Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0162/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Արտյոմ Հարությունյան
Արտյոմ Հարությունյան Բորիսի
Արտյոմ Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Շենգավիթ
Ալեքսանդր Ազարյան
Հոդվածներ
Շենգավիթ
Հոդված 177-րդ Մաս 2-րդ
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Շենգավիթ
Ալեքսանդր Ազարյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Շենգավիթ | 2012-03-05 | 11:00 | 2-րդ | Կայացել է | ||
| Շենգավիթ | 2012-03-01 | 12:30 | 2-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Շենգավիթ | 2012-02-24 | 11:30 | 2-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Շենգավիթ | 2012-02-17 | 12:00 | 2-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Շենգավիթ | 2012-02-09 | 12:00 | 2-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Շենգավիթ | 2012-02-03 | 10:00 | 2-րդ | Կայացել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-12-06 | 13:00 | 3 | Կայացվել է |
Գործ հ. ԵԿԴ/0162/01/11
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
06 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ. ԴԱՎԹՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում մեղադրևող Բ.Ղալեչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում 2009թ. նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը:
2010թ. ապրիլի 07-ին որոշմամբ Արտյոմ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Նույն օրը Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորում:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 10.06.2010թ. որոշմամբ թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալներ Գևորգ Ալպեևի, Իշխան Սերոբյանի, Արսեն Սարոյանի, Գարիկ Միրզոյանի, Ռոբերտ Գրիգորյանի, Գրիգոր և Աշոտ Բոզոյանների կողմից նախնական համաձայնությամբ կրկին անգամ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու և Վարդան Աղաջանյանի կողմից դասալքության և նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու մասը և անջատված մասով նախաքննությունը կատարվել է թիվ 59127609/1 համարով:
23.07.2011թ. Արտյոմ Հարությունյանը հայտնաբերվել է և “Զվարթնոց” օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժին ու տեղափոխվել “Վանաձոր” քրեակատարողական հիմնարկ:
25.07.2011թ. քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է:
25.07.2011թ. քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մասը վերացնելու, նոր մեղադրանք առաջադրելու և ընտրված խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Արտյոմ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ վերահաստատվել է մեղադրյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.04.2011թ. որոշումը:
2011թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկան 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. ԱԺ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արտյոմ Հարությունյանը ազատվել է պատժի կրումից:
Խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է և Արտյոմ Հարությունյանը ազատվել է կալանքից դատական նիստերի դահլիճում:
Որոշվել է նաև Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանի բռնագանձել 490.000 դրամ` Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ համապարտության կարգով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 07.11.2011թ. ՀՀ Գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչության դատախազ Բ. Ղալեչյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 15.11.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող “Էյ էմ Վի” ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող գույքի զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ “Սոնի Բրավիա” տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ “Պանասոնիկ” տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել; դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է է տվել դատական սխալ` ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել է պատժի կրումից, որը հիմնավորել է այն հանգամանքով, որ նա գտնվելով հետախուզման մեջ ”…17.06.2011թ. գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա, Մակինյանին` հայտնելով, որ նա նոր է տեղեկացել իր նկատմամբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամովին ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելու համար”:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ հետախուզումն իրականացնում է ոչ թե քննիչը, այլ հետաքննության մարմինը, տվյալ դեպքում Ա. Հարությունայնի բնակության վայրի` Սպիտակի բաժինը:
Դատարանի նման վերլուծությունը և հետևությունը չի համապատասխանում իրականությանը: Իրականում մինչև դատաքննության սկսվելը դատարանի նախաձեռնությամբ հրավիրվել էր պաշտպան` Հ.Դավթյանը և դատական նիստը սկսվելուց հետո ամբաստանյալը դատարանի հարցին պատասխանել է, որ նա պաշտպան ունենալ չի ցանկանում, որը նշանակում է, որ նա իր շահերի պաշտպանության համար պաշտպան չի ներգրավել: Սակայն դատարանը հորդորեց նրան, որ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու համար պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր է. ուստի նա համաձայնվել է, որ պաշտպան Հ. Դավթյանը մասնակցի դատաքննությանը:
Միևնույն ժամանակ դատարանն ուղորդող հարցադրումներով ամբաստանյալից ստացէլ է պատասխան, որ նա հետախուզման մեջ գտնվելու ծամանակ դիմում է գրել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժին, որ ցանկանում է կամովին ներկայանալ քննությանը:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել Սպիտակի բաժին, ապա տեղափոխվել է քրեակատարողական հիմնարկ, հարցի պարզաբանման նպատակով մեղադրողը միջնորդել է դատական նիստը հետաձգել: Այդ ընթացքում հարցում է կատարվել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժին և ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության պետին այն մասին, թե Արտյոմ Հարությունյանը կամովին ներկայանալու մասին հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ դիմում նարկայացրել է, թե` ոչ: Պարզվել է, որ ինչպես Սպիտակի բաժնից, այնպես էլ ՀԿԳ քննության վարչությունից ստացվել են պատասխաններ, որ Արտյոմ Հարությունյանի անվամբ դիմում չի ստացվել: Սակայն պաշտպան Հ.Դավթյանը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնից ֆաքսով ստացված մի դիմում հասցեագրված ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին,,համաձայն որի ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը հայտնել է կամովին ներկայանալու իր ցանկության մասին: Ստացվել է այնպես, որ քննիչի անվամբ գրված դիմումը հայտնվել է Սպիտակի բաժնում, մինչդեռ ամբաստանյալը դատարանում հայտարարել է, որ դիմումը հասցեագրել է ոստիկանության բաժնին, բայց չի հիշել երբ և որտեղից է գրել դիմումը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինը այդպիսի դիմում չի ստացել: Ըստ Սպիտակի բաժնի պետի բանավոր պարզաբանման ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի հորաքույրը գնացել է Սպիտակի բաժին և ներկայացրել քննիչին հասցեագրված հիշյալ դիմումը, որից հետո պաշտպան Հ. Դավթյանը զանգահարել է և խնդրել դիմումը ֆաքսով ուղարկել իրեն: Ստացված դիմումի պատճենը պաշտպանը ներկայացրել է դատարանին:
Մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել Սպիտակի բաժնի պետի և ՀԿԳ քննության վարչության պետի գրավոր պատասխաններն այն մասին, որ Ա. Հարությունյանի անունով դիմում չի ստացվել, սակայն դատարանը հաշվի չի առել նշված փաստաթղթերը և արժանահավատ է ընդունել քննիչի անվամբ գրված և վերը նշված հանգամանքներում Սպիտակի բաժնում հայտնված դիմումը և ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել համաներման ակտն ու ազատել պատժի կրումից:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտնում է, որ դատարանի նախաձեռնությամբ դատական քննությանը ներգրավված պաշտպանի ներկայացված դիմումը չի համապատասխանում իրականությանը, ուստի այն չէր կարող հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ համաներում կիրառելու համար:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից թույլ տրված սխալը ազդել է գործի ելքի և դատավճռի օրինականության վրա:
Վերոգրյալներից ելնելով բեղոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով, նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան նոր քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը արձանագրելով, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում չկան սահմանափակումներ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. Ազգային ժողովի կողմից ընդունված որոշման կիրառելիության առումով, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները:
“Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով 07.04.2010թ. որոշմամբ հայտարարվել է հետախուզում և 23.07.2011թ. նա վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն` տեղեկացված լինելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. ԱԺ որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի պահանջի մասին: Մինչ այդ` 17.06.2011թ., ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին`հայտնելով, որ նոր է տեղեկացել իր նկատամամբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամավոր ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելու համար”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված վերը նշված հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, ինչի արդյունքում դատարանի կողմից սույն գործի շրջանակներում կայացվել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով հետախուզվող սույն գործով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը 23.07.2011թ. “Զվարթնոց” օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժին և տեեղափոխվել “Վանաձոր” քրեակատարողական հիմնարկ, ինչի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն:/գթ.110,111/:
26.07.2011թ. Արտյոմ Հարությունյանը հարցաքննվելով որպես մեղադրյալ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց: /գթ.125/
26.07.2011թ. Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը կրկին քննության է առել 07.04.2010թ. ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկտամամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հարցը և այն վերահաստատել է/գթ.130/:
Հատկանշական է, որ հիշյալ գործի քննություն ընթացքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը քննիչի միջնորդության դեմ չի առարկել:
Միայն 10.08.2011թ. ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել հատևյալի մասին` ”Ես կամովին եմ ներկայացել որպեսզի ազատվեմ հատախուզման մեջ լինելու տհաճ հանգամանքից”:
Հիշյալ ցուցմունքով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի շահերի պաշտպանի կողմից դատարանին է ներկայացվել ֆաքսային կապի միջոցով Սպիտակի ոստիանությունից ստացված ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի 17.06.2011թ. ամսաթվով թվագրված դիմումի պատճեն հասցեագրված ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քնության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին, հետևյալ բովանդակությամբ` “Հարգելի պարոն Մակինյան: Ես նոր եմ տեղեկացել, որ Ձեր կողմից իմ նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Ցանկանում եմ կամավոր ներկայանալ քննության և օժանդակել քննությանը”:
Հիշյալ դիմումի կապակցությամբ մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության պետ Կ. Կարապետյանի թիվ 711-150 կգ 06.10.2011թ. գրությունը` հասցեագրված ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանին հետևյալ բովանդակությամբ. “Ի պատասխան Ձեր 06.10.2011թ. թիվ 11-1392 գրությանը, հայտնում եմ, որ ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում քննված թիվ 59127609/2 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում մինչև հիշյալ գործով հետախուզման մեջ գտնվող Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի հայտնաբերվելը նրա կամ վերջինիս հարազատների կողմից վարույթն իրականացնող մարմնին ուղղված դիմումներ չեն ստացվել”:
Մեղադրողի կողմից դատաքննության ընթացքում դատարանին է ներկայացվել նաև ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի ոստիկանության պետ Ա.Շահվերդյանի` թիվ 76/5-7661, 06.10.2011թ. գրությունը հասցեագրված ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանին հետևյալ բովանդակությամբ. “Ձեր 06.10.2011թ. թիվ 11-1392 քր. 11 գրության, Հայտնվում է, որ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանցագործություն կատարելու համար մեղադրվող Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժնի կողմից հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ ոստիկանության բաժին վերադառնալու և վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայանալու վերաբերյալ դիմում չի ներկայացրել”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն վերադառնալու վերաբերյալ սույն գործում առկա վերը նշված ապացույցների առկայության պայմաններում, առանց բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ դատաքննություն անցկացնելու հնարավոր չէ հանգել այն միաննշանակ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը նախօրոք տեղեկացնելով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, կամովին է վերադարձել Հայաստանի Հանրապետություն:
Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ գտնում է, որ դատարանի կողմից անտեսվել են և արդյունքում գնահատության չեն ենթարկվել վերը նշված այն ապացույցները, որոնք կասկածի տակ են դնում ամբաստանյալի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն կամովին վերադառնալու հանգամանքը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն` “1.Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված/…/
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրված բոլոր հետևությունները և որոշումները”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատական ակտն օրինական է, եթե կայացվել է գործող օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ, և հիմնավորված` եթե դրանում արված հետևությունները հիմնված են դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա: Դատական ակտի պատճառաբանությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար:
Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբանված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքի խախտման:
Վերը նշված մոտեցմանը համահունչ իրավական դիրքորոշում է հայտնել նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում` ներպատական դատարանի կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտելով որպես “Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին” եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված` անձի արդար դատական քննությանն իրավունքի խախտում /տես Սալովն ընդդեմ Ուկրաինայի` 06.09.2005թվականի որոշումը, գանգատ, թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի`15.02.2007թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի` 08.04.2008թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02/:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրնեսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկնաված մասով դատական ակտը մնում է օրինական ուժի մեջ:
Ըստ նույն օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Ըստ նույն հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված` դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
Ըստ նույն օրենսգքրի 398-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջների` եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի համապատասխան դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 358-րդ հոդվածի վերը նշված պահանջները և կայացրել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ` այսինքն թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խատում որն ազդել է սոյն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը դատավճիռը բեկանելու հիմք է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է որ գործի նոր քննությունը անհրաժեշտ է անցկացնել գործերի քննության ընդհանուր կարգով, որի ընթացքում հետազոտել և համապատասխան դատավարական գործողությունների միջոցով պարզել ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն կամովին վերադառնալու հանգամանքը: Այդ նպատակով պարզել թե ինչ պայմաններում, երբ և ում կողից է ուղարկվել դատարանին ներկայացված ամբաստանյալի դիմումի պատճեն, այդ դիմումը համապատասխան կարգով գրանցվել է Սպիտակի ոստիկանության բածնում թե ոչ, եթե այո, ապա ում կողմից և երբ:
Նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է նաև լուծել ինչպես պաշտպանական կողմի նրկայացված դիմումի, այնպես էլ մեղադրողի կոմից ներկայացված համապատասխան գրությունների քրեական գործով որպես ապացույցներ ճանաչելու հարցը, ինչի արդյունքում դրանք գնահատության ենթարկել քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիշյալ հարցերի պարզաբանման արդյունքում նոր միայն հնարավոր կկլինի սույն քրեական գործւ շրջանակներում հանգելու համապատասխան ճիշտ եզրահանգման, ուստի դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով դատավճռից հետո անմբաստանյալի կողմից դրսևորած պատշաճ վարքագիծը գտնում է որ վերջինիս նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
06 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ. ԴԱՎԹՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում մեղադրևող Բ.Ղալեչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում 2009թ. նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը:
2010թ. ապրիլի 07-ին որոշմամբ Արտյոմ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Նույն օրը Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորում:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 10.06.2010թ. որոշմամբ թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալներ Գևորգ Ալպեևի, Իշխան Սերոբյանի, Արսեն Սարոյանի, Գարիկ Միրզոյանի, Ռոբերտ Գրիգորյանի, Գրիգոր և Աշոտ Բոզոյանների կողմից նախնական համաձայնությամբ կրկին անգամ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու և Վարդան Աղաջանյանի կողմից դասալքության և նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու մասը և անջատված մասով նախաքննությունը կատարվել է թիվ 59127609/1 համարով:
23.07.2011թ. Արտյոմ Հարությունյանը հայտնաբերվել է և “Զվարթնոց” օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժին ու տեղափոխվել “Վանաձոր” քրեակատարողական հիմնարկ:
25.07.2011թ. քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է:
25.07.2011թ. քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մասը վերացնելու, նոր մեղադրանք առաջադրելու և ընտրված խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Արտյոմ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ վերահաստատվել է մեղադրյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.04.2011թ. որոշումը:
2011թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկան 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. ԱԺ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արտյոմ Հարությունյանը ազատվել է պատժի կրումից:
Խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է և Արտյոմ Հարությունյանը ազատվել է կալանքից դատական նիստերի դահլիճում:
Որոշվել է նաև Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանի բռնագանձել 490.000 դրամ` Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ համապարտության կարգով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 07.11.2011թ. ՀՀ Գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչության դատախազ Բ. Ղալեչյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 15.11.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող “Էյ էմ Վի” ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող գույքի զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ “Սոնի Բրավիա” տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ “Պանասոնիկ” տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել; դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է է տվել դատական սխալ` ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել է պատժի կրումից, որը հիմնավորել է այն հանգամանքով, որ նա գտնվելով հետախուզման մեջ ”…17.06.2011թ. գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա, Մակինյանին` հայտնելով, որ նա նոր է տեղեկացել իր նկատմամբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամովին ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելու համար”:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ հետախուզումն իրականացնում է ոչ թե քննիչը, այլ հետաքննության մարմինը, տվյալ դեպքում Ա. Հարությունայնի բնակության վայրի` Սպիտակի բաժինը:
Դատարանի նման վերլուծությունը և հետևությունը չի համապատասխանում իրականությանը: Իրականում մինչև դատաքննության սկսվելը դատարանի նախաձեռնությամբ հրավիրվել էր պաշտպան` Հ.Դավթյանը և դատական նիստը սկսվելուց հետո ամբաստանյալը դատարանի հարցին պատասխանել է, որ նա պաշտպան ունենալ չի ցանկանում, որը նշանակում է, որ նա իր շահերի պաշտպանության համար պաշտպան չի ներգրավել: Սակայն դատարանը հորդորեց նրան, որ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու համար պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր է. ուստի նա համաձայնվել է, որ պաշտպան Հ. Դավթյանը մասնակցի դատաքննությանը:
Միևնույն ժամանակ դատարանն ուղորդող հարցադրումներով ամբաստանյալից ստացէլ է պատասխան, որ նա հետախուզման մեջ գտնվելու ծամանակ դիմում է գրել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժին, որ ցանկանում է կամովին ներկայանալ քննությանը:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել Սպիտակի բաժին, ապա տեղափոխվել է քրեակատարողական հիմնարկ, հարցի պարզաբանման նպատակով մեղադրողը միջնորդել է դատական նիստը հետաձգել: Այդ ընթացքում հարցում է կատարվել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժին և ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության պետին այն մասին, թե Արտյոմ Հարությունյանը կամովին ներկայանալու մասին հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ դիմում նարկայացրել է, թե` ոչ: Պարզվել է, որ ինչպես Սպիտակի բաժնից, այնպես էլ ՀԿԳ քննության վարչությունից ստացվել են պատասխաններ, որ Արտյոմ Հարությունյանի անվամբ դիմում չի ստացվել: Սակայն պաշտպան Հ.Դավթյանը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնից ֆաքսով ստացված մի դիմում հասցեագրված ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին,,համաձայն որի ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը հայտնել է կամովին ներկայանալու իր ցանկության մասին: Ստացվել է այնպես, որ քննիչի անվամբ գրված դիմումը հայտնվել է Սպիտակի բաժնում, մինչդեռ ամբաստանյալը դատարանում հայտարարել է, որ դիմումը հասցեագրել է ոստիկանության բաժնին, բայց չի հիշել երբ և որտեղից է գրել դիմումը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինը այդպիսի դիմում չի ստացել: Ըստ Սպիտակի բաժնի պետի բանավոր պարզաբանման ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի հորաքույրը գնացել է Սպիտակի բաժին և ներկայացրել քննիչին հասցեագրված հիշյալ դիմումը, որից հետո պաշտպան Հ. Դավթյանը զանգահարել է և խնդրել դիմումը ֆաքսով ուղարկել իրեն: Ստացված դիմումի պատճենը պաշտպանը ներկայացրել է դատարանին:
Մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել Սպիտակի բաժնի պետի և ՀԿԳ քննության վարչության պետի գրավոր պատասխաններն այն մասին, որ Ա. Հարությունյանի անունով դիմում չի ստացվել, սակայն դատարանը հաշվի չի առել նշված փաստաթղթերը և արժանահավատ է ընդունել քննիչի անվամբ գրված և վերը նշված հանգամանքներում Սպիտակի բաժնում հայտնված դիմումը և ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել համաներման ակտն ու ազատել պատժի կրումից:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտնում է, որ դատարանի նախաձեռնությամբ դատական քննությանը ներգրավված պաշտպանի ներկայացված դիմումը չի համապատասխանում իրականությանը, ուստի այն չէր կարող հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ համաներում կիրառելու համար:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից թույլ տրված սխալը ազդել է գործի ելքի և դատավճռի օրինականության վրա:
Վերոգրյալներից ելնելով բեղոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով, նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան նոր քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը արձանագրելով, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում չկան սահմանափակումներ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. Ազգային ժողովի կողմից ընդունված որոշման կիրառելիության առումով, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները:
“Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով 07.04.2010թ. որոշմամբ հայտարարվել է հետախուզում և 23.07.2011թ. նա վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն` տեղեկացված լինելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. ԱԺ որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի պահանջի մասին: Մինչ այդ` 17.06.2011թ., ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին`հայտնելով, որ նոր է տեղեկացել իր նկատամամբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամավոր ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելու համար”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված վերը նշված հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, ինչի արդյունքում դատարանի կողմից սույն գործի շրջանակներում կայացվել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով հետախուզվող սույն գործով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը 23.07.2011թ. “Զվարթնոց” օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժին և տեեղափոխվել “Վանաձոր” քրեակատարողական հիմնարկ, ինչի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն:/գթ.110,111/:
26.07.2011թ. Արտյոմ Հարությունյանը հարցաքննվելով որպես մեղադրյալ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց: /գթ.125/
26.07.2011թ. Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը կրկին քննության է առել 07.04.2010թ. ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկտամամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հարցը և այն վերահաստատել է/գթ.130/:
Հատկանշական է, որ հիշյալ գործի քննություն ընթացքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը քննիչի միջնորդության դեմ չի առարկել:
Միայն 10.08.2011թ. ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել հատևյալի մասին` ”Ես կամովին եմ ներկայացել որպեսզի ազատվեմ հատախուզման մեջ լինելու տհաճ հանգամանքից”:
Հիշյալ ցուցմունքով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի շահերի պաշտպանի կողմից դատարանին է ներկայացվել ֆաքսային կապի միջոցով Սպիտակի ոստիանությունից ստացված ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի 17.06.2011թ. ամսաթվով թվագրված դիմումի պատճեն հասցեագրված ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քնության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին, հետևյալ բովանդակությամբ` “Հարգելի պարոն Մակինյան: Ես նոր եմ տեղեկացել, որ Ձեր կողմից իմ նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Ցանկանում եմ կամավոր ներկայանալ քննության և օժանդակել քննությանը”:
Հիշյալ դիմումի կապակցությամբ մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության պետ Կ. Կարապետյանի թիվ 711-150 կգ 06.10.2011թ. գրությունը` հասցեագրված ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանին հետևյալ բովանդակությամբ. “Ի պատասխան Ձեր 06.10.2011թ. թիվ 11-1392 գրությանը, հայտնում եմ, որ ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում քննված թիվ 59127609/2 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում մինչև հիշյալ գործով հետախուզման մեջ գտնվող Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի հայտնաբերվելը նրա կամ վերջինիս հարազատների կողմից վարույթն իրականացնող մարմնին ուղղված դիմումներ չեն ստացվել”:
Մեղադրողի կողմից դատաքննության ընթացքում դատարանին է ներկայացվել նաև ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի ոստիկանության պետ Ա.Շահվերդյանի` թիվ 76/5-7661, 06.10.2011թ. գրությունը հասցեագրված ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանին հետևյալ բովանդակությամբ. “Ձեր 06.10.2011թ. թիվ 11-1392 քր. 11 գրության, Հայտնվում է, որ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանցագործություն կատարելու համար մեղադրվող Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժնի կողմից հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ ոստիկանության բաժին վերադառնալու և վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայանալու վերաբերյալ դիմում չի ներկայացրել”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն վերադառնալու վերաբերյալ սույն գործում առկա վերը նշված ապացույցների առկայության պայմաններում, առանց բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ դատաքննություն անցկացնելու հնարավոր չէ հանգել այն միաննշանակ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը նախօրոք տեղեկացնելով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, կամովին է վերադարձել Հայաստանի Հանրապետություն:
Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ գտնում է, որ դատարանի կողմից անտեսվել են և արդյունքում գնահատության չեն ենթարկվել վերը նշված այն ապացույցները, որոնք կասկածի տակ են դնում ամբաստանյալի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն կամովին վերադառնալու հանգամանքը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն` “1.Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված/…/
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրված բոլոր հետևությունները և որոշումները”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատական ակտն օրինական է, եթե կայացվել է գործող օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ, և հիմնավորված` եթե դրանում արված հետևությունները հիմնված են դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա: Դատական ակտի պատճառաբանությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար:
Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբանված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքի խախտման:
Վերը նշված մոտեցմանը համահունչ իրավական դիրքորոշում է հայտնել նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում` ներպատական դատարանի կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտելով որպես “Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին” եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված` անձի արդար դատական քննությանն իրավունքի խախտում /տես Սալովն ընդդեմ Ուկրաինայի` 06.09.2005թվականի որոշումը, գանգատ, թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի`15.02.2007թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի` 08.04.2008թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02/:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրնեսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկնաված մասով դատական ակտը մնում է օրինական ուժի մեջ:
Ըստ նույն օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Ըստ նույն հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված` դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
Ըստ նույն օրենսգքրի 398-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջների` եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի համապատասխան դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 358-րդ հոդվածի վերը նշված պահանջները և կայացրել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ` այսինքն թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խատում որն ազդել է սոյն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը դատավճիռը բեկանելու հիմք է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է որ գործի նոր քննությունը անհրաժեշտ է անցկացնել գործերի քննության ընդհանուր կարգով, որի ընթացքում հետազոտել և համապատասխան դատավարական գործողությունների միջոցով պարզել ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն կամովին վերադառնալու հանգամանքը: Այդ նպատակով պարզել թե ինչ պայմաններում, երբ և ում կողից է ուղարկվել դատարանին ներկայացված ամբաստանյալի դիմումի պատճեն, այդ դիմումը համապատասխան կարգով գրանցվել է Սպիտակի ոստիկանության բածնում թե ոչ, եթե այո, ապա ում կողմից և երբ:
Նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է նաև լուծել ինչպես պաշտպանական կողմի նրկայացված դիմումի, այնպես էլ մեղադրողի կոմից ներկայացված համապատասխան գրությունների քրեական գործով որպես ապացույցներ ճանաչելու հարցը, ինչի արդյունքում դրանք գնահատության ենթարկել քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիշյալ հարցերի պարզաբանման արդյունքում նոր միայն հնարավոր կկլինի սույն քրեական գործւ շրջանակներում հանգելու համապատասխան ճիշտ եզրահանգման, ուստի դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով դատավճռից հետո անմբաստանյալի կողմից դրսևորած պատշաճ վարքագիծը գտնում է որ վերջինիս նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
գործ Nօ. ԵԿԴ-0162/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի
ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ
դատավոր Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ Օ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան Հ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
2012թ. մարտի 5-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ծնված 05.10.1979թ. Սպիտակում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված` Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. դեկտեմբերի 6-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել ազատազրման 1 տարի ժամկետով, 2008թ. հունիսի 23-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է` 5 ամիս 3 օր պատժի չկրած մասով, դատվածությունը` չմարված, բնակվում է ք.Սպիտակ, Թորոսյան փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 17 բնակարանում, 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով խոշոր չափերի գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ջիվանյանի 2009թ. նոյեմբերի 7-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով, հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը։
2010թ. հունիսի 10-ին թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59127609/2 համարը։
2011թ. հուլիսի 25-ին Արտյոմ Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ»։
Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, 2011թ. օգոստոսի 24-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ ընդդատության։
Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճռով` արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Արտյոմ Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արտյոմ Հարությունյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց։
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 6-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության։
Դատավճռի բեկանման հիմք է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով համաներման ակտը, չի պարզել` արդյոք ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին, թե ոչ։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի ամռանը, ժամը 24.00-ի սահմաններում Գարիկ Միրզոյանի, Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի և Վարդան Աղաջանյանի հետ գողություն են կատարել իրեն անծանոթ հիմնարկից. գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնցից մեկը հասել է իրեն և այն` լավ չաշխատելու պատճառով, մի քանի օր անց տվել է Գևորգին։
Ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվում է գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված մյուս ապացույցներով։ Այսպես.
Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գարիկ Միրզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Աշոտ Բոզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ 2009 թվականի ամռանը, գողություն կատարելու նպատակով, իր վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայք։ Ինքն սպասել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ մնացածն այդ հատվածում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնք իր ավտոմեքենայով տեղափոխել են Աշոտ Բոզոյանի տուն։
Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Աշոտ Բոզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայքում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ։
Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին Աշոտ Բոզոյանի, Վարդան Աղաջանյանի, Գարիկ Միրզոյանի և նրանց ընկեր Արտյոմի հետ, Գարիկ Միրզոյանի վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Չարբախ թաղամաս։ Նախապես Վարդան Աղաջանյանն իրենց ասել է, որ այդ հատվածում մի գործարան գիտի, որտեղից կարելի է համակարգիչներ գողանալ։ Հասնելով նշված գործարանի մոտ բոլորն իջել են ավտոմեքենայից, ինքն ու Վարդան Աղաջանյանը պարսպի վրայով ցատկել են գործարանի տարածք, ինքն սպասել է պարսպի մոտ, իսկ Վարդանը գնացել է գործարանի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մոտ մեկ ժամ անց Վարդանը վերադարձել է, բերելով մեկ հատ համակարգիչ` իր մոնիտորով, որն ինքը տվել է պարսպից այն կողմ սպասող ընկերներին։ Այդ եղանակով իրենք գողացել են ևս երեք համակարգիչներ` իրենց մոնիտորներով։
Տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանը նախաքննության ժամանակ հայտնել է, որ անհայտ անձինք 2009 թվականի օգոստոս ամսին Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի թիվ 87 և թիվ 87/4 հասցեներում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերության վարչական շենքի աշխատասենյակներից գողացել են 490.000 դրամ ընդհանուր արժողության չորս համակարգիչ, մեկ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ։
Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010թ. ապրիլի 6-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարիկ Միրզոյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարներից ճանաչել է Արտյոմ Հարությունյանին և հայտարարել, որ ինչպես վերջինիս, այնպես էլ Վարդանի, Գևորգի և Աշոտի հետ գողացել են չորս հատ համակարգիչներ։
Այսպիսով, գնահատելով գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված վերը նշված ապացույցները դատարանը հաստատված է համարում Արտյոմ Հարությունյանի կողմից մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով զգալի չափերի գույք գաղտնի հափշտակելու փաստը։
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալի կատարած արարքը որակված է ճիշտ, այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերին, և ամբաստանյալը պետք է պատիժ կրի կատարած հանցագործության համար։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը և նախաքննության ժամանակ խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալ դատարանը հաշվի է առնում նրա դրականորեն բնութագրվելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցագործության ռեցիդիվը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկում։
Պատժաչափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու փաստը։
Միևնույն ժամանակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման ուժով պետք է ազատվի պատիժը կրելուց` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալի արարքի համար պատասխանատվություն սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` որպես առավել խիստ պատժատեսակ, նախատեսում է ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով Արտյոմ Հարությունյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող վերը թվարկված հանգամանքները դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չպետք է գերազանցի երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակումներն Արտյոմ Հարությունյանի վրա չեն տարածվում։
Ինչ վերաբերում է համաներման ակտի 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետով նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակմանը, ապա դատարանը գտնում է, որ այն առկա չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն` համաներում չպետք է կիրառել մինչև սույն որոշումն ընդունելը հետախուզման մեջ գտնվող անձանց նկատմամբ, բացառությամբ այն անձանց, որոնք մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 21-ը ներառյալ կամովին կներկայանան Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններ, իսկ եթե գործը դատարանի վարույթում է` դատարան։
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2011թ. հուլիսի 23-ի արձանագրության համաձայն` նույն օրը, ժամը 12.20-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից ոստիկանության Սպիտակի բաժին է ներկայացվել Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստան ժամանած հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։
Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ուկրաինայում գտնվելու ժամանակ, Սպիտակում բնակվող հարազատներից տեղեկացել է, որ հետախուզման մեջ է։ Ցանկացել է վերադառնալ Հայաստան, սակայն ճանապարհածախսի գումար չունենալու պատճառով չի կարողացել դա անել։ 2011 թվականի ամռանն իրեն զանգահարել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանը և հայտնել, որ ընդունվել է համաներման ակտ և այն կտարածվի նաև իր վրա, եթե վերադառնա Հայաստան և ինքնակամ ներկայանա նախաքննության մարմնին։ Սպիտակում բնակվող հորաքույրից` Ջուլիետտա Հարությունյանից, ճշտել է, որ իր վերաբերյալ քրեական գործը վարում է քննիչ Մակինյանը, ում անվամբ ինքը դիմում է գրել և ծանոթների միջոցով ուղարկել հորաքրոջը` քննիչին հանձնելու համար։ Դիմումում նշել է, որ ցանկանում է վերադառնալ Հայաստան և ինքնակամ ներկայանալ նախաքննության մարմնին։ Դիմումի հետագա ճակատագրից անտեղյակ է։ Մինչև Հայաստան վերադառնալը ևս մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի հետ, վերջին անգամ նրա հետ խոսել է գալուց մեկ օր առաջ և հայնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։ 2011թ. հուլիսի 23-ին, Երևան ժամանելուն պես «Զվարթնոց» օդանավակայանում իրեն դիմավորել են ոստիկանության Սպիտակի բաժնի երկու աշխատակիցները, որոնց հետ ներկայացել է Սպիտակի բաժին։
Վկա Ջուլիետտա Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իր եղբոր որդին է։ 2011 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարելու համար Արտյոմը գտնվում է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղյակ է պահել Ուկրաինայում բնակվող Արտյոմին։ Դրանից հետո տեղեկացել է, որ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովն ընդունել է համաներման ակտ և Արտյոմի նկատմամբ դրա կիրառման հարցով դիմել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի։ Լսելով իրեն, վերջինս պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել այդ ակտը։ Արտյոմի հեռախոսահամարն ինքը փոխանցել է Բաղրամյանին, ով իր ներկայությամբ զանգահարել և զրուցել է նրա հետ, խորհուրդ է տվել վերադառնալ Հայաստան։ Խորհուրդ է տվել նաև, որ մինչև ներկայանալն Արտյոմը դիմում ուղարկի քննիչին` ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Մի քանի օր անց Արտյոմն իրեն անծանոթ անձանց միջոցով ուղարկել է այդ դիմումը, որի մեկ օրինակն ինքը ներկայացրել է Բաղրամյանին, իսկ մյուս օրինակն ուղարկել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն, սակայն տեղյակ չի դրա հետագա ճակատագրի մասին։ 2011թ. հուլիսի 23-ին Արտյոմը վերադարձել է Հայաստան և ոստիկանության Սպիտակի բաժնի աշխատակիցները նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից տեղափոխել են Սպիտակ։ Տեղյակ է նաև, որ վերադառնալու նախորդ օրն Արտյոմը զանգահարել է Բաղրամյանին և հայտնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։
Վկա Կարապետ Բաղրամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանութան Սպիտակի բաժնում` որպես բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։ 2011 թվականի հունիսի սկզբներին իր մոտ է եկել Սպիտակի բնակչուհի Ջուլիետտա Հարությունյանը և հետաքրքրվել նրա եղբոր որդու` Արտյոմ Հարությունյանի, նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման հնարավորության հարցով։ Ինքը պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել համաներման ակտը, ապա Ջուլիետտա Հարությունյանից իմանալով Արտյոմի հեռախոսահամարը, զանգահարել է նրան և խորհուրդ տվել վերադառնալ։ Մի քանի օր անց Ջուլիետտա Հարությունյանն Արտյոմի անունից դիմում է ներկայացրել, որում նշված է եղել Հայաստան վերադառնալու և նախաքննության մարմնին ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Քանի որ դիմումը հասցեագրված է եղել քննիչին, ինքն Արտյոմի հորաքրոջը բացատրել է, որ այն պետք է ուղարկել Երևան։ Ջուլիետտա Հարությունյանը վերցրել է դիմումը և հեռացել, այդ իսկ պատճառով այն ոստիկանության Սպիտակի բաժնում մուտք չի եղել։ Մինչև Արտյոմի վերադառնալը նա պարբերաբար կապի մեջ է եղել իր հետ. ասել է, որ գումար չունի և առաջին իսկ հնարավորության դեպքում կվերադառնա։ 2011թ. հուլիսի 22-ին Արտյոմը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հաջորդ օրը ժամանելու է Դոնեցկ-Երևան չվերթով։ Ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի անունից գրություն է ուղարկվել ինչպես ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, այնպես էլ ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժին, որում նշվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը։ Գրության մեջ միաժամանակ նշվել է, որ նրան դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործուղվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Հաջորդ օրը` 2011թ. հուլիսի 23-ին, Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը «Զվարթնոց» օդանավակայանում դիմավորել են Արտյոմ Հարությունյանին և բերել ոստիկանության Սպիտակի բաժին։
Վկան նշեց, որ Արտյոմ Հարությունյանը ներկայացել է ինքնակամ։
Վկաներ Կարեն Յարմալոյանն ու Սեյրան Համբարյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ աշխատում են ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում` որպես ավագ օպեր-լիազորներ։ Բաժնի պետի տեղակալ Կարապետ Բաղրամյանից տեղեկացել են, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին Դոնեցկ-Երևան չվերթով «Զվարթնոց» օդանավակայան է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։ Տեղեկացել են նաև, որ նշված տեղեկությունը Բաղրամյանը ստացել է անձամբ Արտյոմից և վերջինս ցանկանում է ինքնակամ ներկայանալ իրավապահ մարմիններին։ Իրենք մեկնել են Երևան, դիմավորել Արտյոմին և միասին եկել են Սպիտակ։
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին ուղղված Արտյոմ Հարությունյանի 2011թ. հունիսի 17-ի դիմումի համաձայն` վերջինս հայտնել է նախաքննության մարմնին կամովին ներկայանալու ցանկության մասին։
2011թ. հուլիսի 22-ի ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի թիվ 76/5-5966 գրության համաձայն` ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության պետին և ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժնի պետին հայտնվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը, ում դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործողվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ` Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Խնդրվել է աջակցել նրանց հետախուզվողի հայնաբերման և տեղափոխման աշխատանքներում։
Գնահատելով վերը նշված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին և նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու սահմանափակումներ չկան։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից չի հատուցվել տուժողին պատճառված վնասը դատարանը գտնում է, որ տուժողին պետք է վերապահել քաղաքացիական դատավարության կարգով դատարան դիմելու իրավունք։
Քննության առնելով Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ չի վերացել գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։
Վերոգրյալի հիման վրա` հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետը, 13-րդ կետը, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365 և 369 հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Նշանակված պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամանակը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով։
Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատիժը կրելուց։
Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել։
Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի
ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ
դատավոր Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ Օ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան Հ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
2012թ. մարտի 5-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ծնված 05.10.1979թ. Սպիտակում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված` Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. դեկտեմբերի 6-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել ազատազրման 1 տարի ժամկետով, 2008թ. հունիսի 23-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է` 5 ամիս 3 օր պատժի չկրած մասով, դատվածությունը` չմարված, բնակվում է ք.Սպիտակ, Թորոսյան փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 17 բնակարանում, 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով խոշոր չափերի գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ջիվանյանի 2009թ. նոյեմբերի 7-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով, հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը։
2010թ. հունիսի 10-ին թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59127609/2 համարը։
2011թ. հուլիսի 25-ին Արտյոմ Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ»։
Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, 2011թ. օգոստոսի 24-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ ընդդատության։
Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճռով` արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Արտյոմ Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արտյոմ Հարությունյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց։
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 6-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության։
Դատավճռի բեկանման հիմք է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով համաներման ակտը, չի պարզել` արդյոք ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին, թե ոչ։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի ամռանը, ժամը 24.00-ի սահմաններում Գարիկ Միրզոյանի, Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի և Վարդան Աղաջանյանի հետ գողություն են կատարել իրեն անծանոթ հիմնարկից. գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնցից մեկը հասել է իրեն և այն` լավ չաշխատելու պատճառով, մի քանի օր անց տվել է Գևորգին։
Ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվում է գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված մյուս ապացույցներով։ Այսպես.
Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գարիկ Միրզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Աշոտ Բոզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ 2009 թվականի ամռանը, գողություն կատարելու նպատակով, իր վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայք։ Ինքն սպասել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ մնացածն այդ հատվածում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնք իր ավտոմեքենայով տեղափոխել են Աշոտ Բոզոյանի տուն։
Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Աշոտ Բոզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայքում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ։
Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին Աշոտ Բոզոյանի, Վարդան Աղաջանյանի, Գարիկ Միրզոյանի և նրանց ընկեր Արտյոմի հետ, Գարիկ Միրզոյանի վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Չարբախ թաղամաս։ Նախապես Վարդան Աղաջանյանն իրենց ասել է, որ այդ հատվածում մի գործարան գիտի, որտեղից կարելի է համակարգիչներ գողանալ։ Հասնելով նշված գործարանի մոտ բոլորն իջել են ավտոմեքենայից, ինքն ու Վարդան Աղաջանյանը պարսպի վրայով ցատկել են գործարանի տարածք, ինքն սպասել է պարսպի մոտ, իսկ Վարդանը գնացել է գործարանի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մոտ մեկ ժամ անց Վարդանը վերադարձել է, բերելով մեկ հատ համակարգիչ` իր մոնիտորով, որն ինքը տվել է պարսպից այն կողմ սպասող ընկերներին։ Այդ եղանակով իրենք գողացել են ևս երեք համակարգիչներ` իրենց մոնիտորներով։
Տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանը նախաքննության ժամանակ հայտնել է, որ անհայտ անձինք 2009 թվականի օգոստոս ամսին Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի թիվ 87 և թիվ 87/4 հասցեներում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերության վարչական շենքի աշխատասենյակներից գողացել են 490.000 դրամ ընդհանուր արժողության չորս համակարգիչ, մեկ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ։
Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010թ. ապրիլի 6-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարիկ Միրզոյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարներից ճանաչել է Արտյոմ Հարությունյանին և հայտարարել, որ ինչպես վերջինիս, այնպես էլ Վարդանի, Գևորգի և Աշոտի հետ գողացել են չորս հատ համակարգիչներ։
Այսպիսով, գնահատելով գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված վերը նշված ապացույցները դատարանը հաստատված է համարում Արտյոմ Հարությունյանի կողմից մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով զգալի չափերի գույք գաղտնի հափշտակելու փաստը։
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալի կատարած արարքը որակված է ճիշտ, այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերին, և ամբաստանյալը պետք է պատիժ կրի կատարած հանցագործության համար։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը և նախաքննության ժամանակ խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալ դատարանը հաշվի է առնում նրա դրականորեն բնութագրվելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցագործության ռեցիդիվը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկում։
Պատժաչափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու փաստը։
Միևնույն ժամանակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման ուժով պետք է ազատվի պատիժը կրելուց` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալի արարքի համար պատասխանատվություն սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` որպես առավել խիստ պատժատեսակ, նախատեսում է ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով Արտյոմ Հարությունյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող վերը թվարկված հանգամանքները դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չպետք է գերազանցի երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակումներն Արտյոմ Հարությունյանի վրա չեն տարածվում։
Ինչ վերաբերում է համաներման ակտի 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետով նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակմանը, ապա դատարանը գտնում է, որ այն առկա չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն` համաներում չպետք է կիրառել մինչև սույն որոշումն ընդունելը հետախուզման մեջ գտնվող անձանց նկատմամբ, բացառությամբ այն անձանց, որոնք մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 21-ը ներառյալ կամովին կներկայանան Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններ, իսկ եթե գործը դատարանի վարույթում է` դատարան։
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2011թ. հուլիսի 23-ի արձանագրության համաձայն` նույն օրը, ժամը 12.20-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից ոստիկանության Սպիտակի բաժին է ներկայացվել Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստան ժամանած հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։
Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ուկրաինայում գտնվելու ժամանակ, Սպիտակում բնակվող հարազատներից տեղեկացել է, որ հետախուզման մեջ է։ Ցանկացել է վերադառնալ Հայաստան, սակայն ճանապարհածախսի գումար չունենալու պատճառով չի կարողացել դա անել։ 2011 թվականի ամռանն իրեն զանգահարել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանը և հայտնել, որ ընդունվել է համաներման ակտ և այն կտարածվի նաև իր վրա, եթե վերադառնա Հայաստան և ինքնակամ ներկայանա նախաքննության մարմնին։ Սպիտակում բնակվող հորաքույրից` Ջուլիետտա Հարությունյանից, ճշտել է, որ իր վերաբերյալ քրեական գործը վարում է քննիչ Մակինյանը, ում անվամբ ինքը դիմում է գրել և ծանոթների միջոցով ուղարկել հորաքրոջը` քննիչին հանձնելու համար։ Դիմումում նշել է, որ ցանկանում է վերադառնալ Հայաստան և ինքնակամ ներկայանալ նախաքննության մարմնին։ Դիմումի հետագա ճակատագրից անտեղյակ է։ Մինչև Հայաստան վերադառնալը ևս մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի հետ, վերջին անգամ նրա հետ խոսել է գալուց մեկ օր առաջ և հայնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։ 2011թ. հուլիսի 23-ին, Երևան ժամանելուն պես «Զվարթնոց» օդանավակայանում իրեն դիմավորել են ոստիկանության Սպիտակի բաժնի երկու աշխատակիցները, որոնց հետ ներկայացել է Սպիտակի բաժին։
Վկա Ջուլիետտա Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իր եղբոր որդին է։ 2011 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարելու համար Արտյոմը գտնվում է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղյակ է պահել Ուկրաինայում բնակվող Արտյոմին։ Դրանից հետո տեղեկացել է, որ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովն ընդունել է համաներման ակտ և Արտյոմի նկատմամբ դրա կիրառման հարցով դիմել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի։ Լսելով իրեն, վերջինս պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել այդ ակտը։ Արտյոմի հեռախոսահամարն ինքը փոխանցել է Բաղրամյանին, ով իր ներկայությամբ զանգահարել և զրուցել է նրա հետ, խորհուրդ է տվել վերադառնալ Հայաստան։ Խորհուրդ է տվել նաև, որ մինչև ներկայանալն Արտյոմը դիմում ուղարկի քննիչին` ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Մի քանի օր անց Արտյոմն իրեն անծանոթ անձանց միջոցով ուղարկել է այդ դիմումը, որի մեկ օրինակն ինքը ներկայացրել է Բաղրամյանին, իսկ մյուս օրինակն ուղարկել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն, սակայն տեղյակ չի դրա հետագա ճակատագրի մասին։ 2011թ. հուլիսի 23-ին Արտյոմը վերադարձել է Հայաստան և ոստիկանության Սպիտակի բաժնի աշխատակիցները նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից տեղափոխել են Սպիտակ։ Տեղյակ է նաև, որ վերադառնալու նախորդ օրն Արտյոմը զանգահարել է Բաղրամյանին և հայտնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։
Վկա Կարապետ Բաղրամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանութան Սպիտակի բաժնում` որպես բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։ 2011 թվականի հունիսի սկզբներին իր մոտ է եկել Սպիտակի բնակչուհի Ջուլիետտա Հարությունյանը և հետաքրքրվել նրա եղբոր որդու` Արտյոմ Հարությունյանի, նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման հնարավորության հարցով։ Ինքը պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել համաներման ակտը, ապա Ջուլիետտա Հարությունյանից իմանալով Արտյոմի հեռախոսահամարը, զանգահարել է նրան և խորհուրդ տվել վերադառնալ։ Մի քանի օր անց Ջուլիետտա Հարությունյանն Արտյոմի անունից դիմում է ներկայացրել, որում նշված է եղել Հայաստան վերադառնալու և նախաքննության մարմնին ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Քանի որ դիմումը հասցեագրված է եղել քննիչին, ինքն Արտյոմի հորաքրոջը բացատրել է, որ այն պետք է ուղարկել Երևան։ Ջուլիետտա Հարությունյանը վերցրել է դիմումը և հեռացել, այդ իսկ պատճառով այն ոստիկանության Սպիտակի բաժնում մուտք չի եղել։ Մինչև Արտյոմի վերադառնալը նա պարբերաբար կապի մեջ է եղել իր հետ. ասել է, որ գումար չունի և առաջին իսկ հնարավորության դեպքում կվերադառնա։ 2011թ. հուլիսի 22-ին Արտյոմը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հաջորդ օրը ժամանելու է Դոնեցկ-Երևան չվերթով։ Ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի անունից գրություն է ուղարկվել ինչպես ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, այնպես էլ ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժին, որում նշվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը։ Գրության մեջ միաժամանակ նշվել է, որ նրան դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործուղվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Հաջորդ օրը` 2011թ. հուլիսի 23-ին, Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը «Զվարթնոց» օդանավակայանում դիմավորել են Արտյոմ Հարությունյանին և բերել ոստիկանության Սպիտակի բաժին։
Վկան նշեց, որ Արտյոմ Հարությունյանը ներկայացել է ինքնակամ։
Վկաներ Կարեն Յարմալոյանն ու Սեյրան Համբարյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ աշխատում են ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում` որպես ավագ օպեր-լիազորներ։ Բաժնի պետի տեղակալ Կարապետ Բաղրամյանից տեղեկացել են, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին Դոնեցկ-Երևան չվերթով «Զվարթնոց» օդանավակայան է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։ Տեղեկացել են նաև, որ նշված տեղեկությունը Բաղրամյանը ստացել է անձամբ Արտյոմից և վերջինս ցանկանում է ինքնակամ ներկայանալ իրավապահ մարմիններին։ Իրենք մեկնել են Երևան, դիմավորել Արտյոմին և միասին եկել են Սպիտակ։
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին ուղղված Արտյոմ Հարությունյանի 2011թ. հունիսի 17-ի դիմումի համաձայն` վերջինս հայտնել է նախաքննության մարմնին կամովին ներկայանալու ցանկության մասին։
2011թ. հուլիսի 22-ի ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի թիվ 76/5-5966 գրության համաձայն` ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության պետին և ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժնի պետին հայտնվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը, ում դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործողվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ` Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Խնդրվել է աջակցել նրանց հետախուզվողի հայնաբերման և տեղափոխման աշխատանքներում։
Գնահատելով վերը նշված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին և նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու սահմանափակումներ չկան։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից չի հատուցվել տուժողին պատճառված վնասը դատարանը գտնում է, որ տուժողին պետք է վերապահել քաղաքացիական դատավարության կարգով դատարան դիմելու իրավունք։
Քննության առնելով Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ չի վերացել գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։
Վերոգրյալի հիման վրա` հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետը, 13-րդ կետը, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365 և 369 հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Նշանակված պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամանակը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով։
Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատիժը կրելուց։
Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել։
Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0162/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 29-08-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0162/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 59127609/2 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արտյոմ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող <Էյ Էմ Վի> ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4 հատ համակարգիչներ, 1 հատ <Սոնի Բրավիա> տեսակի հեռուստացույց, 1 հատ <Պանասոնիկ> տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արտյոմ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Բորիսի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 29-08-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-09-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-09-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-09-2011 |
Քրեական գործն ուղարկվել է ըստ ընդդատության
| Ամսաթիվ | 09-09-2011 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Դատարան | Շենգավիթ |
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0162/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԳՈՐԾՆ ԸՍՏ ԸՆԴԴԱՏՈՒԹՅԱՆ ՈՒՂԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 09 սեպտեմբերի 2011թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դա-տարանը (դատավոր Գ.Պողոսյան), հետազոտելով Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի վերաբեր-յալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 3-րդ կետերով քրեական գործի նյութերը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ջիվանյանի 07.11.2009թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդված 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը, ինչը ՀՀ գլխավոր դատախազի առան-ձին հանձնարարության կարգով 23.11.2009թ. ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանը 10.06.2010թ. որոշմամբ թիվ 59127609 քրեական գործից մաս է անջատել և անջատված մասով նախաքննությունը կատարել 59127609/1 համարով, իսկ 18.08.2011թ. որոշմամբ թիվ 59127609/1 քրեական գործից անջատել է մեղադրյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի կողմից գողություն կատարելու վերաբերյալ մասը` շնորհելով 59127609/2 համարը: Թիվ 59127609/2 քրեական գործը ՀՀ քրեական դատավարութ-յան օրենսգրքի 277-րդ հոդվածի կարգով 24.08.2011թ. ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարան և ընդունվել է վարույթ: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակա-ցության համաձայն քրեական oրենսգրքով չթույլատրված արարքը կատարվել և ավարտվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի առաջին ատյանի դատարանի դատական տա-րածքում, գտնում է, որ թիվ 59127609/2 քրեական գործը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 47-րդ հոդվածի համաձայն ընդդատյա չէ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար-չական շրջանների առաջին ատյանի դատարանին ու այն պետք է ուղարկվի ըստ ընդդատութ-յան` Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի առաջին ատյանի դատարան: Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով, դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 3-րդ կետերով քրեական գործն ուղարկել ըստ ընդդատությանª Երևան քա-ղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի առաջին ատյանի դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐª Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0162/01/11
Շենգավիթ
Գործը ստացվել է այլ դատարանից ընդդատության կարգով
| Ամսաթիվ | 19-09-2011 |
|---|
Մակագրել
| Երբ | 19-09-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 19-09-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 19-09-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 19-09-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-10-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արտյոմ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | <ԷՅ ԷՄ ՎԻ> ՍՊԸ |
| Ազգանուն | <ԷՅ ԷՄ ՎԻ> ՍՊԸ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բ. |
| Ազգանուն | Ղալեչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-10-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արտյոմ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 07-10-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | Կիրառվել է ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին 26.05.2011թ-ի ԱԺ Որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը ազատվել է պատժից: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ Հ ԵԿԴ 0162/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան 07 հոկտեմբերի 2011թ. ԵՐԵՎԱՆԻ ՇԵՆԳԱՎԻԹ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Ս. Յուզբաշյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` Մեղադրող` Բ. Ղալեչյանի Պաշտպան՝ Հ. Դավթյանի Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատաքննության կարգով քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի, ծնված 05.10.1979թ. Սպիտակում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ֆիզիակապես առողջ, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված` 1. Արագածոտնի մարզի դատարանի 06.12.2007թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր.-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, 64 հոդվածի կիրառմամբ, 69 հոդվածի կանոններով ազատազրկման 11 ամիս 20 օր ժամկետով, բնակվել է Սպիտակի Ս. Ավետիսյան 17 շենքի 27 բնակարանում: Կալանքի տակ է 2011թ.-ի հուլիսի 23-ից: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: Քրեական գործը հարուցվել է 07.11.2009թ. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի կողմից: Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2009թ. օգոստոս ամսին, ժամը 03:00-ի սահմաններում, գողութուն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, ցատկելով Երևանի Արարատյա փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող <<Էյ Էմ Վի>> ՍՊԸ-նը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից, ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողության չորս հատ համակարգիչ, մեկ հատ <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ <<Պանասոնիկ>> տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ: Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան 19.09.2011թ.: Մինչ դատաքննությունն սկսվելն ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-1 և 375-2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը կատարել է արարք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի։ Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հատկանիշներ դատարանը արձանագրում է այն, որ նա զղջում է կատարածի համար, դրական է բնութագրվում բնակության վայրից: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է այն, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և պարտավորվում է հատուցել տուժողին պատճառված վնասը: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը: Դատարանը պատիժ նշանակելիս ապահովում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 11 հոդվածներով ամրագրված սկզբունքները և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով 07.04.2010թ. որոշմամբ հայտարարվել է հետախուզում և 23.07.2011թ. նա վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն` տեղեկացված լինելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. ԱԺ Որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի պահանջի մասին: Մինչ այդ` 17.06.2011թ., ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա. Մակինյանին` հայտնելով, որ նոր է տեղեկացել իր նկատամմբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամավոր ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. Որոշումը կիրառելու համար: Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտավ, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանը քաղաքացիական հայցի պահանջ է ներկայացրել` խնդրելով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ <<ԷՅ ԷՄ ՎԻ>> ՍՊԸ-ն բռնագանձել 490.000 դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: Քննության առնելով քաղաքացիական հայցի պահանջը` դատարանը եկավ համոզման, որ այն հիմնավորված է և ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 375-3 հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Կիրառել ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. ԱԺ Որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արտյոմ Հարությունյանին ազատել պատժից: Խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և Արտյոմ Հարությունյանին ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանի բռնագանձել 490.000 դրամ` Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ համապարտության կարգով: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով: ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-10-2011 |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Գործ Հ ԵԿԴ 0162/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան 07 հոկտեմբերի 2011թ. ԵՐԵՎԱՆԻ ՇԵՆԳԱՎԻԹ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Ս. Յուզբաշյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` Մեղադրող` Բ. Ղալեչյանի Պաշտպան՝ Հ. Դավթյանի Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատաքննության կարգով քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի, ծնված 05.10.1979թ. Սպիտակում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ֆիզիակապես առողջ, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված` 1. Արագածոտնի մարզի դատարանի 06.12.2007թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր.-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, 64 հոդվածի կիրառմամբ, 69 հոդվածի կանոններով ազատազրկման 11 ամիս 20 օր ժամկետով, բնակվել է Սպիտակի Ս. Ավետիսյան 17 շենքի 27 բնակարանում: Կալանքի տակ է 2011թ.-ի հուլիսի 23-ից: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: Քրեական գործը հարուցվել է 07.11.2009թ. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի կողմից: Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2009թ. օգոստոս ամսին, ժամը 03:00-ի սահմաններում, գողութուն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, ցատկելով Երևանի Արարատյա փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող <<Էյ Էմ Վի>> ՍՊԸ-նը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից, ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողության չորս հատ համակարգիչ, մեկ հատ <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ <<Պանասոնիկ>> տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ: Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան 19.09.2011թ.: Մինչ դատաքննությունն սկսվելն ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-1 և 375-2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը կատարել է արարք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի։ Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հատկանիշներ դատարանը արձանագրում է այն, որ նա զղջում է կատարածի համար, դրական է բնութագրվում բնակության վայրից: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է այն, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և պարտավորվում է հատուցել տուժողին պատճառված վնասը: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը: Դատարանը պատիժ նշանակելիս ապահովում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 11 հոդվածներով ամրագրված սկզբունքները և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով 07.04.2010թ. որոշմամբ հայտարարվել է հետախուզում և 23.07.2011թ. նա վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն` տեղեկացված լինելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. ԱԺ Որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի պահանջի մասին: Մինչ այդ` 17.06.2011թ., ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա. Մակինյանին` հայտնելով, որ նոր է տեղեկացել իր նկատամմբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամավոր ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. Որոշումը կիրառելու համար: Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտավ, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանը քաղաքացիական հայցի պահանջ է ներկայացրել` խնդրելով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ <<ԷՅ ԷՄ ՎԻ>> ՍՊԸ-ն բռնագանձել 490.000 դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: Քննության առնելով քաղաքացիական հայցի պահանջը` դատարանը եկավ համոզման, որ այն հիմնավորված է և ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 375-3 հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Կիրառել ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. ԱԺ Որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արտյոմ Հարությունյանին ազատել պատժից: Խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և Արտյոմ Հարությունյանին ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանի բռնագանձել 490.000 դրամ` Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ համապարտության կարգով: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով: ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 25-05-2011 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 1-ին |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1-ին |
| Հոդված |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 211 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 08-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 210 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալի վիճ.քարտը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | 16846/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 15-11-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 20-01-2012 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
Մակագրել
| Երբ | 20-01-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-01-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-01-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-01-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արտյոմ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | <<Էյ ԷՄ Վի> |
| Ազգանուն | ՍՊ-ընկերություն |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկանուշ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2-րդ |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավորի հիվադության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2-րդ |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավորի հիվադության պատճառով: |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է անժամկետ : |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 05-03-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արտյոմ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 05-03-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ Nօ. ԵԿԴ-0162/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ դատավոր Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ տուժողի ներկայացուցիչ Օ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ պաշտպան Հ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ 2012թ. մարտի 5-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ծնված 05.10.1979թ. Սպիտակում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված` Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. դեկտեմբերի 6-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել ազատազրման 1 տարի ժամկետով, 2008թ. հունիսի 23-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է` 5 ամիս 3 օր պատժի չկրած մասով, դատվածությունը` չմարված, բնակվում է ք.Սպիտակ, Թորոսյան փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 17 բնակարանում, 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով խոշոր չափերի գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ջիվանյանի 2009թ. նոյեմբերի 7-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով, հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը։ 2010թ. հունիսի 10-ին թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59127609/2 համարը։ 2011թ. հուլիսի 25-ին Արտյոմ Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ»։ Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, 2011թ. օգոստոսի 24-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ ընդդատության։ Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճռով` արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Արտյոմ Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արտյոմ Հարությունյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց։ ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 6-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության։ Դատավճռի բեկանման հիմք է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով համաներման ակտը, չի պարզել` արդյոք ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին, թե ոչ։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի ամռանը, ժամը 24.00-ի սահմաններում Գարիկ Միրզոյանի, Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի և Վարդան Աղաջանյանի հետ գողություն են կատարել իրեն անծանոթ հիմնարկից. գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնցից մեկը հասել է իրեն և այն` լավ չաշխատելու պատճառով, մի քանի օր անց տվել է Գևորգին։ Ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվում է գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված մյուս ապացույցներով։ Այսպես. Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գարիկ Միրզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Աշոտ Բոզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ 2009 թվականի ամռանը, գողություն կատարելու նպատակով, իր վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայք։ Ինքն սպասել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ մնացածն այդ հատվածում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնք իր ավտոմեքենայով տեղափոխել են Աշոտ Բոզոյանի տուն։ Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Աշոտ Բոզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայքում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ։ Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին Աշոտ Բոզոյանի, Վարդան Աղաջանյանի, Գարիկ Միրզոյանի և նրանց ընկեր Արտյոմի հետ, Գարիկ Միրզոյանի վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Չարբախ թաղամաս։ Նախապես Վարդան Աղաջանյանն իրենց ասել է, որ այդ հատվածում մի գործարան գիտի, որտեղից կարելի է համակարգիչներ գողանալ։ Հասնելով նշված գործարանի մոտ բոլորն իջել են ավտոմեքենայից, ինքն ու Վարդան Աղաջանյանը պարսպի վրայով ցատկել են գործարանի տարածք, ինքն սպասել է պարսպի մոտ, իսկ Վարդանը գնացել է գործարանի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մոտ մեկ ժամ անց Վարդանը վերադարձել է, բերելով մեկ հատ համակարգիչ` իր մոնիտորով, որն ինքը տվել է պարսպից այն կողմ սպասող ընկերներին։ Այդ եղանակով իրենք գողացել են ևս երեք համակարգիչներ` իրենց մոնիտորներով։ Տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանը նախաքննության ժամանակ հայտնել է, որ անհայտ անձինք 2009 թվականի օգոստոս ամսին Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի թիվ 87 և թիվ 87/4 հասցեներում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերության վարչական շենքի աշխատասենյակներից գողացել են 490.000 դրամ ընդհանուր արժողության չորս համակարգիչ, մեկ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ։ Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010թ. ապրիլի 6-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարիկ Միրզոյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարներից ճանաչել է Արտյոմ Հարությունյանին և հայտարարել, որ ինչպես վերջինիս, այնպես էլ Վարդանի, Գևորգի և Աշոտի հետ գողացել են չորս հատ համակարգիչներ։ Այսպիսով, գնահատելով գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված վերը նշված ապացույցները դատարանը հաստատված է համարում Արտյոմ Հարությունյանի կողմից մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով զգալի չափերի գույք գաղտնի հափշտակելու փաստը։ Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալի կատարած արարքը որակված է ճիշտ, այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերին, և ամբաստանյալը պետք է պատիժ կրի կատարած հանցագործության համար։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը և նախաքննության ժամանակ խոստովանական ցուցմունքներ տալը։ Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալ դատարանը հաշվի է առնում նրա դրականորեն բնութագրվելը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցագործության ռեցիդիվը։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկում։ Պատժաչափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու փաստը։ Միևնույն ժամանակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման ուժով պետք է ազատվի պատիժը կրելուց` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ամբաստանյալի արարքի համար պատասխանատվություն սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` որպես առավել խիստ պատժատեսակ, նախատեսում է ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով։ Հաշվի առնելով Արտյոմ Հարությունյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող վերը թվարկված հանգամանքները դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չպետք է գերազանցի երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակումներն Արտյոմ Հարությունյանի վրա չեն տարածվում։ Ինչ վերաբերում է համաներման ակտի 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետով նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակմանը, ապա դատարանը գտնում է, որ այն առկա չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն` համաներում չպետք է կիրառել մինչև սույն որոշումն ընդունելը հետախուզման մեջ գտնվող անձանց նկատմամբ, բացառությամբ այն անձանց, որոնք մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 21-ը ներառյալ կամովին կներկայանան Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններ, իսկ եթե գործը դատարանի վարույթում է` դատարան։ Անձին բերման ենթարկելու մասին 2011թ. հուլիսի 23-ի արձանագրության համաձայն` նույն օրը, ժամը 12.20-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից ոստիկանության Սպիտակի բաժին է ներկայացվել Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստան ժամանած հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։ Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ուկրաինայում գտնվելու ժամանակ, Սպիտակում բնակվող հարազատներից տեղեկացել է, որ հետախուզման մեջ է։ Ցանկացել է վերադառնալ Հայաստան, սակայն ճանապարհածախսի գումար չունենալու պատճառով չի կարողացել դա անել։ 2011 թվականի ամռանն իրեն զանգահարել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանը և հայտնել, որ ընդունվել է համաներման ակտ և այն կտարածվի նաև իր վրա, եթե վերադառնա Հայաստան և ինքնակամ ներկայանա նախաքննության մարմնին։ Սպիտակում բնակվող հորաքույրից` Ջուլիետտա Հարությունյանից, ճշտել է, որ իր վերաբերյալ քրեական գործը վարում է քննիչ Մակինյանը, ում անվամբ ինքը դիմում է գրել և ծանոթների միջոցով ուղարկել հորաքրոջը` քննիչին հանձնելու համար։ Դիմումում նշել է, որ ցանկանում է վերադառնալ Հայաստան և ինքնակամ ներկայանալ նախաքննության մարմնին։ Դիմումի հետագա ճակատագրից անտեղյակ է։ Մինչև Հայաստան վերադառնալը ևս մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի հետ, վերջին անգամ նրա հետ խոսել է գալուց մեկ օր առաջ և հայնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։ 2011թ. հուլիսի 23-ին, Երևան ժամանելուն պես «Զվարթնոց» օդանավակայանում իրեն դիմավորել են ոստիկանության Սպիտակի բաժնի երկու աշխատակիցները, որոնց հետ ներկայացել է Սպիտակի բաժին։ Վկա Ջուլիետտա Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իր եղբոր որդին է։ 2011 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարելու համար Արտյոմը գտնվում է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղյակ է պահել Ուկրաինայում բնակվող Արտյոմին։ Դրանից հետո տեղեկացել է, որ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովն ընդունել է համաներման ակտ և Արտյոմի նկատմամբ դրա կիրառման հարցով դիմել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի։ Լսելով իրեն, վերջինս պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել այդ ակտը։ Արտյոմի հեռախոսահամարն ինքը փոխանցել է Բաղրամյանին, ով իր ներկայությամբ զանգահարել և զրուցել է նրա հետ, խորհուրդ է տվել վերադառնալ Հայաստան։ Խորհուրդ է տվել նաև, որ մինչև ներկայանալն Արտյոմը դիմում ուղարկի քննիչին` ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Մի քանի օր անց Արտյոմն իրեն անծանոթ անձանց միջոցով ուղարկել է այդ դիմումը, որի մեկ օրինակն ինքը ներկայացրել է Բաղրամյանին, իսկ մյուս օրինակն ուղարկել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն, սակայն տեղյակ չի դրա հետագա ճակատագրի մասին։ 2011թ. հուլիսի 23-ին Արտյոմը վերադարձել է Հայաստան և ոստիկանության Սպիտակի բաժնի աշխատակիցները նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից տեղափոխել են Սպիտակ։ Տեղյակ է նաև, որ վերադառնալու նախորդ օրն Արտյոմը զանգահարել է Բաղրամյանին և հայտնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։ Վկա Կարապետ Բաղրամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանութան Սպիտակի բաժնում` որպես բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։ 2011 թվականի հունիսի սկզբներին իր մոտ է եկել Սպիտակի բնակչուհի Ջուլիետտա Հարությունյանը և հետաքրքրվել նրա եղբոր որդու` Արտյոմ Հարությունյանի, նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման հնարավորության հարցով։ Ինքը պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել համաներման ակտը, ապա Ջուլիետտա Հարությունյանից իմանալով Արտյոմի հեռախոսահամարը, զանգահարել է նրան և խորհուրդ տվել վերադառնալ։ Մի քանի օր անց Ջուլիետտա Հարությունյանն Արտյոմի անունից դիմում է ներկայացրել, որում նշված է եղել Հայաստան վերադառնալու և նախաքննության մարմնին ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Քանի որ դիմումը հասցեագրված է եղել քննիչին, ինքն Արտյոմի հորաքրոջը բացատրել է, որ այն պետք է ուղարկել Երևան։ Ջուլիետտա Հարությունյանը վերցրել է դիմումը և հեռացել, այդ իսկ պատճառով այն ոստիկանության Սպիտակի բաժնում մուտք չի եղել։ Մինչև Արտյոմի վերադառնալը նա պարբերաբար կապի մեջ է եղել իր հետ. ասել է, որ գումար չունի և առաջին իսկ հնարավորության դեպքում կվերադառնա։ 2011թ. հուլիսի 22-ին Արտյոմը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հաջորդ օրը ժամանելու է Դոնեցկ-Երևան չվերթով։ Ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի անունից գրություն է ուղարկվել ինչպես ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, այնպես էլ ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժին, որում նշվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը։ Գրության մեջ միաժամանակ նշվել է, որ նրան դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործուղվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Հաջորդ օրը` 2011թ. հուլիսի 23-ին, Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը «Զվարթնոց» օդանավակայանում դիմավորել են Արտյոմ Հարությունյանին և բերել ոստիկանության Սպիտակի բաժին։ Վկան նշեց, որ Արտյոմ Հարությունյանը ներկայացել է ինքնակամ։ Վկաներ Կարեն Յարմալոյանն ու Սեյրան Համբարյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ աշխատում են ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում` որպես ավագ օպեր-լիազորներ։ Բաժնի պետի տեղակալ Կարապետ Բաղրամյանից տեղեկացել են, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին Դոնեցկ-Երևան չվերթով «Զվարթնոց» օդանավակայան է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։ Տեղեկացել են նաև, որ նշված տեղեկությունը Բաղրամյանը ստացել է անձամբ Արտյոմից և վերջինս ցանկանում է ինքնակամ ներկայանալ իրավապահ մարմիններին։ Իրենք մեկնել են Երևան, դիմավորել Արտյոմին և միասին եկել են Սպիտակ։ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին ուղղված Արտյոմ Հարությունյանի 2011թ. հունիսի 17-ի դիմումի համաձայն` վերջինս հայտնել է նախաքննության մարմնին կամովին ներկայանալու ցանկության մասին։ 2011թ. հուլիսի 22-ի ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի թիվ 76/5-5966 գրության համաձայն` ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության պետին և ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժնի պետին հայտնվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը, ում դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործողվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ` Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Խնդրվել է աջակցել նրանց հետախուզվողի հայնաբերման և տեղափոխման աշխատանքներում։ Գնահատելով վերը նշված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին և նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու սահմանափակումներ չկան։ Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից չի հատուցվել տուժողին պատճառված վնասը դատարանը գտնում է, որ տուժողին պետք է վերապահել քաղաքացիական դատավարության կարգով դատարան դիմելու իրավունք։ Քննության առնելով Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ չի վերացել գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Վերոգրյալի հիման վրա` հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետը, 13-րդ կետը, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365 և 369 հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Նշանակված պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամանակը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով։ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատիժը կրելուց։ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել։ Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-03-2012 |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 05-03-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | գործ Nօ. ԵԿԴ-0162/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ դատավոր Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ տուժողի ներկայացուցիչ Օ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ պաշտպան Հ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ 2012թ. մարտի 5-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ծնված 05.10.1979թ. Սպիտակում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված` Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. դեկտեմբերի 6-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել ազատազրման 1 տարի ժամկետով, 2008թ. հունիսի 23-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է` 5 ամիս 3 օր պատժի չկրած մասով, դատվածությունը` չմարված, բնակվում է ք.Սպիտակ, Թորոսյան փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 17 բնակարանում, 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով խոշոր չափերի գողություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Վ.Ջիվանյանի 2009թ. նոյեմբերի 7-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով, հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը։ 2010թ. հունիսի 10-ին թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59127609/2 համարը։ 2011թ. հուլիսի 25-ին Արտյոմ Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ, 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ»։ Արտյոմ Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, 2011թ. օգոստոսի 24-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ ընդդատության։ Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճռով` արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Արտյոմ Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արտյոմ Հարությունյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց։ ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 6-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 7-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել է նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության։ Դատավճռի բեկանման հիմք է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով համաներման ակտը, չի պարզել` արդյոք ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին, թե ոչ։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի ամռանը, ժամը 24.00-ի սահմաններում Գարիկ Միրզոյանի, Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի և Վարդան Աղաջանյանի հետ գողություն են կատարել իրեն անծանոթ հիմնարկից. գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնցից մեկը հասել է իրեն և այն` լավ չաշխատելու պատճառով, մի քանի օր անց տվել է Գևորգին։ Ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվում է գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված մյուս ապացույցներով։ Այսպես. Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գարիկ Միրզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Աշոտ Բոզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ 2009 թվականի ամռանը, գողություն կատարելու նպատակով, իր վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայք։ Ինքն սպասել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ մնացածն այդ հատվածում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ, որոնք իր ավտոմեքենայով տեղափոխել են Աշոտ Բոզոյանի տուն։ Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Աշոտ Բոզոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Վարդան Աղաջանյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Արտյոմ Հարությունյանի հետ Երևան քաղաքի «Չարբախ» մետրոյի կայարանի մերձակայքում գտնվող ընկերություններից մեկից գողացել են թվով չորս համակարգիչներ։ Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին Աշոտ Բոզոյանի, Վարդան Աղաջանյանի, Գարիկ Միրզոյանի և նրանց ընկեր Արտյոմի հետ, Գարիկ Միրզոյանի վարած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Չարբախ թաղամաս։ Նախապես Վարդան Աղաջանյանն իրենց ասել է, որ այդ հատվածում մի գործարան գիտի, որտեղից կարելի է համակարգիչներ գողանալ։ Հասնելով նշված գործարանի մոտ բոլորն իջել են ավտոմեքենայից, ինքն ու Վարդան Աղաջանյանը պարսպի վրայով ցատկել են գործարանի տարածք, ինքն սպասել է պարսպի մոտ, իսկ Վարդանը գնացել է գործարանի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մոտ մեկ ժամ անց Վարդանը վերադարձել է, բերելով մեկ հատ համակարգիչ` իր մոնիտորով, որն ինքը տվել է պարսպից այն կողմ սպասող ընկերներին։ Այդ եղանակով իրենք գողացել են ևս երեք համակարգիչներ` իրենց մոնիտորներով։ Տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանը նախաքննության ժամանակ հայտնել է, որ անհայտ անձինք 2009 թվականի օգոստոս ամսին Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի թիվ 87 և թիվ 87/4 հասցեներում գտնվող «Էյ Էմ Վի» ՍՊ ընկերության վարչական շենքի աշխատասենյակներից գողացել են 490.000 դրամ ընդհանուր արժողության չորս համակարգիչ, մեկ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, մեկ «Պանասոնիկ» տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ։ Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010թ. ապրիլի 6-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարիկ Միրզոյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարներից ճանաչել է Արտյոմ Հարությունյանին և հայտարարել, որ ինչպես վերջինիս, այնպես էլ Վարդանի, Գևորգի և Աշոտի հետ գողացել են չորս հատ համակարգիչներ։ Այսպիսով, գնահատելով գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված վերը նշված ապացույցները դատարանը հաստատված է համարում Արտյոմ Հարությունյանի կողմից մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով զգալի չափերի գույք գաղտնի հափշտակելու փաստը։ Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալի կատարած արարքը որակված է ճիշտ, այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերին, և ամբաստանյալը պետք է պատիժ կրի կատարած հանցագործության համար։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը և նախաքննության ժամանակ խոստովանական ցուցմունքներ տալը։ Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալ դատարանը հաշվի է առնում նրա դրականորեն բնութագրվելը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցագործության ռեցիդիվը։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկում։ Պատժաչափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու փաստը։ Միևնույն ժամանակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման ուժով պետք է ազատվի պատիժը կրելուց` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ամբաստանյալի արարքի համար պատասխանատվություն սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` որպես առավել խիստ պատժատեսակ, նախատեսում է ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով։ Հաշվի առնելով Արտյոմ Հարությունյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող վերը թվարկված հանգամանքները դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չպետք է գերազանցի երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակումներն Արտյոմ Հարությունյանի վրա չեն տարածվում։ Ինչ վերաբերում է համաներման ակտի 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետով նախատեսված համաներման կիրառման սահմանափակմանը, ապա դատարանը գտնում է, որ այն առկա չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն` համաներում չպետք է կիրառել մինչև սույն որոշումն ընդունելը հետախուզման մեջ գտնվող անձանց նկատմամբ, բացառությամբ այն անձանց, որոնք մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 21-ը ներառյալ կամովին կներկայանան Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններ, իսկ եթե գործը դատարանի վարույթում է` դատարան։ Անձին բերման ենթարկելու մասին 2011թ. հուլիսի 23-ի արձանագրության համաձայն` նույն օրը, ժամը 12.20-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից ոստիկանության Սպիտակի բաժին է ներկայացվել Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստան ժամանած հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։ Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ուկրաինայում գտնվելու ժամանակ, Սպիտակում բնակվող հարազատներից տեղեկացել է, որ հետախուզման մեջ է։ Ցանկացել է վերադառնալ Հայաստան, սակայն ճանապարհածախսի գումար չունենալու պատճառով չի կարողացել դա անել։ 2011 թվականի ամռանն իրեն զանգահարել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանը և հայտնել, որ ընդունվել է համաներման ակտ և այն կտարածվի նաև իր վրա, եթե վերադառնա Հայաստան և ինքնակամ ներկայանա նախաքննության մարմնին։ Սպիտակում բնակվող հորաքույրից` Ջուլիետտա Հարությունյանից, ճշտել է, որ իր վերաբերյալ քրեական գործը վարում է քննիչ Մակինյանը, ում անվամբ ինքը դիմում է գրել և ծանոթների միջոցով ուղարկել հորաքրոջը` քննիչին հանձնելու համար։ Դիմումում նշել է, որ ցանկանում է վերադառնալ Հայաստան և ինքնակամ ներկայանալ նախաքննության մարմնին։ Դիմումի հետագա ճակատագրից անտեղյակ է։ Մինչև Հայաստան վերադառնալը ևս մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի հետ, վերջին անգամ նրա հետ խոսել է գալուց մեկ օր առաջ և հայնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։ 2011թ. հուլիսի 23-ին, Երևան ժամանելուն պես «Զվարթնոց» օդանավակայանում իրեն դիմավորել են ոստիկանության Սպիտակի բաժնի երկու աշխատակիցները, որոնց հետ ներկայացել է Սպիտակի բաժին։ Վկա Ջուլիետտա Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանն իր եղբոր որդին է։ 2011 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարելու համար Արտյոմը գտնվում է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղյակ է պահել Ուկրաինայում բնակվող Արտյոմին։ Դրանից հետո տեղեկացել է, որ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովն ընդունել է համաներման ակտ և Արտյոմի նկատմամբ դրա կիրառման հարցով դիմել է ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի տեղակալ Բաղրամյանի։ Լսելով իրեն, վերջինս պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել այդ ակտը։ Արտյոմի հեռախոսահամարն ինքը փոխանցել է Բաղրամյանին, ով իր ներկայությամբ զանգահարել և զրուցել է նրա հետ, խորհուրդ է տվել վերադառնալ Հայաստան։ Խորհուրդ է տվել նաև, որ մինչև ներկայանալն Արտյոմը դիմում ուղարկի քննիչին` ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Մի քանի օր անց Արտյոմն իրեն անծանոթ անձանց միջոցով ուղարկել է այդ դիմումը, որի մեկ օրինակն ինքը ներկայացրել է Բաղրամյանին, իսկ մյուս օրինակն ուղարկել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն, սակայն տեղյակ չի դրա հետագա ճակատագրի մասին։ 2011թ. հուլիսի 23-ին Արտյոմը վերադարձել է Հայաստան և ոստիկանության Սպիտակի բաժնի աշխատակիցները նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից տեղափոխել են Սպիտակ։ Տեղյակ է նաև, որ վերադառնալու նախորդ օրն Արտյոմը զանգահարել է Բաղրամյանին և հայտնել ժամանելու օրը և ինքնաթիռի չվերթը։ Վկա Կարապետ Բաղրամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանութան Սպիտակի բաժնում` որպես բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։ 2011 թվականի հունիսի սկզբներին իր մոտ է եկել Սպիտակի բնակչուհի Ջուլիետտա Հարությունյանը և հետաքրքրվել նրա եղբոր որդու` Արտյոմ Հարությունյանի, նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման հնարավորության հարցով։ Ինքը պատասխանել է, որ Արտյոմի ինքնակամ ներկայանալու դեպքում, նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել համաներման ակտը, ապա Ջուլիետտա Հարությունյանից իմանալով Արտյոմի հեռախոսահամարը, զանգահարել է նրան և խորհուրդ տվել վերադառնալ։ Մի քանի օր անց Ջուլիետտա Հարությունյանն Արտյոմի անունից դիմում է ներկայացրել, որում նշված է եղել Հայաստան վերադառնալու և նախաքննության մարմնին ինքնակամ ներկայանալու ցանկության մասին։ Քանի որ դիմումը հասցեագրված է եղել քննիչին, ինքն Արտյոմի հորաքրոջը բացատրել է, որ այն պետք է ուղարկել Երևան։ Ջուլիետտա Հարությունյանը վերցրել է դիմումը և հեռացել, այդ իսկ պատճառով այն ոստիկանության Սպիտակի բաժնում մուտք չի եղել։ Մինչև Արտյոմի վերադառնալը նա պարբերաբար կապի մեջ է եղել իր հետ. ասել է, որ գումար չունի և առաջին իսկ հնարավորության դեպքում կվերադառնա։ 2011թ. հուլիսի 22-ին Արտյոմը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հաջորդ օրը ժամանելու է Դոնեցկ-Երևան չվերթով։ Ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի անունից գրություն է ուղարկվել ինչպես ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, այնպես էլ ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժին, որում նշվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը։ Գրության մեջ միաժամանակ նշվել է, որ նրան դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործուղվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Հաջորդ օրը` 2011թ. հուլիսի 23-ին, Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը «Զվարթնոց» օդանավակայանում դիմավորել են Արտյոմ Հարությունյանին և բերել ոստիկանության Սպիտակի բաժին։ Վկան նշեց, որ Արտյոմ Հարությունյանը ներկայացել է ինքնակամ։ Վկաներ Կարեն Յարմալոյանն ու Սեյրան Համբարյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ աշխատում են ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում` որպես ավագ օպեր-լիազորներ։ Բաժնի պետի տեղակալ Կարապետ Բաղրամյանից տեղեկացել են, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին Դոնեցկ-Երևան չվերթով «Զվարթնոց» օդանավակայան է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունյանը։ Տեղեկացել են նաև, որ նշված տեղեկությունը Բաղրամյանը ստացել է անձամբ Արտյոմից և վերջինս ցանկանում է ինքնակամ ներկայանալ իրավապահ մարմիններին։ Իրենք մեկնել են Երևան, դիմավորել Արտյոմին և միասին եկել են Սպիտակ։ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին ուղղված Արտյոմ Հարությունյանի 2011թ. հունիսի 17-ի դիմումի համաձայն` վերջինս հայտնել է նախաքննության մարմնին կամովին ներկայանալու ցանկության մասին։ 2011թ. հուլիսի 22-ի ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնի պետի թիվ 76/5-5966 գրության համաձայն` ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության պետին և ՀՀ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժնի պետին հայտնվել է, որ 2011թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 01.00-ին Դոնեցկ-Երևան թիվ 876 չվերթով Հայաստանի Հանրապետություն է ժամանելու հետախուզվող Արտյոմ Հարությունանը, ում դիմավորելու և ոստիկանության Սպիտակի բաժին ներկայացնելու համար «Զվարթնոց» օդանավակայան են գործողվելու ոստիկանության Սպիտակի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ` Կարեն Յարմալոյանը և Սեյրան Համբարյանը։ Խնդրվել է աջակցել նրանց հետախուզվողի հայնաբերման և տեղափոխման աշխատանքներում։ Գնահատելով վերը նշված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին ներկայացել է կամովին և նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու սահմանափակումներ չկան։ Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից չի հատուցվել տուժողին պատճառված վնասը դատարանը գտնում է, որ տուժողին պետք է վերապահել քաղաքացիական դատավարության կարգով դատարան դիմելու իրավունք։ Քննության առնելով Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ չի վերացել գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Վերոգրյալի հիման վրա` հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետը, 13-րդ կետը, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365 և 369 հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Նշանակված պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Արտյոմ Հարությունյանի` 2011թ. հուլիսի 23-ից մինչև 2011թ. հոկտեմբերի 7-ը, նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամանակը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով։ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատիժը կրելուց։ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել։ Արտյոմ Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 26-05-2011 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 1-ին |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1-ին |
| Հոդված |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 06-04-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-208, 2-97 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 18-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-210, 2-99 |
| Այլ նշումներ | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը: |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0162/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-11-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-11-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Բ |
| Ազգանուն | Ղալեչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արտյոմ Հարությունյան 1. Մասնակի բեկանել Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի /ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 3-րդ կետերով - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով , <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ. 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժից , խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է և նա ազտավել է կալանքից դատական նիստերի դահլիճում / վերաբերյալ 07.10.2011թ. դատավճիռը` ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 տարի ժամկետով , նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-11-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 14-11-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 15-11-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 06-12-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-12-2011 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը եվ գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան բեկանված մասով նոր քննության |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արտյոմ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0162/01/11 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 06 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ. ԴԱՎԹՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում մեղադրևող Բ.Ղալեչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում 2009թ. նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 59127609 քրեական գործը: 2010թ. ապրիլի 07-ին որոշմամբ Արտյոմ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: Նույն օրը Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորում: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 10.06.2010թ. որոշմամբ թիվ 59127609 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալներ Գևորգ Ալպեևի, Իշխան Սերոբյանի, Արսեն Սարոյանի, Գարիկ Միրզոյանի, Ռոբերտ Գրիգորյանի, Գրիգոր և Աշոտ Բոզոյանների կողմից նախնական համաձայնությամբ կրկին անգամ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու և Վարդան Աղաջանյանի կողմից դասալքության և նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու մասը և անջատված մասով նախաքննությունը կատարվել է թիվ 59127609/1 համարով: 23.07.2011թ. Արտյոմ Հարությունյանը հայտնաբերվել է և “Զվարթնոց” օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժին ու տեղափոխվել “Վանաձոր” քրեակատարողական հիմնարկ: 25.07.2011թ. քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է: 25.07.2011թ. քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մասը վերացնելու, նոր մեղադրանք առաջադրելու և ընտրված խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Արտյոմ Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ վերահաստատվել է մեղադրյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.04.2011թ. որոշումը: 2011թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկան 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Կիրառվել է ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. ԱԺ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արտյոմ Հարությունյանը ազատվել է պատժի կրումից: Խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է և Արտյոմ Հարությունյանը ազատվել է կալանքից դատական նիստերի դահլիճում: Որոշվել է նաև Արտյոմ Հարությունյանից հօգուտ տուժողի ներկայացուցիչ Օվսաննա Ստեփանյանի բռնագանձել 490.000 դրամ` Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ համապարտության կարգով: Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 07.11.2011թ. ՀՀ Գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչության դատախազ Բ. Ղալեչյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 15.11.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2. Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա գողություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով Աշոտ Բոզոյանի, Գևորգ Ալպեևի, Գարիկ Միրզոյանի և Վարդան Աղաջանյանի հետ 2009թ. օգոստոս ամսին` ժամը 03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 87 և 87/4 հասցեում գտնվող “Էյ էմ Վի” ՍՊ ընկերությանը պատկանող պահեստային տարածքի պարսպի վրայից ցատկելով ապօրինի մուտք է գործել տարածք, այնուհետև վարչական շենք և այտեղից գաղտնի հափշտակել ընկերությանը պատկանող գույքի զգալի չափերի հասնող` 490.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ չորս հատ համակարգիչներ, մեկ հատ “Սոնի Բրավիա” տեսակի հեռուստացույց, մեկ հատ “Պանասոնիկ” տեսակի տեսաձայնագրիչ և սկավառակներ: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել; դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները: Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է է տվել դատական սխալ` ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել է պատժի կրումից, որը հիմնավորել է այն հանգամանքով, որ նա գտնվելով հետախուզման մեջ ”…17.06.2011թ. գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա, Մակինյանին` հայտնելով, որ նա նոր է տեղեկացել իր նկատմամբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամովին ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելու համար”: Բողոք բերած անձը նշել է, որ հետախուզումն իրականացնում է ոչ թե քննիչը, այլ հետաքննության մարմինը, տվյալ դեպքում Ա. Հարությունայնի բնակության վայրի` Սպիտակի բաժինը: Դատարանի նման վերլուծությունը և հետևությունը չի համապատասխանում իրականությանը: Իրականում մինչև դատաքննության սկսվելը դատարանի նախաձեռնությամբ հրավիրվել էր պաշտպան` Հ.Դավթյանը և դատական նիստը սկսվելուց հետո ամբաստանյալը դատարանի հարցին պատասխանել է, որ նա պաշտպան ունենալ չի ցանկանում, որը նշանակում է, որ նա իր շահերի պաշտպանության համար պաշտպան չի ներգրավել: Սակայն դատարանը հորդորեց նրան, որ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու համար պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր է. ուստի նա համաձայնվել է, որ պաշտպան Հ. Դավթյանը մասնակցի դատաքննությանը: Միևնույն ժամանակ դատարանն ուղորդող հարցադրումներով ամբաստանյալից ստացէլ է պատասխան, որ նա հետախուզման մեջ գտնվելու ծամանակ դիմում է գրել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժին, որ ցանկանում է կամովին ներկայանալ քննությանը: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել Սպիտակի բաժին, ապա տեղափոխվել է քրեակատարողական հիմնարկ, հարցի պարզաբանման նպատակով մեղադրողը միջնորդել է դատական նիստը հետաձգել: Այդ ընթացքում հարցում է կատարվել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժին և ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության պետին այն մասին, թե Արտյոմ Հարությունյանը կամովին ներկայանալու մասին հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ դիմում նարկայացրել է, թե` ոչ: Պարզվել է, որ ինչպես Սպիտակի բաժնից, այնպես էլ ՀԿԳ քննության վարչությունից ստացվել են պատասխաններ, որ Արտյոմ Հարությունյանի անվամբ դիմում չի ստացվել: Սակայն պաշտպան Հ.Դավթյանը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Սպիտակի բաժնից ֆաքսով ստացված մի դիմում հասցեագրված ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին,,համաձայն որի ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը հայտնել է կամովին ներկայանալու իր ցանկության մասին: Ստացվել է այնպես, որ քննիչի անվամբ գրված դիմումը հայտնվել է Սպիտակի բաժնում, մինչդեռ ամբաստանյալը դատարանում հայտարարել է, որ դիմումը հասցեագրել է ոստիկանության բաժնին, բայց չի հիշել երբ և որտեղից է գրել դիմումը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինը այդպիսի դիմում չի ստացել: Ըստ Սպիտակի բաժնի պետի բանավոր պարզաբանման ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի հորաքույրը գնացել է Սպիտակի բաժին և ներկայացրել քննիչին հասցեագրված հիշյալ դիմումը, որից հետո պաշտպան Հ. Դավթյանը զանգահարել է և խնդրել դիմումը ֆաքսով ուղարկել իրեն: Ստացված դիմումի պատճենը պաշտպանը ներկայացրել է դատարանին: Մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել Սպիտակի բաժնի պետի և ՀԿԳ քննության վարչության պետի գրավոր պատասխաններն այն մասին, որ Ա. Հարությունյանի անունով դիմում չի ստացվել, սակայն դատարանը հաշվի չի առել նշված փաստաթղթերը և արժանահավատ է ընդունել քննիչի անվամբ գրված և վերը նշված հանգամանքներում Սպիտակի բաժնում հայտնված դիմումը և ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել համաներման ակտն ու ազատել պատժի կրումից: Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտնում է, որ դատարանի նախաձեռնությամբ դատական քննությանը ներգրավված պաշտպանի ներկայացված դիմումը չի համապատասխանում իրականությանը, ուստի այն չէր կարող հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ համաներում կիրառելու համար: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից թույլ տրված սխալը ազդել է գործի ելքի և դատավճռի օրինականության վրա: Վերոգրյալներից ելնելով բեղոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով, նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան նոր քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ: Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը արձանագրելով, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում չկան սահմանափակումներ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. Ազգային ժողովի կողմից ընդունված որոշման կիրառելիության առումով, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները: “Ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով 07.04.2010թ. որոշմամբ հայտարարվել է հետախուզում և 23.07.2011թ. նա վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն` տեղեկացված լինելով ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ “Համաներում հայտարարելու մասին” 26.05.2011թ. ԱԺ որոշման 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի պահանջի մասին: Մինչ այդ` 17.06.2011թ., ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը գրավոր դիմում է ուղարկել հետախուզումը կատարող ՀՀ ոստիկանության ՔԿՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին`հայտնելով, որ նոր է տեղեկացել իր նկատամամբ հայտարարված հետախուզման մասին և ցանկանում է կամավոր ներկայանալ և օժանդակել քննությանը, հետևաբար սահմանափակումներ չկան նրա նկատմամբ 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելու համար”: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված վերը նշված հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, ինչի արդյունքում դատարանի կողմից սույն գործի շրջանակներում կայացվել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով հետախուզվող սույն գործով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը 23.07.2011թ. “Զվարթնոց” օդանավակայանից բերման է ենթարկվել ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժին և տեեղափոխվել “Վանաձոր” քրեակատարողական հիմնարկ, ինչի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն:/գթ.110,111/: 26.07.2011թ. Արտյոմ Հարությունյանը հարցաքննվելով որպես մեղադրյալ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց: /գթ.125/ 26.07.2011թ. Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը կրկին քննության է առել 07.04.2010թ. ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկտամամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հարցը և այն վերահաստատել է/գթ.130/: Հատկանշական է, որ հիշյալ գործի քննություն ընթացքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը քննիչի միջնորդության դեմ չի առարկել: Միայն 10.08.2011թ. ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել հատևյալի մասին` ”Ես կամովին եմ ներկայացել որպեսզի ազատվեմ հատախուզման մեջ լինելու տհաճ հանգամանքից”: Հիշյալ ցուցմունքով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել: Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի շահերի պաշտպանի կողմից դատարանին է ներկայացվել ֆաքսային կապի միջոցով Սպիտակի ոստիանությունից ստացված ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի 17.06.2011թ. ամսաթվով թվագրված դիմումի պատճեն հասցեագրված ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քնության վարչության ավագ քննիչ Ա.Մակինյանին, հետևյալ բովանդակությամբ` “Հարգելի պարոն Մակինյան: Ես նոր եմ տեղեկացել, որ Ձեր կողմից իմ նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Ցանկանում եմ կամավոր ներկայանալ քննության և օժանդակել քննությանը”: Հիշյալ դիմումի կապակցությամբ մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության պետ Կ. Կարապետյանի թիվ 711-150 կգ 06.10.2011թ. գրությունը` հասցեագրված ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանին հետևյալ բովանդակությամբ. “Ի պատասխան Ձեր 06.10.2011թ. թիվ 11-1392 գրությանը, հայտնում եմ, որ ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում քննված թիվ 59127609/2 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում մինչև հիշյալ գործով հետախուզման մեջ գտնվող Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի հայտնաբերվելը նրա կամ վերջինիս հարազատների կողմից վարույթն իրականացնող մարմնին ուղղված դիմումներ չեն ստացվել”: Մեղադրողի կողմից դատաքննության ընթացքում դատարանին է ներկայացվել նաև ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Սպիտակի բաժնի ոստիկանության պետ Ա.Շահվերդյանի` թիվ 76/5-7661, 06.10.2011թ. գրությունը հասցեագրված ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանին հետևյալ բովանդակությամբ. “Ձեր 06.10.2011թ. թիվ 11-1392 քր. 11 գրության, Հայտնվում է, որ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հանցագործություն կատարելու համար մեղադրվող Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանը ՈԼՄՎ Սպիտակի բաժնի կողմից հետախուզման մեջ գտնվելու ժամանակ ոստիկանության բաժին վերադառնալու և վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայանալու վերաբերյալ դիմում չի ներկայացրել”: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն վերադառնալու վերաբերյալ սույն գործում առկա վերը նշված ապացույցների առկայության պայմաններում, առանց բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ դատաքննություն անցկացնելու հնարավոր չէ հանգել այն միաննշանակ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանը նախօրոք տեղեկացնելով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, կամովին է վերադարձել Հայաստանի Հանրապետություն: Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ գտնում է, որ դատարանի կողմից անտեսվել են և արդյունքում գնահատության չեն ենթարկվել վերը նշված այն ապացույցները, որոնք կասկածի տակ են դնում ամբաստանյալի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն կամովին վերադառնալու հանգամանքը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն` “1.Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված/…/ 4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրված բոլոր հետևությունները և որոշումները”: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատական ակտն օրինական է, եթե կայացվել է գործող օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ, և հիմնավորված` եթե դրանում արված հետևությունները հիմնված են դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա: Դատական ակտի պատճառաբանությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար: Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբանված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքի խախտման: Վերը նշված մոտեցմանը համահունչ իրավական դիրքորոշում է հայտնել նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում` ներպատական դատարանի կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտելով որպես “Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին” եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված` անձի արդար դատական քննությանն իրավունքի խախտում /տես Սալովն ընդդեմ Ուկրաինայի` 06.09.2005թվականի որոշումը, գանգատ, թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի`15.02.2007թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի` 08.04.2008թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02/: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրնեսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկնաված մասով դատական ակտը մնում է օրինական ուժի մեջ: Ըստ նույն օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին: Ըստ նույն հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված` դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: Ըստ նույն օրենսգքրի 398-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջների` եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի համապատասխան դատարան` այլ կազմով նոր քննության: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 358-րդ հոդվածի վերը նշված պահանջները և կայացրել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտ` այսինքն թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խատում որն ազդել է սոյն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչը դատավճիռը բեկանելու հիմք է: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է որ գործի նոր քննությունը անհրաժեշտ է անցկացնել գործերի քննության ընդհանուր կարգով, որի ընթացքում հետազոտել և համապատասխան դատավարական գործողությունների միջոցով պարզել ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետություն կամովին վերադառնալու հանգամանքը: Այդ նպատակով պարզել թե ինչ պայմաններում, երբ և ում կողից է ուղարկվել դատարանին ներկայացված ամբաստանյալի դիմումի պատճեն, այդ դիմումը համապատասխան կարգով գրանցվել է Սպիտակի ոստիկանության բածնում թե ոչ, եթե այո, ապա ում կողմից և երբ: Նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է նաև լուծել ինչպես պաշտպանական կողմի նրկայացված դիմումի, այնպես էլ մեղադրողի կոմից ներկայացված համապատասխան գրությունների քրեական գործով որպես ապացույցներ ճանաչելու հարցը, ինչի արդյունքում դրանք գնահատության ենթարկել քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիշյալ հարցերի պարզաբանման արդյունքում նոր միայն հնարավոր կկլինի սույն քրեական գործւ շրջանակներում հանգելու համապատասխան ճիշտ եզրահանգման, ուստի դատավճիռը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության: Քննության առնելով ամբաստանյալ Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով դատավճռից հետո անմբաստանյալի կողմից դրսևորած պատշաճ վարքագիծը գտնում է որ վերջինիս նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել ստորագրություն չհեռանալու մասին: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Բորիսի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության: Արտյոմ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-12-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 13-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը 210 թերթ, 2-րդ հատորը 47 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 13-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը 210 թերթ, 2-րդ հատորը 47 թերթից |
| Ուր | Շենգավիթ |
| Գրության համարը | Ե-338/12 |