Քր. գործ 46104111/1
Արդ 0200/01/11


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԱՐՄԱՎԻՐԻ ՄԱՐԶԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ԽԱԼԱԹՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ ՔՐԻՍՏԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ ՎԼԱԴԻՄԻՐ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ ՀՈՎԻԿ ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ ՎԱՀԵ ՄԻՐԶՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴ ԱՆԱՀԻՏ ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԵՎ ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴԻ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ ԱՐԹՈՒՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, Էջմիածին քաղաքում, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ռուսլան Մհերի Անանյանի` ծնված 1983 թվականի հունիսի 27-ին Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, անկուսակցական, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատել է որպես մարզիչ, հաշվառված է և բնակվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում, ներկայումս հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության Արդարադատության նախարարության ՔԿՎ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր։
Ռուսլան Մհերի Անանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել «Կալանավորում» 2011 թվականի ապրիլի 30-ին։
Ռուսլան Մհերի Անանյանը ձերբակալվել, փաստացի արգելանքի է վերցվել 2011 թվականի ապրիլի 28-ին։
Ռուսլան Մհերի Անանյանը մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ։
Քրեական գործը հարուցվել է 2011 թվականի ապրիլի 27-ին։
Քրեական գործի համարն է /46104111/1/Արդ 0200/01/11։
Քրեական գործի դատական քննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցների գնահատմամբ դատարանը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի բնակիչ Ռուսլան Մհերի Անանյանն իր եղբայրների` Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով, 2011 թվականի սկզբներին, ստեղծել են կայուն կազմակերպված խումբ։ 2011 թվականի մարտի 10-ից մինչև 2011 թվականի ապրիլի 27-ն

ընկած ժամանակահատվածում Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի` 8.793.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1.538 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին և 4.266.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 10.520 լիտր դիզելային վառելանյութ։
Նրանց հանցավոր գործողությունները դրսևորվել են հետևյալում.
Կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող, գործով տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի, 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով, գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։ Դրանից հետո, Ռուսլան Մհերի Անանյանը, գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նույն «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով, 2011 թվականի ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։ Մեկ օր անց, ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը, Ռուսլան Անանյանը, գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Կազմակերպված խմբի անդամ Ռուսլան Անանյանը, խմբի մյուս անդամների` իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություններ կատարելու նպատակով, 2011 թվականի ապրիլի 26-ին, ժամը 2200-ի սահմաններում, որոշել են գնալ Երևան քաղաք։ Իրենց հանցավոր նպատակներն իրականացնելու համար, նրանք Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող իրենց տանից նախապես վերցրել են պոլիէթիլենային պարկ, որում եղել են հեղուկի ներծծման և արտամղման համար նախատեսված ինքնաշեն սարք, որին միացված է եղել 35մ երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակ, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոց, երեք բանալիներ, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու

-2-
տափօղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 72 հատ 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե շրջանակ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ, դրանք տեղավորել են Դավիթ
Անանյանի կողմից 2010 թվականի վերջերին գնած /քննությամբ չպարզված հանգամանքներում գործով չպարզված անձից ձեռք բերած/ «Վազ-21214» մակնիշի, 14 ՍՕ 834 հ/հ ավտոմեքենայի բեռնախցիկում։ Այնուհետև, ավտոմեքենայի վրա ամրացրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ-21213» մակնիշի ավտոմեքենայի 11 ՕՕ 459 համարանիշը և Դավիթ Անանյանի կնոջ, գործով վկա Նարինե Անանյանի, նրանց վեցամյա որդու` Սոսի հետ, մեկնել են Վանաձոր քաղաք։ Ժամը 2230-ի սահմաններում Վանաձոր քաղաքի Մոսկովյան փողոցի 60 շենքի 42 բնակարանի բնակիչ, գործով վկա Արա Ռուբիկի Խարազյանից վերցրել են նրա անձնական օգտագործման «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի բեռնատար ավոտմեքենան, հայտնելով նրան, թե իբր ցանկանում են Վարդաբլուր գյուղից ապրանքներ տեղափոխել իրենց կողմից վարձակալած` Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքի թիվ 10 բնակարան։ Սակայն, ավտոմեքենան Արա Խարազյանից վերցնելուց հետո, Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները Վարդաբլուր գյուղից ապրանքներ չեն տեղափոխել, այլ Վանաձոր քաղաքից մեկնել են Երևան` իրենց վարձակալած բնակարան։ Գիշերը, ժամը 2400-ի սահմաններում, ընթրելու ժամանակ Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ, խմբի անդամներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջարկել է գնալ Արմավիրի մարզի Մուսալեռ գյուղի ճամփեզրին գտնվող բենզալցակայան և այնտեղից կատարել բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն, քանի որ նախկինում նրանք այդտեղից կատարել են գողություններ և տեղանքն իրենց ծանոթ ու մատչելի է եղել։
2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը, ժամը 0200-ի սահմաններում, Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները, «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայով, եկել են Էջմիածին-Փարաքար ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող, Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի բնակիչ Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայան, որտեղ դատարկ տարաները և հանցագործության գործիք հանդիսացող մյուս պարագաները բեռնաթափել են բենզալցակայանի հետևի մասում։ «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան նկատելի չլինելու պատճառով, Գևորգ Անանյանն ավտոմեքենան վարել է Փարաքար գյուղի գինու գործարանի ուղղությամբ և կայանել գործարանի մոտ, իսկ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանները մուտք են գործել բենզալցակայանի տարածք։ Դավիթ Անանյանը մտել է պահեստային մաս, որտեղ իր մոտ եղած տեխնիկական գործիքների գործադրմամբ բացել է բենզինի և դիզելային վառելիքի տարաների կափարիչները, որից հետո ինքնաշեն սարքին միացված ռետինե խողովակի վերջնամասը հաջորդաբար գցել է բենզինի, այնուհետև դիզելային վառելիքի տարաները, իսկ Ռուսլան Անանյանը ներծծող սարքով վառելանյութը լցրել է պլաստմասե տարաները։ Ժամը 0230-ի սահմաններում, բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել տուժող Վահե Միրզոյանի 094-90-04-90 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին Վահե Միրզոյանն անմիջապես տեղեկացրել է բենզալցակայանի աշխատակից, վկա Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել նրան, որ ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Արմեն Գրիգորյանը, նկատելով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կանգնած է սպիտակ գույնի բեռնատար ավտոմեքենա, այդ մասին հայտնել է Վահե Միրզոյանին։ Վերջինս համոզվելով, որ գողություն է կատարվում բենզալցակայանի պահեստային մասից, այդ մասին հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ, տուժող Գագիկ Միրզոյանին և վկա Սարո Միրզոյանին։ Դրանից հետո, Վահե

Միրզոյանը` «ՎԱԶ-2107» մակնիշի, 12 ՕՍ 334 պետհամարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 և Սարո Միրզոյանը` «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես մոտեցել են բենզալցակայանին։
Ռուսլան և Դավիթ Անանյանները մինչև ժամը 0400-ի սահմանները 25 հատ 20 լիտր տարողության պլաստմասե տարաներում լցրել են խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողության 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որից հետո հեռախոսով զանգահարել են գինու գործարանի մոտ ավտոմեքենայով իրենց սպասող եղբորը` Գևորգ Անանյանին, որը ավտոմեքենան մոտեցրել է պահեստային մասին, մնացել ղեկի մոտ, ավտոմեքենայի շարժիչը թողել է միացրած, իսկ Ռուսլան և Դավիթ Անանյաններն այդ ընթացքում տարաներով լի բենզինը և դիզելային վառելիքը բեռնել են «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկում։ Գողացված վառելիքն ավտոմեքենան բեռնելու ժամանակ, Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյաններն իրենց կողմից վարած ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային, ցանկացել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն և Դավիթ Անանյանն ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։
Դրանից հետո, Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյաններն իրենց կողմից վարած ավտոմեքենաներով հետապնդել են «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Հետապնդելու ժամանակ, ժամը 0430-ից 0500-ի սահմաններում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի Պռոշյան գյուղի սկզբնամասում, «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից, ընթացքի ժամանակ, իրենց մոտ ապօրինի պահվող հրազենից կրակել են իրենց հետապնդողներ Վահե և Գագիկ Միրզոյանների վրա և վերջիններիս պատճառել են մարմնական վնասվածքներ։ Մի քանի րոպե անց, Սարո Միրզոյանը եղբայրներից տեղեկանալով, որ հանցագործները զինված են, և նրանց արձակած կրակոցներից եղբայրները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, դադարեցրել է հետապնդումը, մոտեցել եղբայրներին և անմիջապես զանգահարել շտապօգնություն։ Գ. Միրզոյանին և Վ. Միրզոյանին տեղափոխել են Երևանի «Արմենիա» ՀԲԿ` բուժօգնություն ցուցաբերելու, որտեղ 2011 թվականի ապրիլի 28-ին Գագիկ Միրզոյանը մահացել է։
Դեպքից հետո, Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն ուղևորվել են Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաք, ժամը 0630-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն իր կողմից օգտագործվող /077/ 50-62-37 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Արա Խարազյանի /094/ 81-75-55 բջջային հեռախոսահամարին և հայտնել է նրան, որ փորձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց Դավիթ և Գևորգ Անանյանները Արա Խարազյանի հետ հանդիպել են Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի խաչմերուկում։ Հանդիպման ժամանակ, Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանին չասելով ապրիլի 27-ի գիշերն իրենց կողմից կատարած ծանր հանցագործության մասին, դրդել է նրան, որ նա գնա ոստիկանության Վանաձորի բաժին և իր ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ ներկայացնի կեղծ հաղորդում։ Միաժամանակ, Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանին զգուշացրել է, որ իր ավտոմեքենան թողել են Արագածոտնի մարզի Ծիլքար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։
Արա Խարազյանը նույն օրն առավոտյան ոստիկանության Վանաձորի բաժնում տվել է սուտ մատնություն` հայտնելով, թե իբր անհայտ անձը փախցրել է իր ավտոմեքենան։
-3-
Դեպքից հետո, Ռուսլան Անանյանը քննությամբ չպարզված «Տաքսի» ավտոմեքենայով Արմավիրի մարզի Մուսալեռ գյուղից գնացել է իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից
վարձակալած Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքի թիվ 10 բնակարան, որտեղ հայտնաբերվել է և բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Քրեական գործի քննությամբ պարզվել է, որ Արա Խարազյանի կատարած արարքում առկա է Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի հատկանիշներ, նրա նկատմամբ որոշում է կայացվել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ ԱԺ կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետը։
2011 թվականի ապրիլի 28-ին Ռուսլան Անանյանը ձերբակալվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Ռուսլան Անանյանին 2011 թվականի ապրիլի 30-ին մեղադրանք է առաջադրվել Հայաստան Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և խափանման միջոց ընտրվել է «Կալանավորում»։
2011 թվականի ապրիլի 30-ին որոշումներ են կայացվել Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235 հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու, նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց «Կալանավորում» կիրառելու և հետախուզում հայտարարելու մասին։
2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Ռուսլան Անանյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Նկատի ունենալով, որ Դավիթ և Գևորգ Անանյանները շարունակում են թաքնվել քննությունից և նրանց գտնվելու վայրը հայտնի չէ, իսկ թիվ 46104111 քրեական գործից Ռուսլան Անանյանի վերաբերյալ մասի անջատումը չի կարող անդրադառնալ քրեական գործի քննության լրիվության և օբյեկտիվության վրա, 2011 թվականի հոկտեմբերի 3-ին թիվ 46104111 քրեական գործից Ռուսլան Անանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է, քրեական գործին շնորհվել է 46104111/1 համարը և գործի քննությունը կատարվել է առանձին վարույթում։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում Ռուսլան Մհերի Անանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պատճառաբանելով, որ թեև իրենք 2011թ. մարտի 10-ից մինչև ապրիլի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, տարբեր ժամանակահատվածում, տարբեր չափերի բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություններ են կատարել, սակայն չի ընդունել, որ Դավիթ և Գևորգ Անանյանները, լինելով իր հարազատ եղբայրները, չէին կարող միավորվել և ստեղծել կայուն, միավորված խումբ, նպատակ չեն ունեցել կատարել առանձնապես խոշոր չափերի բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություններ, այլև յուրաքանչյուր անգամ կատարել են ընդամենը խոշոր չափերի բենզինի և դիզելային վառելանյութի գողություններ, որի ընթացքում նրանցից յուրաքանչյուրը կատարել է տարբեր գործողություններ։

2.Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.


Քրեական գործի դատական քննությամբ ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանը դատարանին հայտնեց, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, նպատակ չեն ունեցել խմբով հափշտակություն կատարելու, չի եղել միասնական նպատակով հափշտակություն։
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, որի պայմաններում հրամապարկվեցին վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները /Հ. 1 գ.թ. 115-123, 161-164, հ. 4 գ.թ. 21-22, հ. 5 գ.թ. 78-79/
/դատական նիստի արձանագրություն/
Դատարանի համոզմամբ, ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանն իր նման դիրքորոշմամբ, նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և անխուսափելի պատժից։ Ռուսլան Անանյանի կողմից ներկայացված փաստարկները հերքվել են, իսկ կատարած արարքում նրա մեղավորությունը հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Վահե Միրզոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղի տարածքում գտնվող իր բենզալցակայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1450 լիտր դիզելային վառելիք և 1238 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին։ Դրանից հետո ինքը պահեստային մասում տեղադրել է անվտանգության ձայնային համակարգ։ 2011թ. ապրիլի 27-ին, ժամը 0200-ի սահմաններում բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել իր կողմից օգտագործվող 094-90-04-90 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին ինքն անմիջապես հեռախոսազանգով տեղեկացրել է բենզալցակայանում հերթափոխի մեջ գտնվող լիցքավորող Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել նրան, որ ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Արմեն Գրիգորյանը նկատելով, որ պահեստային մասի հարևանությամբ, ճամփեզրին կայանած է սպիտակ գույնի բեռնատար ավտոմեքենա, այդ մասին հեռախոսազանգով հայտնել է իրեն։ Համոզվելով, որ գողություն է կատարվում բենզալցակայանի պահեստային մասից, այդ մասին, ինքն հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ Սարո և Գագիկ Միրզոյաններին։ Դրանից հետո, ինքը «ՎԱԶ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Մրզոյանը` «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես եկել և մոտեցել են բենզալցակայանին, ու տեսնելով, որ գողություն է կատարվում, ցանկացել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կայանած «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը կարողացել է դիմել փախուստի։ Ինքը եղբայրների հետ սկսել է հետապնդել «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած հանցագործներին։ Հետապնդելու ժամանակ, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին, «Ամիգո» խաղատան մոտ, ինքը մի քանի վայրկյան ավտոմեքենայով մոտ 1.5 մետր հեռավորությամբ ընթացել է «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային համընթաց և պահանջել է փախուստի դիմող հնացագործներին, որպեսզի կանգնեն։ Այդ ժամանակ «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռան բաց պատուհանից, մոտ կես մետր դեպի դուրս, իր ուղղությամբ, բոց է նկատել և կրակոցի ձայն լսել, ավտոմեքենան վարել է աջ ու կանգնել ճամփեզրին։ Դրանից հետո, անմիջապես զանգահարել է եղբորը` Գագիկ Միրզոյանին, հայտնել նրան, որ ինքը վիրավորել է, վերջինս հայտնել է, որ ինքը հրազենային երկու
-4-
կրակոցներից նույնպես վիրավորվել է։ Մի քանի րոպե հետո զանգահարել է եղբորը` Սարոյին, զգուշացրել նրան, որ հանցագործները զինված են և նրանց կողմից արձակած կրակոցներից ինքն ու Գագիկը Միրզոյանը վիրավորվել են։ Սարոն անմիջապես հետ է
վերադարձել իրենց մոտ, հրավիրել է շտապօգնություն և իրենց տեղափոխել են հիվանդանոց։ Հաջորդ օրը Գագիկ Միրզոյանը մահացել է։
/Հ. 2 գ.թ. 24, 198, 230-240, հ.4 գ.թ. 83-93/
Քրեական գործի դատական քննությամբ տուժող Վահե Միրզոյանը հայտնեց, որ իր համար դժվար է և ծանր վերապրել կատարվածը, խնդրեց հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքները, որոնք ինքը պնդում է, ունի նյութական պահանջ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահվերդյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 26-ի լույս 27-ի գիշերն իր ամուսնու` Գագիկ Միրզոյանի եղբոր` Վահե Միրզոյանին պատկանող Արմավիրի մարզի Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից կատարվել է գողություն։ Իր ամուսինը և նրա եղբայրները գողության մասին տեղեկանալով, իրենց անձնական օգտագործման ավտոմեքենաներով գնացել են բենզալցակայան, որտեղ գողության պահին հանցագործներն նրանց տեսնելով դիմել են փախուստի։ Ամուսինը եղբայրների հետ հետապնդել են հանցագործներին, որի ընթացքում Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի վրա գտնվող «Ամիգո» խաղատան մոտ, հանցագործների կողմից արձակած կրակոցներից Վահե Միրզոյանը և իր ամուսինը ստացել են ծանր մարմնական վնասվածքներ, անմիջապես տեղափոխվել են հիվանդանոց, իսկ հաջորդ օրն իր ամուսինը մահացել է։
/հ.2 գ.թ. 19, հ.3 գ.թ. 156, հ. 5 գ.թ. 114/
Քրեական գործի դատական քննությամբ տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահվերդյանը հայտնեց, որ իր համար դժվար է վերհիշել, խնդրեց հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքները, որոնք ինքը պնդում է և խնդրում է խիստ պատժել, ունի նյութական պահանջ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա, «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գառնիկ Սամվելի Բաղդասարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.092.000 ՀՀ դրամ արժողության 2600լ. եվրոդիզել տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք, երկու անգամ, 2011 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 22-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութի գողություն են կատարել նաև «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող բենզալցակայանից։
/Գ.Թ. հ.3 գ.թ. 195-196, հ.5 գ.թ. 86-88, հ.5 գ.թ. 116/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Գառնիկ Սամվելի Բաղդասարյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները, հայտնեց, որ հանցագործությունը կատարել են Անանյան եղբայրները` երեքով, նրանք նախօրոք պլանավորել են հանցագործության կատարումը։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ստեփանի Ներսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ անհայտ անձինք 2011 թվականի ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գործող

«Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից հափշտակել են 1.600.000 ՀՀ դրամ արժողության 4025լ. եվրոդիզել տեսակի վառելանյութ, իսկ 2011թ. ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը հափշտակել են 868.725 ՀՀ դրամ արժողության 2145լ եվրոդիզել տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք, 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութի գողություն են կատարել նաև Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից։
/Հ. 3 գ.թ. 16-19, 90-93, 305-306, հ. 5 գ.թ. 113/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Վլադիմիր Ստեփանի Ներսիսյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները և դատարանին հայտնեց, որ վառելանյութը հափշտակել են Ռ. Անանյանը իր երկու եղբայրների հետ, հավանաբար գազերի նետման խողովակից, մի քանի էտապով են տարել, երեք անգամ, իրենք բենզալցակայանում պակասորդ չեն ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Սարո Սուրենի Միրզոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղում գտնվող իր եղբորը` Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են տարբեր քանակության բենզին և դիզելային վառելիք։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, ժամը 0230-ի սահմաններում իր եղբայրներ Գագիկ և Վահե Միրզոյաններից տեղեկանալով, որ վերջինիս բենզալցակայանից գողություն է կատարվում ինքն իր «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 պետհամարանիշի, Վահե Միրզոյանը` «Վազ-2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես եկել և մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ բենզալցակայանից գողություն է կատարվում, փորձել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կայանած «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն «Ֆորդ-Տրանզիտ» ավտոմեքենայի վարորդը կարողացել դիմել փախուստի։ Ինքը եղբայրների հետ սկսել է հետապնդել «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած հանցագործներին և Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին, «Ամիգո» խաղատան մոտ լսել է կրակոցի ձայներ ու շարունակել է հետապնդել «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Մի քանր րոպե անց, եղբայրներն իրեն զանգահարել և զգուշացրել են, որ հետապնդվողները զինված են և իրենք էլ նրանց կողմից հրազենից արձակած կրակոցներից վիրավորվել են։ Ինքը հետ է վերադարձել նրանց մոտ, հրավիրել շտապօգնություն և եղբայրներին անմիջապես տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ նրանց ցույց է տրվել բուժօգնություն։ Սակայն հաջորդ օրը, ապրիլի 28-ին, Գագիկը մահացել է։
Հ.1 գ.թ. 29-31, հ. 3 գ.թ. 149-154/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Սարո Սուրենի Միրզոյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմուքները, դատարանում տվեց նույնաբովանդակ ցուցմունք։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Մհեր Սարգսի Անանյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 26-ին, ժամը 2230-ի սահմաններում իր երեք որդիները` Ռուսլան, Գևորգ և Դավիթ Անանյանները, վերջինիս կնոջ` Նարինե Անանյանի և նրանց վեցամյա որդու Սոսի հետ միասին գնացել են Երևան քաղաք` Դավիթի կողմից Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքում վարձակալած թիվ 10 բնակարան։ Հաջորդ օրը, առավոտյան իր 077-46-39-31 բջջային հեռախոսահամարին 093-13-13-94 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է իր կրտսեր որդին` Գևորգ Անանյանը և հայտնել է, որ գիշերը ինքը, Դավիթը և Գևորգը
-5-
փորձանքի մեջ են ընկել ու անմիջապես անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո ինքը և կինը` Վարդիթեր Սահինյանը, մի քանի ագամ զանգահարել են իրենց որդիների բջջային հեռախոսահամարներին, սակայն նրանք եղել են անհասանելի։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, առավոտյան իրեն հրավիրել են ոստիկանության Նաիրիի բաժին, որտեղ տեղեկացել է,
որ գիշերն իր երեք որդիները գողություն են կատարել Էջմիածնի Մուսալեռ գյուղում գտնվող, բենզալցակայանից որի ընթացքում բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ մեքենաներով հետապնդել են «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած իր որդիներ Դավթին և Գևորգին։ Հետապնդելու ընթացքում Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին, Դավիթը և Գևորգը հրազենից կրակոցներ են արձակել իրենց հետապնդողների ուղղությամբ, որի հետևանքով նրանց պատճառել են ծանր մարմնական վնասվածքներ։ Հաջորդ օրն ինքը տեղեկացել է, որ եղբայրներից մեկը ստացած վնասվածքներից հիվանդանոցում մահացել է։
/Հ.1 գ.թ. 73-74, հ. 2 գ.թ. 123, 183-188, հ. 4 գ.թ. 176-177/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Մհեր Անանյանն, օգտվելով իր դատավարական երաշխավորված իրավուքնից, հրաժարվեց մերձավոր ազգականի դեմ ցուցմունք տալուց, որի պայմաններում հրապարակվեցին վերջինիս նախաքննական ցուցմուքնները /Հ.1 գ.թ. 73-74, հ. 2 գ.թ. 123, 183-188, հ. 4 գ.թ. 176-177/, որոնք վկան պնդեց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Արա Ռուբիկի Խարազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների խնդրանքով, 2011 թվականի ապրիլ ամսին, մի քանի անգամ նրանց տրամադրել է իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան։ 2011 թվականի ապրիլի 26-ին, ժամը 2230-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանը խնդրել է «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան տրամադրել իրենց` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից Երևան քաղաքի իրենց վարձակալած բնակարանն ապրանքներ տեղափոխելու համար, ինքը չի մերժել։ Ապրիլի 27-ին, ժամը 0600-ի սահմաններում, իր 094-817-555 բջջային հեռախոսահամարին, 077-50-62-37 հեռախոսահամարից զանգահարել է Դավիթ Անանյանը և հայտնել, որ իրենք եղբայրների հետ գիշերը փորձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց, ինքը Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի խաչմերուկում, որտեղ Դավիթ Անանյանն, իրեն չասելով ապրիլի 27-ի գիշերն իրենց կողմից կատարած ծանր հանցագործության մասին, առաջարկել է իրեն, որ ներկայանա ոստիկանության Վանաձորի բաժին և իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ-Տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ կեղծ հաղորդում ներկայացնի ու միաժամանակ իրեն զգուշացրել են, որ ավտոմեքենան գտնվում է Արագածոտնի մարզի Ծիլքար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։ Ինքը գիտակցելով, որ իր կողմից տրամադրվող տեղեկությունը սուտ է, այնուամենայնիվ ժամը 0945-ին ներկայացել է ոստիկանության Վանաձորի բաժին, որտեղ իրենից վերցրել են հայտարարություն և նախապատրաստել են նյութեր։ Նույն օրը ոստիկանությունում իրեն հայտնի է դարձել, որ Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյաններն ապրիլի 27-ի գիշերը գողություն են կատարել Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից և իր «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, որից հետո բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ, իրենց ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաներին, որի ընթացքում վերջիններս հրազենից կրակոցներ են արձակել և նրանց պատճառել ծանր մարմնական վնասվածքներ։ Ոստիկանությունում իրեն հայտնի է, դարձել նաև, որ Անանյան եղբայրներն իր անձնական օգտագործման ավտոմեքենան 2011 թվականի ապրիլ ամսին օգտագործել են

ՀՀ տարբեր մարզերի բենզալցակայաններից գողություն կատարելու և գողոնը տեղափոխելու նպատակով։
/հ.1 գ.թ. 82-84, 218-219, հ. 2 գ.թ. 120-122, 152-157, հ. 3 գ.թ. 70-79/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Արա Խարազյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Արմեն Հովհաննեսի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2006 թվականից աշխատում է Վահե Միրզոյանի բենզալցակայանում որպես լիցքավորող։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, գիշերը, ժամը 0200-ին, հերթափոխի ժամանակ, բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ձայնային ազդանշանը գործել է։ Մի քանի րոպե անց իրեն զանգահարել է Վահե Միրզոյանը և խնդրել, որ ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Դրանից հետո ինքը տեսնելով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կայանած է սպիտակ գույնի բեռնատար ավտոմեքենա, այդ մասին հայտնել է Վահե Միրզոյանին։ Գիշերը, ժամը 0430-ի սահմաններում, Վահե Միրզոյանը` «ՎԱԶ-2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698, և Սարո Միրզոյանը` «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ գողություն է կատարվում, փորձել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ կայանած «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դիմել է փախուստի։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ 2011 թվականի մարտի 10-ին և մարտի 24-ին Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանից կատարված բենզինի և դիզելային վառելիքի գողությունը կատարել են Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի բնակիչ Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրների հետ միասին։
/հ.2 գ.թ. 9-11/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Արմեն Գրիգորյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Նարինե Գառնիկի Անանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլ 26-ին, երեկոյան, ինքն ամուսնու` Դավիթ Անանյանի և իրենց վեցամյա որդու` Սոսի, ամուսնու եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, իրենց անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից գնացել են Վանաձոր քաղաք, որտեղ իր ամուսինն Արա Խարազյանից վերցրել է նրա անձնական օգտագործման «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենան և հայտնել նրան, որ ցանկանում են Վարդաբլուր գյուղից ապրանքներ տեղափոխել իրենց կողմից վարձակալած` Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքի թիվ 10 բնակարան։ Երբ հասել են իրենց բնակարան, ինքը հոգնած լինելով` երեխայի հետ պառկել են քնելու։ Առավոտյան, ժամը 0600-ի սահմաններում բնակարան է եկել ամուսնու եղբայրը` Ռուսլան Անանյանը, որն իր այն հարցմանը, թե որտեղ է Դավիթը, պատասխանել է, որ նա իր ընկերների հետ է։ Նույն օրը, ժամը 1100-ի սահմաններում, իրենց բնակարան են եկել ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցները, որոնք բնակարանում կատարել են խուզարկություն։ Ապրիլի 27-ին, ժամը 1320-ին իր 094-51-61-36 բջջային հեռախոսին զանգահարել է ամուսինը` Դավիթ Անանյանը և տեղեկացրել է, որ գիշերը փորձանքի մեջ է ընկել իր եղբայրների հետ, զգուշացրել է, որ ինքը չանհանգստանա, քանի որ որոշ ժամանակ անց ամեն ինչ կհարթվի և ինքը տուն կգա։ Նույն օրն իրեն հրավիրել են Ոստիկանության
-6-
Նաիրիի բաժին, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ իր ամուսինը` Դավիթն, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից։
/հ.1 գ.թ. 68-71 հ. 2 գ.թ. 124-126 հ. 4 գ.թ. 140-142/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Նարինե Անանյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Գառնիկ Ռաֆիկի Պապոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, առավոտյան իրեն զանգահարել է իր աղջիկը` Նարինե Անանյանը և տեղեկացրել, որ ոստիկանության աշխատակիցները խուզարկություն են կատարում իրենց վարձակալած բնակարանում։ Ինքն իմանալով այդ մասին, գնացել է Նարինեի տուն։ Նույն օրը, ժամը 1407-ին իր կողմից օգտագործվող 091-50-65-37 բջջային հեռախոսահամարներին 094-50-65-37 հեռախոսահամարից զանգահարել է իր փեսան` Դավիթ Անանյանը և տեղեկացրել, որ 2011 թվականի ապրիլի 27-ի գիշերն ինքն իր երկու եղբայրների հետ փորձանքի մեջ են ընկել, խնդրել է, որ ուշադրություն դարձնի իր ընտանիքին։ Իր հարցմանը, թե ինչ է պատահել, Դավիթը պատասխանել է, որ հեռախոսով ոչինչ չի կարող ասել ու անջատել է հեռախոսը։ Բնակարանում կատարված խուզարկությունից հետո, Նարինեի հետ գնացել են ոստիկանության Նաիրիի բաժին, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ ապրիլի 27-ի գիշերն իր փեսան` Դավիթն, իր եղբայրներ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից։
/հ.4 գ.թ. 210-211/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Գառնիկ Պապոյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկաներ Ալիկ Լևոնի Այվազյանի և Էդգար Հրաչիկի Վարդանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքով այն մասին, որ մտերին հարաբերությունների մեջ է եղել համագյուղացի Ռուսլան Անանյանի հետ։ 2011 թվականի ապրիլի վերջերին, համագյուղացիներից տեղեկացել են, որ Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ գողություն են կատարել, որի ընթացքում հետապնդել են նրանց և այդ ժամանակ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից արձակած կրակոցներից հետապնդողներից մեկը ստացել է ծանր մարմնական վնասվածք, իսկ մյուսը մահացել է։
/հ. 4 գ.թ. 214-215, 217-218/
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկաներ Ալիկ Լևոնի Այվազյանը և Էդգար Հրաչիկի Վարդանյանը պնդեցին իրենց նախաքննական ցուցմունքները։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքը և նրա մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցագործության կատարման մեջ հիմնավորվել է նաև.
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 11-1433 եզրակացությամբ, համաձայն որի, փորձաքննության տրամադրված թվով 244 հատ 20լ. տարողության պոլիմերային տարաներում առկա են ընդհանուր ծավալով 946 լիտր դիզելային վառելանյութ, 3266 լիտր եվրոդիզելային վառելանյութ, 8 լիտր ավտոյուղ, 87 լիտր ջուր։ Դիզվառելիքի և մեքենայի շարժիչի յուղի մեծածախ շուկայական արժեքները 2011 թվականի ապրիլի 17-ի դրությամբ


կազմում են` մեքենայի շարժիչի յուղը` 8 լիտրը-6000 ՀՀ դրամ, դիզելային վառելիքի` 946 լիտրը -387.860 դրամ, եվրոդիզելային վառելիքի` 3266 լիտրը- 1.404380 դրամ։
/ Գ.Թ. 100-117/
Տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի և հարակից տարածքի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի, բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված բենզատարաների կափարիչները եղել են քանդված վիճակում։ Զննությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են 25 հատ պլաստմասե դատարկ տարաներ, պոլիէթիլենային պարկ, որի մեջ եղել են ինքնաշեն սարք, որին ամրացված է եղել 35 մետր ռետինե և պլաստմասե խողովակներ, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոց, երեք բանալի, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու տափօղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 72 հատ 5.5 սմ տարամաչափի ռետինե շրջանակ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ։
/Հ. 1 գ.թ. 35-38/
Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում և Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող, «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանների զննության արձանագրություններով, համաձայն որոնց նշված բենզալցակայանների պահեստային մասի տարաներից 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են եվրոդիզել տեսակի վառելիքի գողություններ։
/ Հ. 3 գ.թ. 8-12, 80-85, 185-189/
Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Ռուսլան Անանյանին պատկանող տանը և կից շինությունում, անասնագոմում կատարված խուզարկության արձանագրություններով, համաձայն որի խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել և առգրավվել են 258 հատ տարբեր գույների 20 լիտր տարողության պլաստմասե տարաներ, որոնցից 244 տարաներում եղել են հեղուկ նյութեր, իսկ 14 տարաները եղել են դատարկ։
/ Հ. 1 գ.թ. 50-52/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ, «Միցուբիշի Պաջերո-ԻՕ» 13 ՍՕ 698 հ/հ, «Վազ-2107» մակնիշի 12 ՕՍ 33 հ/հ և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենաների զննության արձանագրություններով։
/Հ. 1 գ.թ. 175/
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված, ապացույց հանդիսացող «Ղ. Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից տրամադրված Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների միջև 2011 թվականի ապրիլի 1-ից մինչև 27-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսլան Անանյանի` 077-46-12-99, Գևորգ Անանյանի` 093-13-13-94, Դավիթ Անանյանի 077-50-62-37 հեռախոսահամարներից կատարված ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրություններով այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 10-ին և 24-ին, 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապրիլի 16-ի գիշերը, 20-ի լույս 21-ի գիշերը, ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը նրանց միջև կայացել են բազմաթիվ հեռախոսային խոսակցություններ, որոնք, սպասարկել են Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի բարձրունքում, Արարատի մարզի Սուրենավան և Բանավան, «Զվարթնոց» օդանավակայանի և Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի բարձունքում կայանած ալեհավաքների կողմից։ Նույն զննության արձանագրությունով, համաձայն որի, Դավիթ Անանյանն իր կողմից օգտագործվող 077-50-62-37 հեռախոսահամարներից զանգահարել է Արա Խարազյանի 094-81-75-55 բջջային, իր կնոջ` Նարինե Անանյանի` 094-51-61-36 և վերջինիս հոր` Գառնիկ Պապոյանի` 091-50-65-37 բջջային հեռախոսահամարներին և նրանց մեջ կայացել է հեռախոսային խոսակցություն։
/Հ. 2 գ.թ. 41-112, 204-208/
-7-
«Ղ. Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից ստացված, Ռուսլան Անանյանի կողմից կատարված 077-46-12-99 հեռախոսահամարին ելաքյին և մուտքային հեռախոսազանգերի լազերային սկավառակի վերծանումները զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի, Ռուսլան Անանյանը 2011 թվականի մարտի 10-ին և 24-ին, գիշերային ժամերին, իր եղբայրներ` Դավիթ և Գևորգ Անանյանի հետ ունեցել է բազմաթիվ հեռախոսային խոսակցություններ, այդ խոսակցությունները սպասարկել են Երևան քաղաքի Իսակով փողոցում, «Զվարթնոց» օդանավակայանում և Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղում տեղակայված կայանների կողմից։
/Հ. 3 գ.թ. 49-71, 111-132, 232-302, հ. 4 գ.թ. 64-80/
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ, դատարանն ապացուցված է համարում արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանն, այն, որ նա, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով, 2011 թվականի մարտի 10-ից մինչև 2011 թվականի ապրիլի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից, միասնական դիտավորությամբ, գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի` 8793400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1538 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին և 4.266.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 10.520 լիտր դիզելային վառելանյութ։
Կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ` կազմակերպված խմբի անդամներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին- Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող, Վահե Միրզոյանին պատկանող, բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով, գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1450 լիտր դիզելային վառելիք և 1238 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ռուսլան Անանյանն, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2600 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Ռուսլան Մհերի Անանյանը, գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նույն «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով, 2011 թվականի ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4025 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Ռուսլան Մհերի Անանյանը, գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի ապրիլի 21-ի գիշերը ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ

ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Ռուսլան Անանյանը, 2011 թվականի ապրիլի 26-ին գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նախապես իրենց հետ վերցնելով 50 հատ 20 լիտր տարողության տարաներ, վերը նշված «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով, 2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը, գնացել են Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող, Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայան, մետաղյա ցանկապատի վրայով անցնելու միջոցով, ապօրինի մուտք են գործել բենզալցակայանի տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել են 261.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 300 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք։
Այսինքն, Ռուսլան Մհերի Անանյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և որի համար Ռուսլան Անանյանը պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանն ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ նա նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարածի համար։
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Հանցանքը կազմակերպված խմբի կազմում կատարելու հանգամանքը, դատարանը չի դիտում որպես ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, նկատի ունենալով, որ այդպիսին Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի «Հատուկ մասի» համապատասխան հոդվածով` 177 հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, հետևաբար և դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, համաձայն Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Ռուսլան Մհերի Անանյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը, բնութագրող տվյալները, այն, որ Ռ. Անանյանը հանդիսանում է հանցագործության կատարման նախաձեռնող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիան նախատեսում է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, գույքի բռնագրավմամբ, նկատի ունենալով, որ այդպիսին` համաձայն Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 1-ին մասի, կարող է ապահովել պատժի նպատակները, նման պատիժ նշանակելով հնարավոր է հասնել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները։
-8-
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն չափը, նկատի ունենալով, որ նվազ խիստ պատիժ չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Քրեական գործի դատական քննությամբ գործով տուժող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության կողմից դատարան է ներկայացվել քաղաքացիական հայց` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման պահանջի մասին։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել ամբողջությամբ։ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության, պետք է բռնագանձել 3.561.980 Հայաստանի Հանրապետության դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
Քրեական գործի դատական քննությամբ տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արթուր Գրիգորյանի կողմից դատարան է ներկայացվել քաղաքացիական հայց` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման պահանջի մասին։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ հարուցված քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել մասնակի։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից Հայաստանի Հանրապետության Ոստիկանության Նաիրիի բաժնին պատասխանատու պահպանությանը հանձնված 3.266 լիտր «Եվրոդիզել» մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև 946 լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող Վ. Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, պետք է հանձնել վերջինիս` ի տնօրինումն։
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի պետք է բռնագանձել 360.000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում։
Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է` ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, պետք է թողնել առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա. Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջով դիմելու դատարան։
Դատարանը քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Հայաստանի Հանրապետության Ոստիկանության Քննչական գլխավոր վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող առարկաների` հեղուկի ներծծման և արտամղման ինքնաշեն սարքի, 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, երեք բանալիների,մեկ հարթաշուրթի, մեկ պտուտակահանի, յոթ մանեկների, երեք աղյուսի, երկու տափօղակի, երեք պլաստմասայե կափարիչների, յոթանասուներկու հատ 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստմասե խողովակների, ինչպես նաև` Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի թիվ 47 շենքի թիվ 50 բնակարանի բնակիչ Լևոն Անդրեասի Դումանյանին պատկանող «ՎԱԶ 21214» 14 ՍՕ 834 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, Հայաստանի Հանրապետության

Ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնին պատասխանատու պահպանության հանձնված «ՎԱԶ 21213» 11 օօ 459 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, «Միցուբիշի Պաջերո- ԻՕ» 13 ՍՕ 689 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, «Ֆորդ Տրանզիտ» 24 ՕՍ 092 պետահամարանիշի ավտոմեքենայի, երկու պարկուճի, չորս գնդակի, սվին դանակի, 11 օօ 459 պետական համարանիշի տնօրինման հարցը պետք է լուծել սույն քրեական գործի անջատված մասով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների վերաբերյալ վերջնական դատական ակտով։
Անդրադառնալով արգելադրված գույքի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Ռուսլան Մհերի Անանյանին պատկանող Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող գույքի վրա դրված արգելանքը պետք է պահպանել մինչև հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման հարցի լուծումը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության, պետք է բռնագանձել 316.020 Հայաստանի Հանրապետության դրամ, որպես կատարված փորձաքննությունների արժեք։
Դատարանն անդրադառնալով Ռուսլան Մհերի Անանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցը` «Կալանավորումը», պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-365 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և այդ հոդվածի սանկցիայով նրան դատապարտել ազատազրկման 8 (ութ) տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափից։
Ռուսլան Մհերի Անանյանն իր նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու է Հայաստանի Հանրապետության Արդարադատության նախարարության Քրեակատարողական վարչության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկությունում։
Ռուսլան Մհերի Անանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից` 2011 թվականի ապրիլի 28-ից։
Ռուսլան Մհերի Անանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` «Կալանավորումը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով տուժող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցը բավարարել ամբողջությամբ։
Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ <Միկա Քորփորեյշն> ՓԲ ընկերության, բռնագանձել 3.561.980 /երեք միլիոն հինգ հարյուր վաթսունմեկ հազար ինը հարյուր ութսուն/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
-9-
Վահե Սուրենի Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արթուր Գրիգորյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից Հայաստանի Հանրապետության Ոստիկանության Նաիրիի բաժնին պատասխանատու պահպանության հանձնված 3.266 /երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց/ լիտր եվրոդիզել մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև 946 /ինը հարյուր քառասունվեց/ լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող
Վ.Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, հանձնել վերջինիս` ի տնօրինումն։
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 360.000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում։
Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է` ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, թողնել առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա. Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջով դիմելու դատարան։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Հայաստանի Հանրապետության Ոստիկանության Քննչական գլխավոր վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող առարկաների` հեղուկի ներծծման և արտամղման ինքնաշեն սարքի, 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, երեք բանալիների,մեկ հարթաշուրթի, մեկ պտուտակահանի, յոթ մանեկների, երեք աղյուսի, երկու տափօղակի, երեք պլաստմասայե կափարիչների, յոթանասուներկու հատ 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստմասե խողովակների, ինչպես նաև` Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի թիվ 47 շենքի թիվ 50 բնակարանի բնակիչ Լևոն Անդրեասի Դումանյանին պատկանող «ՎԱԶ 21214» 14 ՍՕ 834 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, Հայաստանի Հանրապետության Ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնին պատասխանատու պահպանության հանձնված «ՎԱԶ 21213» 11 օօ 459 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, «Միցուբիշի Պաջերո- ԻՕ» 13 ՍՕ 689 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, «Ֆորդ Տրանզիտ» 24 ՕՍ 092 պետահամարանիշի ավտոմեքենայի, երկու պարկուճի, չորս գնդակի, սվին դանակի, 11 օօ 459 պետական համարանիշի տնօրինման հարցը լուծել սույն քրեական գործի անջատված մասով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների վերաբերյալ վերջնական դատական ակտով։
Ռուսլան Մհերի Անանյանին պատկանող Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող գույքի վրա դրված արգելանքը պահպանել մինչև հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման հարցի լուծումը։
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության բռնագանձել 316.020 /երեք հարյուր տասնվեց հազար զերո քսան/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ, որպես կատարված փորձաքննությունների արժեք։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության Վերաքննիչ Քրեական դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ. ԽԱԼԱԹՅԱՆ

Գործ հ. ԵԿԴ/0200/01/11


Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

05 փետրվարի 2013թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Վ.ՄԻՐԶՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴ` Ա.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԵՎ ՏՈՒԺՈՂԻ
ԻՐԱՎԱՀԱՆՋՈՐԴԻ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ`<ՄԻԿԱ ՔՈՐՓՈՐԵՅՇՆ>
ՓԲԸ-Ի ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉՆԵՐ` Վ.ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ
Կ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Հ.Արսենյանի, տուժող “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ի տնօրեն Է.Ասիրյանի և տուժողի ու տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ` Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ռուսլան Մհերի Անանյանի`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները

Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի բնակիչ Ռուսլան Մհերի Անանյանն իր եղբայրների` Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով, 2011 թվականի սկզբներին, ստեղծել են կայուն կազմակերպված խումբ։ 2011 թվականի մարտի 10-ից մինչև 2011 թվականի ապրիլի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի` 8.793.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1.538 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին և 4.266.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 10.520 լիտր դիզելային վառելանյութ։
Նրանց հանցավոր գործողությունները դրսևորվել են հետևյալում`
Կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող, գործով տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի, 11 ՕՕ 459 պ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 պ/հ ավտոմեքենայով, գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։ Դրանից հետո, Ռուսլան Անանյանը, գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նույն «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 պ/հ ավտոմեքենայով, 2011 թվականի ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։ Մեկ օր անց, ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը, Ռուսլան Անանյանը, գողություն կատարելու համար, իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Կազմակերպված խմբի անդամ Ռուսլան Անանյանը, խմբի մյուս անդամների` իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություններ կատարելու նպատակով, 2011 թվականի ապրիլի 26-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, որոշել են գնալ Երևան քաղաք։ Իրենց հանցավոր նպատակներն իրականացնելու համար, նրանք Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող իրենց տանից նախապես վերցրել են պոլիէթիլենային պարկ, որում եղել են հեղուկի ներծծման և արտամղման համար նախատեսված ինքնաշեն սարք, որին միացված է եղել 35մ երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակ, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոց, երեք բանալիներ, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու
տափօղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 72 հատ 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե շրջանակ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ, դրանք տեղավորել են Դավիթ
Անանյանի կողմից 2010 թվականի վերջերին գնած /քննությամբ չպարզված հանգամանքներում գործով չպարզված անձից ձեռք բերած/ «Վազ-21214» մակնիշի, 14 ՍՕ 834 պ/հ ավտոմեքենայի բեռնախցիկում։ Այնուհետև, ավտոմեքենայի վրա ամրացրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ-21213» մակնիշի ավտոմեքենայի 11 ՕՕ 459 համարանիշը և Դավիթ Անանյանի կնոջ, գործով վկա Նարինե Անանյանի, նրանց վեցամյա որդու` Սոսի հետ, մեկնել են Վանաձոր քաղաք։ Ժամը 22:30-ի սահմաններում Վանաձոր քաղաքի Մոսկովյան փողոցի 60 շենքի 42 բնակարանի բնակիչ, գործով վկա Արա Ռուբիկի Խարազյանից վերցրել են նրա անձնական օգտագործման «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի բեռնատար ավոտմեքենան, հայտնելով նրան, թե իբր ցանկանում են Վարդաբլուր գյուղից ապրանքներ տեղափոխել իրենց կողմից վարձակալած` Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքի թիվ 10 բնակարան։ Սակայն, ավտոմեքենան Արա Խարազյանից վերցնելուց հետո, Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները Վարդաբլուր գյուղից ապրանքներ չեն տեղափոխել, այլ Վանաձոր քաղաքից մեկնել են Երևան` իրենց վարձակալած բնակարան։ Գիշերը, ժամը 24:00-ի սահմաններում, ընթրելու ժամանակ Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ, խմբի անդամներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջարկել է գնալ Արմավիրի մարզի Մուսալեռ գյուղի ճամփեզրին գտնվող բենզալցակայան և այնտեղից կատարել բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն, քանի որ նախկինում նրանք այդտեղից կատարել են գողություններ և տեղանքն իրենց ծանոթ ու մատչելի է եղել։
2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը, ժամը 02:00-ի սահմաններում, Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները, «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայով, եկել են Էջմիածին-Փարաքար ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող, Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի բնակիչ Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայան, որտեղ դատարկ տարաները և հանցագործության գործիք հանդիսացող մյուս պարագաները բեռնաթափել են բենզալցակայանի հետևի մասում։ «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան նկատելի չլինելու պատճառով, Գևորգ Անանյանն ավտոմեքենան վարել է Փարաքար գյուղի գինու գործարանի ուղղությամբ և կայանել գործարանի մոտ, իսկ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանները մուտք են գործել բենզալցակայանի տարածք։ Դավիթ Անանյանը մտել է պահեստային մաս, որտեղ իր մոտ եղած տեխնիկական գործիքների գործադրմամբ բացել է բենզինի և դիզելային վառելիքի տարաների կափարիչները, որից հետո ինքնաշեն սարքին միացված ռետինե խողովակի վերջնամասը հաջորդաբար գցել է բենզինի, այնուհետև դիզելային վառելիքի տարաները, իսկ Ռուսլան Անանյանը ներծծող սարքով վառելանյութը լցրել է պլաստմասե տարաները։ Ժամը 02:30-ի սահմաններում, բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել տուժող Վահե Միրզոյանի 094-90-04-90 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին Վահե Միրզոյանն անմիջապես տեղեկացրել է բենզալցակայանի աշխատակից, վկա Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել նրան, որ ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Արմեն Գրիգորյանը, նկատելով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կանգնած է սպիտակ գույնի բեռնատար ավտոմեքենա, այդ մասին հայտնել է Վահե Միրզոյանին։ Վերջինս համոզվելով, որ գողություն է կատարվում բենզալցակայանի պահեստային մասից, այդ մասին հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ, տուժող Գագիկ Միրզոյանին և վկա Սարո Միրզոյանին։ Դրանից հետո, Վահե
Միրզոյանը` «ՎԱԶ-2107» մակնիշի, 12 ՕՍ 334 պետհամարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 և Սարո Միրզոյանը` «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես մոտեցել են բենզալցակայանին։ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանները մինչև ժամը 04:00-ի սահմանները 25 հատ 20 լիտր տարողության պլաստմասե տարաներում լցրել են խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողության 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որից հետո հեռախոսով զանգահարել են գինու գործարանի մոտ ավտոմեքենայով իրենց սպասող եղբորը` Գևորգ Անանյանին, որը ավտոմեքենան մոտեցրել է պահեստային մասին, մնացել ղեկի մոտ, ավտոմեքենայի շարժիչը թողել է միացրած, իսկ Ռուսլան և Դավիթ Անանյաններն այդ ընթացքում տարաներով լի բենզինը և դիզելային վառելիքը բեռնել են «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկում։ Գողացված վառելիքն ավտոմեքենան բեռնելու ժամանակ, Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյաններն իրենց կողմից վարած ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային, ցանկացել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն և Դավիթ Անանյանն ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։
Դրանից հետո, Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյաններն իրենց կողմից վարած ավտոմեքենաներով հետապնդել են «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Հետապնդելու ժամանակ, ժամը 04:30-ից 05:00-ի սահմաններում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի Պռոշյան գյուղի սկզբնամասում, «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ և Գևորգ Անանյանները «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից, ընթացքի ժամանակ, իրենց մոտ ապօրինի պահվող հրազենից կրակել են իրենց հետապնդողներ Վահե և Գագիկ Միրզոյանների վրա և վերջիններիս պատճառել են մարմնական վնասվածքներ։ Մի քանի րոպե անց, Սարո Միրզոյանը եղբայրներից տեղեկանալով, որ հանցագործները զինված են, և նրանց արձակած կրակոցներից եղբայրները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, դադարեցրել է հետապնդումը, մոտեցել եղբայրներին և անմիջապես զանգահարել շտապօգնություն։ Գ. Միրզոյանին և Վ.Միրզոյանին տեղափոխել են Երևանի «Արմենիա» ՀԲԿ` բուժօգնություն ցուցաբերելու, որտեղ 2011 թվականի ապրիլի 28-ին Գագիկ Միրզոյանը մահացել է։
Դեպքից հետո, Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն ուղևորվել են Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաք, ժամը 06:30-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն իր կողմից օգտագործվող /077/ 50-62-37 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Արա Խարազյանի /094/ 81-75-55 բջջային հեռախոսահամարին և հայտնել է նրան, որ փորձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց Դավիթ և Գևորգ Անանյանները Արա Խարազյանի հետ հանդիպել են Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի խաչմերուկում։ Հանդիպման ժամանակ, Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանին չասելով ապրիլի 27-ի գիշերն իրենց կողմից կատարած ծանր հանցագործության մասին, դրդել է նրան, որ նա գնա ոստիկանության Վանաձորի բաժին և իր ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ ներկայացնի կեղծ հաղորդում։ Միաժամանակ, Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանին զգուշացրել է, որ իր ավտոմեքենան թողել են Արագածոտնի մարզի Ծիլքար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։
Արա Խարազյանը նույն օրն առավոտյան ոստիկանության Վանաձորի բաժնում տվել է սուտ մատնություն` հայտնելով, թե իբր անհայտ անձը փախցրել է իր ավտոմեքենան։
Դեպքից հետո, Ռուսլան Անանյանը քննությամբ չպարզված «Տաքսի» ավտոմեքենայով Արմավիրի մարզի Մուսալեռ գյուղից գնացել է իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից վարձակալած Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքի թիվ 10 բնակարան, որտեղ հայտնաբերվել է և բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Քրեական գործի քննությամբ պարզվել է, որ Արա Խարազյանի կատարած արարքում առկա է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի հատկանիշներ, նրա նկատմամբ որոշում է կայացվել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ ԱԺ կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետը։
2011 թվականի ապրիլի 28-ին Ռուսլան Անանյանը ձերբակալվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Ռուսլան Անանյանին 2011 թվականի ապրիլի 30-ին մեղադրանք է առաջադրվել Հայաստան Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և խափանման միջոց ընտրվել է «Կալանավորում»։
2011 թվականի ապրիլի 30-ին որոշումներ են կայացվել Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու, նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց «Կալանավորում» կիրառելու և հետախուզում հայտարարելու մասին։
2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Ռուսլան Անանյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Նկատի ունենալով, որ Դավիթ և Գևորգ Անանյանները շարունակում են թաքնվել քննությունից և նրանց գտնվելու վայրը հայտնի չէ, իսկ թիվ 46104111 քրեական գործից Ռուսլան Անանյանի վերաբերյալ մասի անջատումը չի կարող անդրադառնալ քրեական գործի քննության լրիվության և օբյեկտիվության վրա, 2011 թվականի հոկտեմբերի 3-ին թիվ 46104111 քրեական գործից Ռուսլան Անանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է, քրեական գործին շնորհվել է 46104111/1 համարը և գործի քննությունը կատարվել է առանձին վարույթում։
Արմավիրի մարզի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճռով` ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափից:
Ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատիժը պետք է կրի համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի կրման սկզբը հաշվվել է փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2011թ. ապրիլի 28-ից:
Քրեական գործով տուժող “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ:
Որոշվել է ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության բռնագանձել 3.561.980/երեք միլիոն հինգ հարյուր վաթսունմեկ հազար ինը հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում:
Վահե Սուրենի Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արթուր Գրիգորյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակի:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պատասխանատու պահպանության հանձնված` 3.266/երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց/ լիտր եվրոդիզել մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև 946/ինը հարյուր քառասունվեց/ լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող Վ. Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, հանձնվել է վերջինիս տնօրինման:
Վճռվել է նաև ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 360.000/երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում:
Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է`ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, թողնվել է առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխատուցման պահանջով դիմել դատարան:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող առարկաների` հեղուկի ներծծման և արտամղման ինքնաշեն սարքի, 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, երեք բանալիների, մեկ հարթաշուրթի, մեկ պտուտակահանի, յոթ մանեկենների, երեք աղյուսի, երկու տափօղակի, երեք պլաստմասե կափարիչների, յոթանասուներկու հատ 5.5սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստամսե խողովակների, ինչպես նաև Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի թիվ 47 շենքի թիվ 50 բնակարանի բնակիչ Լևոն Անդրեասի Դումանյանին պատկանող “ՎԱԶ 21214” 14 ՍՕ 894 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնին պատասխանատու պահպանության հանձնված “ՎԱԶ 21213” 11 ՕՕ 459 պատհամարանիշի ավտոմեքենայի, “Միցուբիշի Պաջեռո-ԻՕ” 13 ՍՕ 689 պետհմարանիշի ավտոմեքենայի, “Ֆորդ Տրանզիտ” 24 ՊՍ 092 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի. երկու պարկուճի, չորս գնդակի, սվին դանակի. 11 ՕՕ 459 պետական համարանիշի տնօրինման հարցը լուծել սույն քրեական գործի անջատված մասով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների վերաբերյալ վերջնական դատական ակտով:
Ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի “Փորձաքննությունների ազգային բյուրո” պետական ոչ առևտրային կազմակերպության բռնագանձել 316.020/երեք հարյուր տասնվեց հազար քսան/ ՀՀ դրամ, որպես կատարված փորձաքննությունների արժեք:
Հիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Հ. Արսենյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև գործով տուժող “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրեն Է.Ասիրյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2012թ. նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
Քրեական գործով տուժողի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ փաստաբան Արթուր Գրիգորյանը միջնորդություն է հարուցել Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճիռը բողոքարկելու դատվարական ժամկետը վերականգնելու մասին:
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանն իր 2012թ. նոյեմբերի 07-ի որոշմամբ փաստաբան Ա.Գրիգորյանի վերը նշված միջնորդությունը մերժել է:
Դատարանի հիշյալ որոշման դեմ փաստաբան Ա.Գրիգորյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն վերացնել և վերականգնել ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկատմամբ նույն դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճիռն իր կողմից բողոքարկելու դատավարական ժամկետները:
Փաստաբան Ա.Գրիգորյանի կողմից վերաքննիչ բողոք է բերվել նաև Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճռի դեմ:
Վերաքնննիչ դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 05-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
Տուժողի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ փաստաբան Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. նոյեմբերի 07-ի որոշումը վերացվել է և վերականգնվել է փաստաբան Ա.Գրիգորյանի կողմից Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճռի բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը:
Տուժողի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ փաստաբան Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճռի դեմ ընդունվել է վարույթ և որոշվել է այն քննության առնել սույն գործով ներկայացված մյուս վերաքննիչ բողոքների հետ համատեղ:
Վերաքննիչ բողոքների առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:

3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
1.Բողոք բերած անձ, ամբաստանյալի շահերի պաշտպան, փաստաբան Հ. Արսենյանը գտնում է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ կայացված մեղադրական դատական ակտը կայացվել է նյութական դատավարական նորմերի խախտւմներով, ինչը հանգեցրել է վերաքննիչ բողոք բերելուն և այն ամբողջությամբ բեկանելու պահանջով` նշելով հետևյալը:
Այսպես՝ դատարաևը դատավճռում նշել է որպես հաստատված հանգամանք՝ "Քրեական գործի դատական քննությամբ ամբաստանյաւ Ռուպան Մհերի Անանյանը դատարանին հայտնեց, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, նպատակ չեն ունեցել խմբով հափշտակություն կատարելու, չի եղել միասնական նպատակով հափշտակություն։ Ամբաստանյալ Ռուպան Մհերի Անանյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, որի պայմաններում հրապարկվեցին վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները /Հ. 1 գ.թ. 115-123, 161-164, հ. 4 գ.թ. 21-22, հ. 5 գ.թ. 78-79/դատական նիստի արձանագրություն/։Դատարանի համոզմամբ, ամբաստանյալ Ռուպան Մհերի Անանյանն իր նման դիրքորոշմամբ, նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և անխուսափելի պատժից։ Ռուպան Անանյանի կողմից ներկայացված փաստարկները հերքվել են, իսկ կատարած արարքում նրա մեղավորությունը հիմնավորվել է":
Նշել է, որ դատարանն ակնհայտորեն խեղաթյուրել է իրակաև փաստերը, այնքանով որքանով, որ Ռ. Անանյանր իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչել ոչ թե կատարած գողությունների, փասաական տվյալների հրաժարման պատճառով, այլ, որ իր կողմից կատարած արարքների քրեաիրավական որակումր ճիշտ չի գնահատվել, և հայտնել է, որ իր կողմից կատարած արարքր համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն է՝ իսկապես ինքր գողությունները կատարել է իր եղբայրների հետ միասին, սակայն խումբը չպետք է դիտել որպես կազմակերպված, քանի որ խմբի անդամների միջև դերաբաշխում, կոնկրետ պարտականությունների ստանձնում չի եղել։ Բացի այդ, իր կողմից կատարված արաքը որակվել է որպես շարունակական հանցագործություն՝ կատարված գողությունների արժեքը արհեստականորեն գումարելով միմյանց որակվել է որպես առանձնապես խոշոր չափերի, այն դեպքում, երբ գողությունները կատարվել են երկու ամսվա ընթացքում, տարբեր ավտոմեքենաներով, տարբեր մարզերի տարածքներում եղած տարբեր օբյեկտներից։
Նկատի ունենալով, որ այդ հանգամանքները, պատճառաբանությունները Ռ. Անանյանը հայտնել է նաև նախաքննության ընթացքում, իսկ պաշտպանական կողմը ներկայացրել է միջնորդություններ վարույթն իրականացնող մարմնին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու վերաբերյալ, այդ իսկ պատճառով դատարանում Անանյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց և հրապարակվել են Ռ. Անանյանի կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները։ Զարմանալիորեն, դատարանը "համոզվել է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանն իր նման դիրքորոշմամբ նպատակ է հետապնդել խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և անխուսափելի պատժից”։ Եզրահանգումը մեկն է, որ դատարանը արհամարհել է քրեական դատավարության և սահամանադրության ամրագրված քրեադատավարական այն իրավունքը, որի համաձայն ամբաստանյալի ցուցմունք չտալու իրավունքը և դրա իրացումը չի կարող մեկնաբանվել նրա դեմ։ Դատարանն արդեն ի սկզբանե կանխակալ կարծիք է հայտնել, նշելով որ նա նպատակ է հետապնդել խուսափել քրեական հետապնդումից և անխուսափելի պատժից։ Իսկ դատավճռում հետագայում նշել է նաև, որ Ռ. Անանյանր զղջում է կատարված արարքի համար։ Հենց այս փաստը ցույց է տալիս դատարանի կանխակալ վերաբերմունքը և մեղադրական հակվածությունը ընդդեմ Ռ.Անանյանի։ Դատարանը "մոռացել է", որ Ռ.Անանյանը որպես կասկածյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքները և ամբողջությամբ ներկայացրել իր մասնակցությամբ իր եղբայրների հեա կատարված գողությունների բոլոր դեպքերը։ Այդ ցուցմունքների հիման վրա է, որ նախաքննական մարմինը հետագա քննության րնթացքում Ռ. Անանյանի ցուցմունքների օբյեկաիվությունը ստուգելու արդյունքում ձեռք է բերել նոր ապացույցներ։ Այս պայմաններում չհրաժարվելով իր աված ցուցմունքներից Ռ.Անանյանը երբեք չի հրաժարվել այդ ցուցմունքներից, դաաարանը ինչպես կարող էր գալ այնպիսի եզրահանգման, թե Անանյանը նպատակ է հեաապնդում խուսափել "քրեական պաաասխանաավությունից և անխուսափելի պատժից”։
Բացի այդ, դատարանը հաստատված փաստական հանգամանք ընդունելով վկա Արա Խարազյանի ցուցմունքը, որ 2011թ. ապրիլ ամսին մի քանի անգամ Դավիթ Անանյանի խնդրանքով տրամադրել է վերջինիս իր անձնական օգտագործման “Ֆորդ Տրանզիտ” մակնիշի ավտոմեքենան, այդպես էլ րնդունել է նաև տուժող Միրզոյանի այն պնդումը, որ իր լիցքավորման կայանից նախկինում երկու անգամ գողություն է կատարվել և հափշտակել են մի դեպքում 1450 դիզելային վառելիք, մի դեպքում Էլ 1238 "պրեմիում" տեսակի բենզին, հայտնելով, որ այդ գողությունները տեղի են ունեցել 2011թ. մարտի 10-ից 24-ը ընկած ժամանակահատվածում։ Պաշտպանական կողմը իրավացիորեն պահանջել է, որպեսզի հստակեցում մտցվի տուժող կողմի պահանջի չափի վերաբերյալ, քանի որ դատարանն իր կայացրած դատական ակտի առաջին էջում հղում կատարելով մեղադրական եզրակցությանը, նշել է, որ այդ գողությունները կատարվել են Աննանյաններին պատկանող Նիվա մակնիշի ավտոմեքենայով։ Այս պայմաններում ինչպես էր հնարավոր, որ Նիվա մակնիշի ավտոմեքենայով հափշտակվեր այն քանակությամբ վառելիք, որը մատնանշվել է տուժողի կողմից։ Իրավական վերլուծությունների գլխում, դատարանն ընդունել է, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ը ընկած ժամանակահատվածում իսկապես Նիվա մակնիշի ավտոմեքենայով են երկու անգամ շուրջ 3 տոննա վառելանյութ հափշտակել, որը անհնարին է թե քանակի, թե ծավալի առումով։ Դրա փոխարեն, դատարանն իր սուբյեկտիվ գնահատակններով և վերաբերմունքով ավելի առաջ է գնացել և քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և առգրավված "Միկա Քորփորեյշն" ՓԲ ընկերությանը պատկանող և այդ ընկերությունից հափշտակված "եվրոդիզել" մակնշմամբ վառելանյութը 3266 լիտր չափով հանձնվել է տուժող Վ.Միրզոյանին՝ որպես պատճառված վնասի նյութական հատուցում, իսկ "Միկա Քորփորեյշն" ՓԲ ընկերության օգտին որոշել է բռնագանձում տարածել։
Մասնավորապես, դատարանը դուրս գալով մեղադրանքի ծավալից, դատավճռի հիմքում դրել է այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք որևէ կապ չունեն Ռ.Անանյանին մեղսագրվող արարքների հետ՝ տուժողներ Վահե Միրզոյանի, տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ցուցմունքների այն մասերը, որոնք չեն վերաբերվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով նախատեսված արարքներին։
Դատարանը հաստատված է համարել, որ Ռ. Անանյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ Ռ. Անանյանի գործողություններում առկա են ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ։ Այնքանով որքանով, որ 2011թ. մայիսի 25-ին ՀՀ Աժ կողմից ընդունվել է օրենք "Քրեական օրենսգրքում փափոխության մասին", մասնավորապես 21-րդ հոդվածը ուժը կորցրած է ճանաչվել, ինչը վերաբերվում էր հանցագործության կրկնակիության ինստիտուտին, փաստորեն կրկնակի անգամ կատարված գողություններին արհեստականորեն տրվել է շարունակական գնահատական և որի արդյունքում Ռ. Անանյանի արաքը որակվել է որպես առանձնապես խոշոր չափերի գողություն։ Ինչ վերաբերվում է հանցավոր խմբին որակելը որպես կազմակերպված խմբի, ապա այն ևս հիմնազուրկ է, այնքանով որքանով, որ Անանյան եղբայրների միջև դերաբաշխում չի եղել, նրանց միջև կոնկրետ պարտականությունների ստանձնում չի կատարվել և գործողությունները կատարել են իրավիճակային պայմաններից ելնելով։
Բացի այդ, դատարանն իր նախաձեռնությամբ, հաշվի չառնելով քրեական գործում եղած ապացույցները, դատաքննությամբ ձեռք բերված հիմքերը, արհամարհելով մեղքի անհատականացման սկզբունքը, խիստ սուբյեկտիվիզմ է հանդես բերել և Ռ.Անանյանին որակել է որպես հանցագործության կատարման նախաձեռնող, այն դեպքում, երբ այդպիսին բնութագրելու ոչ մի փաստական տվյալ քրեական գործում գոյություն չունի։ Մի կողմից դատարնը գտել է, որ ամբաստանյալ Ռ.Անանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան և որպես պատասխանատվություն է դիտել այն, որ Ռ.Անանյանը նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարվածի համար ձևականորեն վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, այնուամենայնիվ գտել է, որ ամբաստանյալ Ռ.Անանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն չափը, նկատի ունենալով, որ նվազ խիստ պատիժը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Այնինչ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 40-րդ, 41-րդ ն 45-րդ գլուխներով նախատեսված դրույթները խախտելու արդյունքում դատարանը կայացրել է անարդարացի դատավճիռ, ինչը հիմք է հանդիսացել դատական ակտը բողոքարկելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածը /Արդարության սկզբունքը/ սահմանում է՝
1. հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝համապաաասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ն բավարար լինեն նրան ուղղելու ն նոր հանցազործություններր կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
"Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նան կանխել հանցագործությունները”։
Նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի /Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները/ համաձայն՝
1. հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի 2ատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը ն չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով ն բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը ն պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Բողոք բերած անձը նշել է, որ տվյալ դեպքում դատական ակտում Ռ. Անանյանի անձի վերաբերյալ միայն մեղմացնող հանգամանքներ են՝ նախկինում արատավորված չի եղել, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, զղջացել է կատարածի համար, աջակցել է նախաքննական մարմնին հանցագործությունը բացահայտելուն, մասնակիորեն վերականգվել է նյութական վնասը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ ն 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների լույսի ներքո վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակները վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ “(...) Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին։ (...)” (Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների թվում, Հարություն Հաբեշյանի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոս 30-ի թիվ ՎԲ– 145/07 որոշումը, Վաչիկ Մնացականյանի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի մայիսի 23-ի թիվ ՎԲ-25/08 որոշումը և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք այլ որոշումներ):
Միևնույն ժամանակ բողոքաբերը նշել է, որ դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվող մեղմացնող հանգամանքների չափանիշների վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ “(...) Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է (...) անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նան մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում։ Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունր բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող
հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների։ Դրանք են.
ա) հանգամանքր պետք է իրական լինի, այսինքն գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը,
բ) այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը (...)» (Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 1-ի ՎԲ-84/07 որոշումր)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի ն չափի որոշման ժամանակ հաշվի առնվող հանգամանքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում հայտնել այն մասին, որ “Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նան քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանր” (Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Մասնավորապես, Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ “Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու րնդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նան հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին”:
Ըստ էության, դատարանը պատիժ նշանակելիս առաջնորդվել է արդարության, մեղքի անհատականցման, սոցիալական արդարության վերականգման եւ պատիժ նշանակելու րնդհանուր սկզբունքներով, այլ հանդես է բերել մեղադրական սուբյեկտիվ հակվածություն, կանխակալ վերաբերմունք, և դրա արդյունքում, դատավարական և նյութական խախտումներ կատարելով կայացրել է ակնհայտ անարդար դատական ակտ։
Վերոգրյալից ելնելով, բողոքի հեղինակը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճիռը տալով ճիշտ քրեաիրավական որակում Ռ. Անանյանի գործողություններին, ինչպես նաև ելնելով մեղքի անհատականացման, արդարության, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով Ռ.Անանյանի նկատմամբ նշանակի կատարած արարքին համաչափ պատիժ։
Միաժամանակ միջնորդել է վերաքննիչ դատարանին, սույն գործով վերաքննիչ բողոքի համար սահմանել վերաքննության կարգ՝ նկատի ունենալով ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացրած դատավճռում տեղ զտած, վերաքննիչ բողով ներկայացված էական խախտումները և հակասությունները։
2. Բողոքի հեղինակ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենն իր վրաքննիչ բողոքում նշել է, որ “Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի բնակիչ Ռուսլան Մհերի Անանյանն իր եղբայներ՝ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափով բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով 2011 թվականի մարտի 10-ից մինչև 2011թվականի ապրիլի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից, միասնական դիտավորությամբ գաղտնի հավւշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ 8 793 400 /ութ միլիոն յոթ հարյուր ինսուներեք հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ րնդհանուր արժողությամբ 1 538 (հազար հինգ հարյուր երեսունութ/ լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին և 4 266 725 /չորս միլիոն երկու հարյուր վաթսունվեց հազար յոթ հարյուր քսանհինգ/ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 10 520 (տաս հազար հինգ հարյուր քսան) լիտր դիզելային վառելանյութ։
2/ Կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող Ռուսլան Անանյանն իր եղբայներ՝ կազմակերպված խմբի անդամներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ 2011 թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մոաալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող՝ գործով տուժող Վահե Մրրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագորման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1 114 480 (մեկ միլիոն հարյուր տասնչորս հազար չորս հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ րնդհանուր արժողության 1 450 լիտր (հազար չորս հարյուր հիսուն) լիտր դիզելային վառլիք և 1 238 (հազար երկու հարյուր երեսունութ) լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին։
3/ Այնուհետև 2011 թ. Ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ՝ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան զյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕԱ 092 հ/հ ավտոմեքենայով (այսուհետ՝ Ֆորդ ավտոմեքենա), գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի 1.092 000 /մեկ միլիոն ինսուներկու հազար/ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2 600 (երկու հազար վեց հարյուր) չհտռ դիզելային վաոեչիք։
4/Այնուհետև 2011 թվականի ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ՝ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ Ֆորդ ավտոմեքենայով, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Ֆորդ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի 1.600 000/մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4 025/չորս հարյուր քսանհինգ/ եվրողիզել տեսակի դիզելային վառելիք։
5/ Այնուհետև 2011 թ. ապրիյի 21-ի գիշերը Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Ֆորդ ավտոմեքենայով, գաղտնի հափշտակհլ են խոշոր չափի՝ 868 725 (ութ հարյուր վաթսունութ հազար յոթ հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 /երկու հազար հարյուր քառասունհինգ/ եվրոդիզել տեսակի դիզելային վառելիք։
6/ Այնուհետև 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ՝ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Փարաքար ավտոճանապարհից դեպի «Մոաալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի բնակիչ Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի տարածք, որտեղից Ֆորդ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 261. 000/երկու հարյուր վաթսունմեկ հազար/ ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք։
2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ՝ Դատարան/ Ռուսլան Մհերի Անանյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և այդ հոդվածի սանկցիայով նրան դատապարտել ազատազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափից։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արթուր Գրիգորյանի կողմից դատարան է ներկայացված «հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման պահանջի մասին» քաղաքացիական հայցը դատարանի դատավճոով բավարարել է մասնակի, և վճռվել է քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Նաիրիի բաժնին պատասխանատու պահպանմանը հանձնված 3266 լիտր «Եվրռդիզել» մակնիշի վառելանյութը, ինչպես նաև 946 լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաններով հանձնել ի տնօրինություն տուժող Վ. Սիրզոյանին, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում, ինչպես նաև Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 360 000 (երեք հարյուր վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում։ ...:
Քրեական գործի դատական քննության րնթացքում տուժող՝ «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ի կողմից դատարան ներկայացված՝ «հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասի հատուցման պահանջի մասին» քաղաքացիական հայցը դատարանի դատավճոով բավարարել է ամբողջությամբ, և վճռվել Է Ռուսլան Սհերի Անանյանից հօգուտ տուժող «Միկա •Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ի /աաուհետ՝ նաև Բողոքաբեր) բռնագանձել 3. 561.980(երեք միլիոն հինգ հարյուր վաթսունմեկ հազար ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
2. ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ԽԱԽՏՈՒՄ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի խախտում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի «Դատարանի դատավճռում, ինչպես նաև քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին որոշման մեջ իրեղեն ապացույցների հարցի լուծումը կատարվում է հետևյալ կանոնների պահպանմամբ 3) դրամը, այլ արժեքները և մյուս առարկաները, որոնք օրինական տիրապետումից դուրս են եկել հանցագործության կամ օրենքով չթույլատրված այլ գործողությունների հետևանքով, հանձնվում են տիրապետողին, սեփականատիրոջը կամ նրանց իրավահաջորդներին»։
Հիշյալ նորմի մեկնաբանությունից պարզ է դառնում, որ դատարանը խախտել է՝ չի կիրառել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի իմպերատիվ նորմի պանահջները՝ դատավճռում քաղաքացիական հայցի մասով կայացնելով սխալ որոշում, դրանով իսկ խախտելով Բողոքաբերի սեփականության իրավունքր։
Դատարանը պարտավոր էր քաղաքացիական հայցի մասով դատավճիռ կայացնել, Բողոքաբերին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ հանցագործության հետևանքով վերջինիս օրինական տիրապետությունից դուրս եկած և Ռուսլան Անանյանի բնակարանից առգրավված /ՀՀ Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող ՝ Ռուսլան Անանյանին պատկանող տանը և կից շինությունում, անասնագոմում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել և առգրավվել են 258 հատ տարբեր գույների 20 լիտր տարողության պլաստմասե տարաներ, որոնցից 244 տարաներում եղել են հեղուկ նյութեր, իսկ 14 տարաները եղել են դատարկ (Հ.1 գ.թ. 50-52), նշված հեղակները դատաապրանրագիտական փորձագետի թիվ 11-1433 եղրակացությամբ՝ տրամադրված թվով 244 հատ 20լ. կարողության պոլիմերային տարաներում առկա են րնդհանուր ծավալով 946 լիտր դիզելային վառելանյաթ, 3266 լիտր Եվրողիգեայյին վառելանյութ, 8 լիտր ավտոյուղ, 87 լիտր ջուր։ Դիգվառելիքի և մեքենայի շարժիչի յուղի մեծածախ շուկայական արժեքները 2011 թ. ապրիլի 17-ի դրությամբ կազմում են՝ մեքենայի շարժիչի յուղը՝ 8 լիտրը-6000 ՀՀ դրամ, դիզելային վառելիքի՝ 946 լիտրը-387860 դրամ, Եվրոդիզելային վաոռելիքի` 3266ւիտրը– 1.404380 դրամ։ /հ.4զ.թ. 100-117/ 1 404 380/մեկ միլիոն չորս հարյուր չորս հազար երեք հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ արժողությամբ, 3 266 /երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց/ լիտր Եվրոդիգելային վառելիքր /բնեղենով՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075-րդ հոդված/ իրական սեփականատիրոջը՝ գործով տուժող, քաղաքացիական հայցվոր «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ին հանձնելու, ինչպես նաև նյութական վնասի մնացած՝ 2 157 600/երկու միլիոն հարյուր հիսունյոթ հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ մասը Ռ. Անանյանից բռնագանձելու վերաբերյալ այնինչ վճռել է Բողոքաբերի սեփականություն հանդիսացող Եվրոդիզելային վառելիքը և մնացած մյուս դիզելային վաոելիքր հանձնել գործով մյուս տաժող՝ քաղաքացիական հայցվոր Վահե Միրզոյանին՝ ով չի հանդիսանամ Եվրոդիզելային վառելիքի սեփականատեր։
Իսկ թե ով է դիզելային վառելիքի մնացած՝ 946լիտրը /387860 ՀՀ դրամ արժողությամբ /մասի իրական սեփականատերը, ապա դա պարզելն ըստ Էության անհնար է, իսկ դատարանի կողմից նման փաստի հաստատումը կասկածելի է և չհիմնավորված։ Քանի որ դիզելային վառելիքը /ոչ Եվրոդիզել/ հափշտակվել է և՛ տուժող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ից/ Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասից հափշտակված՝ 1 092 000 /մեկ միլիոն ինսուներկու հազար/ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2 600/երկու հազար վեց հարյուր/ լիտր դիզելային վառելիք/, և՛ տուժող Վ. Միրզոյանից, այս փաստը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ հնարավոր է դիզելային վառելիքի մնացած՝ 946 լիտրր մասը լինի դիմազրկված /տարբեր բենզալցակայաններից հափշտակված դիզելային վառելիքները /բացի Եվրոդիզելային վառելիքի խառնված՝ դիմազրկված լինելու կամ չլինելու հանգամանքր հնարավոր չէ պարզել/, ուստի այդ պարագայում դրա իրական սեփականատերը ըստ էության չի կարող որոշվել։
Ստացվում է մի իրավիճակ, երբ ՀՀ անունից հանդես եկող արդար ու անկողմնակալ դատարանն իր դատավճռով տուժողի սեփականության իրավունքի պաշտպանության փոխարեն, առանց որևէ պատճառաբանության ու օրենսդրական հիմնավորման /իրականում մեր պարագայում սեփականության իրավունքից տուժողին զրկելու վերաբերյալ որևէ օրենսդրական հիմք չկա/` շրջանցելով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերն ու միջազգային համընդհանուր նորմերն ու սկզբունքները վճռում է սեփականատիրոջը զրկել իր սեփականությունից։
3. Նյութական իրավունքի խախտում.
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075-րդ հոդված, ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ, 20-րդ հոդվածի 5-րդ մաս, 31-րդ հոդվածի 2-րդ մաս, <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական Կոնվենցիայի 11-րդ արձանագրության 1-ին հոդված:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն՝ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրաոումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։ Քաղաքացիական հայցով որոշումն րնդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։
Համաձայն ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075-րդ հոդվածի՝ «Դատարանը, բավարարելով վնասի հատուցման պահանջը, գործի հանգամանքներին համապատասխան, պարտավորվում է վնասը պատճառելու համար պատասխանատու անձին վնասը հատուցել բնեղենով /տրամադրել նույն տեսակի և որակի գույք, վերանորոգել վնասված գույքը և այլն/ կամ հատուցել պատճառված վնասը..»
Դատարանը ապացուցված է համարել որ նախաքննության ընթացքում հայտնաբերված՝ 244 հատ 20 լիտր տարողության պոլիմերային տարաներում առկա 946 լիտր դիզելային վառելանյութը, 3266 լար Եվրոդիզելային վառելանյութը, 8 լիտր ավտոյուղը հանդիսանում են հանցագործության առարկա, որոնք հափշտակվել են տուժողներից, իսկ Եվրոդիզելային վառելիքր տուժողներից մեկին՝ Բողոքաբերին, այնուամենայնիվ անդրադառնալով քաղաքացիական հաւցին՛ չի կիրառել ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075-րդ հոդվածով սահմանված՝ նյութական վնասի մի մասը բնեղենով /հանցագործության առարկա/ հատուցման պահանջը։
Դատարանը չկիրառելով ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջր, խախտել է Բողոքաբերի՝ ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ հոդվածով /«Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչվում և պաշտպանվում է սեփականության իրավունքը»/ 20-րդ հոդվածի 5-րդ մասով «Տուժողին պատճառված վնասը հատուցվում է օրենքով սահմանված կարգով»/, 31-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /«Ոչ որ չի կարող զրկվել սեփականաթթյունից, բացառաթյամբ դատական կարգով՝ օրենքով նախատեսված դեպքերի»/, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին» Եվրոպական կոնվենցիափ 11-րդ արձանագրության 1-ին հոդվածով /«Յուրաքանչյուր ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ ունի իր գույքից անարգել օգտվելու իրավանք։ Ոչ ոքի չի կարելի զրկել նրան գույքից...») երաշխավորված իրավունքները։
Պետությունը, ի դեմս դատարանի կրում է անձանց /նաև իրավաբանական անձանց և քաղաքացիական իրավուքի այլ սուբյեկտների/ սեփականությունն այլոց ապօրինի գործողություններից պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականություն։ Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 3-րդ հոդվածի պետությունն ապահովում է մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությունր՝ միջազգային իրավունքի սկզբունքներին ու նորմերին համապատասխան։
Սեփականության անձեռնմխելիության սկզբունքի պաշտպանությունը դատարանի՝ հանցագործությունից տուժած անձանց գույքային իրավունքների պաշտպանության և կրած վնասի վերականգնման արդյունավետ միջոցներ ձեռնարկելու պոզիտիվ պարտականությունն է, այնինչ դատարանի դատավճռով սեփականատիրոջը՝ Բողոքաբերը զրկել է Ռ.Անանյաի բնակարանից հայտնաբերված հանցագործության առարկա հանդիսացող Եվրոդիզելային վառելիքից, ընդ որում դա Բողոքաբերին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ հափշտակված Եվրոդիզելային վառելիքի մի մասն է։
Հաշվի առնելով, որ հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքը ՝ Եվրոդիզելային վառելիքը, հանդիսանում է տուժողի «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ սեփականությունը, ուստի գույքը մյուս տուժող՝ Վ.Միրզոյանի սեփականյանը հանձնելն արգելափակում է հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի հաշվին Բողոքաբերի գույքային շահերի բավարարման և խախտված սեփականության իրավունքի տնօրինման հնարավորությունը։
Դատավճռով՝ «Բավարարե «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ի քաղաքացիական հայցն ամբողջությամբ Ռ Անանյանից հօգուտ «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ֊-ի բռնագանձե 3 561 980 /երեք միլիոն հինգ հարյուր վաթսունմեկ հազար ինը հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ» արտահայտությունն առաջին հայացքից տպավորություն է ստեղծում, որ իրականում ամբողջությամբ բավարարվել է քաղաքացիական հայցր և կայացվել է պատճառված նյութական վնասի փոխատուցման վերաբերյալ արդար դատավճիռ, սակայն գործի ոաումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ՝
- խախտվել է անձի սեփականության իրավունքը՝ վերջինիս գույքը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ տրամադրվել է երրորդ անձի, և
- պարզ չի, թե արդյոք Ռ. Անանյանը ունի որեէ գույք կամ դրամական միջոց՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք դատավճռով սահմանված չափով բռնագանձելու համար, մեր խորին համոզմամբ այդպիսիք իրականում չկան։
Այսպիսով ՀՀ Արմավիրի մարգի ընղհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված դատավճիռը քաղաքացիական հայցի մասով անհիմն է, սխալ և ոչ իրավաչավւ, որի հետևանքով խախտվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերը, մասնավորապես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետը, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075 հոդվածը, ՀՀ սահմանադրության 8-րդ հոդվածը, 20-րդ հոդվածի 5-րդ մասը, 31-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, «Մարդու իրավունքների և հւմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 11-րդ արձանագրության 1-ին հոդվածը, որի արդյունքում խախտվել է «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ-ի սահմանադրությամբ և օրենքներով երաշխավորված սեփականության իրավունքը”։
Ելնելով վերոգրյալից բողոք բերած անձը խնդրել է բավարարել վերաքննիչ բողոքը՝ մասամբ փոփոխելով քաղաքացիական հայցը՝ վճռելով՝ 1.404.380 (մեկ միլիոն չորս հարյուր չորս հազար երեք հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ արժողությամբ 3.266 (երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց) լիտր Եվրոդիզելայն վառելիքը հանձնել դրա սեփականատեր «Միկա Քոոփորեյշն» ՓԲԸ-ին. ինչպես նաև Ռ.Անանյանից բռնագանձել հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասի մնացած՝ 2.157.600 (երկու միլիոն հարյուր հիսունյոթ հազար վեց հարյուր) ՀՀ դրամ մասը /ընդամենը 3.561.980 (երեք միյիոն հինգ հարյուր վաթսունմեկ հազար ինը հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ, իսկ Վ.Միրզոյանի քաղաքացիական հայցը փոփոխել այնքանով, որքանով այն կհաապատասխանի և չի խախտի «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲԸ սեփականության իրավունքը։
3. Տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Ա. Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքով գտել է, որ դատավճիռը ամբաստանյալին վերագրվող հանցավոր արարքի որակման մասով ամբողջությամբ, իսկ քաղաքացիական հայցի մասով`մասնակի ենթակա է բեկանման, բերելով հետևյալ պատճռաբանությունները:
Դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը:
Դատաքննությամբ հաստատվել է, ի թիվս այլնի, որ Անանյան եղբայրները տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանից իրենց հափշտակած բենզինը և դիզելային վառելքը “Ֆորդ Տրանզիտ” մակնիշի ավտոմեքենան բեռնելու ժամանակ, նկատելով, որ իրենց հետևում են, նշված ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի: Երբ Վահե Միրզոյանը և նրա եղբայրները` Գագիկ Միրզոյանը և Սարո Միրզոյանը իրենց ավտոմեքենաներով նրանց հետապնդելով հասած են եղել Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի Պռոշյան գյուղի սկզբնամասը, հետապնդվողները “Ֆորդ Տրանզիտ” ավտոմեքենայի միջից կրակ են բացել Միրզոյան եղբայրների վրա, որի հետևանքով Վահե Միրզոյանը ծանր վիրավորվել է, իսկ Գագիկ Միրզոյանը` մահացել:
Հաստատվել է նաև, որ Անանյան եղբայրներից բաղկացած հանցավոր խումբը տևական ժամանակ հափշտակություններ է կատարել մի շարք այլ անձանցից, այդ թվում` բենզին և դիզելային վառելիք է հափշտակել “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ից:
Անանյան եղբայրների կատարած հանցագործությունները տարանջատվել և որակվել են համապատասխանաբար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Մինչդեռ ակնհայտ է, որ նրանք անձանց կամ կազմակերպությունների վրա հարձակվելու նպատակով ստեղծել են կազմակերպված զինված խումբ/բանդա/ և մասնակցել են բանդայի կողմից կատարվող հարձակումներին:
Բանդան երկու և ավելի անձանցից բաղկացած կազմակերպված կայուն խումբ է, որը նախապես միավորվել է քաղաքացիների կամ կազմակերպությունների վրա հարձակումներ գործելու նպատակով: Ընդ որում, բանդան զինված է համարվում նրանցից թեկուզև մեկի մոտ զենքի առկայության և դրա գործադրումը հնարավոր համարվող բանդայի մյուս անդամների` այդ մասին իրազեկվածության դեպքում:
Տվյալ դեպքում գործով հաստատվել է այն անվիճելի փաստը, որ իրենց հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Անանյան եղբայրները ստեղծել են կազմակերպված խումբ: Նշված փաստական հանգամանքն է մասնավորապես հիմք հանդիսացել նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք առաջադրելու համար:
Բողոքի հեղինակը նշել է, թե ինչ վերաբերում է հանցավոր խմբի կայունությանը, ապա այս հանգամանքնը ևս վեր է որևէ կասկածից, քանի որ նախևառաջ դրա անդամները եղել են հարազատ եղբայրներ, որոնցից յուրաքանչյուրին իրազեկված է եղել ամեն մի հանցավոր արշավանքի մանրամասների, ինչպես նաև դրանում իր և մյուսների դերակատարության մասին: Խմբի կայունության մասին անվերապահորեն վկայում է նաև Անանյան եղբայրների համատեղ հանցավոր գործունեության երկարատևությունը և այդ ժամանակահատվածում նրանց իրականացրած` միմյանց հաջորդող մի շարք հանցավոր արշավանքների փաստը:
Անդրադառնալով տվյալ կազմակերպված խմբին զինված լինելուն, հարկ է նշել նաև, որ բացի Երևան Աշտարակ ավտոճանապարհի վերը նշված հատվածում Միրզոյան եղբայրների նկատմամբ գործադրված “ПМ” մակնիշի ատրճանակից նրանց բնակարանի խուզարկությամբ նաև հայտնաբերվել և առգրավվել են “АКМ” և “АКМC” ինքնաձիգների համար նախատեսված սառը զենք հանդիսացող սվին-դանակ, ինչպես նաև թմբուկավոր ինքնաշեն ատրճանակ: Վերջին երկու զենքերին դատարանը որևէ կերպ չի անդրադարձել և բողոքարկվող դատավճիռն այս առթիվ որևէ հետևություն չի պարունակում, այն դեպքում, երբ սոսկ միայն այն փաստը, որ դրանք հայտնաբերվել են Անանյան եղբայրների տանը կատարված խուզարկությամբ, անվերապահորեն վկայում է այն մասին, որ տվյալ հանցավոր խումբը զինված լինելու մասին դրա բոլոր անդամներն էլ քաջատեղյակ են եղել: Նմանապես Ռուսլան և Գևորգ Անանյանները քաջատեղյակ են եղել 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը Դավիթ Անանյանի մոտ “ПМ” մակնիշի ատրճանակի առկայության մասին, որը ինչպես նշել են նախատեսված է եղել իրենց “անվտանգությունն” ապահովելու համար: Առաջին հայացքից թվում է, թե այս կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը բանդիտիզմ որակելու հարցում առկա է մի խոչընդոտ, այն է` նրանք քաղաքացիների կամ կազմակերպությունների նկատմամբ հարձակումներ չեն ծրագրել և չեն իրականացրել: Նման տեսակետը ևս չի դիմանում որևէ քննադատության, նկատի ունենալով, որ բանդայի կողմից կատարվող հարձակման պետք է հասկանալ զենքի գործադրման միջոցով հանցավոր նպտակին հասնելուն ուղղված բռնության գործադրումը տուժողի նկատմամբ կամ դրա գործադրման իրական սպառնալիքի ստեղծումը:
Տվյալ դեպքում հաստատված փաստ է, որ 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը Դավիթ և Գևորգ Անանյանները գողացված վառելանյութին տիրանալու իրենց հանցավոր նպատակն ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ կրակ են արձակել իրենց հետապնդող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների վրա, որի հետևանքով Վահե Միրզոյանը ստացել է ծանր վիրավորում, իսկ Գագիկ Միրզոյանը`մահացել է:
Հատկանշանական է նաև, որ Անանյան եղբայրներից բաղկացած հանցավոր խումբը ունեցել է բենզինի և դիզվառելիքի գողություններ կատարելու համար հատուկ հարմարեցված միջեցներ /պոմպեր, ձեռնոցներ, պլաստմասե տարաներ և այլն/, որոնք հետագայում առգրավվել և որպես իրեղեն ապացույցներ կցվել են քրեական գործին:
Դատարանը կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 173-րդ հոդվածը /3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետեր/ այն դեպքում, երբ տվյալ գործի փաստական հանգմնքներից ակնհայտ է ամբաստանյալների արարքը ենթակա էր որակման նույն օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դրա հետևանքով ի թիվս այլ հանրաճանաչ սկզբունքների, ոտնահարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված` քրեական պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքը, քանի որ ամբաստանյալն ի վերջո քրեական պատասխանատվության և պատժի է ենթարկվել ոչ այն` առավել ծանր հանցավոր արարքի համար պատասխանատվություն նախատեսող հոդվածով, որը և փաստացի կատարել է:
2. Առկա են երևան եկած նոր հանգամանքներ, որոնք վերը նշված հիմքերի հետ մեկտեղ էլ ավելի են ամրապնդում ամբստանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը:
Այսպես, սույն քրեական գործով քննիչը մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցրել և նրանց նկատմամբ հայտարարել է հետախուզում:
2012թ. հուլիսի 13-ին Դավիթ և Գևորգ Անանյանները ձերբակալվել են և նխաքննության մարմնին են ներկայացրել վերը նշված “ПМ” մակնիշի ատրճանակը:
Նախաքննության ընթացքում կտարվել են առերեսումներ տուժող Վահե Միրզոյանի, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների միջև, որոնց ընթացքում Անանյանները հայտնել են, ի թիվս այլնի, որ գողություն կատարելուց զինված են եղել իրենց “անվտանգությունը” ապահովելու նպատակով:
Ավելին, նախաքննական մարմինը Գևորգ Անանյանին, ի թիվս այլ հոդվածների մեղադրանք է առաջադրել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին “Ֆորդ Տրանզիտ” ավտոմեքենան այնպես է վարել, որպեսզի նպաստավոր պայմաններ ստեղծի իր հանցակից եղբոր կողմից Միրզոյան եղբայրների ուղղությամբ նշանառու կրակոցներ արձակելոււ համար:
Ներկայումս Գևորգ և Դավիթ Անանյանների գործով նախաքննությունն ավարտվել է, իսկ դատավարության մասնակիցներին քրեական գործի նյութերը ներկայացվել են ծանոթացման: Նշված գործի քննությամբ ի հայտ եկած վերոհիշյալ հանգամանքները էապես ազդել են բողոքարկվող դատավճռի օրինականության և հիմնավորվածության վրա, քանզի դրանք նշված հիմքերի հետ մեկտեղ ավելի քան համոզիչ կերպով հաստատում են ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի և նրա եղբայրների արարքների մեջ բանդիտիզմի հանցակազմի առկայությունը:
3. Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտել է, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օենսգրքի 154-րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ բողոքարկվող դատավճռի` քաղաքացիական հայցի մի մասն առանց քննության թողնելու մասը որևէ կերպ չի պատճառաբանվել, որով նաև խախտվել է դատական ակտի հիմնավորվածության պահանջը, որի մասին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս անդրադարձել է իր նախադեպային որոշումներում /օրինակ` թիվ 3-2054 /ՏԴ/ քաղաքացիական գործով 2006թ. դեկտեմբերի 21-ի, ինչպես նաև թիվ 3-241 /ՎԴ/ քաղաքացիական գործով 2008թ. մարտի 27-ի որոշումները/: Այս առթիվ Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ յուրաքանչյուր դեպքում դատարանը պարտավոր է տալ վճռի թե փաստական և թե իրավական հիմնավորումները: Ընդ որում, վճռի իրավական հիմնավորումը կայանում է հաստատված փաստերի և իրավահարաբերությունների նկատմամբ նյութական իրավունքի համապատասխան նորմի կամ նորմերի ընտրության և կիրառման մեջ, այն նորմի, որի հիման վրա դատարանը եզրակացություն է անում վիճելի իրավահարաբերության առկայության կամ բացակայության ասին: Վճռում ոչ միայն պետք է ցույց տալ նորմատիվ ակտի այս կամ այն հոդվածը, որում ամրագրված է կիրառման ենթակա նորմը, այլ պետք է պատճառաբանվի, թե հատկապես ինչու պետք է կիրառվի հենց այդ նորմը: Վճռի իրավական հիմնավորումը բնութագրում է ինչպես դատարանի, այնպես էլ նրա վճռի իրավակիրառ գործառույթը, ընդգծում դատական գործունեության և դատական ակտի օրինականությունը:
Վերագրյալներից ելնելով բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղավոր ճանաչելու մասով, ինչպես նաև գործով տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցի մի մասն առանց քննության թողնելու մասով և այդ մասերով դատական ակտը փոփոխել` ամբաստանյալին վերագրված հանցավոր արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այդ հոդվածով նախատեսված սանկցիայով նրա նկատմամբ նշանակել համապատասխան պատիժ, իսկ քաղաքացիական հայցը բավարարել ամբողջությամբ, կամ նշված մասերով դատավճիռը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. “Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:”:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Հ.Արսենյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պատճառաբանելով, որ թեև իրենք 2011թ. մարտի 10-ից ապրիլի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, տարբեր ժամանակահատվածում, տարբեր չափերի բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություններ են կատարել, սակայն չի ընդունել, որ Դավիթ և Գևորգ Անանյանները, լինելով իր հարազատ եղբայրները, չէին կարող միավորվել և ստեղծել կայուն կազմակերպված խումբ, նպատակ են ունեցել կատարել առանձնապես խոշոր չափերի բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություններ, այլև յուրաքանչյուր անգամ կատարել են ընդամենը խոշոր չափերի բենզինի և դիզելային վառելանյութի գողություններ, որի ընթացքում իրենցից յուրաքանչուրը կատարել է տարբեր գործողություններ: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը հայտնել է, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, նպատակ չեն ունեցել խմբով հափշտակություն կատարելու, չի եղել միասնական նպատակով հափշտակութուն:
Տուժող Վահե Միրզոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղի տարածքում գտնվող իր բենզալցակայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 1450լիտր դիզելային վառելիք և 1238լիտր «Պրեմիում» տեսակի բենզին։ Դրանից հետո ինքը պահեստային մասում տեղադրել է անվտանգության ձայնային համակարգ։ 2011թ. ապրիլի 27-ին, ժամը 02:00-ի սահմաններում բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել իր կողմից օգտագործվող 094-90-04-90 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին ինքն անմիջապես հեռախոսազանգով տեղեկացրել է բենզալցակայանում հերթափոխի մեջ գտնվող լիցքավորող Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել նրան, որ ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Արմեն Գրիգորյանը նկատելով, որ պահեստային մասի հարևանությամբ, ճամփեզրին կայանած է սպիտակ գույնի բեռնատար ավտոմեքենա, այդ մասին հեռախոսազանգով հայտնել է իրեն։ Համոզվելով, որ գողություն է կատարվում բենզալցակայանի պահեստային մասից, այդ մասին, ինքը հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ Սարո և Գագիկ Միրզոյաններին։ Դրանից հետո, ինքը` «ՎԱԶ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը` «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես եկել և մոտեցել են բենզալցակայանին, ու տեսնելով, որ գողություն է կատարվում, ցանկացել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կայանած «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը կարողացել է դիմել փախուստի։ Ինքը եղբայրների հետ սկսել է հետապնդել «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած հանցագործներին։ Հետապնդելու ժամանակ, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին, «Ամիգո» խաղատան մոտ, ինքը մի քանի վայրկյան ավտոմեքենայով մոտ 1.5 մետր հեռավորությամբ ընթացել է «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային համընթաց և պահանջել է փախուստի դիմող հանցագործներին, որպեսզի կանգնեն։ Այդ ժամանակ «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռան բաց պատուհանից, մոտ կես մետր դեպի դուրս, իր ուղղությամբ, բոց է նկատել և կրակոցի ձայն լսել, ավտոմեքենան վարել է աջ ու կանգնել ճամփեզրին։ Դրանից հետո, անմիջապես զանգահարել է եղբորը` Գագիկ Միրզոյանին, հայտնել նրան, որ ինքը վիրավորել է, վերջինս հայտնել է, որ ինքը հրազենային երկու կրակոցներից նույնպես վիրավորվել է։ Մի քանի րոպե հետո զանգահարել է եղբորը` Սարոյին, զգուշացրել նրան, որ հանցագործները զինված են և նրանց կողմից արձակած կրակոցներից ինքն ու Գագիկ Միրզոյանը վիրավորվել են։ Սարոն անմիջապես հետ է վերադարձել իրենց մոտ, հրավիրել է շտապօգնություն և իրենց տեղափոխել են հիվանդանոց։ Հաջորդ օրը Գագիկ Միրզոյանը մահացել է։
Քրեական գործի դատական քննությամբ տուժող Վահե Միրզոյանը հայտնել է, որ իր համար դժվար է և ծանր վերապրել կատարվածը, խնդրել է հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքները, որոնք ինքը պնդում է, ունի նյութական պահանջ։
Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահվերդյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 26-ի լույս 27-ի գիշերն իր ամուսնու` Գագիկ Միրզոյանի եղբոր` Վահե Միրզոյանին պատկանող Արմավիրի մարզի Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից կատարվել է գողություն։ Իր ամուսինը և նրա եղբայրները գողության մասին տեղեկանալով, իրենց անձնական օգտագործման ավտոմեքենաներով գնացել են բենզալցակայան, որտեղ գողության պահին հանցագործները նրանց տեսնելով դիմել են փախուստի։ Ամուսինը եղբայրների հետ հետապնդել են հանցագործներին, որի ընթացքում Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի վրա գտնվող «Ամիգո» խաղատան մոտ, հանցագործների կողմից արձակած կրակոցներից Վահե Միրզոյանը և իր ամուսինը ստացել են ծանր մարմնական վնասվածքներ, անմիջապես տեղափոխվել են հիվանդանոց, իսկ հաջորդ օրն իր ամուսինը մահացել է։
Քրեական գործի դատական քննությամբ տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանը հայտնել է, որ իր համար դժվար է վերհիշել, խնդրել է հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքները, որոնք ինքը պնդում է և խնդրել է խիստ պատժել, ունի նյութական պահանջ։
Վկա, «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գառնիկ Սամվելի Բաղդասարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.092.000 ՀՀ դրամ արժողության 2600լիտր եվրոդիզել տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք, երկու անգամ, 2011 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 22-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութի գողություն են կատարել նաև «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գտնվող բենզալցակայանից։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Գառնիկ Բաղդասարյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները, հայտնել է, որ հանցագործությունը կատարել են Անանյան եղբայրները` երեքով, նրանք նախօրոք պլանավորել են հանցագործության կատարումը։
Վկա «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ստեփանի Ներսիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ անհայտ անձինք 2011 թվականի ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում գործող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից հափշտակել են 1.600.000 ՀՀ դրամ արժողության 4025լիտր եվրոդիզել տեսակի վառելանյութ, իսկ 2011թ. ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը հափշտակել են 868.725 ՀՀ դրամ արժողության 2145լիտր եվրոդիզել տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք, 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութի գողություն են կատարել նաև Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող «Միկա Քորփորեյշն» ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Վլադիմիր Ներսիսյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները և դատարանին հայտնել է, որ վառելանյութը հափշտակել են Ռ. Անանյանը իր երկու եղբայրների հետ, հավանաբար գազերի նետման խողովակից, մի քանի էտապով են տարել, երեք անգամ, իրենք բենզալցակայանում պակասորդ չեն ունեցել։
Վկա Սարո Միրզոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղում գտնվող իր եղբորը` Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են տարբեր քանակության բենզին և դիզելային վառելիք։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, ժամը 02:30-ի սահմաններում իր եղբայրներ Գագիկ և Վահե Միրզոյաններից տեղեկանալով, որ վերջինիս բենզալցակայանից գողություն է կատարվում ինքն իր «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 պետհամարանիշի, Վահե Միրզոյանը` «Վազ-2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես եկել և մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ բենզալցակայանից գողություն է կատարվում, փորձել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կայանած «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն «Ֆորդ-Տրանզիտ» ավտոմեքենայի վարորդը կարողացել է դիմել փախուստի։ Ինքը եղբայրների հետ սկսել է հետապնդել «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած հանցագործներին և Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին, «Ամիգո» խաղատան մոտ լսել է կրակոցի ձայներ ու շարունակել է հետապնդել «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Մի քանի րոպե անց, եղբայրներն իրեն զանգահարել և զգուշացրել են, որ հետապնդվողները զինված են և իրենք էլ նրանց կողմից հրազենից արձակած կրակոցներից վիրավորվել են։ Ինքը հետ է վերադարձել նրանց մոտ, հրավիրել շտապօգնություն և եղբայրներին անմիջապես տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ նրանց ցույց է տրվել բուժօգնություն։ Սակայն հաջորդ օրը, ապրիլի 28-ին, Գագիկը մահացել է։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Սարո Միրզոյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմուքները, դատարանում տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունքներ։
Վկա Մհեր Անանյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 26-ին, ժամը 22:30-ի սահմաններում իր երեք որդիները` Ռուսլան, Գևորգ և Դավիթ Անանյանները, վերջինիս կնոջ` Նարինե Անանյանի և նրանց վեցամյա որդու Սոսի հետ միասին գնացել են Երևան քաղաք` Դավիթի կողմից Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքում վարձակալած թիվ 10 բնակարան։ Հաջորդ օրը, առավոտյան իր 077-46-39-31 բջջային հեռախոսահամարին 093-13-13-94 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է իր կրտսեր որդին` Գևորգ Անանյանը և հայտնել է, որ գիշերը ինքը, Դավիթը և Գևորգը
փորձանքի մեջ են ընկել ու անմիջապես անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո ինքը և կինը` Վարդիթեր Սահինյանը, մի քանի ագամ զանգահարել են իրենց որդիների բջջային հեռախոսահամարներին, սակայն նրանք եղել են անհասանելի։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, առավոտյան իրեն հրավիրել են ոստիկանության Նաիրիի բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ գիշերն իր երեք որդիները գողություն են կատարել Էջմիածնի Մուսալեռ գյուղում գտնվող, բենզալցակայանից որի ընթացքում բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ մեքենաներով հետապնդել են «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փախուստի դիմած իր որդիներ Դավիթին և Գևորգին։ Հետապնդելու ընթացքում Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին, Դավիթը և Գևորգը հրազենից կրակոցներ են արձակել իրենց հետապնդողների ուղղությամբ, որի հետևանքով նրանց պատճառել են ծանր մարմնական վնասվածքներ։ Հաջորդ օրն ինքը տեղեկացել է, որ եղբայրներից մեկը ստացած վնասվածքներից հիվանդանոցում մահացել է։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Մհեր Անանյանն, օգտվելով իր դատավարական երաշխավորված իրավուքնից, հրաժարվել է մերձավոր ազգականի դեմ ցուցմունք տալուց, որի պայմաններում հրապարակվել են վերջինիս նախաքննական ցուցմուքնները, որոնք վկան պնդել է։
Վկա Արա Խարազյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների խնդրանքով, 2011 թվականի ապրիլ ամսին, մի քանի անգամ նրանց տրամադրել է իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան։ 2011 թվականի ապրիլի 26-ին, ժամը 22:30-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանը խնդրել է «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան տրամադրել իրենց` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից Երևան քաղաքի իրենց վարձակալած բնակարանն ապրանքներ տեղափոխելու համար, ինքը չի մերժել։ Ապրիլի 27-ին, ժամը 06:00-ի սահմաններում, իր 094-817-555 բջջային հեռախոսահամարին, 077-50-62-37 հեռախոսահամարից զանգահարել է Դավիթ Անանյանը և հայտնել, որ իրենք եղբայրների հետ գիշերը փորձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց, ինքը Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի խաչմերուկում, որտեղ Դավիթ Անանյանն, իրեն չասելով ապրիլի 27-ի գիշերն իրենց կողմից կատարած ծանր հանցագործության մասին, առաջարկել է իրեն, որ ներկայանա ոստիկանության Վանաձորի բաժին և իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ-Տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ կեղծ հաղորդում ներկայացնի ու միաժամանակ իրեն զգուշացրել են, որ ավտոմեքենան գտնվում է Արագածոտնի մարզի Ծիլքար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։ Ինքը գիտակցելով, որ իր կողմից տրամադրվող տեղեկությունը սուտ է, այնուամենայնիվ ժամը 09:45-ին ներկայացել է ոստիկանության Վանաձորի բաժին, որտեղ իրենից վերցրել են հայտարարություն և նախապատրաստել են նյութեր։ Նույն օրը ոստիկանությունում իրեն հայտնի է դարձել, որ Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյաններն ապրիլի 27-ի գիշերը գողություն են կատարել Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից և իր «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, որից հետո բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ, իրենց ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաներին, որի ընթացքում վերջիններս հրազենից կրակոցներ են արձակել և նրանց պատճառել ծանր մարմնական վնասվածքներ։ Ոստիկանությունում իրեն հայտնի է դարձել նաև, որ Անանյան եղբայրներն իր անձնական օգտագործման ավտոմեքենան 2011 թվականի ապրիլ ամսին օգտագործել են ՀՀ տարբեր մարզերի բենզալցակայաններից գողություն կատարելու և գողոնը տեղափոխելու նպատակով։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Արա Խարազյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները։
Վկա Արմեն Գրիգորյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2006 թվականից աշխատում է Վահե Միրզոյանի բենզալցակայանում որպես լիցքավորող։ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, գիշերը, ժամը 02:00-ին, հերթափոխի ժամանակ, բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ձայնային ազդանշանը գործել է։ Մի քանի րոպե անց իրեն զանգահարել է Վահե Միրզոյանը և խնդրել, որ ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Դրանից հետո ինքը տեսնելով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ, ճամփեզրին կայանած է սպիտակ գույնի բեռնատար ավտոմեքենա, այդ մասին հայտնել է Վահե Միրզոյանին։ Գիշերը, ժամը 04:30-ի սահմաններում, Վահե Միրզոյանը` «ՎԱԶ-2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը` «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698, և Սարո Միրզոյանը` «Սուբարո Ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ գողություն է կատարվում, փորձել են իրենց ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ կայանած «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դիմել է փախուստի։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ 2011 թվականի մարտի 10-ին և մարտի 24-ին Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանից կատարված բենզինի և դիզելային վառելիքի գողությունը կատարել են Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի բնակիչ Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրների հետ միասին։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Արմեն Գրիգորյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները։
Վկա Նարինե Անանյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլ 26-ին, երեկոյան, ինքն ամուսնու` Դավիթ Անանյանի և իրենց վեցամյա որդու` Սոսի, ամուսնու եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, իրենց անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 պ/հ ավտոմեքենայով Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից գնացել են Վանաձոր քաղաք, որտեղ իր ամուսինն Արա Խարազյանից վերցրել է նրա անձնական օգտագործման «Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենան և հայտնել նրան, որ ցանկանում են Վարդաբլուր գյուղից ապրանքներ տեղափոխել իրենց կողմից վարձակալած` Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 23 շենքի թիվ 10 բնակարան։ Երբ հասել են իրենց բնակարան, ինքը հոգնած լինելով` երեխայի հետ պառկել են քնելու։ Առավոտյան, ժամը 06:00-ի սահմաններում բնակարան է եկել ամուսնու եղբայրը` Ռուսլան Անանյանը, որն իր այն հարցմանը, թե որտեղ է Դավիթը, պատասխանել է, որ նա իր ընկերների հետ է։ Նույն օրը, ժամը 11:00-ի սահմաններում, իրենց բնակարան են եկել ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցները, որոնք բնակարանում կատարել են խուզարկություն։ Ապրիլի 27-ին, ժամը 13:20-ին իր 094-51-61-36 բջջային հեռախոսին զանգահարել է ամուսինը` Դավիթ Անանյանը և տեղեկացրել է, որ գիշերը փորձանքի մեջ է ընկել իր եղբայրների հետ, զգուշացրել է, որ ինքը չանհանգստանա, քանի որ որոշ ժամանակ անց ամեն ինչ կհարթվի և ինքը տուն կգա։ Նույն օրն իրեն հրավիրել են Ոստիկանության Նաիրիի բաժին, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ իր ամուսինը` Դավիթը, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից։
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում վկա Նարինե Անանյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները։
Վկա Գառնիկ Պապոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլի 27-ին, առավոտյան իրեն զանգահարել է իր աղջիկը` Նարինե Անանյանը և տեղեկացրել, որ ոստիկանության աշխատակիցները խուզարկություն են կատարում իրենց վարձակալած բնակարանում։ Ինքն իմանալով այդ մասին, գնացել է Նարինեի տուն։ Նույն օրը, ժամը 14:07-ին իր կողմից օգտագործվող 091-50-65-37 բջջային հեռախոսահամարին 094-50-65-37 հեռախոսահամարից զանգահարել է իր փեսան` Դավիթ Անանյանը և տեղեկացրել, որ 2011 թվականի ապրիլի 27-ի գիշերն ինքն իր երկու եղբայրների հետ փորձանքի մեջ են ընկել, խնդրել է, որ ուշադրություն դարձնի իր ընտանիքին։ Իր հարցմանը, թե ինչ է պատահել, Դավիթը պատասխանել է, որ հեռախոսով ոչինչ չի կարող ասել ու անջատել է հեռախոսը։ Բնակարանում կատարված խուզարկությունից հետո, Նարինեի հետ գնացել են ոստիկանության Նաիրիի բաժին, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ ապրիլի 27-ի գիշերն իր փեսան` Դավիթն, իր եղբայրներ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկա Գառնիկ Պապոյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները։
Վկաներ Ալիկ Այվազյանը և Էդգար Հրաչիկի Վարդանյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ մտերիմ հարաբերությունների մեջ են եղել համագյուղացի Ռուսլան Անանյանի հետ։ 2011 թվականի ապրիլի վերջերին, համագյուղացիներից տեղեկացել են, որ Ռուսլան Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ գողություն են կատարել, որի ընթացքում հետապնդել են նրանց և այդ ժամանակ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից արձակած կրակոցներից հետապնդողներից մեկը ստացել է ծանր մարմնական վնասվածք, իսկ մյուսը մահացել է։
Քրեական գործի դատական քննությամբ վկաներ Ալիկ Այվազյանը և Էդգար Վարդանյանը պնդել են իրենց նախաքննական ցուցմունքները։
Համաձայն դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 11-1433 եզրակացության, փորձաքննությանը տրամադրված թվով 244 հատ 20լիտր տարողության պոլիմերային տարաներում առկա են ընդհանուր ծավալով 946լիտր դիզելային վառելանյութ, 3266լիտր եվրոդիզելային վառելանյութ, 8լիտր ավտոյուղ, 87լիտր ջուր։ Դիզվառելիքի և մեքենայի շարժիչի յուղի մեծածախ շուկայական արժեքները 2011 թվականի ապրիլի 17-ի դրությամբ կազմում են` մեքենայի շարժիչի յուղը` 8լիտրը-6000 ՀՀ դրամ, դիզելային վառելիքի` 946լիտրը -387.860 դրամ, եվրոդիզելային վառելիքի` 3266 լիտրը- 1.404380 դրամ։
Ըստ տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի և հարակից տարածքի զննության արձանագրության, բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված բենզատարաների կափարիչները եղել են քանդված վիճակում։ Զննությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են 25 հատ պլաստմասե դատարկ տարաներ, պոլիէթիլենային պարկ, որի մեջ եղել են ինքնաշեն սարք, որին ամրացված է եղել 35 մետր ռետինե և պլաստմասե խողովակներ, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոց, երեք բանալի, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու տափօղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 72 հատ 5.5 սմ տարամաչափի ռետինե շրջանակ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ։
Համաձայն Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղու 14 հասցեում և Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող, «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանների զննության արձանագրությունների, նշված բենզալցակայանների պահեստային մասի տարաներից 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են եվրոդիզել տեսակի վառելիքի գողություններ։
Համաձայն Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Ռուսլան Անանյանին պատկանող տանը և կից շինությունում, անասնագոմում կատարված խուզարկության արձանագրության, խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել և առգրավվել են 258 հատ տարբեր գույների 20 լիտր տարողության պլաստմասե տարաներ, որոնցից 244 տարաներում եղել են հեղուկ նյութեր, իսկ 14 տարաները եղել են դատարկ։
«Ֆորդ-Տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 պ/հ, «Միցուբիշի Պաջերո-ԻՕ» 13 ՍՕ 698 պ/հ, «Վազ-2107» մակնիշի 12 ՕՍ 33 հ/հ և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 պ/հ ավտոմեքենաները ենթարկվել են զննության, որի մասին կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ և ճանաչվել են որպես իրեղեն ապացույց:
Սույն քրեական գործով որպես ապացույցներ են ճանաչվել նաև «Ղ. Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից տրամադրված Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների միջև 2011 թվականի ապրիլի 1-ից մինչև 27-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսլան Անանյանի` 077-46-12-99, Գևորգ Անանյանի` 093-13-13-94, Դավիթ Անանյանի 077-50-62-37 հեռախոսահամարներից կատարված ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրություններն այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 10-ին և 24-ին, 2011 թվականի ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապրիլի 16-ի գիշերը, 20-ի լույս 21-ի գիշերը, ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը նրանց միջև կայացել են բազմաթիվ հեռախոսային խոսակցություններ, որոնք, սպասարկել են Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի բարձրունքում, Արարատի մարզի Սուրենավան և Բանավան, «Զվարթնոց» օդանավակայանի և Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի բարձունքում կայանած ալեհավաքների կողմից։ Նույն զննության արձանագրությունով, համաձայն որի, Դավիթ Անանյանն իր կողմից օգտագործվող 077-50-62-37 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արա Խարազյանի 094-81-75-55 բջջային, իր կնոջ` Նարինե Անանյանի` 094-51-61-36 և վերջինիս հոր` Գառնիկ Պապոյանի` 091-50-65-37 բջջային հեռախոսահամարներին և նրանց մեջ կայացել է հեռախոսային խոսակցություն։ «Ղ.Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից ստացված, Ռուսլան Անանյանի կողմից կատարված 077-46-12-99 հեռախոսահամարին ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի լազերային սկավառակի վերծանումները զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի, Ռուսլան Անանյանը 2011 թվականի մարտի 10-ին և 24-ին, գիշերային ժամերին, իր եղբայրներ` Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ ունեցել է բազմաթիվ հեռախոսային խոսակցություններ, այդ խոսակցությունները սպասարկել են Երևան քաղաքի Իսակով փողոցում, «Զվարթնոց» օդանավակայանում և Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղում տեղակայված կայանների կողմից։
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի ցուցմունքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ իր եղբայրների հետ նպատակ չեն ունեցել խմբով հափշտակություն կատարել, ինչպես նաև իրենք չեն ունեցել միասնական նպատակ, անհիմն են, դրանք հետապնդում են ավելի խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, իսկ նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է քրեական գործով ձեռք բերված և սույն որոշման մեջ շարադրված վերը նշված ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի և նրա եղբայրներ` Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կատարած հանցագործությունների եղանակը, մասնակիցների քանակը, կատարման ձևերը և ժամանակահատվածի տևողությունը, ինչպես նաև ընտրված թիրախները վկայում են այն մասին, որ նրանց կողմից ստեղծված հանցավոր խումբը ունեցել է բարձր աստիճանի կազմակերպվածություն, իսկ նրա անդամները` մեկ ընդհանուր նպատակ և դիտավորություն: Այսինքն, ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի և նրա եղբայրներ` Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից ստեղծված հանցավոր խումբը ունեցել է կազմակերպված հանցավոր խմբին բնորոշ բոլոր տարրերն ու հատկանիշները:
Այս պայմաններում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Հ.Արսենյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող հիմքն հանդիսանալ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի արարքը վերաորակելու համար:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի արարքի քրեաիրավական որակման առումով տուժողի և տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանն արձանագրոմ է, որ դրանք նույնպես չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանանյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածով վերաորակելու համար, քանի որ թեև ամբաստանյալի և նրա եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից ստեղծված հանցավոր խումբը ունեցել է կազմակերպված հանցավոր խմբին բնորոշ տարրերն ու հատկանիշները, սակայն քրեական գործով որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել այն մասին, որ հիշյալ հանցացվոր խումբը ստեղծվել է անձանց և կազմակերպությունների վրա զինված հարձակումներ կատարելու նպատակով: Տվյալ դեպքում կազմակերպված հանցավոր խումբը ունեցել է գաղտի հափշտակություններ կատարելու միասնական դիտավորություն, ուստի փաստաբան Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը այդ մասով պետք է մերժել:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա է եղել կիրառման, ուստի պաշտպան Ա.Արսենյանի, տուժողի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի արարքը վերաորակելու առումով պետք է մերժել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկամամբ նշանակված պատժի հարցին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը:
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկամամբ պատիժ նշանակելիս որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտել է այն, որ նա նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարածի համար։
Որպես ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել։
Հանցանքը կազմակերպված խմբի կազմում կատարելու հանգամանքը, դատարանը չի դիտել որպես ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, նկատի ունենալով, որ այդպիսին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի «Հատուկ մասի» համապատասխան հոդվածով` 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, հետևաբար և դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, համաձայն Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը, բնութագրող տվյալները, այն, որ Ռուսլան Անանյանը հանդիսանում է հանցագործության կատարման նախաձեռնող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիան նախատեսում է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտել է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, գույքի բռնագրավմամբ, նկատի ունենալով, որ այդպիսին` համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի, կարող է ապահովել պատժի նպատակները, նման պատիժ նշանակելով հնարավոր է հասնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները։
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն չափը, նկատի ունենալով, որ նվազ խիստ պատիժը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի առնելով նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգմանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն մեղմացնելու հիմքեր չկան, ուստի պաշտպան Հ.Արսենյանի վերաքննիչ բողոքն այդ առումով նույնպես պետք է մերժել:
Անդրադառնալով “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության և տուժողի ու տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության վերաքննյիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ տուժողի և տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը քաղաքացիական հայցի մասով պետք է բավարարել մասնակիորեն, հետևյալ պատճռաբանությամբ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ի ներկայացուցիչ Գառնիկ Բաղդասարյանը 23.11.2011թ. դիմում է ներկայացրել ընդհանուր իրավասության դատարան իրեն քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու խնդրանքով:
Նույն օրը “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրեն Է.Ասիրյանը դատարան է ներկայացրել քաղաքացիական հայց ընդեմ Ռուսլան Անանյանի 1.063.130/մեկ միլիոն վաթսուներեք հազար հարյուր երեսուն/ ՀՀ դրամի բռնագանձման պահանջի մասին:
23.11.2011թ. “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ի ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ներսիսյանը դիմում է ներկայացրել ընդհանուր իրավասության դատարան իրեն քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու խնդրանով, որը մուտքագրվել է դատարան 25.11.2011թ.:
23.11.2011թ. “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրեն Է.Ասիրյանը դատարան է ներկայացրել քաղաքացիական հայց ընդեմ Ռուսլան Անանյանի հանցագործության հետևանքով տուժողին պատճառված 2.503.850 /երկու միլիոն հինգ հարյուր երեք հազար ութ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ նյութական վնասի բռնագանձման պահանջի մասին:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս նաև, որ դատաքննության ընթացքում 26.06.2012թ. Վահե Միրզոյանը և Անահիտ Շահվերդյանը քաղաքացիական հայց են հարուցել ընդդեմ Ռուսլան, Դավիթ, և Գևորգ Անանյանների, որով խնդրել են նրանցից համապարտության կարգով `
1. հօգուտ Անահիտ Շահվերդյանի բռնագանձել 140.000 ՀՀ դրամ որպես “Misubishi Pajero JO” մակնիշի 13 ՏՕ 698 պետհամարանիշի ավտոմեքենան հանցագործությամբ վնասելու հետևանքով պատճառած վնասի հատուցում:
2. հօգուտ Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես գողացված բենզինի և դիզելային վառելիքի արժեք կամ կայացվելիք դատավճռով նրա սեփականությանը հանձնել առգրավված 3.266 լիտր դիզելային վառելիքը, նկատի ունենալով, որ դրա արժեքը համապատասխանում է գողությունների հետևանքով Վահե Միրզոյանին պատճառված վնասի ընդհանուր չափին:
3. հօգուտ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի բռնագանձել 502.340 ՀՀ դրամ և 660.000 ՀՀ դրամ որպես կատարված բժշկական և փաստաբանական ծախսեր, ինչպես նաև 200.000.000 ՀՀ դրամ որպես բարոյական վնասի հատուցում:
4. Վերը նշված գումարներից յուրաքանչյուրի վրա սկսած 2011թվականի ապրիլի 27-ից հաշվեգրել ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 411-րդ հոդվածով սահմանված տոկոսներ` մինչև այդ գումարները տուժողին և կամ տուժողի իրավահաջորդի փաստացի վճարելու օրը:
Դատաքննության ընթացքում 25.06.2012թ. “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրեն Է.Ասիրյանը դատարան է ներկայացրել քաղաքացիական հայց ընդեմ Ռուսլան Անանյանի հանցագործության հետևանքով տուժողին պատճառված 3.561.980/երեք միլիոն հինգ հարյուր վաթսունմեկ հազար ինը հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ ն յութական վնասի բռնագանձման պահանջի մասին:
Դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը քննության առնելով “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության և տուժող Վահե Միրզոյանի ու տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի, ինչպես նաև գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաների տնօրինման հարցը, արձանագրել է հետևյալը:
“Քրեական գործի դատական քննությամբ գործով տուժող «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության կողմից դատարան է ներկայացվել քաղաքացիական հայց` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման պահանջի մասին։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել ամբողջությամբ։ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ «Միկա Քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության, պետք է բռնագանձել 3.561.980 Հայաստանի Հանրապետության դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
Քրեական գործի դատական քննությամբ տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արթուր Գրիգորյանի կողմից դատարան է ներկայացվել քաղաքացիական հայց` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման պահանջի մասին։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը, դատարանը գտել է, որ հարուցված քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել մասնակի։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից Հայաստանի Հանրապետության Ոստիկանության Նաիրիի բաժնին պատասխանատու պահպանությանը հանձնված 3.266 լիտր եվրոդիզել մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև 946լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող Վ. Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, պետք է հանձնել վերջինիս` ի տնօրինումն։
Ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի պետք է բռնագանձել 360.000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում։
Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է` ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, պետք է թողնել առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա. Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջով դիմելու դատարան։
Դատարանը քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող առարկաների` հեղուկի ներծծման և արտամղման ինքնաշեն սարքի, 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, երեք բանալիների,մեկ հարթաշուրթի, մեկ պտուտակահանի, յոթ մանեկների, երեք աղյուսի, երկու տափօղակի, երեք պլաստմասայե կափարիչների, յոթանասուներկու հատ 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստմասե խողովակների, ինչպես նաև` Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի թիվ 47 շենքի թիվ 50 բնակարանի բնակիչ Լևոն Անդրեասի Դումանյանին պատկանող «ՎԱԶ 21214» 14 ՍՕ 834 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, Հայաստանի Հանրապետության
Ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնին պատասխանատու պահպանության հանձնված «ՎԱԶ 21213» 11 ՕՕ 459 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, «Միցուբիշի Պաջերո- ԻՕ» 13 ՍՕ 689 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի, «Ֆորդ Տրանզիտ» 24 ՕՍ 092 պետահամարանիշի ավտոմեքենայի, երկու պարկուճի, չորս գնդակի, սվին դանակի, 11 ՕՕ 459 պետական համարանիշի տնօրինման հարցը պետք է լուծել սույն քրեական գործի անջատված մասով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների վերաբերյալ վերջնական դատական ակտով։
Անդրադառնալով արգելադրված գույքի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Ռուսլան Մհերի Անանյանին պատկանող Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող գույքի վրա դրված արգելանքը պետք է պահպանել մինչև հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման հարցի լուծումը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Մհերի Անանյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության պետք է բռնագանձել 316.020 Հայաստանի Հանրապետության դրամ, որպես կատարված փորձաքննությունների արժեք”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիկան հայցի և իրեղեն ապացույցների տնօրինման մասով դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը անհիմն է և չպատճառաբանված, այն չի բխում գործող օրենսդրության պահանջներից, ուստի այդ մասով դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով թույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս:
Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` քաղաքացիկան հայցվոր ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում են հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով:
Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով:
Համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
Տվյալ դեպքում վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն քրեական գործով հարուցված քաղաքացիական հայցերի հարցը քննելիս դատարանի կողմից համապատասխան որոշում չի կայացվել քաղաքացիական հայց ներկայացրած քրեական դատավարության մասնակիցներին քաղաքացիական հայցվորներ ճանաչելու մասին: Նրանց չի բացատրվել վերջիններիս իրավունքներն ու պարտականությունները նախատեսված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով, որի արդյունքում խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան պահանջները:
Բացի այդ, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի պահանջների` դատարանի դատավճռում, ինչպես նաև քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին որոշման մեջ իրեղեն ապացույցների հարցի լուծումը կատարվում է հետևյալ կանոնների պահպանմամբ` դրամը, այլ արժեքները և մյուս առարկաները, որոնք օրինական տիրապետումից դուրս են եկել հանցագործության կամ օրենքով չթույլատրված այլ գործողությունների հետևանքով, հանձնվում են տիրապետողին, սեփականատիրոջը կամ նրանց իրավահաջորդներին:
Ըստ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1075-րդ հոդվածի պահանջների` դատարանը բավարարելով վնասի հատուցման պահանջը, գործի հանգամանքներին համապատասխան, պարտավորեցնում է վնասը հատուցել բնեղենով /տրամադրել նույն տեսակի և որակի գույք, վերանորոգել վնասված գույքը և այլն/ կամ հատուցել պատճառված վնասները /17-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ կետեր/:
Տվյալ դեպքում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը կազմկերպված հանցավոր խմբի կազմում տուժող Վահե Միրզոյանի բենզալցակայանից հափշտակել են 1750լիտր դիզելային վառելիք և 1538 լիտր “Պրեմյում” տեսակի բենզին:
Ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը կազմկերպված հանցավոր խմբի կազմում տուժող “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայաններից 3 դրվագով հափշտակել են 2600լիտր դիզելային վառելիք և 6170լիտր “Եվրոդիզել” տեսակի վառելիք:
Վերը նշվածից հետևում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը կազմկերպված հանցավոր խմբի կազմում տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանից “Եվրոդիզել” տեսակի դիզելային վառելիք չեն հափշտակել, մինչդեռ դատարանը քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում տնօրինելով իրեղեն ապացույց ճանաչված 3260լիտր “Եվրոդիզել” տեսակի դիզելային վառելիքը առանց որևէ պատճառաբանության և հիմնավորման այն հանձնել է տուժող Վահե Միրզոյանի տնօրինմանը:
Բացի այդ, վերը նշվածից հետևում է, որ ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմում ինչպես տուժող Վահե Միրզոյանին, այնպես էլ տուժող “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են ընդհանուր 4350լիտր դիզելային վառելիք, մինչդեռ դատարանը տնօրինելով իրեղեն ապացույցները, դարձյալ առանց որևէ պատճառաբանության և հիմնավորման իրեղեն ապացույց ճանաչված 946լիտր դիզելային վառելիքը կրկին հանձնել է տուժող Վահե Միրզոյանի տնօրինմանը:
Բացի այդ, համաձայն ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի պահանջների` դատարանը հայցը կամ դիմումը թողնում է առանց քննության, եթե`
- այլ դատարանի կամ արբիտրաժային տրիբունայի վարույթում առկա է նույն անձանց միջև նույն առարկայի մասին և միևնույն հիմքերով վեճի վերաբերյալ գործ.
- կողմերից մեկը հղում է կատարում տվյալ վեճն արբիտրաժային դատարանի քննությանը հանձնելու` կողմերի միջև առկա համաձայնությանը, և արբիտրաժային դատարան դիմելու հնարավորությունը չի վերացել.
- իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստերի հաստատման կամ ըստ ներկայացնողի և օրդերային կորցրած արժեթղթերով հավաստված իրավունքները վերականգնելու մասին դիմումը քննելիս վեճ է ծագել իրավունքի մասին:
Տվյալ դեպքում դատարանը անտեսելով գործող օրենսդրության վերը նշված պահանջները, տուժողի և տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցը մնացած մասով այն է`ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով թողել է առանց քննության:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս առումով դատարանը նույնպես կայացնելով չհիմնավորված և չպատճառաբանված որոշում վերաքննիչ դատարանին զրկել է դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման լիարժեք հնարավորությունից:
Այնքանով, որքանով տվյալ դեպքում հարցը առնչվում է դատավճռի քաղաքացիական հայցի մասով չհիմնավորված և չպատճառաբանված որոշում կայացնելուն, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում հիշատակել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քաղաքացիական պալատի 2006թ. դեկտեմբերի 21-ի թիվ 3-2504/ՏԴ/ որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը հետևյալի մասին.
“ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն վճռի պատճառաբանական մասում պետք է նշվեն դատարանի կողմից պարզված գործի հանգամանքները, ապացույցները որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, այս կամ այն ապացույցները մերժելու փաստարկները, ինչպես նաև այն օրենքները և այլ իրավական ակտերը, որոնցով ղեկավարվել է դատարանը վճիռ կայացնելիս:
Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ յուրաքանչյուր դեպքում դատարանը պարտավոր է տալ վճռի թե փաստական, և թե իրավական հիմնավորումը:
Վճռի իրավական հիմնավորումը կայանում է հաստատված փաստերի և իրավահարաբերությունների նկատմամբ նյութական իրավունքի համապատասխան նորմի կամ նորմերի ընտրության և կիրառման մեջ, այն նորմի/նորմերի/, որի հիման վրա դատարանը եզրակացություն է անում վիճելի իրավահարաբերության առկայության կամ բացակայության մասին:
Վճռում ոչ միայն պետք է ցույց տալ նորմատիվ ակտի այս կամ այն հոդվածը, որում ամրագրված է ենթակա նորմը, այլ պետք է պատճառաբանվի, թե հատկապես ինչու պետք է կիրառվի հենց այդ նորմը:
Վճռի իրավական հիմնավորումը բնութագրում է ինչպես դատարանի, այնպես էլ նրա վճռի իրավակիրառ գործառույթը, ընդգծում դատական գործունեության և դատական վճռի օրինականությունը: Մինչդեռ ՀՀ տնտեսական դատարանի վճռում նշված չեն և ոչ մի օրենք կամ այլ իրավական ակտ, որոնցով ղեկավարվել է դատարանը վեճը լուծելիս”:
Բացի այդ, համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի պահանջների` “Յուրաքանչյուր ոք ունի իր խախտված իրավունքները վերականգնելու/…/ համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր գործի հրապարակային քննության իրավունք/…/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի հմաձայն`
“1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք/…/”:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
Համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
- դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
-դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Ըստ նույն հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի կիրառելիության վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ֆ.Գալստյանի վերաբերյալ գործով իր 2010թ. մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ`
“18. Դտական ակտն օրինական է, եթե կայացվել է գործող օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ, և հիմնավորված, եթե դրանում արված հետևությունները հիմնված են դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա: Դատական ակտի պատճառաբանությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար:
19.Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբանված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կաևրորագույն սկզբունքներից մեկի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երեշխավորված արդար դատական քննության իրավունքի խխտման:
20. Սույն որոշման նախորդ կետում շրադրված մոտեցմանը համահունչ իրավական դիրքորոշում է հայտնել նաև Մարդու իրավունքների եվրապական դատարանն իր մի շարք որոշումներում` ներպետական դատարանների կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտելով որպես “Մարդու իրավունքների հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին” եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված` անձի արդար դատական քննության իրավունքի խախտում /տես Սալովն ընդդեմ Ուկրաինայի 06.09.2005թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի 15.02.2007 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի 08.04.2008թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02/”:
Վերը նշվածից ելնելով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի քաղաքացիական հայցի մասով դատարանի կողմից կայացվել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ:
Դատարանն իր հետևությունները պատճառաբանելու համար, որևէ փաստարկ չի ներկայացրել` դրանով իսկ սահմանափակելով վերաքննիչ դատարանի հնարավորությունը քաղաքացիկան հայցի մասով դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը:
Արդյունքում, վերաքննիչ դատարանն արձանգրում է, որ խախտվել են քաղաքացիական հայցի մասով քրեական դատավարության մասնակիցների` “Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին” եվրոպական կոնվենցիայով, ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն`
”1.Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ, սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրվունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա./…/:
3.Դատավճիռը բոլոր դեպքերում ենթակա է բեկանման, եթե`/…/
10 դատավճռում իսպառ բացակայում է դրա նկարագրական պատճառաբանական մասը /…/”:
Տվյալ դեպքում վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ սույն գործով կայացված քաղաքացիական հայցի մասով դատական ակտում իսպառ բացակայում է դրա պատճառաբանական մասը, ուստի դատական ակտը քաղաքացիական հայցի մասով պետք է բեկանել և այդ մասով ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է քրեկան դատավարության համապատասխան մասնակիցներին, որոնք ներկայացրել են քաղաքացիական հայց` ճանաչել քաղաքացիական հայցվորներ, լուծել նրանց իրավունքների և պարտականությունների իրազեկման հարցը, որից հետո պահպանելով գործող օրենսդրության վերը նշված պահանջները քաղաքացիական հայցի մասով կայացնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխան դատական ակտ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 398-րդ, հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Հ.Արսենյանի և “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ տուժողի և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռուսլան Մհերի Անանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, արարքի որակման և նշանակված պատժի մասով թողնել օրինական ուժի մեջ:
Արմավիրի մարզի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. սեպտեմբերի 25-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռուսլան Մհերի Անանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով քաղաքացիական հայցի և իրեղեն ապացույցների տնօրինման մասով` բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։





ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ


Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ