Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

06 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0220/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Հ. Էյրամջյանի,

պաշտպան Ս. Մկրտչյանի

տուժողներ Գ. Թամարյանի
Մ. Կարապետյան,




դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի
ծնված 1990թ. դեկտեմբերի 18-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Երևան քաղաքի Շարուրի փողոցի թիվ 13 շենքի թիվ 26 բնակարանում, կալանքի տակ է 18.07.2011թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։






Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13147911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. հուլիսի 19-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Տիգրան Պետրոսյանի կողմից կողոպուտի փորձ կատարելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա` 2011թ.-ի հունիսի 25-27-ը ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Մազմանյան 12 շենքի դիմացի հատվածից ժամը 14.10-ի սահմաններում քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել է Գոհար Գուրգենի Թամարյանի պարանոցի ընդհանուր 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա շղթան խաչով և դիմել է փախուստի։
Բացի այդ 2011թ-ի հուլիսի 18-ին, ժամը 23.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թումանյան Տերյան փողոցների խաչմերուկում քաշել-պոկելու միջոցով փորձել է բացահայտ հափշտակել հետիոտնային անցումի մոտ կանգնած Մելանյա Դուբրովսկու Կարապետյանի պարանոցի՝ 490.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա շղթան՝ խաչով, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բռնվել է նշված վայրում ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ՝ Արթուր Ավետիսյանի և ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ աշխատակիցների կողմից։»։
2011թ. նոյեմբերի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանը 2011թ. հունիսի 25-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, ժամը 14.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մազմանյան փողոցի թիվ 12 շենքի դիմացի հատվածում, քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է տուժող Գոհար Գուրգենի Թամարյանի պարանոցի` 120.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա շղթան` իր խաչով և դիմել փախուստի։
Բացի այդ, կրկին կողոպուտ կատարելու եղանակով գումար ձեռք բերելու դիտավորությամբ, ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանը 2011թ. հուլիսի 18-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և զբոսնել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տարածքում։ Նույն օրը, ժամը 23.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում նկատելով, որ փողոցն անցնող, տուժող Մելանյա Դուբրովսկու Կարապետյանը պարանոցին կրում է ոսկյա շղթա իր խաչով` որոշել է այն բացահայտ հափշտակել։ Այդ նպատակով նա մոտեցել է տուժող Մ. Կարապետյանին, քաշել-պոկել է նրա պարանոցի, 490.000 ՀՀ դրամ ընդանուր արժողությամբ ոսկյա շղթան` իր խաչով և դիմել է փախուստի, սակայն իր մտադրությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ Մ. Կարապետյանի օգնության կանչերին արձագանքել է գործով վկա, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Արթուր Սամվելի Ավետիսյանը։ Վերջինս հետապնդելով փախուստի դիմած ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանին` բռնել է նրան և օգնության եկած, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկաններ, վկաներ Էդգար Լևոնի Մխիթարյանի և Գևորգ Վարդանի Խաչատրյանի հետ միասին նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Տիգրան Պետրոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ.-ի հուլիսի 18-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և զբոսնել։ Նույն օրը, ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում, հետիոտնային անցումի մոտ նկատել է մի կնոջ, որի պարանոցին եղել է ոսկյա շղթա` իր խաչով։ Անմիջապես որոշել է հափշտակել այն։ Դիմացից մոտեցել է այդ կնոջը, ձեռքով քաշել-պոկել է պարանոցի ոսկյա շղթան` իր խաչով, որից հետո վազել է դեպի Հյուսիսային պողոտայի ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ իրեն բռնել են ոստիկանները։ Կինը, որից կատարել է կողոպուտը, մոտենալով իրեն` հայտարարել է, որ հենց ինքն է հափշտակել ոսկյա շղթան` իր խաչով։ Այնուհետև քաղաքացիական համազգեստով ոստիկանն իր մոտից վերցրել է հափշտակված ոսկյա շղթան։ Իր կարծիքով, շղթայի խաչը հավանաբար ընկել է իր վազելու ընթացքում։ Այնուհետև իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Բացի այդ դեպքից` այլ հանցագործություններ չի կատարել և հնարավոր է, որ մյուս տուժողն իրեն շփոթում է այլ անձի հետ։ Տուժող Թամարյանի պարանոցի շղթայի հափշտակություն կատարելու ժամանակ ինքը նշված դեպքի վայրում երբևէ չի եղել, այդ ժամանակահատվածում մշտապես տանն է եղել և տանից չի բացակայել։ Այդ արարքի համար իրեն մեղավոր չի ճանաչում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 21-22, 159-160, 175/
Տուժող Մելանյա Դուբրովսկու Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 18-ին, ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում զբոսնելու ժամանակ, երբ կանգնած է եղել հետիոտնային անցումի մոտ, մի երիտասարդ վազելով մոտեցել է իրեն և քաշել-պոկել պարանոցի ոսկյա շղթան` իր խաչով, որից հետո դիմել է փախուստի։ Մի պահ շփոթված կանգնած է մնացել, այնուհետև բարձր ձայնով օգնություն է կանչել և խնդրել է, որ բռնեն հափշտակությունը կատարած երիտասարդին։ Իր օգնության կանչին արձագանքել է մի երիտասարդ և բռնել է հափշտակություն կատարած երիտասարդին։ Մոտենալով նրանց` հայտնել է, որ բռնված երիտասարդն է կատարել հափշտակությունը։ Օգնության հասած անձը ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից և հանցագործի մոտից հայտնաբերել է իրենից հափշտակված շղթան, սակայն շղթայի խաչը բացակայել է։ Դրանից հետո իրեն և հափշտակությունը կատարած անձին տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ տեղեկացել է, որ կողոպուտ կատարած երիտասարդը հանդիսանում է Տիգրան Պետրոսյանը, իսկ նրան բռնած ոստիկանության աշխատակիցը՝ Արթուր Ավետիսյանը։
/գ.թ. 16-17, 44, 107/
Տուժող Գոհար Գուրգենի Թամարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ.-ի հունիսի 25-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոնկրետ օրը չի հիշում, ժամը 14.10-ի սահմաններում աշխատանքի գնալու ժամանակ, Երևանի Մազմանյան փողոցի թիվ 12 շենքի դիմացի հատվածում մի երիտասարդ իրեն ընդառաջ գալով, կտրուկ շարժումով քաշել-պոկել է պարանոցի ոսկյա շղթան` իր խաչով և նույն շենքի բակով դիմել փախուստի։ Մի պահ շփոթված կանգնած է մնացել, այնուհետև փորձել է օգնություն կանչել։ Հետապնդել է այդ երիտասարդին, սակայն չի հասցրել հասնել նրան և կորցրել է իր տեսադաշտից։ Նույն օրը գնալով տուն` կատարվածի մասին պատմել է աղջկան` Աննա Արմենի Գրիգորյանին և նրան նկարագրել է այդ երիտասարդին։ Ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ զբաղված է եղել իր անձնական գործերով և չի պատկերացրել, որ կողոպտողին կգտնեն։
Շուրջ մեկ ամիս անց, աղջիկը` Աննան, «Հերթապահ մաս» հաղորդաշարով տեսել է մի տղայի, որի արտաքինը համընկել է իր կողմից նկարագրված, կողոպուտ կատարած երիտասարդի արտաքինի հետ։ Այդ մասին Աննան հայտնել է իրեն։ Այնուհետև, «Յութուբ» /Youtube/ ինտերնետային կայքի միջոցով Աննան գտել է «Հերթապահ մաս» հաղորդաշարի կրկնության տեսանյութը, որը դիտելուց հետո ճանաչել է իրեն կողոպտած Տիգրան Պետրոսյանին։ Դրանից հետո հանցագործության մասին հաղորդում է տվել ոստիկանությանը։ Այժմ էլ, դատարանում տեսնելով ամբաստանյալին, հաստատապես պնդում է, որ նա է հափշտակել իր պարանոցի ոսկյա շղթան ու խաչը։ Որևէ կասկած չունի այդ հարցում, չի զրպարտում, քանի որ ինքն էլ մայր է և մեկ ուրիշի զավակի վատը չի կամենում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 140-142/
Տուժող Գ. Թամարյանն իր նախաքննական նույնաբովանդակ ցուցմունքը պնդել է նաև ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։
/գ.թ. 168/
Վկա Աննա Արմենի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի վերջերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, երեկոյան, մայրը` Գոհար Թամարյանը աշխատանքից տուն է վերադարձել և պատմել, որ նույն օրը, ժամը 14.10-ի սահմաններում, Երևանի Մազմանյան փողոցի թիվ 12 շենքին հարակից տարածքում, 20-ից 21 տարեկան, նիհար կազմվածքով մի երիտասարդ, քաշել-պոկելու եղանակով հափշտակել է պարանոցի ոսկյա շղթան` իր խաչով և դիմել է փախուստի։ Մայրը մանրամասն նկարագրել է այդ տղային և նմանեցրել այդ հափշտակության հետ կապ չունեցող, իրենց ծանոթ տղաներից մեկին։
Մեկ ամիս անց, «Հերթապահ մաս» հաղորդաշարով ինքը տեսել է Տիգրան Պետրոսյան անուն-ազգանունով մի երիտասարդի, որը 2011թ.-ի հուլիսի 18-ին Երևան քաղաքի Թումանյան-Տերյան փողոցների խաչմերուկում կողոպտել է մի կնոջ։ Նշված հաղորդաշարը դիտելուց հետո այդ տղային նմանեցրել է իր մայր Գ. Թամարյանի նկարագրած երիտասարդին և այդ մասին հայտնել է մորը։ Ինտերնետային կայքից գտել է նշված տեսանյութը։ Այն իր մայր Գ. Թամարյանին ցույց տալուց հետո` վերջինս ճանաչել է Տիգրան Պետրոսյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 144-145/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Արթուր Սամվելի Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 18-ին, ժամը 23.30-ի սահմաններում իր անձնական գործերով գտնվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում, երբ լսել է մի կնոջ օգնության կանչեր։ Հանդիպակած մայթեզրին նկատել է, որ մի երիտասարդ վազելով անցնում է փողոցը և շարժվում է դեպի իր կողմ։ Հասկանալով, որ նա հանցանք է կատարել` վազել է նրա հետևից և բռնել, սակայն նա վայր է ընկել։ Նրա մոտից հայտնաբերել է ոսկյա շղթա։ Այդ պահին իրենց մոտեցած, օգնության կանչող կինը հայտարարել է, որ այդ շղթան իրենն է, իսկ երիտասարդը քաշել-պոկել է այն։ Մոտեցած ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների հետ, հափշտակությունը կատարած անձին, որն ինչպես պարզվել է` Տիգրան Պետրոսյանն է, տուժողի հետ միասին տարել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Բաժնում զեկուցագիր է ներկայացրել կատարվածի վերաբերյալ։
/գ.թ. 34-35/
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկաններ Էդգար Լևոնի Մխիթարյանի և Գևորգ Վարդանի Խաչատրյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ.-ի հուլիսի 18-ին ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Նույն օրը, ժամը 23.30-ի սահմաններում լսել են բարձր ձայներ և մոտեցել են Երևանի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկին։ Այնտեղ տեսել են մի անձի, որը ներկայացել է որպես քննիչ։ Վերջինս բռնելով մի երիտասարդի` հայտնել է, որ նշված երիտասարդը կողոպուտ է կատարել։ Այդ պահին դեպքի վայրում է եղել նաև տուժած կինը՝ Մ. Կարապետյանը։ Վերջինս հայտարարել է, որ բռնված երիտասարդն իր պարանոցից քաշել-պոկել է այդ ոսկյա շղթան և փորձել է դիմել փախուստի։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 36-39/
Դատա-հետքաբանական, ապրանքագիտական և մետաղագիտական համալիր փորձաքննության 04.08.2011թ. թիվ 27021102 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
1ա. Փորձաքննությանը ներկայացված 29.646գ կշռով շղթան պատրաստված է 583 հարգի ոսկու համաձուլվածքից։
1բ. Փորձաքննությանը ներկայացված մեկ հատ շղթայի միջին շուկայական արժեքը, 2011թ. հուլիսի 18-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, կարող էր կազմել 345.000 (երեք հարյուր քառասունհիգ հազար) դրամ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված շղթայի փականքի վրա առկա է մեխանիկական ձգվածության հետևանքով առաջացած վնասվածք, որի առաջացման վաղեմությունը որոշել հնարավոր չէ, գիտականորեն մշակված մեթոդի բացակայության պատճառով»։
/գ.թ. 103-105/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 20.07.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Թումանյան-Տերյան փողոցների խաչմերուկը և հայտնել, որ նշված վայրում, 2011 հուլիսի 18-ին, ժամը 23.30-ի սահմաններում քաշել-պոկել է Մ. Կարապետյանի ոսկյա շղթան` իր խաչով և դիմել փախուստի։ Տ. Պետրոսյանը մատնացույց է արել նաև խաչմերուկում գտնվող սյունը, որին դիպել է վազելու ժամանակ և վայր ընկել, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/գ.թ. 80-84/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 01.10.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` տուժող Գոհար Թամարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մազմանյան փողոցի թիվ 12 շենքի դիմացի հատվածը, որտեղից 2011 հունիսի 25-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, ժամը 14.10-ի սահմաններում Տ. Պետրոսյանը քաշել-պոկել է իր պարանոցի ոսկյա շղթան` իր խաչով և դիմել է փախուստի։
/գ.թ. 147-151/
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 08.09.2011թ. թիվ 340/11 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվել են բնավորության փսիխոպաթիկ գծեր` ինքնավնասումներով։ Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն` փորձաքննվողը կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս։ Ոստի Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին»։
/գ.թ. 155-157/
Դատաբժշկական փորձաքննության 19.07.2011թ. թիվ 2020 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Մ. Կարապետյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` պարանոցի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղման ձևով հասցվել է բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված գործի հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում»։
/գ.թ. 71-72/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, վկա Աննա Գրիգորյանի կողմից ներկայացված լազերային սկավառակով, որում «Հերթապահ մաս» հաղորդաշարով ցուցադրվում է կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված, ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանը։
/գ.թ. 153-154/
Շղթան ներկայացնելու մասին 19.07.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ա. Ավետիսյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ներկայացրել է դեղին մետաղից պատրաստված, ոլորված գործվածքով, 60սմ երկարությամբ պարանոցի շղթա և հայտարարել, որ այն վերցրել է 2011թ. հուլիսի 18-ին, Երևանի Տերյան և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում, կոպոպուտ կատարած և իր կողմից բաժին բերման ենթարկված Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի մոտից։
/գ.թ. 5/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Մ. Կարապետյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնված ոսկյա շղթայով։
/գ.թ.134-135/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանի պաշտպան Ս. Մկրտչյանը 24.11.2011թ. միջնորդություն է ներկայացրել` Տիգրան Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և այդ հոդվածով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին այն պատճառաբանությամբ, որ տուժող Գ. Թամարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերը, ինչպես նաև սույն քրեական գործին որպես տուժող Գ. Թամարյանին ներգրավելը կատարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 174-րդ, 180-րդ, 181-րդ և 186-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ, ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանը տուժող Գ. Թամարյանին ճանաչման է ներկայացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի պահանջների խախտմամբ, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի հիմնավորվել Տ. Պետրոսյանին այդ դրվագով առաջադրված մեղադրանքը։
Քննարկելով պաշտպան Ս. Մկրտչյանի վերոհիշյալ միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, քանի որ ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով` տուժող Գ. Թամարյանի, վկա Ա. Գրիգորյանի ցուցմունքներով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 01.10.2011թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, վկա Աննա Գրիգորյանի կողմից ներկայացված լազերային սկավառակով։ Պաշտպանի միջնորդության մեջ նշված` անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը որպես ապացույց մեղադրական եզրակացության մեջ չի նշվել, դատարանին չի ներկայացվել և չի հետազոտվել, որպես ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույց չի օգտագործվել։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Պետրոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` տուժող Գ. Թամարյանի նկատմամբ կողոպուտ չկատարելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, կողոպուտ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, կողոպուտի փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 17.09.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա շղթան պետք է թողնել տուժող Մ. Կարապետյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների լրիվ գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Տիգրան Սարոյի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. հուլիսի 18-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 17.09.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա շղթան թողնել տուժող Մ. Կարապետյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ