Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0170/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
8.21
Պատասխանող
Օդիսեյ Հարությունյան
Օդիսեյ Հարությունյան Յուրիի
Օդիսեյ Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-11-04 | 14:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-09-15 | 10:00 | 4 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0170/01/11
04 նոյեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆՒ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Թիվ 15101911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Օդիսեյ Հարությունյանի կողմից ապօրինի սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։
Օդիսեյ Յուրիկի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. <<որ նա ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 00:05-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից>>:
02.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.09.2011թ.-ի դատավճռով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը` ոչնչացնել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանը` հետյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
Բողոքաբերը գտնում է, որ իր կատարած արարքի համար դատարանն իրեն դատապարտել է առավելագույն խիստ պատժի` ազատազրկման և գտել, որ պատժի նվազ տեսակը` տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանն ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, գտել է, որ բացակայում են իր պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները, ավելին նշել է մեղմացնող հանգամանքը` երկու անչափահաս երեխաների հանգամանքը:
Ըստ մեղադրական եզրակացության` ինքը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, մինչդեռ դատարանն արձանագրելով, որ իր պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, այնուամենայնիվ նշել է, որ նախկինում երկու անգամ հանցագործության համար դատված է եղել, իսկ 15.05.2008թ. իբր դանակահարել է Գոռ Իսախանյանին, այնինչ տվյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է դատարանի կողմից:
Այսնիքն իր անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել կարճված գործի հանգամանքները: Գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել իրավունքների կոպիտ խախտում, կարճված, ինչպես նաև դատվածությունը մարված գործով իրեն բնութագիր ներկայացրել:
Այս հանգամանքը անհիմն կերպով ի խախտումն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ և 63-րդ հոդվածների և ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի պահանջների` հաշվի առնելով իրեն դատապարտել է առավել խիստ պատժի` ազատազրկման:
Գտնում է, որ նշանակված պատիժը խիստ է և այն իրեն և իր ընտանիքին, անչափահաս երեխաներին ծանր սոցիալ-նյութական և բարոյահոգեբանական վնասներ կպատճառի, ավելին, իր այդ անիմաստ քայլով որ ոքի վնաս չի պատճառել և նման մտադրություն էլ չի ունեցել: Իր արարքը ոչ մեծ ծանրության է, ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են, ունի մշտական բնակության վայր, ընտանիք` կին և երկու մանկահասակ երեխաներ, բնութագրվում է դրական ընկերների և հարևանների շրջապատում:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է դատարանի դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով փոփոխել և ազատազրկումը փոխարինել տուգանքով:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի ու պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի և նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի
1/. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
2/. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3/. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով սույն քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանը, ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատժաչափի ու պատժատեսակի հարցը քննելիս բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատության չի ենթարկել նրա կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և արձանագրելով, որ ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, որը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը և գործի կոնկրետ տվյալներին:
Բացի այդ, պատիժ նշանակելիս դատարանը թեև հիմնավորել է, թե ինչու կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում չի կարող նշանակվել, սակայն չի հիմնավորել, թե ինչու ամբաստանյալի նկատմամբ չի նշանակել սույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակ, և չի պատճառաբանել, թե ինչու պատիժներից նվազ խիստ տեսակը, տվյալ դեպքում` տուգանք պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է սույն հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատժատեսակ ու պատժաչափ նշանակելու հարցը, նպատակահարմար է համարում նրա նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված այլընտրանքային պատիժ` տուգանք, նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով ըստ վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի սանկցիան այլընտրանքային է և հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության բնույթից և հանրային վտանգավորության աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում, մինչդեռ դատարանը ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թեև փաստել է, որ հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, սակայն ըստ էության նշված հանգամանքները օբյեկտիվ և բազմակողմանի գնահատության չի ենթարկել և ամբաստանյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս վերոգրյալ հանգամանքները իրենց արտացոլումը չեն գտել:
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ուսումնասիրելով և վերլուծության ենթարկելով սույն քրեական գործի փաստական տվյալները, մասնավորապես ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ`
Օ.Հարությունյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, որը դրսևորվել է նրանում, որ նա իրավապահ մարմիններին կամովին ներկայացրել է իր մոտ գտնվող սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը և ի սկզբանե դեպքի կապակցությամբ տվել է այնպիսի խոստովանական ցուցմունքներ, որոնք մինչ այդ հայտնի չեն եղել նախաքննական մարմնին, մասնավորապես, թե որտեղից և ինչ պայմաններում է ձեռք բերել սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու երեխաները, որոնցից մեկը մանկահասակ է, չաշխատող կինը, ինչպես նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի կողմից կատարված հանցագործության կատարման եղանակն ու հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, որպիսիք էականորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով պետք է նշանակվի առավել մեղմ պատժատեսակ` տուգանք, որով սույն քրեական գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերոգրյալի հիմքերի առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճիռը` Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, փոփոխել պատժի մասով:
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել տուգանքի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0170/01/11
04 նոյեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆՒ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Թիվ 15101911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Օդիսեյ Հարությունյանի կողմից ապօրինի սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։
Օդիսեյ Յուրիկի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. <<որ նա ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 00:05-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից>>:
02.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.09.2011թ.-ի դատավճռով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը` ոչնչացնել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանը` հետյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
Բողոքաբերը գտնում է, որ իր կատարած արարքի համար դատարանն իրեն դատապարտել է առավելագույն խիստ պատժի` ազատազրկման և գտել, որ պատժի նվազ տեսակը` տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանն ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, գտել է, որ բացակայում են իր պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները, ավելին նշել է մեղմացնող հանգամանքը` երկու անչափահաս երեխաների հանգամանքը:
Ըստ մեղադրական եզրակացության` ինքը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, մինչդեռ դատարանն արձանագրելով, որ իր պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, այնուամենայնիվ նշել է, որ նախկինում երկու անգամ հանցագործության համար դատված է եղել, իսկ 15.05.2008թ. իբր դանակահարել է Գոռ Իսախանյանին, այնինչ տվյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է դատարանի կողմից:
Այսնիքն իր անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել կարճված գործի հանգամանքները: Գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել իրավունքների կոպիտ խախտում, կարճված, ինչպես նաև դատվածությունը մարված գործով իրեն բնութագիր ներկայացրել:
Այս հանգամանքը անհիմն կերպով ի խախտումն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ և 63-րդ հոդվածների և ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի պահանջների` հաշվի առնելով իրեն դատապարտել է առավել խիստ պատժի` ազատազրկման:
Գտնում է, որ նշանակված պատիժը խիստ է և այն իրեն և իր ընտանիքին, անչափահաս երեխաներին ծանր սոցիալ-նյութական և բարոյահոգեբանական վնասներ կպատճառի, ավելին, իր այդ անիմաստ քայլով որ ոքի վնաս չի պատճառել և նման մտադրություն էլ չի ունեցել: Իր արարքը ոչ մեծ ծանրության է, ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են, ունի մշտական բնակության վայր, ընտանիք` կին և երկու մանկահասակ երեխաներ, բնութագրվում է դրական ընկերների և հարևանների շրջապատում:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է դատարանի դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով փոփոխել և ազատազրկումը փոխարինել տուգանքով:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի ու պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի և նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի
1/. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
2/. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3/. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով սույն քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանը, ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատժաչափի ու պատժատեսակի հարցը քննելիս բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատության չի ենթարկել նրա կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և արձանագրելով, որ ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, որը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը և գործի կոնկրետ տվյալներին:
Բացի այդ, պատիժ նշանակելիս դատարանը թեև հիմնավորել է, թե ինչու կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում չի կարող նշանակվել, սակայն չի հիմնավորել, թե ինչու ամբաստանյալի նկատմամբ չի նշանակել սույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակ, և չի պատճառաբանել, թե ինչու պատիժներից նվազ խիստ տեսակը, տվյալ դեպքում` տուգանք պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է սույն հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատժատեսակ ու պատժաչափ նշանակելու հարցը, նպատակահարմար է համարում նրա նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված այլընտրանքային պատիժ` տուգանք, նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով ըստ վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի սանկցիան այլընտրանքային է և հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության բնույթից և հանրային վտանգավորության աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում, մինչդեռ դատարանը ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թեև փաստել է, որ հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, սակայն ըստ էության նշված հանգամանքները օբյեկտիվ և բազմակողմանի գնահատության չի ենթարկել և ամբաստանյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս վերոգրյալ հանգամանքները իրենց արտացոլումը չեն գտել:
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ուսումնասիրելով և վերլուծության ենթարկելով սույն քրեական գործի փաստական տվյալները, մասնավորապես ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ`
Օ.Հարությունյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, որը դրսևորվել է նրանում, որ նա իրավապահ մարմիններին կամովին ներկայացրել է իր մոտ գտնվող սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը և ի սկզբանե դեպքի կապակցությամբ տվել է այնպիսի խոստովանական ցուցմունքներ, որոնք մինչ այդ հայտնի չեն եղել նախաքննական մարմնին, մասնավորապես, թե որտեղից և ինչ պայմաններում է ձեռք բերել սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու երեխաները, որոնցից մեկը մանկահասակ է, չաշխատող կինը, ինչպես նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի կողմից կատարված հանցագործության կատարման եղանակն ու հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, որպիսիք էականորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով պետք է նշանակվի առավել մեղմ պատժատեսակ` տուգանք, որով սույն քրեական գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերոգրյալի հիմքերի առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճիռը` Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, փոփոխել պատժի մասով:
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել տուգանքի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
15 սեպտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0170/01/11
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի`
ծնված 1982թ. մայիսի 9-ին Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժ քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ըստ իր հայտարարության բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա /ծնված 05.09.2003թ. և 05.03.2010թ./, նախկինում դատված`
1/ Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.09.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով,
2/ Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 07.11.2001թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով, դատվածությունները մարված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 36 շենքի թիվ 1/1 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15101911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 4-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Օդիսեյ Հարությունյանի կողմից ապօրինի սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։
Օդիսեյ Յուրիկի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա` ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 0005-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից։»։
02.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանը` 2000թ. սեպտեմբերի 20-ին Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով /գույքի մանր հափշտակում/ և 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը կատարվել է հրկիզման կամ հանրության համար վտանգավոր այլ եղանակով կամ առաջացրել է մարդկային զոհեր կամ խոշոր վնաս/ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։
Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2001թ. նոյեմբերի 7-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /զորամասը կամ ծառայության վայրն ինքնագլուխ թողնելը/ դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Դատվածությունները մարված են։
2008թ. մայիսի 23-ին Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգիրք 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն պատճառաբանությամբ, որ ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի պայմանագրային զինծառայող, կրտսեր սերժանտ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը 15.05.2008թ. ժամը 1500-ի սահմաններում, զորամասի թեյարանի հետնամասում, շարքային Գոռ Իսախանյանի հետ վիճաբանության ժամանակ, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով ցուցաբերել է իշխանազանցություն և իր ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել է Գ. Իսախանյանի նստատեղին` նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։
24.05.2008թ. Օդիսեյ Հարությունյանը ձերբակալվել է, 27.05.2008թ. խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և կիրառվել է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը` 500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ 29.05.2008թ. Օդիսեյ Հարությունյանը կալանքից ազատ է արձակվել։ 13.08.2008թ. նրա արարքը վերավորակվել է, նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և քրեական գործն ուղղարկվել է դատարան։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2008թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ, Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել և քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել և պահել սառը զենք հանդիսացող, արհեստագործական եղանակով պատրաստված կռփազենք։ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան, նշված կռփազենքն անդրավարտիքի գրպանում պահելով` ամբաստանյալ Օ. Հարությունյանն ապօրինի կերպով կրել է այն և ժամանակ անցկացնելու նպատակով գնացել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարածք։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 0005-ի սահմաններում, Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում, երբ Օ. Հարությունյանն իր ընկերներ Ռոբերտ Գևորգյանի և Գոռ Ղամբարյանի հետ մոտեցել է «Կակտուս» ռեստորանի դիմաց գտնվող կանգառին, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի աշխատակիցներ, վկաներ Ալիկ Ազատյանը և Սարգիս Մութաֆյանը նկատել են, որ Օ. Հարությունյանի անդրավարտիքի հետևի գրպանն ուռուցիկ տեսք ունի։ Կասկածելով, որ գրպանում կարող է արգելված իր լինել` նրանք մոտեցել և պահանջել են Օ. Հարությունյանին ներկայացնել գրպանի պարունակությունը։ Ամբաստանյալ Օ. Հարությունյանը ոստիկանության աշխատակիցների պահանջով ներկայացրել է իր կողմից ապօրինի կերպով կրվող, սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցները նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանն ամուսնացած է, խնամքի տակ ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա։
Նախկինում երկու անգամ դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար դատապարտված լինելը, ինչպես նաև 2008թ. մայիսի 15-ին դիտավորությամբ Գոռ Իսախանյանին դանակահարելը դատարանը գնահատում է որպես Օ. Հարությունյանին բացասական բնութագրող հանգամանքներ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 14-ին, Երևանի 16 թաղամասի իրենց բնակության վայրի մոտ գտնվող կանգառի հարակից տարածքի խոտերի միջից գտել է կռփազենք, որը պահել է տաբատի հետևի գրպանում։ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան տնից դուրս է եկել և զբոսնելու նպատակով գնացել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարածք։ Մաշտոցի պողոտայում գործող «Կակտուս» ռեստորանի մոտ հանդիպել է իր ծանոթներ Ռոբերտին և Գոռին, որոնց հետ զրուցելով մոտեցել են կանգառին։ Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ գտնվող կանգառում իրենց են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք պահանջել են դատարկել գրպանների պարունակությունը։ Ինքը ոստիկանների պահանջով ներկայացրել է տաբատի գրպանում պահվող կռփազենքը, որից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 38-39, 50-51/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ստանալով համապատասխան հրահանգավորումը, 2011թ. հուլիսի 16-ի ժամը 2000-ից, միևնույն գումարտակի աշխատակից Ալիկ Խաչատուրի Ազատյանի հետ, քաղաքացիական հագուստով հետիոտն շրջագայության միջոցով, ծառայության են իրականացրել Երևանի Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկից մինչև Մաշտոց-Պուշկին փողոցների հատման խաչմերուկն ընկած հատվածում։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ նկատել են երեք երիտասարդների, որոնցից մեկի տաբատի հետևի գրպանն ուռած է եղել, ինչն իրենց մոտ կասկած է առաջացրել։ Մոտեցել են նրանց և պահանջել են ներկայացրել իրենց մոտ պահվող արգելված իրերը։ Նշված անձանցից Օդիսեյ Հարությունյանը տաբատի հետևի գրպանից հանել և իրենց է ներկայացրել կռփազենքը։ Դրանից հետո տղաներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և այդ կապակցությամբ ինքը զեկուցագիր է ներկայացրել։
/դատական նիստի արձանագրություն, 25-26/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Ալիկ Խաչատուրի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ստանալով համապատասխան հրահանգավորումը, միևնույն գումարտակի աշխատակից Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի հետ, քաղաքացիական հագուստով հետիոտն շրջագայության միջոցով, 2011թ. հուլիսի 16-ի ժամը 2000-ից ծառայության են իրականացրել Երևանի Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկից մինչև Մաշտոց-Պուշկին փողոցների հատման խաչմերուկն ընկած հատվածում։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ նկատել են երեք երիտասարդների, որոնցից մեկի տաբատի հետևի գրպանն ուռած է եղել, ինչն իրենց մոտ կասկած է առաջացրել։ Մոտեցել են երիտասարդներին և պահանջել են ներկայացրել իրենց մոտ պահվող արգելված իրերը։ Նշված տղաներից Օդիսեյ Հարությունյանը տաբատի հետևի գրպանից հանել և իրենց է ներկայացրել կռփազենքը, որից հետո տղաներին բերման են ենարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 27-28/։
Վկա Ռոբերտ Կարապետի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան Երևանի Մաշտոցի պողոտայում իր ընկեր Գոռ Ղամբարյանի հետ շրջելու ընթացքում հանդիպել են իրենց ծանոթ Օդիսեյին։ Վերջինիս հետ զրուցելու ընթացքում իրենց են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցները, որոնց պահանջով Օդիսեյը ներկայացրել է տաբատի հետևի գրպանում եղած կռփազենքը։ Դրանից հետո ոստիկաններն Օդիսեյին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/գ.թ. 44-45/։
Քրեագիտական փորձաքննության 25.07.2011թ. թիվ 1492 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննությանը ներկայացված սև գույնի մետաղյա առարկան պատրաստված է արհեստագործական եղանակով` կռփազենքերի նմանողությամբ, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին։
/գ.թ. 17-18/
Ապացույց ճանաչված, անձին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու մասին 17.07.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը սառը զենք կրելու կասկածանքով Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 հասցեից 17.07.2011թ. բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
/գ.թ. 3, 53/։
Ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի առաջին վաշտի առաջին դասակի ոստիկան Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի զեկուցագրով։
/գ.թ. 2, 53/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքով։
/գ.թ. 54/։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, նրա` բացասական բնութագրվելը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, իսկ կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ դատավճիռը կայացնելու պահին Օ. Հարությունյանը մինչև ութ տարեկան երեխա ունի խնամքին։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 19.08.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
15 սեպտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0170/01/11
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի`
ծնված 1982թ. մայիսի 9-ին Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժ քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ըստ իր հայտարարության բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա /ծնված 05.09.2003թ. և 05.03.2010թ./, նախկինում դատված`
1/ Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.09.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով,
2/ Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 07.11.2001թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով, դատվածությունները մարված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 36 շենքի թիվ 1/1 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15101911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 4-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Օդիսեյ Հարությունյանի կողմից ապօրինի սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։
Օդիսեյ Յուրիկի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա` ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 0005-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից։»։
02.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանը` 2000թ. սեպտեմբերի 20-ին Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով /գույքի մանր հափշտակում/ և 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը կատարվել է հրկիզման կամ հանրության համար վտանգավոր այլ եղանակով կամ առաջացրել է մարդկային զոհեր կամ խոշոր վնաս/ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։
Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2001թ. նոյեմբերի 7-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /զորամասը կամ ծառայության վայրն ինքնագլուխ թողնելը/ դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Դատվածությունները մարված են։
2008թ. մայիսի 23-ին Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգիրք 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն պատճառաբանությամբ, որ ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի պայմանագրային զինծառայող, կրտսեր սերժանտ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը 15.05.2008թ. ժամը 1500-ի սահմաններում, զորամասի թեյարանի հետնամասում, շարքային Գոռ Իսախանյանի հետ վիճաբանության ժամանակ, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով ցուցաբերել է իշխանազանցություն և իր ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել է Գ. Իսախանյանի նստատեղին` նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։
24.05.2008թ. Օդիսեյ Հարությունյանը ձերբակալվել է, 27.05.2008թ. խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և կիրառվել է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը` 500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ 29.05.2008թ. Օդիսեյ Հարությունյանը կալանքից ազատ է արձակվել։ 13.08.2008թ. նրա արարքը վերավորակվել է, նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և քրեական գործն ուղղարկվել է դատարան։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2008թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ, Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել և քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել և պահել սառը զենք հանդիսացող, արհեստագործական եղանակով պատրաստված կռփազենք։ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան, նշված կռփազենքն անդրավարտիքի գրպանում պահելով` ամբաստանյալ Օ. Հարությունյանն ապօրինի կերպով կրել է այն և ժամանակ անցկացնելու նպատակով գնացել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարածք։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 0005-ի սահմաններում, Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում, երբ Օ. Հարությունյանն իր ընկերներ Ռոբերտ Գևորգյանի և Գոռ Ղամբարյանի հետ մոտեցել է «Կակտուս» ռեստորանի դիմաց գտնվող կանգառին, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի աշխատակիցներ, վկաներ Ալիկ Ազատյանը և Սարգիս Մութաֆյանը նկատել են, որ Օ. Հարությունյանի անդրավարտիքի հետևի գրպանն ուռուցիկ տեսք ունի։ Կասկածելով, որ գրպանում կարող է արգելված իր լինել` նրանք մոտեցել և պահանջել են Օ. Հարությունյանին ներկայացնել գրպանի պարունակությունը։ Ամբաստանյալ Օ. Հարությունյանը ոստիկանության աշխատակիցների պահանջով ներկայացրել է իր կողմից ապօրինի կերպով կրվող, սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցները նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանն ամուսնացած է, խնամքի տակ ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա։
Նախկինում երկու անգամ դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար դատապարտված լինելը, ինչպես նաև 2008թ. մայիսի 15-ին դիտավորությամբ Գոռ Իսախանյանին դանակահարելը դատարանը գնահատում է որպես Օ. Հարությունյանին բացասական բնութագրող հանգամանքներ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 14-ին, Երևանի 16 թաղամասի իրենց բնակության վայրի մոտ գտնվող կանգառի հարակից տարածքի խոտերի միջից գտել է կռփազենք, որը պահել է տաբատի հետևի գրպանում։ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան տնից դուրս է եկել և զբոսնելու նպատակով գնացել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարածք։ Մաշտոցի պողոտայում գործող «Կակտուս» ռեստորանի մոտ հանդիպել է իր ծանոթներ Ռոբերտին և Գոռին, որոնց հետ զրուցելով մոտեցել են կանգառին։ Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ գտնվող կանգառում իրենց են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք պահանջել են դատարկել գրպանների պարունակությունը։ Ինքը ոստիկանների պահանջով ներկայացրել է տաբատի գրպանում պահվող կռփազենքը, որից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 38-39, 50-51/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ստանալով համապատասխան հրահանգավորումը, 2011թ. հուլիսի 16-ի ժամը 2000-ից, միևնույն գումարտակի աշխատակից Ալիկ Խաչատուրի Ազատյանի հետ, քաղաքացիական հագուստով հետիոտն շրջագայության միջոցով, ծառայության են իրականացրել Երևանի Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկից մինչև Մաշտոց-Պուշկին փողոցների հատման խաչմերուկն ընկած հատվածում։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ նկատել են երեք երիտասարդների, որոնցից մեկի տաբատի հետևի գրպանն ուռած է եղել, ինչն իրենց մոտ կասկած է առաջացրել։ Մոտեցել են նրանց և պահանջել են ներկայացրել իրենց մոտ պահվող արգելված իրերը։ Նշված անձանցից Օդիսեյ Հարությունյանը տաբատի հետևի գրպանից հանել և իրենց է ներկայացրել կռփազենքը։ Դրանից հետո տղաներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և այդ կապակցությամբ ինքը զեկուցագիր է ներկայացրել։
/դատական նիստի արձանագրություն, 25-26/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Ալիկ Խաչատուրի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ստանալով համապատասխան հրահանգավորումը, միևնույն գումարտակի աշխատակից Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի հետ, քաղաքացիական հագուստով հետիոտն շրջագայության միջոցով, 2011թ. հուլիսի 16-ի ժամը 2000-ից ծառայության են իրականացրել Երևանի Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկից մինչև Մաշտոց-Պուշկին փողոցների հատման խաչմերուկն ընկած հատվածում։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ նկատել են երեք երիտասարդների, որոնցից մեկի տաբատի հետևի գրպանն ուռած է եղել, ինչն իրենց մոտ կասկած է առաջացրել։ Մոտեցել են երիտասարդներին և պահանջել են ներկայացրել իրենց մոտ պահվող արգելված իրերը։ Նշված տղաներից Օդիսեյ Հարությունյանը տաբատի հետևի գրպանից հանել և իրենց է ներկայացրել կռփազենքը, որից հետո տղաներին բերման են ենարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 27-28/։
Վկա Ռոբերտ Կարապետի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան Երևանի Մաշտոցի պողոտայում իր ընկեր Գոռ Ղամբարյանի հետ շրջելու ընթացքում հանդիպել են իրենց ծանոթ Օդիսեյին։ Վերջինիս հետ զրուցելու ընթացքում իրենց են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցները, որոնց պահանջով Օդիսեյը ներկայացրել է տաբատի հետևի գրպանում եղած կռփազենքը։ Դրանից հետո ոստիկաններն Օդիսեյին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/գ.թ. 44-45/։
Քրեագիտական փորձաքննության 25.07.2011թ. թիվ 1492 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննությանը ներկայացված սև գույնի մետաղյա առարկան պատրաստված է արհեստագործական եղանակով` կռփազենքերի նմանողությամբ, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին։
/գ.թ. 17-18/
Ապացույց ճանաչված, անձին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու մասին 17.07.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը սառը զենք կրելու կասկածանքով Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 հասցեից 17.07.2011թ. բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
/գ.թ. 3, 53/։
Ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի առաջին վաշտի առաջին դասակի ոստիկան Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի զեկուցագրով։
/գ.թ. 2, 53/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքով։
/գ.թ. 54/։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, նրա` բացասական բնութագրվելը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, իսկ կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ դատավճիռը կայացնելու պահին Օ. Հարությունյանը մինչև ութ տարեկան երեխա ունի խնամքին։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 19.08.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 02-09-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0170/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15101911 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Օդիսեյ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Օդիսեյ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Յուրիի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 8.21 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 02-09-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-09-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 02-09-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 02-09-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Օդեսեյ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 15-09-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Օդիսեյ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 15-09-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 15 սեպտեմբերի 2011թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0170/01/11 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի` ծնված 1982թ. մայիսի 9-ին Ռուսաստանի Դաշնության Վորոնեժ քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ըստ իր հայտարարության բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա /ծնված 05.09.2003թ. և 05.03.2010թ./, նախկինում դատված` 1/ Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.09.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով, 2/ Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 07.11.2001թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով, դատվածությունները մարված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 36 շենքի թիվ 1/1 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 15101911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 4-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Օդիսեյ Հարությունյանի կողմից ապօրինի սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։ Օդիսեյ Յուրիկի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա` ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 0005-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից։»։ 02.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանը` 2000թ. սեպտեմբերի 20-ին Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով /գույքի մանր հափշտակում/ և 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը կատարվել է հրկիզման կամ հանրության համար վտանգավոր այլ եղանակով կամ առաջացրել է մարդկային զոհեր կամ խոշոր վնաս/ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2001թ. նոյեմբերի 7-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով /զորամասը կամ ծառայության վայրն ինքնագլուխ թողնելը/ դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով։ Դատվածությունները մարված են։ 2008թ. մայիսի 23-ին Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգիրք 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն պատճառաբանությամբ, որ ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի պայմանագրային զինծառայող, կրտսեր սերժանտ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը 15.05.2008թ. ժամը 1500-ի սահմաններում, զորամասի թեյարանի հետնամասում, շարքային Գոռ Իսախանյանի հետ վիճաբանության ժամանակ, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով ցուցաբերել է իշխանազանցություն և իր ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել է Գ. Իսախանյանի նստատեղին` նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։ 24.05.2008թ. Օդիսեյ Հարությունյանը ձերբակալվել է, 27.05.2008թ. խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և կիրառվել է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը` 500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ 29.05.2008թ. Օդիսեյ Հարությունյանը կալանքից ազատ է արձակվել։ 13.08.2008թ. նրա արարքը վերավորակվել է, նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և քրեական գործն ուղղարկվել է դատարան։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2008թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ, Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել և քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել և պահել սառը զենք հանդիսացող, արհեստագործական եղանակով պատրաստված կռփազենք։ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան, նշված կռփազենքն անդրավարտիքի գրպանում պահելով` ամբաստանյալ Օ. Հարությունյանն ապօրինի կերպով կրել է այն և ժամանակ անցկացնելու նպատակով գնացել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարածք։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 0005-ի սահմաններում, Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում, երբ Օ. Հարությունյանն իր ընկերներ Ռոբերտ Գևորգյանի և Գոռ Ղամբարյանի հետ մոտեցել է «Կակտուս» ռեստորանի դիմաց գտնվող կանգառին, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի աշխատակիցներ, վկաներ Ալիկ Ազատյանը և Սարգիս Մութաֆյանը նկատել են, որ Օ. Հարությունյանի անդրավարտիքի հետևի գրպանն ուռուցիկ տեսք ունի։ Կասկածելով, որ գրպանում կարող է արգելված իր լինել` նրանք մոտեցել և պահանջել են Օ. Հարությունյանին ներկայացնել գրպանի պարունակությունը։ Ամբաստանյալ Օ. Հարությունյանը ոստիկանության աշխատակիցների պահանջով ներկայացրել է իր կողմից ապօրինի կերպով կրվող, սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցները նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանն ամուսնացած է, խնամքի տակ ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա։ Նախկինում երկու անգամ դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար դատապարտված լինելը, ինչպես նաև 2008թ. մայիսի 15-ին դիտավորությամբ Գոռ Իսախանյանին դանակահարելը դատարանը գնահատում է որպես Օ. Հարությունյանին բացասական բնութագրող հանգամանքներ։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 14-ին, Երևանի 16 թաղամասի իրենց բնակության վայրի մոտ գտնվող կանգառի հարակից տարածքի խոտերի միջից գտել է կռփազենք, որը պահել է տաբատի հետևի գրպանում։ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան տնից դուրս է եկել և զբոսնելու նպատակով գնացել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարածք։ Մաշտոցի պողոտայում գործող «Կակտուս» ռեստորանի մոտ հանդիպել է իր ծանոթներ Ռոբերտին և Գոռին, որոնց հետ զրուցելով մոտեցել են կանգառին։ Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ գտնվող կանգառում իրենց են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք պահանջել են դատարկել գրպանների պարունակությունը։ Ինքը ոստիկանների պահանջով ներկայացրել է տաբատի գրպանում պահվող կռփազենքը, որից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 38-39, 50-51/։ Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ստանալով համապատասխան հրահանգավորումը, 2011թ. հուլիսի 16-ի ժամը 2000-ից, միևնույն գումարտակի աշխատակից Ալիկ Խաչատուրի Ազատյանի հետ, քաղաքացիական հագուստով հետիոտն շրջագայության միջոցով, ծառայության են իրականացրել Երևանի Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկից մինչև Մաշտոց-Պուշկին փողոցների հատման խաչմերուկն ընկած հատվածում։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ նկատել են երեք երիտասարդների, որոնցից մեկի տաբատի հետևի գրպանն ուռած է եղել, ինչն իրենց մոտ կասկած է առաջացրել։ Մոտեցել են նրանց և պահանջել են ներկայացրել իրենց մոտ պահվող արգելված իրերը։ Նշված անձանցից Օդիսեյ Հարությունյանը տաբատի հետևի գրպանից հանել և իրենց է ներկայացրել կռփազենքը։ Դրանից հետո տղաներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և այդ կապակցությամբ ինքը զեկուցագիր է ներկայացրել։ /դատական նիստի արձանագրություն, 25-26/։ Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Ալիկ Խաչատուրի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ստանալով համապատասխան հրահանգավորումը, միևնույն գումարտակի աշխատակից Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի հետ, քաղաքացիական հագուստով հետիոտն շրջագայության միջոցով, 2011թ. հուլիսի 16-ի ժամը 2000-ից ծառայության են իրականացրել Երևանի Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկից մինչև Մաշտոց-Պուշկին փողոցների հատման խաչմերուկն ընկած հատվածում։ Հուլիսի 17-ին, ժամը 00.05-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ նկատել են երեք երիտասարդների, որոնցից մեկի տաբատի հետևի գրպանն ուռած է եղել, ինչն իրենց մոտ կասկած է առաջացրել։ Մոտեցել են երիտասարդներին և պահանջել են ներկայացրել իրենց մոտ պահվող արգելված իրերը։ Նշված տղաներից Օդիսեյ Հարությունյանը տաբատի հետևի գրպանից հանել և իրենց է ներկայացրել կռփազենքը, որից հետո տղաներին բերման են ենարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 27-28/։ Վկա Ռոբերտ Կարապետի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հուլիսի 16-ի երեկոյան Երևանի Մաշտոցի պողոտայում իր ընկեր Գոռ Ղամբարյանի հետ շրջելու ընթացքում հանդիպել են իրենց ծանոթ Օդիսեյին։ Վերջինիս հետ զրուցելու ընթացքում իրենց են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակիցները, որոնց պահանջով Օդիսեյը ներկայացրել է տաբատի հետևի գրպանում եղած կռփազենքը։ Դրանից հետո ոստիկաններն Օդիսեյին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ /գ.թ. 44-45/։ Քրեագիտական փորձաքննության 25.07.2011թ. թիվ 1492 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննությանը ներկայացված սև գույնի մետաղյա առարկան պատրաստված է արհեստագործական եղանակով` կռփազենքերի նմանողությամբ, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին։ /գ.թ. 17-18/ Ապացույց ճանաչված, անձին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու մասին 17.07.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը սառը զենք կրելու կասկածանքով Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 հասցեից 17.07.2011թ. բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ /գ.թ. 3, 53/։ Ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի առաջին վաշտի առաջին դասակի ոստիկան Սարգիս Մկրտչի Մութաֆյանի զեկուցագրով։ /գ.թ. 2, 53/։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքով։ /գ.թ. 54/։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերլուծելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, նրա` բացասական բնութագրվելը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, իսկ կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ դատավճիռը կայացնելու պահին Օ. Հարությունյանը մինչև ութ տարեկան երեխա ունի խնամքին։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 19.08.2011թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը պետք է ոչնչացնել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը` ոչնչացնել։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 15-09-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 113 |
| Գործին կից նյութերը | կից անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 14-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 113 |
| Գործին կից նյութերը | Օ. Հարությունյանի անձնագիրը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-28143 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 17-10-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 13-02-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 20-02-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 113,63 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 24-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 113, 63 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-10-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-10-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Օդիսեյ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Օդիսեյ Հարությունյան Փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի /ՀՀ քր.օր. 235 հոդ. 4-րդ մասով -ազատազրկում 3 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 15.09.2011թ. դատավճիռը և իրեն պատիժ սահմանել տուգանքի տեսքով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 17-10-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 21-10-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 04-11-2011 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Օդիսեյ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ. ԵԿԴ/0170/01/11 04 նոյեմբերի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆՒ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. Թիվ 15101911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. օգոստոսի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Օդիսեյ Հարությունյանի կողմից ապօրինի սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։ Օդիսեյ Յուրիկի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. <<որ նա ձեռք է բերել և 2011թ. հուլիսի 16-ին անդրավարտիքի գրպանում պահելով ապօրինի կրել է սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը հուլիսի 17-ին, ժամը 00:05-ի սահմաններում հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից>>: 02.09.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.09.2011թ.-ի դատավճռով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը` ոչնչացնել: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանը` հետյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում. Բողոքաբերը գտնում է, որ իր կատարած արարքի համար դատարանն իրեն դատապարտել է առավելագույն խիստ պատժի` ազատազրկման և գտել, որ պատժի նվազ տեսակը` տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Դատարանն ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, գտել է, որ բացակայում են իր պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները, ավելին նշել է մեղմացնող հանգամանքը` երկու անչափահաս երեխաների հանգամանքը: Ըստ մեղադրական եզրակացության` ինքը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, մինչդեռ դատարանն արձանագրելով, որ իր պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, այնուամենայնիվ նշել է, որ նախկինում երկու անգամ հանցագործության համար դատված է եղել, իսկ 15.05.2008թ. իբր դանակահարել է Գոռ Իսախանյանին, այնինչ տվյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է դատարանի կողմից: Այսնիքն իր անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել կարճված գործի հանգամանքները: Գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել իրավունքների կոպիտ խախտում, կարճված, ինչպես նաև դատվածությունը մարված գործով իրեն բնութագիր ներկայացրել: Այս հանգամանքը անհիմն կերպով ի խախտումն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ և 63-րդ հոդվածների և ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի պահանջների` հաշվի առնելով իրեն դատապարտել է առավել խիստ պատժի` ազատազրկման: Գտնում է, որ նշանակված պատիժը խիստ է և այն իրեն և իր ընտանիքին, անչափահաս երեխաներին ծանր սոցիալ-նյութական և բարոյահոգեբանական վնասներ կպատճառի, ավելին, իր այդ անիմաստ քայլով որ ոքի վնաս չի պատճառել և նման մտադրություն էլ չի ունեցել: Իր արարքը ոչ մեծ ծանրության է, ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են, ունի մշտական բնակության վայր, ընտանիք` կին և երկու մանկահասակ երեխաներ, բնութագրվում է դրական ընկերների և հարևանների շրջապատում: Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է դատարանի դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով փոփոխել և ազատազրկումը փոխարինել տուգանքով: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի ու պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի և նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի 1/. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: 2/. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3/. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով սույն քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանը, ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատժաչափի ու պատժատեսակի հարցը քննելիս բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատության չի ենթարկել նրա կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և արձանագրելով, որ ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, որը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը և գործի կոնկրետ տվյալներին: Բացի այդ, պատիժ նշանակելիս դատարանը թեև հիմնավորել է, թե ինչու կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում չի կարող նշանակվել, սակայն չի հիմնավորել, թե ինչու ամբաստանյալի նկատմամբ չի նշանակել սույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակ, և չի պատճառաբանել, թե ինչու պատիժներից նվազ խիստ տեսակը, տվյալ դեպքում` տուգանք պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է սույն հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում: Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատժատեսակ ու պատժաչափ նշանակելու հարցը, նպատակահարմար է համարում նրա նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված այլընտրանքային պատիժ` տուգանք, նկատի ունենալով հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով ըստ վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի սանկցիան այլընտրանքային է և հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության բնույթից և հանրային վտանգավորության աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում, մինչդեռ դատարանը ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թեև փաստել է, որ հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, սակայն ըստ էության նշված հանգամանքները օբյեկտիվ և բազմակողմանի գնահատության չի ենթարկել և ամբաստանյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս վերոգրյալ հանգամանքները իրենց արտացոլումը չեն գտել: Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ուսումնասիրելով և վերլուծության ենթարկելով սույն քրեական գործի փաստական տվյալները, մասնավորապես ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ` Օ.Հարությունյանը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, որը դրսևորվել է նրանում, որ նա իրավապահ մարմիններին կամովին ներկայացրել է իր մոտ գտնվող սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը և ի սկզբանե դեպքի կապակցությամբ տվել է այնպիսի խոստովանական ցուցմունքներ, որոնք մինչ այդ հայտնի չեն եղել նախաքննական մարմնին, մասնավորապես, թե որտեղից և ինչ պայմաններում է ձեռք բերել սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու երեխաները, որոնցից մեկը մանկահասակ է, չաշխատող կինը, ինչպես նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի կողմից կատարված հանցագործության կատարման եղանակն ու հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, որպիսիք էականորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով պետք է նշանակվի առավել մեղմ պատժատեսակ` տուգանք, որով սույն քրեական գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Վերոգրյալի հիմքերի առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճիռը` Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, փոփոխել պատժի մասով: Ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել տուգանքի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-11-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 05-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը` 113 թերթից, 2-րդ հատորը` 36 թերթից: |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալ Օդիսեյ Հարությունյանի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 05-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 113 թերթից, 2-րդը` 36 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Օ. Հարությունյանի անձնագիրը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-18152/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 09-12-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 02-12-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Օդիսեյ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 05-12-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-18152 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 09-12-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր, Օդիսեյ Հարությունյանի անձնագիրը |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0170/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 09-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար
| Ամսաթիվ | 28-12-2011 |
|---|---|
| Ժամկետ | 10 օր |
| Որոշման եզրափակիչ մաս | ԵԿԴ/0170/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 28 դեկտեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, պարզեց, որ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6.1-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները, իսկ նույն հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` բողոքը պետք է բովանդակի այն ներկայացնող անձի ստորագրությունը։ Մինչդեռ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ այն չի բովանդակում ինչպես բողոք ներկայացնող անձի ստորագրությունը, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիման վրա, հնարավոր է համարում բողոք բերած անձին տրամադրել տասնօրյա ժամկետ՝ թերությունները վերացնելու, բողոքը նշված հոդվածների պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի թերությունները վերացնելու և կրկին ներկայացնելու համար սահմանել տասնօրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չվերակազմելու և չներկայացնելու դեպքում բողոքը համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է բողոք
| Բողոքի ներկայացման ամսաթիվը | 11-01-2012 |
|---|
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 31-01-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0170/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 31 հունվարի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դատավճռով Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 ամիս ժամկետով։ Հիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշմամբ բավարարվել և դատավճիռը պատժի մասով փոփոխվել է, այն է` Օ.Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։ Դատավճռի մնացած մասը թողնվել է անփոփոխ։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ վերադարձվել է այն պատճառաբանությամբ, որ չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին, այն է` բողոքը չի բովանդակում այն ներկայացնող անձի ստորագրությունը, ինչպես նաև բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Վճռաբեկ բողոքը վերադարձնելու մասին 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիման վրա, Վճռաբեկ դատարանը բողոք բերած անձին ժամկետ է տրամադրել՝ բողոքի թերությունները վերացնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք` խնդրելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշումը պատժի մասով բեկանել և քրեական գործն ուղարկել նոր քննության։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել ծանր հետևանքներ։ Վերլուծելով բողոքը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքի առկայությունը հիմնավորված չէ։ Բացի այդ, բողոքին կցված չէ վճռաբեկ բողոքի պատճենը մեղադրողին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը, ինչը հանդիսանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջի խախտում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Օ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 02-02-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 06-02-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 113, 55 թերթ, Օդիսեյ Հարությունյանի անձնագիրը: |