Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

24 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0217/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Գ. Մարգարյանի,

տուժող Հ. Իսախանյանի



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանի`
ծնված 1982թ. սեպտեմբերի 13-ին Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատված, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 16 շենքի թիվ 40 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 15128411 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. սեպտեմբերի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Դավիթ Դավթյանի կողմից Հայկուհի Իսախանյանին ծեծի ենթարկելու և ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 15.09.2011թ. որոշմամբ, Դավիթ Դավթյանի նկատմամբ, նրա կողմից Հայկուհի Իսախանյանին 2011թ. օգոստոսի 21-ին և 23-ին ծեծի ենթարկելու համար հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` մեղադրյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
02.11.2011թ. որոշում է կայացվել Դավիթ Դավթյանի նկատմամբ, նրա կողմից Հայկուհի Իսախանյանի գույքը հափշտակելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չիրականացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 117-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների համար. «որ նա` ձեռք է բերել և 2011թ. օգոստոսի 21-ին ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող` երկկողմանի սահմանափակիչներով, գործարանային արտադրության քաղաքացիական շեղբավոր դանակը, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է նույն օրը, ժամը 19-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի փողոցում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից։
Այնուհետև Դ.Դավթյանը 2011թ. սեպտեմբերի 26-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գործող «Ջոս» սրճարանում վիճաբանել է իր նախկին ընկերուհի Հայկուհի Հայկի Իսախանյանի հետ, որի ընթացքում ծեծի է ենթարկել վերջինիս ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս։»։
10.11.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի 2011թ. նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ, ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը կրկին դադարեցվել է` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանը չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել և 2011թ. օգոստոսի 21-ին ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող, երկկողմանի սահմանափակիչներով, գործարանային արտադրության, քաղաքացիական շեղբավոր դանակ։ Նշված դանակը նրա մոտ հայտնաբերվել է նույն օրը, ժամը 19.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի փողոցում ծառայություն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի աշխատակիցներ Վ. Գրիգորյանի և Դ. Մելիքյանի կողմից։ Վերջիններս Դավիթ Դավթյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Ամիրյան 4 հասցեում գործող «Կոֆեյնայա Կանտատա» խանութ` իր ընկերուհի Հայկուհի Իսախանյանի ծննդյան տարեդարձը շնորհավորելու համար։ Հ. Իսախանjանը խանութում չի եղել, որի պատճառով նվերները` խաղալիքը և ծաղիկը թողել է մյուս աշխատակցուհու մոտ, որպեսզի վերջինս նվերները փոխանցի Հայկուհուն։ Վերջինս չի ընդունել իր նվերները և դրել է աղբարկղի կողքին։ Ինքը մտել է խանութ, խնդրել է նրան, որ ընդունի նվերները և այդ պատճառով վիճաբանել է Հ. Իսախանյանի հետ, քաշքշել է նրան, հայհոյել, պարանոցից պոկել է շղթան ու հեռացել խանութից։ Դուրս գալով խանութից` զանգահարել է խանութի տնօրեն Միքայել Սուվարյանին, խնդրել է հանդիպել և զրուցել։ Հանդիպման և խոսակցության ընթացքում թվացել է, որ իրեն պատրաստվում են ձեռքով հարվածել։ Այդ պատճառով իր մոտ եղած դանակը հանել է գրպանից և պահել ձեռքին, որին միջամտել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 108-109, 126, 168/։
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի 1-ին դասակի ոստիկաններ Վոլոդյա Գրիգորյանի և Դավիթ Մելիքյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 21-ին, ծառայություն իրականացնելու ժամանակ, Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեի դիմաց նկատել են երկու երիտասարդ տղաների, որոնցից մեկի` Դավիթ Դավթյանի ձեռքին տեսել են դանակ։ Մոտեցել են նրանց և իրենց պահանջով Դ. Դավթյանը դանակը հանձնել է իրենց, որից հետո նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 66-67, 69-70/։
Քրեագիտական փորձաքննության 25.08.2011թ. թիվ 1742 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննության ներկայացված մեկ հատ սև գույնի կտորանման պատյանով երկկողմանի սահմանափակիչով դանակը հանդիսանում է գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակ, դասվում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքերի շարքին»։
/գ.թ. 43-45/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Վ. Գրիգորյանի զեկուցագրով այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 21-ին, նույն վաշտի ոստիկան Դ. Մելիքյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևանի Կենտրոնի վարչական տարածքում։ Ժամը 18.35-ի սահմաններում, Խորենացու փողոցի վրա գտնվող ոսկու շուկայի ձախ հատվածում նկատել են մի երիտասարդի, որը գոտկատեղից հանելով դանակը` այն բարձրացրել է դեպի վեր։ Նրա դեմ կանգնած են եղել երկու երիտասարդ տղաներ։ Մոտեցել են երիտասարդին և նրանից պահանջել են հանձնել դանակը։ Երիտասարդը հանձնել է դանակը, որից հետո նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/գ.թ. 2/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու մասին 21.08.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2011թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 19.25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու փողոցի վրա գտնվող ոսկու շուկայի մոտից, սառը զենք կրելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկաններ Դ. Մելիքյանի և Վ. Գրիգորյանի կողմից բերման է ենթարկվել Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանը։
/գ.թ. 3/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, դանակ ներկայացնելու և զննելու մասին 21.08.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` 21.08.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Վ. Գրիգորյանն ընթերակաների ներկայությամբ ներկայացրել է սև պատյանով դանակ։ Դանակի երկարությունը 30,5սմ է, շեղբի երկարությունը` 18.5սմ, շեղբի լայնությունը` 4սմ։ Դանակը սև բռնակով է, շեղբի միջնամասում առկա է «Կոլումբիա», /Columbia/, «Ֆուշաօքսին Քոմփանի» /Fushaoxin Company/ գրառումները։ Վ. Գրիգորյանը հայտարարել է, որ նշված դանակը իր պահանջով իրեն է հանձնել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Դավիթ Դավթյանը։
/գ.թ. 6/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակով։
/գ.թ. 13/։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 13.09.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`



Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆայելի Դավթյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 13.09.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ