Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

14 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0229/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Բեգինյանի,

պաշտպան Գ. Բոյախանջյանի,

օրինական ներկայացուցիչ Գ. Խաչատրյանի,

տուժող Ա. Կարապետյան




դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանի
ծնված 1996թ. հունվարի 14-ին Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաք քաղաքում, հայ, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, սովորում է Երևանի Ինֆորմատիկայի քոլեջի 1-ին կուրսում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի թիվ 19 շենքի թիվ 94 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։






Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13170711 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնում հարուցվել է 2011թ. հոկտեմբերի 06-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Ա. Կարապետյանի պայուսակը բացահայտ հափշտակելու փորձ կատարելու փաստի առթիվ։
07.10.2011թ. թիվ 13170711 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քաղաքի վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և նույն օրվա որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2011թ. սեպտեմբերի 27-ին ժամը 12։19-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի 2 շենքի մոտ Անուշ Ռենեյի Կարապետյանի ձեռքից փորձել է բացահայտ հափշտակել 2.000 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, որի մեջ գտնվել է 1000 ՀՀ դրամ գումար, 3.000 ՀՀ դրամ արժողության օծանելիք, 2000 ՀՀ դրամ արժողության շրթներկ, 300 ՀՀ դրամ արժողության ծաղկի տեսքով կրծքազարդ և դիմել փախուստի, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել, իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ ճանապարհին պայուսակը նետել է։»։
2011թ. նոյեմբերի 18-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանն իր անչափահաս ընկերներ, վկաներ Նարեկ Սամվելի Պապիկյանի և Արտաշես Վլադիմիրի Արշակյանի հետ, 2011թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին, Արտաշես Արշակյանի բջջային հեռախոսը վերանորոգելու նպատակով գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2/61 հասցեում գտնվող, բջջային հեռախոսների վերանորոգում իրականացնող «Աքսեսուարս ֆոր յու» խանութ-սրահ։ Ժամը 12։19-ին, Արթուր Խաչատրյանը նկատելով, որ տուժող Անուշ Ռենեյի Կարապետյանը պայուսակը ձեռքին դուրս է գալիս Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2 շենքի մուտքից, ընկերներին ոչինչ չհայտնելով` առաջ է վազել և քաշել-պոկելու եղանակով փորձել է բացահայտ հափշտակել Անուշ Կարապետյանի` 2.000 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, որի մեջ գտնվել է 1000 ՀՀ դրամ գումար, 3.000 ՀՀ դրամ արժողության օծանելիք, 2.000 ՀՀ դրամ արժողության շրթներկ, 30 ՀՀ դրամ արժողության, ծաղկի տեսքով կրծքազարդ, որից հետո դիմել է փախուստի, սակայն արարքն ավարտին չի հասցրել` իր կամքից անկախ հանգամանքներում, ճանապարհին պայուսակն իր պարունակությամբ մի կողմ նետելու պատճառով։ Տուժող Ա. Կարապետյանն անմիջապես մոտեցել, վերցրել է իր պայուսակը և տեսնելով, որ իր իրերը տեղում են, այդ օրը ոստիկանություն չի դիմել։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանը բնակվում է Երևան քաղաքում` ծնողների հետ միասին։ Նրա հայրը` Գեորգի Խաչատրյանը ծառայում է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերում։ Նրանց ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված է, Ա. Խաչատրյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք են, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը` բավարար։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Խաչատրյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` տասնհինգ տարեկան հասակում, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոտովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին, իր ընկերներ Վլադիմիր Արշակյանի և Նարեկ Պապիկյանի հետ գտնվել է Երևանի Մաշտոցի պողոտայում գտնվող բջջային հեռախոսների վերանորոգում իրականացնող խանութի մոտ, որտեղ պետք է վերանորոգեին իր ընկեր Վ. Արշակյանի բջջային հեռախոսը։ Նույն օրը, ժամը 12։19-ին, նկատել է մոտակա շենքի մուտքից դուրս եկող, տուժող Անուշ Կարապետյանին, որի ձեռքին եղել է պայուսակ։ Ընկերներին ոչինչ չհայտնելով` միանգամից վազել և այդ կնոջից բացահայտ հափշտակել է պայուսակը, որից հետո վազելով շարունակել է հեռանալ։ Ճանապարհին հասկանալով, որ վատ արարք է կատարել, պայուսակն առանց բացելու և որևէ առարկա վերցնելու, մոտակա բակում այն դեն է նետել։ Զղջում է կատարածի համար և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 39-40, 62-63, 106-107/
Վկա Վլադիմիր Արշակի Արշակյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի սեպտեմբերի 27-ին իր ընկերներ Արթուր Խաչատրյանի և Նարեկ Պապիկյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում գտնվող հեռախոսների վերանորոգման խանութ-սրահի մոտ, քանի որ իր բջջային հեռախոսն անսարք է եղել։ Արթուր Խաչատրյանն իրենց ոչինչ չասելով` վազել է առաջ և խլելով տուժող Անուշ Կարապետյանի ձեռքի պայուսակը` շարունակել է փախչել։ Նարեկ Պապիկյանի հետ միասին, վազելով փորձել են հասնել Արթուր Խաչատրյանի հետևից, որպեսզի պարզեն, թե ինչ է պատահել, սակայն չեն կարողացել նրան հասնել։ Դրանից հետո մոտեցել են տուժող Անուշ Կարապետյանին և նրան հարցուփորձ արել, թե ինչ է տեղի ունեցել, քանի որ զարմացել են Ա. Խաչատրյանի արարքից։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 49-50, 82-83/
Վկա Նարեկ Սամվելի Պապիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի սեպտեմբերի 27-ին իր ընկերներ Արթուր Խաչատրյանի և Վլադիմիր Արշակյանի հետ գտնվել են Երևանի Մաշտոցի պողոտայում գործող հեռախոսների վերանորոգման խանութ-սրահի մոտ։ Արթուր Խաչատրյանն իրենց ոչինչ չասելով` վազել է և քաշել-պոկելով` հափշտակել է տուժող Անուշ Կարապետյանի ձեռքի պայուսակը։ Այնուհետև, Վլադիմիր Արշակյանի հետ միասին, վազելով փորձել են հասնել Արթուր Խաչատրյանին, սակայն չեն կարողացել։ Դրանից հետո մոտեցել են Անուշ Կարապետյանին և հարցուփորձ արել կատարվածի մասին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 54-55, 67-68/
Տուժող Անուշ Ռենեյի Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2 շենքում գտնվող իր բնակարանից դուրս է եկել փողոց և քայլել։ Այդ ժամանակ վազելով մոտեցել է նախկինում իրեն անծանոթ Արթուր Խաչատրյանը և քաշելով` իր ձեռքից տարել է պայուսակը։ Դրանից հետո իրեն են մոտեցել երկու անծանոթ տղաներ, որոնք, ինչպես հետագայում պարզվել է, եղել են Վլադիմիր Արշակյանն ու Նարեկ Պապիկյանը։ Նրանք կատարվածի մասին սկսել են իրենից հարցուփորձ արել։ Նկատել է, որ իր պայուսակը հափշտակող երիտասարդը վազել է դեպի Գ. Լուսավորիչ պողոտայի ուղղությամբ և թեքվել դեպի Երևանի քաղաքապետարանի շենքի կողմը։ Որոշ ժամանակ անց, մի երիտասարդ վերադարձրել է իր պայուսակը` ասելով, որ այն գետնից է գտել։ Բացելով պայուսակը` համոզվել է, որ պայուսակում գտնվող բոլոր առարկաներն իրենց տեղում են և վնասված չեն։
/գ.թ. 8, 41-43, 114-115/
Ապրանքագիտական փորձաքննության 20.10.2011թ. թիվ 668 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական արժեքները 2011թ.-ի սեպտեմբերի 27-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում են. պայուսակը` 2000 /երկու հազար/ ՀՀ դրամ, օծանելիքը` 3.000 /երեք հազար/ ՀՀ դրամ և կրծքազարդը 30 /երեսուն/ ՀՀ դրամ։
/գ.թ. 100/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 20.10.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանը մատնացուց է արել Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2/61 հասցեում գտնվող, բջջային հեռախոսների վերանորոգում իրականացնող «Աքսեսուարս ֆոր յու» սրահի տարածքը և հայտնել, որ 2011թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին, իր ընկերներ Վլադիմիր Արշակյանի և Նարեկ Պապիկյանի հետ գտնվել են նշված տարածքում։ Նկատել է Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2 շենքի մուտքից դուրս եկող, տուժող Անուշ Կարապետյանին, որի ձեռքին եղել է պայուսակ։ Այդ պահին որոշել է հափշտակել Ա. Կարապետյանի պայուսակը։ Ընկերներին ոչինչ չասելով` միանգամից վազել է և պոկելու եղանակով հափշտակել է պայուսակը, որից հետո շարունակել է վազել Երևանի Գր. Լուսավորիչ պողոտայի թիվ 17 փողոցով։ Մտել է մոտակա բակ, պայուսակն առանց բացելու և այնտեղից որևէ բան վերցնելու` նետել է։
/գ.թ. 78-81/
Դեպքի վայրի զննության մասին 06.10.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից գծագրով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2 շենքի դիմացի հատվածն է։ Մաշտոցի պողոտայի թիվ 2 շենքը բազմաբնակարան է, գտնվում է Մաշտոց և Գրիգոր Լուսավորիչ պողոտաների խաչմերուկում, ունի մի քանի մուտքեր, որոնք միջանցիկ են։ Շենքն ունի նաև կամարաձև անցում դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Կամարաձև անցման ձախ կողմում, կիսանկուղային հարկում գտնվում է բջջային հեռախոսների վերանորոգման սրահ, իսկ աջ կողմում` ատամնաբուժարան։ Զննությանը մասնակից, տուժող Անուշ Ռենեյի Կարապետյանը հայտնել է, որ իր պայուսակը Արթուր Խաչատրյանը փորձել է բացահայտ հափշտակել ատամնաբուժարանի մոտից, որից հետո վազել է դեպի Գրիգոր Լուսավորիչ պողոտայի կողմը։
/գ.թ. 4-5/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնից ստացված, «Աքսեսուարս ֆոր յու» սրահի տեսախցիկից կատարված տեսաձայնագրությունը պարունակող լազերային սկավառակով, լազերային սկավառակը զննելու և այն վերարտադրելու մասին 02.11.2011թ. արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` սկավառակը վերարտադրելու ժամանակ, զննության մասնակից Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանը հայտարարել է, որ ինքն է տեսանյութում պատկերված, մուգ վերնազգեստով և ջինսե տաբատով այն երիտասարդը, ով 2011թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին, ժամը 12։19-ին փորձում է հափշտակել տուժող Անուշ Ռենեյի Կարապետյանի պայուսակը։
/գ.թ. 101, 110-111/
Պայուսակը, օծանելիքը և կախազարդը զննելու մասին 09.10.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` պայուսակի գույնը կապույտ է, լաքապատ, օգտագործված է, ունի ձեռքով բռնելու համար նախատեսված բռնակներ, որոնք ամրացված են մետաղական օղակներով, վրան առկա է «Նեքսթ» /«NEXT»/ գրառումը։ Օծանելիքի սրվակի գույնը կարմիր է, գտնվում է բացված վիճակում, այն օգտագործված է, վրան առկա է «Կենզո Ամոր» /«KENZO AMOUR»/ գրառումը։ Կրծքազարդը նույնպես օգտագործված է, գույնը սպիտակ է, ունի ծաղկանման տեսք։
/գ.թ. 56/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված պայուսակով, օծանելիքով, կախազարդով և դրանք տուժող Անուշ Ռենեյի Կարապետյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին 04.11.2011թ. արձանագրությամբ։
/գ.թ. 118-120/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Խաչատրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, կողոպուտի փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով և գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը նշանակվել չի կարող` նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալն ինքնուրույն վաստակ կամ այնպիսի գույք չունի, որի վրա կարող է տարածվել բռնագանձում, իսկ կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Ա. Խաչատրյանի տասնվեց տարին լրացած չէ։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Խաչատրյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, հաշվի առնելով, որ Արթուր Խաչատրյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը երեք տարի է, անչափահաս է, դեպքից անմիջապես հետո իր դրսևորած վարքագծով` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով և դեպքի վայրը մատնացույց անելով աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, դատարանը գտնում է, որ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու` նաև հետևյալ հիմնավորմամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված պայուսակը, օծանելիքը և կրծքազարդը պետք է թողնել տուժող Ա. Կարապետյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Ա. Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հսկողության հանձնելն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Գեորգիի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Արթուր Խաչատրյանին և նրա օրինական ներկայացուցիչ Գ. Խաչատրյանին պարտավորեցնել չփոխել Արթուր Խաչատրյանի մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց հսկողության հանձնելը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.11.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված պայուսակը, օծանելիքը և կրծքազարդը թողնել տուժող Ա. Կարապետյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ