Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

28 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0202/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Հակոբյանի,

տուժող Ն. Սմարթ,

թարգմանիչ Ա. Քիխամեկերդիջի



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Մարտին Արշամի Պողոսյանի
ծնված 1951թ. մայիսի 30-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում դատված,
1/ Լենինյան շրջանի ժողդատարանի 03.04.1974թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 87-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 10 /տաս/ տարի ժամկետով, ՌՍՖՍՀ Իլանսկի շրջանային դատարանի 24.09.1981թ. որոշմամբ, պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 2 տարի 3 ամիս 29 օր չկրած մասից։
2/ ՌԴ Մոսկվա քաղաքի Սվերդլովյան շրջանի դատարանի 10.08.1994թ. դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ ամիս ժամկետով, 29.08.1994թ. ազատվել է պատժի կրումից
3/ ՌԴ Դորոգոմիլովսյան շրջանի դատարանի 20.02.1996թ. դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը կրել է ամբողջությամբ և 09.12.1997թ. ազատվել է,
4/ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 07.07.2006թ. որոշման կիրառմամբ 14.07.2006թ. ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունները մարված, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, վատառողջ` երկրորդ խմբի հաշմանդամ, բնակվել է Երևան քաղաքի Կարմիր Բլուրի փողոցի թիվ 31 տանը, կալանքի տակ է 30.09.2011թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 15131311 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, Մարտին Պողոսյանի կողմից, ապօրինի բնակարան մուտք գործելու եղանակով Նիկոլաս Ալեքսանդրի Սմարթի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Մարտին Արշամի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2011թ. օգոստոսի 08-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում հափշտակություն կատարելու նպատակով, խաբեությամբ` հանդես գալով որպես նույն շենքի բնակիչ, ապօրինի մուտք է գործել Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացի Նիկոլաս Ալեքսանդրի Սմարթի կողմից վարձակալած` Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 12 շենքի թիվ 26 հասցեում գտնվող բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել վերջինիս պատկանող զգալի չափի` 10.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, 36.730 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 83.790 ՀՀ դրամին համարժեք 380 վրացական լարի և 10.000 ՀՀ դրամ գումարները։»։
2011թ. հոկտեմբերի 28-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։





Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Մարտին Պողոսյանը, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2011թ. օգոստոսի 08-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում գնացել է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացի, տուժող Նիկոլաս Ալեքսանդրի Սմարթի կողմից վարձակալված, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի թիվ 26 հասցեում գտնվող բնակարան և տուժողի ուշադրությունը շեղելու նպատակով հարցրել է, թե այդ բնակարանում Սամվել անունով անձնավորություն բնակվում է, թե ոչ։ Տուժող Նիկոլաս Սմարթը պատասխանել է, որ նման մարդ չի բնակվում այդ բնակարանում։ Մ. Պողոսյանը այդ ընթացքում փորձել է մուտք գործել բնակարան, սակայն Ն. Սմարթը թույլ չի տվել և փակել է դուռը։
Ամբաստանյալ Մ. Պողոսյանը որոշել է կրկին անգամ փորձել այդ բնակարան մուտք գործելով գողություն կատարել։ Այդ նպատակով նա նույն օրը, ժամը 23.00-ի սահմաններում կրկին գնացել է հիշյալ բնակարան, ներկայանալով որպես նույն շենքի բնակիչ` ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և նստել համակարգչի սեղանի մոտ։ Տուժողը պահանջել է հեռանալ իր բնակարանից և տեսնելով, որ ամբաստանյալ Մ. Պողոսյանը չի կատարում իր պահանջը` փորձել է զանգահարել իր ծանոթներին։ Մ. Պողոսյանն այդ պահն օգտագործելով` աննկատ վերցրել է համակարգչի սեղանի վրա դրված, 10.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել են 36.730 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 83.790 ՀՀ դրամին համարժեք 380 վրացական լարի և 10.000 ՀՀ դրամ գումարներ, և արագ հեռացել է։
2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գտնվող «Վասաբի» ռեստորանում ընթրելիս` տուժող Ն. Սմարթը նկատել է նույն փողոցով զբոսնող Մ. Պողոսյանին, անմիջապես դուրս է եկել փողոց և կանգնեցրել նրան, որից հետո զանգահարել և կանչել է իր ընկեր Տիգրանին։ Վերջինս Ն. Սմարթի մոտ գալու ճանապարհին, կատարվածի մասին հայտնել է Երևանի Սայաթ-Նովա փողոցում ծառայություն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Վարդան Զաքարյանին և Արամ Հակոբյանին, որոնք Մ. Պողոսյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում պարզվել է նաև, որ ամբաստանյալը նույն բնույթի հանցագործություն է կատարել նաև 2005թ.-ին, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում քրեական գործ է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգիրք 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։ Այդ գործով վարույթի ընթացքում Մարտին Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով այն արարքի համար, որ նա 2005թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցի թիվ 24 շենքի թիվ 49 բնակարանի բնակիչ Անջելին Էդվարդի Սեթարեին խաբեությամբ ներկայանալով որպես հարևան, ապօրինաբար մուտք է գործել վերջինիս բնակարան և ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, ննջասենյակի պահարանի վրայից աննկատ հափշտակել է Ա. Սեթարեի դրամապանակը` 7000 ՀՀ դրամ արժողության, 820974 ՀՀ դրամին համարժեք 1850 ԱՄՆ դոլար գումարը և 3000 ՀՀ դրամին համարժեք 6000 պարսկական թղթադրամ` Ա. Սեթարեին պատճառելով ընդհանուր առմամբ խոշոր չափերի հասնող, 830.974 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոհիշյալ արարքը կատարելու համար ամբաստանյալ Մարտին Արշամի Պողոսյանը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից 1-21 քրեական գործով 2006թ. հունվարի 18-ին կայացված դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց տուգանքի, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 25.10.2005թ.-ից։
Ամբաստանյալ Մարտին Պողոսյանը «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 07.07.2006թ. որոշման կիրառմամբ, 14.07.2006թ. ազատվել է պատժի կրումից։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Մարտին Պողոսյանը վատառողջ է, հանդիսանում է երկրորդ խմբի հաշմանդամ, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Մարտին Արշամի Պողոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում։ 2011թ. օգոստոսի 08-ին «Երևան» կինոթատրոնի մոտակայքում իրեն են մոտեցել անծանոթ իրանահայ ամուսիններ և իրենից հետաքրքրվել մոտակայքում վարձակալությամբ տրվող բնակարանների մասին։ Ինքը որոշել է մտնել մոտակայքում գտնվող, Երևան քաղաքի Տ. Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենք և հետաքրքրվել, թե այդ շենքում կա արդյոք վարձակալությամբ տրվող բնակարան։ Շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում հանդիպել է ճամպրուկներով աստիճանները բարձրացող երկու անծանոթ տղամարդկանց, որոնք իր կարծիքով խոսել են թուրքերեն։ Այդ մասին հարցրել է անծանոթներին, որոնցից մեկը իրեն պատասխանել է, որ խոսում են անգլերեն։ Նկատել է, որ անծանոթները բարձրացել են երրորդ հարկ, բացել ձախ կողմի դուռը և մտել ներս։ Դրանից հետո ինքը իջել է բակ, որտեղ իրեն սպասող իրանահայերին ասել է, որ այդ շենքում վարձակալությամբ տրվող բնակարաններ չկան։
Դրանից որոշ ժամանակ անց, կրկին բարձրացել է իրեն քիչ առաջ հանդիպած անծանոթների բնակարան և հարցրել, թե այդ բնակարանում Սամվել անունով անձնավորություն բնակվում է, թե ոչ։ Անծանոթն իրեն պատասխանել է, որ Սամվել անունով անձնավորություն նշված բնակարանում չի բնակվում, իսկ երբ ինքը փորձել է մուտք գործել բնակարան, անծանոթն իրեն արգելել է և փակել է դուռը։
Նույն օրը, ժամը 23.00-ի սահմաններում, կրկին գնացել է այդ բնակարան և ներկայացել է որպես վերևի հարկում բնակվող հարևան։ Միանգամից մտել է բնակարան և նստել համակարգչի սեղանի մոտ։ Նկատել է, որ անծանոթը վերցնելով հեռախոսը` փորձել է ինչ-որ տեղ զանգահարել, որից հետո աննկատ վերցրել է համակարգչի սեղանին դրված դրամապանակը և հեռացել։ Ճանապարհին ստուգել է դրամապանակի պարունակությունը, որի մեջ եղել են 15.000 ՀՀ դրամ, 1 ԱՄՆ դոլար, 200 լարի, այցեքարտեր և բանկային քարտեր։ Դրամապանակը, այցեքարտերը և բանկային քարտերն ինքը դեն է նետել, իսկ հափշտակված գումարը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար։
2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում Երևանի Աբովյան փողոցով զբոսնելու ժամանակ իրեն է մոտեցել մի անծանոթ տղամարդ, որն անգլերեն է խոսել։ Ինքը հիշել է, որ այդ անծանոթը հանդիսանում է Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի այն բնակիչը, որի բնակարանից ինքը դրամապանակ է հափշտակել։ Այդ անծանոթը բջջային հեռախոսով ինչ-որ տեղ է զանգահարել, որից հետո եկել է նաև նրա ընկերը, որին ևս ինքը ճանաչել է։ Դրանից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Բաժնում ինքը խոստովանել է իր կողմից կատարված արարքը։
Մինչև բնակարան մուտք գործելը` գողություն կատարելու մտադրություն չի ունեցել, ընդամենը ցանկացել է խոսել անծանոթի հետ։ Գողություն կատարելու իր ցանկությունն առաջացել է բնակարան մտնելուց հետո։ Նախկինում դատապարտվել է հանգամանքների պատահական զուգորդման արդյունքում, իսկ Ռուսաստանում` հայ լինելու պատճառով։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 21-24, 45/
Տուժող Նիկոլաս Ալեքսանդրի Սմարթի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Հալո թրասթ» ընկերությունում և հանդիսանում է ԼՂՀ-ում ականազերծման ծրագրի ղեկավարը։ Վարձակալությամբ բնակվում է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի թիվ 26 բնակարանում։ 2011թ. օգոստոսի 08-ին Վրաստանի Հանրապետությունից վերադարձել է Երևան և իր աշխատակից Տիգրան Սահակյանի ուցեկցությամբ գնացել է իր կողմից վարձակալված հիշյալ բնակարան։ Շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում իրենք հանդիպել են մի անծանոթ և տարեց տղամարդու, որը Տիգրանի հետ զրուցել է և հեռացել։ Բնակարան հասնելուց հետո Տիգրանը հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է միայնակ։
Նույն օրը, ժամը 19.00-ի սահմաններում նշված անծանոթը եկել է իր բնակարան և անգլերենով փորձել է ինչ-որ բան ասել։ Ինքը վերջինիս թույլ չի տվել մտնել բնակարան և փակել է բնակարանի դուռը։ Դրանից որոշ ժամանակ անց, ժամը 23.00-ի սահմաններում նույն տղամարդը կրկին եկել է իր բնակարան, իրեն մի կողմ է հրել և անգլերենով հասկացրել է, որ հանդիսանում է իր հարևանը։ Անծանոթը նստել է համակարգչի սեղանի մոտ և փորձել է այն միացնել։ Ինքը բարկացել է և վերցնելով հեռախոսը` անծանոթին ասել է, որ զանգահարում է իր ընկերներին։ Անծանոթն անմիջապես հեռացել է։ Նրա հեռանալուց 20 րոպե անց նկատել է, որ համակարգչի սեղանի վրայից բացակայում է իր դրամապանակը։ Դրամապանակի մեջ եղել է 380 լարի, 10.000 ՀՀ դրամ և 100 ԱՄՆ դոլար գումարներ, բանկային քարտեր և այցեքարտեր։ Ինտերնետ կապի միջոցով անմիջապես արգելափակել է բանկային քարտերը, ապա զանգահարել է Տիգրանին և հայտնել կատարվածի մասին։ ԼՂՀ աշխատանքի մեկնելու պատճառով կատարվածի մասին ոստիկանությանը չի հայտնել։
2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, երեկոյան, Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող «Վասաբի» ռեստորանում ընթրելիս` նկատել է նույն փողոցով զբոսնող, իր բնակարանից գողություն կատարած այդ անծանոթ տղամարդուն։ Անմիջապես դուրս է եկել փողոց և կանգնեցրել նրան, որից հետո զանգահարել և կանչել է իր ընկեր Տիգրանին։ Քիչ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և հանցագործությունը կատարած անձին բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ինքը ներկայացել է ոստիկանության բաժին և հաղորդում տվել կատարված հանցագործության մասին։ Բաժնում տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարած անձը հանդիսանում է Մարտին Պողոսյանը։
/գ.թ. 13-15/։
Վկա Տիգրան Արտաշի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է «Հալո թրասթ» ընկերության Հայաստանյան մասնաճյուղի Երևանի գրասենյակի կառավարիչը։ 2011թ. օգոստոսի 08-ին տեղեկանալով, որ «Հալո թրասթ» ընկերության ԼՂՀ-ում ականազերծման ծրագրի ղեկավար Նիկոլաս Սմարթը վերադառնում է Վրաստանի Հանրապետությունից` Երևանում դիմավորել է նրան և ուղեկցել նրա կողմից վարձակալված, Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի թիվ 26 բնակարան։ Ն. Սմարթին բնակարան ուղեկցելիս, շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում հանդիպել են վերևի հարկից իջնող մի անծանոթ տղամարդու։ Վերջինս դիմելով իրենց` հարցրել է, թե արդյոք թուրքերեն են խոսում։ Ինքն անծանոթին պատասխանել է, որ խոսում են անգլերեն, որից հետո անծանոթը հեռացել է։ Ինքը Ն. Սմարթին բնակարան ուղեկցելուց հետո վերադարձել է տուն։
Դրանից որոշ ժամանակ անց Ն. Սմարթը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ այդ անծանոթը երկու անգամ փորձել է մտնել նրա բնակարան։ Առաջին անգամ նա արգելել է և թույլ չի տվել մտնել ներս, իսկ երկրորդ անգամ այդ անծանոթը ներկայացել է որպես հարևան և մտել բնակարան։ Ն. Սմարթը հայտնել է, որ ձևացրել է, իբրև թե հեռախոսով ինչ-որ տեղ է զանգահարում, որից հետո անծանոթը դիմել է փախուստի։ Անծանոթի հեռանալուց հետո նկատել է, որ վերջինս հափշտակել է նրա դրամապանակը։
2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, իր բջջային հեռախոսին զանգահարել է Ն. Սմարթը և հայտնել, որ Աբովյան փողոցում գտնվող «Վասաբի» ռեստորանի մոտ բռնել է գողություն կատարած անձին։ Ն. Սմարթը խնդրել է այդ մասին հայտնել ոստիկանությանը։ Երևանի Սայաթ-Նովա փողոցով անցնելիս` նկատել է ոստիկանության աշխատակիցների և նրանց հայտնել է կատարվածի մասին։ Նրանց հետ միասին գնացել է Երևանի Արամի փողոց, որտեղ հանդիպել է Ն. Սմարթին և անծանոթին։ Վերջինիս ոստիկանները բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ինքը Ն. Սմարթին ուղեկցել է ոստիկանության բաժին, որտեղ վերջինս հաղորդում է տվել կատարված հանցագործության մասին։ Բաժնում տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարած անձը հանդիսանում է Մարտին Արշամի Պողոսյանը։
/գ.թ. 37-38/։
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Վարդան Զաքարյանի և Արամ Հակոբյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում ծառայություն են կատարել Երևանի Սայաթ-Նովա և Մաշտոց փողոցների հատման մասի մոտակայքում, որի ընթացքում իրենց է մոտեցել մի անծանոթ, որը ինչպես հետագայում պարզվել է` Տիգրան Սահակյանն է։ Վերջինս իրենց հայտնել է, որ իր տնօրենի բնակարանից մի քանի օր առաջ գողություն է կատարվել, ներկայումս իր տնօրենը բռնել է գողություն կատարած անձին և նրանք գտնվում են Երևանի Արամի փողոցում։ Տիգրանի ավտոմեքենայով գնացել են նշված վայր, որտեղ մի անծանոթ օտարերկրացի մատնացույց է արել մի տարեց անձնավորության և հայտնել, որ նշված անձնավորությունն իր բնակարանից գողացել է իր դրամապանակը, որի մեջ եղել են գումարներ։ Իրենք մատնանշված անձնավորությանը բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Մարտին Արշամի Պողոսյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 33-36/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 01.10.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Մ. Պողոսյանը մատնացույց է արել Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի թիվ 16 բնակարանը և հայտարարել, որ 2011թ. օգոստոսի 08-ին, ժամը 23.00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես հարևան, մտել է նշված բնակարան և հափշտակել է համակարգչի սեղանին դրված դրամապանակը։
/գ.թ. 47-48/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Վարդան Զաքարյանի զեկուցագրով այն մասին, որ 2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, ժամը 21.30-ի սահմաններում նույն գումարտակի ոստիկան Ա. Հակոբյանի հետ ծառայություն կատարելու ժամանակ, Երևանի Սայաթ-Նովա-Մաշտոց փողոցների խաչմերուկում իրենց է մոտեցել մի քաղաքացի։ Վերջինս հայտարարել է, որ մի քանի օր առաջ իր տնօրենի բնակարանից մի անհայտ քաղաքացի հափշտակել է իր տնօրենի դրամապանակը։ Հայտնել է նաև, որ այժմ այդ քաղաքացին գտնվում է Երևանի Աբովյան փողոցի «Մարկո-Պոլո» սրճարանի մոտակայքում։ Հայտարարություն տված քաղաքացու հետ մեկնել են նշված վայր, որտեղ զննել են տարածքը։ Պետական թանգարանի հետնամասում, Արամի փողոցի վրա հայտնաբերել են կաղացող քաղաքացու և կապույտ վերնաշապիկով օտարերկրացու։ Վերջինս թարգմանչի միջոցով ճանաչել և մատնացույց է արել կաղացող քաղաքացուն և հայտարարել, որ մի քանի օր առաջ, օգոստոսի 27-ից 29-ն ընկած ժամանակահատվածում, երեկոյան ժամը 23.40-ի սահմաններում, իր` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի թիվ 26 բնակարան է մտել նշված քաղաքացին, հարցրել է ոմն Սամվելի, զանազան անհեթեթ հարցեր տվել և փորձել է միջանցքից մտնել բնակարան։ Մինչ ինքը բջջային հեռախոսով զանգահարել է իր թարգմանչին` նշված քաղաքացին իբրև թե շփոթված հեռացել է։ Նրա հեռանալուց անմիջապես հետո նկատել է, որ իր դրամապանակը, որի մեջ եղել են 100 ԱՄՆ դոլար, 310 լարի, այցեքարտեր և բանկային քարտեր, բացակայում են։ Թարգմանիչը ևս հայտարարել է, որ նշված քաղաքացուն տեսել է նշված օրը և ժամին, իր տնօրենի տան մուտքի աստիճանների վրա։
/գ.թ. 3/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին բերման ենթարկելու մասին 29.09.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2011թ. սեպտեմբերի 29-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, Երևանի պատմության թանգարանի մոտից, գողություն կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Մարտին Արշամի Պողոսյանը։
/գ.թ. 4/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Մարտին Արշամի Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարտին Պողոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Մարտին Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է, հանդիսանում է 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Մարտին Արշամի Պողոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Մարտին Արշամի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` գույքի քառորդ մասի բռնագրավմամբ` սակայն ոչ ավելի 131.520 /հարյուր երեսունմեկ հազար հինգ հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումարից, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. սեպտեմբերի 30-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։



ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ