Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0234/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.8
Պատասխանող
Վարուժան Ամիրխանյան
Վարուժան Ամիրխանյան Խորենի
Վարուժան Ամիրխանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-02-15 | 14:30 | 3 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-12-20 | 10:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-12-13 | 16:00 | 5 | Կայացել է |
Գործ հ. ԵԿԴ/0234/01/11
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
15 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՎԱԳՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2011թ. օգոստոսի 26-ին հարուցվել է թիվ 15120411 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2011թ. օգոստոսի 26-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ձերբակալվել է։
2011թ. օգոստոսի 29-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ` Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ կիրառել է գրավ 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով։
2011թ. նոյեմբերի 24-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան/այսուհետ նաև`դատարան/:
Դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով՝ Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` տուգանք 500 000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վճռվել է Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը պահվում է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ հաշվում, վերադարձնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վճռվել է նաև գործով ապացույց ճանաչված, դատարանում գտնվող բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ալլա Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատաքննության կարգով:
Հիշյալ դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանը 20.01.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 26.01.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա «Դրուժբա.ամ» և «Ադնակլասնիկի.ռու» սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ, 2011թ. օգոստոսի 17-ին հանդիպել է նրան «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ, ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են Երևանի Խանջյան 7 հասցեում գործող «Արմին» բար։ Նշված բարի առանձնասենյակում Վ.Ամիրխանյանը, իր բջջային հեռախոսով մերկ վիճակում նկարահանելով Ալլա Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկություններն հրապարակելու սպառնալիքով Ա.Պետրոսյանից 2011թ. օգոստոսի 18-ին պահանջել է զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ գումար։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանը, վերաքննիչ բողոքում վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.12.2011թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նշված հոդվածների պահանջները:
Բողոքի հեղինակը, վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով կայացված 01.06.2007թ. ՎԲ-84/07, 2007թ. օգոստոսի 30-ի կայացրած ՎԲ-142/07 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ դատարանը ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, անձը բնւթագրող մի շարք հանգամանքներ այն, որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, կատարել է միջին ծանրության հանցանք, անկեղծորեն զղջացել է, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից նշված հանգամանքները չեն նվազեցնում ինչպես Վարուժան Ամիրխանյանի, այնպես էլ նրա կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարված հանցագործության հանգամանքներն արդեն իսկ ոչ դրական են բնութագրում Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, իսկ միջին ծանրության հանցանք կատարելը որպես պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք գնահատելը հակասում է պատժի նշանակման սկզբունքներին:
Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ տվյալ գործի հանգամանքներում ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժի տեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող իրականացնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի հիմնական նպատակները, չի կարող ապահովել ինչպես անձին ուղղելու, այնպես էլ նոր հանցագործությունները կանխելու պատժի կարևորագույն նպատակը:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանը սույն գործով ճիշտ չի գնահատել ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, անտեսել է պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, ինչն էլ հանգեցրել է նրա նկատմամբ ակնհայտ մեղմ, անարդարացի պատժի նշանակման, որը չի համապատասխանում Վարուժան Ամիրխանյանի կողմից կատարված հանցանքի ծանրությանը, անհրաժեշտ և բավարար չէ նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վարուժան Ամիրխանյանի վերաբերյալ դատարանի 20.12.2011թ. դատավճիռը նրա նկատմամբ նշանակված պատժի մասով և նշանակել կատարած հանցագործության բնույթին, հասարակական վտանգավորությանը համաչափ պատիժ` ազատազրկման ձևով:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համապատասխան իրավադրույթները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որում անկեղծորեն զղջացել և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը, որի կապակցությամբ 2007թ. օգոստոսի 16-ին Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի որոշմամբ զորացրվել է ժամկետային զինվորական ծառայությունից։
Դատարանը վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատված է համարել քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, և արձանագրել, որ դրանք իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Վարուժան Ամիրխանյանի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի միջին ծանրությունը, գտել է, որ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, և այդ պատիժն արդարացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը` մասնավորապես այն, որ վերջինս դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրնսքգրի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակները, ուստի դատական ակտը` ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան դրույթներին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատչճառաբանություններին, հարկ է համարում նշել հետևյալը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սասուն Ներսիսյանի վերաբերյալ քրեական գործով կայացված որոշման <<Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը>> բաժնում նշել է հետևյալը.
<<Ինչպես երևում է գործի տվյալներից` Ս. Ներսիսյանը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, բնութագրվել է դրական, վատառողջ է, որի պատճառով նրան անժամկետ տրվել է հաշմանդամության 2-րդ կարգ, միայնակ իրականացրել է անչափահաս զավակի խնամքը:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ինչպես նրա կողմից կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները և ըստ էության չգտնելով պատասխանտվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, դատապարտել է նրան ազատազրկման և դրամական տուգանքի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա` պատիժը պայմանականորեն չի կիրառել` հնարավոր համարելով նրա ուղղումն առանց պատիժ կրելու:>>:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է նաև և իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին. <<Այսպիսով, գործի տվյալներով հիմնավորված է, որ Ս. Ներսիսյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է ու 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, ինչպես նաև պատճառված վնասն ամբողջովին վերականգնել է, և տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Վճռաբեկ դատարանը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:>>:
Վերը նշվածից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառելիության առումով բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու համար, ատավել ևս, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի հարցը լուծելիս, այդուհանդերձ դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն հիմնավոր է, օրինական և պատճառաբանված, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից ճիշտ է լուծվել ինչպես ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի, այնպես էլ իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
15 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՎԱԳՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2011թ. օգոստոսի 26-ին հարուցվել է թիվ 15120411 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2011թ. օգոստոսի 26-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ձերբակալվել է։
2011թ. օգոստոսի 29-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ` Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ կիրառել է գրավ 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով։
2011թ. նոյեմբերի 24-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան/այսուհետ նաև`դատարան/:
Դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով՝ Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` տուգանք 500 000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վճռվել է Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը պահվում է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ հաշվում, վերադարձնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վճռվել է նաև գործով ապացույց ճանաչված, դատարանում գտնվող բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ալլա Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատաքննության կարգով:
Հիշյալ դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանը 20.01.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 26.01.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա «Դրուժբա.ամ» և «Ադնակլասնիկի.ռու» սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ, 2011թ. օգոստոսի 17-ին հանդիպել է նրան «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ, ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են Երևանի Խանջյան 7 հասցեում գործող «Արմին» բար։ Նշված բարի առանձնասենյակում Վ.Ամիրխանյանը, իր բջջային հեռախոսով մերկ վիճակում նկարահանելով Ալլա Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկություններն հրապարակելու սպառնալիքով Ա.Պետրոսյանից 2011թ. օգոստոսի 18-ին պահանջել է զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ գումար։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանը, վերաքննիչ բողոքում վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.12.2011թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նշված հոդվածների պահանջները:
Բողոքի հեղինակը, վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով կայացված 01.06.2007թ. ՎԲ-84/07, 2007թ. օգոստոսի 30-ի կայացրած ՎԲ-142/07 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ դատարանը ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, անձը բնւթագրող մի շարք հանգամանքներ այն, որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, կատարել է միջին ծանրության հանցանք, անկեղծորեն զղջացել է, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից նշված հանգամանքները չեն նվազեցնում ինչպես Վարուժան Ամիրխանյանի, այնպես էլ նրա կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարված հանցագործության հանգամանքներն արդեն իսկ ոչ դրական են բնութագրում Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, իսկ միջին ծանրության հանցանք կատարելը որպես պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք գնահատելը հակասում է պատժի նշանակման սկզբունքներին:
Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ տվյալ գործի հանգամանքներում ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժի տեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող իրականացնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի հիմնական նպատակները, չի կարող ապահովել ինչպես անձին ուղղելու, այնպես էլ նոր հանցագործությունները կանխելու պատժի կարևորագույն նպատակը:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանը սույն գործով ճիշտ չի գնահատել ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, անտեսել է պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, ինչն էլ հանգեցրել է նրա նկատմամբ ակնհայտ մեղմ, անարդարացի պատժի նշանակման, որը չի համապատասխանում Վարուժան Ամիրխանյանի կողմից կատարված հանցանքի ծանրությանը, անհրաժեշտ և բավարար չէ նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վարուժան Ամիրխանյանի վերաբերյալ դատարանի 20.12.2011թ. դատավճիռը նրա նկատմամբ նշանակված պատժի մասով և նշանակել կատարած հանցագործության բնույթին, հասարակական վտանգավորությանը համաչափ պատիժ` ազատազրկման ձևով:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համապատասխան իրավադրույթները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որում անկեղծորեն զղջացել և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը, որի կապակցությամբ 2007թ. օգոստոսի 16-ին Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի որոշմամբ զորացրվել է ժամկետային զինվորական ծառայությունից։
Դատարանը վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատված է համարել քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, և արձանագրել, որ դրանք իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Վարուժան Ամիրխանյանի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի միջին ծանրությունը, գտել է, որ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, և այդ պատիժն արդարացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը` մասնավորապես այն, որ վերջինս դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրնսքգրի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակները, ուստի դատական ակտը` ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան դրույթներին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատչճառաբանություններին, հարկ է համարում նշել հետևյալը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սասուն Ներսիսյանի վերաբերյալ քրեական գործով կայացված որոշման <<Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը>> բաժնում նշել է հետևյալը.
<<Ինչպես երևում է գործի տվյալներից` Ս. Ներսիսյանը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, բնութագրվել է դրական, վատառողջ է, որի պատճառով նրան անժամկետ տրվել է հաշմանդամության 2-րդ կարգ, միայնակ իրականացրել է անչափահաս զավակի խնամքը:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ինչպես նրա կողմից կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները և ըստ էության չգտնելով պատասխանտվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, դատապարտել է նրան ազատազրկման և դրամական տուգանքի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա` պատիժը պայմանականորեն չի կիրառել` հնարավոր համարելով նրա ուղղումն առանց պատիժ կրելու:>>:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է նաև և իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին. <<Այսպիսով, գործի տվյալներով հիմնավորված է, որ Ս. Ներսիսյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է ու 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, ինչպես նաև պատճառված վնասն ամբողջովին վերականգնել է, և տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Վճռաբեկ դատարանը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:>>:
Վերը նշվածից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառելիության առումով բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու համար, ատավել ևս, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի հարցը լուծելիս, այդուհանդերձ դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն հիմնավոր է, օրինական և պատճառաբանված, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից ճիշտ է լուծվել ինչպես ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի, այնպես էլ իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
գործ թիվ ԵԿԴ0234/01/11
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Սերգեյ Աբրահամյանի
տուժող` Ալլա Պետրոսյանի
պաշտպան` Մարինե Թովմասյանի,
2011թ. դեկտեմբերի 20-ին դռնբաց դատական նիստում արա¬գաց¬ված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Վ ա ր ու ժ ա ն Խ ո ր ե ն ի Ա մ ի ր խ ա ն յ ա ն ի
(ծնված 1988թ. հոկտեմբերի 14-ին, Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, ազգութ¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուրի, նախ¬կինում չդատ¬ված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել գրավը)
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Սույն քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Կենտրոնականի քննչական բաժնում։
2011թ. օգոստոսի 26-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ձերբակալվել է։
2011թ. օգոստոսի 29-ին նախաքննության մարմինը Վարուժան Ամիրխանյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Դատարանը, բավարա¬րե¬լով կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի ներ¬կայացրած միջնորդությունը, նրա նկատմամբ կիրառել է գրավ 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով։
2011թ. նոյեմբերի 24-ին քրեական գործը Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան/այսուհետ`Դատարան/ և 2011թ. նոյեմբերի 25-ին ընդունվել է վարույթ։
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Վարուժան Ամիրխանյանը, «Դրուժբա.ամ» և «Ադնակլասնիկի.ռու» սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ, 2011թ. օգոստոսի 17-ին հանդիպել է նրան «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ, ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են Երևա¬նի Խանջյան 7 հասցեում գործող «Արմին» բար։ Նշված բարի առանձնասենյակում Վ.Ամիրխան¬յանը, իր բջջային հեռախոսով մերկ վիճակում նկարահանելով Ալլա Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկություններն հրապարակելու սպառնալիքով Ա.Պետրոսյանից 2011թ. օգոստոսի 18-ին պահանջել է զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վերոնշյալ արարքը կատարելու համար Վարուժան Ամիրխանյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալ Ամիրխանյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում վերահաստատելով մեղադրական եզրակացությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց, տուժող Ա.Պետրոսյանը` ևս։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի վերոնշյալ միջնոր¬¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի ու տուժողի դիրքորոշումները և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դա¬տաքննության կարգով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով Վարուժան Ամիրխանյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանն հաստատված համարեց` հաշվի առնելով տուժող Ալլա Պետրոսյանի, վկաներ Նարինե Պետրոսյանի և Սուրեն Պետրոսյանի ցուցմունքները, տուժող Ա.Պետրոսյանի` որպես ապացույց ճանաչված «Նոկիա 6030» մակնիշի բջջային հեռախոսի առկայությունը և դրա զննման արձանագրությունը։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Վարուժան Ամիրխանյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ Վ.Ամիրխանյանին մեղսագրվող արարքը` շորթումը, որը դրսևորվել է տուժող Ա.Պետրոսյանի մասին արատավորող տեղեկություններ հրապարակելու սպառնալիքով վերջինիս զգալի չափերի գույքն հանձնելու պահանջ ներկայացնելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի է ենթակա այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի (....) դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանքներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որում անկեղծորեն զղջացել և իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։ Որպես պատասխանատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք` Դատարանը հաշվի առավ նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը, որի կապակցությամբ էլ դեռևս 2007թ. օգոստոսի 16-ին Կենտրոնական ռազ¬մաբժշկական հանձնաժողովի որոշ¬մամբ զորացրվել է ժամկետային զինվորական ծառայութ¬յունից։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Ամիրխանյանի անձի հանրային վտանգա¬վո¬րությունը։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, նրա պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայություն, ինչպես նաև նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքի միջին ծանրությունը, գտնում է, որ Ամիրխանյանի նկատմամբ անհրա¬ժեշտ է նշանակել պատիժ` առանց հասարա¬կությունից մեկուսացնելու, և այդ պատիժն արդարացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու համար։
Ամբաս¬տան¬յալ Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատա¬րանը հաշվի առավ արագացված կար¬գով դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբունքը։
Դատարանը գտնում է, որ գործով ապացույց հանդիսացող, տուժող Ա.Պետրոսյանի «Նոկիա 6030» մակնիշի բջջային հեռախոսն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս։ Գործով քաղա¬¬քացիական հայց չի ներկայացվել, ամբաստանյալ Վ.Ամիրխանյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Վ.Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես կա¬լանավորման այլընտրանքային տեսակ ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը Խորեն Մելսիկի Ամիրխանյանը թիվ 110829032314032 անդորրագրով 2011թ. օգոստոսի 29-ին մուտքագրել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային 900013298014 հաշվեհամարին, պետք է վերադարձվի այն մուծած անձին։
Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանքների բացա¬կայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք 500 000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որի կատարումն հանձնա¬¬րարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կա¬տարման ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերաց¬նել, և գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը պահվում է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ հաշվում, վերա¬դարձ¬նել` դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործով ապացույց ճանաչված, դատարանում գտնվող բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ալլա Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Սերգեյ Աբրահամյանի
տուժող` Ալլա Պետրոսյանի
պաշտպան` Մարինե Թովմասյանի,
2011թ. դեկտեմբերի 20-ին դռնբաց դատական նիստում արա¬գաց¬ված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Վ ա ր ու ժ ա ն Խ ո ր ե ն ի Ա մ ի ր խ ա ն յ ա ն ի
(ծնված 1988թ. հոկտեմբերի 14-ին, Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, ազգութ¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուրի, նախ¬կինում չդատ¬ված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել գրավը)
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Սույն քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Կենտրոնականի քննչական բաժնում։
2011թ. օգոստոսի 26-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ձերբակալվել է։
2011թ. օգոստոսի 29-ին նախաքննության մարմինը Վարուժան Ամիրխանյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Դատարանը, բավարա¬րե¬լով կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի ներ¬կայացրած միջնորդությունը, նրա նկատմամբ կիրառել է գրավ 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով։
2011թ. նոյեմբերի 24-ին քրեական գործը Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան/այսուհետ`Դատարան/ և 2011թ. նոյեմբերի 25-ին ընդունվել է վարույթ։
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Վարուժան Ամիրխանյանը, «Դրուժբա.ամ» և «Ադնակլասնիկի.ռու» սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ, 2011թ. օգոստոսի 17-ին հանդիպել է նրան «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ, ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են Երևա¬նի Խանջյան 7 հասցեում գործող «Արմին» բար։ Նշված բարի առանձնասենյակում Վ.Ամիրխան¬յանը, իր բջջային հեռախոսով մերկ վիճակում նկարահանելով Ալլա Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկություններն հրապարակելու սպառնալիքով Ա.Պետրոսյանից 2011թ. օգոստոսի 18-ին պահանջել է զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վերոնշյալ արարքը կատարելու համար Վարուժան Ամիրխանյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալ Ամիրխանյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում վերահաստատելով մեղադրական եզրակացությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց, տուժող Ա.Պետրոսյանը` ևս։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի վերոնշյալ միջնոր¬¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի ու տուժողի դիրքորոշումները և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դա¬տաքննության կարգով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով Վարուժան Ամիրխանյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանն հաստատված համարեց` հաշվի առնելով տուժող Ալլա Պետրոսյանի, վկաներ Նարինե Պետրոսյանի և Սուրեն Պետրոսյանի ցուցմունքները, տուժող Ա.Պետրոսյանի` որպես ապացույց ճանաչված «Նոկիա 6030» մակնիշի բջջային հեռախոսի առկայությունը և դրա զննման արձանագրությունը։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Վարուժան Ամիրխանյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ Վ.Ամիրխանյանին մեղսագրվող արարքը` շորթումը, որը դրսևորվել է տուժող Ա.Պետրոսյանի մասին արատավորող տեղեկություններ հրապարակելու սպառնալիքով վերջինիս զգալի չափերի գույքն հանձնելու պահանջ ներկայացնելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի է ենթակա այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի (....) դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանքներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որում անկեղծորեն զղջացել և իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։ Որպես պատասխանատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք` Դատարանը հաշվի առավ նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը, որի կապակցությամբ էլ դեռևս 2007թ. օգոստոսի 16-ին Կենտրոնական ռազ¬մաբժշկական հանձնաժողովի որոշ¬մամբ զորացրվել է ժամկետային զինվորական ծառայութ¬յունից։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Ամիրխանյանի անձի հանրային վտանգա¬վո¬րությունը։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, նրա պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայություն, ինչպես նաև նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքի միջին ծանրությունը, գտնում է, որ Ամիրխանյանի նկատմամբ անհրա¬ժեշտ է նշանակել պատիժ` առանց հասարա¬կությունից մեկուսացնելու, և այդ պատիժն արդարացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու համար։
Ամբաս¬տան¬յալ Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատա¬րանը հաշվի առավ արագացված կար¬գով դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբունքը։
Դատարանը գտնում է, որ գործով ապացույց հանդիսացող, տուժող Ա.Պետրոսյանի «Նոկիա 6030» մակնիշի բջջային հեռախոսն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս։ Գործով քաղա¬¬քացիական հայց չի ներկայացվել, ամբաստանյալ Վ.Ամիրխանյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Վ.Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես կա¬լանավորման այլընտրանքային տեսակ ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը Խորեն Մելսիկի Ամիրխանյանը թիվ 110829032314032 անդորրագրով 2011թ. օգոստոսի 29-ին մուտքագրել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային 900013298014 հաշվեհամարին, պետք է վերադարձվի այն մուծած անձին։
Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանքների բացա¬կայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք 500 000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որի կատարումն հանձնա¬¬րարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կա¬տարման ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։
Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերաց¬նել, և գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը պահվում է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ հաշվում, վերա¬դարձ¬նել` դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործով ապացույց ճանաչված, դատարանում գտնվող բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ալլա Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0234/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 24-11-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0234/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15120411 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վարուժան Ամիրխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա <<Դրուժբա.ամ>> և <<Օդնոկլասնիկի.Ռու>> սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ հանդիպել է <<Այրարատ>> կինոթատրոնի մոտ, , որից հետո ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են <<Արմինկա և Պետրոսյաններ>> ՍՊԸ պատկանող <<Արմին>> բար: Նշված Բարի առանձնասենյակում Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկությունները հրապարակելու սպառնալիքով Ա. Պետրոսյանից պահանջել է 70.000 ՀՀ դրամ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վարուժան |
| Ազգանուն | Ամիրխանյան |
| Հայրանուն | Խորենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.8 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-11-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-11-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-11-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 28-11-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-12-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալլա |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 20-12-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վարուժան |
| Ազգանուն | Ամիրխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 20-12-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ թիվ ԵԿԴ0234/01/11 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը, նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` Սերգեյ Աբրահամյանի տուժող` Ալլա Պետրոսյանի պաշտպան` Մարինե Թովմասյանի, 2011թ. դեկտեմբերի 20-ին դռնբաց դատական նիստում արա¬գաց¬ված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` Վ ա ր ու ժ ա ն Խ ո ր ե ն ի Ա մ ի ր խ ա ն յ ա ն ի (ծնված 1988թ. հոկտեմբերի 14-ին, Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, ազգութ¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամուրի, նախ¬կինում չդատ¬ված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել գրավը) Գործի դատավարական նախապատմությունը. Սույն քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Կենտրոնականի քննչական բաժնում։ 2011թ. օգոստոսի 26-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ձերբակալվել է։ 2011թ. օգոստոսի 29-ին նախաքննության մարմինը Վարուժան Ամիրխանյանին մե¬ղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Դատարանը, բավարա¬րե¬լով կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի ներ¬կայացրած միջնորդությունը, նրա նկատմամբ կիրառել է գրավ 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով։ 2011թ. նոյեմբերի 24-ին քրեական գործը Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան/այսուհետ`Դատարան/ և 2011թ. նոյեմբերի 25-ին ընդունվել է վարույթ։ Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը. Վարուժան Ամիրխանյանը, «Դրուժբա.ամ» և «Ադնակլասնիկի.ռու» սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ, 2011թ. օգոստոսի 17-ին հանդիպել է նրան «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ, ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են Երևա¬նի Խանջյան 7 հասցեում գործող «Արմին» բար։ Նշված բարի առանձնասենյակում Վ.Ամիրխան¬յանը, իր բջջային հեռախոսով մերկ վիճակում նկարահանելով Ալլա Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկություններն հրապարակելու սպառնալիքով Ա.Պետրոսյանից 2011թ. օգոստոսի 18-ին պահանջել է զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ գումար։ Վերոնշյալ արարքը կատարելու համար Վարուժան Ամիրխանյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արագացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալ Ամիրխանյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում վերահաստատելով մեղադրական եզրակացությամբ հայտնած իր դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց, տուժող Ա.Պետրոսյանը` ևս։ Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի վերոնշյալ միջնոր¬¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի ու տուժողի դիրքորոշումները և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայմանները, որոշեց գործը քննել արագացված դա¬տաքննության կարգով։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով Վարուժան Ամիրխանյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանն հաստատված համարեց` հաշվի առնելով տուժող Ալլա Պետրոսյանի, վկաներ Նարինե Պետրոսյանի և Սուրեն Պետրոսյանի ցուցմունքները, տուժող Ա.Պետրոսյանի` որպես ապացույց ճանաչված «Նոկիա 6030» մակնիշի բջջային հեռախոսի առկայությունը և դրա զննման արձանագրությունը։ Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Վարուժան Ամիրխանյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։ Դատարանը գտնում է, որ Վ.Ամիրխանյանին մեղսագրվող արարքը` շորթումը, որը դրսևորվել է տուժող Ա.Պետրոսյանի մասին արատավորող տեղեկություններ հրապարակելու սպառնալիքով վերջինիս զգալի չափերի գույքն հանձնելու պահանջ ներկայացնելով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի է ենթակա այդ հոդվածով։ Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի (....) դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանքներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որում անկեղծորեն զղջացել և իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։ Որպես պատասխանատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք` Դատարանը հաշվի առավ նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը, որի կապակցությամբ էլ դեռևս 2007թ. օգոստոսի 16-ին Կենտրոնական ռազ¬մաբժշկական հանձնաժողովի որոշ¬մամբ զորացրվել է ժամկետային զինվորական ծառայութ¬յունից։ Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Ամիրխանյանի անձի հանրային վտանգա¬վո¬րությունը։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, նրա պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայություն, ինչպես նաև նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքի միջին ծանրությունը, գտնում է, որ Ամիրխանյանի նկատմամբ անհրա¬ժեշտ է նշանակել պատիժ` առանց հասարա¬կությունից մեկուսացնելու, և այդ պատիժն արդարացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու համար։ Ամբաս¬տան¬յալ Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատա¬րանը հաշվի առավ արագացված կար¬գով դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբունքը։ Դատարանը գտնում է, որ գործով ապացույց հանդիսացող, տուժող Ա.Պետրոսյանի «Նոկիա 6030» մակնիշի բջջային հեռախոսն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս։ Գործով քաղա¬¬քացիական հայց չի ներկայացվել, ամբաստանյալ Վ.Ամիրխանյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։ Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Վ.Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես կա¬լանավորման այլընտրանքային տեսակ ընտրված գրավի գումարը` 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը Խորեն Մելսիկի Ամիրխանյանը թիվ 110829032314032 անդորրագրով 2011թ. օգոստոսի 29-ին մուտքագրել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային 900013298014 հաշվեհամարին, պետք է վերադարձվի այն մուծած անձին։ Գնահատելով նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանքների բացա¬կայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց՝ Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք 500 000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որի կատարումն հանձնա¬¬րարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կա¬տարման ստո¬րաբա¬ժան¬մանը։ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերաց¬նել, և գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը պահվում է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ հաշվում, վերա¬դարձ¬նել` դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Գործով ապացույց ճանաչված, դատարանում գտնվող բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ալլա Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-12-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 31-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 181, 50 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 24-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 281, 50 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-1874 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 31-01-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 26-03-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 27-03-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 281, 106 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 28-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 281,106 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0234/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 20-01-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-01-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կ |
| Ազգանուն | Բատիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վարուժան Ամիրխանյան Բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի /ՀՀ քր.օր.182 հոդ. 1-ին մասով - տուգանք` 500.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 20.12.2011թ. դատավճիռը` նրա նկատմամբ նշանակված պատժի մասով և նշանակել կատարած հանցագործության բնույթին , հասարակական վտանգավորությանը համաչափ պատիժ` ազատազրկման ձևով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 25-01-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 26-01-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-01-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 26-01-2012 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 15-02-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վարուժան |
| Ազգանուն | Ամիրխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0234/01/11 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 15 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՎԱԳՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2011թ. օգոստոսի 26-ին հարուցվել է թիվ 15120411 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով: 2011թ. օգոստոսի 26-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ձերբակալվել է։ 2011թ. օգոստոսի 29-ին Վարուժան Ամիրխանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ` Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ կիրառել է գրավ 1.000.000/մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով։ 2011թ. նոյեմբերի 24-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան/այսուհետ նաև`դատարան/: Դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով՝ Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` տուգանք 500 000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Վճռվել է Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը պահվում է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ հաշվում, վերադարձնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Վճռվել է նաև գործով ապացույց ճանաչված, դատարանում գտնվող բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ալլա Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատաքննության կարգով: Հիշյալ դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանը 20.01.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 26.01.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2. Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա «Դրուժբա.ամ» և «Ադնակլասնիկի.ռու» սոցիալական կայքերի միջոցով ծանոթանալով Ալլա Պետրոսյանի հետ, 2011թ. օգոստոսի 17-ին հանդիպել է նրան «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ, ժամանակ անցկացնելու նպատակով այցելել են Երևանի Խանջյան 7 հասցեում գործող «Արմին» բար։ Նշված բարի առանձնասենյակում Վ.Ամիրխանյանը, իր բջջային հեռախոսով մերկ վիճակում նկարահանելով Ալլա Պետրոսյանին, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ` վերջինիս վերաբերյալ նշված արատավորող տեղեկություններն հրապարակելու սպառնալիքով Ա.Պետրոսյանից 2011թ. օգոստոսի 18-ին պահանջել է զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ գումար։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով: Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնակատար Կ. Բատիկյանը, վերաքննիչ բողոքում վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.12.2011թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նշված հոդվածների պահանջները: Բողոքի հեղինակը, վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով կայացված 01.06.2007թ. ՎԲ-84/07, 2007թ. օգոստոսի 30-ի կայացրած ՎԲ-142/07 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ դատարանը ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, անձը բնւթագրող մի շարք հանգամանքներ այն, որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, կատարել է միջին ծանրության հանցանք, անկեղծորեն զղջացել է, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից նշված հանգամանքները չեն նվազեցնում ինչպես Վարուժան Ամիրխանյանի, այնպես էլ նրա կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարված հանցագործության հանգամանքներն արդեն իսկ ոչ դրական են բնութագրում Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, իսկ միջին ծանրության հանցանք կատարելը որպես պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք գնահատելը հակասում է պատժի նշանակման սկզբունքներին: Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ տվյալ գործի հանգամանքներում ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժի տեսակի` տուգանքի նշանակումը չի կարող իրականացնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի հիմնական նպատակները, չի կարող ապահովել ինչպես անձին ուղղելու, այնպես էլ նոր հանցագործությունները կանխելու պատժի կարևորագույն նպատակը: Ըստ բողոքաբերի` դատարանը սույն գործով ճիշտ չի գնահատել ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, անտեսել է պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, ինչն էլ հանգեցրել է նրա նկատմամբ ակնհայտ մեղմ, անարդարացի պատժի նշանակման, որը չի համապատասխանում Վարուժան Ամիրխանյանի կողմից կատարված հանցանքի ծանրությանը, անհրաժեշտ և բավարար չէ նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վարուժան Ամիրխանյանի վերաբերյալ դատարանի 20.12.2011թ. դատավճիռը նրա նկատմամբ նշանակված պատժի մասով և նշանակել կատարած հանցագործության բնույթին, հասարակական վտանգավորությանը համաչափ պատիժ` ազատազրկման ձևով: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:>>: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ: Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համապատասխան իրավադրույթները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որում անկեղծորեն զղջացել և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։ Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը, որի կապակցությամբ 2007թ. օգոստոսի 16-ին Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի որոշմամբ զորացրվել է ժամկետային զինվորական ծառայությունից։ Դատարանը վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատված է համարել քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, և արձանագրել, որ դրանք իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են Վարուժան Ամիրխանյանի անձի հանրային վտանգավորությունը։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի միջին ծանրությունը, գտել է, որ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, և այդ պատիժն արդարացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը` մասնավորապես այն, որ վերջինս դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրնսքգրի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, որը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակները, ուստի դատական ակտը` ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան: Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան դրույթներին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատչճառաբանություններին, հարկ է համարում նշել հետևյալը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սասուն Ներսիսյանի վերաբերյալ քրեական գործով կայացված որոշման <<Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը>> բաժնում նշել է հետևյալը. <<Ինչպես երևում է գործի տվյալներից` Ս. Ներսիսյանը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, բնութագրվել է դրական, վատառողջ է, որի պատճառով նրան անժամկետ տրվել է հաշմանդամության 2-րդ կարգ, միայնակ իրականացրել է անչափահաս զավակի խնամքը: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ինչպես նրա կողմից կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները և ըստ էության չգտնելով պատասխանտվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, դատապարտել է նրան ազատազրկման և դրամական տուգանքի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա` պատիժը պայմանականորեն չի կիրառել` հնարավոր համարելով նրա ուղղումն առանց պատիժ կրելու:>>: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է նաև և իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին. <<Այսպիսով, գործի տվյալներով հիմնավորված է, որ Ս. Ներսիսյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է ու 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, ինչպես նաև պատճառված վնասն ամբողջովին վերականգնել է, և տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: Վճռաբեկ դատարանը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:>>: Վերը նշվածից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառելիության առումով բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու համար, ատավել ևս, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի հարցը լուծելիս, այդուհանդերձ դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն հիմնավոր է, օրինական և պատճառաբանված, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից ճիշտ է լուծվել ինչպես ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի, այնպես էլ իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վարուժան Խորենի Ամիրխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Ամբաստանյալ Վարուժան Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 15-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 21-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 281, 100 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 21-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 281, 100 թերթ: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-3862/12 |