Գործ ԵԿԴ/0177/01/11

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

2012թ. փետրվարի 10-ին Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ. ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ



Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 2011թ. դեկտեմբերի 05-ի դատավճռի դեմ,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
07.10.2008թ. Վրաստանի Ներքին գործերի նախարարության /այսուհետ ՆԳՆ/ Թբիլիսի քաղաքի գլխավոր վարչության Դիդուբե-Չուգուրետիի վարչության թիվ 1 բաժանմունքում Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180 հոդվածի 3-րդ մասի բ կետով հարուցվել է թիվ 002083008 քրեական գործը:
Քրեական գործը Վրաստանի գլխավոր դատախազության միջոցով ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն, իսկ 10.12.2010թ.` ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար։
10.12.2010թ. որոշմամբ, թիվ 002083008 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնի քննիչի վարույթ, քրեական գործին շնորհվել է թիվ 11131510 համարը և Աշոտ Ալեքսանյանի կողմից, Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180 հոդվածի 3-րդ մասի բ կետով կատարված արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին։
26.08.2011թ. Աշոտ Ալեքսանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
30.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատարանի 05.12.2011թ. դատավճռով ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 12.000.000 դրամ գումարից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ` Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի կողմից 17.12.2008թ. կայացված ու Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2011թ. որոշմամբ ճանաչված դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 5 տարի ժամկետով և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել պատիժ ազատազրկում 10 տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 12.000.000 դրամ գումարից` պատժի սկիզբը հաշվելով 05.12.2011թ.-ից։
Որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 05.12.2011թ.-ից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.10.2008թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայի վրա դրված արգելանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դրա պատկանելության վերաբերյալ հարցի լուծումը քաղաքացիական դատավարության կարգով։
Դատարանի 05.12.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը:

2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմնի կողմից Աշոտ Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով, առանձնապես խոշոր չափերով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 25.08.2008թ. Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքի Դիգոմսկի զանգվածում տեղակայված ավտոմեքենաների շուկայում տեսնելով Գեորգի Սակվարելիձեին պատկանող «Մերսեդես» ֆիրմայի 814D մոդելի VUV 876 համարանիշի ու «Ման» ֆիրմայի 8,150 մոդելի VUV 945 համարանիշի վաճառքի ենթակա բեռնատար ավտոմեքենաները, վերջինիս վստահեցրել է, որ դրանց ընդհանուր գինից` 30.000 դոլարից 3.000 դոլար որպես կանխավճար տալուց մեկ ամիս անց, մինչև հոկտեմբերի 3-ը կվճարի նաև մնացած մասը, սեպտեմբերի 11-ին Թբիլիսի քաղաքի Ց.Դադիանի փողոցի 107 հասցեում տեղակայված նոտարական բյուրոում կազմելով վաճառելու իրավունքով լիազորագիր` հափշտակել է առանձնապես խոշոր չփերով 8.174.250 դրամին համարժեք 27.000 դոլար արժողության երկու ավտոմեքենաները։
Այնուհետև դրանցից «Մերսեդես» ֆիրմայի 814D մոդելի VUV 876 համարանիշի ավտոմեքենան 15.09.2008թ-ին 9.000 դոլարով վաճառել է Սասուն Բուդախյանին գումարի մի մասը 1500 դոլարը ստանալով կանխիկ, իսկ մնացած 7.500 դոլարի դիմաց ստացել է վերջինիս պատկանող «ԲՄՎ» 525i մակնիշի XOX-030 համարանիշի ավտոմեքենան, որ նույն օրը կազմված վաճառելու իրավունքով լիազորագրի հիման իր պահանջով ձևակերպվել է Վահագն Հովսեփյանի անվամբ։
Բացի այդ, նա խաբեությամբ ու վստահությունը չարաշահելու եղանակով, առանձնապես խոշոր չափերով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 05.09.2008թ. Վրաստանի Հանրապետության Գարդաբանսկի շրջանի Կեսլո գյուղում, ծանոթանալով նույն գյուղում գտնվող պահածոների գործարանի հիմնադիր Գեորգի Չեկուրիշվիլիի հետ, վերջինիս վստահեցնելով, որ այդ տարածքում սնկի արտադրություն է ցանկանում հիմնել, առաջարկել է 10.000 դոլարի չափով գումար ներդնել սերմը ձեռք բերելու համար, որին Գ.Չեկուրիշվիլին համաձայնել է և սեպտեմբերի 8-ին նրան է փոխանցել խոստացած 10.000 դոլարը։ Այնուհետև, սեպտեմբերի 14-ին Գ.Չեկուրիշվիլուն վստահեցնելով, որ իր կողմից ներդրվող գումարը լինելու է սեպտեմբեր ամսի վերջերին, գործընթացը չկանգնեցնելու պատրվակով սեպտեմբերի 14-ին վերջինիցս ստացել է ևս 3.000 դոլար` նրանից հափշտակելով առանձնապես խոշոր չափերով` ընդհանուրը 3.926.020 դրամին համարժեք 13.000 դոլար գումար:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոքաբերն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ բողքարկում է այն հանգամանքը, որ ինքը մեկ այլ նմանատիպ իրավախախտման համար, 17.12.2008թ. Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի կողմից դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով և այդ որոշումը 05.12.2011թ. ճանաչվել և հաշվակցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ու արտացոլում է գտել դատավճռի մեջ:
Բողոքաբերը նշել է, որ հարակից պետության տարածքում չի դատվել և եթե նույնիսկ գոյություն ունի նման դատավճիռ, ինքը տեղյակ չի, քանի որ 26.08.2009թ. ինքը Հայաստանում ձերբակավել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հանցակազմով: Բացի այդ, ըստ դատարանի որոշման պատժի սկիզբ է հաշվարկվել 05.12.2011թ., որն ըստ բողոքաբերի քրեական օրենսդրության խախտում է:
Վերոգրյալի հիման վրա` բողոքաբերը խնդրում է հետազոտել քրեական գործը, որը հնարավորություն կտա բացահայտել նախաքննության և դատաքննության բացթողումները, պատժից հանել ՎՀ Ախալքալաքի շրջանային դատարանի որոշմամբ նախատեսված 8 տարիների պատժաչափը և ազատազրկման սկիզբը հաշվարկել 2009թ. օգոստոսից:
3.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Ի պատասխան Աշոտ Ալեքսանյանի բողոքի` մեղադրողը նշել է, որ դատարանի 05.12.2011թ. դատավճիռն արդարացի է, օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ ամբաստանյալի վերաքննիչ բոլորը անհիմն և ենթակա է մերժման։
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը հաստատված է համարել Աշոտ Ալեքսանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրբի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարած լինելու հանգամանքը։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։
Մեղադրողը նշել է, որ դատարանի 05.12.2011թ. որոշումն լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի, ՀՀ դատավարության օրենսգրքի 4998 և 4999 հոդվածների պահանջներին, բխում է <<Դատապարտյալների փոխանցման մասին>> կոնվենցիայի պայմաններից, ուստի վերը նշված որոշումն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված: Ւնչ վերաբերում է պատժի կրման սկիզբը դատարանի կողմից քրեադատավարական օրենքի խախտմամբ հաշվելու` ամբաստանյալի բողոքում նշված հանգամանքին, ապա այն ըստ մեղադրողի նույնպես անհիմն է հետևյալ պատճառաբանությամբ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում մեկ օրն երեք ժամի դիմաց։
Ամբաստանյալի նկատմամբ թիվ 11131510 քրեական գործով նախաքննության և դատաքննության ընթացքում կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրված չի եղել, վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրվել է միայն 05.12.2011թ. դատավճռով, որպիսի հանգամանքն էլ հիմք է հանդիսացել Ա. Ալեքսանյանի պատժի կրման սկիզբը հենց 05.12.2011թ.ից հաշվելու համար։
Վերոգրյալի հիման վրա և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կատարած հանցանքն ապացուցված է, նրա մեղավորությունը հիմնավորված, կայացված դատավճիռը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 370-372 հոդվածների պահանջներին, այն օրինական է հիմնավորված ու պատճառաբանված, նշանակված պատիժը համապատասխանում է Ա. Ալեքսանյանի կողմից կատարված հանցագործության բնույթին, հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և ամբաստանյալի անձին, մեղադրողը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել՝ 05.12.2011թ. դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ։

4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` նկատի ունենալով հետևյալը.
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ որպես ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործությունների ռեցիդիվը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք չարձանագրելով, հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը մեղավոր է մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին` Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի կողմից 17.12.2008թ. կայացված և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2011թ. որոշմամբ ճանաչված դատավճիռ կայացնելը, դատարանն իրավացիորեն գտել է, որ նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից։
Ւնչ վերաբերում է պատժի կրման սկիզբը քրեադատավարական օրենքի խախտմամբ հաշվելու` ամբաստանյալի բողոքում նշված հանգամանքին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է այն անհիմն` նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Ա. Ալեքսանյանի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված չի եղել, ուստի առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառելով կալանավորումը` իրավացիորեն պատժի սկիզբը հաշվել է 05.12.2011թ.-ից։
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է այն փաստը, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Աշոտ Ալեքսանյանի վերաբերյալ քննում է մեկ այլ քրեական գործ, որով և նրա նկատմամբ ընտրված է եղել խափանման միջոց կալանք և այդ քրեական գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելիս հաշվի կառնվի նրա նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը :
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի, ուստի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով օրինական է ու հիմնավորված և այն բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը




Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 05-ի դատավճիռն` ըստ մեղադրանքի Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

05 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0177/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Տ. Գրիգորյան,
Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ,
Երևանի Շենգավիթ
վարչական շրջանի
դատախազության դատախազներ Շ. Իսրայելյանի,
Ա. Մանուկյանի

տուժողներ Գ. Սակվարելիձե,
Գ. Չեկուրիշվիլի

թարգմանիչ Ռ. Շագինյան



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի
ծնված 1961թ. մայիսի 30-ին Էջմիածին քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի 2008թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճռով, Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «բ» կետով դատապարտվել է ազատազրկման ութ տարի ժամկետով, չի աշխատում, հաշվառված է Արմավիրի մարզի Նորակերտ գյուղում, սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի ընտրվել, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։




Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 002083008 քրեական գործը Վրաստանի Ներքին գործերի նախարարության /այսուհետ ՆԳՆ/ Թբիլիսի քաղաքի գլխավոր վարչության Դիդուբե-Չուգուրետիի վարչության թիվ 1 բաժանմունքում հարուցվել է 2008թ. հոկտեմբերի 07-ին, Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասի բ կետով, Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի կողմից խարդախություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 002083008 քրեական գործը Վրաստանի գլխավոր դատախազության միջոցով ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն։
10.12.2011թ. թիվ 002083008 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար։
10.12.2010թ. որոշմամբ, թիվ 002083008 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնի քննիչի վարույթ, քրեական գործին շնորհվել է թիվ 11131510 համարը և Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի կողմից, Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասի բ կետով կատարված արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին։
Ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա` խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափերով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2008-ի օգոստոսի 25-ին Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքի Դիգոմսկի զանգվածում տեղակայված ավտոմեքենաների շուկայում տեսնելով Գեորգի Ռևազի Սակվարելիձեին պատկանող «Մերսեդես» ֆիրմայի 814D մոդելի VUV 876 համարանիշի և «Ման» ֆիրմայի 8,150 մոդելի VUV 945 համարանիշի վաճառքի ենթակա բեռնատար ավտոմեքենաները վերջինիս վստահեցրել է, որ դրանց ընդհանուր գինից` 30.000 ԱՄՆ դոլարից 3.000 ԱՄՆ դոլար որպես կանխավճար տալուց մեկ ամիս անց մինչև հոկտեմբերի 3-ը կվճարի նաև մնացած մասը, սեպտեմբերի 11-ին Թբիլիսի քաղաքի Ց.Դադիանի փողոցի 107 հասցեում տեղակայված նոտարական բյուրոում կազմելով վաճառելու իրավունքով լիազորագիր հափշտակել է առանձնապես խոշոր չփերով 8.174.250 ՀՀ դրամին համարժեք 27.000 ԱՄՆ դոլար արժողության երկու ավտոմեքենաները։
Այնուհետև դրանցից «Մերսեդես» ֆիրմայի 814D մոդելի VUV 876 համարանիշի ավտոմեքենան 15.09.2008թ-ին 9.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Սասուն Բուդախյանին գումարի մի մասը 1500 դոլարը ստանալով կանխիկ, իսկ մնացած 7.500 դոլարի դիմաց ստացել է վերջինիս պատկանող «ԲԷ-ԷՄ-ՎԷ» 525i մակնիշի XOX-030 համարանիշի ավտոմեքենան, որ նույն օրը կազմված վաճառելու իրավունքով լիազորագրի հիման իր պահանջով ձևակերպվել է Վահագն Մաքսելի Հովսեփյանի անվամբ։
Բացի այդ, նա խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափերով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2008-ի սեպտմբերի 5-ին Վրաստանի Հանրապետության Գարդաբանսկի շրջանի Կեսլո գյուղում ծանոթանալով նույն գյուղում գտնվող պահածոների գործարանի հիմնադիր Գեորգի Միխայիլի Չեկուրիշվիլիի հետ, վերջինիս վստահեցնելով, որ այդ տարածքում սնկի արտադրություն է ցանկանում հիմնել, առաջարկել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար ներդնել սերմը ձեռք բերելու համար, որին Գ.Չեկուրիշվիլին համաձայնել է և սեպտեմբերի 8-ին նրան է փոխանցել խոստացած 10.000 դոլարը։ Այնուհետև սեպտեմբերի 14-ին Գ.Չեկուրիշվիլուն վստահեցնելով, որ իր կողմից ներդրվող գումարը լինելու է սեպտեմբեր ամսի վերջերին, գործընթացը չկանգնեցնելու պատրվակով սեպտեմբերի 14-ին Գ.Չեկուրիշվիլուց ստացել է ևս 3.000 ԱՄՆ դոլար վերջինիցս հափշտակելով առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 3.926.020 ՀՀ դրամին համարժեք 13.000 ԱՄՆ դոլար գումար։»։
13.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը 2006-2007թթ. ընթացքում բնակվելով Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաք քաղաքում և զբաղվելով կահույքի արտադրությամբ, Վրաստանում, 2006թ. սեպտեմբերի 18-ից մինչև 2007թ. դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, տարբեր օրերի, տարբեր չափերով, խարդախությամբ հափշտակել է Ախալցխա քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Միքայելյանին պատկանող, 13.620 լարիին համարժեք 9.080 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումար, որից հետո թաքնվել է։
Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «բ» կետով նախատեսված վերոհիշյալ արարքի համար, ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը, իր բացակայությամբ, Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի 2008թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման ութ տարի ժամկետով։
2008թ. օգոստոս 25-ին Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքի Դիգոմսկի զանգվածում գտնվող ավտոմեքենաների շուկայում, ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը տեսնելով տուժող Գեորգի Ռևազի Սակվարելիձեին փաստացի պատկանող, Գեորգի Մեգրելիշվիլիի անունով որպես սեփականություն հաշվառված, «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի և «Ման 8,150» մակնիշի, VUV 945 պետհամարանիշի, վաճառքի ենթակա բեռնատար ավտոմեքենաները, նրան հայտնել է, որ ցանկանում է գնել դրանք։ Նա տուժող Գ. Սակվարելիձեին վստահեցրել է, որ դրանց վաճառքի 30.000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումարից որպես կանխավճար 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար տալուց մեկ ամիս անց, մինչև հոկտեմբերի 3-ը կվճարի նաև գումարի մնացած մասը։ Փոխադարձ համաձայնության գալով` Ա.Ալեքսանյանը սեպտեմբերի 11-ին Թբիլիսի քաղաքի Ց.Դադիանի փողոցի թիվ 107 հասցեում տեղակայված նոտարական բյուրոյում Գ. Սակվարելիձեին է տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար և հաստատապես իմանալով, որ իր անունով գրանցված որևէ գույք չունի, կնքված պայմանագիրը որևէ հետևանք չի առաջացնելու, մնացած գումարի մասով Գ. Սակվարելիձեի հետ կնքել է փոխառության պայմանագիր, որից հետո Ա. Ալեքսանյանը, վաճառքի իրավունքով կազմված լիազորագիրն օգտագործելով` հափշտակել է տուժող Գ. Սակվարելիձեին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի` 8.174.250 ՀՀ դրամին համարժեք 27.000 ԱՄՆ դոլար արժողության երկու ավտոմեքենաները։
Այնուհետև, 2008թ. սեպտմբերի 5-ին ամբաստանյալ Ա. Ալեքսանյանը սնկի արտադրություն կազմակերպելու նպատակով մեկնել է Վրաստանի Հանրապետության Գարդաբանսկի շրջանի Կեսլո գյուղ։ Այնտեղ նա ծանոթացել է պահածոների գործարանի հիմնադիր, տուժող Գեորգի Միխայիլի Չեկուրիշվիլիի հետ և հայտնել է նրան, որ ցանկանում է գործարանի տարածքում սնկի արտադրություն հիմնել։ Ա. Ալեքսանյանը Գ. Չեկուրիշվիլիին առաջարկել է սնկի սերմը ձեռք բերելու համար 10.000 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար ներդնել։ Գ.Չեկուրիշվիլին համաձայնվել է Ա. Ալեքսանյանի առաջարկի հետ և 2008թ. սեպտեմբերի 8-ին նրան է փոխանցել 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ա. Ալեքսանյանը որպես գործունյա անձ հանդես գալու համար գործարանի տարածք է տեղափոխել սնկի արտադրության համար անհրաժեշտ խողովակներ։ Ա. Ալեքսանյանը Գ.Չեկուրիշվիլիին վստահեցրել է, որ իր կողմից ներդրվող գումարը լինելու է սեպտեմբերի վերջերին և գործընթացը չկանգնեցնելու պատրվակով, նույն թվականի սեպտեմբերի 14-ին Գ. Չեկուրիշվիլիից ստացել է ևս 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես երաշխիք նրան հանձնելով տուժող Գեորգի Ռևազի Սակվարելիձեից հափշտակած, «Ման» մակնիշի ավտոմեքենան։ Այսպիսով, Ա. Ալեքսանյանը Գ. Չեկուրիշվիլիից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 3.926.020 ՀՀ դրամին համարժեք 13.000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումար։
Դրանից հետո, 2008թ. սեպտեմբերի 15-ին ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանը Թբիլիսի քաղաքի Դիգոմսկի զանգվածում տեղակայված ավտոմեքենաների շուկայում տեսնելով Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ազգությամբ հայ Սասուն Կարենի Բուդախյանին պատկանող «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի, XOX-030 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` առաջարկել է այն փոխանակել իր, «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետ, որի գինը փոխադարձ համաձայնությամբ գնահատել են 9.000 ԱՄՆ դոլար։ Ս. Բուդախյանը պարտավորվել է վճարել 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարն առձեռն, իսկ մնացած` 7.500 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց առաջարկել է իր «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան։ Փոխադարձ համաձայնության գալով` նույն օրը Ս. Բուդախյանը և Ա. Ալեքսանյանը գնացել են Մառնեուլի շրջանի Ռուստավելի փողոցում գտնվող նոտարական բյուրո և «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան գլխավոր լիազորագրով, տնօրինման և սահմանից դուրս գալու իրավունքով ձևակերպել են Ս. Բուդախյանի անվամբ, իսկ վերջինս իր «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան Ա. Ալեքսանյանի պահանջով, նույնանման լիազորագրով ձևակերպել է Վահագն Մաքսելի Հովսեփյանի անվամբ և Ա. Ալեքսանյանին է տվել 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Վ. Հովսեփյանն ի սկզբանե ցանկանալով գնել նշված ավտոմեքենան` առաջարկել է Ա. Ալեքսանյանին այն տանել Երևան, ստուգել և մաքսազերծման գումարը բավարարելու դեպքում գնել այն։
Ամբաստանյալ Ա. Ալեքսանյանի հետ գալով փոխադարձ համաձայնության`.2011թ.-ի սեպտեմբերի 16-ին Վ. Հովսեփյանը վարելով «Բի Էմ դաբլյու «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան` վերադարձել է Հայաստան։ Վերջինս ավտոմեքենայի մաքսազերծման գումարի չափը ճշտելուց հետո հրաժարվել է մեքենան գնել, քանի որ մաքսազերծման գումարը շատ է եղել։ Այդ մասին Վ. Հովսեփյանը նույն օրը հայտնել է Վրաստանից վերադարձած Ա. Ալեքսանյանին և ավտոմեքենան հանձնել է նրան, որը հետախուզման մեջ գտնվելով` այդ ժամանակահատվածում բնակվել է Եղվարդում, իր ազգականների տանը։
Այնուհետև, գործով վկա Արթուր Վաղինակի Թադևոսյանը «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան տեսնելով Եղվարդի ավտոլվացման կետում` Ա. Ալեքսանյանին առաջարկել է գնել այն։ Ա. Ալեքսանյանը համաձայնվել է և Ա. Թադևոսյանից 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալով` Վ. Հովսեփյանից պահանջել է գնալ Վրաստանի Հանրապետություն և ավտոմեքենան հանել հաշվառումից, ինչը Վ. Հովսեփյանը կատարել է։ Նոր լիազորագրի հիման վրա Ա. Թադևոսյանը «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության Աբովյանի ՀՔ բաժանմունքում կանգնեցրել է հաշվառման, որտեղից էլ 22.01.2009թ. ստացել է թիվ SJ 002328 տեխնիկական անձնագիրը, 17 ՍՕ 939 համարանիշներն ու շահագործել է ավտոմեքենան։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2011թ. որոշմամբ, ճանաչվել է Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի նկատմամբ Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի կողմից 2008թ. դեկտեմբերի 17-ին կայացված դատավճիռը, այդ դատավճռում նշված, Վրաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասի բ կետը համապատասխանեցվել է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին և անփոփոխ թողնվել Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի 2008թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճռով Աշոտ Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը։






Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ ՀՀ-ում կատարել է խարդախություններ, որի հետևանքով գտնվել է հետախուզման մեջ։ 2008թ-ի ամռանը մեկնել է Վրաստանի Հանրապետություն, որտեղ փորձել է սնկի, թանի, բաստուրմայի և այլ սննդամթերքի արտադրություններ հիմնել։ Այդ նպատակով Վրաստան է հրավիրել իր քրոջ որդի Վահագն Մաքսելի Հովսեփյանին։ Վրաստանում սկսված պատերազմը խոչընդոտել է իր գումար վաստակելու ծրագրերին, ինչի պատճառով որոշել է կրկին խարդախություններ կատարել։
2008թ-ի օգոստոս 25-ին Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքի Դիգոմսկի զանգվածում տեղակայված ավտոմեքենաների շուկայում տեսնելով Գեորգի Ռևազի Սակվարելիձեին պատկանող «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի և «Ման 8,150» մակնիշի, VUV 945 պետհամարանիշի, վաճառքի ենթակա բեռնատար ավտոմեքենաները` Գ. Սակվարելիձեին վստահեցրել է, որ դրանց ընդհանուր գնից` 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարից 3.000 ԱՄՆ դոլարը որպես կանխավճար տալուց մեկ ամիս անց, մինչև հոկտեմբերի 3-ը կվճարի նաև գումարի մնացած մասը։ 2008թ. սեպտեմբերի 11-ին Թբիլիսիի Ց.Դադիանի փողոցի թիվ 107 հասցեում տեղակայված նոտարական բյուրոյում կազմելով վաճառելու իրավունքով լիազորագիր` ավտոմեքենաները ձևակերպել է իր անվամբ և դրանք տեղափոխել իր տան բակ։
Այնուհետև, 2008թ. սեպտմբերի 5-ին մեկնել է Վրաստանի Հանրապետության Գարդաբանսկի շրջանի Կեսլո գյուղ։ Այնտեղ սնկի արտադրություն կազմակերպելու նպատակով ծանոթացել է նույն գյուղում գտնվող պահածոների գործարանի հիմնադիր Գեորգի Միխայիլի Չեկուրիշվիլիի հետ։ Վերջինիս վստահեցրել է, որ գործարանի տարածքում սնկի արտադրություն է ցանկանում հիմնել։ Առաջարկել է նրան 10.000 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար ներդնել սերմը ձեռք բերելու համար։ Գ. Չեկուրիշվիլին համաձայնվել է և 2008թ. սեպտեմբերի 8-ին իրեն է փոխանցել խոստացված 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որից հետո ինքը գործարանի տարածք է տեղափոխել սնկի արտադրության համար անհրաժեշտ խողովակներ։ Գ. Չեկուրիշվիլիին վստահեցրել է, որ իր կողմից ներդրվող գումարը լինելու է սեպտեմբերի վերջերին, գործընթացը չկանգնեցնելու պատրվակով սեպտեմբերի 14-ին վերջինիցս ստացել է ևս 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար և որպես երաշխիք Գ. Չեկուրիշվիլիին հանձնել «Ման» մակնիշի ավտոմեքենան։
2008թ. սեպտեմբերի 15-ին, Թբիլիսիի Դիգոմսկի զանգվածում գտնվող ավտոմեքենաների շուկայում տեսնելով Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ազգությամբ հայ Սասուն Կարենի Բուդախյանին պատկանող «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի, XOX-030 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` առաջարկել է այն փոխանակել իր «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետ, որի գինը փոխադարձ համաձայնությամբ գնահատել են 9.000 ԱՄՆ դոլար։ Ս. Բուդախյանը պարտավորվել է վճարել 1.500 ԱՄՆ դոլարն առձեռն, իսկ մնացած 7.500 ԱՄՆ դոլարի դիմաց առաջարկել է իր «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան։ Փոխադարձ համաձայնության գալով` նույն օրը միասին գնացել են Մառնեուլի շրջանի Ռուստավելի փողոցում գտնվող նոտարական բյուրո և գլխավոր լիազորագրով, տնօրինման և սահմանից դուրս գալու իրավունքով, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան ձևակերպել են Ս.Բուդախյանի անվամբ։ Ս. Բուդախյանը «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան իր պահանջով, նույնանման լիազորագրով ձևակերպել է Վահագն Մաքսելի Հովսեփյանի անվամբ և տվել է պայմանավորված 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Վ. Հովսեփյանը ցանկանալով գնել նշված մեքենան` առաջարկել է իրեն այն տանել Երևան, ստուգել և մաքսազերծման գումարը բավարարելու դեպքում գնել այն։ Փոխադարձ համաձայնության գալով` 16.09.2011թ-ին Վ.Հովսեփյանը «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան վարելով վերադարձել է Հայաստան, սակայն մաքսազերծման գումարի չափը ճշտելուց հետո, որի արժեքը բարձր է գնահատվել, հրաժարվել է մեքենան գնել։ Այդ մասին Վ. Հովսեփյանը հայտնել է իրեն և ավտոմեքենան հետ է հանձնել։ Ինքն այդ ժամանակահատվածում դեռևս հետախուզման մեջ գտնվելով` բնակվել է Եղվարդ քաղաքում` իր ազգականների տանը։ Եղվարդի ավտոլվացման կետում իր «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 525i»/ մակնիշի ավտոմեքենան տեսել է Արթուր Վաղինակի Թադևոսյանը և առաջարկել է այն գնել, որին ինքը համաձայնվել է։ Ա. Թադևոսյանից 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալուց հետո Վ.Հովսեփյանից պահանջել է գնալ Վրաստանի Հանրապետություն, ավտոմեքենան հանել հաշվառումից և ստանալ նոր լիազորագիր, ինչը Վ. Հովսեփյանն արել է։ Կազմված նոր լիազորագրի հիման վրա Ա.Թադևոսյանն ավտոմեքենան կանգնեցրել է հաշվառման ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության Աբովյանի ՀՔ բաժանմունքում։
/հատոր 2, գ.թ. 190-192, հատոր 3, գ.թ. 259-260/
Ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. Հայաստանում խարդախություն է կատարել, որից հետո գնացել է Վրաստան և իր հետ տարել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Վրաստանում կազմակերպել է թանի արտադրություն, գնել է 30 գլուխ խոշոր եղջրավոր անասուններ, նախաձեռնել է արհեստական մեղրի արտադրություն, սունկ է աճեցրել։ Գործընկերների հետ աշխատելիս` նրանցից ուզել է 13.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որպեսզի սերմ բերի, որի համար մեքենաներ են անհրաժեշտ եղել։ Շուկայից գնել է 2 ավտոմեքենա։ Դրանց տիրոջը խոստացել է վճարել 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար և վճարել է 3.000 ԱՄՆ դոլար։ Դրանից հետո Վրաստանում սկսվել է պատերազմը, որի պատճառով այնտեղ է թողել իր ամբողջ գույքը։ Ինքը մեքենաներից մեկը տարել, կանգնեցրել է մի տեղ և այդ մասին ասել է մեքենաների տիրոջը, իսկ մյուս մեքենայի փոխարեն ապրանք է տվել` 29 հատ խոշոր եղջրավոր անասուններ։ 13.000 ԱՄՆ դոլար գումար վերցնելու դրվագն ընդունում է, սակայն այդ գումարի փոխարեն ինքը որպես գրավ մեքենա է թողել և գումարը հետագայում չի վերադարձրել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Գեորգի Ռևազի Սակվարելիձեի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ զբաղվում է Գերմանիայից ավտոմեքենաների ներմուծմամբ։ 2008թ-ի հունվար և մայիս ամիսներին Գերմանիայից բերել է «Մերսեդես» և «Ման» մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենաներ և մաքսազերծել է։ «Մերսեդես» VUV-876 և «Ման» VUV-945 ավտոմեքենաները վաճառելու համար տարել է Թբիլիսիի Դիգոմսկի զանգվածի ավտոշուկա և դրանց վրա նշել է իր բջջային հեռախոսահամարը։
2008թ. օգոստոսի 25-ին Թբիլիսիից իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Աշոտ Ալեքսանյան անուն-ազգանունով մի անձնավորություն և ասել, որ ցանկանում է գնել իր երկու մեքենաները։ Նա ասել է, որ մեքենաների արժեքը կազմող, 16.000 և 14.000 ԱՄՆ դոլար գումարը կվճարի մեկ ամսից։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է իր եղբայր Պաատ Ռևազի Սակվարելիձիին, խնդրել է նրան ավտոշուկայում հանդիպել Ա. Ալեքսանյանի հետ և ստուգել, թե վերջինս վճարունակ է, թե ոչ։ Այնուհետև Պ.Սակվարելիձին հանդիպել է Աշոտ Ալեքսանյանի հետ։ Վերջինս իր եղբորը տարել է Լիլոյի Գարդաբանսկի շրջանում գտնվող թռչնաֆաբրիկա, որտեղ ցույց է տվել անասունների ֆերմա, ինչպես նաև մի շենք, որտեղ սնկեր են աճեցնում և հայտնել է, որ այդ ամենը նրա սեփականությունն է։ Դրանով նա իր եղբայր Պ.Սակվարելիձին վստահեցրել է, որ վճարունակ է, ինչի մասին եղբայրը հայտնել է իրեն։ Դրանից հետո ինքն ավտոշուկայում հանդիպել է Աշոտի Ալեքսանյանին և 2008թ. սեպտեմբերի 11-ին, Թբիլիսիի նոտարական բյուրոյում ձևակերպել են թիվ 1-1980-79 նոտարական ակտը։ Գլխավոր լիազորագրի համաձայն` 2 ավտոմեքենաները հանձնվել են Ա.Ալեքսանյանին և վերջինս պարտավորվել է գումարի չվճարած մասը մարել մինչև 2008թ. հոկտեմբերի 3-ը։ Դրանից հետո նրանք բաժանվել են և հաղորդակցվել են միայն հեռախոսով։ 2008թ-ի սեպտեմբերի 16-ից Ա. Ալեքսանյանի բջջային հեռախոսահամարն անջատված է եղել։ Ինքը և եղբայրը փորձել են գտնել Ա. Ալեքանյանին։ Գնացել են Լիլոյի ֆաբրիկա, որտեղ տեսել են Ա. Ալեքսանյանի վարձած աշխատողներին։ Վերջիններս շատ հուզված են եղել, քանի որ նրանց չէին վճարել իրենց աշխատավարձը, իսկ Ա.Ալեքսանյանի վերաբերյալ որևէ մեկը տեղեկություն չի ունեցել։
/հատոր 3, գ.թ. 23-27/
Տուժող Գեորգի Միխայիլի Չեկուրիշվիլիի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Գարդաբանսկի շրջանի Կեսլո գյուղում գտնվող պահածոների գործարանի հիմնադիրը։ 2008թ-ի սեպտեմբերի 5-ին իրեն է զանգահարել իր ծանոթ Երվանդը և ասել, որ ծանոթացել է Աշոտ Ալեքսանյան անուն-ազգանունով անձնավորության հետ։ Հայտնել է նաև, որ վերջինս Լիլոյում գնել է 12 հատ ֆերմա, ունի անասուններ, ցանկանում է պահածոների գործարանում սկսել սնկի և մեղրի արտադրություն։ Քանի որ ինքը հանդիսանում է պահածոների գործարանի հիմնադիրը, նույն օրը կապ է հաստատել Ա. Ալեքսանյանի հետ և գործարանում հանդիպել է նրա հետ։ Ա.Ալեքսանյանը գործարանը նայելուց հետո հայտնել է, որ անհրաժեշտ է վերանորոգել գործարանի տանիքը, ամեն ինչ կարգի բերել, որից հետո միայն նա այդտեղ սունկ կաճեցնի։ Վերջինս բացատրել է նաև սունկի աճեցման տեխնոլոգիան, թե ինչպես է նա պատրաստվում սունկ աճեցնել, ինչպես նաև ասել է, որ գործի համար իրեն թեփ է հարկավոր։ Ինքն ասել է, որ թեփ կարող է գնել Կախետիում։ Ա.Ալեքսանյանն ասել է, որ ունի երկու արտասահմանյան բեռնատար մեքենաներ, որոնցով կբերի թեփը և այն փոխադրելու հետ կապված խնդիրներ չեն առաջանա։ Նա առաջարկել է նույն օրը գործը սկսել, քանի որ գործարանի վերանորոգման համար ինքն ունի բոլոր անհրաժեշտ նյութերը։ Նշել է, որ իրեն միայն հարկավոր է 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար` սնկերի սերմը ձեռք բերելու համար, իսկ ընդհանուր գործի համար պետք է ներդնել 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը նա խոստացել է ավելացնել 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարին։ Նա առաջարկել է հավասարապես կիսել ստացված եկամուտը։ Փոխադարձ համաձայնության գալով` ինքը երեք օր անց Ա.Ալեքսանյանին տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից հետո Ա. Ալեքսանյանը գործարան է բերել 70 հատ երկաթե սյուներ, որոնք նախատեսված են եղել սնկի պարկերը կախելու համար, հրավիրել է աշխատողներ, հավաքել գործարանի տարածքը և տպավորություն ստեղծել, որ նա լրջորեն անցել է գործի։ Խոսակցության ընթացքում Ա.Ալեքսանյանն ասել է, որ ամսվա վերջին Մայկոպից շուրջ 120.000 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է ստանա, իսկ մինչ այդ, որպեսզի աշխատանքները չընդհատվեն, իրեն անհրաժեշտ է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրա դիմաց խոստացել է գրավ դնել իր բեռնատար ավտոմեքենաներից մեկը։ Ինքը խոստացել է տալ պահանջված գումարը, սակայն պայմանով, որ նա ավտոմեքենաներից մեկը ձևակերպի իր անվամբ։ Ա. Ալեքսանյանը չի առարկել և 2008թ-ի սեպտեմբերի 14-ին գումարը փոխանցել է Ա. Ալեքսանյանին, միասին գնացել են Ռուստավիի քաղաքապետարանի մոտ գտնվող նոտարական բյուրո, որտեղ Ա.Ալեքսանյանը ներկայացրել է իր անձնագիրը և գլխավոր լիազորագիրը։ Նոտարը ստուգելով ներկայացված փաստաթղթերը` լիազորագրում տառասխալ է հայտնաբերել, Ալեքսանյանի փոխարեն գրված է եղել «Ալեքսանիա» /Алексания/, ինչի պատճառով նոտարը հրաժարվել է մեքենան վերաձևակերպել։ Ա. Ալեքսանյանը խոստացել է, որ հաջորդ օրը կգնա Թբիլիսիի Ցոտնե Դադիանի թիվ 107 փողոցում գտնվող նոտար Նինո Սալուկվաձեի մոտ, որտեղ կուղղի սխալը, որից հետո նույն նոտարում կկնքեն նոր լիազորագիր։ Ինքը պայմանավորվածության համաձայն, սեպտեմբերի 15-ին գնացել է Թբիլիսի, սակայն նոտարական բյուրոյում Աշոտ Ալեքսանյանին չի հանդիպել, իսկ նրա բջջային հեռախոսահամարն անջատված է եղել։ Այդ փաստն իր մոտ կասկած է հարուցել և անմիջապես գնացել է Լիլո, որտեղ Ա.Ալեքսանյանը ֆերմաներ է ունեցել։ Հասնելով Լիլո` այնտեղ տեսել է հավաքված մարդկանց, ովքեր սպասել են Աշոտ Ալեքսանյանին` իրենց գումարները ստանալու համար։ Հասկանալով որ Ա.Ալեքսանյանն իրեն և մյուս մարդկանց խաբել է` փորձել է այլ եղանակներով նրան գտնել, սական Ա. Ալեքսանյանին գտնել չի հաջողվել։
/հատոր 3, գ.թ. 87-90, 134/
Վկա Սասուն Կարենի Բուդախյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. սեպտեմբերին, գտնվելով Դիգոմսկի զանգվածում տեղակայված ավտոշուկայում, ցանկացել է ավտոմեքենա գնել։ Շուկայում հանդիպել է «Մերսեդես» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի բեռնատար ավտոմեքենա վաճառող Աշոտ Ալեքսանյանին և ծանոթացել է նրա հետ։ Ինքն ուսումնասիրել է ավտոմեքենան, համապատասխան ծառայությունում ստուգել է դրա գողացված կամ կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքը և երբ համոզվել է, որ մեքենայի հետ կապված խնդիր չկա, որոշել է 9000 ԱՄՆ դոլար գումարով գնել այն։ Աշոտ Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է գումարի մի մասը` 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը նրան առձեռն տալ, իսկ 7.500 ԱՄՆ դոլարի դիմաց առաջարկել է իր «Բի Էմ դաբլյու 520 Այ» /«BMW 520i»/ մակնիշի XOX-030 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ Փոխադարձ համաձայնության գալով` 15.09.2008թ.-ին միասին գնացել են Մառնեուլի և Ռուստավելի փողոցում գտնվող նոտարական բյուրոյում ձևակերպել են նոտարական ակտ, որի համաձայն` «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան` սահմանից դուրս գալու և տնօրինման իրավունքով, Ա. Ալեքսանյանը փոխանցել է իրեն, իսկ ինքը թիվ 1-10083 ակտի համաձայն` սահմանից դուրս գալու և տնօրինման իրավունքով, Ա.Ալեքսանյանին է փոխանցել իր «Բի Էմ դաբլյու 525 Այ» /«BMW 520i»/ մակնիշի ավտոմեքենան, որը Ա. Ալեքսանյանի պահանջով ձևակերպվել է Վահագն Հովսեփյանի անվամբ։ Ինքն Ա. Ալեքսանյանին տվել է պայմանավորված 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը և դրանից հետո Ա.Ալեքսանյանին այլևս չի տեսել։
/հատոր 3, գ.թ. 77-79/
Վկա Վահագն Մաքսելի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Սևանում և հանդիսանում է Աշոտ Ալեքսանյանի քրոջ որդին։ 2008թ-ի մարտին մեկնել է Վրաստանի Հանրապետություն` թանի արտադրություն հիմնելու համար։ 2008թ. սեպտեմբերի սկզբներին Աշոտ Ալեքսանյանը զանգահարել է իրեն, հրավիրել է Վրաստան` բաստուրմայի արտադրություն սկսելու համար։ Քանի որ ինքը տիրապետում է բաստուրմա պատրաստելու տեխնոլոգիային, համաձայնվել է և մեկնել է Թբիլիսի, որտեղ բնակվել է Ա.Ալեքսանյանի վարձակալած տանը։ Շուրջ 10 օր գտնվելով Վրաստանում` Ա. Ալեքսանյանի աշխատողներին սովորեցրել է բաստուրմա պատրաստելու տեխնոլոգիան։ Տեսել է բակում կայանված երկու բեռնատար ավտոմեքենաներ, որոնցով Ա.Ալեքսանյանը թան է տեղափոխել։ Ա. Ալեքսանյանը որոշել է դրանք վաճառել և այդ նպատակով բեռնատարները տեղափոխել են ավտոշուկա։ 2008թ. սեպտեմբերի 15-ին Սասուն Բուդախյանը տեսնելով «Մերսեդես» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` առաջարկել է այն գնել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումարով, որից 1.500 ԱՄՆ դոլարը Ս. Բուդախյանը վճարել է կանխիկ, իսկ մնացած 7.500 դոլարի դիմաց Ա.Ալեքսանյանին է փոխանցել իր «Բի Էմ դաբլյու 520 Այ» /«BMW 520i»/ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ կազմել են նոտարական ակտ։ Ա.Ալեքսանյանը որպես կատարած աշխատանքի վարձատրություն` իրեն առաջարկել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարով գնել «Բի Էմ դաբլյու 520 Այ» /«BMW 520i»/ մակնիշի ավտոմեքենան։ Ինքը համաձայնվել է, սակայն վերջնական պատասխանը խոստացել է տալ Հայաստան գալուց և ավտոմեքենայի մաքսազերծման արժեքը ճշտելուց հետո։ Մտածելով, որ հնարավոր է ավտոմեքենան գնի Ա. Ալեքսանյանից` պահանջել է այն ձևակերպել իր անվամբ։ Նույն օրը միասին գնացել են նոտարական բյուրո, կնքել են գլխավոր լիազորագիր, որով տրվել է նաև սահմանը հատելու իրավունք։ Այնուհետև, 16.09.2008թ.-ին ինքը վերադարձել է Հայաստան և ճշտել ավտոմեքենայի մաքսազերծման արժեքը, որը բարձր է եղել, ինչի պատճառով հրաժարվել է այն գնել։ Երկուսից երեք օր անց ավտոմեքենան փոխանցել է Հայաստան վերադարձած Ա.Ալեքսանյանին։
Դրանից շուրջ 15 օր հետո Ա. Ալեքսանյանից տեղեկացել է, որ նա ավտոմեքենան վաճառել է Եղվարդ քաղաքի բնակիչ Արթուր Վաղինակի Թադևոսյանին։ Ա. Ալեքսանյանն իրեն է տվել Ա. Թադևոսյանի անձնագիրը, պահանջել է մեկնել Վրաստան և Ա. Թադևոսյանի անվամբ ձևակերպել լիազորագիր, ինչն էլ ինքը կատարել է։ Ա. Թադևոսյանի անվամբ կազմված լիազորագիրն ու անձնագիրը փոխանցել է Ա.Ալեքսանյանին։
/հատոր 3, գ.թ. 192-195, 226-227, 242-243/
Վկա Արթուր Վաղինակի Թադևոսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Եղվարդում։ 2008թ-ի հոկտեմբերին արտագնա աշխատանքից վերադառնալով` ցանկացել է ավտոմեքենա գնել։ Իրենց տան առջև գտնվող ավտոլվացման կետում պատահաբար տեսել է «Բի Էմ դաբլյու 520 Այ» /«BMW 520i»/ մակնիշի, XOX-030 պետհամարանիշի ավտոմեքենան և հավանել է այն։ Կապնվելով ավտոմեքենայի սեփականատեր Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի հետ` առաջարկել է այն գնել։ Ա. Ալեքսանյանը հայտնել է, որ այն վաճառում է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարով, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Ավտոմեքենան ստուգելուց հետո Ա.Ալեքսանյանին փոխանցել է 2.000 ԱՄՆ դոլար և իր անձնագիրը` Վրաստանում վերաձևակերպում կատարելու համար։ Դրանից 2-ից 3 օր անց, Ա.Ալեքսանյանն իրեն է փոխանցել իր անվամբ կազմված, վրացերեն լեզվով գլխավոր լիազորագիր և իր անձնագիրը, իսկ ինքը նրան է վճարել ավտոմեքենայի վաճառքի մնացած` 4.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Այնուհետև ավտոմեքենան հաշվառման է կանգնեցրել ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության Աբովյանի ՀՔ բաժանմունքում, որտեղից էլ 22.01.2009թ-ին ստացել է թիվ SJ 002328 տեխնիկական անձնագիրը, 17 ՍՕ 939 համարանիշները և շահագործել է ավտոմեքենան։
/հատոր 3, գ.թ. 196-198, 237-239/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 11.09.2008թ. թիվ 1-1979 նոտարական ակտով, որի համաձայն` Գեորգի Մեգրելիշվիլին իր «Ման» 8.180 մակնիշի ավտոմեքենան փոխանցել է Աշոտ Ալեքսանյանին` լիազորելով նրան նաև մեկ տարի ժամկետով` մինչև 2010թ. սեպտեմբերի 12-ը վերաձևակերպել, վաճառել և օտարել այն։
/հատոր 3, գ.թ. 29-30/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 11.09.2008թ. թիվ 1-1980 նոտարական ակտով, որի համաձայն` Գեորգի Մեգրելիշվիլին իր «Մերսեդես-Բենց» 814D մակնիշի ավտոմեքենան փոխանցել է Աշոտ Ալեքսանյանին` լիազորելով նրան նաև մեկ տարի ժամկետով` մինչև 2010թ. սեպտեմբերի 12-ը վերաձևակերպել, վաճառել և օտարել այն։
/հատոր 3, գ.թ. 33-34/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 11.09.2008թ. թիվ 1-1981 նոտարական ակտով և 11.09.2008թ. փոխառության պայմանագրով, որոնց համաձայն` Գեորգի Սակվարելիձեն 2008թ. սեպտեմբերի 11-ին, որպես փոխառություն Աշոտ Ալեքսանյանին է տվել 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն Աշոտ Ալեքսանյանը պետք է վերադարձներ մինչև 03.10.2008թ.-ը։
/հատոր 3, գ.թ. 38-40/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 15.09.2008թ. թիվ 1-10083 նոտարական ակտով և 15.09.2008թ. մեքենայի լիազորագրով, որոնց համաձայն` Սասուն Բուդախյանը իրեն պատկանող, «Բի Էմ դաբլյու /BMW/ 520» մակնիշի ավտոմեքենան վարելու և վաճառելու իրավունքով հանձնել է Վահագն Հովսեփյանին։
/հատոր 3, գ.թ. 41-42/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայով։
/հատոր 3, գ.թ.81/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Ալեքսանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների ռեցիդիվը։
Ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանը մեղավոր է մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին` Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի կողմից 2008թ. դեկտեմբերի 17-ին կայացված և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2011թ. որոշմամբ ճանաչված դատավճիռ կայացնելը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.10.2008թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Մերսեդես» մակնիշի VUV-876 բեռնատար ավտոմեքենայի վրա դրված արգելանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դրա պատկանելության վերաբերյալ հարցի լուծումը քաղաքացիական դատավարության կարգով։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը և նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Ա. Ալեքսանյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 12.000.000 /տասներկու միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաքի շրջանային դատարանի կողմից 2008թ. դեկտեմբերի 17-ին կայացված և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2011թ. որոշմամբ ճանաչված դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով և ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 /տաս/ տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 12.000.000 /տասներկու միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարից, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 05-ից։
Ամբաստանյալ Աշոտ Գուրգենի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 05-ից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 22.10.2008թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Մերսեդես 814D» մակնիշի, VUV 876 պետհամարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայի վրա դրված արգելանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դրա պատկանելության վերաբերյալ հարցի լուծումը քաղաքացիական դատավարության կարգով։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ