Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0233/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Անդրանիկ Աբրահամյան
Անդրանիկ Աբրահամյան Գագիկի
Անդրանիկ Աբրահամյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-04-18 | 12:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-12-26 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-12-19 | 12:00 | 5 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0233/01/11
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
18 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ դատավորներ` Ա.Պետրոսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Է.Ղազարյանի
պաշտպան` Գ.Պապոյանի
տուժող` Կ.Մուրադյանի
ամբաստանյալ` Ա.Աբրահամյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13168911 քրեական գործը հարուցվել է 16.09.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
2. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Պողոսյանի 20.09.2011թ. որոշմամբ թիվ 13168911 քրեական գործն ուղարկվել է Կենտրոնականի քննչական բաժին` ըստ ենթակայության:
3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ասատրյանի կողմից թիվ 13168911 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
4. Ա.Աբրահամյանը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ին ձերբակալվել է:
5. Նախաքննության մարմնի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ Ա.Աբրահամյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
6. Նույն մարմինը 22.09.2011թ. միջնորդություն է հարուցել մեղադրյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
7. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ բավարարվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ասատրյանի միջնորդությունը և մեղադրյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
8. Նախաքննության մարմնի 01.11.2011թ. որոշմամբ Ա.Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
9. 23.11.2011թ. Ա.Աբրահամյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
10. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2011թ. նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 09.12.2011թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
11. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
12. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 26.01.2012թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
13. Ա.Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա գործով տուժող Կարինե Մուրադյանի պարանոցի ոսկյա շղթան բացահայտորեն հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, հետևել է նրան, ապա Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24-րդ շենքի 5-րդ մուտքում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է ավարտել իր հանցավոր մտադրությունը` հափշտակել տուժողի զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը, սակայն, հանդիպելով տուժողի դիմադրությանը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, դիմադրության արդյունքում զարդերին տիրանալ չի կարողացել և դիմել է փախուստի։
Վերաքննիչ բողոքի համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
14. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը` այն, որ կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը:
15. Դատարանն ամբաստանյալի Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
16. Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ պաշտպան Գ.Պապոյանը չպնդեց վերաքննիչ բողոքի այն մասը, որով վերջինս խնդրում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացնել ամբաստանյալին:
17. Տուժող Կ.Մուրադյանը Վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ առարկում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի դեմ, ամբաստանյալին չի ներում, քանի որ նա իրեն փորձել է կողոպտել հաշվի չառնելով, որ գիրկն է մանկահասակ երեխան:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
18. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կայացված դատավճռով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտում, որի պատճառով այն ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասին համաձայն՝ <<Ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է>>։
Անհրաժեշտ է փաստել, որ տուժողի մատնանշմամբ նրա ամուսնու, գործով վկա Դ.Թադևոսյանի կողմից բռնելու պահից մինչև դատաքննության ավարտը իր պաշտպանյալը հայտարարել է, որ վերը նշված հանցագործությունը ինքը չի կատարել։ Այդ հանգամանքը վերջինս պնդել նաև տուժողի և վկաների հետ առերես հարցաքննվելիս, հրաժարվելով գործի վերաբերյալ որևէ ցուցմունք տալուց։
Դատարանն իր պաշտպանյալի մեղքը, բացի տուժողի և Ա.Աբրահամյանի ընկերոջ՝ Աբել Դանիելյանի ցուցմունքերից, փորձել է ապացուցված համարել հիմնականում անուղղակի ապացույցներով։ Մասնավորապես, Ա.Աբրահամյանի 091-90-40-61 հեռախոսահամարից կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսահամարների վերծանումներով, որոոնց համաձայն դեպքի օրը, ժամը 21:46-ից մինչև 23։12-ն ընկած ժամանակահատվածում նրա հեռախոսազանգերը սպասարկվել են <<Արմենթել>> ՓԲԸ-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Մոսկովյան և այլ փողոցներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից:
19. Պատիժ նշանակելիս դատարանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներն այն մասին, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, նպատակ հետապնդեն վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, վկայակոչելով արարքը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները /երիտասարդ և նախկինում դատված չլինելը, դրական բնությագրվելը և այլն/, միաժամանակ գործում չգտնելով իր պաշտպանյալի հանցանքը ծանրացնող և ոչ մի հանգամանք, նրա նկատմամբ նշանակել է ոչ համաչափ պատիժ՝ ազատազրկում 2 տարի ժամկետով։ Ըստ էության, դատարանն իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34–176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված սանկցիայի գրեթե առավելագույն չափը, քանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնների համաձայն՝ <<Հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը>>, որը կազմում է 2 տարի 3 ամիս, որպես պատիժ, ի դեպ, կիրառելու միջնորդություն էր արել մեղադրողը։
Իր պաշտպանյալի նկատմամբ, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ նրան մեղսագրվող արարքը կատարվել է նրա կողմից, նման պատժատեսակի ու պատժաչափի կիրառումը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված պատժի կիրառման վերը նշված սկզբունքներից ու ինչպես նաև նրանց ուղղելու նպատակներից։
Վկայակոչված իրավանորմերի իմաստով, երիտասարդ, դրական բնությագրվող խնամքին վատառողջ ծնող ունեցող առաջին անգամ հանցագործություն կատարած անձը, որի գործողություններով տուժողին փաստացի վնաս չի պատճառվել և վերջինս էլ պատժատեսակի և պատժաչափի հարցի լուծումը թողել էր դատարանի հայեցողությանը, չպետք է նշանակվեր ազատազրկման հետ կապված, այն էլ հողվածի սանկցիայի գրեթե առավելագույն չափով պատիժ։
Անհրաժեշտ է փաստել, որ գիտակցելով իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի ու պատժաչափի անհամաչափությունը, նրան մեղսագրվող հանցագործության և այն կատարած անձին բնութագրող հանգամանքների համեմատությամբ, վկայակոչել են այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է նրա կողմից ի դեմս գրկին երեխա ունեցող տուժողի ընտրության հանգամանքը, այսինքն այն, որ Ա.Աբրահամյանը հանցանքը <<կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ>>։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված են պատասխանատվությանունը և պատիժը խստացնող հանգամանքները, որոնք ի տարբերություն արարքը մեղմացնող հանգամանքների, թվարկված են սպառիչ։ Նախ, պետք է նշել, որ իր վստահորդին մեղսագրվող հանցանքը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ բացահայտ, և երկրորդ այն՝ /ուղղակի դիտավորությունը/ ծանրացնող հանգամանք չի հանդիսանում։
Բացի այդ, գրկում երեխա ունեցող <<զոհի>> ընտրության վերաբերյալ դատավճռում արված եզրահանգումը պատկանում է մեղադրողին, ապա դատարանին, որն ընդամենը եղել է վերջիններիս ենթադրությունը, որի կիրառումը ՀՀ քրեադատավարական վերը նշված իրավանորմերի հրամայական ուժով արգելվում է, հետևաբար այն չէր կարող դրվել պատժատեսակի ընտրության հիմքում, որն ի դեպ, 2 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու գլխավոր կամ միակ շարժառիթն է։
20. Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ և 380.1-րդ հոդվածներով, բողոք բերած անձը խնդրում է բողոքն ընդունել վարույթ`
1. բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2011թ. դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Անդրանիկ Աբրահամյանին 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելու վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ0233/01/11 դատավճիռը և գործը վարույթում կարճել ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ և նրան ազատել պատժի կրումից կամ 2. բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2011թ. դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Աբրահամյանին 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելու վերաբերյալ և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ այն բավարարելու, իսկ դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I.Քրեական գործի վարույթը ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ կարճելու մասով.
21. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում, նկատի ունենալով, որ Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ պաշտպան Գ.Պապոյանը հրաժարվեց բողոքի այդ մասից:
II.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակելու մասով.
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այն, որ հանցանքը կատարվել է հափշտակության պահին մանկահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել դրա նպատակները և վերջինիս նկատմամբ հիմնավորված կերպով պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով:
24. Վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, թե << ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքները սպառիչ են, մինչդեռ դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատժատեսակն ընտրելիս վկայակոչել է, որ նա արարքը կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ>>, հիմնավորված չէ, նկատի ունենալով, որ դատարանը վերոգրյալը դիտել է ոչ թե որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլ այն բնութագրում է հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և բնույթը:
25. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0233/01/11
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
18 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ դատավորներ` Ա.Պետրոսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Է.Ղազարյանի
պաշտպան` Գ.Պապոյանի
տուժող` Կ.Մուրադյանի
ամբաստանյալ` Ա.Աբրահամյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13168911 քրեական գործը հարուցվել է 16.09.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
2. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Պողոսյանի 20.09.2011թ. որոշմամբ թիվ 13168911 քրեական գործն ուղարկվել է Կենտրոնականի քննչական բաժին` ըստ ենթակայության:
3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ասատրյանի կողմից թիվ 13168911 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
4. Ա.Աբրահամյանը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ին ձերբակալվել է:
5. Նախաքննության մարմնի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ Ա.Աբրահամյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
6. Նույն մարմինը 22.09.2011թ. միջնորդություն է հարուցել մեղադրյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
7. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ բավարարվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ասատրյանի միջնորդությունը և մեղադրյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
8. Նախաքննության մարմնի 01.11.2011թ. որոշմամբ Ա.Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
9. 23.11.2011թ. Ա.Աբրահամյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
10. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2011թ. նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 09.12.2011թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
11. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
12. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 26.01.2012թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
13. Ա.Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա գործով տուժող Կարինե Մուրադյանի պարանոցի ոսկյա շղթան բացահայտորեն հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, հետևել է նրան, ապա Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24-րդ շենքի 5-րդ մուտքում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է ավարտել իր հանցավոր մտադրությունը` հափշտակել տուժողի զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը, սակայն, հանդիպելով տուժողի դիմադրությանը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, դիմադրության արդյունքում զարդերին տիրանալ չի կարողացել և դիմել է փախուստի։
Վերաքննիչ բողոքի համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
14. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը` այն, որ կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը:
15. Դատարանն ամբաստանյալի Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
16. Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ պաշտպան Գ.Պապոյանը չպնդեց վերաքննիչ բողոքի այն մասը, որով վերջինս խնդրում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացնել ամբաստանյալին:
17. Տուժող Կ.Մուրադյանը Վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ առարկում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի դեմ, ամբաստանյալին չի ներում, քանի որ նա իրեն փորձել է կողոպտել հաշվի չառնելով, որ գիրկն է մանկահասակ երեխան:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
18. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կայացված դատավճռով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտում, որի պատճառով այն ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասին համաձայն՝ <<Ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է>>։
Անհրաժեշտ է փաստել, որ տուժողի մատնանշմամբ նրա ամուսնու, գործով վկա Դ.Թադևոսյանի կողմից բռնելու պահից մինչև դատաքննության ավարտը իր պաշտպանյալը հայտարարել է, որ վերը նշված հանցագործությունը ինքը չի կատարել։ Այդ հանգամանքը վերջինս պնդել նաև տուժողի և վկաների հետ առերես հարցաքննվելիս, հրաժարվելով գործի վերաբերյալ որևէ ցուցմունք տալուց։
Դատարանն իր պաշտպանյալի մեղքը, բացի տուժողի և Ա.Աբրահամյանի ընկերոջ՝ Աբել Դանիելյանի ցուցմունքերից, փորձել է ապացուցված համարել հիմնականում անուղղակի ապացույցներով։ Մասնավորապես, Ա.Աբրահամյանի 091-90-40-61 հեռախոսահամարից կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսահամարների վերծանումներով, որոոնց համաձայն դեպքի օրը, ժամը 21:46-ից մինչև 23։12-ն ընկած ժամանակահատվածում նրա հեռախոսազանգերը սպասարկվել են <<Արմենթել>> ՓԲԸ-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Մոսկովյան և այլ փողոցներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից:
19. Պատիժ նշանակելիս դատարանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներն այն մասին, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, նպատակ հետապնդեն վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, վկայակոչելով արարքը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները /երիտասարդ և նախկինում դատված չլինելը, դրական բնությագրվելը և այլն/, միաժամանակ գործում չգտնելով իր պաշտպանյալի հանցանքը ծանրացնող և ոչ մի հանգամանք, նրա նկատմամբ նշանակել է ոչ համաչափ պատիժ՝ ազատազրկում 2 տարի ժամկետով։ Ըստ էության, դատարանն իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34–176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված սանկցիայի գրեթե առավելագույն չափը, քանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնների համաձայն՝ <<Հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը>>, որը կազմում է 2 տարի 3 ամիս, որպես պատիժ, ի դեպ, կիրառելու միջնորդություն էր արել մեղադրողը։
Իր պաշտպանյալի նկատմամբ, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ նրան մեղսագրվող արարքը կատարվել է նրա կողմից, նման պատժատեսակի ու պատժաչափի կիրառումը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված պատժի կիրառման վերը նշված սկզբունքներից ու ինչպես նաև նրանց ուղղելու նպատակներից։
Վկայակոչված իրավանորմերի իմաստով, երիտասարդ, դրական բնությագրվող խնամքին վատառողջ ծնող ունեցող առաջին անգամ հանցագործություն կատարած անձը, որի գործողություններով տուժողին փաստացի վնաս չի պատճառվել և վերջինս էլ պատժատեսակի և պատժաչափի հարցի լուծումը թողել էր դատարանի հայեցողությանը, չպետք է նշանակվեր ազատազրկման հետ կապված, այն էլ հողվածի սանկցիայի գրեթե առավելագույն չափով պատիժ։
Անհրաժեշտ է փաստել, որ գիտակցելով իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի ու պատժաչափի անհամաչափությունը, նրան մեղսագրվող հանցագործության և այն կատարած անձին բնութագրող հանգամանքների համեմատությամբ, վկայակոչել են այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է նրա կողմից ի դեմս գրկին երեխա ունեցող տուժողի ընտրության հանգամանքը, այսինքն այն, որ Ա.Աբրահամյանը հանցանքը <<կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ>>։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված են պատասխանատվությանունը և պատիժը խստացնող հանգամանքները, որոնք ի տարբերություն արարքը մեղմացնող հանգամանքների, թվարկված են սպառիչ։ Նախ, պետք է նշել, որ իր վստահորդին մեղսագրվող հանցանքը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ բացահայտ, և երկրորդ այն՝ /ուղղակի դիտավորությունը/ ծանրացնող հանգամանք չի հանդիսանում։
Բացի այդ, գրկում երեխա ունեցող <<զոհի>> ընտրության վերաբերյալ դատավճռում արված եզրահանգումը պատկանում է մեղադրողին, ապա դատարանին, որն ընդամենը եղել է վերջիններիս ենթադրությունը, որի կիրառումը ՀՀ քրեադատավարական վերը նշված իրավանորմերի հրամայական ուժով արգելվում է, հետևաբար այն չէր կարող դրվել պատժատեսակի ընտրության հիմքում, որն ի դեպ, 2 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու գլխավոր կամ միակ շարժառիթն է։
20. Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ և 380.1-րդ հոդվածներով, բողոք բերած անձը խնդրում է բողոքն ընդունել վարույթ`
1. բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2011թ. դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Անդրանիկ Աբրահամյանին 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելու վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ0233/01/11 դատավճիռը և գործը վարույթում կարճել ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ և նրան ազատել պատժի կրումից կամ 2. բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2011թ. դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Աբրահամյանին 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելու վերաբերյալ և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ այն բավարարելու, իսկ դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I.Քրեական գործի վարույթը ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ կարճելու մասով.
21. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում, նկատի ունենալով, որ Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ պաշտպան Գ.Պապոյանը հրաժարվեց բողոքի այդ մասից:
II.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակելու մասով.
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այն, որ հանցանքը կատարվել է հափշտակության պահին մանկահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել դրա նպատակները և վերջինիս նկատմամբ հիմնավորված կերպով պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով:
24. Վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, թե << ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքները սպառիչ են, մինչդեռ դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատժատեսակն ընտրելիս վկայակոչել է, որ նա արարքը կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ>>, հիմնավորված չէ, նկատի ունենալով, որ դատարանը վերոգրյալը դիտել է ոչ թե որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլ այն բնութագրում է հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և բնույթը:
25. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
գործ թիվ ԵԿԴ0233/01/11
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար-
չական շրջանների դատախազության դատախազ` Էդգար Ղազարյանի
տուժող` Կարինե Մուրադյանի
պաշտպան` Գագիկ Պապոյանի
2011թ. դեկտեմբերի 26-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ա ն դ ր ա ն ի կ Գ ա գ ի կ ի Ա բ ր ա հ ա մ յ ա ն ի
(ծնված 1982թ. հունիսի 27-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուրի« չի աշխատում, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված« ներ¬¬կայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբա¬րաշեն» ՔԿՀ կալա¬նավոր, փաստացի բնակվել է Երևանի Շարուրի 15-րդ շենքի թիվ 2 բնա¬կա¬րանում)
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13168911 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտրոնականի բաժնում, որով նա¬խաքննությունը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ից շարու¬նակվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում։
2011թ. սեպտեմբերի 20-ին Անդրանիկ Աբրահամյանը ձերբակալվել է, իսկ 2011թ. սեպ¬տեմբերի 22-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, Ա.Աբրահամ¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։
2011թ. նոյեմբերի 1-ին նախաքննական մարմինն Անդրանիկ Աբրահամյանին վերջնա¬կան մեղադ¬րանք է առաջադրել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով։
2011թ. նոյեմբերի 23-ին քրեական գործն Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/ և 2011թ. նոյեմբերի 24-ին ընդուն¬¬վել է վարույթ։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված համա¬րեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանը գործով տուժող Կարինե Մուրադյանի պա¬րա¬նոցի ոսկյա շղթան բացա¬հայ¬տորեն հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպ¬տեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, հետևել է նրան, ապա Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24-րդ շենքի 5-րդ մուտքում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է ավար¬տել իր հան¬ցավոր մտադրութ¬յունը` հափշտակել տուժողի զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը, սակայն, հանդի¬պելով տուժողի դի¬մադրութ¬յանը, իր կամքից անկախ հանգամանք¬ներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, դիմադրության արդյունքում զար¬¬դերին տիրանալ չի կարողացել և դիմել է փախուստի։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանն ինչպես նախաքննության ընթացքում, այն¬պես էլ Դատարանում մեղսագրված արարքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառա¬բա¬նելով, որ որևէ հանցանք չի կատարել։ Նախաքննության փուլում ցուցմունք էր տվել, թե իբր դեպքի օրն առհասարակ Երևան քաղաքում չի գտնվել։
Անմեղության վերաբերյալ ամբաստանյալ Աբրահամյանի հայտարարությունը և այլուրեքության վերաբերյալ պնդումն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեա¬կան պատասխանատվությունից ու պատժից խու¬սա¬փելու նպատակ։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանին առաջադրված մե¬ղադրանքն հիմնավորված է, որպիսի հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում հետազոտված ներքոհիշյալ ապա¬ցույց¬¬¬ներով.
Տուժող Կարինե Մուրադյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևանի Կենտրոն վար¬չական շրջանի տարածքում զբոսնելուց հետո, իր մանկահասակ երեխային գրկած, 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21.00-ի սահմաններում վերադարձել է Երևանի Սարյան փո¬ղոցի 24 շենքի թիվ 49 հասցեում գտնվող բնակարան։ Հիշյալ շենքի 5-րդ մուտք մտնելուց հետո թիկունքից իրեն է մոտեցել է մի անծանոթ տղա, ինչպես հետագայում պարզվել է` Անդրանիկ Աբրա¬համյանը, ով քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան և խաչը։ Դիմադրել ու աղմկել է, Աբրահամյանին մի կողմ է հրել, որից վերջինս չկարո¬ղանալով շղթան և խաչը տանել` դիմել է փախուստի։ Դեպքի վերաբերյալ հայտարա¬րություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին, երեկոյան, Երևան քաղաքի Պուշկին և Մաշտոց փողոց¬ների խաչմերուկում պատահաբար հանդիպել է օրեր առաջ կողոպուտի փորձ կատարած նույն երիտա¬սարդին, որին իսկույն ճանաչել և այդ մասին հայտնել է ամուսնուն` Դրաստամատ Թադևոսյանին։ Իրեն նկատելով` Անդրանիկ Աբրահամյանն արագ քայլելով հեռացել է, սակայն քիչ անց վերջինիս հանդիպել են արդեն Հյուսիսային պողոտայի և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում։ Ամուսնուն հաջողվել է բռնել Աբրահամյանին, ապա մոտեցած, մոտա¬կայքում ծառայություն իրականացնող ճանապարհային ոստիկա¬նության աշ¬խա¬¬տա¬կից¬ները, տեղեկանալով կողոպուտի փորձի մասին, իրենց ուղեկցել են ոստիկա¬նության Կենտրոնականի բաժին։ Ոստիկանության բաժնում տեղե¬կացել է, որ իր ոսկյա շղթան և խաչը հափշտակելու փորձ կատարող երիտասարդն Երևան քաղաքի բնակիչ Անդրա¬նիկ Աբրահամյանն է։ Նկատի ունենալով այն, որ իր ոսկյա շղթան և խաչն հափշտա¬կել չէր հաջողվել` Դատարանում ևս քաղաքացիական հայց չներկայացրեց։
Տուժող Կարինե Մուրադյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Վկա Դրաստամատ Թադևոսյանի ցուցմունքով, ով, ըստ էության վերահաստատելով նույնաբովանդակ նախաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, Դատա¬րա¬նում հայտնեց, որ կինը` Կարինե Մուրադյանը, 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի երեկոյան տուն վերադառնալով` պատմել է, որ անծանոթ մի երիտասարդ շենքի շքամուտքում փորձել է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան և խաչը, սակայն դիմադրության հանդիպելով` դիմել է փախուստի։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ի երեկոյան, երբ զբոսնել են Երևանի Պուշկին և Մաշտոց փողոցների խաչ¬մերուկ հատվածում, կինը մատնացույց է արել մի երիտասարդի` նշելով, որ վերջինս է փորձել հափշտակել նրա ոսկյա շղթան և խաչը։ Այդ երիտասարդը, իրենց նկա¬տելով, հեռացել է, սակայն մի քանի րոպե անց, արդեն Հյուսիսային պողոտա և Թու¬մանյան փողոցների խաչմերուկում նրան կրկին հանդիպել են։ Կնոջից կրկին անգամ հավաս¬տիանալով, որ այդ երիտասարդն է օրեր առաջ նրանից կողոպուտ կատարելու փորձ կատարել` մոտեցել և հնարք կի¬րառելով` գետնին է տապալել վերջինիս` իրավապահներին հանձ¬նելու նպա¬տակով։ Նույն պահին իրենց են մոտեցել հարևան Միքայել Բագրատյանը, ապա` մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկա¬նության աշխատա¬կիցները, ում պատմել է 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի դեպքի եղելությունը։ Ոստիկաններն իրենց տեղափոխել են Ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կանի բաժին, որտեղ և պարզել է, որ կնոջ նկատմամբ հանցանք կատարած անձն Անդրանիկ Աբրահամյանն է։
Վկա Դրաստամատ Թադևոսյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով որպես վկա հարցաքննված, ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության աշխա¬տակիցներ Կարեն Արթենյանի և Արամ Դադոյանի ցուցմունք¬ներով։ Նրանք Դատարանում հայտնեցին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 23.40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան և Հյուսիսային պողոտա փողոցների մո¬¬տա¬կայքում ծառայութ¬յուն կատարելիս նկատել են վիճաբանող քաղաքացիների և անմի¬ջա¬պես մոտեցել են նրանց։ Տեղ հասնելուն պես` տեսել են, որ անծանոթ մի տղամարդ մեկ այլ անձնավորության պառկեցրել է գետնին և արգելում է վեր կենալ։ Անծանոթ տղամարդը հայտնել է, որ գետնին պառկած անձնա¬վորությունն հանդիսանում է օրեր առաջ նրա կնոջ ոսկյա շղթան և խաչը հափշտակելու փորձ կատարած անձը, որին փողոցում պատահմամբ տեսնելով` կինը ճանաչել է։ Իրենց ծառա¬յողական ավտոմեքենայով վերոնշյալ անձանց ուղեկցել են ոստի¬կա¬նության Կենտրո¬նականի բաժին։
Վկա Միքայել Բագրատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 23.30-ի սահմաններում, Երևանի Հյուսիսային պողոտա 1 հասցեում գործող «Այ» բարից դուրս գալով` նկատել է, որ հարևանը` Դրաստամատ Թադևոսյանը, գետնին է պառ¬կեցրել մի երիտասարդի և պահում է նրան։ Դ.Թադևոսյանի խոսքերից պարզել է, որ այդ անձն է փորձել հափշտակել նրա կնոջ ոսկյա շղթան և խաչը։ Այդ պահին մոտեցել են ոստի¬կա¬նության աշխատակիցները, և Դ.Թադևոս¬յանը վերջիններիս նույնպես պատմել է եղելությունը, որից հետո նրանց ավտոմեքենայով տարել են ոստիկանություն։
Վկա Աբել Դանիելյանի ցուցմունքով, համաձայն որի` 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` երե¬կոյան, Կենտրոն վարչական շրջանի տարածքում գործող «Մեղեդի» սրճարանում տեսել է փողոցով անցնող իրենց շենքի բնակիչ Անդրանիկ Աբրահամյանին, որին առաջարկել է միասին գարեջուր խմել, սակայն վերջինս չի համաձայնել։ Անդրանիկ Աբրահամյանի առա¬ջարկով փակել է հաշիվը և տուն վերադառնալու նպատակով քայլել են Թուման¬յան փողո¬ցով։ Ա.Աբրահամյանը խոսակ¬ցության ընթացքում հայտնել է, որ կուտակ¬ված պարտ¬քեր ունի և մտադիր է դրանք մարել ի հաշիվ քաղաքացիներից ոսկյա շղթաներ պոկելու և հափշտա¬¬կելու։ Նրան խորհուրդ է տվել նման քայլի չդիմել, սակայն Սարյան փողոցով քայլելիս Անդրանիկը մատնացույց է արել իրենց առջևից քայլող մի կնոջ և հայտնել, որ հափշտակելու է վերջինիս պարանոցի ոսկյա շղթան։ Նրան դարձյալ հորդորել է հրաժարվել այդ մտադրութ¬յունից, սակայն Ա.Աբրահամյանը չի լսել և հետևելով այդ կնոջը` մտել է Սարյան փողոցի շենքերից մեկի շքամուտք, իսկ ինքն անցել է փողոցի հակառակ կողմը և շարունակել քայլելը։ Րոպեներ անց Ա.Աբրահամյանը վազելով մոտեցել և իրեն հայտնել է, որ այդ կնոջ պարանոցի շղթան հափշտակելու անհաջող փորձ է կատարել։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 21.30-ի սահմաններում, Երևանի Թումանյան և Մաշտոցի փողոցների խաչմերուկում գործող «Սթար» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Ա.Աբրահամյանին, ապա նրա առաջարկով զբոսնել են Պուշկինի փողոցով։ Զբոսնելու ընթացքում Ա.Աբրահամյանը մատնացույց է արել մի կնոջ ու տղամարդու, հիշեցրել, որ դա այն նույն կինն է, ում պարանոցի շղթան օրեր առաջ փորձել էր հափշտակել։ Դրանից հետո քայլել են Հյուսիսային պողոտայի ուղղությամբ, որտեղ և վերը նշված կնոջն ուղեկցող տղա¬մարդն Ա.Աբրահամյանին բռնել, հնարք կիրառելով` տապալել է գետնին, իսկ ինքը վախից դիմել է փախուստի։
Վկա Աբել Դանիելյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Կարինե Մուրադյանին պատկանող ոսկյա շղթայի և խաչի առկայությամբ։
Դատահետքաբանական և դատաապրանքագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ 35671104 եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Կարինե Մուրադյանի ոսկյա շղթան և խաչը պատրաստված են 583 հարգի ոսկու համաձուլվածքից, որոնց ընդհանուր շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի դրությամբ կազմել է 274.000 ՀՀ դրամ։
Որպես ապացույց ճանաչված և դատաքննությամբ հետազոտված`
1. ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի 091-90-40-61 հեռախոսա¬համարից կա¬տար¬ված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21.46-ից մինչև ժամը 23.12-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում ամբաստանյալի հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերն սպա¬սարկվել են «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Կենտրոն վար¬չա¬կան շրջանի` Մոսկովյան, Մաշտոց և Արամի փողոցներում տեղակայված կապի ծած¬կույթն ապահովվող կայաններով և
2. Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գործող «Ավարդ» խանութից ստացված պահ¬պանության տեսանկարահանման համակարգի տեսախցիկի ձայնագրության սկավա¬ռակի առկայությամբ,
որոնք հերքում են այլուրեքության վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Աբրահամ¬յանի պնդումը։
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 2011թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 36241106 եզրակա¬ցությամբ` այն մասին, որ 4.09 վայրկյան տևողությամբ տեսանյութի վերևում առկա գրան¬ցում¬ների համաձայն` տեսագրությունը, որում արտացոլված են Երևանի Սարյան փողոցով քայլող կինը /ըստ քրեական գործի նյութերի` տուժող Կարինե Մուրադյանը` երեխային գրկած/ և նրան հետևող երկու երիտասարդները /ըստ քրեական գործի նյութերի` ամբաս¬տան¬յալ Անդրանիկ Աբրահամյանը և վկա Աբել Դանիելյանը/ կատարվել է 2011թ. սեպտեմ¬բերի 16-ին` ժամը 20.50-ից մինչև 21.00-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Տեսախցիկի ձայնագրության սկավա¬ռակի զննման արձանագրությամբ, որի համա¬ձայն` Երևանի Սարյան 25 հասցեում գործող «Ավարդ» խանութից ստացված պահպա¬նութ¬յան տեսանկարահանման համակարգի տեսախցիկը դեպքից րոպեներ առաջ արձա¬նագրել է Երևանի Սարյան փողոցով քայլող տուժող Կարինե Մուրադյանին, նրան հետևող ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանին և գործով վկա Աբել Դանիելյանին։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները վերաբերե¬լիության և թույլատրելիության, ըստ համակցության` գործի լուծման համար բավարա¬րութ¬յան տե¬սանկյունից` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանը կատարել է տուժող Կարինե Մուրադյանին պատկանող զգալի չափի գույքի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա շղթայի և խաչի բացահայտ հափշտակության փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք« որն համապատաս¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վերջինս քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրաց¬նող հանգամանքներով։
Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրա¬համյանը կատարել է մի¬ջին ծանրության հանցանք, նախ¬կինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրակա¬նորեն։
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատրելիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Աբրահամյանի կատարած արարքի հանրային վտան¬գավորությունը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց, սակայն հաշվի առնելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամ¬յանի անձն ու նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի բնույթը` այն, որ կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայ¬տորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երե¬խային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, Դատարանը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված այլընտրան¬քային, առավել մեղմ պատժատեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները և ամբաս¬տանյալ Աբրահամյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանա¬կել պատիժ` ազա¬տազրկման ձևով, որն արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դա¬տա¬րանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, հա¬մա¬ձայն որի` նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի ժամ¬կետը չի կարող գերազանցել 2 տարի 3 ամիսը։
Քննության առնելով գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարինե Մուրադյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթայի և ոսկյա խաչի տնօրինման հարցը` Դատա¬րանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է թողնել տուժող Մուրադյանի տնօրինությանը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի ներկա¬յացվել, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կալանավորումը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև հաշվի առնելով նրան մեղսագրվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրան դա¬տա¬¬պարտել ազա¬տազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, որի կատարումն հանձ¬նարարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬¬րա¬¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համապատասխան քրեակատա¬րո¬ղական հիմնար¬կին։
Անդրանիկ Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2011թ. սեպտեմբերի 20-ից։
Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարինե Մուրադյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթան և խաչը թողնել տուժող Մուրադյանի տնօրինությանը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը,
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար-
չական շրջանների դատախազության դատախազ` Էդգար Ղազարյանի
տուժող` Կարինե Մուրադյանի
պաշտպան` Գագիկ Պապոյանի
2011թ. դեկտեմբերի 26-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ա ն դ ր ա ն ի կ Գ ա գ ի կ ի Ա բ ր ա հ ա մ յ ա ն ի
(ծնված 1982թ. հունիսի 27-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուրի« չի աշխատում, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված« ներ¬¬կայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբա¬րաշեն» ՔԿՀ կալա¬նավոր, փաստացի բնակվել է Երևանի Շարուրի 15-րդ շենքի թիվ 2 բնա¬կա¬րանում)
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13168911 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտրոնականի բաժնում, որով նա¬խաքննությունը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ից շարու¬նակվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում։
2011թ. սեպտեմբերի 20-ին Անդրանիկ Աբրահամյանը ձերբակալվել է, իսկ 2011թ. սեպ¬տեմբերի 22-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, Ա.Աբրահամ¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։
2011թ. նոյեմբերի 1-ին նախաքննական մարմինն Անդրանիկ Աբրահամյանին վերջնա¬կան մեղադ¬րանք է առաջադրել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով։
2011թ. նոյեմբերի 23-ին քրեական գործն Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/ և 2011թ. նոյեմբերի 24-ին ընդուն¬¬վել է վարույթ։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված համա¬րեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանը գործով տուժող Կարինե Մուրադյանի պա¬րա¬նոցի ոսկյա շղթան բացա¬հայ¬տորեն հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպ¬տեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, հետևել է նրան, ապա Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24-րդ շենքի 5-րդ մուտքում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է ավար¬տել իր հան¬ցավոր մտադրութ¬յունը` հափշտակել տուժողի զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը, սակայն, հանդի¬պելով տուժողի դի¬մադրութ¬յանը, իր կամքից անկախ հանգամանք¬ներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, դիմադրության արդյունքում զար¬¬դերին տիրանալ չի կարողացել և դիմել է փախուստի։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանն ինչպես նախաքննության ընթացքում, այն¬պես էլ Դատարանում մեղսագրված արարքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառա¬բա¬նելով, որ որևէ հանցանք չի կատարել։ Նախաքննության փուլում ցուցմունք էր տվել, թե իբր դեպքի օրն առհասարակ Երևան քաղաքում չի գտնվել։
Անմեղության վերաբերյալ ամբաստանյալ Աբրահամյանի հայտարարությունը և այլուրեքության վերաբերյալ պնդումն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեա¬կան պատասխանատվությունից ու պատժից խու¬սա¬փելու նպատակ։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանին առաջադրված մե¬ղադրանքն հիմնավորված է, որպիսի հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում հետազոտված ներքոհիշյալ ապա¬ցույց¬¬¬ներով.
Տուժող Կարինե Մուրադյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևանի Կենտրոն վար¬չական շրջանի տարածքում զբոսնելուց հետո, իր մանկահասակ երեխային գրկած, 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21.00-ի սահմաններում վերադարձել է Երևանի Սարյան փո¬ղոցի 24 շենքի թիվ 49 հասցեում գտնվող բնակարան։ Հիշյալ շենքի 5-րդ մուտք մտնելուց հետո թիկունքից իրեն է մոտեցել է մի անծանոթ տղա, ինչպես հետագայում պարզվել է` Անդրանիկ Աբրա¬համյանը, ով քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան և խաչը։ Դիմադրել ու աղմկել է, Աբրահամյանին մի կողմ է հրել, որից վերջինս չկարո¬ղանալով շղթան և խաչը տանել` դիմել է փախուստի։ Դեպքի վերաբերյալ հայտարա¬րություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին, երեկոյան, Երևան քաղաքի Պուշկին և Մաշտոց փողոց¬ների խաչմերուկում պատահաբար հանդիպել է օրեր առաջ կողոպուտի փորձ կատարած նույն երիտա¬սարդին, որին իսկույն ճանաչել և այդ մասին հայտնել է ամուսնուն` Դրաստամատ Թադևոսյանին։ Իրեն նկատելով` Անդրանիկ Աբրահամյանն արագ քայլելով հեռացել է, սակայն քիչ անց վերջինիս հանդիպել են արդեն Հյուսիսային պողոտայի և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում։ Ամուսնուն հաջողվել է բռնել Աբրահամյանին, ապա մոտեցած, մոտա¬կայքում ծառայություն իրականացնող ճանապարհային ոստիկա¬նության աշ¬խա¬¬տա¬կից¬ները, տեղեկանալով կողոպուտի փորձի մասին, իրենց ուղեկցել են ոստիկա¬նության Կենտրոնականի բաժին։ Ոստիկանության բաժնում տեղե¬կացել է, որ իր ոսկյա շղթան և խաչը հափշտակելու փորձ կատարող երիտասարդն Երևան քաղաքի բնակիչ Անդրա¬նիկ Աբրահամյանն է։ Նկատի ունենալով այն, որ իր ոսկյա շղթան և խաչն հափշտա¬կել չէր հաջողվել` Դատարանում ևս քաղաքացիական հայց չներկայացրեց։
Տուժող Կարինե Մուրադյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Վկա Դրաստամատ Թադևոսյանի ցուցմունքով, ով, ըստ էության վերահաստատելով նույնաբովանդակ նախաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, Դատա¬րա¬նում հայտնեց, որ կինը` Կարինե Մուրադյանը, 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի երեկոյան տուն վերադառնալով` պատմել է, որ անծանոթ մի երիտասարդ շենքի շքամուտքում փորձել է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան և խաչը, սակայն դիմադրության հանդիպելով` դիմել է փախուստի։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ի երեկոյան, երբ զբոսնել են Երևանի Պուշկին և Մաշտոց փողոցների խաչ¬մերուկ հատվածում, կինը մատնացույց է արել մի երիտասարդի` նշելով, որ վերջինս է փորձել հափշտակել նրա ոսկյա շղթան և խաչը։ Այդ երիտասարդը, իրենց նկա¬տելով, հեռացել է, սակայն մի քանի րոպե անց, արդեն Հյուսիսային պողոտա և Թու¬մանյան փողոցների խաչմերուկում նրան կրկին հանդիպել են։ Կնոջից կրկին անգամ հավաս¬տիանալով, որ այդ երիտասարդն է օրեր առաջ նրանից կողոպուտ կատարելու փորձ կատարել` մոտեցել և հնարք կի¬րառելով` գետնին է տապալել վերջինիս` իրավապահներին հանձ¬նելու նպա¬տակով։ Նույն պահին իրենց են մոտեցել հարևան Միքայել Բագրատյանը, ապա` մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկա¬նության աշխատա¬կիցները, ում պատմել է 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի դեպքի եղելությունը։ Ոստիկաններն իրենց տեղափոխել են Ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կանի բաժին, որտեղ և պարզել է, որ կնոջ նկատմամբ հանցանք կատարած անձն Անդրանիկ Աբրահամյանն է։
Վկա Դրաստամատ Թադևոսյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով որպես վկա հարցաքննված, ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության աշխա¬տակիցներ Կարեն Արթենյանի և Արամ Դադոյանի ցուցմունք¬ներով։ Նրանք Դատարանում հայտնեցին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 23.40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան և Հյուսիսային պողոտա փողոցների մո¬¬տա¬կայքում ծառայութ¬յուն կատարելիս նկատել են վիճաբանող քաղաքացիների և անմի¬ջա¬պես մոտեցել են նրանց։ Տեղ հասնելուն պես` տեսել են, որ անծանոթ մի տղամարդ մեկ այլ անձնավորության պառկեցրել է գետնին և արգելում է վեր կենալ։ Անծանոթ տղամարդը հայտնել է, որ գետնին պառկած անձնա¬վորությունն հանդիսանում է օրեր առաջ նրա կնոջ ոսկյա շղթան և խաչը հափշտակելու փորձ կատարած անձը, որին փողոցում պատահմամբ տեսնելով` կինը ճանաչել է։ Իրենց ծառա¬յողական ավտոմեքենայով վերոնշյալ անձանց ուղեկցել են ոստի¬կա¬նության Կենտրո¬նականի բաժին։
Վկա Միքայել Բագրատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 23.30-ի սահմաններում, Երևանի Հյուսիսային պողոտա 1 հասցեում գործող «Այ» բարից դուրս գալով` նկատել է, որ հարևանը` Դրաստամատ Թադևոսյանը, գետնին է պառ¬կեցրել մի երիտասարդի և պահում է նրան։ Դ.Թադևոսյանի խոսքերից պարզել է, որ այդ անձն է փորձել հափշտակել նրա կնոջ ոսկյա շղթան և խաչը։ Այդ պահին մոտեցել են ոստի¬կա¬նության աշխատակիցները, և Դ.Թադևոս¬յանը վերջիններիս նույնպես պատմել է եղելությունը, որից հետո նրանց ավտոմեքենայով տարել են ոստիկանություն։
Վկա Աբել Դանիելյանի ցուցմունքով, համաձայն որի` 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` երե¬կոյան, Կենտրոն վարչական շրջանի տարածքում գործող «Մեղեդի» սրճարանում տեսել է փողոցով անցնող իրենց շենքի բնակիչ Անդրանիկ Աբրահամյանին, որին առաջարկել է միասին գարեջուր խմել, սակայն վերջինս չի համաձայնել։ Անդրանիկ Աբրահամյանի առա¬ջարկով փակել է հաշիվը և տուն վերադառնալու նպատակով քայլել են Թուման¬յան փողո¬ցով։ Ա.Աբրահամյանը խոսակ¬ցության ընթացքում հայտնել է, որ կուտակ¬ված պարտ¬քեր ունի և մտադիր է դրանք մարել ի հաշիվ քաղաքացիներից ոսկյա շղթաներ պոկելու և հափշտա¬¬կելու։ Նրան խորհուրդ է տվել նման քայլի չդիմել, սակայն Սարյան փողոցով քայլելիս Անդրանիկը մատնացույց է արել իրենց առջևից քայլող մի կնոջ և հայտնել, որ հափշտակելու է վերջինիս պարանոցի ոսկյա շղթան։ Նրան դարձյալ հորդորել է հրաժարվել այդ մտադրութ¬յունից, սակայն Ա.Աբրահամյանը չի լսել և հետևելով այդ կնոջը` մտել է Սարյան փողոցի շենքերից մեկի շքամուտք, իսկ ինքն անցել է փողոցի հակառակ կողմը և շարունակել քայլելը։ Րոպեներ անց Ա.Աբրահամյանը վազելով մոտեցել և իրեն հայտնել է, որ այդ կնոջ պարանոցի շղթան հափշտակելու անհաջող փորձ է կատարել։
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 21.30-ի սահմաններում, Երևանի Թումանյան և Մաշտոցի փողոցների խաչմերուկում գործող «Սթար» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Ա.Աբրահամյանին, ապա նրա առաջարկով զբոսնել են Պուշկինի փողոցով։ Զբոսնելու ընթացքում Ա.Աբրահամյանը մատնացույց է արել մի կնոջ ու տղամարդու, հիշեցրել, որ դա այն նույն կինն է, ում պարանոցի շղթան օրեր առաջ փորձել էր հափշտակել։ Դրանից հետո քայլել են Հյուսիսային պողոտայի ուղղությամբ, որտեղ և վերը նշված կնոջն ուղեկցող տղա¬մարդն Ա.Աբրահամյանին բռնել, հնարք կիրառելով` տապալել է գետնին, իսկ ինքը վախից դիմել է փախուստի։
Վկա Աբել Դանիելյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Կարինե Մուրադյանին պատկանող ոսկյա շղթայի և խաչի առկայությամբ։
Դատահետքաբանական և դատաապրանքագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ 35671104 եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Կարինե Մուրադյանի ոսկյա շղթան և խաչը պատրաստված են 583 հարգի ոսկու համաձուլվածքից, որոնց ընդհանուր շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի դրությամբ կազմել է 274.000 ՀՀ դրամ։
Որպես ապացույց ճանաչված և դատաքննությամբ հետազոտված`
1. ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի 091-90-40-61 հեռախոսա¬համարից կա¬տար¬ված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21.46-ից մինչև ժամը 23.12-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում ամբաստանյալի հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերն սպա¬սարկվել են «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Կենտրոն վար¬չա¬կան շրջանի` Մոսկովյան, Մաշտոց և Արամի փողոցներում տեղակայված կապի ծած¬կույթն ապահովվող կայաններով և
2. Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գործող «Ավարդ» խանութից ստացված պահ¬պանության տեսանկարահանման համակարգի տեսախցիկի ձայնագրության սկավա¬ռակի առկայությամբ,
որոնք հերքում են այլուրեքության վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Աբրահամ¬յանի պնդումը։
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 2011թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 36241106 եզրակա¬ցությամբ` այն մասին, որ 4.09 վայրկյան տևողությամբ տեսանյութի վերևում առկա գրան¬ցում¬ների համաձայն` տեսագրությունը, որում արտացոլված են Երևանի Սարյան փողոցով քայլող կինը /ըստ քրեական գործի նյութերի` տուժող Կարինե Մուրադյանը` երեխային գրկած/ և նրան հետևող երկու երիտասարդները /ըստ քրեական գործի նյութերի` ամբաս¬տան¬յալ Անդրանիկ Աբրահամյանը և վկա Աբել Դանիելյանը/ կատարվել է 2011թ. սեպտեմ¬բերի 16-ին` ժամը 20.50-ից մինչև 21.00-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Տեսախցիկի ձայնագրության սկավա¬ռակի զննման արձանագրությամբ, որի համա¬ձայն` Երևանի Սարյան 25 հասցեում գործող «Ավարդ» խանութից ստացված պահպա¬նութ¬յան տեսանկարահանման համակարգի տեսախցիկը դեպքից րոպեներ առաջ արձա¬նագրել է Երևանի Սարյան փողոցով քայլող տուժող Կարինե Մուրադյանին, նրան հետևող ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանին և գործով վկա Աբել Դանիելյանին։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները վերաբերե¬լիության և թույլատրելիության, ըստ համակցության` գործի լուծման համար բավարա¬րութ¬յան տե¬սանկյունից` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանը կատարել է տուժող Կարինե Մուրադյանին պատկանող զգալի չափի գույքի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա շղթայի և խաչի բացահայտ հափշտակության փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք« որն համապատաս¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վերջինս քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրաց¬նող հանգամանքներով։
Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրա¬համյանը կատարել է մի¬ջին ծանրության հանցանք, նախ¬կինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրակա¬նորեն։
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատրելիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Աբրահամյանի կատարած արարքի հանրային վտան¬գավորությունը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց, սակայն հաշվի առնելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամ¬յանի անձն ու նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի բնույթը` այն, որ կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայ¬տորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երե¬խային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, Դատարանը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված այլընտրան¬քային, առավել մեղմ պատժատեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները և ամբաս¬տանյալ Աբրահամյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանա¬կել պատիժ` ազա¬տազրկման ձևով, որն արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դա¬տա¬րանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, հա¬մա¬ձայն որի` նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի ժամ¬կետը չի կարող գերազանցել 2 տարի 3 ամիսը։
Քննության առնելով գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարինե Մուրադյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթայի և ոսկյա խաչի տնօրինման հարցը` Դատա¬րանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է թողնել տուժող Մուրադյանի տնօրինությանը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի ներկա¬յացվել, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կալանավորումը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև հաշվի առնելով նրան մեղսագրվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրան դա¬տա¬¬պարտել ազա¬տազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, որի կատարումն հանձ¬նարարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬¬րա¬¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համապատասխան քրեակատա¬րո¬ղական հիմնար¬կին։
Անդրանիկ Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2011թ. սեպտեմբերի 20-ից։
Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարինե Մուրադյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթան և խաչը թողնել տուժող Մուրադյանի տնօրինությանը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0233/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-11-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0233/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13168911 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անդրանիկ Աբրահամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24 շենքի 5-րդ մուտքի մոտ քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է բացահայտ հափշտակել Կարինե Մակբեթի Մուրադյանին պատկանող զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկե շղթան և ոսկե խաչը, սակայն հանդիպելով Կ.Մուրադյանի դիմադրությանը և չկարողանալով տիրանալ զարդերին, դիմել է փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իր կամքից անկախ հանգամանքներով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 23-11-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 24-11-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-11-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-11-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-12-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 26-12-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 26-12-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Այդ թվում հանցափորձի համար |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ թիվ ԵԿԴ0233/01/11 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը, նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար- չական շրջանների դատախազության դատախազ` Էդգար Ղազարյանի տուժող` Կարինե Մուրադյանի պաշտպան` Գագիկ Պապոյանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ա ն դ ր ա ն ի կ Գ ա գ ի կ ի Ա բ ր ա հ ա մ յ ա ն ի (ծնված 1982թ. հունիսի 27-ին, Երևանում« ազ¬գությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուրի« չի աշխատում, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված« ներ¬¬կայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբա¬րաշեն» ՔԿՀ կալա¬նավոր, փաստացի բնակվել է Երևանի Շարուրի 15-րդ շենքի թիվ 2 բնա¬կա¬րանում) 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 13168911 քրեական գործն հարուցվել է 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտրոնականի բաժնում, որով նա¬խաքննությունը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ից շարու¬նակվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում։ 2011թ. սեպտեմբերի 20-ին Անդրանիկ Աբրահամյանը ձերբակալվել է, իսկ 2011թ. սեպ¬տեմբերի 22-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, Ա.Աբրահամ¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։ 2011թ. նոյեմբերի 1-ին նախաքննական մարմինն Անդրանիկ Աբրահամյանին վերջնա¬կան մեղադ¬րանք է առաջադրել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով։ 2011թ. նոյեմբերի 23-ին քրեական գործն Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/ և 2011թ. նոյեմբերի 24-ին ընդուն¬¬վել է վարույթ։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված համա¬րեց հետևյալը. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանը գործով տուժող Կարինե Մուրադյանի պա¬րա¬նոցի ոսկյա շղթան բացա¬հայ¬տորեն հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպ¬տեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, հետևել է նրան, ապա Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24-րդ շենքի 5-րդ մուտքում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է ավար¬տել իր հան¬ցավոր մտադրութ¬յունը` հափշտակել տուժողի զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը, սակայն, հանդի¬պելով տուժողի դի¬մադրութ¬յանը, իր կամքից անկախ հանգամանք¬ներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, դիմադրության արդյունքում զար¬¬դերին տիրանալ չի կարողացել և դիմել է փախուստի։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանն ինչպես նախաքննության ընթացքում, այն¬պես էլ Դատարանում մեղսագրված արարքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառա¬բա¬նելով, որ որևէ հանցանք չի կատարել։ Նախաքննության փուլում ցուցմունք էր տվել, թե իբր դեպքի օրն առհասարակ Երևան քաղաքում չի գտնվել։ Անմեղության վերաբերյալ ամբաստանյալ Աբրահամյանի հայտարարությունը և այլուրեքության վերաբերյալ պնդումն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեա¬կան պատասխանատվությունից ու պատժից խու¬սա¬փելու նպատակ։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանին առաջադրված մե¬ղադրանքն հիմնավորված է, որպիսի հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում հետազոտված ներքոհիշյալ ապա¬ցույց¬¬¬ներով. Տուժող Կարինե Մուրադյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևանի Կենտրոն վար¬չական շրջանի տարածքում զբոսնելուց հետո, իր մանկահասակ երեխային գրկած, 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21.00-ի սահմաններում վերադարձել է Երևանի Սարյան փո¬ղոցի 24 շենքի թիվ 49 հասցեում գտնվող բնակարան։ Հիշյալ շենքի 5-րդ մուտք մտնելուց հետո թիկունքից իրեն է մոտեցել է մի անծանոթ տղա, ինչպես հետագայում պարզվել է` Անդրանիկ Աբրա¬համյանը, ով քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան և խաչը։ Դիմադրել ու աղմկել է, Աբրահամյանին մի կողմ է հրել, որից վերջինս չկարո¬ղանալով շղթան և խաչը տանել` դիմել է փախուստի։ Դեպքի վերաբերյալ հայտարա¬րություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում։ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին, երեկոյան, Երևան քաղաքի Պուշկին և Մաշտոց փողոց¬ների խաչմերուկում պատահաբար հանդիպել է օրեր առաջ կողոպուտի փորձ կատարած նույն երիտա¬սարդին, որին իսկույն ճանաչել և այդ մասին հայտնել է ամուսնուն` Դրաստամատ Թադևոսյանին։ Իրեն նկատելով` Անդրանիկ Աբրահամյանն արագ քայլելով հեռացել է, սակայն քիչ անց վերջինիս հանդիպել են արդեն Հյուսիսային պողոտայի և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում։ Ամուսնուն հաջողվել է բռնել Աբրահամյանին, ապա մոտեցած, մոտա¬կայքում ծառայություն իրականացնող ճանապարհային ոստիկա¬նության աշ¬խա¬¬տա¬կից¬ները, տեղեկանալով կողոպուտի փորձի մասին, իրենց ուղեկցել են ոստիկա¬նության Կենտրոնականի բաժին։ Ոստիկանության բաժնում տեղե¬կացել է, որ իր ոսկյա շղթան և խաչը հափշտակելու փորձ կատարող երիտասարդն Երևան քաղաքի բնակիչ Անդրա¬նիկ Աբրահամյանն է։ Նկատի ունենալով այն, որ իր ոսկյա շղթան և խաչն հափշտա¬կել չէր հաջողվել` Դատարանում ևս քաղաքացիական հայց չներկայացրեց։ Տուժող Կարինե Մուրադյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Վկա Դրաստամատ Թադևոսյանի ցուցմունքով, ով, ըստ էության վերահաստատելով նույնաբովանդակ նախաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, Դատա¬րա¬նում հայտնեց, որ կինը` Կարինե Մուրադյանը, 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի երեկոյան տուն վերադառնալով` պատմել է, որ անծանոթ մի երիտասարդ շենքի շքամուտքում փորձել է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան և խաչը, սակայն դիմադրության հանդիպելով` դիմել է փախուստի։ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ի երեկոյան, երբ զբոսնել են Երևանի Պուշկին և Մաշտոց փողոցների խաչ¬մերուկ հատվածում, կինը մատնացույց է արել մի երիտասարդի` նշելով, որ վերջինս է փորձել հափշտակել նրա ոսկյա շղթան և խաչը։ Այդ երիտասարդը, իրենց նկա¬տելով, հեռացել է, սակայն մի քանի րոպե անց, արդեն Հյուսիսային պողոտա և Թու¬մանյան փողոցների խաչմերուկում նրան կրկին հանդիպել են։ Կնոջից կրկին անգամ հավաս¬տիանալով, որ այդ երիտասարդն է օրեր առաջ նրանից կողոպուտ կատարելու փորձ կատարել` մոտեցել և հնարք կի¬րառելով` գետնին է տապալել վերջինիս` իրավապահներին հանձ¬նելու նպա¬տակով։ Նույն պահին իրենց են մոտեցել հարևան Միքայել Բագրատյանը, ապա` մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկա¬նության աշխատա¬կիցները, ում պատմել է 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի դեպքի եղելությունը։ Ոստիկաններն իրենց տեղափոխել են Ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կանի բաժին, որտեղ և պարզել է, որ կնոջ նկատմամբ հանցանք կատարած անձն Անդրանիկ Աբրահամյանն է։ Վկա Դրաստամատ Թադևոսյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Գործով որպես վկա հարցաքննված, ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության աշխա¬տակիցներ Կարեն Արթենյանի և Արամ Դադոյանի ցուցմունք¬ներով։ Նրանք Դատարանում հայտնեցին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 23.40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան և Հյուսիսային պողոտա փողոցների մո¬¬տա¬կայքում ծառայութ¬յուն կատարելիս նկատել են վիճաբանող քաղաքացիների և անմի¬ջա¬պես մոտեցել են նրանց։ Տեղ հասնելուն պես` տեսել են, որ անծանոթ մի տղամարդ մեկ այլ անձնավորության պառկեցրել է գետնին և արգելում է վեր կենալ։ Անծանոթ տղամարդը հայտնել է, որ գետնին պառկած անձնա¬վորությունն հանդիսանում է օրեր առաջ նրա կնոջ ոսկյա շղթան և խաչը հափշտակելու փորձ կատարած անձը, որին փողոցում պատահմամբ տեսնելով` կինը ճանաչել է։ Իրենց ծառա¬յողական ավտոմեքենայով վերոնշյալ անձանց ուղեկցել են ոստի¬կա¬նության Կենտրո¬նականի բաժին։ Վկա Միքայել Բագրատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 23.30-ի սահմաններում, Երևանի Հյուսիսային պողոտա 1 հասցեում գործող «Այ» բարից դուրս գալով` նկատել է, որ հարևանը` Դրաստամատ Թադևոսյանը, գետնին է պառ¬կեցրել մի երիտասարդի և պահում է նրան։ Դ.Թադևոսյանի խոսքերից պարզել է, որ այդ անձն է փորձել հափշտակել նրա կնոջ ոսկյա շղթան և խաչը։ Այդ պահին մոտեցել են ոստի¬կա¬նության աշխատակիցները, և Դ.Թադևոս¬յանը վերջիններիս նույնպես պատմել է եղելությունը, որից հետո նրանց ավտոմեքենայով տարել են ոստիկանություն։ Վկա Աբել Դանիելյանի ցուցմունքով, համաձայն որի` 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` երե¬կոյան, Կենտրոն վարչական շրջանի տարածքում գործող «Մեղեդի» սրճարանում տեսել է փողոցով անցնող իրենց շենքի բնակիչ Անդրանիկ Աբրահամյանին, որին առաջարկել է միասին գարեջուր խմել, սակայն վերջինս չի համաձայնել։ Անդրանիկ Աբրահամյանի առա¬ջարկով փակել է հաշիվը և տուն վերադառնալու նպատակով քայլել են Թուման¬յան փողո¬ցով։ Ա.Աբրահամյանը խոսակ¬ցության ընթացքում հայտնել է, որ կուտակ¬ված պարտ¬քեր ունի և մտադիր է դրանք մարել ի հաշիվ քաղաքացիներից ոսկյա շղթաներ պոկելու և հափշտա¬¬կելու։ Նրան խորհուրդ է տվել նման քայլի չդիմել, սակայն Սարյան փողոցով քայլելիս Անդրանիկը մատնացույց է արել իրենց առջևից քայլող մի կնոջ և հայտնել, որ հափշտակելու է վերջինիս պարանոցի ոսկյա շղթան։ Նրան դարձյալ հորդորել է հրաժարվել այդ մտադրութ¬յունից, սակայն Ա.Աբրահամյանը չի լսել և հետևելով այդ կնոջը` մտել է Սարյան փողոցի շենքերից մեկի շքամուտք, իսկ ինքն անցել է փողոցի հակառակ կողմը և շարունակել քայլելը։ Րոպեներ անց Ա.Աբրահամյանը վազելով մոտեցել և իրեն հայտնել է, որ այդ կնոջ պարանոցի շղթան հափշտակելու անհաջող փորձ է կատարել։ 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին` ժամը 21.30-ի սահմաններում, Երևանի Թումանյան և Մաշտոցի փողոցների խաչմերուկում գործող «Սթար» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Ա.Աբրահամյանին, ապա նրա առաջարկով զբոսնել են Պուշկինի փողոցով։ Զբոսնելու ընթացքում Ա.Աբրահամյանը մատնացույց է արել մի կնոջ ու տղամարդու, հիշեցրել, որ դա այն նույն կինն է, ում պարանոցի շղթան օրեր առաջ փորձել էր հափշտակել։ Դրանից հետո քայլել են Հյուսիսային պողոտայի ուղղությամբ, որտեղ և վերը նշված կնոջն ուղեկցող տղա¬մարդն Ա.Աբրահամյանին բռնել, հնարք կիրառելով` տապալել է գետնին, իսկ ինքը վախից դիմել է փախուստի։ Վկա Աբել Դանիելյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Կարինե Մուրադյանին պատկանող ոսկյա շղթայի և խաչի առկայությամբ։ Դատահետքաբանական և դատաապրանքագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. հոկտեմբերի 18-ի թիվ 35671104 եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Կարինե Մուրադյանի ոսկյա շղթան և խաչը պատրաստված են 583 հարգի ոսկու համաձուլվածքից, որոնց ընդհանուր շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբերի 16-ի դրությամբ կազմել է 274.000 ՀՀ դրամ։ Որպես ապացույց ճանաչված և դատաքննությամբ հետազոտված` 1. ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի 091-90-40-61 հեռախոսա¬համարից կա¬տար¬ված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21.46-ից մինչև ժամը 23.12-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում ամբաստանյալի հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերն սպա¬սարկվել են «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Կենտրոն վար¬չա¬կան շրջանի` Մոսկովյան, Մաշտոց և Արամի փողոցներում տեղակայված կապի ծած¬կույթն ապահովվող կայաններով և 2. Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գործող «Ավարդ» խանութից ստացված պահ¬պանության տեսանկարահանման համակարգի տեսախցիկի ձայնագրության սկավա¬ռակի առկայությամբ, որոնք հերքում են այլուրեքության վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Ա.Աբրահամ¬յանի պնդումը։ Տեսաձայնագրային փորձաքննության 2011թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 36241106 եզրակա¬ցությամբ` այն մասին, որ 4.09 վայրկյան տևողությամբ տեսանյութի վերևում առկա գրան¬ցում¬ների համաձայն` տեսագրությունը, որում արտացոլված են Երևանի Սարյան փողոցով քայլող կինը /ըստ քրեական գործի նյութերի` տուժող Կարինե Մուրադյանը` երեխային գրկած/ և նրան հետևող երկու երիտասարդները /ըստ քրեական գործի նյութերի` ամբաս¬տան¬յալ Անդրանիկ Աբրահամյանը և վկա Աբել Դանիելյանը/ կատարվել է 2011թ. սեպտեմ¬բերի 16-ին` ժամը 20.50-ից մինչև 21.00-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Տեսախցիկի ձայնագրության սկավա¬ռակի զննման արձանագրությամբ, որի համա¬ձայն` Երևանի Սարյան 25 հասցեում գործող «Ավարդ» խանութից ստացված պահպա¬նութ¬յան տեսանկարահանման համակարգի տեսախցիկը դեպքից րոպեներ առաջ արձա¬նագրել է Երևանի Սարյան փողոցով քայլող տուժող Կարինե Մուրադյանին, նրան հետևող ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանին և գործով վկա Աբել Դանիելյանին։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները վերաբերե¬լիության և թույլատրելիության, ըստ համակցության` գործի լուծման համար բավարա¬րութ¬յան տե¬սանկյունից` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանը կատարել է տուժող Կարինե Մուրադյանին պատկանող զգալի չափի գույքի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա շղթայի և խաչի բացահայտ հափշտակության փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք« որն համապատաս¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վերջինս քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածով։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրաց¬նող հանգամանքներով։ Սույն գործով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ներ Դատարանը հաշվի ա¬ռավ այն, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրա¬համյանը կատարել է մի¬ջին ծանրության հանցանք, նախ¬կինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրակա¬նորեն։ Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատրելիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Աբրահամյանի կատարած արարքի հանրային վտան¬գավորությունը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց, սակայն հաշվի առնելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամ¬յանի անձն ու նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի բնույթը` այն, որ կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայ¬տորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երե¬խային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, Դատարանը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված այլընտրան¬քային, առավել մեղմ պատժատեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպա¬տակ¬¬ները և ամբաս¬տանյալ Աբրահամյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանա¬կել պատիժ` ազա¬տազրկման ձևով, որն արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։ Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դա¬տա¬րանը հաշվի առավ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, հա¬մա¬ձայն որի` նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի ժամ¬կետը չի կարող գերազանցել 2 տարի 3 ամիսը։ Քննության առնելով գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարինե Մուրադյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթայի և ոսկյա խաչի տնօրինման հարցը` Դատա¬րանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է թողնել տուժող Մուրադյանի տնօրինությանը։ Գործով քաղաքացիական հայց չի ներկա¬յացվել, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։ Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կալանավորումը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ամբաս¬տանյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև հաշվի առնելով նրան մեղսագրվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու հանրության համար վտան¬գա¬¬¬վո¬րության աստի¬ճանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝ Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրան դա¬տա¬¬պարտել ազա¬տազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, որի կատարումն հանձ¬նարարել ՀՀ ար¬դա¬¬¬¬րա¬¬¬դա¬տության նախա¬¬րա¬րության համապատասխան քրեակատա¬րո¬ղական հիմնար¬կին։ Անդրանիկ Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2011թ. սեպտեմբերի 20-ից։ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարինե Մուրադյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթան և խաչը թողնել տուժող Մուրադյանի տնօրինությանը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-12-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 02-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 260, 71 |
| Գործին կից նյութերը | 1 լազերային կրիչ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 03-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 260, 71 |
| Գործին կից նյութերը | 1 լազերային կրիչ կցված քր. գործին |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-2904 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 06-02-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 29-05-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-05-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-06-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 260,141 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-06-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 260,141 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0233/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-01-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-01-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Անդրանիկ Աբրահամյան Բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի /ՀՀ քր.օր-ի 34-176 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 26.12.2011թ. դատավճիռը և գործը վարույթում կարճե` ապացույցների անբավարարության պատճառաբանությամբ և նրան ազատել պատժի կրումից , կամ բեկանել դատավճիռը և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-01-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 06-02-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | 2 հատոր, համապատասխանաբար` 260, 71 թերթ, լազերային կրիչ, ծրարով, կնիքված վիճակում |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-02-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-04-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0233/01/11 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 18 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ դատավորներ` Ա.Պետրոսյան Մ.Պետրոսյան քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Է.Ղազարյանի պաշտպան` Գ.Պապոյանի տուժող` Կ.Մուրադյանի ամբաստանյալ` Ա.Աբրահամյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 13168911 քրեական գործը հարուցվել է 16.09.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: 2. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Պողոսյանի 20.09.2011թ. որոշմամբ թիվ 13168911 քրեական գործն ուղարկվել է Կենտրոնականի քննչական բաժին` ըստ ենթակայության: 3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ասատրյանի կողմից թիվ 13168911 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 4. Ա.Աբրահամյանը 2011թ. սեպտեմբերի 20-ին ձերբակալվել է: 5. Նախաքննության մարմնի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ Ա.Աբրահամյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 6. Նույն մարմինը 22.09.2011թ. միջնորդություն է հարուցել մեղադրյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: 7. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ բավարարվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ասատրյանի միջնորդությունը և մեղադրյալ Անդրանիկ Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 8. Նախաքննության մարմնի 01.11.2011թ. որոշմամբ Ա.Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 9. 23.11.2011թ. Ա.Աբրահամյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 10. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2011թ. նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 09.12.2011թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 11. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: 12. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 26.01.2012թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանը: Գործի փաստական հանգամանքները. 13. Ա.Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա գործով տուժող Կարինե Մուրադյանի պարանոցի ոսկյա շղթան բացահայտորեն հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, հետևել է նրան, ապա Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 24-րդ շենքի 5-րդ մուտքում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է ավարտել իր հանցավոր մտադրությունը` հափշտակել տուժողի զգալի չափի` 274.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը, սակայն, հանդիպելով տուժողի դիմադրությանը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, դիմադրության արդյունքում զարդերին տիրանալ չի կարողացել և դիմել է փախուստի։ Վերաքննիչ բողոքի համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 14. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը` այն, որ կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը: 15. Դատարանն ամբաստանյալի Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել: 16. Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ պաշտպան Գ.Պապոյանը չպնդեց վերաքննիչ բողոքի այն մասը, որով վերջինս խնդրում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացնել ամբաստանյալին: 17. Տուժող Կ.Մուրադյանը Վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ առարկում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի դեմ, ամբաստանյալին չի ներում, քանի որ նա իրեն փորձել է կողոպտել հաշվի չառնելով, որ գիրկն է մանկահասակ երեխան: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 18. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կայացված դատավճռով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտում, որի պատճառով այն ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասին համաձայն՝ <<Ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է>>։ Անհրաժեշտ է փաստել, որ տուժողի մատնանշմամբ նրա ամուսնու, գործով վկա Դ.Թադևոսյանի կողմից բռնելու պահից մինչև դատաքննության ավարտը իր պաշտպանյալը հայտարարել է, որ վերը նշված հանցագործությունը ինքը չի կատարել։ Այդ հանգամանքը վերջինս պնդել նաև տուժողի և վկաների հետ առերես հարցաքննվելիս, հրաժարվելով գործի վերաբերյալ որևէ ցուցմունք տալուց։ Դատարանն իր պաշտպանյալի մեղքը, բացի տուժողի և Ա.Աբրահամյանի ընկերոջ՝ Աբել Դանիելյանի ցուցմունքերից, փորձել է ապացուցված համարել հիմնականում անուղղակի ապացույցներով։ Մասնավորապես, Ա.Աբրահամյանի 091-90-40-61 հեռախոսահամարից կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսահամարների վերծանումներով, որոոնց համաձայն դեպքի օրը, ժամը 21:46-ից մինչև 23։12-ն ընկած ժամանակահատվածում նրա հեռախոսազանգերը սպասարկվել են <<Արմենթել>> ՓԲԸ-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Մոսկովյան և այլ փողոցներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից: 19. Պատիժ նշանակելիս դատարանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներն այն մասին, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, նպատակ հետապնդեն վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, վկայակոչելով արարքը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները /երիտասարդ և նախկինում դատված չլինելը, դրական բնությագրվելը և այլն/, միաժամանակ գործում չգտնելով իր պաշտպանյալի հանցանքը ծանրացնող և ոչ մի հանգամանք, նրա նկատմամբ նշանակել է ոչ համաչափ պատիժ՝ ազատազրկում 2 տարի ժամկետով։ Ըստ էության, դատարանն իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34–176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված սանկցիայի գրեթե առավելագույն չափը, քանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնների համաձայն՝ <<Հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը>>, որը կազմում է 2 տարի 3 ամիս, որպես պատիժ, ի դեպ, կիրառելու միջնորդություն էր արել մեղադրողը։ Իր պաշտպանյալի նկատմամբ, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ նրան մեղսագրվող արարքը կատարվել է նրա կողմից, նման պատժատեսակի ու պատժաչափի կիրառումը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված պատժի կիրառման վերը նշված սկզբունքներից ու ինչպես նաև նրանց ուղղելու նպատակներից։ Վկայակոչված իրավանորմերի իմաստով, երիտասարդ, դրական բնությագրվող խնամքին վատառողջ ծնող ունեցող առաջին անգամ հանցագործություն կատարած անձը, որի գործողություններով տուժողին փաստացի վնաս չի պատճառվել և վերջինս էլ պատժատեսակի և պատժաչափի հարցի լուծումը թողել էր դատարանի հայեցողությանը, չպետք է նշանակվեր ազատազրկման հետ կապված, այն էլ հողվածի սանկցիայի գրեթե առավելագույն չափով պատիժ։ Անհրաժեշտ է փաստել, որ գիտակցելով իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժատեսակի ու պատժաչափի անհամաչափությունը, նրան մեղսագրվող հանցագործության և այն կատարած անձին բնութագրող հանգամանքների համեմատությամբ, վկայակոչել են այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է նրա կողմից ի դեմս գրկին երեխա ունեցող տուժողի ընտրության հանգամանքը, այսինքն այն, որ Ա.Աբրահամյանը հանցանքը <<կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, հափշտակության պահին փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ>>։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված են պատասխանատվությանունը և պատիժը խստացնող հանգամանքները, որոնք ի տարբերություն արարքը մեղմացնող հանգամանքների, թվարկված են սպառիչ։ Նախ, պետք է նշել, որ իր վստահորդին մեղսագրվող հանցանքը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ բացահայտ, և երկրորդ այն՝ /ուղղակի դիտավորությունը/ ծանրացնող հանգամանք չի հանդիսանում։ Բացի այդ, գրկում երեխա ունեցող <<զոհի>> ընտրության վերաբերյալ դատավճռում արված եզրահանգումը պատկանում է մեղադրողին, ապա դատարանին, որն ընդամենը եղել է վերջիններիս ենթադրությունը, որի կիրառումը ՀՀ քրեադատավարական վերը նշված իրավանորմերի հրամայական ուժով արգելվում է, հետևաբար այն չէր կարող դրվել պատժատեսակի ընտրության հիմքում, որն ի դեպ, 2 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու գլխավոր կամ միակ շարժառիթն է։ 20. Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ և 380.1-րդ հոդվածներով, բողոք բերած անձը խնդրում է բողոքն ընդունել վարույթ` 1. բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2011թ. դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Անդրանիկ Աբրահամյանին 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելու վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ0233/01/11 դատավճիռը և գործը վարույթում կարճել ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ և նրան ազատել պատժի կրումից կամ 2. բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2011թ. դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Աբրահամյանին 2 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտելու վերաբերյալ և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ այն բավարարելու, իսկ դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ: I.Քրեական գործի վարույթը ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ կարճելու մասով. 21. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում, նկատի ունենալով, որ Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ պաշտպան Գ.Պապոյանը հրաժարվեց բողոքի այդ մասից: II.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակելու մասով. 22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: 23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այն, որ հանցանքը կատարվել է հափշտակության պահին մանկահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել դրա նպատակները և վերջինիս նկատմամբ հիմնավորված կերպով պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով: 24. Վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, թե << ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքները սպառիչ են, մինչդեռ դատարանն ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատժատեսակն ընտրելիս վկայակոչել է, որ նա արարքը կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, բացահայտորեն, փոքրահասակ երեխային գրկած և դրանով իսկ անօգնական վիճակում հայտնված կնոջ նկատմամբ>>, հիմնավորված չէ, նկատի ունենալով, որ դատարանը վերոգրյալը դիտել է ոչ թե որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլ այն բնութագրում է հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և բնույթը: 25. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Գ.Պապոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Գագիկի Աբրահամյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ: 2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-04-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 260, 133 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | լազերային կրիչ, ծրարով, կնիքված վիճակում: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 260, 133 թերթ, |
| Գործին կից նյութերը | լազերային կրիչ, ծրարով, կնիքված վիճակում: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-7004/12 |