Գործ ԵԿԴ/0145/01/11

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

27 դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ

ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա. ԱՄԻՐԶԱԴՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի պաշտպան Կարեն Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը` Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2011 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 58203111 քրեական գործը` Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի կողմից 2011 թվականի ապրիլի 01-ին վարձատրություն տվողի օգտին իր լիազորությունների շրջանակում գործողություն կատարելու համար խոշոր չափերով` 369.110 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար ապօրինի վարձատրություն ստանալու դեպքով:
Նույն օրն Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի ապրիլի 04-ին Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 04-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 01-ը:
2011 թվականի հուլիսի 11-ին Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
2011 թվականի հուլիսի 20-ին ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռով Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի ապրիլի 01-ից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ:
Վճռվել է նաև քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1000 /մեկ հազար/ ԱՄՆ դոլար գումարը վերադարձնել ՀՀ կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայությանը, <<Սամսունգ 6400>> տեսակի բջջային հեռախոսը, սև գույնի դրամապանակը վերադարձնել ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանին, 3 լազերային սկավառակները թողնել քրեական գործին կցված, քիմիական փոշու և մատիտի նմուշներն ու բամբակյա խծուծները` ոչնչացնել, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի սեպտեմբերի 23-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի պաշտպան Կարեն Քամալյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի հոկտեմբերի 17-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.

Նախաքննական մարմնի կողմից Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա լինելով պաշտոնատար անձ չհանդիսացող հանրային ծառայող, վարձատրություն տվողի օգտին իր լիազորությունների շրջանակում գործողություն կատարելու համար, անձամբ իր համար ապօրինի ստացել է խոշոր չափերով վարձատրություն.
Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանը հանդիսանալով ՀՀ Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության հողհատկացման, հողօգտագործման և նախագծային փաստաթղթերի ձևակերպման տարածքային երրորդ բաժնի պետի պաշտոնակատար` պաշտոնատար անձ չհանդիսացող հանրային ծառայող, Երևան քաղաքի բնակիչ Թամարա Երիցյանի անվամբ գրանցված հողատարածքի սեփականաշնորհման նախկինում մերժված դիմումի վերանայման գործընթացը դրական լուծելու դիմաց, վերջինիս ամուսնուց` Հարություն Հայկի Տերտերյանից 18.03.2011 թվականին պահանջել և 01.04.2011 թվականին ստացել է 369.110 ՀՀ դրամին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը նույն օրը ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի պաշտպան Կարեն Քամալյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռն անհիմն է, թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտումներ` Ա.Ստեփանոսյանի արարքը սխալ որակելու և խիստ պատիժ սահմանելու արդյունքում և դրանով ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը:
Իր շապտպանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, այն ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով հետևյալ պատճառաբանություններով.
Սույն քրեական գործի քննության շրջանակներում, ավելի քան հիմնավորվել է, որ Արթուր Մտեփանոսյանը գործել է իր լիազորությունների շրջանակներից դուրս, որը հիմնավորվում է նաև գործով վկաներ Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության հողհատկացման, հողօգտագործման և նախագծային փաստաթղթերի ձևակերպման վարչության պետ Անդրանիկ Քասարյանի, քաղաքապետարանի այլ աշխատակիցների ցուցմունքներով, ինչպես նաև կատարված արտաքին և ներքին դիտման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ անցկացնելու ձայնագրառումներով և դրանց վերծանումներով։
Դատարանն արարքը որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, դրա հիմքում դրել է այն, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները հիմնավոր և բավարար են առաջադրված մեղադրանքի համար, կատարված արարքը հիմնավորվում է գործով մեղադրյալի և վկաների ցուցմունքներով և այլ ապացույցներով, այդ թվում 01.04.2011թ. կաշառք տալու նմանակում օպերատիվ հետախուզական միջոցառման ու 28.03.2011թ. արտաքին և ներքին դիտման օպերատիվ հետախուզական միջոցառման արդյունքներով, սակայն չի մանրամասնում և արժանվույն գնահատականի չի արժանացնում դրանք, որի պայմաններում ակնհայտ էր արարքի սխալ որակումը։
Ավելին՝ թե նախաքննական մարմինը, և թե դատարանը հաստատված է համարել, որ գործով հիմնավորվել է, որ Արթուր Ստեփանոսյանը Թամարա Երիցյանի ամուսնուց Հարություն Տերտերյանրց պահանջել է ապօրինի վարձատրություն հենց քաղաքաշինական տեսանկյունից իրենց վարչության դրական եզրկացությունն ապահովելու համար, ինչն իր անմիջական լիազորությունների մեջ էր մտնում, իսկ Երևանի քաղաքապետարանի աշխատանքային պրակտիկան էլ ցույց է տալիս, որ քաղաքաշինական տեսանկյունից դրական եզրակացության առկայության և ներկայացված փաստաթղթերի ամբողջականության դեպքում և հանձնաժողովն է տալիս դրական եզրակացություն, և քաղաքապետն է ստորագրում որոշումը, իսկ Արթուր Ստեփանոսյանն էլ, բնականաբար, տեղյակ էր այդ պրակտիկայից։
Իր պաշտպանյալը Հ.Տերտերյանի հետ որևէ պայմանավորվածություն չի ունեցել, որ վերջինս պետք է 500 ԱՄՆ դոլար գումար վճարեր իրենց վարչության եզրակացությունը դրական լինելու կապակցությամբ, բացի դա, եզրակացությունն արդեն իսկ տրված է եղել, երբ Ա.Ստեփանոսյանը Հ.Տերտերյանին ասել է այդ մասին և նոր միայն պահանջել և այնուհետև ստացել է գումարը, իսկ ինչ վերաբերում է մյուս 500 ԱՄՆ դոլար գումարին, ապա խարդախության ճանապարհով գումարը ստացվել է իբր հարցի վերջնական լուծման՝ վերջնական որոշման համար, սակայն գործով ավելի քան հիմնավորված է, որ բացի այն, որ Ա.Ստեփանոսյանը ոչ մի լիազորություն չուներ հարցին վերջնական լուծում տալու համար և որպես հանձնաժողովի անդամ չկար էլ հանձնաժողովի կազմում, այլ նաև նա չէր էլ կարող միջամտել հարցի վերջնական լուծմանը, այսինքն կատարել է արարք, որը նախատեսած է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
Դատարանի կողմից անտեսվել են նաև մի շարք պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող էական հանգամանքներ, իսկ դրանցից որոշներն էլ հավասարեցվել են անձը բնութագրող տեղեկություններին և չեն մտել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների շարք։ Պատիժ նշանակելիս անտեսվել է նաև պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքների իսպառ բացակայությունը, որի արդյունքում նա դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման, թեև քրեական գործում պաշտպանյալի նկատմամբ առկա էին այնպիսի հանգամանքներ, որոնք իրենց համակցության մեջ դիտելով որպես այդպիսին, բացառիկ էին, մինչդեռ դատարանը դրանք չդիտեց իրենց համակցության մեջ որպես այդպիսին և դրանք հաշվի չառավ որպես բացառիկ և չկիրառեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածները։
Քրեական գործում առկա են փաստաթղթեր հիմնավորող այն փաստերը, որ Ա.Ստեփանոսյանը նախկինում ոչնչով արատավորված կամ դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, ողջ կյանքը զբաղվել է հանրօգուտ գործունեությամբ, ունի բարձրագույն կրթություն, ծառայել է Ազգային բանակում, ՀՀ միջազգային անվտանգության ակադեմիայի ՀԿ անդամ է և ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պաշտպանական մարտերի հաղթական գործընթացում, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը՝ առաջին իսկ պահանջից ստացված գումարը կամավոր ներկայացնելով օպերատիվ մարմիններին, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, հայրը մահացած է և նրա խնամքին են 2-րդ խմբի անժամկետ հաշմանդամ, չաշխատող մայրը, ինչպես նաև չաշխատող, հղի ու վատառողջ կինը, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը և նրա կալանավորման փաստով ընտանիքը հայտնվել է շատ ծանր նյութական կացության մեջ, իսկ արարքը կատարել է ընտանեկան, նյութական ծանր պայմաններից ելնելով, ընտանիքի կարիքները հօգալու համար, նա նույնպես վատառողջ է և կարիք ունի նեղ մասնագիտացված կլինիկայում վիրահատման։
Վերոգրյալի հիման վրա պաշտպան Կարեն Քամալյանը խնդրել է բեկանել դատավճիռը, Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղմացնել նրա պատիժը և կիրառելով ՀՀ Աազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը` դադարեցնել նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, վերացնել խափանման միջոցը և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Իսկ եթե դատարանը կհամարի արարքը ճիշտ որակված, ապա խնդրել է հաշվի առնելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, դրանք իրենց համակցության մեջ դիտելով, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը` սահմանել նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ կամ Ա.Ստեփանոսյանին դատապարտել պայմանական դատապարտության` կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։

4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Մեղադրող, ՀՀ ԱԱ մարմիններում քննվող գործերով վարչության ավագ դատախազ Ա.Ամիրզադյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, Ա.Ստեփանոսյանի արարքը վերաորակելու հիմք չկա, ինչպես նաև բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածների կիրառման հիմքերը, դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և նշանակել է համապատասխան պատիժ:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանության կողմի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով պաշտպան Կարեն Քամալյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել` Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղմացնել նրա պատիժը և կիրառելով ՀՀ Աազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը` դադարեցնել նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, վերացնել խափանման միջոցը և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։ Իսկ եթե դատարանը կհամարի արարքը ճիշտ որակված, ապա խնդրել է հաշվի առնելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածները:
Ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճիշտ է ինքը Հայկ Տերտերյանից պահանջել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն Հարություն Տերտերյանից կաշառք չի վերցրել, այլ իմանալով, որ վերջինիս դիմումին արդեն իսկ դրական եզրակացություն է տրվել, որոշել է խարդախությամբ տիրանալ նրա գույքին և դրական եզրակացություն տալու համար նրանից պահանջել ու ստացել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար, քանի որ իր ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում և իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել: 2004 թվականից աշխատել է Երևանի քաղաքապետարանի <<Քաղաքաշինություն>> ՓԲ ընկերությունում` որպես ճարտարապետ, իսկ 2011 թվականի մարտի 01-ից` Երևանի քաղաքապետարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության երրորդ բաժնի պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար, հետագայում հանրային ծառայողի քննություն տալուց հետո կարող էր նշանակվել բաժնի պետի պաշտոնում: 2011 թվականի մարտ ամսին իրեն է դիմել Նոր Արեշ 34 փողոցի 54 տան բնակիչ Հարություն Հայկի Տերտերյանը` խնդրելով աջակցել իր տանը կից գտնվող հողամասն օրինականացնելու հարցում, քանի որ նրա հայտը նախկինում մերժվել է` հողամասի կառուցապատման գծից դուրս գտնվելու պատճառով: Ինքը քաղաքացուն խորհուրդ է տվել ներկայացնել հարևան հողամասերի սեփականության իրավունքի վկայականների պատճենները, որոնք և վերջինս դիմումով ներկայացրել է քաղաքապետարան: Գործը ստանալուց հետո ինքը հարցը վերամակագրել է <<Քաղաքաշինություն>> ՓԲ ընկերության ճարտարապետ Ալբերտ Ստեփանյանին, որին հանձնարարել է կրկին ուսումնասիրել հարցը և հիմք ընդունելով հարևանների սեփականաշնորհման վկայականները` պատրաստել մասնագիտական եզրակացություն: Վերջինիս կողմից պատրաստվել է նշագրման մասնագիտական եզրակացություն, որի մասին հետագայում իր կողմից զեկուցվել է վարչության պետին` Անդրանիկ Քասարյանին, վերջինիս կողմից 18.03.2011թվականին դրական եզրակացությունը ստորագրվել է /վիզավորվել/ ու գործի փաթեթն առաքվել է Երևանի քաղաքապետարանի` քաղաքացիներին անհատույց տրամադրվող հողերի ստեղծված հանձնաժողով` որոշում կայացնելու համար: Ինքն իմանալով, որ Հ.Տերտերյանի դիմումին արդեն իսկ դրական եզրակացություն է տրվել, որոշել է քաղաքացուց գումար կորզել և հարցին դրական լուծում տալու պատրվակով նույն օրը նրանից 500 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզել: Մի քանի օր անց ինքը կրկին հանդիպել է Հ.Տերտերյանին և նրան ասել է` գործընթացն արագացնելու համար աղջիկներին ևս գումար պետք է տա և նրանից ևս 500 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզել: 01.04.2011թվականին Հ.Տերտերյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել քաղաքապետարանում և 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերցնել, սակայն գումարը վերցնելուց հետո իրեն բռնել են ազգային անվտանգության աշխատակիցները և ապօրինի վարձատրություն ստանալու համար բերման են ենթարկել ՀՀ ԱԱԾ վարչություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել, քանի որ ինքը Հարություն Տերտերյանից կաշառք չի վերցրել, այլ իմանալով, որ վերջինիս դիմումին արդեն իսկ դրական եզրակացություն է տրվել, որոշել է խարդախությամբ տիրանալ նրա գույքին և դրական եզրակացություն տալու համար նրանից պահանջել ու ստացել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, մտացածին են, նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից կամ քրեական պատասխանատվության ենթարկվել ավելի մեղմ պատիժ նախատեսող հանցանքի համար, նրա կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելը և նրա մեղքը հաստատվել են քրեական գործով ձեռք բերված ու հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Հարություն Հայկի Տերտերյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1997 թվականից օգտագործել է իր տան` Երևանի Նոր Արեշ 35 փողոցի 54 հասցեին կից 47 քմ մակերեսով հողատարածքը և 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսվա վերջերին կնոջ` Թամարա Երիցյանի անունով դիմել է Երևանի քաղաքապետարան` հողամասն օրինականացնելու համար, սակայն 2011 թվականի փետրվարի 21-ին ստացել է մերժում` հողամասը կառուցապատման գծից դուրս լինելու պատճառաբանությամբ, սակայն իր հարևանույթյամբ գտնվող հողամասերը նախկինում սեփականաշնորհվել են ու կառուցապատման գծի հետ կապված որևէ խնդիր չի առաջացել: Հողամասն օրինականացնելու համար 2011 թվականի փետրվար ամսվա վերջերին ինքն այցելել է Երևանի քաղաքապետարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչություն, որտեղ հանդիպել է վարչության աշխատակից Ալբերտ Ստեփանյանի հետ: Ներկայացնելով իր կողմից ապօրինի տիրապետվող հողամասի վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, նշել է, որ հարևանների կողմից արդեն իսկ սեփականաշնորհվել են նրանց հողամասերը, որից հետո Ա.Ստեփանյանին խնդրել է նշված հարցին դրական լուծում տալ: Վերջինս էլ այդ կապակցությամբ իրեն ուղարկել է Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության պետի տեղակալ Արթուր Ստեփանոսյանի մոտ: Ա.Ստեփանոսյանը խոստացել է հնարավորինս աջակցել իրեն, որից հետո` 2011 թվականի մարտի 09-ին հողամասը չափագրելու համար իր տուն է ուղարկել ոմն Արամի, որը ներկայացել է որպես գեոդեզիստ, որից հետո վերջինս չափագրել է հողամասը: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է Ա.Ստեփանյանին և հայտնել գեոդեզիստի այցելության մասին: Այդ ժամանակ Ա.Ստեփանյանն իրեն առաջարկել է կրկին դիմել Երևանի քաղաքապետարան` իր նախկին դիմումը վերանայելու խնդրանքով: Նոր դիմումը քաղաքապետարան մուտքագրելուց հետո ինքը կրկին զանգահարել է Ա.Ստեփանյանին և խնդրել է հանդիպել, վերջինս էլ ասել է, որ դիմումը ստանալուց հետո այն կներկայացնի Ա.Ստեփանոսյանին ու խնդրել է մի քանի օրից զանգահարել: Դրանից հետո ինքը պարբերաբար զանգահարել է Ա.Ստեփանյանին, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններով հետաձգել է հանդիպումը: Մի քանի օր անց 2011 թվականի մարտի 18-ին հանդիպել է Արթուր Ստեփանոսյանին հանդիպման ժամանակ վերջին իրեն ասել է, որ իր դիմումի հիման վրա նախապատրաստված նյութերն առաջիկա օրերին ուղարկելու են համապատասխան հանձնաժողովին, որը, որպես կանոն իրենց դրական եզրակացության դեպքում չի մերժվում: Բացի այդ Ա.Սետփանոսյանն ասել է, որ նշված հանձնաժողովում մարդ ունի ու որևէ խնդիր չի առաջանա, սովորաբար հանձնաժողովի գումարը կազմում է 500 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն դա պետք չի: Փաստորեն Ա.Ստեփանոսյանը պատրաստակամություն հայտնելով` աջակցել իր կողմից օգտագործվող հողատարածքի օրինականացման և սեփականաշնորհման գործընթացին, հարցին դրական լուծում տալու նպատակով իրենից պահանջել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար` նախկինում մերժված դիմումի վերանայման և դրական եզրակացություն տալու, համապատասխան հանձնաժողովի կողմից այն բավարարելու համար: Ինքը ստիպված համաձայնվել է, քանի որ նույն հանձնաժողովի կողմից արդեն իսկ մեկ անգամ մերժում է ստացել, սակայն մտածելով, որ իր կողմից տրված 500 ԱՄՆ դոլար գումարը որպես կաշառք է դիտվելու, այդ պատճառով ինքը տեղի ունեցածի մասին հայտնել է ազգային անվտանգության ծառայությանը: Իսկ դրանից մի քանի օր անց` Ա.Ստեփանոսյանի հետ հաջորդ հանդիպման ժամանակ, վերջինս ասել է, որ չի կարող երաշխավորել, որ հանձնաժողովը դրական որոշում կկայացնի, ապա լրացուցիչ պահանջել է ևս 500 ԱՄՆ դոլար գումար` հարցին վերջնական լուծում տալու համար: Այդ մասին ինքը ևս հայտնել է ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցներին: Պայմանավաորվածության համաձայն 2011 թվականի ապրիլի 01-ին Արթուր Ստեփանոսյանին է տվել 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որից հետո ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցները նրան բռնել են: Այս պահին ինքն արդեն ստացել է հողամասի սեփականաշնորհման վերաբերյալ դրական եզրակացությունը:
Վկա Ալբերտ Ալեքսանի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007 թվականից աշխատում է Երևանի քաղաքապետարանի <<Քաղաքաշինություն>> ՊՓԲ ընկերությունում` որպես ճարտարապետ: Իր պարտականությունների մեջ է մտնում` քաղաքացիների դիմումները ստանալու դեպքում ուսումնասիրել փաստաթղթերի փաթեթը, տեղում նայել շինությունները և պատրաստել եզրակացություն: Երևանի Նոր Արեշ 35 փողոցի 54 տան վերաբերյալ ներկայացված փաստաթղթերի փաթեթն ուսումնասիրելուց հետո, տեղում նայել է շինությունը և նկարել այն: Կառուցապատման գծից դուրս լինելու պատճառով քաղաքացու դիմումը մերժվել է: Որոշ ժամանակ անց քաղաքացին մերժումը ձեռքին մոտեցել է իրեն և հարցրել, թե ինչու է մերժվել, ինքն էլ բացատրել է նրան, որ գծից դուրս է, այդ պաճառով էլ դիմումը մերժվել է, իսկ նրա համաձայնության դեպքում կարող է կառուցապատման գիծը պահպանելու համար որոշ մաս տալ և դրական լուծում ստանալ, որից հետո իրենք բարձրացել են Արթուր Ստեփանոսյանի մոտ, վերջինս ցույց է տվել, թե ինչպես պետք է կտրվի, սակայն բնակիչը չի համաձայնվել, պատճառաբանելով, որ նույն պայմաններում կողքի հարևաններին տրվել է սեփականաշնորհման վկայական, որից հետո Ա.Ստեփանոսյանն ասել է, որ քաղաքացին ներկայացնի իր հարևանների սեփականության իրավունքի վկայականները և իրենք դուրս են եկել նրա սենյակից: Հետո քաղաքացին ներկայացրել է հարևանի սեփականության իրավունքի վկայականը և ինքը պատրաստել է փաթեթը` գրելով դրական եզրակացություն, որից հետո այն հաստատվել է և ուղարկվել հանձնաժողովին: Այն մասին, որ Արթուր Ստեփանոսյանը այդ քաղաքացուց գումար է վերցրել, ինքն իմացել է միայն վերջինիս բռնվելուց հետո:
Փաստաթղթաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 13491104 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված բամբակյա խծուծների, թղթադրամների և հեռախոսի վրա առկա նյութերը, ինչպես նաև համեմատական նմուշներից` փոշին, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների ներքո լուսարձակում են կարմիր գույնով և հանդիսանում են լյումինաֆոր տեսակի հատուկ քիմիական միացություն, որոնք ըստ լյումինեսցենտող գույնի և Rf-ների արժեքների համընկնում են միմյանց և ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն: Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ թղթադրամների վրա ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների ներքո դեղնականաչավուն, գույնով լյումինեսցենտող <<ԿԱՇԱՌՔ>> ձեռագիր գրառումներից վերցված նյութերի նմուշները հանդիսանում են լյումինաֆոր տեսակի հատուկ քիմիական միացություն, որոնք ըստ լյումինեսցենտող գույների և Rf-ների արժեքների համընկնում են ինչպես միմյանց, այնպես էլ փորձաքննությանը տրամադրված մատիտի միջուկի համեմատական նմուշին, այսինքն դրանք ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն:
ՀՀ Երևանի քաղաքապետարանից 2011 թվականի մայիսի 18-ի գրությամբ ստացված, Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 35 փողոցի 54 տանը կից հողամասի սեփականաշնորհման հետ կապված փաստաթղթերի 32 թերթից բաղկացած փաթեթով:
Արթուր Ստեփանոսյանի կողմից Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 35 փողոցի 54 տանը կից հողամասի սեփականաշնորհման դիմումի վերանայման գործընթացը դրական լուծելու դիմաց Հարություն Տերտերյանից պահանջած և 2011 թվականի ապրիլի 1-ին որպես ապօրինի վարձատրություն ստացած թվով տասը հատ` HF85404270C F6, HC16559855B C3, HK 96415517C K11, FB24077317D B2, HC17344817B C3, HC17351047B C3, HC48326794B C3, HL79040175F L12, FH04392771A H8, HB78914873H B2, 100 ՄԱՆ դոլար անվանական արժեքներով թղթադրամներով:
Ա.Ստեփանոսյանի սև գույնի դրամապանակով և <<Սամսունգ 6400>> մակնիշի բջջային հեռախոսով, թվով 5 հատ բամբակյա խծուխներով և մշակման համար օգտագործված քիմիական մատիտի ու փոշու նմուշներով, լազերային սկավառակներով:
Ստուգելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները` յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, ընդհանուր իրավասության դատարանն ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանը լինելով պաշտոնատար անձ չհանդիսացող հանրային ծառայող, վարձատրություն տվողի օգտին իր լիազորությունների շրջանակում գործողություն կատարելու համար, անձամբ իր համար ապօրինի ստացել է խոշոր չափերով վարձատրություն` այսինքն կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-127-րդ հոդվածների դրույթները, դատավճռում շարադրված ապացույցները ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են առաջադրված մեղադրանքը գնահատելու և այն հիմնավորված համարելու համար:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Արթուր Ստեփանոսյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, չի հաստատվում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ, նպատակ ունի ամբաստանյալին ազատել առավել ծանր քրեական պատասխանատվությունից` հետևյալ պատճառաբանութայմբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 1-ին մասը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում պաշտոնատար անձ չհանդիսացող հանրային ծառայողի կողմից ապօրինի վարձատրություն ստանալու, այսինքն` պաշտոնատար անձ չհանդիսացող հանրային ծառայողի կողմից անձամբ կամ միջնորդի միջոցով իր կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն ստանալու` վարձատրություն տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին հանրային ծառայողի կողմից իր լիազորությունների շրջանակներում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ իր ծառայողական դիրքն օգտագործելով` այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար: Նշված հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որը կատարվել է խոշոր չափերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում խարդախության` խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու նպատակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակության կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու համար, նշված հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որը կատարվել է կաշառք ստանալու պատրվակով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հանցակազմը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով:
Խաբեությունը դիտավորությամբ իրականությունը խեղաթյուրելն է` կոնկրետ փաստեր խեղաթյուրելը, կեղծ փաստեր հաղորդելը, իրականում գոյություն չունեցող փաստերի առկայությունը հաստատելը, գոյություն ունեցող փաստերը ժխտելը:
Վստահությունը չարաշահելը այնպիսի վարքագծով հանդես գալն է, որով հանցանք կատարող անձը մոլորության մեջ է գցում գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին` իր իրականում ունեցած մտադրությունների կապակցությամբ, վստահություն է առաջացնում գույքի սեփականատիրոջ մոտ` իր ապագա վարքագծի կապակցությամբ, որի հետևանքով գույքի սեփականատերը կամ տիրապետողը <<իր կամքով>> գույքը հանձնում է խարդախին, համոզված լինելով, որ որոշ ժամանակ անց այդ գույքը կվերադարձվի կամ դրա դիմաց իրեն ծառայություն կմատուցվի:
Խաբեության` որպես խարդախության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողության տարատեսակ, կարող է հանդես գալ նաև իրավունք վերապահող կամ պարտականություններից ազատող փաստաթղթերի օգտագործումը:
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ. խարդախը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, նախատեսում ու ցանկանում է այդ անել:
Խարդախության սուբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն այն է, որ խարդախի մոտ ուրիշի գույքին տիրանալու, այն չվերադարձնելու դիտավորությունը ծագում է մինչև գույքը վերցնելը, գույքին տիրանալը:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորված է, որ ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանը հանդիսանալով ՀՀ Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի ճարտարապետության և քաղաքաշինության վարչության հողհատկացման, հողօգտագործման և նախագծային փաստաթղթերի ձևակերպման տարածքային երրորդ բաժնի պետի պաշտոնակատար` պաշտոնատար անձ չհանդիսացող հանրային ծառայող, Երևան քաղաքի բնակիչ Թամարա Երիցյանի անվամբ գրանցված հողատարածքի սեփականաշնորհման նախկինում մերժված դիմումի վերանայման գործընթացը դրական լուծելու դիմաց, վերջինիս ամուսնուց` Հարություն Հայկի Տերտերյանից 18.03.2011 թվականին պահանջել և 01.04.2011 թվականին ստացել է 369.110 ՀՀ դրամին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Արթուր Ստեփանոսյանի արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հանցակազմը, ուստի արարքը վերաորակելու հիմք չկա:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, պահպանվել են ապացույցների հավաքման, ստուգման և գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերը, ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի արարքի որակման հարցում քրեական օրենքը կիրառվել է ճիշտ և կատարած հանցավոր արարքի համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջն առ այն, որ եթե դատարանը կհամարի արարքը ճիշտ որակված, Արթուր Ստեփանոսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածները, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ սույն գործով անթույլատրելի է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածների կիրառումը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսվածն է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար պարտադիր է հետևյալ երկու պայմաններից գոնե մեկի առկայությունը.
1. Հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը էականորեն նվազեցնող, հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայություն.
2. Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների համատեքստում քննության առնելով սույն քրեական գործի հանգամանքները` գտնում է, որ սույն քրեական գործով առկա են ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի անձը դրական բնութագրող, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, սակայն այդ հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի իմաստով, բացառիկ չեն կարող դիտվել ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ` իրենց համակցության մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Քննության առնելով քրեական գործի բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ամբաստանյալի ուղղմանը, քրեական պատժի նպատակների իրագործմանը:
Քրեական պատժի կանոնակարգումը նախատեսող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով Արթուր Ստեփանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, նկատի առնելով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված քրեական պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, կանխել հանցագործությունները:
Այսպիսով, վերոնշյալ հանգամանքների առկայության պայմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան, հետևաբար, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանոսյանի պաշտպան Կարեն Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արթուր Պետրոսի Ստեփանոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3111-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ