Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

16 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0171/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
պատիժների և հարկադրանքի
այլ միջոցների կիրառման
օրինականության նկատմամբ
հսկողություն իրականացնող
վարչության դատախազ Զ. Ստեփանյանի,




դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Լևոն Մայիսի Արզումանյանի
ծնված 1972թ. հունիսի 09-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի թիվ 2-Կ 99/00 դատավճռով, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի` 148-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով /սպանություն, որը զուգորդված է զենքի գործադրմամբ, տուժողի անօգնական վիճակում կատարված ավազակային հարձակում/, 280-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հրազենի գործադրմամբ կատարված ավազակային հարձակում/ և 263-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /ապօրինի կերպով զենք, ռազմամթերք, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերել, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը/, 11-րդ հոդվածի /հանցանքների համակցություն/ կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 25 տարի ժամկետով։ Լեհաստանի Հանրապետության Լյուբլին քաղաքի վերաքննիչ դատարանի երկրորդ քրեական բաժնի 2002թ. հոկտեմբերի 22-ի դատավճռով, Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի թիվ 2-Կ 99/00 դատավճիռը մասնակի` մեղադրանքի 1-ին կետով բեկանվել է և այդ մասով ուղարկվել է նույն դատարան` նոր քննության, իսկ Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 263-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թողնվել է անփոփոխ։ Վերոհիշյալ դատավճռի բեկանված մասով, Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2003 թվականի հունիսի 11-ի թիվ 2-Կ 112/02 դատավճռով, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի` 280-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /զենքի գործադրմամբ կատարված ավազակային հարձակում/, 155-րդ հոդվածով /անզգույշ սպանություն/, 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 15 տարի ժամկետով։
2/ Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 14.01.2004թ. թիվ 2-Կ 362/03 դատավճռով, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 157-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դիտավորությամբ անձի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը/ դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։
Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2011թ. մարտի 15-ի ընդհանուր վճռով` /վերջնական դատավճիռ/ չեղյալ է համարվել ընդհանուր պատժի մասին որոշումը, միավորվել է Լևոն Մայիսի Արզումանյանի վերաբերյալ թիվ II Կ 99/00 գործով Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի և թիվ II Կ 112/02 գործով Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2003թ. հունիսի 11-ի վճիռները /դատավճիռները/ և դատապարտյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 15 /տասնհինգ/ տարի ժամկետով, իսկ Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 157-րդ հոդվածի 1-ին մասով վարույթը դադարեցվել է։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.09.2011թ. որոշմամբ, Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի II քրեական բաժնի 2011թ. մարտի 15-ի /գործ թիվ II Կ 91/10/ ընդհանուր /վերջնական/ դատավճիռը` Լևոն Մայիսի Արզումանյանի վերաբերյալ դատական ակտերը /Լևոն Մայիսի Արզումանյանի նկատմամբ թիվ II Կ 99/00 գործով Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի դատավճիռը Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 263 հոդվածի 2-րդ մասով և թիվ II Կ 112/02 գործով Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2003թ. հունիսի 11-ի դատավճիռը Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 280 հոդվածի 2-րդ մասով և 155 հոդվածով/ միավորելու և վերջնական պատիժ` 15 /տասնհինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու վերաբերյալ/, համապատասխանեցվել է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 109-րդ հոդվածի 1-ին մասին, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 15 /տասնհինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, պատժի սկիզբը հաշվելով 2000թ. փետրվարի 24-ից, դատվածությունը չմարված, վատառողջ է, մինչև դատապարտվելը բնակվել է Երևանի Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածի Մառի փողոցի թիվ 17 շենքի թիվ 51 բնակարանում, այժմ ազատազրկման ձևով պատիժը շարունակում է կրել ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի ընտրվել։





Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 86153011 քրեական գործը ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկի հետաքննիչի որոշմամբ հարուցվել է 2011թ. մայիսի 02-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
03.05.2011թ. թիվ 86153011 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 05.05.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ։
Ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` պատիժը կրելով ՀՀ արդարադատության նախարարության «Դատապարտյալնների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքում, խախտելով քրեակատարողական ծառայության` կալանավորվածներին պահելու վայրերի և ուղղիչ հիմնարկների ներքին կանոնակարգը, 2011թ.. ապրիլի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում օգտագործել է ոգելից խմիչք և գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ժամը 19։30-ի սահմաններում ՔԿՀ-ի վիրաբուժական բաժանմունքի տարածքում քաշքշել է դատապարտյալ Դմիտրի Կլոչկոյին, որից հետո քրեակատարողական հիմնարկի բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով չի ենթարկվել իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող և նրան կարգի հրավիրելու նպատակով այնտեղ եկած ՔԿ հիմնարկի ծառայողների օրինական պահանջներին, չի դադարեցրել իր անօրինական գործողությունները, այլ բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով, դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ, ծառայողների հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, հրել և դիմադրություն ցույց տվել նրանց։
Այնուհետև, կեսգիշերն անց, ժամը 02-00-ի սահմաններում, Լ.Արզումանյանի հետագա անկախատեսելի վարքագիծը կասեցնելու և նրան սթափեցնելու նպատակով, վերջինս մեկուսացվել է դատապարտյալների ընդհանուր քանակակազմից և տեղափոխվել հիմնարկի փակ տեսակի բաժանմունք, որտեղ նա շարունակելով խոչընդոտել քրեակատարողական հիմնարկի բնականոն գործունեությունը, սպառնացել է հրկիզել խուցը, սպառնալիքներ և հայհոյանքներ տվել քրեակատարողական հիմնարկի ծառայողների հասցեին։»։
01.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և 07.09.2011թ. որոշմամբ /դատավոր Ա. Բեկթաշյան/ ընդունվել է վարույթ։ Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակվել է 30.09.2011թ.։ Դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի վարույթ սույն քրեական գործն ընդունվել է 04.11.2011թ.։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանը և գործի քննությամբ չպարզված երեք անձինք, 2000թ. հունվարի 18-ին, դիմակավորված մուտք են գործել Լեհաստանի Հանրապետության Գմինա Սադովնայի Զվոտկայում բնակվող Խալինա և Ստանիսլավ Կովալչուկների բնակարան, որտեղ հրազենի և դանակի սպառնալիքով ծեծի են ենթարկել տուժողներին, այնուհետև կպչուն ժապավենով կապել են նրանց և ավազակային հարձակմամբ բնակարանից հափշտակել են 15.000 զլոտի արժողության «Վոլկսվագեն Գոլֆ» մակնիշի, ՍՕՌ 0797 պետհամարանիշի ավտոմեքենան և մեքենայի փաստաթղթերը, «Մաուզեր» տեսակի հրացան, 165 հատ որսորդական փամփուշտներ, որսորդական գոտի, «Մոռո» ֆիրմայի 3 հատ բաճկոններ, ձեռքի ոսկյա շղթա և 2 հատ ոսկյա մատանիներ։ Ավազակային հարձակման ընթացքում ծնողներին ցանկացել է օգնության հասնել տուժողների որդի Յան Կովալչուկը, սակայն այդ պահին նրա որովայնին կրակել և վիրավորել են Պ-83 9 մմ տրամաչափի ատրճանակից, վերջինիս նույնպես կապել են կպչուն ժապավենով, այնուհետև առանց որևէ օգնություն ցուցաբերելու, անօգնական վիճակում թողնելով Յան Կովալչուկին` դեպքի վայրից դիմել են փախուստի։ Երկարատև արյունահոսության հետևանքով Յ. Կովալչուկը բնակարանում մահացել է։
Կատարած արարքների համար Լևոն Մայիսի Արզումանյանը Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի թիվ 2-Կ 99/00 դատավճռով, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 148-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով /սպանություն, որը զուգորդված է զենքի գործադրմամբ, տուժողի անօգնական վիճակում կատարված ավազակային հարձակում/, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 280-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հրազենի գործադրմամբ կատարված ավազակային հարձակում/ և Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 263-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /ապօրինի կերպով զենք, ռազմամթերք, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերել, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը/, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի /հանցանքների համակցություն/ կիրառմամբ դատապարտվել է 25 տարի ժամկետով ազատազրկման։ Դատավճիռը պաշտպանության կողմից բողոքարկվել է Լեհաստանի Հանրապետության վերադաս դատարան։
Այդ ընթացքում Լևոն Արզումանյանը նախնական կալանքի տակ է գտնվել Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի մարզի Կառնումի բանտում /քննչական մեկուսարան/։
Մինչ վերադաս դատարանի կողմից վերաքննության կարգով դատավճռի կայացումը, Սիեդլցեի Կառնումի քննչական մեկուսարանում նախնական կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում, 2002թ. դեկտեմբերի 6-ին, բանտախցում վիճաբանություն է ծագել Լևոն Արզումանյանի և նույն բանտախցի կալանավոր Մայրուշ Շապչակի միջև։ Վեճի ընթացքում Լևոն Արզումանյանը եռացրած ջուր է լցրել Մայրուշ Շապչակի գլխին, որի հետևանքով վերջինս` դեմքի մաշկի, աջ թիկունքի, ձախ ականջի թաղանթի այրվածքների ձևով ստացել է մարմնական թեթև վնասվածքներ։
Լեհաստանի Հանրապետության Լյուբլին քաղաքի վերաքննիչ դատարանի երկրորդ քրեական բաժնի 2002թ. հոկտեմբերի 22-ի դատավճռով, Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի թիվ 2-Կ 99/00 դատավճիռը մասնակի` մեղադրանքի 1-ին կետով բեկանվել է և այդ մասով ուղարկվել է նույն դատարան` նոր քննության, իսկ Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 263-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /ապօրինի կերպով զենք, ռազմամթերք, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերել, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը/ թողնվել է անփոփոխ։
Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2003թ. հունիսի 11-ի թիվ 2-Կ 112/02 դատավճռով, Լևոն Մայիսի Արզումանյանը մեղավոր է ճանաչվել Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 280-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /զենքի գործադրմամբ կատարված ավազակային հարձակում/, Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածով /անզգույշ սպանություն/ և Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ, նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 15 տարի ժամկետով։
Նշված դատավճիռը նույնպես պաշտպանության կողմից բողոքարկվել է վերադաս դատարան, սակայն Լեհաստանի Հանրապետության Լյուբլին քաղաքի վերաքննիչ դատարանի 2003 թվականի դեկտեմբերի 11-ի դատավճռով այն թողնվել է անփոփոխ։
Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 14.01.2004թ. թիվ 2-Կ 362/03 դատավճռով Լևոն Մայիսի Արզումանյանը մեղավոր է ճանաչվել Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 157-րդ հոդվածի 1-ին մասով /2002թ. դեկտեմբերի 6-ին բանտախցի կալանավոր Մայրուշ Շապչակի գլխին եռացրած ջուր լցնելու և առողջության թեթև վնաս պատճառելու համար/ և դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։ Դատավճիռը պաշտպանության կողմը բողոքարկել է վերադաս դատարան, սակայն թողնվել է անփոփոխ։
Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության և Լեհաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության երկկողմ համաձայնության հիման վրա, Լեհաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության միջազգային համագործակցության դեպարտամենտի 2005թ. ապրիլի 25-ի որոշմամբ բավարարվել է դատապարտյալ, ՀՀ քաղաքացի Լևոն Արզումանյանի խնդրանքը /հայտը/, հետագա պատիժը կրելու համար նա հանձնվել է Հայաստանի Հանրապետությանը և շարունակել է ազատազրկման ձևով պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում։
Դատապարտյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանի վերաբերյալ Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2011թ. մարտի 15-ի ընդհանուր վճռով` /վերջնական դատավճիռ/, չեղյալ է համարվել ընդհանուր պատժի մասին որոշումը, միավորվել է դատապարտյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանի վերաբերյալ թիվ II Կ 99/00 գործով Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի և թիվ II Կ 112/02 գործով Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2003թ. հունիսի 11-ի վճիռները /դատավճիռները/ և դատապարտյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանը դատապարտվել է 15 /տասնհինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկման։ Միաժամանակ որոշում է ընդունել այն մասին, որ դատապարտյալ Լևոն Արզումանյանը ժամկետից շուտ պայմանական ազատ արձակման համար կարող է դիմել ոչ շուտ, քան 13 /տասներեք/ տարի ազատազրկումը կրելուց հետո։ Մնացած մասով ընդհանուր վճիռները թողնվել են առանձին կատարման։ Վճռվել է նաև դադարեցնել վարույթը II Կ 362/03 գործով` Սիեդլցեի շրջանային դատարանի կողմից 2004թ. հունվարի 14-ին սահմանված պատժի հետ միավորելու պատճառով։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.09.2011թ. որոշմամբ, Լևոն Մայիսի Արզումանյանի նկատմամբ Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի II քրեական բաժնի 2011թ. մարտի 15-ի /գործ թիվ II Կ 91/10/ ընդհանուր /վերջնական/ դատավճիռը` Լևոն Մայիսի Արզումանյանի վերաբերյալ դատական ակտերը` /թիվ II Կ 99/00 գործով Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2001թ. դեկտեմբերի 21-ի դատավճիռը Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 263-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թիվ II Կ 112/02 գործով Սիեդլցեի շրջանային դատարանի 2003թ. հունիսի 11-ի դատավճիռը Լեհաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 280-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 155-րդ հոդվածով/ միավորելու և վերջնական պատիժ` 15 /տասնհինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու վերաբերյալ, համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 109-րդ հոդվածի 1-ին մասին, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 15 /տասնհինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, պատժի սկիզբը հաշվելով 2000թ. փետրվարի 24-ից։
Լևոն Մայիսի Արզումանյանը, ազատազրկման ձևով պատիժը շարունակելով կրել Երևանի Արշակունյաց պողոտայի թիվ 2 հասցեում գտնվող, ՀՀ արդարադատության նախարարության «Դատապարտյալնների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքում, 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում` ժամը 19։30-ի սահմաններում ՔԿՀ-ի վիրաբուժական բաժանմունքի տարածքում քաշքշել է դատապարտյալ Դմիտրի Կլոչկոյին։ Այնուհետև, քրեակատարողական հիմնարկի բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով, ՔԿՀ-ի վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 4 հիվանդասենյակում չի ենթարկվել իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող և նրան կարգի հրավիրելու նպատակով այնտեղ եկած, ՔԿ հիմնարկի ծառայողների օրինական պահանջներին, չի դադարեցրել իր վերոհիշյալ անօրինական գործողությունները, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել ինչպես անհասցե, այնպես էլ հիմնարկի աշխատակիցներին։ Այդ ընթացքում, ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները նույն հիվանդասենյակում գտնվող դատապարտյալներից լսելով, որ Լ. Արզումանյանն իրեն լավ չի զգում` կանչել են հերթապահ բժիշկ Ռուբեն Հարությունյանին։ Երբ վերջինս եկել և փորձել է բժշկական զննում կատարել` Լ. Արզումանյանը թույլ չի տվել, դեն է նետել զարկերակային ճնշումը չափելու համար նախատեսված բժշկական գործիքը։ Այնուհետև, հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով` նա հրել է բժիշկ Ռ. Հարությունյանին, իսկ երբ այնտեղ գտնվող, ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատակից Դավիթ Կիրակոսյանը փորձել է նրան կարգի հրավիրել` հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով հրել է նաև Դ. Կիրակոսյանին։
Շարունակելով իր գործողությունները, կեսգիշերն անց, ժամը 02։00-ի սահմաններում, Լ.Արզումանյանը գտնվելով հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 1 հիվանդասենյակում` շարունակել է բարձրաձայն անհասցե հայհոյանքներ տալ, որի պատճառով մեկուսացվել և տեղափոխվել է հիմնարկի փակ տեսակի բաժանմունք, որտեղ սպառնացել է հրկիզել խուցը և կրկին հայհոյանքներ է տվել քրեակատարողական հիմնարկի ծառայողներին։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Լևոն Արզումանյանը վատառողջ է, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլ գործածած վիճակում։



Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Խաչիկ Վահանի Իսկանդարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկում որպես պատասխանատու հերթապահ։ 2011թ. ապրիլի 21-ին ընդունել է հերթապահությունը և անցել ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Ժամը 19։30-ի սահմաններում, հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող, անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակից Համլետ Խաչատրյանը զեկուցել է, որ վիրաբուժական բաժանմունքում դատապարտյալներ Լևոն Արզումանյանը և Դմիտրի Կլոչկոն վիճաբանում են միմյանց հետ, որի հետևանքով քաշքշուկ է սկսվել, իսկ Լ. Արզումանյանն անկառավարելի է դարձել։ Զեկուցումից անմիջապես հետո այդ մասին տեղյակ է պահել հիմնարկի օպերատիվ բաժնի և ներքին անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցներին։ Գալով վիրաբուժական բաժանմունք` անհասցե հայհոյանքներ են լսել, իսկ երբ մտել են վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 4 հիվանդասենյակ, այնտեղ տեսել են դատապարտյալներ Ալեն Մանուկյանին, Արմեն Նաղդալյանին, Արտաշես Աղվանյանին և Լևոն Արզումանյանին։ Հիվանդասենյակում Լևոն Արզումանյանը անհասցե հայհոյանքներ է տվել, հիվանդասենյակից ալկոհոլային խմիչքի հոտ է եկել։ Այդ ժամանակ այնտեղ գտնվող դատապարտյալներից մեկը հայտնել է, որ Լևոն Արզումանյանն իրեն լավ չի զգում, որի համար կանչել են հերթապահ բժիշկ Ռուբեն Հարությունյանին։ Նա եկել և փորձել է բժշկական զննում կատարել, սակայն Լ. Արզումանյանը թույլ չի տվել, իսկ երբ երկրորդ անգամ փորձել է Լ. Արզումանյանի ճնշումը չափել, վերջինս ճնշման սարքավորումը նետել է դեպի Ռ. Հարությունյանը, ապա հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով` հրել է նրան, որն էլ դուրս է եկել հիվանդասենյակից։ Լ. Արզումանյանի այդ գործողությունները կանխելու նպատակով փորձել են կարգի հրավիրել նրան, որի ընթացքում հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով այնտեղ գտնվող աշխատակիցների հասցեին` Լ. Արզումանյանը հրել է նաև ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատակից Դավիթ Կիրակոսյանին։ Շուրջ 10-15 րոպե անց Լ. Արզումանյանը հանդարտվել է։ Իրենք ոչ պլանային խուզարկություն են կատարել վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 4 հիվանդասենյակում, որի ընթացքում պոլիէթիլենային 2 լիտրանոց տարայով հայտնաբերվել է մուգ գույնի, ոգելից խմիչքի հոտով հեղուկ, որն առգրավվել և փաթեթավորվել է իրենց կողմից։
Այնուհետև, ժամը 02։00-ի սահմաններում, վիրաբուժական բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող Հ. Խաչատրյանն իրեն զեկուցել է, որ բաժանմունքի թիվ 1 հիվանդասենյակից ձայներ են լսվում։ Անմիջապես գնալով այնտեղ` տեսել են Լ. Արզումանյանին, որն անհասցե հայհոյանքներ է տվել, իսկ երբ պահանջել են, որ դադարեցնի` շարունակել է հայհոյել։ Նրա այդ վարքագիծը կանխելու նպատակով Լ. Արզումանյանին տեղափոխել են փակ տիպի բաժանմունք, որտեղ նա շարունակել է հայհոյանքներ տալ, սպառնացել է հրկիզել խուցը։ Առավոտյան հաշվառման ժամանակ, ժամը 09։00-ի սահմաններում, երբ խցի դուռը բացել են, Լ. Արզումանյանը դարձյալ լկտի վարքագիծ է դրսևորել` չթողնելով խցի դուռը փակել, սակայն որևէ աշխատակցի չի հարվածել, բռնություն չի գործադրել։ Նա միայն սպառնալիքներ, հայհոյանքներ տալով և դիմադրություն ցուցաբերելով` խոչընդոտել է հիմնարկի բնականոն գործունեությանը։ Սպառնալիքները դրսևորվել են նրանով, որ Լ. Արզումանյանն ասել է «մենթեր, բոլորիդ վառելու եմ, գլուխներդ ջարդելու եմ»։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 93-94, 116-118, 151-152/
Վկա Համլետ Մնացականի Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երրորդ կարգի մասնագետ։ 21.04.2011թ. ընդունելով հերթապահությունը` անցել է ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Նույն օրը, ժամը 19։30-ի սահմաններում, երբ ծառայություն է իրականացրել հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքում` նկատել է, որ դատապարտյալներ Լևոն Արզումանյանը և Դմիտրի Կլոչկոն վիճաբանում են։ Մոտեցել է նրանց, փորձել է կարգի հրավիրել, սակայն Լ. Արզումանյանը չենթարկվելով իր պահանջին` լկտի վարքագիծ է դրսևորել, շարունակել է ագրեսիվ ձևով հրել Դ. Կլոչկոյին, որը Լ. Արզումանյանի այդ պահվածքի հետևանքով հեռացել է։ Լ. Արզումանյանի պահվածքից զգալով, որ նա գտնվում է ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անմիջապես եկել է հերթապահ մաս և կատարվածի մասին զեկուցել է հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Խ. Իսկանդարյանին։ Վերջինս կատարվածի մասին տեղյակ է պահել հիմնարկի օպերատիվ բաժնի և ներքին անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցներին։ Գնալով վիրաբուժական բաժանմունք` անհասցե հայհոյանքներ են լսել։ Ինքը Խ. Իսկանդարյանի պահանջով մնացել է վիրաբուժական բաժանմունքի զբոսահրապարակում, իսկ մյուս աշխատակիցները մտել են մասնաշենք։ Մի քանի րոպե անց լսել է, որ Լ. Արզումանյանը գոռգոռում, հայհոյանքներ է տալիս։ Հետագայում մյուս աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Լ. Արզումանյանը գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ` վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 4 հիվանդասենյակում հայհոյանքներ, սպառնալիքներ է տվել աշխատակիցներին, հրել է բժիշկ Ռ. Հարությունյանին, որը փորձել է բուժօգնություն ցույց տալ, ինչպես նաև օպերատիվ բաժնի աշխատակից Դ. Կիրակոսյանին` դրանով իսկ խոչընդոտելով ՔԿ հիմնարկի բնականոն գործունեությանը։ Կեսգիշերն անց, ժամը 02։00-ի սահմաններում, վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 1 հիվանդասենյակից, որտեղ գիշերել է Լ. Արզումանյանը, դարձյալ հայհոյանքների ձայներ է լսել և այդ մասին անմիջապես զեկուցել է պատասխանատու հերթապահ Խ. Իսկանդարյանին։ Անմիջապես գնալով այնտեղ` տեսել են, որ Լ. Արզումանյանն անհասցե հայհոյանքներ է տալիս, իսկ երբ պահանջել են, որ դադարեցնի նման պահվածքը` վերջինս շարունակել է հայհոյել և սպառնալիքներ տալ։ Խ. Իսկանդարյանի պահանջով նրան տեղափոխել են փակ տիպի բաժանմունք։ Այնտեղ Լ. Արզումանյանը շարունակել է հայհոյանքներ տալ, սպառնացել է հրկիզել խուցը։ Դրանից հետո ինքն անցել է իր ծառայությանը։ Հետագայում տեղեկացել է նաև, որ առավոտյան, հաշվառման ժամանակ Լ. Արզումանյանը դարձյալ խոչընդոտել է հիմնարկի բնականոն աշխատանքը։ Նա սպառնացել է հրկիզել խուցը, ասել է նաև. «գլուխներդ ջարդելու եմ»։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 105-106, 159/
Վկաներ, ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի հերթապահ խմբի առաջին կարգի մասնագետ Նորայր Դերենիկի Այվազյանի, օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներ Դավիթ Էդուարդի Կիրակոսյանի, Դավիթ Ներսեսի Եղյանի, անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցներ Հմայակ Սուրենի Սողոմոնյանի, Գրիգոր Կորյունի Գոգորյանի, Կարեն Հենրիկի Միրզոյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 21.04.2011թ. իրենց ծառայողական պարտականություններն են կատարել ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում։ Նույն օրը, ժամը 19։30-ի սահմաններում հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող, անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակից Համլետ Խաչատրյանը պատասխանատու հերթապահ Խ. Իսկանդարյանին զեկուցել է, որ վիրաբուժական բաժանմունքում դատապարտյալներ Լևոն Արզումանյանը և Դմիտրի Կլոչկոն վիճաբանում են միմյանց հետ, որի հետևանքով քաշքշուկ է սկսվել, իսկ Լ. Արզումանյանն անկառավարելի է դարձել։ Գալով վիրաբուժական բաժանմունք` անհասցե հայհոյանքներ են լսել, իսկ երբ մտել են թիվ 4 հիվանդասենյակ` տեսել են դատապարտյալներ Ալեն Մանուկյանին, Արմեն Նաղդալյանին, Արտաշես Աղվանյանին և Լևոն Արզումանյանին։ Վերջինս անհասցե հայհոյանքներ է տվել, հիվանդասենյակից ալկոհոլային խմիչքի հոտ է եկել։ Դատապարտյալներից մեկը հայտնել է, որ Լևոն Արզումանյանն իրեն լավ չի զգում, որի համար կանչել են հերթապահ բժիշկ Ռուբեն Հարությունյանին։ Վերջինս եկել և փորձել է բժշկական զննում կատարել, սակայն Լ. Արզումանյանը թույլ չի տվել։ Երբ երկրորդ անգամ Ռ. Հարությունյանը փորձել է Լ. Արզումանյանի ճնշումը չափել, վերջինս ճնշման սարքավորումը նետել է դեպի Ռ. Հարությունյանը, ապա հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով` հրել է նրան, որն էլ դուրս է եկել հիվանդասենյակից։ Լ. Արզումանյանի այդ գործողությունները կանխելու նպատակով փորձել են կարգի հրավիրել նրան, որի ընթացքում հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով այնտեղ գտնվող աշխատակիցներին` Լ. Արզումանյանը հրել է նաև ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատակից Դավիթ Կիրակոսյանին։ Շուրջ 10-15 րոպե անց Լ. Արզումանյանը հանդարտվել է։ Ոչ պլանային խուզարկություն է կատարվել վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 4 հիվանդասենյակում, որի ընթացքում պոլիէթիլենային, 2 լիտրանոց տարայով հայտնաբերվել է մուգ գույնի, ոգելից խմիչքի հոտով հեղուկ, իսկ դատապարտյալ Ալեն Մանուկյանի մոտ հայտնաբերվել է «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս, որոնք առգրավվել և փաթեթավորվել են։ Այնուհետև, ժամը 02։00-ի սահմաններում, դարձյալ վիրաբուժական բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող Հ. Խաչատրյանը պատասխանատու հերթապահ Խ. Իսկանդարյանին զեկուցել է, որ վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 1 հիվանդասենյակից հայհոյանքներ են լսվում։ Անմիջապես գնալով այնտեղ` տեսել են Լ. Արզումանյանին, որն անհասցե հայհոյանքներ է տվել, իսկ երբ պահանջել են, որ դադարեցնի` շարունակել է հայհոյել և սպառնալիքներ տալ։ Այդ պատճառով Լ. Արզումանյանին տեղափոխել են փակ տիպի բաժանմունք, սակայն նա շարունակել է հայհոյանքներ տալ, սպառնացել է հրկիզել խուցը։ Առավոտյան, հաշվառման ժամանակ, ժամը 09։00-ի սահմաններում, երբ խցի դուռը բացել են, Լ. Արզումանյանն այնուհետև թույլ չի տվել այն փակել։
Նախկինում Լ. Արզումանյանը նման վարքագիծ չի դրսևորել, իսկ նման պահվածքը պայմանավորված է եղել նրանով, որ նա գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Լ. Արզումանյանը սպառնացել է իրենց` ասելով «գլուխներդ կջարդեմ»։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 89-90, 91-92, 103-104, 112-114, 127-128, 133-135, 144-145, 153, 154-156, 158/
Վկա, ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի ԱԱ բաժնի 2-րդ կարգի մասնագետ Միքայել Սամվելի Մալոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 21-ին, առավոտյան ժամը 09.00-ին ընդունել է հերթափոխը և անցել ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Նույն օրը, ժամը 19.30-ի սահմաններում պատասխանատու հերթապահ Խ. Իսկանդարյանից տեղեկացել է, որ վիրաբուժական բաժանմունքում ինչ-որ մեկը լավ չի զգում և իրեն լավ չի դրսևորում։ Անվտանգության ապահովման և օպերատիվ բաժնի աշխատակիցների հետ գնացել են բաժանմունք։ Մի պահ աշխատակիցների հետ մտել է թիվ 4 հիվանդասենյակ, որտեղ լսել է, որ դատապարտյալ Լևոն Արզումանյանն անհասցե հայհոյանքներ է տալիս։ Մի քանի րոպե անց եկել է բժիշկը և ինքը դուրս է եկել սենյակից։ Ճանապարհին լսել է, որ Լևոն Արզումանյանի հայհոյանքներն ավել են շատանում։ Լսել է, որ նա հայհոյել է ՔԿՀ-ի աշխատակիցներին, սակայն թե կոնկրետ ում` չի լսել։ Մի պահ հետ վերադառնալով` նկատել է, որ աշխատակիցները հանգստացնում են Լևոնին։ Դրանից հետո անցել է իր ծառայությանը։ Շուրջ 20 րոպե անց, Խ. Իսկանդարյանի պահանջով դարձյալ գնացել է վիրաբուժական բաժանմունք և մասնակցել է թիվ 4 հիվանդասենյակում կատարված խուզարկությանը, որի արդյունքում հայտնաբերվել է մուգ գույնի, ոգելից խմիչքի հոտ ունեցող, շուրջ 200գ. հեղուկ, իսկ դատապարտյալ Ալեն Մանուկյանի մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել է «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս։ Այնուհետև ինքն անցել է իր ծառայությանը և միայն առավոտյան տեղեկացել է, որ Լևոն Արզումանյանն իր վատ պահվածքի համար տեղափոխվել է փակ տիպի բաժանմունք, որտեղ շարունակել է հայհոյել և սպառնալիքներ տալ։ Լևոնի կողմից հնչեցրած սպառնալիքներն ինքը չի լսել, չի տեսել նաև, թե ինչպես է նա հրել բժիշկին։ Այդ մասին ինքը տեղեկացել է ՔԿՀ-ի աշխատակիցներից։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 137-138/
Վկա Ռուբեն Վիլենի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում որպես բժիշկ։ 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 09.00-ի սահմաններում, սովորականի պես գնացել է աշխատանքի, ընդունել է հերթափոխն ու անցել պարտականությունների կատարմանը։ Նույն օրը, ժամը 19.30-ի սահմաններում ՔԿՀ-ի հսկիչներից մեկն իրեն հայտնել է, որ վիրաբուժական բաժանմունքում դատապարտյալ Լևոն Արզումանյանը բժշկական օգնության կարիք ունի։ Վերցնելով իր աշխատանքային պարագաները` մտել է թիվ 4 հիվանդասենյակ, որտեղ այդ պահին գտնվել են ՔԿՀ-ի անվտանգության ապահովման և օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները, դատապարտյալ Լևոն Արզումանյանը և այլ դատապարտյալներ։ Լևոն Արզումանյանի ընդհանուր պահվածքից հասկացել է, որ նա գտնվում է ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ։ Մոտեցել է նրան և երբ ցանկացել է չափել նրա ճնշումը` Լ. Արզումանյանը թույլ չի տվել և հայհոյանքներ է հնչեցրել։ Երբ ինքը ցանկացել է հեռանալ` Լ. Արզումանյանն իր տեղից վեր է կացել, ուսով հրել է իրեն։ Ինքը կանչել է անվտանգության աշխատակիցներին և դուրս է եկել հիվանդասենյակից, որի ընթացքում ևս Լ. Արզումանյանը հայհոյանքներ է հնչեցրել։ Դեպքի հաջորդ օրը տեղեկացել է, որ Լ. Արզումանյանը սպառնալիքներ է տվել աշխատակիցներին և իր վատ պահվածքի համար տեղափոխվել է փակ տիպի խուց, որտեղ սպառնացել է հրկիզել խուցը։ Տեղեկացել է նաև, որ երբ դուրս է եկել հիվանդասենյակից` Լ. Արզումանյանը հրել է իրեն կարգի հրավիրող, օպերատիվ աշխատակից Դավիթ Կիրակոսյանին։ Լսել է նաև, որ Լ. Արզումանյանն իր այդ պահվածքը շարունակել է նաև առավոտյան հաշվառման ժամանակ։ Իր այդ գործողություններով Լ. Արզումանյանը խոչընդոտել է ՔԿՀ-ի բնականոն գործունեությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 140-143/
Վկա Դմիտրի Իվանի Կլոչկոյի ցուցմունքներով այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատապարտվել է 6 տարի ժամկետով ազատազրկման։ Շուրջ 5 տարի է, ինչ պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում, որտեղ միևնույն ժամանակ ընդգրկված է վարձատրվող աշխատողների մեջ` կատարելով խոհարարի պարտականություններ։ 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, երբ մարզվել է հիմնարկի վիրաբուժական բաժանմունքի` մարզումների համար նախատեսված վայրում, իրեն է մոտեցել նույն բաժանմունքի դատապարտյալ Լևոն Արզումանյանը և բարևելուց հետո ընկել է իր վրա։ Ինքը երկու ձեռքերով պահել է, որպեսզի Լ. Արզումանյանը չընկնի գետնին։ Երբ նրան հարցրել է, թե լավ չի զգում` վերջինս հրելով պատասխանել է «լավ եմ զգում, հեռու գնա ինձանից»։ Ինքը հեռու է գնացել և նկատել է, որ վիրաբուժական բաժանմունքում գտնվող որոշ դատապարտյալներ Լևոնին օգնում են բարձրանալ մասնաշենք։ Ինքը Լ. Արզումանյանի վրայից ալկոհոլային խմիչքի հոտ չի զգացել, քանի որ այդ ժամանակ «հարբուխ» է ունեցել և հոտառությունը թույլ է եղել, իսկ Լ. Արզումանյանի նման պահվածքից կարծել է, թե նա իրեն լավ չի զգում։ Այնուհետև ինքն անցել է իր աշխատանքին և տեղեկացել է Լ. Արզումանյանի խնդիրների մասին` երբ իրեն կանչել են բացատրություն տալու։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ.131-132/
Դատաբժշկական փորձաքննության 02.05.2011թ. թիվ 509/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Լ. Արզումանյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` գլխի ձախից ճակատային շրջանի քերծվածքի /այժմյան էպիթելացված տեղամաս/ ձևով, պատճառվել է բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում»։
/գ.թ. 108-109/
Դատաբժշկական փորձաքննության 02.05.2011թ. թիվ 510/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Դ. Կլոչկոյի մոտ փորձաքննության կատարման պահին մաշկածածկույթների և տեսանելի լորձաթաղանթներին մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, վաղեմությամբ համապատասխանող դեպքի օրվան չեն հայտնաբերվել»։
/գ.թ. 110-111/
Դատաքիմիական փորձաքննության 29.04.2011թ. թիվ 15401105 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված պոլիմերային շշում առկա 190մլ ծավալով, մուգ կարմիր գույնի, էթիլ սպիրտին բնորոշ հոտով հեղուկը հանդիսանում է սև հաղարջի հյութի և էթիլ սպիրտի խառնուրդ, որը թմրամիջոցներ և հոգեմետ նյութեր չի պարունակում»։
/գ.թ. 87/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ արդարադատության նախարարության «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի աշխատակից Խ. Իսկանդարյանի 21.04.2011թ. և 22.04.2011թ. զեկուցագրերով, ռեժիմային խախտում թույլ տալու վերաբերյալ 21.04.2011թ. և 22.04.2011թ. արձանագրություններով, որոնց համաձայն` 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում տեղեկություն է ստացվել, որ վիրաբուժական բաժանմունքում դատապարտյալների միջև վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Անմիջապես, օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներ Դ. Կիրակոսյանի, Դ. Եղյանի, անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցներ Կ. Միրզոյանի, Գ. Գոգորյանի, Հ. Սողոմոնյանի հետ գնացել են բաժանմունք և թիվ 4 հիվանդասենյակում նկատել են դատապարտյալ Լևոն Արզումանյանին` հարբած վիճակում։ Վերջինս անհասցե հայհոյանքներ է տվել։ Այդ պահին նրան է մոտեցել հերթապահ բժիշկ Ռ. Հարությունյանը` բուժօգնություն ցույց տալու նպատակով, սակայն Լ. Արզումանյանը հայհոյելով բժշկին` հրել է նրան և թույլ չի տվել օգնություն ցույց տալ։ Այդ ժամանակ, օպերատիվ բաժնի առաջատար մասնագետ Դ. Կիրակոսյանը մոտենալով դատապարտյալ Լ. Արզումանյանին` փորձել է նրան հանգստացնել և կարգի հրավիրել, սակայն դատապարտյալը չի ենթարկվել և սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել ինչպես Դ. Կիրակոսյանին, այնպես էլ բոլոր աշխատակիցներին, շուրջ 15 րոպե խախտել է ՔԿՀ-ի ներքին կանոնակարգը և խանգարել է հիմնարկի բնականոն աշխատանքը։ Ներկա գտնվող աշխատակիցների միջամտությունից հետո միայն հաջողվել է դատապարտյալին հանգստացնել և կարգի հրավիրել, որից հետո նա քնել է։ Այդ ընթացքում պարզվել է, որ բաժանմունքում տեղադրված տաղավարի մոտ դատապարտյալ Լ. Արզումանյանն անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել դատապարտյալ Դ. Կլոչկոյի հետ, քաշքշել է նրան և մյուս դատապարտյալների միջամտությունից հետո քաշքշուկը կանխվել է։ Իրենց կողմից բաժանմունքի հիվանդասենյակներում կազմակերպվել է խուզարկություն, որի արդյունքում թիվ 4 հիվանդասենյակից հայտնաբերվել և առգրավվել է պոլիէթիլենային 2 լիտրանոց տարա, որի մեջ եղել է շուրջ 200գ, մուգ գույնի, սպիրտային խմիչքի յուրահատուկ հոտով հեղուկ։ Պարզվել է նաև, որ նույն բաժանմունքի դատապարտյալներ Արտաշես Աղվանյանը, Ալեն Մանուկյանը և Արմեն Նաղդալյանը գտնվել են ոգելից խմիչք գործածած վիճակում։ Նրանք հրավիրվել են հերթապահ մաս, ենթարկվել են խուզարկության և բժշկական զննման։ Դատապարտյալ Ալեն Մանուկյանի հագուստի գրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել է «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս։
Բացի այդ, 22.04.2011թ., ժամը 02.00-ի սահմաններում վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 1 հիվանդասենյակից բարձրաձայն խոսակցության ձայներ են լսվել։ Գնալով այնտեղ` հիվանդասենյակում նկատել են դատապարտյալներ Արտաշես Աղվանյանին, Ալեն Մանուկյանին, Արմեն Նաղդալյանին, Գագիկ Գյուլնազարյանին և Լևոն Արզումանյանին։ Վերջինս իր քնելատեղում նստած` հայհոյել է հիվանդասենյակում գտնվողներից մեկին։ Ելնելով առկա իրավիճակից` Լ. Արզումանյանը տեղափոխվել է փակ տիպի բաժանմունքի թիվ 2-րդ խուց։ Այնտեղ նա ոտքով հարվածել է դռանը, պահանջել է իրեն բաց թողնել և սպառնացել է հրկիզել խուցը։
Առավոտյան, ժամը 09.00-ի սահմաններում, նոր հերթափոխի հաշվառման ժամանակ դատապարտյալ Լ. Արզումանյանը դրսևորել է լկտի վարքագիծ, խանգարել է հաշվառմանը, պահանջել է բաց թողնել իրեն, թույլ չի տվել փակել խցի դուռը, սպառնացել է հրկիզել խուցը։ Իրենց կողմից կատարվել են բացատրական աշխատանքներ, որից հետո դատապարտյալ Լ. Արզումանյանն իրեն կարգի է հրավիրել։
/գ.թ. 1-4/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, արգելված իր հայտնաբերելու, առգրավելու և փաթեթավորելու վերաբերյալ 21.04.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում վիրաբուժական բաժանմունքի թիվ 4 հիվանդասենյակում կատարվել է ոչ պլանային խուզարկություն, որի արդյունքում հիվանդասենյակում գտնվող, փոքր փայտե սեղանի վրայից հայտնաբերվել և առգրավվել է պոլիէթիլենային 2լ. տարա, որի մեջ եղել է շուրջ 200գ, մուգ գույնի, սպիրտային խմիչքի յուրահատուկ հոտով հեղուկ։
/գ.թ. 5/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Դմիտրի Իվանի Կլոչկոյի, Արմեն Վանիկի Նաղդալյանի, Ալեն Վարդանի Մանուկյանի, Արտաշես Վլադիմիրի Աղվանյանի, Խաչիկ Վահանի Իսկանդարյանի, Նորայր Դերենիկի Այվազյանի, Դավիթ Էդուարդի Կիրակոսյանի, Դավիթ Ներսեսի Եղյանի, Գրիգոր Կորյունի Գոգորյանի, Կարեն Հենրիկի Միրզոյանի, Հմայակ Սուրենի Սողոմոնյանի և Համլետ Մնացականի Խաչատրյանի, Ռուբեն Վիլենի Հարությունյանի` իրենց ցուցմունքների հետ նույնաբովանդակ բացատրություններով։
/գ.թ. 56-81, 83-85/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, սև հաղարջի հյութի և էթիլ սպիրտի խառնուրդով։
/գ.թ. 157/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանը նախաքննության ժամանակ հրաժարվել է իր մեղավորության վերաբերյալ հարցին պատասխանել` պատճառաբանելով, որ գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ և դեպքը չի հիշում, ուստի չի կարող հայտնել, թե նման արարք կատարել է, թե ոչ։
/գ.թ. 166/
Ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքն ընդունում է, ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի աշխատակիցներին հայհոյել է, նրանց սպառնալիքներ տվել է, սակայն իրականությանը չի համապատասխանում մեղադրանքում նշված այն հատվածը, որ իբրև թե ցանկացել է հրկիզել խուցը։ Այդ օրն օգտագործել է ոգելից խմիչք և հնարավոր է, որ դա է դեպքի մանրամասները չհիշելու պատճառը։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Արզումանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ պատիժն ի կատար ածող հիմնարկի աշխատողի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը, այդ հաստատության բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով, ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանի կողմից նոր հանցանք է կատարվել Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի II քրեական բաժնի 2011 թվականի մարտի 15-ին /գործ թիվ II Կ 91/10/ կայացված ընդհանուր /վերջնական/ դատավճիռը կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ դատավճռով և այդ դատավճիռը ճանաչելու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.09.2011թ. որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 02.08.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, սև հաղարջի հյութի և էթիլ սպիրտի խառնուրդը պետք է ոչնչացնել։
Գործով խափանման միջոց Լ. Արզումանյանի նկատմամբ չի ընտրվել։ Հաշվի առնելով, որ այլ հանցագործություններ կատարած լինելու պատճառով ամբաստանյալը շարունակում է ազատազրկման ձևով պատիժ կրել, ունի այդ պատժի չկրած մաս ավելի քան երեք տարի ժամկետով, մինչև 2013թ.-ը պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել չի կարող, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ. Արզումանյանի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու հիմքեր առկա չեն։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Լեհաստանի Հանրապետության Սիեդլցեի շրջանային դատարանի II քրեական բաժնի 2011 թվականի մարտի 15-ին /գործ թիվ II Կ 91/10/ կայացված ընդհանուր /վերջնական/ և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.09.2011թ. որոշմամբ ճանաչված դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Լևոն Մայիսի Արզումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 16-ից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 02.08.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, սև հաղարջի հյութի և էթիլ սպիրտի խառնուրդը ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ