ մինչ վեճը` իրեն մոտենալիս, Արման Ավետիսյանն եղել է միայնակ։ Վ.Ղուկասյանը նշեց նաև, որ աչքի և գլխի վնասվածք¬ներն ստացել է անմի¬ջական հարված¬ներից, իսկ մնացածը` հնարավոր է նաև հորն ընկնելու հանգամանքներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են ներքին համոզմամբ։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատա¬խազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետա¬զո¬տումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
Ղեկավարվելով վերոնշյալ հոդվածի պահանջներով, պատշաճ իրավական ընթացա¬կար¬գի շրջանակներում հետազոտելով և գնահատե¬լով աջ աչքի վնասվածքների ստացման մեխա¬նիզմի վերաբերյալ տուժող Վ.Ղուկասյանի հակասական և իրարամերժ ցուցմունքները, դրանք համադրելով դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտ¬ված այլ ապացույցների` դատաբժշկական փոր¬ձաքննության 2011թ. հու¬նիսի 6-ի թիվ 643/հ և լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննութ¬յան 2012թ. փետրվա¬¬¬րի 14-ի թիվ 155/հ եզրա¬կա¬ցութ¬յունների հետ` Դատարանն արժա¬նահավատ է համարում Վ.Ղուկասյանի դատաքննական վերջին ցուցմունքն առ այն, որ մարմ¬նա¬կան այդ վնասվածքներն ստացել է ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանից բռունցքով հարված ստանալու հանգա¬մանք¬ներում։
Վերոնշյալ եզրահանգման Դատարանը հանգեց նաև տուժող Վ.Ղուկասյանի ցուցմունք¬ներն համադրելով և վերլուծելով դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների` վկաներ Հենրիկ Հարությունյանի և Սամվել Եղիա¬զարյանի, ամբաստանալ Արման Ավետիսյանի ցուց¬մունքների հետ, համաձայն որոնց` տուժող Վ.Ղուկասյանի և ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյա¬նի վեճին որևէ այլ անձ չի մասնակցել։ Նկատի ունենալով, որ վեճին այլ անձանց մասնակցության վերա¬բեր¬յալ տուժող Վ.Ղուկասյանի ցուցմունքները դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույց¬ներով ամրապնդված չեն` Դատարանը, ինչպես և նախաքննական մարմինը 2011թ. նոյեմբերի 22-ին կայացրած որոշմամբ, այն արժանահավատ, իսկ դրանով ապացուցվող հանգամանքը` հաստատված չի համարում։
Անդրադառնալով տուժող Վ.Ղուկասյանի դատաբժշկական փորձաքննության եզրա¬կացությամբ հայտնաբերված կրծքա¬վան¬դակի աջ կեսի 3-6-րդ կո¬ղոսկրե¬րի կոտրվածք¬ների և վերջույթների քերծվածք¬ների պատճառումն ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյա¬նին մեղսագրելու հիմնավորվածությանը` Դատարանը փաստում է, որ այն ապացույցների բավարար հա¬մակցութ¬յամբ հաստատված չէ, և պետք է հանվի Ա.Ավետիսյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի ծավալից հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դա¬տաբժշկա¬¬կան փորձաքննության 2011թ. հու¬նիսի 6-ի թիվ 643/4 եզրակացության համաձայն` այդ վնասվածքների առաջացումն հնարավոր էր ոչ միայն բութ առարկաների անմիջական ազդե¬ցությամբ, այլև հորի մեջ վայր ընկնելու հետևանքով, ինչը մինչդատական վարույթում չի հերքվել, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով` ևս, բայց դրանց պատճառումը ևս վերագրված է ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյա¬նին։
Վեճին ականա¬տես անձանց բացակայության պայման¬ներում Դատարանը, բնակա¬նաբար, այդ վնասվածքների առաջացման իրական մեխանիզմը և հանգամանքները կարող էր պարզել բացառապես ամբաստանյալի և տուժողի նա¬խաքննական և դատաքննական ցուց¬մունք¬ներով։ Այսպես, մինչդատական վարույթում և դատաքննութ¬յան ընթացքում ամբաստան¬յալ Ա.Ավետիսյանը նշել է, որ տուժող Վ.Ղուկասյանը հորի մեջ է հայտնվել ետ-ետ գնալու, գետնին գտնվող քարին անզգուշաբար դիպչելու և հորի մեջ վայր ընկելու հետևանքով /պատահար/։ Տուժող Վ.Ղուկասյանը ևս վերահաստատեց շինարարական հորի մեջ հայտնվելու փաստը` նշելով սակայն, որ նրան «հրել-գցել են» այդտեղ։ Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի վերոնշյալ պատճա¬ռաբանությունը, դատաբժշկական փոր¬ձաքննութ¬յան «չեզոք» եզրակացության պայ¬ման¬¬ներում, չի հերքվել, և այդ վնասվածքները, ծանր մարմնական վնաս առաջացրած մարմնա¬կան վնասվածք¬ների կազմում, ենթադրաբար, ևս վերագրվել են ամբաս¬տանյալ Ա.Ավետիսյա¬նին, թեև, ՀՀ քրեա¬կան դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 18-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի ուժով, այդ պատճառաբանության հեր¬քումը մե¬ղադրանքի կողմի անմիջական պարտա¬¬կա¬նությունն էր։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մա¬սին հետևութ¬յունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬ծին վերաբե¬րող փոխ¬կապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադրանքն ապացուց¬ված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացա¬կարգի շրջա¬նակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
Նկատի ունենալով, որ դիտավորությամբ տուժող Վ.Ղուկասյանի կրծքա¬վան¬դակի աջ կեսի 3-6-րդ կողոսկրերի կոտրվածքների և վեր¬ջույթ¬ների քերծվածք¬ների պատճառումը չի հաս¬տատվել գոր¬ծին վերաբե¬րող փոխ¬կապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբող¬ջութ¬յամբ, ուստի` չի կարող վերագրվել ամբաս¬տանյալ Ա.Ավետիսյա¬նին, պետք է հանվի նրան առա¬ջադրված մեղադրանքի ծավալից, ինչը սակայն չի անդրադառնում Ա.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքի որակման վրա։
Քննվող հանցագործության դեպքից հետո, այլ հանգամանքներում ակնագնդի սալջարդ և ռետրոբուլբար արյունա¬հա¬վաք ստանալու վերաբերյալ պաշտպա¬նա¬կան կողմի առաջ քաշած վարկածը ստուգելով` Դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, քանզի տուժող Վ.Ղուկասյանն այդ վնասվածքները ստացել է դեպքի պահին, ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանին մեղսագրվող հանցավոր գործողությունների հետևանքով, որպիսի հետևության Դատարանը հանգեց դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վերլուծությամբ և գնահատմամբ.
Այսպես, ըստ Վ.Ղուկասյանի վերաբերյալ դա¬տաբժշկա¬կան փորձաքննության 2011թ. հունիսի 6-ի թիվ 643/հ եզրակացության` այդ փորձաքննությունը նշանակվել է 2011թ. մայիսի 16-ին, որի վերաբերյալ որոշումը ՀՀ ԱՆ դատաբժշկա¬¬կան գիտագործնական կենտրոն է մուտք եղել 2011թ. մայիսի 20-ին։ Փոր¬ձաքննութ¬յան եզրակացության հիմքում դրված` Վահե Ղուկասյանի անվամբ լրացված թիվ 2089/211 հիվանդության պատմագրի տվյալ¬ներով հաս¬տատ¬վում է, որ վերջինս «Արմենիա» բժշկական կենտրոնի վերակենդանացման բաժանմունք է ընդունվել դեպքի օրը` 2011թ. մայիսի 15-ին, որտեղից դուրս է գրվել մեկ շաբաթ անց` 2011թ. մայիսի 22-ին` «Փակ զուգակցված գանգուղեղային տրավմա, գլխուղեղի ցնցում, աջ գագա¬թային շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ վերքեր, աջ ակնագնդի սալջարդ, ռետրո¬բուլբիտ հեմատոմա, կրծքա¬վանդակի սալջարդ, 3,6,7-րդ կողերի կոտրվածք¬ներ, ալկոհոլային հարբածություն» կլինիկական ախտորոշմամբ։ Հետևաբար, դեպքի օրը բժշկական կենտրոն ընդունվելիս տուժող Վ.Ղուկասյանի մոտ ար¬դեն իսկ առկա են եղել ակնագնդի սալջարդը և ռետրոբուլբար արյունա¬հա¬վաքը, քանի որ դրանք արձանագրվել են վերջինիս հիվանդության պատմագրի մեջ` մինչ նրա դուրսգրումը։ Թեև բժշկա¬կան կենտրոնից դուրս գրվելու և ՀՀ ԱՆ դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոնի փորձագետին չներկայանալու հիմ¬քով Վ.Ղուկաս¬յանի դատաբժշկա¬¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան կատարումը մինչև 2011թ. հու¬նիսի 23-ը կա¬սեցվել էր, սակայն վերսկսվելու և դատաբժշկի առաջին իսկ հետազոտության ժամանակ Վ.Ղուկասյանը գանգատ¬վել է աջ աչքում տեսո¬ղության բացակայությունից, իսկ տեսողության կորստի փաստն հաս¬տատվել և արտացոլվել է դատաբժշկական եզրակա¬ցութ¬յան մեջ` հիմք ընդունելով ակնա¬բույժի 2011թ. հուլիսի 29-ի կոն¬սուլտա¬ցիայի պատասխանը։
Բացի այդ, դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. հու¬նիսի 6-ի թիվ 643/հ եզրակա¬ցության հետևությունների համաձայն` աջ ակնագնդի սալջարդը և ռետրոբուլբար արյու¬նահավաքը կարող էին առաջանալ փորձաքննություն նշանակելու որոշմամբ նշված ժամկե¬տում` 2011թ. մայիսի 15-ին, ինչը պաշտպանական կողմի պատճառաբանությունը հերքելու ևս մեկ փաս¬տարկ է։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Պատշաճ իրավական ընթացա¬կարգի շրջանակներում հետազոտելով և գնահատելով վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ները, վերլուծելով և համադրելով դրանք միմյանց հետ` Դա¬տա¬րանը հաս¬տատ¬ված է համարում հետևյալը.
- 2011թ. մայիսի 15-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Փ.Բուզանդի 22 փողոցին հարող տարածքում Հրանտ Հովհաննիսյա¬նի և Սամվել Եղիազարյանի ներկայութ¬յամբ տուժող Վահե Ղուկասյանը հեգնական ոճով վիրավորական խոսքեր է ուղղել ամբաս¬տանյալ Արման Ավետիսյանի մորեղբայր, հաշմանդամ Հենրիկ Հարությունյանի հասցեին.
- Հենրիկ Հարությունյանը տունդարձի ճանապարհին Վահե Ղուկասյանի վիրա¬վորա¬կան վարքագծի մասին պատմել է պատահաբար հանդիպած քրոջ որդուն` ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանին.
- Մորեղբորն անհարկի վիրավորելու հարցով պարզաբանում ստանալու շարժառիթով րոպեներ անց ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը նախ` մոտեցել և նախատել է նույն բակի բնա¬կիչ Սամվել Եղիա¬զարյանին` նման միջադեպի ականատես լինելու և այն չկանխելու հա¬մար, ապա լեզվակռվի և վիճի է բռնվել տուժող Վ.Ղուկասյանի հետ.
- Ծագած վեճի ընթացքում ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անմիջական հարված¬ներից, դիտավորությամբ, տուժող Վ.Ղուկասյանը ստացել է առողջության ծանր վնաս` աջ ակնագնդի սալջարդ, ռետրոբուլբար արյունա¬հա¬վաք, որոնք հանգեցրել են տեսողության կորստի, ինչպես նաև առողջության թեթև վնաս` գլխուղեղի ցնցում, գլխի գագաթային շրջանի սալ¬ջարդ, իսկ շինարարական հորն ընկնելու հետևանքով` կրծքավանդակի աջ կեսի 3-6-րդ կողոսկրերի կոտրվածքներ և ստորին վերջույթների քերծվածքներ։
- Դեպքի օրը` ժամը 20-ի սահմաններում, տուժող Վահե Ղուկասյանին օգնության հասած շտապօգնության բրիգադը նրան առաջին բուժօգնություն ցուցաբերելու հետ մեկտեղ տեղա¬փո¬խել է «Արմենիա» բժշկական կենտրոնի վերակեն¬դա¬նացման բաժանմունք, որտեղ մինչև 2011թ. մայիսի 22-ը վերջինս ստա¬ցել է համա¬պա¬տաս¬խան բժշկական օգնություն։
- Դեպքի օրը` 2011թ. մայիսի 15-ի ժամը 20։45-ին, «Արմենիա» բժշկական կենտրոնից ՀՀ ոստի¬կա¬նության Կենտրոնականի բաժին ահազանգ է ստացվել մարմնական վնասվածք¬ներով տուժող Վահե Ղուկասյանի ընդունման վերաբերյալ։
- Դեպքի հաջորդ օրը` 2011թ. մայիսի 16-ին, վերոնշյալ բժշկական կենտրոնում Վահե Ղուկասյանից ստացվել է հանցագործության մասին հաղոր¬դում, ինչպես նաև բացատ¬րություն։ Վերջինում Վ.Ղուկաս¬յանը հայտնել է նաև Արման Ավետիսյանի կողմից ծեծի ենթարկվելու, հատկապես` անմի¬ջական հարվածներից աչքի և գլխի շրջանում վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ։
Այսպիսով, Դա¬տա¬րանն ապացուցված է համարում այն, որ ամբաս¬տանյալ Արման Ավետիսյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատ¬կանիշ¬ներին։ Ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանը քրեական պատասխանատվության և պատ¬ժի ենթակա է այդ հոդվածով, որը նա պետք է կրի։
Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առ¬նում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հանցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդա¬րացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հան¬րութ¬յան համար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրաց¬նող հանգամանք¬նե¬րով։
Սույն գործով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ներ, Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու անչափահաս զավակ, չաշխատող կին և հաշմանդամ հայր, ինչպես նաև այն, որ ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում։ Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬` Դատարանը հաշվի ա¬ռավ նաև այն, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի կատարած հանցանքը պայմա¬նավորվել է տուժող Վ.Ղուկասյանի հակաբա¬րո¬յական վարքագծով, այն է` հաշմանդամ, հիվանդության կապակցությամբ լեզվական արատ ձեռք բերած և դժվարությամբ հաղորդակցվող նրա մորեղբորը` Հենրիկ Հարությունյանին անհարկի վիրավորելու և հեգնելու շար¬ժառիթով։
Նկատի ունենալով դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար դատ¬վա¬ծության առկայության փաստը և քննարկելով հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվը որպես պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի առնելու կամ որպես պատիժ նշանակելու հատուկ կարգը սույն գործով ամբաս¬տանյալ Արման Ավետիսյանի նկատ¬մամբ կիրառելու հարցը` Դատարանը հանգեց հետևյալ հետևության.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանա¬կե¬լու հա¬տուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահ¬ման¬ված բացա¬¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատվելու պահից։
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2011թ. ապրիլի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դիտավորյալ հանցա¬գործությունների կա¬տարման համար Ա.Ավետիսյանը դատա¬պարտվել է 2/երկու/ ամիս կալանքի և 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի։ Վերջինս պատժի կրումից ազատվել է 2011թ. դեկտեմ¬բերի 1-ին` ՀՀ Ազգային ժողովի «ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարե¬դարձի կա¬պակ¬ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով։ Այսինքն` վերոնշյալ դիտավորյալ հանցագործությունների համար Ա.Ավետիսյա¬նը դատա¬պարտվել է 2011թ. ապրիլի 26-ին, այն է` նախքան 2011թ. մա¬յի¬սի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավո¬րությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչ այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելն համապատասխան արարքը կատարած անձանց, այդ թվում` նրանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվա¬ծություն։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պա¬տիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը (այդ թվում` պատիժ կրող կամ դատվա¬ծություն ունեցող անձանց մասով) հետադարձ ուժ չունի։
Ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալի վիճակն էականորեն վատթարանում է, քան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի ուժով ռեցիդիվն որպես պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու և պատիժ նշանակելու պարա¬գայում։
Քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանությունից հետևում է, որ ռեցիդիվի առկայությունը պայմանավորվում է քննվող դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում նույն անձի կողմից դիտավորյալ հանցանք կամ հանցանքներ կատարելու և դատապարտ¬վելու հետ` դատվածության առկայության պայմաններում։
Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը նախորդ հանցանքները կատարել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացումը կատարելուց առաջ, ուստի` նրա պատ¬ժելիութ¬յան հարցերը պետք է որոշվեն մինչ այդ գործող քրեաիրավական ինստիտուտներով։ Հետևաբար` քրեաիրավական վերոնշյալ նորմը չի կարող տարածվել մինչ դրա ուժի մեջ մտնելն համա¬պատասխան արարքներ կատարած, պատիժ կրող կամ դատվածություն ունեցող անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաստանյալ¬ Ա.Ավետիսյանի վրա։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների արդյունքներով Դատարանը հանցագոր¬ծութ¬յան ռեցեդիվը գնահատում է որպես ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի պատասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանք և հաշվի առ¬նում նրա նկատմամբ պատժատեսակ և պատժաչափ նշանա¬կե¬լիս։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը` բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախատեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման է ենթակա այն կրելու կամ չկրելու հարցը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հարցը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի անձը, նրան վերագրվող հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, հանցագոր¬ծությունների ռեցիդիվի առկա¬յութ¬յունը, հանցա¬գործության հետևանքով տուժող Վ.Ղուկասյանի տեսո¬ղական օրգանի ֆունկցիա¬յի կորուստը, վեճից անմիջապես հետո տուժողին հիվանդանոց տեղափոխելու կամ այլ կերպ բժշկական օգնություն ցուցաբերելու ուղղությամբ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի պասիվ կեցվածքը, տուժողի բուժման ծախսերը հետագայում փոխհատուցելու ուղղությամբ ամբաս¬տանյալ Ա.Ավետիսյանի բացարձակ անգործությունը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգամանք/ներ/ի բացակայությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։
Դատարանի համոզմամբ` ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի ուղղվելը և նոր հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կանխումն հնա¬րավոր է ազատազրկման ձևով նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ռեալ (իրական) կրելու պայման¬ներում։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժամանակ անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն հաշվակցելու հարցերին` Դատարանը գտնում է, որ պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվարկել ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանին փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` հաշվակցելով նրա անազատության մեջ պահելու` ձերբակալման երեք օր ժամկետը։
Քննության առնելով տուժող Վահե Ղուկասյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայ¬ցի հարցը` տեսողության բարելավմանն ուղղված վիրահատությունների համար ամբաս¬տանյալ Ա.Ավետիսյանից 500.000 ՀՀ դրամ բռնագանձելու վերաբերյալ` Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, քանի որ քաղաքացիաիրավական այդ պահանջի (հայցագնի) չափն հաստատող որևէ ապացույց տուժողը չի ներկայացրել։ Բացի այդ, դատավճիռը կայացնե¬լու պահին տուժող Վ.Ղուկասյանի այդ պահանջը կրում է վերացական բնույթ, քանի որ վիրահա¬տա¬կան ծախսերը դեռևս կատարված չեն, նախատեսվող ծախսերի իրական չափն հստակեցված չէ, հետևա¬բար` հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհա¬¬տուց¬ման պահանջ կարող է ներկա¬յաց¬վել քաղաքացիա¬կան դատավարական կարգով։
Քրեական գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի տեսակը, չափն ու հիմնավորվածությունը հաստատող որևէ ապացույց, հետևաբար` սույն դատավճռով դատական ծախսերի հարցին անդրադառնալիս Դատարանն այն համարում է լուծված։
Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, գործով իրեղեն և այլ ապացույցներ չկան։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև նրան մեղսագրվող հան¬ցա¬գոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ և 369-373-րդ, ինչպես նաև 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Արման Ալիկի Ավետիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով և պատժի ժամկետին հաշ¬վակցելով կալանքի տակ գտնվելու 3/երեք/ օրը` թողնել կրելու 2/երկու/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օրը։
Պատժի կրման սկիզբն հաշվել Արման Ավետիսյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Արման Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Վահե Ղուկասյանի հարուցած քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` իրավունք վերապահելով հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղա¬քացիական դատավա¬րական կարգով դիմել դատարան։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ