Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

27 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0214/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Տ. Ուզոյանի,

պաշտպան Ա. Հակոբյանի,

օրինական ներկայացուցիչ Ռ. Մուրադյանի,

տուժող Դ. Ասլանյանի




դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արթուր Վահագնի Մարգարյանի
ծնված 1994թ. մարտի 09-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Ե. Քոչարի փողոցի թիվ 21/1 շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։







Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 12125911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 02-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2011թ. մայիսի 27-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում իր վարած «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 23 ՍՍ 170 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Տ.Մեծի փողոցով և թիվ 25 շենքի բակ մտնելու ճանապարհին արագ վարելու համար նրան դիտողություն է արել նշված բակի բնակիչ Դավիթ Ասլանյանը, ինչի համար Ա.Մարգարյանը վրդովվել է, մեքենան կայանել մոտակայքում, բեռնախցիկից վերցրել ավտեմեքենայի անվադողը քանդելու համար նախատեսված երկաթե գործիքը և խուլիգանական դրդումներով` նշված չնչին առիթն օգտագործելով, սեփական անձի առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով մղված, սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել Դ.Ասլանյանի հասցեին և դիտավորությամբ հարվածել է նրա գլխի ձախ ճակատ-քունքային շրջանին և ձախ ստորին կոպի արյունազեղման, ձախից ճակատ-քունքային շրջանի սալջարդ վերքի, նույն շրջանի քերծվածքի, նույն շրջանի ստորադիր` քունքոսկրի արտաքին թիթեղի սահմանափակ ճաքի ձևով Դավիթ Ասլանյանի առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս վնաս` առողջության տևական քայքայումով։»։
2011թ. նոյեմբերի 07-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանը ծնվել է 1994 թվականի մարտի 3-ին։ Ծնողների միակ երեխան է։ 1998 թվականին ծնողներն ամուսնալուծվել են և հայրը բնակվել է առանձին։ Արթուր Մարգարյանի դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է մայրը` օրինական ներկայացուցիչ Ռուբի¬նա Մուրադյանը։ Նրանք միասին, շուրջ 12 տարի բնակվում են Երևան քաղաքի Ե.Քոչար փողոցի թիվ 21/1 շենքի թիվ 12 բնակարանում։ Նրանց ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված է, Ա. Մարգարյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք են, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը` բավարար։
Ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանը չունենալով վարոր¬¬դական իրավունքի վկայական` վարել է փաստացի իր մորը պատկա¬նող, «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի, 23ՍՍ170 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ 2011թ. մայիսի 27-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում, նա այդ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Տ.Մեծ պողոտայի թիվ 25 շենքի բակային ճանապարհի անցումով։ Թիվ 25 շենքի բակ մտնելու ճանապարհին, ավտոմեքենան արագ վարելու համար նրան դիտողություն է արել նշված բակի բնակիչ, գործով տուժող, ալկոհոլ գործածած վիճակում գտնվող Դավիթ Ասլանյանը։ Այդ դիտողության պատճառով Ա. Մարգարյանը վրդովվել է, մեքենան կայանել է մոտակայքում, բեռնախցիկից վերցրել է ավտոմեքենայի անվադողը հանելու համար նախատեսված երկաթե գործիքը և խուլիգանական դրդումներով, նշված չնչին առիթն օգտագործելով, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, Դ.Ասլանյանի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք տալով, դիտավորությամբ հար¬վածել է նրա գլխի ձախ ճակատ-քունքային շրջանին և մարմնական վնասվածք է պատճառել` ձախ ստորին կոպի արյունա¬զեղման, ձա¬խից ճակատ-քունքային շրջանի սալջարդ վերքի, նույն շրջանի քերծվածքի, նույն շրջանի ստորադիր` քունքոսկրի արտաքին թիթեղի սահմանափակ ճաքի ձևով։ Դրա հետևանքով Դավիթ Ասլան¬յանի առող¬ջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայ¬քայումով։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` տասնյոթ տարեկան հասակում, տուժողի հետ հաշտվել են։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննություն ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 56.792 /հիսունվեց հազար յոթ հարյուր իննսուներկու/ ՀՀ դրամ գումար։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ առանց վարորդական իրավունքի վկայականի վարում է մորը պատկանող, «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի, 23 ՍՍ 170 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որով 2011թ. մայիսի 27-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում ընթացել է դեպի Երևան քաղաքի Տ.Մեծ պողոտայի թիվ 25 շենքի բակ։ Այդտեղ կանգնած է եղել իրենց նախկին տան բակի բնակիչ Դավիթ Ասլանյանը, որի հետ մինչև այդ գտնվել է վատ հարաբերությունների մեջ։ Նա դիտողություն է արել իրեն` ավտոմեքենան արագ վարելու համար։ Դրանից ինքը վրդովվել է և մեքենան կայանելով մոտակայքում` իջել, բեռնախցիկից վերցրել է անվադողերը հանելու համար նախատեսված երկաթե գործիքը և մոտենալով Դ.Ասլանյանին` հետևի կողմից հարվածել է նրա գլխին։ Դրանից հետո նկատել է ոստիկանին, որը մոտեցել է իրենց, սակայն չի հիշում, թե ոստիկանն ինչ է ասել։ Մի քանի րոպե հետո ինքը հեռացել է։ Ինքը Դ. Ասլանյանի գլխին հարվածել է ոչ թե խուլիգանական դրդումներով, այլ կենցաղային վիճաբանության ընթացքում։ Համաձայն չէ կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 11-1776 եզրա¬կացության հետ։ Գտնում է, որ իր հարվածի հետևանքով Դ.Ասլանյանի առողջությանը պատճառվել է ոչ թե միջին ծանրության, այլ` թեթև վնաս։ Կատարած արարքի համար զղջում է։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 102, 119, 154/
Տուժող Դավիթ Ստեփանի Ասլանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է իրենց բակի նախկին բնակիչ Ռուբինա Մուրադյանին և նրա որ¬դի Արթուր Մարգարյանին։ Վերջինս վարել է «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի ավտո¬մեքե¬նա, որը հաճախակի, մեծ արագությամբ վարել է նաև իրենց բակում։ 2011թ. մայիսի 27-ին, ժամը 21.00-ի սահ-մաններում ինքը ալկոհոլ գործածած վիճակում գտնվել է Երևանի Տ.Մեծ պողոտայից դեպի իրենց բակ տանող անցման մոտ, երբ Ա. Մարգարյանը նշված ավտոմեքենայով, կրկին մեծ արագությամբ ընթա¬ցել է դեպի բակ։ Ինքը ձեռքի շարժումով կանգնեցրել է այդ ավտոմեքենան և առջևի աջ դուռը բացելով` դիտողություն է արել Ա. Մարգարյանին, նրանից պահանջելով դանդաղ վարել մեքենան։ Ա. Մար¬գարյանը հակաճառել է իրեն` պնդելով, որ նա իրեն չպետք է զգուշացնի, որից հետո մեքե¬նայի դուռը փակել է և ընթացել դեպի բակի կողմ։ Կարճ ժամանակ անց Ա. Մարգարյանը հետևից մոտեցել է իրեն և անսպասելի, ուժեղ հարվածել է իր գլխին, ինչի հետևանքով անմիջապես գլխից արյուն է հոսել։ Մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները, շտապ¬օգնություն են կանչել։ Ինքը չի սպասել, քանի որ չի ցանկացել, որ իրեն բուժօգնություն ցուցաբերեն և գնացել է տուն։ Ամբաստանյալի հետ հաշտվել են, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունի։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 79-81, 174/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին վաշտի ոստիկան Արայիկ Վիկտորի Աբելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հասարակական կարգի պահպանության նպատակով, հեր-թափոխով ծառայություն է իրականացրել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի սպա-սարկման ենթակա տարածքներում։ 2011թ. մայիսի 27-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում, ոստիկա¬նության զոր¬քերի պայմանագրային զինծառայողների ուղեկցությամբ ծառայություն է իրակա¬նացրել թիվ 102 երթուղում, որը սկսվում է Երևան քաղաքի Տ.Մեծ և Ե.Քոչար փողոցների խաչ¬մերուկ¬ներից ու ավարտվում Խորենացի և Ագաթանգեղոս փողոցների խաչմերուկում։ Նշված երթու¬ղով հերթապահելու ընթացքում, Երևանի Տ.Մեծ փողոցի թիվ 25 շենքի մոտ նկատել է մոտ 20 տարեկան տղայի, որը երկաթե գործիքը ձեռքին մոտեցել է նշված շենքի բակային անցման մոտ կանգնած, 40-45 տարեկան մի տղամարդու և տեսնելով ոստիկանական համազգեստով ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին` մի պահ կանգ է առել, ապա նշված տղամարդու հասցեին բարձրաձայն, սեռական բնույթի հայհոյանք տալով` ուսից քաշել է և ձեռքի երկաթե գործիքով մեկ անգամ հարվածել է նրա գլխին, որից հետո անմիջապես նստել է «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի, 23 ՍՍ 170 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին և հեռացել։ Հարվածից տղամարդն ընկել է գետնին, գլխից արյուն է հոսել։ Ինքը մոտեցել է, շտապօգնություն կանչել, սակայն տղամարդը չի ցանկացել բուժօգնություն ստանալ և մինչև շտապօգնության ժամանելը հեռացել է։ Ինքը եղել է համազգեստով, իր հետ եղել են երկու պայմանագրային զինծառայողներ, որոնք նույնպես եղել են համազգեստով։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 76-77/
Կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության 26.07.11թ. թիվ 11-1776 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Ըստ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների, կատարված օբյեկտիվ հետազոտության արդյունքների, ներկայացված ՀՇ ժապավենի և ձայնասկավառակի տվյալների հետազոտության արդյունքների` Դ. Ասլանյանի մոտ եղել են մարմնական վնասվածքներ` ձախից ստորին կոպի շրջանի արյունազեղման, ձախից ճակատ-քունքային շրջանի սալջարդ վերքի, նույն շրջանի քերծվածքի, նույն շրջանի ստորադիր` քունքոսկրի արտաքին թիթեղի սահմանափակ ճաքի ձևով, որոնք պատճառվել են բութ կոշտ առարկաների ներգործություններով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնց վնասող ուժերը տեղակայվել են ձախից ստորին կոպի և ձախ ճակատ-քունքային շրջաններում։ Սալջարդ վերքը, նույն շրջանի քերծվածքը և ստորադիր ոսկրի վնասումը կարող էին պատճառվել նաև երկաթե ձողի ներգործությամբ, որոնց ծանրության աստիճանը միմյանցից չեն տարանջատվում, որոնք Դ. Ասլանյանի առողջությանը պատճառել են միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայման հատկանիշով, այսինքն վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի, իսկ ձախից ստորին կոպի շրջանի արյունազեղումը առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում և դրա ծանրությունը չի որոշվում։»
/գ.թ. 70-74/
ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին վաշտի ոստիկան Արայիկ Վիկտորի Աբելյանի կողմից կազմված զեկուցագրով, որի համաձայն` 2011թ. մայիսի 27-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում թիվ 102 երթուղով ծառայություն իրականացնելու ընթացքում, Երևան քաղաքի Տ.Մեծ փողոցի թիվ 25 շենքի մոտ նկատել է, թե ինչպես մի երիտասարդ, ավտոմեքենայի անիվը հանելու համար նախատեսված երկաթե գործիքով հարվածել է մեկ այլ քաղաքացու գլխին, որից հետո «Միցուբիշի պաջերո» մակնիշի, 23 ՍՍ 170 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով հեռացել է։
/գ.թ. 1/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ Արթուր Մարգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, տուժողի հետ հաշտվել է։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնյոթ տարեկան լինելը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և այն հանգամանքները, որ Արթուր Մարգարյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, անչափահաս է, տուժողի հետ հաշտվել են, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Արթուր Մարգարյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ Արթուր Մարգարյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Ա. Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հսկողության հանձնելն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անչափահասին դատապարտելու դեպքում դատական ծախսերը կարող են դրվել նրա օրինական ներկայացուցչի վրա։»։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանի օրինական ներկայացուցիչ Ռուբինա Մուրադյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 56.792 /հիսունվեց հազար յոթ հարյուր իննսուներկու/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Վահագնի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Արթուր Մարգարյանին և նրա օրինական ներկայացուցիչ Ռ. Մուրադյանին պարտավորեցնել չփոխել Արթուր Մարգարյանի մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց հսկողության հանձնելը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանի օրինական ներկայացուցիչ Ռուբինա Մուրադյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 56.792 /հիսունվեց հազար յոթ հարյուր իննսուներկու/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ