ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0196/01/11
նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ.ԷՅՐԱՄՋՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ս.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Ս.ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ

2012 թվականի հունվարի 31-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15127611 քրեական գործը և ընդունվել վարույթ:/ քրեական գործ էջ 1/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանը ձերբակալվել է: /քրեական գործ էջ 22-23/
2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշմամբ թիվ 15127611 քրեական գործով Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/ քրեական գործ էջ 67/
3. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշմամբ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: / քրեական գործ էջ 79-80/
4. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ թիվ 15127611 քրեական գործով Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով: / քրեական գործ էջ 123/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/ քրեական գործ էջ 124/
5. 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ին թիվ 15127611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի հոկտեմբերի 25-ին: / քրեական գործ էջ 151/
5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ` նշանակվել դատաքննության: /քրեական գործ էջ 152, 159/
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով /քրեական գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով/ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով, որը կրելու է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց բանկային և հեռախոսային քարտերը, «Նոկիա», «Բիլայն և «Մոտորոլա» տեսակի բջջային հեռախոսները, կանացի պայուսակը և դրամապանակը թողնվել է տուժող Փիրուզ Ղազանչյանի տնօրինմանը։/ քրեական գործ էջ 198-199/
7. Վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի հունվարի 10-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կարգով:
Գործի փաստական հանգամանքները
8. Ս.Ալեքսանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ` 2011թվականի սեպտեմբերի 5-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում Երևանի Սարյան փողոցին հարակից տարածքում գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Փիրուզ Ղազանչյանի ձեռքից քաշելու միջոցով հափշտակել է նրա` 2000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պայուսակը, որի մեջ եղել են բջջային հեռախոսակապի քարտով 10.800 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս, բջջային հեռախոսակապի քարտով 5800 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բիլայն» մոդելի բջջային հեռախոս, բջջային հեռախոսակապի քարտով 4800 դրամ արժողությամբ «Մոտորոլա» մոդելի բջջային հեռախոս, 3000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակ, 1500 ՀՀ դրամ և 2945 ՀՀ դրամին համարժեք 8 ԱՄՆ դոլար և դիմել փախուստի։
Սերգեյ Ալեքսանյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ նկատելով, որ հետապնդվում է Վարդան Ղազանչյանի կողմից, հնարավոր բացահայտումից խուսափելու նպատակով նետել է հափշտակած առարկաներն ու շարունակել փախուստը: / քրեական գործ էջ 198-199/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
9. Ս.Ալեքսանյանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ համաձայն չէ պատժի մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հետ, քանի որ իր նկատմամբ նշանակվել է խիստ պատիժ:
10.Ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանը խնդրել է փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատժի մասով` սահմանելով ավելի մեղմ պատիժ:
11. Ամբաստանյալը պնդեց բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Պաշտպան Ս.Ասլանյանը միացավ ամբաստանյալին և խնդրեց բողոքը բավարարել:
Դատախազը խնդրեց բողոքը մերժել` անհիմն լինելու պատճառով, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի և նրա պաշտպան Ս.Ասլանյանի ելույթներն ու մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`….
…4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.<< 1. Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:
13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
14. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով, պատիժ նշանակելիս դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<… Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ կողոպուտի փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ տուժողին պատճառած վնասը հարթելուն ուղղված որևէ գործողություն ամբաստանյալը չի ձեռնարկել։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը և գործի հանգամանքները` դատարանը գտնում է, որ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել…>>:
15. Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ հաշվի է առնում ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը վատառողջ է, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են:
Սակայն իր իսկ կողմից նշված վերոգրյալ հանգամանքները Առաջին ատյանի դատարանը օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության չի ենթարկել և Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ: Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ սահմանելը Առաջին ատյանի դատարանը պատճառաբանել է ամբաստանյալի կողմից տուժողին պատճառված նյութական վնասը հարթելուն ուղղված գործողություններ չձեռնարկելով: Մինչդեռ հիմնավորումից անմիջապես հետո դատավճռում արձանագրել է, որ գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել: Բացի այդ, կողոպուտի փորձի պայմաններում վերցված իրեղեն ապացույցները դատավճռով վերադարձվել են տուժողին: Այսինքն, նյութական վնասի հատուցման խնդիր չի եղել:
Քրեական գործի նյութերով նախաքննական մարմինը հիմնավորված է համարել, որ ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանը փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Ս.Հարությունյանի հետ, համատեղ կյանքում ունեցել են մեկ երեխա, ում հայրությունը թեև Ս.Ալեքսանյանը չի ճանաչել, սակայն նրա և Ս.Հարությունյանի ցուցմունքներով ընդունվել է, որ այդ երեխան գտնվել է ամբաստանյալի խնամքին: Ամուսնությունը չգրանցելը և երեխայի հայրության փաստը չճանաչելը Ս.Ալեքսանյանը Վերաքննիչ դատարանում պատճառաբանեց անձնագրի բացակայությամբ: Ամբաստանյալի փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվելը և խնամքին մեկ անձ ունենալու փաստն ընդունել է նաև մեղադրանքի կողմը և այդ հանգամանքը արտացոլել մեղադրական եզրակացությամն մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ պետք է ընդունել, որ փաստական ամուսնությունից համատեղ կյանքի ընթացքում` 2011 թվականին ծնված երեխան գտնվել է ամբաստանյալի խնամքին: Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալը ֆիզիկապես վատառողջ է, ըստ բժշկական տեղեկանքի վատառողջ է նաև երեխան, պաշտպանական կողմի կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված դիմումով տուժող Փ.Ղազանչյանը խնդրել է ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի պատիժը նվազեցնել և հնարավորություն տալ ազատվել ու հայրություն անել իր երեխային: Ս.Ալեքսանյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ և անչափահաս տարիքում կատարված հանցագործության և վերջին դատավճռով նշանակված պատիժը կրելուց հետո , շուրջ 7 տարի հակաօրինական վարքագիծ չի դրսևորել: Նման պայմաններում, երբ Ս.Ալեքսանյանին մեղսագրված արարքը հանցափորձ է, գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով, Առաջին ատյանի դատարանը նրա նկատմամբ սահմանել է օրենքով նախատեսված առավելագույն պատիժ, ինչը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, օրինականության և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը քննության առարկա չի դարձրել, չի պատճառաբանել և հիմնավորել, թե ինչու ամբաստանյալի նկատմամբ չի նշանակել սույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակ և չի պատճառաբանել, թե ինչու պատիժներից նվազ խիստ պատժատեսակը և պատիժը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
17. Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, կատարածը հանցագործության կատարման փորձ է, պատճառված վնասը` 36.000 ՀՀ դրամ, ինչը նվազեցնում է հանցանքի ու հանցավորի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանը վատառողջ է, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ընդունել է կատարած հանցանքը, անկեղծորեն զղջացել դրա համար, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին է գտնվում մանկահասակ երեխան, տուժողի խնդրանքը նրա նկատմամն մեղմ պատիժ սահմանելու մասին:
Ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են:
18. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկման ձևով և այն պետք է կրի` նկատի ունենալով նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքները` մասնավորապես նախկինում դիտավորյալ` նաև համասեռ հանցագործությունների համար դատապարտված լինելը: Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ակնհայտ խիստ է և այն պետք է մեղմացնել:
19. Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքի համար նշանակված պատիժը մեղմացնելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
20. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով ճիշտ դատավճիռ կայացնելու վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ, 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 399-րդ հոդվածների հիման վրա դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում:
21. Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը մեղմացնելու մասին ամբաստանյալ Ս.Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը հիմնավոր է և Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա բավարարման` Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել` պակասեցնելով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի ժամկետը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 399-րդ հոդվածով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը փոփոխել պատժի մասով` Սերգեյ Սերգեյի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման ինը ամիս ժամկետով:
Դատավճռի մնացած մասը թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ