գործ` ԵԿԴ/0164/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Փոլադյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Հայկ Էյրամջյանի
պաշտպան` Հայկ Իսրայելյանի

2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի` ծնված 24.01.1976 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, տարրական կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ-ոք, նախկինում դատված`
1. Մյասնիկյանի շրջանի ժողդատարանի 13.04.1993 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ազատվել է պատիժը լրիվ կրելուց հետո,
2. Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 13.10.1996 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 86 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87 հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89 հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 210 հոդվածով դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով: Դատավճիռը վերավորակվել է և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով, ազատվել է պատիժը լրիվ կրելուց հետո,
3. Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.03.2000 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 109 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ազատվել է պատիժը լրիվ կրելուց հետո,
4. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.08.2002 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 210 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 9 տարի ժամկետով` անձնական գույքի կեսի բռնագրավմամբ: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 06.08.2003 թվականի որոշմամբ 13.08.2002 թվականի դատավճիռը վերանայվել է` արարքները համապատասխանեցվել է ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ, 5-րդ կետերին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետին և նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 7 տարի 6 ամիս ժամկետով, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան քաղաքի Անդրանիկի փողոցի 107 շենքի թիվ 4 բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Կարմիր Բլուրի փողոցի 16 տանը, կալանքի տակ է 17.05.2011 թվականից:

Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
20.05.2011 թվականի որոշմամբ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից կողոպուտ կատարելու կասկածանքով 2011 թվականի մայիսի 17-ին Երևան քաղաքի Կարմիր Բլուր 16 տանից ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Անդրանիկի 107 շենքի թիվ 4 տան բնակիչ, 24.01.1976 թվականին ծնված Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը:
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2011 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13130011 քրեական գործը:
2011 թվականի մայիսի 17-ին Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը ձերբակալվել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հանցան կատարելու մեջ:
2011 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանան միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշմամբ, հիմք ընդունեով 2011 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ ազգային ժողովի կողմից ընդունված` ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ ՀՀ օրենի 16-րդ հոդվածի 3-րդ կետը, թիվ 13130011 քրեական գործով Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանին ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածծի 3-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրքանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ.
Երևան քաղաքի Կարմիր Բլուր փողոցի թիվ 16 տան բնակիչ, ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը, 2011 թվականի մարտի 20-ին` ժամը 2200-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 1 շենքի մոտ հանդիպելով գործով տուժող Էդվարդ Լյովայի Բախշյանին, որոշել է հափշտակել վերջինիս գույքը և այդ նպատակով ներկայանալով` որպես ոստիկանության աշխատակից նրան հրավիրել է Երևան քաղաքի Տպագրիչների փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ, որտեղ ստուգելու նպատակով Է.Բախշյանից պահանջել է նրա մոտ եղած իրերը: Վերջինս էլ ամբաստանյալ Հ.Հասանյանի պահանջով նրան է տվել 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որում առկա է եղել 4.000 ՀՀ դրամ գումար և 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՆոկիա 8800՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, որից հետո Հ.Հասանյանը բացահայտ հափշտակելով Է.Բախշյանի` զգալի չափի` 70.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը դիմել է փախուստի: Դ.Թովմասյանից հափշտակած գումարը ծախսել է իր կարիքների համար, իսկ հեռախոսը 8.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է իր ծանոթ, գործով վկա Անահիտ Լևոնի Մանասյանին, գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար:
Այնուհետև Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը 2011 թվականի մարտի 27-ին` ժամը 2230-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 52 շենքի մոտ հանդիպելով գործով տուժող Դավիթ Արմենի Թովմասյանին, որոշել է հափշտակել վերջինիս գույքը և այդ նպատակով ներկայանալով` որպես ոստիկանության աշխատակից ստուգելու պատրվակով Դ.Թովմասյանից պահանջել է նրա մոտ եղած իրերը: Վերջինս էլ ամբաստանյալ Հ.Հասանյանի պահանջով նրան է տվել 3.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության արծաթյա շղթան ու կախազարդը և 35.000 ՀՀ դրամ արժողության ՙՆոկիա 6303՚ մոդելի բջջային հեռախոսը, որից հետո Հ.Հասանյանը քայլելով գնացել է Մաշտոցի պողոտայի թիվ 54 շենքի բակ: Դ.Թովմասյանը գիտակցելով Հ.Թովմասյանի կողմից իր գույքը հափշտակելու մտադրությունը, հետապնդել է նրան և պահանջել է վերադարձնել իր իրերը, սակայն Հ.Հասանյանը Դ.Թովմասյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով հարվածել է վերջինիս դեմքին և բացահայտ հափշտակելով Դ.Թովմասյանի` զգալի չափի` 38.500 ՀՀ դրամ արժողության գույքը, դիմել է փախուստի: Դ.Թովմասյանից հափշտակած իրերը` ընդհանուրը 8.000 ՀՀ դրամ գումարով կրկին վաճառել է գործով վկա Անահիտ Լևոնի Մանասյանին, գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար:
2011 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ թիվ 13130011 քրեական գործով Վահե Էդիկի Ղուկասյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335 հոդվածծի 1-ին մասով, քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության բացակայությամբ:
2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշմամբ թիվ 13130011 քրեական գործով Անահիտ Լևոնի Մանասյանի կողմից ակնհայտ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույք գնելու կապակցությամբ վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի հիմքով:
2011 թվականի օգոստոսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Արագացված դատական քննություն.

Մինչև դատաքննության սկսվելը ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 09.06.2011 թվականին որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանն անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, նախկինում եղել է 5 անգամ դատված, դատվածությունը չմարված:
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է` ՙՏուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երեքից հինգ տարի ժամկետով՚ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` ՙՏուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
Վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի նկատմամբ ՙՏուգանք՚ պատժատեսակը չի կարող նշանակվել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ ցանկանում է ունենալ պաշտպան, սակայն գտնվում է ֆինանսապես ծանր վիճակում և խնդրել է տրամադրել հանրային պաշտպան, բացի այդ Հ.Հասանյանը չի աշխատել, ուստի հիմնավոր կասկածներ կան, որ դատարանի կողմից նշանակված 100.000-ից մինչև 600.000 ՀՀ դրամ գումարի սահմաններում տուգանքի գումարը նա չի կարող միանվագ վճարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙԿալանքը ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է: Կալանքը կարող է նշանակվել ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում` տասնհինգ օրից մինչև երեք ամիս ժամկետով և միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել՚, իսկ սույն քրեական գործով 20.05.2011 թվականին ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙԱզատազրկում՚ պատժատեսակը:
Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի կողմից հանցանքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ մասի սանկցիան նախատեսել է պատիժ` ՙազատազրկում` երեքից վեց տարի ժամկետով՚:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ ՀՀ օրենքի 15-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ` ՙպատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երեքից հինգ տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԱրարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով: Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը՝ անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԱրարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն: Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի: Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը՚:
Դատարանը հաշվի առնելով, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, գտնում է, որ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի, ապացույցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 2011 թվականի օգոստոսի 04-ին ատացված գրությունը, Հ.Հասանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը զննելու մասին կազմված արձանագրությունը պետք է թողնել քրեական գործին կցված, իսկ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված ՙՆոկիա 6303՚ տեսակի բջջային հեռախոսը և արծաթյա շղթան ու կախազարդը պետք է վերադարձնել տուժող Դավիթ Արմենի Թովմասյանին, ՙՆոկիա 8800՚ տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել տուժող Էդվարդ Լյովայի Բախշյանին` դատավճիռն օրինական ուճի մեջ մտնելուց հետո:
Տուժողներ Դավիթ Արմենի Թովմասյանին և Էդվարդ Լյովայի Բախշյանին պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք:

Եզրափակիչ մաս.

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի1-ին մասով` ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի 6/ վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նշանակված 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով` նշանակված պատժից 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Հրաչյա Թեմուրի Հասանյանի պատժի սկիզբը հաշվել 17.05.2011 թվականից, ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներ Դավիթ Արմենի Թովմասյանին և Էդվարդ Լյովայի Բախշյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 2011 թվականի օգոստոսի 04-ին ատացված գրությունը, Հ.Հասանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը զննելու մասին կազմված արձանագրությունը` թողնել քրեական գործին կցված:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված ՙՆոկիա 6303՚ տեսակի բջջային հեռախոսը և արծաթյա շղթան ու կախազարդը պետք է վերադարձնել տուժող Դավիթ Արմենի Թովմասյանին, ՙՆոկիա 8800՚ տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել տուժող Էդվարդ Լյովայի Բախշյանին` դատավճիռն օրինական ուճի մեջ մտնելուց հետո:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ