Գործ հ. ԵԿԴ/0205/01/11

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

02 մարտի 2012թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՖԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի պաշտպան, փաստաբան Գ. Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Սուրենի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2011 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15130111 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ թիվ 15130111 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ թիվ 15130111 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ որոշվել է թիվ 15130111 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Հակոբյանին թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ պատճառելու մասով քրեական հետապնդում չիրականացնել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2011 թվականի նոյեմբերի 1-ին թիվ 15130111 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 21-ի դատավճռով Սամվել Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2011թ. սեպտեմբերի 17-ից:
Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատաքննության կարգով:
Դատավճռով դատապարտվել է նաև Դավիթ Սուրենի Հակոբյանը, որի վերաբերյալ վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Գ. Մարգարյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2012թ. փետրվարի 02-ի որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության ՀՀ Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության կանոններով:

Գործի փաստական հանգամանքները

Սամվել Հակոբյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ իշխանության ներկայացուցիչներ հանդիսացող, ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Կենտրոնի հարկային տեսչության կանխատեսումների և ընթացիկ հսկողության բաժնի տեսուչներ Կարեն Ախնազարյանը, Արտակ Ազիզյանը, Տիգրան Հարոյանը և գլխավոր հարկային տեսուչ Հովհաննես Մինասյանը, հիշյալ հարկային տեսչության պետի թիվ 2107886 հանձնարարագրի հիման վրա, համապատասխան ստուգումներ կատարելու նպատակով, 2011 թվականի սեպտեմբերի 16-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Խանջյան 31 հասցեում գործող «Վ.Վ» գիշերային ակումբ, ներկայացել են որպես տարածքի հարկային տեսչության տեսուչներ, որտեղ հիշյալ ակումբի տնօրեն հանդիսացող Սամվել Սուրենի Հակոբյանին են ներկայացրել հանձնարարագրի օրինակը, որպեսզի վերջինը ծանոթանա ու ստանա այն, սակայն Սամվել Հակոբյանը, գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, մի կողմ է գցել հանձնարարագրի օրինակը, ապա նրանց է մոտեցել Սամվել Հակոբյանի հարազատ եղբայր Դավիթ Սուրենի Հակոբյանը, վերջինին կրկին ներկայացել են որպես հարկային տեսչության աշխատակիցներ, միասին գնացել են ակումբի առանձնասենյակներից մեկը, որտեղ Սամվել Հակոբյանը սկսել է տալ անհասցե հայհոյանքներ, այնուհետև անպարկեշտ արտահայտություններ է հնչեցրել Կարեն Ախնազարյանի հասցեին: Այդ պահին Դավիթ Հակոբյանը, կապված Կարեն Ախնազարյանի ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, անսպասելի հարվածել է Կարեն Ախնազարյանի դեմքին, որի հետևանքով վերջինը վայր է ընկել և արդեն Սամվել Հակոբյանն ու Դավիթ Հակոբյանը միասին, կրկին կապված Կարեն Ախնազարյանի ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն են գործադրել վերջինի նկատմամբ` ոտքերով հարվածներ հասցնելով Կարեն Ախնազարյանի մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` գլխի, դեմքի, ձախ բազկի, իրանի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների և սալջարդ վերքի ձևով

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ բողոքը բերվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3754 հոդվածի համապատասխան` նշանակված պատժի մեղմացման կամ այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերով:
Ըստ բողոքի հեղինակի` դատարանը Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ հետևյալ նկատառումներով:
Պաշտպանը նշել է, որ ինչպես երևում է դատավճռից Սամվել Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, նրա անձը բնութագրվում է բացառապես դրական տվյալներով, պատասխանառվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները թվարկված են դատավճռում, իսկ դատարանը Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս նվազ կարևորություն է տվել ինչպես նրա անձը բնութագրող տվյալներին, այնպես էլ մեղմացնող հանգամանքներին:
Բողոքաբերը նշել է, որ 1986-1988թթ. Սամվել Հակոբյանը ծառայել է Սովետական բանակում և ծառայությունը անցկացրել Աֆղանստանում: Իր զինվորական պարտականությունները բարեխիղճ և անբասիր կատարելու համար նա բազմիցս պարգևատրվել է ինչպես բանակի հրամանատարության այնպես էլ ԽՍՀՄ պետական բարձրագույն մարմինների կողմից: 1990-1992թթ. կամավոր մասնակցել է ԼՂՀ պաշտպանական մարտական գործողություններին: Հուշագրավ է այն փաստը, որ Սամվել Հակոբյանը անդամագրվել է մահապարտների “Արծիվ” ջոկատի կազմում, ինչը վկայում է այն մասին, որ երկրի ծանր վիճակում գտնվելու ժամանակ նա պատրաստ է եղել իր կյանքը նվիրաբերել հայրենիքին:
Ըստ բողոքաբերի` Սամվել Հակոբյանը մշտապես զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով և դրսևորել է բացառապես դրական վարքագիծ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք նշվել է նաև նրա խնամքին մանկահասակ և անչափահաս երեխաների առկայությունը, սակայն անտեսվել է այն փաստը, որ Սամվել Հակոբյանի կինը /երեխաների մայրը/ ճանաչվել է անհայտ բացակայող և երեխաների միակ խնամող ու կերակրող հանդիսանում է Սամվել Հակոբյանը, ինչի վերաբերյալ գործում առկա են համապատասխան դատական ակտեր:
Բողոքաբերը նշել է, որ 25.12.2010թ. դժբախտ պատահարի` հրդեհի հետևանքով այրվել է Երևանի Ներքին Շենգավիթ 6-րդ փող. թիվ 21 հասցեում գտնվող Սամվել Հակոբյանի տունը և ներկայումս նրա ընտանիքը բնակվում է վարձակալած բնակարանում: “Հրդեհի մասին” 28.12.2010թ. ընդունված ակտը պաշտպանական կողմը ներկայացրել է դատարանին, սակայն այդ փաստը համապատասխան գնահատականի չի արժանացել:
Պաշտպանը գտնում է, որ անձը բնութագրող նման բացառիկ տվյալների և մեղմացուցիչ հանգամանքների պայմաններում Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ հնարավոր է սահմանել ավելի մեղմ պատիժ:
Բողոքաբերը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համապատասխան դրույթները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ Սամվել Հակոբյանի դեպքում պատժի պայմանականորեն չկիրառումը չի խախտում նախադեպային որոշումներում նշված իրավական և բարոյա-դաստիարակչական չափանիշները, Սամվել Հակոբյանը առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, նախկինում դատապարտված և որևէ ձևով արատավորված չի եղել:
Բողոք բերած անձը հաշվի առնելով օրենքի մարդասիրական սկզբունքը, վերը շարադրված անձը բնութագրող տվյալները և մեղմացուցիչ հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը չի հակասում որպես մեկնաբանող իրավադրույթ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ընդունված համապատասխան որոշումներին գտել է, որ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ հնարավոր է պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Վերոգրյաներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է դատավճիռը Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել` մեղմացնել սահմանված պատիժը կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը


Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Գ. Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի պահանջների համաձայն` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգիրքը հիմնվում է օրինականության, օրենքի առջև հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքների վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. 2-րդ մասի պահանջների`. “Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները”:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների համաձայն` դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքները` բարձրագույն կրթություն ունենալը, աշխատելը, պատվոգրերով և մեդալներով պարգևատրված լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտել է նրա խնամքին 14 տարին չլրացած (Սուրեն Սամվելի Հակոբյան` ծնված 1999 թվականի հունիսի 26-ին) և անչափահաս (Արթուր Սամվելի Հակոբյան` ծնված 1996 թվականի ապրիլի 4-ին) երեխաների առկայությունը:
Որպես ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտել է նաև արցախյան ազատամարտին, Աֆղանստանի պատերազմին մասնակցելը, վատառողջ լինելը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի կողմից հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելուն, նշել է, որ սույն գործում առկա է սթափության վիճակի զննության թիվ 103324 արձանագրությունը, որում բացակայում է Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ կատարված հետազոտման արդյունքի վերաբերյալ նշումը, որպիսի պայմաններում դատարանն օբյեկտիվորեն չի կարող եզրահանգում կատարել հանցանքը կատարելու պահին Սամվել Հակոբյանի սթափության վերաբերյալ և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը դիտել որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանը կատարած արարքի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Սամվել Հակոբյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Սամվել Հակոբյանի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ նաև սույն գործով ամբաստանյալ Դավիթ Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժին:
Մասնավորապես, դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքները, ծնողներին խնամելը, ամուսնացած լինելը բարձրագույն կրթություն ունենալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել խնամքին 14 տարին չլրացած (Մերի և Ջուլիետա Դավիթի Հակոբյաններ` ծնված 2010թ. սեպտեմբերի 18-ին) երեխաների առկայությունը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտել է վատառողջ լինելը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Հակոբյանը կատարած արարքի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Հակոբյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Դավիթ Հակոբյանի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի չառնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվաների պահանջները և անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի համապատասխան դրույթները, ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ խիստ և անարդարացի պատիժ:
Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանի կողմից որևէ փաստարկ, հիմնավորում կամ գործի փաստական հանգամանքներից ու օրենքից բխող պատճառաբանություն չի ներկայացվել այն մասին, թե ինչով է պայմանավորված ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժաչափերի միջև գոյություն ունեցող տարբերությունը և դա այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները իրենց նշանակությամբ ոչ միայն չեն զիջում, այլ ինչ-որ չափով ավելի ծանրակշիռ են, քան ամբաստանյալ Դավիթ Հակոբյանի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես համաձայն ՀՀ ԵԿՄ վարչության նախագահ, Արցախի հերոս, գեներալ-լեյտենանտ Մ. Գրիգորյանի տված բնութագրի`
ՀՀ ԵԿՄ անդամ, ազատամարտիկ պահեստազորի փոխգնդապետ Սամվել Հակոբյանը 1989-1992թ. պարբերաբար մասնակցել է ՀՀ և Արցախի սահմանների պաշտպանության համար մղված ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտական գործողություններին:
Սամվել Հակոբյանը 1986թ-ին զորակոչվել է ԽՍՀՄ բանակ և ծառայել է 2 տարի Աֆղանստանում:
Արցախյան պատերազմի ընթացքում Սամվել Հակոբյանը ցանկանալով իր ռազմական փորձը և ունակությունները օգտագործել ի շահ հայ ժողովրդի 1989թ-ին անդամագրվել է <<Մեծ Հայք>> ջոկատի կազմին և մինչև 1992թ. մասնակցել է ՀՀ սահմանների պաշտպանությանը:
1992թ-ին ազատամարտիկը մեկնել է Արցախ և ԼՂՀ պաշտպանական բանակի կազմում մասնակցել է Ասկերանում, Չլդրանում և Ներքին Հոռաթաղում իրականացվող մարտական գործողություններին:
Մարտադաշտում Սամվել Հակոբյանն իրեն դրսևորել է որպես հայրենասեր, բարեխիղճ, օրինակելի, քաջ ու համարձակ զինակից ընկերոջ: Կարճ ժամանակահատվածում տիրապետել է ռազմկան գիտելիքներին ու մարտական տակտիկային: Բարձր մակարդակով ու խելամտորեն կատարել է հրամանատարության բոլոր առաջադրանքները:
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար ազատամարտիկը պարգևատրվել է`
ԽՍՀՄ <<Զինված ուժերի 70 ամյակին նվիրված>> հոբելյանական մեդալով
ԽՍՀՄ <<Մարտական ծառայություն>> մեդալով
<<Ինտերնացիոնալիստ մարտիկին երախտապարտ Աֆղան ժողովրդից>> մեդալով
ՀՀ ՊՆ <<Վազգեն Սարգսյան>> մեդալով
ՀՀ ԵԿՄ <<Հայաստանի երկրապահ>> հուշամեդալով:
Համաձայն ՀՀ Աֆղանստանի պատերազմի վետերանների միության նախագահ ԱԺ պատգամավոր Ա. Մխիթարյանի տված բնութագրի`
միության անդամ Սամվել Հակոբյանը իր մարտական ուղին սկսել է Աֆղանստանի պատերազմից` 1986-1988թթ. խորհրդային զորքերի կազմում մասնակցել է մարտական գործողություններին:
Սամվել Հակոբյանը մասնակցել է նաև ԼՂՀ պաշտպանական մարտերին:
Պարգևատրվել է խորհրդային և աֆղանական մի շարք պարգևներով, այդ թվում ՍՍՀՄ ԶՈՒ 70 ամյակի մեդալով, ԱԴՀ ժող. շնորհ. մեդալով, ՍՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով, մարտական ծառայության մեդալով, ՀՀ ՊՆ Վազգեն Սարգսյան մեդալով, մայրական երախտագիտության մեդալով, ՀՀ ԵԿՄ Հայաստանի երկրապահ հուշամեդալով, ՀՀ Արծիվ մահապարտների միության պատվոգրով, ԵԿՄ պատվոգրով:
Սամվել Հակոբյանը վայելում է շրջապատի հարգանքը, մասնակցում է միավորման աշխատանքներին և միջոցառումներին: Որպես միության անդամ հանդես է գալիս նախաձեռնություններով և աջակցում կազմակերպչական աշխատանքներին:
Համաձայն <<Արծիվ մահապարտների միություն>> ՀԿ նախագահ գեներալ-մայոր Ա. Պետրոսյանի տված բնութագրի`
Ազատամարտիկ Սամվել Հակոբյանը 1991-94թթ. մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների, Արցախի տարածքների ու բնակչության պաշտպանության համար մղվող մարտերին: Աֆղանական պատերազմում ձեռք բերած զինվորական փորձն ու գիտելիքներն օգտագործելով և սովորեցնելով զինակից մարտընկերներին` հայրենանվեր մարտիկի ոգով ու կամքով է պայքարել հանուն Արցախի ազատագրության: Մարտերի ընթացքում վիրավորվել է, ստացել ցնցակաթված, սակայն շարունակել է մնալ դիրքերում:
Երկրապահ կամավորականների միության անդամ է:
Մշտապես համագործակցել է նաև <<Արծիվ մահապարտների միություն>> ՀԿ-ի հետ, որպես համակիր անդամ:
Փոխգնդապետ Սամվել Հակոբյանի հետ <<Մահապարտների>> գումարտակի մարտիկներից շատերն ունեն ոչ միայն համատեղ մարտական կենսագրություն անցյալում, այլև այժմ էլ շարունակում են մնալ լավ ընկերներ:
Եվ դա գալիս է նաև նրա բնավորությունից և մարդկային լավագույն որակների դրսևորման արդյունք է: Մի անձնավորություն, ում կարելի է վստահել և ապավինել:
Ոստիկանությունում ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես իր գործին գիտակ և պարտականությունները ճիշտ ու ժամականին կատարող սպա և զորացրվել է արդեն փոխգնդապետի կոչումով:
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար արժանացել է մի շարք գերատեսչական և պետական պարգևների:
Ընկերների կողմից բնութագրվում է որպես ընկերասեր, հայրենասեր անձնավորություն:
Այս պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, վերջինիս անձը բնութագրող վերը նշված տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը պետք է մեղմացնել, իսկ դատավճիռը` վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, փոփոխել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառելիության հարցին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մեղքի ձևը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, արձանագրում է, որ սույն գործի շրջանակներում Վերաքննիչ դատարանի մոտ չկա համոզմունք այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից նշանակված պատիժը կրելու, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը այդ մասով պետք է մերժել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Սուրենի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել:
Սամվել Սուրենի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2011թ. սեպտեմբերի 17-ից:
Ամբաստանյալ Սամվել Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ



































ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ