Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0141/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
4.2
Պատասխանող
Վլադիմիր Թուրաբյան
Վլադիմիր Թուրաբյան Լեոնի
Վլադիմիր Թուրաբյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-03-14 | 12:00 | 1 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-01-13 | 10:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2011-12-23 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2011-12-14 | 16:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2011-12-09 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-08-02 | 12:00 | 1 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0141/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 մարտի 2012 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Վ.ԹՈՒՐԱԲՅԱՆԻ
թարգման` Ա.ԽԱՆԻԿՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության ապօրինի հավաքելու և իրեն վստահված ուրիշի գույքը խոշոր չափերով յուրացնելու դեպքի առթիվ հարուցվել է թիվ 58215110 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ կասկածյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի մարտի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
4. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ թիվ 58215110 քրեական գործի վարույթի մասը` Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից խարդախություն կատարելու վերաբերյալ, կարճվել է և այդ մասով Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
5. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել մարդու անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության ապօրինի հավաքելու համար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
6. 2011 թվականի հուլիսի 15-ին թիվ 58215110 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
7. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2011 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին, ժամը 12.00-ին:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և վերջինիս նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճռով որոշվել է Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճռով որոշվել է նաև իրեղեն ապացույցը` լազերային սկավառակը, պահել քրեական գործի հետ միասին:
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը:
10. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
11. Պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2012 թվականի փետրվարի 13-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի փետրվարի 15-ին:
12. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի փետրվարի 28-ին:
13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2012 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2012 թվականի մարտի 14-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
14. Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա <<2009-2010 թվականների ընթացքում հայտարարություններ զետեղելով <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>` համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտներին>>` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ:
Մասնավորապես.
2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75.000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնու Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ: 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ.Թուրաբյանը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20.000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտագործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ.Ալեքսանյանի անձնական գործից:
Նախաքննության մարմինը, ամփոփելով վերը նշված մեղադրանքը, հանգել է եզրակացության, որ Վ.Թուրաբյանն առանց մարդու համաձայնության` ապօրինի, հավաքել է նրա անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ:>>:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
15. Ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2012թ. դատավճիռը և իր պաշտպանյալին անմեղ ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-դր հոդվածով դատարանի կողմից հաստատված համարված արարքում` բերելով հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները.
16. Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը` ճիշտ չի որակել ամբաստանյալի կատարած արարքը, կամայական մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցները հետազոտելիս, իսկ ներքին համոզմունքը ձևավորել է զուտ ենթադրությունների հիման վրա:
Ըստ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի` սույն քրեական գործով ապացուցման առարկա է հանդիսանում այն, թե արդյոք Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, թե` ոչ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, թե արդյոք Վ.Թուրաբյանը լուսանկարահանել է դրանք, թե` ոչ:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3 –րդ և 4-րդ մասերի իրավադրույթները, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն իր պաշտպանյալին վերագրվող արարքը չի հիմնավորել գործով ձեռք բերված որևէ փաստական տվյալով կամ ապացույցով:
Պաշտպան Վ.Գրիգորյանը մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-4-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի իրավադրույթները, նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն չի իրականացրել, գնահատման չի արժանացրել ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ դրանց ստացման աղբյուրները:
Պաշտպան Վ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածը, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը Վ.Թուրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորել գործի փաստական տվյալներով, գործով ձեռք բերված ապացույցներով, քանի որ գործում չկա որևէ ապացույց այն մասին, թե կոնկրետ ինչ փաստաթուղթ է գտնվել <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատում պահվող Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործում: Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` Վ.Թուրաբյանը Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործը զինվորական կոմիսարիատում ուսումնասիրելով, տեղեկացել է այնպիսի գործողությունների մասին, որոնք բաց են եղել հանրության համար, որևէ անձնական գաղտնիք չեն պարունակել, քանի որ անձի անձնագրում կամ ծննդյան վկայականում տեղ գտած տեղեկությունները չի կարելի համարել անձի անձնական կյանքի անձեռնմխելիության խախտում:
Վերոգրյալի հիման վրա, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը գտնում է, որ իր պաշտպանյալի կատարած արարքում հանցակազմ չկա, այսինքն` Վ.Թուրաբյանը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում շարադրված արարքը, հետևաբար` նրա գործողությունները` առանց թույլտվության զինկոմիսարիատում անձնական գործի ուսումնասիրությունը չի կարող որակվել որպես հանցագործություն:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, բողոքի դեմ արտահայտված մեղադրողի պատասխանը, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2012թ. դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանի իրավական դիրքորոշումն ամբաստանյալ
Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով
առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ
17. Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. <<2009-2010 թվականների ընթացքում հայտարարություններ զետեղելով <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>` համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտներին>>` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ:
Մասնավորապես.
2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75.000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնու Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ: 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ.Թուրաբյանը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20.000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտագործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ.Ալեքսանյանի անձնական գործից:
18. Դատաքննությամբ դատարանը հաստատված է համարել հետևյալը.
<<Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը 2006-2007 թվականներից սկսած <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքի, <<Գինդ>> և <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերի միջոցով հայտարարություններ է տվել իր կողմից <<մասնավոր խուզարկու>>-ի գործունեություն իրականացնելու մասին:
2010 թվականի մարտից մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում (կոնկրետ օրը ճշտված չէ) վկա Լիանա Գրիգորյանը, <<Գինդ>> շաբաթաթերթում կարդալով ամբաստանյալի վերը նշված հայտարարությունը, դիմել է նրան և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկություններ: Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը վճարի դիմաց համաձայնվել է վկա Լ.Գրիգորյանի առաջարկին և, պահանջած 200 ԱՄՆ դոլարից` որպես կանխավճար, ստանալով 20.000 դրամ, սկսել է Գ.Ալեքսանյանի շրջապատից տեղեկություններ հավաքել: Նույն նպատակով 2010 թվականի մայիս ամսին նա գնացել է ք.Երևանի <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատ, որի իր ծանոթ աշխատակցուհու` վկա Կարինե Ղևոնդյանի օգնությամբ զինկոմիսարիատի շենքում ստացել և ծանոթացել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործի նյութերին, ու բջջային հեռախոսով լուսանկարել իրեն հետաքրքրող էջերը: Քանի որ լուսանկարները հաջող չեն ստացվել, 1-2 օր հետո ամբաստանյալը կրկին գնացել է նույն զինկոմիսարիատ, և վկա Կ.Ղևոնդյանը նորից նրան տրամադրել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործը:>>:
19. Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնելով, որ իրեն մեղսագրվող արարքները հանցագործություն չեն, հետևաբար` հանցագործություն չի կատարել, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
20. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <<Դատարանի վերլուծությունը>> բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
<< Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը, վճարի դիմաց Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ ապօրինի հավաքելով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, նրա կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ իրեն մեղսագրված նշված արարքի հանցագործություն չհամարվելու, հետևաբար` հանցագործություն չկատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհիմնավորվեցին: Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալը կատարած հանցագործության համար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապնդում:>>:
Հարկ է նշել, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն որոշման 18-րդ կետում հաստատված հանգամանքները հիմնավորված և ապացուցված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բավարար, հավաստի և արժանահավատ հետևյալ ապացույցներով.
21. Դատաքննությամբ հետազոտված` ամբաստանյալի բացատրության և նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` նա շուրջ 3-4 տարի <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> և <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում հայտարարություններ է տվել իր կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործունեություն վերաբերյալ:
2010 թվականի մարտ կամ ապրիլ ամսին նրան զանգահարել և հանդիպել է նրա ծառայություններից օգտվելու ցանկություն հայտնած Լիանա Գրիգորյանը և խնդրել է տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկություններ: Իր ծառայությունների համար նրանից պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ:
Գ.Ալեքսանյանի վերաբերյալ տեղեկությունները ձեռք է բերել նրա շրջապատից, իսկ որոշակի կենսագրական տեղեկություններ ձեռք է բերել Նոր Նորքի ՏԶԿ-ի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով, երբ նա իր աշխատասենյակում, չմերժելով իրեն, ցույց է տվել Գ.Ալեքսանյանի զինվորական գործը, որից բջջային հեռախոսով կատարել է նկարահանումներ:
Պարզել է նաև Գ.Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները և նկարահանել է վերջինիս բնակության շենքն ու պատշգամբը:
22. Վկա Լիանա Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ նա, 2010 թվականի մայիս ամսին <<Գինդ>> շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին, հանդիպել է նրա հետ և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ: Թուրաբյանը պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ, սակայն որոշ ժամանակ անց հրաժարվել է նրա ծառայություններից:
23. Վկա` <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատի գործավար, Կարինե Ղևոնդյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010 թվականի մայիս ամսին <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատում, ընդառաջելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին, նրան է տրամադրել Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող, անձնագրի, ծննդյան վկայականների պատճեններ, բնութագիր և այլ փաստաթղթեր պարունակող անձնական գործը, չնայած չի ունեցել դրա իրավունքը:
Նշված գործն ուսումնասիրելուց հետո ամբաստանյալը հեռացել է, սակայն մի քանի օր հետո նա կրկին զանգահարել և ասել է, որ ցանկանում է նորից ուսումնասիրել նույն գործը, քանի որ նկարները <<լղոզված>> են ստացվել: Հասկացել է, որ նա նախորդ անգամ իրենից աննկատ լուսանկարած է եղել գործի նյութերը, բարկացել է, սակայն նորից տրամադրել է նույն գործը:
24. Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Վ.Թուրաբյանի գաղտնալսված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառումների լազերային սկավառակի զննության և վերծանումների համաձայն` Վ.Թուրաբյանը 21.05.2010թ. հեռախոսով վկա Լիանա Գրիգորյանին հայտնել է Գարեգին Ալեքսանյանի և նրա հարազատների վերաբերյալ իր հավաքած տեղեկությունները:
25. Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 107-րդ, 124-127-րդ հոդվածներում նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ապացուցված է Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելը և նրա մեղքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներով:
26. Ւնչ վերաբերվում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին և վերջինիս ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի նույն պնդմանը, որ ինքը հանցանք չի կատարել, իրեն առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իր այդ դիրքորոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը նպատակ է հետապնդում խուսափել կատարած հանցագործության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատիժը կրելուց:
27. Ւնչ վերաբերվում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին, որ Վ.Թուրաբյանը Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործը զինվորական կոմիսարիատում ուսումնասիրելով, տեղեկացել է այնպիսի գործողությունների մասին, որոնք բաց են եղել հանրության համար, որևէ անձնական գաղտնիք չեն պարունակել, քանի որ անձի անձնագրում կամ ծննդյան վկայականում տեղ գտած տեղեկությունները չի կարելի համարել անձի անձնական կյանքի անձեռնմխելիության խախտում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 23-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` առանց անձի համաձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, oգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեuված է oրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության oգտագործելու կամ հրապարակային ելույթներով, հրապարակայնորեն ցուցադրվող uտեղծագործություններով կամ լրատվության միջոցներով այդպիuի տեղեկություններ տարածելու կամ հավաքելու կամ պահելու համար, եթե դրանք նախատեuված չեն oրենքով:
Հիշատակված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանցում նշված գործողությունները հանցագործություն համարելու համար պետք է դրանք նախատեսված չլինեն օրենքով և կատարվեն ապօրինի: Նշված գործողություների ապօրինությունը` որպես կանոն, ենթադրում է, որ դրանք պետք է կատարվեն այն անձի համաձայնության բացակայության պայմաններում, ում վերաբերյալ, որ դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածում նշված կարգով oգտագործվել կամ տարածվել կամ հավաքել կամ էլ պահվել են, և եթե կատարվել են այնպիսի անձի կողմից, ով կոնկրետ իրավիճակում նման կոնֆիդենցիալ բնույթի տեղեկություներ հավաքելու լիազորություն և իրավասություն չի ունեցել:
Օրենքով չնախատեսված կարգով` ապօրինի, մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ հավաքելու տակ պետք է հասկանալ գործող օրենսդրությանն ակնհայտ հակասող ցանկացած եղանակով և միջոցով` գաղտնի, բացահայտ, խաբեության միջոցով և այլն, մարդու անձնական կյանքի, նրա հարազատների, ինչպես նաև նրա մտերիմների կյանքի` առողջական վիճակի, ընտանիքի կազմի, սովորությունների, ընկերական և այլ հարաբերությունների վերաբերյալ հրապարակման ոչ ենթակա տեղեկությունների հավաքումը:
Նման գործողությունների դրսևորման ձև է նաև մարդու կամքին հակառակ նրա անձնական, այդ թվում` զինվորական, գործերի նյութերին, նրա վերաբերյալ փաստաթղթերին, թղթակցություններին ծանոթանալը:
Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն քրեական գործով Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, որոնց ծանոթանալու համար անհրաժեշտ է համապատասխան համաձայնություն և թույլտվություն:
ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված դեպքերում կարող են սահմանափակվել մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքները:
<<Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին>> ՀՀ օրենքի համաձայն` օրենքով նախատեսված դեպքերում և սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում` օպերատիվ-հետախուզական գործունեության խնդիրների իրականացման նպատակով, օպերատիվ հետաքրքրություն ներկայացնող անձանց նկատմամբ կարող են իրականացվել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` դատարանի համապատասխան որոշման առկայության դեպքում: Նշված օրենքը թույլ չի տալիս մարդու և ստուգվող անձի անձնական ու ընտանեկան կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքում և օգտագործում, եթե դա կապված չէ հանցագործության կանխարգելման, բացահայտման, հաստատման կամ հանցանք կատա-րած կամ կատարող կամ նախապատրաստող անձի բացահայտման ու հայտնաբերման և այլ օրինական խնդիրների լուծման կամ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների հետ: Ընդ որում, նույն օրենքը թույլ չի տալիս անձի վերաբերյալ օպերատիվ-հետախուզական մարմինների կողմից իրականացված միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված տեղեկությունների հրապարակում` առանց տվյալ անձի համաձայնության, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի (օրինակ` եթե դրանք վերաբերվում են անձի հանցավոր գործունեությանը):
Նշվածից հետևում է, որ դատարանի կողմից պարտադիր թույլատրման ենթակա վերոգրյալ միջոցառումները պետք է բխեն հանրային շահից և նպաստեն ավելի ծանր ու վնասակար հետևանքների կանխմանը, իսկ օրենքով չնախատեսված բոլոր դեպքերում մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության հավաքելը, օգտագործելը, տարածելը կամ պահելն ապօրինի է, և նման գործողություններով խախտվում են մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիությունն ու սահմանադրական իրավունքները:
28. Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով վերոգրյալը, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում հետազոտված և դատավճռում փաստական տվյալներով ապացուցված է այն արարքը, որը հաստատված է համարել առաջին ատյանի դատարանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին և, որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքի կատարելը:
29. Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վլադիմիր Թուրաբյանի մեղավորությունը նշված հանցանքը կատարելու մեջ և այդ հանցանքը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
Ուստի քրեական գործում բացակայում են Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու հիմքերը:
30. Այսպիսով, վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելը համարում է հաստատված, իսկ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված` իր պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու վերաբերյալ եզրահանգումները` անհիմն:
31. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Վ.Գրիգորյանի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
à ð à Þ º ò
1. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0141/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 մարտի 2012 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Վ.ԹՈՒՐԱԲՅԱՆԻ
թարգման` Ա.ԽԱՆԻԿՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության ապօրինի հավաքելու և իրեն վստահված ուրիշի գույքը խոշոր չափերով յուրացնելու դեպքի առթիվ հարուցվել է թիվ 58215110 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ կասկածյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի մարտի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
4. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ թիվ 58215110 քրեական գործի վարույթի մասը` Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից խարդախություն կատարելու վերաբերյալ, կարճվել է և այդ մասով Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
5. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել մարդու անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության ապօրինի հավաքելու համար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
6. 2011 թվականի հուլիսի 15-ին թիվ 58215110 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
7. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2011 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին, ժամը 12.00-ին:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և վերջինիս նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճռով որոշվել է Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճռով որոշվել է նաև իրեղեն ապացույցը` լազերային սկավառակը, պահել քրեական գործի հետ միասին:
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը:
10. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
11. Պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2012 թվականի փետրվարի 13-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի փետրվարի 15-ին:
12. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի փետրվարի 28-ին:
13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2012 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2012 թվականի մարտի 14-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
14. Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա <<2009-2010 թվականների ընթացքում հայտարարություններ զետեղելով <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>` համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտներին>>` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ:
Մասնավորապես.
2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75.000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնու Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ: 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ.Թուրաբյանը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20.000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտագործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ.Ալեքսանյանի անձնական գործից:
Նախաքննության մարմինը, ամփոփելով վերը նշված մեղադրանքը, հանգել է եզրակացության, որ Վ.Թուրաբյանն առանց մարդու համաձայնության` ապօրինի, հավաքել է նրա անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ:>>:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
15. Ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2012թ. դատավճիռը և իր պաշտպանյալին անմեղ ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-դր հոդվածով դատարանի կողմից հաստատված համարված արարքում` բերելով հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները.
16. Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը` ճիշտ չի որակել ամբաստանյալի կատարած արարքը, կամայական մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցները հետազոտելիս, իսկ ներքին համոզմունքը ձևավորել է զուտ ենթադրությունների հիման վրա:
Ըստ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի` սույն քրեական գործով ապացուցման առարկա է հանդիսանում այն, թե արդյոք Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, թե` ոչ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, թե արդյոք Վ.Թուրաբյանը լուսանկարահանել է դրանք, թե` ոչ:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3 –րդ և 4-րդ մասերի իրավադրույթները, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն իր պաշտպանյալին վերագրվող արարքը չի հիմնավորել գործով ձեռք բերված որևէ փաստական տվյալով կամ ապացույցով:
Պաշտպան Վ.Գրիգորյանը մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-4-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի իրավադրույթները, նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն չի իրականացրել, գնահատման չի արժանացրել ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ դրանց ստացման աղբյուրները:
Պաշտպան Վ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածը, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը Վ.Թուրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորել գործի փաստական տվյալներով, գործով ձեռք բերված ապացույցներով, քանի որ գործում չկա որևէ ապացույց այն մասին, թե կոնկրետ ինչ փաստաթուղթ է գտնվել <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատում պահվող Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործում: Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` Վ.Թուրաբյանը Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործը զինվորական կոմիսարիատում ուսումնասիրելով, տեղեկացել է այնպիսի գործողությունների մասին, որոնք բաց են եղել հանրության համար, որևէ անձնական գաղտնիք չեն պարունակել, քանի որ անձի անձնագրում կամ ծննդյան վկայականում տեղ գտած տեղեկությունները չի կարելի համարել անձի անձնական կյանքի անձեռնմխելիության խախտում:
Վերոգրյալի հիման վրա, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը գտնում է, որ իր պաշտպանյալի կատարած արարքում հանցակազմ չկա, այսինքն` Վ.Թուրաբյանը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում շարադրված արարքը, հետևաբար` նրա գործողությունները` առանց թույլտվության զինկոմիսարիատում անձնական գործի ուսումնասիրությունը չի կարող որակվել որպես հանցագործություն:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, բողոքի դեմ արտահայտված մեղադրողի պատասխանը, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2012թ. դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանի իրավական դիրքորոշումն ամբաստանյալ
Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով
առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ
17. Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. <<2009-2010 թվականների ընթացքում հայտարարություններ զետեղելով <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>` համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտներին>>` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ:
Մասնավորապես.
2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75.000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնու Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ: 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ.Թուրաբյանը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20.000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտագործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ.Ալեքսանյանի անձնական գործից:
18. Դատաքննությամբ դատարանը հաստատված է համարել հետևյալը.
<<Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը 2006-2007 թվականներից սկսած <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքի, <<Գինդ>> և <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերի միջոցով հայտարարություններ է տվել իր կողմից <<մասնավոր խուզարկու>>-ի գործունեություն իրականացնելու մասին:
2010 թվականի մարտից մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում (կոնկրետ օրը ճշտված չէ) վկա Լիանա Գրիգորյանը, <<Գինդ>> շաբաթաթերթում կարդալով ամբաստանյալի վերը նշված հայտարարությունը, դիմել է նրան և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկություններ: Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը վճարի դիմաց համաձայնվել է վկա Լ.Գրիգորյանի առաջարկին և, պահանջած 200 ԱՄՆ դոլարից` որպես կանխավճար, ստանալով 20.000 դրամ, սկսել է Գ.Ալեքսանյանի շրջապատից տեղեկություններ հավաքել: Նույն նպատակով 2010 թվականի մայիս ամսին նա գնացել է ք.Երևանի <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատ, որի իր ծանոթ աշխատակցուհու` վկա Կարինե Ղևոնդյանի օգնությամբ զինկոմիսարիատի շենքում ստացել և ծանոթացել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործի նյութերին, ու բջջային հեռախոսով լուսանկարել իրեն հետաքրքրող էջերը: Քանի որ լուսանկարները հաջող չեն ստացվել, 1-2 օր հետո ամբաստանյալը կրկին գնացել է նույն զինկոմիսարիատ, և վկա Կ.Ղևոնդյանը նորից նրան տրամադրել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործը:>>:
19. Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնելով, որ իրեն մեղսագրվող արարքները հանցագործություն չեն, հետևաբար` հանցագործություն չի կատարել, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
20. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <<Դատարանի վերլուծությունը>> բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
<< Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը, վճարի դիմաց Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ ապօրինի հավաքելով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, նրա կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ իրեն մեղսագրված նշված արարքի հանցագործություն չհամարվելու, հետևաբար` հանցագործություն չկատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհիմնավորվեցին: Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալը կատարած հանցագործության համար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապնդում:>>:
Հարկ է նշել, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն որոշման 18-րդ կետում հաստատված հանգամանքները հիմնավորված և ապացուցված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բավարար, հավաստի և արժանահավատ հետևյալ ապացույցներով.
21. Դատաքննությամբ հետազոտված` ամբաստանյալի բացատրության և նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` նա շուրջ 3-4 տարի <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> և <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում հայտարարություններ է տվել իր կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործունեություն վերաբերյալ:
2010 թվականի մարտ կամ ապրիլ ամսին նրան զանգահարել և հանդիպել է նրա ծառայություններից օգտվելու ցանկություն հայտնած Լիանա Գրիգորյանը և խնդրել է տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկություններ: Իր ծառայությունների համար նրանից պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ:
Գ.Ալեքսանյանի վերաբերյալ տեղեկությունները ձեռք է բերել նրա շրջապատից, իսկ որոշակի կենսագրական տեղեկություններ ձեռք է բերել Նոր Նորքի ՏԶԿ-ի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով, երբ նա իր աշխատասենյակում, չմերժելով իրեն, ցույց է տվել Գ.Ալեքսանյանի զինվորական գործը, որից բջջային հեռախոսով կատարել է նկարահանումներ:
Պարզել է նաև Գ.Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները և նկարահանել է վերջինիս բնակության շենքն ու պատշգամբը:
22. Վկա Լիանա Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ նա, 2010 թվականի մայիս ամսին <<Գինդ>> շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին, հանդիպել է նրա հետ և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ: Թուրաբյանը պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ, սակայն որոշ ժամանակ անց հրաժարվել է նրա ծառայություններից:
23. Վկա` <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատի գործավար, Կարինե Ղևոնդյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010 թվականի մայիս ամսին <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատում, ընդառաջելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին, նրան է տրամադրել Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող, անձնագրի, ծննդյան վկայականների պատճեններ, բնութագիր և այլ փաստաթղթեր պարունակող անձնական գործը, չնայած չի ունեցել դրա իրավունքը:
Նշված գործն ուսումնասիրելուց հետո ամբաստանյալը հեռացել է, սակայն մի քանի օր հետո նա կրկին զանգահարել և ասել է, որ ցանկանում է նորից ուսումնասիրել նույն գործը, քանի որ նկարները <<լղոզված>> են ստացվել: Հասկացել է, որ նա նախորդ անգամ իրենից աննկատ լուսանկարած է եղել գործի նյութերը, բարկացել է, սակայն նորից տրամադրել է նույն գործը:
24. Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Վ.Թուրաբյանի գաղտնալսված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառումների լազերային սկավառակի զննության և վերծանումների համաձայն` Վ.Թուրաբյանը 21.05.2010թ. հեռախոսով վկա Լիանա Գրիգորյանին հայտնել է Գարեգին Ալեքսանյանի և նրա հարազատների վերաբերյալ իր հավաքած տեղեկությունները:
25. Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 107-րդ, 124-127-րդ հոդվածներում նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ապացուցված է Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելը և նրա մեղքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներով:
26. Ւնչ վերաբերվում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին և վերջինիս ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի նույն պնդմանը, որ ինքը հանցանք չի կատարել, իրեն առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իր այդ դիրքորոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը նպատակ է հետապնդում խուսափել կատարած հանցագործության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատիժը կրելուց:
27. Ւնչ վերաբերվում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին, որ Վ.Թուրաբյանը Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործը զինվորական կոմիսարիատում ուսումնասիրելով, տեղեկացել է այնպիսի գործողությունների մասին, որոնք բաց են եղել հանրության համար, որևէ անձնական գաղտնիք չեն պարունակել, քանի որ անձի անձնագրում կամ ծննդյան վկայականում տեղ գտած տեղեկությունները չի կարելի համարել անձի անձնական կյանքի անձեռնմխելիության խախտում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 23-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` առանց անձի համաձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, oգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեuված է oրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության oգտագործելու կամ հրապարակային ելույթներով, հրապարակայնորեն ցուցադրվող uտեղծագործություններով կամ լրատվության միջոցներով այդպիuի տեղեկություններ տարածելու կամ հավաքելու կամ պահելու համար, եթե դրանք նախատեuված չեն oրենքով:
Հիշատակված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանցում նշված գործողությունները հանցագործություն համարելու համար պետք է դրանք նախատեսված չլինեն օրենքով և կատարվեն ապօրինի: Նշված գործողություների ապօրինությունը` որպես կանոն, ենթադրում է, որ դրանք պետք է կատարվեն այն անձի համաձայնության բացակայության պայմաններում, ում վերաբերյալ, որ դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածում նշված կարգով oգտագործվել կամ տարածվել կամ հավաքել կամ էլ պահվել են, և եթե կատարվել են այնպիսի անձի կողմից, ով կոնկրետ իրավիճակում նման կոնֆիդենցիալ բնույթի տեղեկություներ հավաքելու լիազորություն և իրավասություն չի ունեցել:
Օրենքով չնախատեսված կարգով` ապօրինի, մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ հավաքելու տակ պետք է հասկանալ գործող օրենսդրությանն ակնհայտ հակասող ցանկացած եղանակով և միջոցով` գաղտնի, բացահայտ, խաբեության միջոցով և այլն, մարդու անձնական կյանքի, նրա հարազատների, ինչպես նաև նրա մտերիմների կյանքի` առողջական վիճակի, ընտանիքի կազմի, սովորությունների, ընկերական և այլ հարաբերությունների վերաբերյալ հրապարակման ոչ ենթակա տեղեկությունների հավաքումը:
Նման գործողությունների դրսևորման ձև է նաև մարդու կամքին հակառակ նրա անձնական, այդ թվում` զինվորական, գործերի նյութերին, նրա վերաբերյալ փաստաթղթերին, թղթակցություններին ծանոթանալը:
Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն քրեական գործով Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, որոնց ծանոթանալու համար անհրաժեշտ է համապատասխան համաձայնություն և թույլտվություն:
ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված դեպքերում կարող են սահմանափակվել մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքները:
<<Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին>> ՀՀ օրենքի համաձայն` օրենքով նախատեսված դեպքերում և սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում` օպերատիվ-հետախուզական գործունեության խնդիրների իրականացման նպատակով, օպերատիվ հետաքրքրություն ներկայացնող անձանց նկատմամբ կարող են իրականացվել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` դատարանի համապատասխան որոշման առկայության դեպքում: Նշված օրենքը թույլ չի տալիս մարդու և ստուգվող անձի անձնական ու ընտանեկան կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքում և օգտագործում, եթե դա կապված չէ հանցագործության կանխարգելման, բացահայտման, հաստատման կամ հանցանք կատա-րած կամ կատարող կամ նախապատրաստող անձի բացահայտման ու հայտնաբերման և այլ օրինական խնդիրների լուծման կամ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների հետ: Ընդ որում, նույն օրենքը թույլ չի տալիս անձի վերաբերյալ օպերատիվ-հետախուզական մարմինների կողմից իրականացված միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված տեղեկությունների հրապարակում` առանց տվյալ անձի համաձայնության, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի (օրինակ` եթե դրանք վերաբերվում են անձի հանցավոր գործունեությանը):
Նշվածից հետևում է, որ դատարանի կողմից պարտադիր թույլատրման ենթակա վերոգրյալ միջոցառումները պետք է բխեն հանրային շահից և նպաստեն ավելի ծանր ու վնասակար հետևանքների կանխմանը, իսկ օրենքով չնախատեսված բոլոր դեպքերում մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության հավաքելը, օգտագործելը, տարածելը կամ պահելն ապօրինի է, և նման գործողություններով խախտվում են մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիությունն ու սահմանադրական իրավունքները:
28. Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով վերոգրյալը, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում հետազոտված և դատավճռում փաստական տվյալներով ապացուցված է այն արարքը, որը հաստատված է համարել առաջին ատյանի դատարանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին և, որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքի կատարելը:
29. Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վլադիմիր Թուրաբյանի մեղավորությունը նշված հանցանքը կատարելու մեջ և այդ հանցանքը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
Ուստի քրեական գործում բացակայում են Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու հիմքերը:
30. Այսպիսով, վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելը համարում է հաստատված, իսկ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված` իր պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու վերաբերյալ եզրահանգումները` անհիմն:
31. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Վ.Գրիգորյանի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
à ð à Þ º ò
1. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ԵԿԴ/0141/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 հունվարի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ն.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Վ.ԹՈՒՐԱԲՅԱՆԻ
պաշտպան Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
թարգմանիչ Վ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Վլադի-միր Լեոնի Թուրաբյանի` ծնված 19©01©1956թ. ՀՀ Ալավերդի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` փաստացի ամուսնալուծված և վատառողջ, բարձրա-գույն կրթությամբ, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան Կոմի-տասի պողոտա, 20-րդ շենք, բնակարան հ. 69, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ԱԱԾ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանը 2010թ. նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 58215110 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ, իսկ 2011թ. մարտի 16-ի որոշմամբ որպես մեղադրյալ է ներգրավել Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին և նրան մեղադրանք է առա-ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով ու 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու նրա նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, ընտրել է ստորագրություն` չհեռանալու մա-սին:
ՀՀ ԱԱԾ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանը 2011թ. հուլիսի 7-ի որոշմամբ Վ.Թու-րաբյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է ա-ռաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
2011թ. հուլիսի 15-ին թիվ 58215110 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատ-յանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2011թ. հուլիսի 20-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թու-րաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2011թ. հուլիսի 27-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության:
Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադը-րանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2009-2010 թվականների ընթացքում հայտա-րարություններ զետեղելով ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ ու ՙԻնֆո մարկետ՚ շա-բաթաթերթերում և հանդես գալով որպես ՙմասնավոր խուզարկու՚` համապատասխան վճա-րի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբª հետևել, տե-սանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան ՙօբյեկտներին՚` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկու-թյուններ£
Մասնավորապես©
2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75©000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնուª Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյա-նի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ£ 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ©Թուրաբյա-նը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20©000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գա-րեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտա-գործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ©Ալեքսանյանի անձնական գործից:
Նախաքննության մարմինը, ամփոփելով վերը նշված մեղադրանքը, հանգել է եզրա-կացության, որ Վ.Թուրաբյանն առանց մարդու համաձայնության` ապօրինի, հավաքել է նրա անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ՚:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն, ըստ մեղադրական եզրակացության, նյութերի նախապատ-րաստման ընթացքում տված բացատրություններով հայտնել է, որ շուրջ 3-4 տարի է, ինչ հայ-տարարություններ է զետեղել ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ ու ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերում և ծավալել ՙմասնավոր խուզարկու՚-ի գործունեություն£ 2010 թվականի մայիսին իրեն է զանգահարել և հանդիպել Ծովիկ Մելքոնյանը, որը պատվիրել է հետևել ա-մուսնուն, գաղտնալսող և տեսագրող սարքերի միջոցով փաստագրող տեղեկություններ ձեռք բերել նրա սիրային կապերի վերաբերյալ£ Ստանալով 65©000 դրամ որպես վարձատրութ-յուն, ինքն ավտոկայանի շրջակայքում գտնվող շոգեբաղնիքի աշխատակցուհուց պարզել է, որ Ծովիկ Մելքոնյանի ամուսինըª Սուրեն Սիմոնյանը ընկերների հետ այնտեղ հավաքույթ է անցկացրել, որին մասնակցել են նաև թեթև վարքի կանայք, հեռախոսահամարների բազա-յով իրականացրել է բաժանորդների պարզաբանում, տաքսիներով հետևել է Սուրեն Սիմոն-յանին, ծանոթներից ձեռք բերել տեղեկություններ£ 2010 թվականի մարտ ապրիլ ամիսներին իրեն է դիմել Լիանա Գրիգորյանը, որը ցանկանում էր տեղեկություններ հավաքել նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ£ Ստանալով 20©000 դրամ որպես կանխա-վճար, ընդհանուր ծանոթների միջոցով հավաքել է տեղեկություններ, Նոր Նորքի զինկոմի-սարիատի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով վերջինիս աշխատասենյակում ծանոթացել Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործի հետ և բջջային հեռախոսով ան-նկատ լուսանկարել հետաքրքրող էջերը, պարզաբանել Գ©Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները, նկարահանել վերջինիս բնակության շենքն ու պատըշ-գամբը£ 2009 թվականի նոյեմբեր ամսին իրեն է դիմել Անաիդա Ալոյանը, որը 1 միլիոն դրամի գումարային խնդիրներ ուներ իր բարեկամ հանդիսացող Կարեն Սեդրակյանի հետ և ցան-կանում էր վերադարձնել այդ գումարը£ Պայմանավորվելով ստանալ վերադարձված գումա-րի 10 տոկոսը և ձևակերպելով նրա անունից հանդես գալու լիազորագիր` ինքը հանդիպել է Կարեն Սեդրակյանի հետ, ձայնագրել խոսակցությունը, ինչպես նաև` ապացուցելու համար, որ վերջինս աշխատանք ունի և կարող է գումար վաստակել, նկարահանել է նրան ու կնոջը խանութում աշխատելիս£
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորված է համարել նրա և Ծ.Մելքոնյանի բացատրություններով, վկաների ցուցմունքներով, իրեղեն ա-պացույցով, դրա զննության արձանագրությամբ և ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ Երևանի քաղաքային վար-չության կողմից նախապատրաստված նյութերով:
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը 2006-2007 թվական-ներից սկսած ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքի, ՙԳինդ՚ և ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերի միջոցով հայտարարություններ է տվել իր կողմից ՙմասնավոր խուզարկու՚-ի գործունեություն իրականացնելու մասին£
2010 թվականի մարտից մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում (կոնկրետ օրը ճշտված չէ) վկա Լիանա Գրիգորյանը, ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում կարդալով ամբաստանյալի վերը նշված հայտարարությունը, դիմել է նրան և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկու-թյուններ£ Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը վճարի դիմաց համաձայնվել է վկա Լ.Գրիգորյանի առաջարկին և, պահանջած 200 ԱՄՆ դոլարից` որպես կանխավճար, ստանալով 20.000 դրամ, սկսել է Գ.Ալեքսանյանի շրջապատից տեղեկություններ հավաքել: Նույն նպատակով 2010թ. մայիս ամսին նա գնացել է ք.Երևանի ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորական կոմիսա-րիատ, որի իր ծանոթ աշխատակցուհու` վկա Կարինե Ղևոնդյանի օգնությամբ զինկոմի-սարիատի շենքում ստացել և ծանոթացել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործի նյութերին, ու բջջային հեռախոսով լուսանկարել իրեն հետաքրքրող էջերը: Քանի որ լուսա-նկարները հաջող չեն ստացվել, 1-2 օր հետո ամբաստանյալը կրկին գնացել է նույն զին-կոմիսարիատ, և վկա Կ.Ղևոնդյանը նորից նրան տրամադրել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործը:
Միաժամանակ, դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը կա-տարել է նաև որպես մեղադրյալ ներգրավելու և մեղադրանք առաջադրելու որոշմամբ նրան մեղսագրվող և մեղադրական եզրակացությունում շարադրված այլ արարքներ, որոնց իրա-վական գնահատականը կտրվի դատավճռի ՙԴատարանի վերլուծություն՚ մասում:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ ամբաստանյալն իրեն մեղավոր չճանաչեց առաջադրված մեղա-դըրանքում և, պատճառաբանելով, որ իրեն մեղսագրվող արարքները հանցագործություն չեն, հետևաբար` հանցագործություն չի կատարել, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Դատաքննությամբ հետազոտված` ամբաստանյալի բացատրության և նախաքննա-կան ցուցմունքի համաձայն` նա շուրջ 3-4 տարի ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ և ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերում հայտարարություններ է տվել իր կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործունեություն վերաբերյալ:
2010թ. մարտ կամ ապրիլ ամսին նրան զանգահարել և հանդիպել է նրա ծառայու-թյուններից օգտվելու ցանկություն հայտնած Լիանա Գրիգորյանը և խնդրել է տեղեկություն-ներ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վե-րաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վար-կաբեկիչ տեղեկություններ£ Իր ծառայությունների համար նրանից պահանջել է 200 ԱՄՆ դո-լար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ:
Գ.Ալեքսանյանի վերաբերյալ տեղեկությունները ձեռք է բերել նրա շրջապատից, իսկ որոշակի կենսագրական տեղեկություններ ձեռք է բերել Նոր Նորքի ՏԶԿ-ի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով, երբ նա իր աշխատասենյակում, չմերժելով իրեն, ցույց է տվել Գ.Ալեքսանյանի զինվորական գործը, որից բջջային հեռախոսով կատարել է նկարահանում-ներ:
Պարզել է նաև Գ.Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները և նկարահանել է վերջինիս բնակության շենքն ու պատշգամբը:
Վկա Լիանա Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն` նա, 2010 թվականի մայիս ամսին ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին, հանդիպել է նրա հետ և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի վե-րաբերյալ£ Թուրաբյանը պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20©000 դրամ, սակայն որոշ ժամանակ անց հրաժարվել է նրա ծառայություններից£
Վկա` ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորական կոմիսարիատի գործավար, Կարինե Ղևոնդյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010թ. մայիս ամսին ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորա-կան կոմիսարիատում, ընդառաջելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին, նրան է տրամադրել Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող, անձնագրի, ծննդյան վկայականնե-րի պատճեններ, բնութագիր և այլ փաստաթղթեր պարունակող անձնական գործը, չնայած չի ունեցել դրա իրավունքը: Նշված գործն ուսումնասիրելուց հետո ամբաստանյալը հեռացել է, սակայն մի քանի օր հետո նա կրկին զանգահարել և ասել է, որ ցանկանում է նորից ուսում-նասիրել նույն գործը, քանի որ նկարները ՙլղոզված՚ են ստացվել: Հասկացել է, որ նա նա-խորդ անգամ իրենից աննկատ լուսանկարած է եղել գործի նյութերը, բարկացել է, սակայն նորից տրամադրել է նույն գործը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Վ.Թուրաբյանի գաղտնալսված հեռախոսային խո-սակցությունների ձայնագրառումների լազերային սկավառակի զննության և վերծանումների համաձայն` Վ.Թուրաբյանը 21.05.2010թ. հեռախոսով վկա Լիանա Գրիգորյանին հայտնել է Գարեգին Ալեքսանյանի և նրա հարազատների վերաբերյալ իր հավաքած տեղեկություննե-րը:
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Թու-րաբյանը, վճարի դիմաց Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հա-մարվող տեղեկություններ ապօրինի հավաքելով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, նրա կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրե-աիրավական գնահատական և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադա-տավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ իրեն մեղսագրված նշված արարքի հանցագործություն չհամարվելու, հետևաբար` հանցագործություն չկատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհիմնավորվեցին: Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալը կատարած հանցագործության հա-մար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապըն-դում:
ՀՀ Սահմանադրության 23-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` առանց անձի համա-ձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, oգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեuված է oրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության oգտագործելու կամ հրապարակային ելույթներով, հրապարակայնորեն ցուցադրվող uտեղծագործություններով կամ լրատվության միջոցներով այդպիuի տեղեկու-թյուններ տարածելու կամ հավաքելու կամ պահելու համար, եթե դրանք նախատեuված չեն oրենքով:
Հիշատակված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանցում նշված գոր-ծողությունները հանցագործություն համարելու համար պետք է դրանք նախատեսված չլինեն օրենքով և կատարվեն ապօրինի: Նշված գործողություների ապօրինությունը` որպես կանոն, ենթադրում է, որ դրանք պետք է կատարվեն այն անձի համաձայնության բացակայության պայմաններում, ում վերաբերյալ, որ դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածում նշված կարգով oգտագործվել կամ տարածվել կամ հավաքել կամ էլ պահվել են, և եթե կա-տարվել են այնպիսի անձի կողմից, ով կոնկրետ իրավիճակում նման կոնֆիդենցիալ բնույթի տեղեկություներ հավաքելու լիազորություն և իրավասություն չի ունեցել:
Օրենքով չնախատեսված կարգով` ապօրինի, մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ հավաքելու տակ պետք է հասկանալ գործող օրենս-դըրությանն ակնհայտ հակասող ցանկացած եղանակով և միջոցով` գաղտնի, բացահայտ, խաբեության միջոցով և այլն, մարդու անձնական կյանքի, նրա հարազատների, ինչպես նաև նրա մտերիմների կյանքի` առողջական վիճակի, ընտանիքի կազմի, սովորությունների, ընկե-րական և այլ հարաբերությունների վերաբերյալ հրապարակման ոչ ենթակա տեղեկություն-ների հավաքումը:
Նման գործողությունների դրսևորման ձև է նաև մարդու կամքին հակառակ նրա անձ-նական, այդ թվում` զինվորական, գործերի նյութերին, նրա վերաբերյալ փաստաթղթերին, թղթակցություններին ծանոթանալը:
Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմի-սարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտա-նեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, որոնց ծանոթանալու համար անհրաժեշտ է համապատասխան համաձայնություն և թույլտվություն:
ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված դեպքերում կարող են սահմանափակվել մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքները:
ՙՕպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին՚ ՀՀ օրենքի համաձայն` օրեն-քով նախատեսված դեպքերում և սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում` օպերատիվ-հետախուզական գործունեության խնդիրների իրականացման նպատակով, օպերատիվ հե-տաքրքրություն ներկայացնող անձանց նկատմամբ կարող են իրականացվել օպերատիվ-հե-տախուզական միջոցառումներ` դատարանի համապատասխան որոշման առկայության դեպքում: Նշված օրենքը թույլ չի տալիս մարդու և ստուգվող անձի անձնական ու ընտանե-կան կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքում և օգտագործում, եթե դա կապված չէ հանցագործության կանխարգելման, բացահայտման, հաստատման կամ հանցանք կատա-րած կամ կատարող կամ նախապատրաստող անձի բացահայտման ու հայտնաբերման և այլ օրինական խնդիրների լուծման կամ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների հետ: Ընդ որում, նույն օրենքը թույլ չի տալիս անձի վերաբերյալ օպերատիվ-հետախուզական մարմինների կողմից իրականացված միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված տեղեկու-թյունների հրապարակում` առանց տվյալ անձի համաձայնության, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի (օրինակ` եթե դրանք վերաբերվում են անձի հանցավոր գործունեու-թյանը):
Նշվածից հետևում է, որ դատարանի կողմից պարտադիր թույլատրման ենթակա վերո-գըրյալ միջոցառումները պետք է բխեն հանրային շահից և նպաստեն ավելի ծանր ու վնա-սակար հետևանքների կանխմանը, իսկ օրենքով չնախատեսված բոլոր դեպքերում մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության հավաքելը, օգտագործելը, տարածելը կամ պահելն ապօրինի է, և նման գործողություններով խախտվում են մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռ-նմխելիությունն ու սահմանադրական իրավունքները:
Անդրադառնալով ամբաստանյալին մեղսագրված մյուս արարքներին` դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է հանվեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավա-լից` հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով Վ.Թուրաբյանին մեղադրանք է առաջա-դըրվել նաև այն բանի համար, որ 2010թ. մայիս ամսին Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվե-րով նա, ստանալով 75©000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնուª Սուրեն Սիմոն-յանի սիրային կապերը, 2010թ. սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փոր-ձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ, իսկ 2010թ. հունվար ամսին` Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին:
Վ.Թուրաբյանը բացատրությամբ հայտնել է, որ 2010թ. մայիսին իրեն է զանգահարել Ծովիկ Մելքոնյանը, ում հետ հանդիպել է և նրա պատվերով` վճարի դիմաց, խոստացել է ֆո-տոխցիկի և տեսախցիկի միջոցով փաստագրել նրա ամուսնու սիրային կապը:
Պատվերի կատարման ընթացքում Երևան քաղաքում գործող մի շարք շոգեբաղնիք-ներում կատարած հարցումների միջոցով կենտրոնական ավտոկայանի շրջակայքում գտնը-վող շոգեբաղնիքում աշխատող մատուցողուհուց ստացած տեղեկատվությամբ պարզել է, որ Ծ.Մելքոնյանի ամուսինըª Սուրեն Սիմոնյանը, ընկերների հետ նշված շոգեբաղնիքում զվար-ճացել է, ինչին ներկա են եղել նաև թեթև վարքի կանայք: Բացի դա, Ծ.Մելքոնյանի պատ-վերով ինտերնետից ձեռք բերած` համակարգչում առկա, հեռախոսահամարների բազայի մի-ջոցով իրականացրել է նրա կողմից տրամադրված հեռախոսահամարների բաժանորդների պարզաբանում, Ս.Սիմոնյանի մշտական այցելելու վայրերը պարզելու նպատակով տաքսի-ներով հետևել է նրան, ուսումնասիրել նրա շրջապատը և իր ծանոթների միջոցով ձեռք է բերել տեղեկություններ, սակայն Ս.Սիմոնյանի սիրային կապը լուսանկարման միջոցով փաստա-գրելու որևէ հարմար պահ չի ստեղծվել£
2009թ. նոյեմբեր ամսից իր ծառայություններից սկսել է օգտվել Անաիդա Ալոյանը, ով 1 միլիոն դրամի գումարային խնդիր է ունեցել իր բարեկամ Կարեն Սեդրակյանի հետ և խնդրել է դրա վերադարձման ուղղությամբ գործողություններ ծավալել` բանակցել£ Պայմա-նավորվելով ստանալ վերադարձված գումարի 10 տոկոսը` Ա.Ալոյանից վերցրել է նրա անու-նից հանդես գալու մասին լիազորագիր և մի քանի անգամ հանդիպել է Կարեն Սեդրակյանի հետ, ձայնագրել է նրա հետ կայացած խոսակցություններից մեկը, սակայն լազերային կրիչի անորակության պատճառով հնարավոր չի եղել այն լսելը: Ապացուցելու համար, որ Կ.Սեդ-րակյանը և նրա կինն ունեն աշխատանք և ստանում են եկամուտ, նրանց նկարահանել է խանութում աշխատելիս£
Ժաննա Հակոբյանի մասով մեղադրանքի վերաբերյալ Վ.Թուրաբյանը բացատրու-թյուն կամ ցուցմունք չի տվել:
Վկա Ա.Ալոյանը դատաքննությամբ տվեց նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Ծովիկ Մելքոնյանը բացատրություն է տվել այն մասին, որ ՙԻնֆո մարկետ՚ թերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործու-նեության մասին, 2010թ. մայիսի կեսերին հանդիպել է նրա հետ և պայմանավորվել, որ վեր-ջինս բացահայտի և տեսախցիկի միջոցով փաստարկի ամուսմուª Սուրեն Սիմոնյանի սիրա-յին կապերը£ Վ.Թուրաբյանը, պահանջելով 75©000 դրամ, խոստացել է կատարել իր խնդրան-քը և մոտ մեկ շաբաթ անց հայտնել է, որ իր երկու աշխատակիցների հետ հետևել է ամուս-նուն, ով անհայտ կնոջ հետ այցելել է շոգեբաղնիք և մինչև լուսաբաց մնացել է այնտեղ: Նշված փաստը նա ստացել է շոգեբաղնիքում աշխատող ինչ-որ կնոջից:
Բացի դա, Վ.Թուրաբյանին տվել է մի քանի հեռախոսահամարներ և խնդրել պարզա-բանել դրանց բաժանորդներին: Մեկ շաբաթ անց նա տվել է նշված բաժանորդների ցուցակը, որտեղ նշված են եղել միայն կանայք: Նա հայտնել է, որ ամուսինը հիմնականում կապ է պահպանում այդ կանանցից մեկի հետ, ով գտնվում է ԼՂՀ-ում:
Ստանալով պահանջած գումարը, Վ.Թուրաբյանն այդպես էլ չի ներկայացրել ամուս-նու սիրային կապերի վերաբերյալ հիմնավոր ապացույցներ, որի համար էլ հրաժարվել է նրա ծառայություններից£
Ժաննա Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սկզբներին ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին` ծանոթացել է նրա հետ և խնդրել վարկաբեկիչ տեղեկություններ ձեռք բերել ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ£ Սակայն դրանից հետո ամուսնալուծվել է և դադարել է համագործակցել Թուրաբյանի հետ£
Ամբաստանյալի և Ծ.Մելքոնյանի վերը շարադրված բացատրությունների համադրու-մից հետևում է, որ դրանցում առկա են էական հակասություններ, մասնավորապես` կապված շոգեբաղնիքում տեղի ունեցած ՙզվարճանքի՚ և դրան մասնակցած անձանց հետ, որոնք չեն վերացվել նախաքննության ընթացքում: Դրանք հնարավոր չեղավ վերացնել նաև դատա-քննությամբ, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալ, իսկ որպես վկա դատակոչված Ծ.Մելքոնյանի մասնակցությունը դատական նիստին հնարավոր չեղավ ապահովել` նրա բնակության վայրը ճշտելու անհնարինության պատճառով:
Բացի դա, նախաքննությամբ չի հիմնավորվել և վերը նշված պատճառներով դատա-քննությամբ չհաստատվեց, որ ամբաստանյալն իրոք կատարել է բացատրությունում նշված գործողությունները` նախաքննության մարմնի կողմից միջոցներ չեն ձեռնարկվել պարզելու համար, արդյո±ք ամբաստանյալն իրականում տեղեկություններ է հավաքել և ձեռք բերել Ծ. Մելքոնյանի ամուսնուª Ս.Սիմոնյանի անձնական կյանքի վերաբերյալ, արդյո±ք վերջինս ըն-կերների և թեթև վարքի տեր կանանց հետ զվարճացել է շոգեբաղնիքում, արդյոք± ամբաս-տանյալն ի վիճակի է եղել ու պարզել է իրեն տրված հեռախոսահամարների բաժանորդնե-րին: Նշվածի համար անհրաժեշտ էր հարցաքննել Ս.Սիրունյանին և շոգեբաղնիքի աշխա-տակցուհուն, պարզել հեռախոսահամարները, դրանց բաժանորդներին ու նրանց կապը Ս. Սիրունյանի հետ, ինչը չի արվել նախաքննության ընթացքում:
Այսինքն, նախաքննության մարմինը` ի խախտումն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, վերը նշված դրվագով չի ձեռնարկել քրեական դա-տավարության օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար« չի պարզել ինչպես Վ.Թուրաբյանի մեղավորությունը հիմնավորող« այնպես էլ նրան արդարացնող հանգամանքները, որպիսի պայմաններում առկա է չփարատված կասկած, ինչը պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաս-տանյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մե-ղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները« որոնք չեն կարող փա-րատվել նույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացա-կարգի շրջանակներում« մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Այսպիսով, դատարանը, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար բավարար չհամարելով նրա և Ծ.Մելքոնյանի բացատրությունները, հաշվի առնելով, որ դրանցում առկա հակասությունները վերացնելու համար չի կատարվել առերե-սում, գտնում է, որ վերը նշված դրվագով վերոգրյալ հակասությունները և չփարատված կաս-կածները հնարավորություն չեն ընձեռնում ապացուցված համարելու ամբաստանյալին ա-ռաջադրված մեղադրանքը:
Ինչ վերաբերվում է մյուս երկու դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրան-քին, ապա դատարանը, նկատի ունենալով սույն դատավճռի ՙԴատարանի վերլուծություն՚ մասում նշված հիմնավորումները և հաշվի առնելով վերը շարադրված բացատրությունն ու ցուցմունքները, գտնում է, որ նշված արարքների մեջ հանցակազմ չկա, այսինքն` ամբաս-տանյալը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում շարա-դըրված արարքները, հետևաբար` նրա նշված գործողությունները չեն կարող որակվել որպես հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն.
1© Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարվածª հանրության հա-մար վտանգավոր այն արարքը« որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:
2© Հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը կամ անգործությունը« որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված որևէ արարքի հատ-կանիշներ« սակայն իր նվազ կարևորության պատճառով հասարակական վտանգավորութ-յուն չի ներկայացնում« այսինքն` ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին« հասարակութ-յանը կամ պետությանը էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել:
Անդրադառնալով պաշտպանի այն պատճառաբանությանը, որ Վ.Թուրաբյանին մե-ղադրանք է առաջադրվել առանց պարզելու, թե զինկոմիսարիատում պահվող անձնական գործի փաստաթղթերից որոնք են գաղտնի տեղեկություններ պարունակում, դատարանը գտնում է, որ վերը նշված վերլուծությամբ և հիմնավորումներով նշված պատճառաբանու-թյունն անհիմն է:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի այն առարկություններին և պնդմանը, որ Վ.Թուրաբ-յանի և Ծ.Մելքոնյանի բացատրությունները` որպես ապացույց, անթույլատրելի են, քանի որ դրանք ապացույց ճանաչելու մասին որոշում կայացնելիս քննիչը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով, մինչդեռ դրանք դրույթներ են սահմանում իրեղեն ապացույցների և դրանց պահպանման մասին, ու նշված բացատրութ-յունները չէին կարող ճանաչվել իրեղեն ապացույց, ապա դատարանը գտնում է, որ նշվածը նույնպես անհիմն է, քանի որ դատարանի գնահատմամբ քննիչի կողմից թույլ է տրվել մե-խանիկական սխալ` հոդվածների թվերը նշելիս, նկատի ունենալով, որ որոշման բովանդա-կությունից չի հետևում, որ հիշյալ բացատրությունները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց, և դրանք ապացույց ճանաչելու ընթացակարգը կարգավորվում է ՀՀ քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 122-րդ հոդվածով:
Նույն կերպ է դատարանը մեկնաբանում նաև ՙՀեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման և ձայնագրառելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին՚ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութ-յան դատարանի 05.05.2010թ. և 22.06.2010թ. որոշումներում 42 հոդվածից բաղկացած ՙՕպե-րատիվ-հետախուզական գործունեության մասին՚ ՀՀ օրենքի 62-րդ հոդվածին կատարված հղումը, նկատի ունենալով, որ նույն օրենքի 32-րդ և 34-րդ հոդվածներով կարգավորվում է հե-ռախոսային խոսակցությունների վերահսկում օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման անցկացման ընթացակարգը:
Դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ Վ.Թուրաբյանը` որպես մեղադրյալ հար-ցաքննվելիս, 16.03.2011թ. ցուցմունք է տվել այն մասին, որ վերը նշված բացատրությունում նշել է այն, ինչ եղել է:
Միաժամանակ, դատարանը փաստում է, որ ՀՀ-ում ընդունված չէ և չի գործում մաս-նավոր խուզարկուի կամ մասնավոր խուզարկուական գործունեության մասին օրենք:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիսª պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում նույնպես կատարել է հանցագործություններ, այդ թվում` նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատաքննությամբ չարձանագրվեցին:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ նրա կատարած հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և նա պետք է դատապարտվի կալան-քի:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հար-ցը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թող-նըվի անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի` լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է պահվի քրեական գործի հետ միասին:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով քրեական դատավարության օրենսգրքի 119, 238, 357-360, 365, 369-372 հոդվածներովª դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և դատապարտել կալանքի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգե-լանքի վերցնելու օրվանից:
Իրեղեն ապացույցը` լազերային սկավառակը, պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 հունվարի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ն.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Վ.ԹՈՒՐԱԲՅԱՆԻ
պաշտպան Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
թարգմանիչ Վ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Վլադի-միր Լեոնի Թուրաբյանի` ծնված 19©01©1956թ. ՀՀ Ալավերդի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` փաստացի ամուսնալուծված և վատառողջ, բարձրա-գույն կրթությամբ, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան Կոմի-տասի պողոտա, 20-րդ շենք, բնակարան հ. 69, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ԱԱԾ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանը 2010թ. նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 58215110 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ, իսկ 2011թ. մարտի 16-ի որոշմամբ որպես մեղադրյալ է ներգրավել Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին և նրան մեղադրանք է առա-ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով ու 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու նրա նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, ընտրել է ստորագրություն` չհեռանալու մա-սին:
ՀՀ ԱԱԾ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանը 2011թ. հուլիսի 7-ի որոշմամբ Վ.Թու-րաբյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է ա-ռաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով:
2011թ. հուլիսի 15-ին թիվ 58215110 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատ-յանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2011թ. հուլիսի 20-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թու-րաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2011թ. հուլիսի 27-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության:
Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադը-րանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2009-2010 թվականների ընթացքում հայտա-րարություններ զետեղելով ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ ու ՙԻնֆո մարկետ՚ շա-բաթաթերթերում և հանդես գալով որպես ՙմասնավոր խուզարկու՚` համապատասխան վճա-րի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբª հետևել, տե-սանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան ՙօբյեկտներին՚` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկու-թյուններ£
Մասնավորապես©
2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75©000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնուª Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյա-նի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ£ 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ©Թուրաբյա-նը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20©000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գա-րեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտա-գործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ©Ալեքսանյանի անձնական գործից:
Նախաքննության մարմինը, ամփոփելով վերը նշված մեղադրանքը, հանգել է եզրա-կացության, որ Վ.Թուրաբյանն առանց մարդու համաձայնության` ապօրինի, հավաքել է նրա անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ՚:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն, ըստ մեղադրական եզրակացության, նյութերի նախապատ-րաստման ընթացքում տված բացատրություններով հայտնել է, որ շուրջ 3-4 տարի է, ինչ հայ-տարարություններ է զետեղել ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ ու ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերում և ծավալել ՙմասնավոր խուզարկու՚-ի գործունեություն£ 2010 թվականի մայիսին իրեն է զանգահարել և հանդիպել Ծովիկ Մելքոնյանը, որը պատվիրել է հետևել ա-մուսնուն, գաղտնալսող և տեսագրող սարքերի միջոցով փաստագրող տեղեկություններ ձեռք բերել նրա սիրային կապերի վերաբերյալ£ Ստանալով 65©000 դրամ որպես վարձատրութ-յուն, ինքն ավտոկայանի շրջակայքում գտնվող շոգեբաղնիքի աշխատակցուհուց պարզել է, որ Ծովիկ Մելքոնյանի ամուսինըª Սուրեն Սիմոնյանը ընկերների հետ այնտեղ հավաքույթ է անցկացրել, որին մասնակցել են նաև թեթև վարքի կանայք, հեռախոսահամարների բազա-յով իրականացրել է բաժանորդների պարզաբանում, տաքսիներով հետևել է Սուրեն Սիմոն-յանին, ծանոթներից ձեռք բերել տեղեկություններ£ 2010 թվականի մարտ ապրիլ ամիսներին իրեն է դիմել Լիանա Գրիգորյանը, որը ցանկանում էր տեղեկություններ հավաքել նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ£ Ստանալով 20©000 դրամ որպես կանխա-վճար, ընդհանուր ծանոթների միջոցով հավաքել է տեղեկություններ, Նոր Նորքի զինկոմի-սարիատի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով վերջինիս աշխատասենյակում ծանոթացել Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործի հետ և բջջային հեռախոսով ան-նկատ լուսանկարել հետաքրքրող էջերը, պարզաբանել Գ©Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները, նկարահանել վերջինիս բնակության շենքն ու պատըշ-գամբը£ 2009 թվականի նոյեմբեր ամսին իրեն է դիմել Անաիդա Ալոյանը, որը 1 միլիոն դրամի գումարային խնդիրներ ուներ իր բարեկամ հանդիսացող Կարեն Սեդրակյանի հետ և ցան-կանում էր վերադարձնել այդ գումարը£ Պայմանավորվելով ստանալ վերադարձված գումա-րի 10 տոկոսը և ձևակերպելով նրա անունից հանդես գալու լիազորագիր` ինքը հանդիպել է Կարեն Սեդրակյանի հետ, ձայնագրել խոսակցությունը, ինչպես նաև` ապացուցելու համար, որ վերջինս աշխատանք ունի և կարող է գումար վաստակել, նկարահանել է նրան ու կնոջը խանութում աշխատելիս£
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորված է համարել նրա և Ծ.Մելքոնյանի բացատրություններով, վկաների ցուցմունքներով, իրեղեն ա-պացույցով, դրա զննության արձանագրությամբ և ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ Երևանի քաղաքային վար-չության կողմից նախապատրաստված նյութերով:
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը 2006-2007 թվական-ներից սկսած ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքի, ՙԳինդ՚ և ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերի միջոցով հայտարարություններ է տվել իր կողմից ՙմասնավոր խուզարկու՚-ի գործունեություն իրականացնելու մասին£
2010 թվականի մարտից մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում (կոնկրետ օրը ճշտված չէ) վկա Լիանա Գրիգորյանը, ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում կարդալով ամբաստանյալի վերը նշված հայտարարությունը, դիմել է նրան և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկու-թյուններ£ Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը վճարի դիմաց համաձայնվել է վկա Լ.Գրիգորյանի առաջարկին և, պահանջած 200 ԱՄՆ դոլարից` որպես կանխավճար, ստանալով 20.000 դրամ, սկսել է Գ.Ալեքսանյանի շրջապատից տեղեկություններ հավաքել: Նույն նպատակով 2010թ. մայիս ամսին նա գնացել է ք.Երևանի ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորական կոմիսա-րիատ, որի իր ծանոթ աշխատակցուհու` վկա Կարինե Ղևոնդյանի օգնությամբ զինկոմի-սարիատի շենքում ստացել և ծանոթացել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործի նյութերին, ու բջջային հեռախոսով լուսանկարել իրեն հետաքրքրող էջերը: Քանի որ լուսա-նկարները հաջող չեն ստացվել, 1-2 օր հետո ամբաստանյալը կրկին գնացել է նույն զին-կոմիսարիատ, և վկա Կ.Ղևոնդյանը նորից նրան տրամադրել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործը:
Միաժամանակ, դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը կա-տարել է նաև որպես մեղադրյալ ներգրավելու և մեղադրանք առաջադրելու որոշմամբ նրան մեղսագրվող և մեղադրական եզրակացությունում շարադրված այլ արարքներ, որոնց իրա-վական գնահատականը կտրվի դատավճռի ՙԴատարանի վերլուծություն՚ մասում:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ ամբաստանյալն իրեն մեղավոր չճանաչեց առաջադրված մեղա-դըրանքում և, պատճառաբանելով, որ իրեն մեղսագրվող արարքները հանցագործություն չեն, հետևաբար` հանցագործություն չի կատարել, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Դատաքննությամբ հետազոտված` ամբաստանյալի բացատրության և նախաքննա-կան ցուցմունքի համաձայն` նա շուրջ 3-4 տարի ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ և ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերում հայտարարություններ է տվել իր կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործունեություն վերաբերյալ:
2010թ. մարտ կամ ապրիլ ամսին նրան զանգահարել և հանդիպել է նրա ծառայու-թյուններից օգտվելու ցանկություն հայտնած Լիանա Գրիգորյանը և խնդրել է տեղեկություն-ներ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վե-րաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վար-կաբեկիչ տեղեկություններ£ Իր ծառայությունների համար նրանից պահանջել է 200 ԱՄՆ դո-լար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ:
Գ.Ալեքսանյանի վերաբերյալ տեղեկությունները ձեռք է բերել նրա շրջապատից, իսկ որոշակի կենսագրական տեղեկություններ ձեռք է բերել Նոր Նորքի ՏԶԿ-ի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով, երբ նա իր աշխատասենյակում, չմերժելով իրեն, ցույց է տվել Գ.Ալեքսանյանի զինվորական գործը, որից բջջային հեռախոսով կատարել է նկարահանում-ներ:
Պարզել է նաև Գ.Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները և նկարահանել է վերջինիս բնակության շենքն ու պատշգամբը:
Վկա Լիանա Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն` նա, 2010 թվականի մայիս ամսին ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին, հանդիպել է նրա հետ և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի վե-րաբերյալ£ Թուրաբյանը պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20©000 դրամ, սակայն որոշ ժամանակ անց հրաժարվել է նրա ծառայություններից£
Վկա` ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորական կոմիսարիատի գործավար, Կարինե Ղևոնդյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010թ. մայիս ամսին ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորա-կան կոմիսարիատում, ընդառաջելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին, նրան է տրամադրել Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող, անձնագրի, ծննդյան վկայականնե-րի պատճեններ, բնութագիր և այլ փաստաթղթեր պարունակող անձնական գործը, չնայած չի ունեցել դրա իրավունքը: Նշված գործն ուսումնասիրելուց հետո ամբաստանյալը հեռացել է, սակայն մի քանի օր հետո նա կրկին զանգահարել և ասել է, որ ցանկանում է նորից ուսում-նասիրել նույն գործը, քանի որ նկարները ՙլղոզված՚ են ստացվել: Հասկացել է, որ նա նա-խորդ անգամ իրենից աննկատ լուսանկարած է եղել գործի նյութերը, բարկացել է, սակայն նորից տրամադրել է նույն գործը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Վ.Թուրաբյանի գաղտնալսված հեռախոսային խո-սակցությունների ձայնագրառումների լազերային սկավառակի զննության և վերծանումների համաձայն` Վ.Թուրաբյանը 21.05.2010թ. հեռախոսով վկա Լիանա Գրիգորյանին հայտնել է Գարեգին Ալեքսանյանի և նրա հարազատների վերաբերյալ իր հավաքած տեղեկություննե-րը:
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Թու-րաբյանը, վճարի դիմաց Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հա-մարվող տեղեկություններ ապօրինի հավաքելով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, նրա կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրե-աիրավական գնահատական և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադա-տավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ իրեն մեղսագրված նշված արարքի հանցագործություն չհամարվելու, հետևաբար` հանցագործություն չկատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհիմնավորվեցին: Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալը կատարած հանցագործության հա-մար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապըն-դում:
ՀՀ Սահմանադրության 23-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` առանց անձի համա-ձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, oգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեuված է oրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության oգտագործելու կամ հրապարակային ելույթներով, հրապարակայնորեն ցուցադրվող uտեղծագործություններով կամ լրատվության միջոցներով այդպիuի տեղեկու-թյուններ տարածելու կամ հավաքելու կամ պահելու համար, եթե դրանք նախատեuված չեն oրենքով:
Հիշատակված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանցում նշված գոր-ծողությունները հանցագործություն համարելու համար պետք է դրանք նախատեսված չլինեն օրենքով և կատարվեն ապօրինի: Նշված գործողություների ապօրինությունը` որպես կանոն, ենթադրում է, որ դրանք պետք է կատարվեն այն անձի համաձայնության բացակայության պայմաններում, ում վերաբերյալ, որ դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածում նշված կարգով oգտագործվել կամ տարածվել կամ հավաքել կամ էլ պահվել են, և եթե կա-տարվել են այնպիսի անձի կողմից, ով կոնկրետ իրավիճակում նման կոնֆիդենցիալ բնույթի տեղեկություներ հավաքելու լիազորություն և իրավասություն չի ունեցել:
Օրենքով չնախատեսված կարգով` ապօրինի, մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ հավաքելու տակ պետք է հասկանալ գործող օրենս-դըրությանն ակնհայտ հակասող ցանկացած եղանակով և միջոցով` գաղտնի, բացահայտ, խաբեության միջոցով և այլն, մարդու անձնական կյանքի, նրա հարազատների, ինչպես նաև նրա մտերիմների կյանքի` առողջական վիճակի, ընտանիքի կազմի, սովորությունների, ընկե-րական և այլ հարաբերությունների վերաբերյալ հրապարակման ոչ ենթակա տեղեկություն-ների հավաքումը:
Նման գործողությունների դրսևորման ձև է նաև մարդու կամքին հակառակ նրա անձ-նական, այդ թվում` զինվորական, գործերի նյութերին, նրա վերաբերյալ փաստաթղթերին, թղթակցություններին ծանոթանալը:
Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմի-սարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտա-նեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, որոնց ծանոթանալու համար անհրաժեշտ է համապատասխան համաձայնություն և թույլտվություն:
ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված դեպքերում կարող են սահմանափակվել մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքները:
ՙՕպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին՚ ՀՀ օրենքի համաձայն` օրեն-քով նախատեսված դեպքերում և սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում` օպերատիվ-հետախուզական գործունեության խնդիրների իրականացման նպատակով, օպերատիվ հե-տաքրքրություն ներկայացնող անձանց նկատմամբ կարող են իրականացվել օպերատիվ-հե-տախուզական միջոցառումներ` դատարանի համապատասխան որոշման առկայության դեպքում: Նշված օրենքը թույլ չի տալիս մարդու և ստուգվող անձի անձնական ու ընտանե-կան կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքում և օգտագործում, եթե դա կապված չէ հանցագործության կանխարգելման, բացահայտման, հաստատման կամ հանցանք կատա-րած կամ կատարող կամ նախապատրաստող անձի բացահայտման ու հայտնաբերման և այլ օրինական խնդիրների լուծման կամ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների հետ: Ընդ որում, նույն օրենքը թույլ չի տալիս անձի վերաբերյալ օպերատիվ-հետախուզական մարմինների կողմից իրականացված միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված տեղեկու-թյունների հրապարակում` առանց տվյալ անձի համաձայնության, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի (օրինակ` եթե դրանք վերաբերվում են անձի հանցավոր գործունեու-թյանը):
Նշվածից հետևում է, որ դատարանի կողմից պարտադիր թույլատրման ենթակա վերո-գըրյալ միջոցառումները պետք է բխեն հանրային շահից և նպաստեն ավելի ծանր ու վնա-սակար հետևանքների կանխմանը, իսկ օրենքով չնախատեսված բոլոր դեպքերում մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության հավաքելը, օգտագործելը, տարածելը կամ պահելն ապօրինի է, և նման գործողություններով խախտվում են մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռ-նմխելիությունն ու սահմանադրական իրավունքները:
Անդրադառնալով ամբաստանյալին մեղսագրված մյուս արարքներին` դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է հանվեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավա-լից` հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով Վ.Թուրաբյանին մեղադրանք է առաջա-դըրվել նաև այն բանի համար, որ 2010թ. մայիս ամսին Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվե-րով նա, ստանալով 75©000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնուª Սուրեն Սիմոն-յանի սիրային կապերը, 2010թ. սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փոր-ձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ, իսկ 2010թ. հունվար ամսին` Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին:
Վ.Թուրաբյանը բացատրությամբ հայտնել է, որ 2010թ. մայիսին իրեն է զանգահարել Ծովիկ Մելքոնյանը, ում հետ հանդիպել է և նրա պատվերով` վճարի դիմաց, խոստացել է ֆո-տոխցիկի և տեսախցիկի միջոցով փաստագրել նրա ամուսնու սիրային կապը:
Պատվերի կատարման ընթացքում Երևան քաղաքում գործող մի շարք շոգեբաղնիք-ներում կատարած հարցումների միջոցով կենտրոնական ավտոկայանի շրջակայքում գտնը-վող շոգեբաղնիքում աշխատող մատուցողուհուց ստացած տեղեկատվությամբ պարզել է, որ Ծ.Մելքոնյանի ամուսինըª Սուրեն Սիմոնյանը, ընկերների հետ նշված շոգեբաղնիքում զվար-ճացել է, ինչին ներկա են եղել նաև թեթև վարքի կանայք: Բացի դա, Ծ.Մելքոնյանի պատ-վերով ինտերնետից ձեռք բերած` համակարգչում առկա, հեռախոսահամարների բազայի մի-ջոցով իրականացրել է նրա կողմից տրամադրված հեռախոսահամարների բաժանորդների պարզաբանում, Ս.Սիմոնյանի մշտական այցելելու վայրերը պարզելու նպատակով տաքսի-ներով հետևել է նրան, ուսումնասիրել նրա շրջապատը և իր ծանոթների միջոցով ձեռք է բերել տեղեկություններ, սակայն Ս.Սիմոնյանի սիրային կապը լուսանկարման միջոցով փաստա-գրելու որևէ հարմար պահ չի ստեղծվել£
2009թ. նոյեմբեր ամսից իր ծառայություններից սկսել է օգտվել Անաիդա Ալոյանը, ով 1 միլիոն դրամի գումարային խնդիր է ունեցել իր բարեկամ Կարեն Սեդրակյանի հետ և խնդրել է դրա վերադարձման ուղղությամբ գործողություններ ծավալել` բանակցել£ Պայմա-նավորվելով ստանալ վերադարձված գումարի 10 տոկոսը` Ա.Ալոյանից վերցրել է նրա անու-նից հանդես գալու մասին լիազորագիր և մի քանի անգամ հանդիպել է Կարեն Սեդրակյանի հետ, ձայնագրել է նրա հետ կայացած խոսակցություններից մեկը, սակայն լազերային կրիչի անորակության պատճառով հնարավոր չի եղել այն լսելը: Ապացուցելու համար, որ Կ.Սեդ-րակյանը և նրա կինն ունեն աշխատանք և ստանում են եկամուտ, նրանց նկարահանել է խանութում աշխատելիս£
Ժաննա Հակոբյանի մասով մեղադրանքի վերաբերյալ Վ.Թուրաբյանը բացատրու-թյուն կամ ցուցմունք չի տվել:
Վկա Ա.Ալոյանը դատաքննությամբ տվեց նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Ծովիկ Մելքոնյանը բացատրություն է տվել այն մասին, որ ՙԻնֆո մարկետ՚ թերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործու-նեության մասին, 2010թ. մայիսի կեսերին հանդիպել է նրա հետ և պայմանավորվել, որ վեր-ջինս բացահայտի և տեսախցիկի միջոցով փաստարկի ամուսմուª Սուրեն Սիմոնյանի սիրա-յին կապերը£ Վ.Թուրաբյանը, պահանջելով 75©000 դրամ, խոստացել է կատարել իր խնդրան-քը և մոտ մեկ շաբաթ անց հայտնել է, որ իր երկու աշխատակիցների հետ հետևել է ամուս-նուն, ով անհայտ կնոջ հետ այցելել է շոգեբաղնիք և մինչև լուսաբաց մնացել է այնտեղ: Նշված փաստը նա ստացել է շոգեբաղնիքում աշխատող ինչ-որ կնոջից:
Բացի դա, Վ.Թուրաբյանին տվել է մի քանի հեռախոսահամարներ և խնդրել պարզա-բանել դրանց բաժանորդներին: Մեկ շաբաթ անց նա տվել է նշված բաժանորդների ցուցակը, որտեղ նշված են եղել միայն կանայք: Նա հայտնել է, որ ամուսինը հիմնականում կապ է պահպանում այդ կանանցից մեկի հետ, ով գտնվում է ԼՂՀ-ում:
Ստանալով պահանջած գումարը, Վ.Թուրաբյանն այդպես էլ չի ներկայացրել ամուս-նու սիրային կապերի վերաբերյալ հիմնավոր ապացույցներ, որի համար էլ հրաժարվել է նրա ծառայություններից£
Ժաննա Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սկզբներին ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին` ծանոթացել է նրա հետ և խնդրել վարկաբեկիչ տեղեկություններ ձեռք բերել ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ£ Սակայն դրանից հետո ամուսնալուծվել է և դադարել է համագործակցել Թուրաբյանի հետ£
Ամբաստանյալի և Ծ.Մելքոնյանի վերը շարադրված բացատրությունների համադրու-մից հետևում է, որ դրանցում առկա են էական հակասություններ, մասնավորապես` կապված շոգեբաղնիքում տեղի ունեցած ՙզվարճանքի՚ և դրան մասնակցած անձանց հետ, որոնք չեն վերացվել նախաքննության ընթացքում: Դրանք հնարավոր չեղավ վերացնել նաև դատա-քննությամբ, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալ, իսկ որպես վկա դատակոչված Ծ.Մելքոնյանի մասնակցությունը դատական նիստին հնարավոր չեղավ ապահովել` նրա բնակության վայրը ճշտելու անհնարինության պատճառով:
Բացի դա, նախաքննությամբ չի հիմնավորվել և վերը նշված պատճառներով դատա-քննությամբ չհաստատվեց, որ ամբաստանյալն իրոք կատարել է բացատրությունում նշված գործողությունները` նախաքննության մարմնի կողմից միջոցներ չեն ձեռնարկվել պարզելու համար, արդյո±ք ամբաստանյալն իրականում տեղեկություններ է հավաքել և ձեռք բերել Ծ. Մելքոնյանի ամուսնուª Ս.Սիմոնյանի անձնական կյանքի վերաբերյալ, արդյո±ք վերջինս ըն-կերների և թեթև վարքի տեր կանանց հետ զվարճացել է շոգեբաղնիքում, արդյոք± ամբաս-տանյալն ի վիճակի է եղել ու պարզել է իրեն տրված հեռախոսահամարների բաժանորդնե-րին: Նշվածի համար անհրաժեշտ էր հարցաքննել Ս.Սիրունյանին և շոգեբաղնիքի աշխա-տակցուհուն, պարզել հեռախոսահամարները, դրանց բաժանորդներին ու նրանց կապը Ս. Սիրունյանի հետ, ինչը չի արվել նախաքննության ընթացքում:
Այսինքն, նախաքննության մարմինը` ի խախտումն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, վերը նշված դրվագով չի ձեռնարկել քրեական դա-տավարության օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար« չի պարզել ինչպես Վ.Թուրաբյանի մեղավորությունը հիմնավորող« այնպես էլ նրան արդարացնող հանգամանքները, որպիսի պայմաններում առկա է չփարատված կասկած, ինչը պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաս-տանյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մե-ղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները« որոնք չեն կարող փա-րատվել նույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացա-կարգի շրջանակներում« մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Այսպիսով, դատարանը, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար բավարար չհամարելով նրա և Ծ.Մելքոնյանի բացատրությունները, հաշվի առնելով, որ դրանցում առկա հակասությունները վերացնելու համար չի կատարվել առերե-սում, գտնում է, որ վերը նշված դրվագով վերոգրյալ հակասությունները և չփարատված կաս-կածները հնարավորություն չեն ընձեռնում ապացուցված համարելու ամբաստանյալին ա-ռաջադրված մեղադրանքը:
Ինչ վերաբերվում է մյուս երկու դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրան-քին, ապա դատարանը, նկատի ունենալով սույն դատավճռի ՙԴատարանի վերլուծություն՚ մասում նշված հիմնավորումները և հաշվի առնելով վերը շարադրված բացատրությունն ու ցուցմունքները, գտնում է, որ նշված արարքների մեջ հանցակազմ չկա, այսինքն` ամբաս-տանյալը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում շարա-դըրված արարքները, հետևաբար` նրա նշված գործողությունները չեն կարող որակվել որպես հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն.
1© Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարվածª հանրության հա-մար վտանգավոր այն արարքը« որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:
2© Հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը կամ անգործությունը« որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված որևէ արարքի հատ-կանիշներ« սակայն իր նվազ կարևորության պատճառով հասարակական վտանգավորութ-յուն չի ներկայացնում« այսինքն` ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին« հասարակութ-յանը կամ պետությանը էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել:
Անդրադառնալով պաշտպանի այն պատճառաբանությանը, որ Վ.Թուրաբյանին մե-ղադրանք է առաջադրվել առանց պարզելու, թե զինկոմիսարիատում պահվող անձնական գործի փաստաթղթերից որոնք են գաղտնի տեղեկություններ պարունակում, դատարանը գտնում է, որ վերը նշված վերլուծությամբ և հիմնավորումներով նշված պատճառաբանու-թյունն անհիմն է:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի այն առարկություններին և պնդմանը, որ Վ.Թուրաբ-յանի և Ծ.Մելքոնյանի բացատրությունները` որպես ապացույց, անթույլատրելի են, քանի որ դրանք ապացույց ճանաչելու մասին որոշում կայացնելիս քննիչը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով, մինչդեռ դրանք դրույթներ են սահմանում իրեղեն ապացույցների և դրանց պահպանման մասին, ու նշված բացատրութ-յունները չէին կարող ճանաչվել իրեղեն ապացույց, ապա դատարանը գտնում է, որ նշվածը նույնպես անհիմն է, քանի որ դատարանի գնահատմամբ քննիչի կողմից թույլ է տրվել մե-խանիկական սխալ` հոդվածների թվերը նշելիս, նկատի ունենալով, որ որոշման բովանդա-կությունից չի հետևում, որ հիշյալ բացատրությունները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց, և դրանք ապացույց ճանաչելու ընթացակարգը կարգավորվում է ՀՀ քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 122-րդ հոդվածով:
Նույն կերպ է դատարանը մեկնաբանում նաև ՙՀեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման և ձայնագրառելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին՚ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութ-յան դատարանի 05.05.2010թ. և 22.06.2010թ. որոշումներում 42 հոդվածից բաղկացած ՙՕպե-րատիվ-հետախուզական գործունեության մասին՚ ՀՀ օրենքի 62-րդ հոդվածին կատարված հղումը, նկատի ունենալով, որ նույն օրենքի 32-րդ և 34-րդ հոդվածներով կարգավորվում է հե-ռախոսային խոսակցությունների վերահսկում օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման անցկացման ընթացակարգը:
Դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ Վ.Թուրաբյանը` որպես մեղադրյալ հար-ցաքննվելիս, 16.03.2011թ. ցուցմունք է տվել այն մասին, որ վերը նշված բացատրությունում նշել է այն, ինչ եղել է:
Միաժամանակ, դատարանը փաստում է, որ ՀՀ-ում ընդունված չէ և չի գործում մաս-նավոր խուզարկուի կամ մասնավոր խուզարկուական գործունեության մասին օրենք:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիսª պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում նույնպես կատարել է հանցագործություններ, այդ թվում` նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատաքննությամբ չարձանագրվեցին:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ նրա կատարած հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և նա պետք է դատապարտվի կալան-քի:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հար-ցը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թող-նըվի անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի` լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է պահվի քրեական գործի հետ միասին:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով քրեական դատավարության օրենսգրքի 119, 238, 357-360, 365, 369-372 հոդվածներովª դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և դատապարտել կալանքի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգե-լանքի վերցնելու օրվանից:
Իրեղեն ապացույցը` լազերային սկավառակը, պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0141/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 18-07-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0141/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 58215110 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վլադիմիր Թուրաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հայտարարություններ զետեղելով <<լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>, համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտների>>, օգտագորխելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Թուրաբյան |
| Հայրանուն | Լեոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 4.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 20-07-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-07-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-07-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-07-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-08-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Թուրաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Այլ նշումներ | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով դատական նիստը տեղի չի ունեցել |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Այլ նշումներ | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի սեմինար պարապմունքներին մասնակցելու պատճառով դատական նիստը տեղի չի ունեցել |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-01-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Թուրաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 13-01-2012 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0141/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13 հունվարի 2012թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ Ն.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ ամբաստանյալ Վ.ԹՈՒՐԱԲՅԱՆԻ պաշտպան Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ թարգմանիչ Վ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Վլադի-միր Լեոնի Թուրաբյանի` ծնված 19©01©1956թ. ՀՀ Ալավերդի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` փաստացի ամուսնալուծված և վատառողջ, բարձրա-գույն կրթությամբ, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան Կոմի-տասի պողոտա, 20-րդ շենք, բնակարան հ. 69, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով: Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ԱԱԾ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանը 2010թ. նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 58215110 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ, իսկ 2011թ. մարտի 16-ի որոշմամբ որպես մեղադրյալ է ներգրավել Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին և նրան մեղադրանք է առա-ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով ու 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու նրա նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, ընտրել է ստորագրություն` չհեռանալու մա-սին: ՀՀ ԱԱԾ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանը 2011թ. հուլիսի 7-ի որոշմամբ Վ.Թու-րաբյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է ա-ռաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով: 2011թ. հուլիսի 15-ին թիվ 58215110 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատ-յանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2011թ. հուլիսի 20-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թու-րաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2011թ. հուլիսի 27-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության: Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադը-րանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2009-2010 թվականների ընթացքում հայտա-րարություններ զետեղելով ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ ու ՙԻնֆո մարկետ՚ շա-բաթաթերթերում և հանդես գալով որպես ՙմասնավոր խուզարկու՚` համապատասխան վճա-րի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբª հետևել, տե-սանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան ՙօբյեկտներին՚` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկու-թյուններ£ Մասնավորապես© 2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75©000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնուª Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյա-նի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ£ 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ©Թուրաբյա-նը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20©000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գա-րեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտա-գործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ©Ալեքսանյանի անձնական գործից: Նախաքննության մարմինը, ամփոփելով վերը նշված մեղադրանքը, հանգել է եզրա-կացության, որ Վ.Թուրաբյանն առանց մարդու համաձայնության` ապօրինի, հավաքել է նրա անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ՚: Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն, ըստ մեղադրական եզրակացության, նյութերի նախապատ-րաստման ընթացքում տված բացատրություններով հայտնել է, որ շուրջ 3-4 տարի է, ինչ հայ-տարարություններ է զետեղել ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ ու ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերում և ծավալել ՙմասնավոր խուզարկու՚-ի գործունեություն£ 2010 թվականի մայիսին իրեն է զանգահարել և հանդիպել Ծովիկ Մելքոնյանը, որը պատվիրել է հետևել ա-մուսնուն, գաղտնալսող և տեսագրող սարքերի միջոցով փաստագրող տեղեկություններ ձեռք բերել նրա սիրային կապերի վերաբերյալ£ Ստանալով 65©000 դրամ որպես վարձատրութ-յուն, ինքն ավտոկայանի շրջակայքում գտնվող շոգեբաղնիքի աշխատակցուհուց պարզել է, որ Ծովիկ Մելքոնյանի ամուսինըª Սուրեն Սիմոնյանը ընկերների հետ այնտեղ հավաքույթ է անցկացրել, որին մասնակցել են նաև թեթև վարքի կանայք, հեռախոսահամարների բազա-յով իրականացրել է բաժանորդների պարզաբանում, տաքսիներով հետևել է Սուրեն Սիմոն-յանին, ծանոթներից ձեռք բերել տեղեկություններ£ 2010 թվականի մարտ ապրիլ ամիսներին իրեն է դիմել Լիանա Գրիգորյանը, որը ցանկանում էր տեղեկություններ հավաքել նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ£ Ստանալով 20©000 դրամ որպես կանխա-վճար, ընդհանուր ծանոթների միջոցով հավաքել է տեղեկություններ, Նոր Նորքի զինկոմի-սարիատի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով վերջինիս աշխատասենյակում ծանոթացել Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործի հետ և բջջային հեռախոսով ան-նկատ լուսանկարել հետաքրքրող էջերը, պարզաբանել Գ©Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները, նկարահանել վերջինիս բնակության շենքն ու պատըշ-գամբը£ 2009 թվականի նոյեմբեր ամսին իրեն է դիմել Անաիդա Ալոյանը, որը 1 միլիոն դրամի գումարային խնդիրներ ուներ իր բարեկամ հանդիսացող Կարեն Սեդրակյանի հետ և ցան-կանում էր վերադարձնել այդ գումարը£ Պայմանավորվելով ստանալ վերադարձված գումա-րի 10 տոկոսը և ձևակերպելով նրա անունից հանդես գալու լիազորագիր` ինքը հանդիպել է Կարեն Սեդրակյանի հետ, ձայնագրել խոսակցությունը, ինչպես նաև` ապացուցելու համար, որ վերջինս աշխատանք ունի և կարող է գումար վաստակել, նկարահանել է նրան ու կնոջը խանութում աշխատելիս£ Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորված է համարել նրա և Ծ.Մելքոնյանի բացատրություններով, վկաների ցուցմունքներով, իրեղեն ա-պացույցով, դրա զննության արձանագրությամբ և ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ Երևանի քաղաքային վար-չության կողմից նախապատրաստված նյութերով: Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը 2006-2007 թվական-ներից սկսած ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքի, ՙԳինդ՚ և ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերի միջոցով հայտարարություններ է տվել իր կողմից ՙմասնավոր խուզարկու՚-ի գործունեություն իրականացնելու մասին£ 2010 թվականի մարտից մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում (կոնկրետ օրը ճշտված չէ) վկա Լիանա Գրիգորյանը, ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում կարդալով ամբաստանյալի վերը նշված հայտարարությունը, դիմել է նրան և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկու-թյուններ£ Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը վճարի դիմաց համաձայնվել է վկա Լ.Գրիգորյանի առաջարկին և, պահանջած 200 ԱՄՆ դոլարից` որպես կանխավճար, ստանալով 20.000 դրամ, սկսել է Գ.Ալեքսանյանի շրջապատից տեղեկություններ հավաքել: Նույն նպատակով 2010թ. մայիս ամսին նա գնացել է ք.Երևանի ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորական կոմիսա-րիատ, որի իր ծանոթ աշխատակցուհու` վկա Կարինե Ղևոնդյանի օգնությամբ զինկոմի-սարիատի շենքում ստացել և ծանոթացել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործի նյութերին, ու բջջային հեռախոսով լուսանկարել իրեն հետաքրքրող էջերը: Քանի որ լուսա-նկարները հաջող չեն ստացվել, 1-2 օր հետո ամբաստանյալը կրկին գնացել է նույն զին-կոմիսարիատ, և վկա Կ.Ղևոնդյանը նորից նրան տրամադրել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործը: Միաժամանակ, դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը կա-տարել է նաև որպես մեղադրյալ ներգրավելու և մեղադրանք առաջադրելու որոշմամբ նրան մեղսագրվող և մեղադրական եզրակացությունում շարադրված այլ արարքներ, որոնց իրա-վական գնահատականը կտրվի դատավճռի ՙԴատարանի վերլուծություն՚ մասում: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ ամբաստանյալն իրեն մեղավոր չճանաչեց առաջադրված մեղա-դըրանքում և, պատճառաբանելով, որ իրեն մեղսագրվող արարքները հանցագործություն չեն, հետևաբար` հանցագործություն չի կատարել, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Դատաքննությամբ հետազոտված` ամբաստանյալի բացատրության և նախաքննա-կան ցուցմունքի համաձայն` նա շուրջ 3-4 տարի ՙԼիստ էյ էմ՚ ինտերնետ կայքում, ՙԳինդ՚ և ՙԻնֆո մարկետ՚ շաբաթաթերթերում հայտարարություններ է տվել իր կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործունեություն վերաբերյալ: 2010թ. մարտ կամ ապրիլ ամսին նրան զանգահարել և հանդիպել է նրա ծառայու-թյուններից օգտվելու ցանկություն հայտնած Լիանա Գրիգորյանը և խնդրել է տեղեկություն-ներ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վե-րաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վար-կաբեկիչ տեղեկություններ£ Իր ծառայությունների համար նրանից պահանջել է 200 ԱՄՆ դո-լար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ: Գ.Ալեքսանյանի վերաբերյալ տեղեկությունները ձեռք է բերել նրա շրջապատից, իսկ որոշակի կենսագրական տեղեկություններ ձեռք է բերել Նոր Նորքի ՏԶԿ-ի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով, երբ նա իր աշխատասենյակում, չմերժելով իրեն, ցույց է տվել Գ.Ալեքսանյանի զինվորական գործը, որից բջջային հեռախոսով կատարել է նկարահանում-ներ: Պարզել է նաև Գ.Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները և նկարահանել է վերջինիս բնակության շենքն ու պատշգամբը: Վկա Լիանա Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն` նա, 2010 թվականի մայիս ամսին ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին, հանդիպել է նրա հետ և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել նախկին սիրեկանիª Գարեգին Ալեքսանյանի վե-րաբերյալ£ Թուրաբյանը պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20©000 դրամ, սակայն որոշ ժամանակ անց հրաժարվել է նրա ծառայություններից£ Վկա` ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորական կոմիսարիատի գործավար, Կարինե Ղևոնդյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010թ. մայիս ամսին ՙՆոր Նորք՚ տարածքի զինվորա-կան կոմիսարիատում, ընդառաջելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին, նրան է տրամադրել Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող, անձնագրի, ծննդյան վկայականնե-րի պատճեններ, բնութագիր և այլ փաստաթղթեր պարունակող անձնական գործը, չնայած չի ունեցել դրա իրավունքը: Նշված գործն ուսումնասիրելուց հետո ամբաստանյալը հեռացել է, սակայն մի քանի օր հետո նա կրկին զանգահարել և ասել է, որ ցանկանում է նորից ուսում-նասիրել նույն գործը, քանի որ նկարները ՙլղոզված՚ են ստացվել: Հասկացել է, որ նա նա-խորդ անգամ իրենից աննկատ լուսանկարած է եղել գործի նյութերը, բարկացել է, սակայն նորից տրամադրել է նույն գործը: Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Վ.Թուրաբյանի գաղտնալսված հեռախոսային խո-սակցությունների ձայնագրառումների լազերային սկավառակի զննության և վերծանումների համաձայն` Վ.Թուրաբյանը 21.05.2010թ. հեռախոսով վկա Լիանա Գրիգորյանին հայտնել է Գարեգին Ալեքսանյանի և նրա հարազատների վերաբերյալ իր հավաքած տեղեկություննե-րը: Դատարանի վերլուծություն. Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Թու-րաբյանը, վճարի դիմաց Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հա-մարվող տեղեկություններ ապօրինի հավաքելով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, նրա կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրե-աիրավական գնահատական և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադա-տավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ իրեն մեղսագրված նշված արարքի հանցագործություն չհամարվելու, հետևաբար` հանցագործություն չկատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհիմնավորվեցին: Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալը կատարած հանցագործության հա-մար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապըն-դում: ՀՀ Սահմանադրության 23-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` առանց անձի համա-ձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, oգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեuված է oրենքով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության oգտագործելու կամ հրապարակային ելույթներով, հրապարակայնորեն ցուցադրվող uտեղծագործություններով կամ լրատվության միջոցներով այդպիuի տեղեկու-թյուններ տարածելու կամ հավաքելու կամ պահելու համար, եթե դրանք նախատեuված չեն oրենքով: Հիշատակված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանցում նշված գոր-ծողությունները հանցագործություն համարելու համար պետք է դրանք նախատեսված չլինեն օրենքով և կատարվեն ապօրինի: Նշված գործողություների ապօրինությունը` որպես կանոն, ենթադրում է, որ դրանք պետք է կատարվեն այն անձի համաձայնության բացակայության պայմաններում, ում վերաբերյալ, որ դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածում նշված կարգով oգտագործվել կամ տարածվել կամ հավաքել կամ էլ պահվել են, և եթե կա-տարվել են այնպիսի անձի կողմից, ով կոնկրետ իրավիճակում նման կոնֆիդենցիալ բնույթի տեղեկություներ հավաքելու լիազորություն և իրավասություն չի ունեցել: Օրենքով չնախատեսված կարգով` ապօրինի, մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ հավաքելու տակ պետք է հասկանալ գործող օրենս-դըրությանն ակնհայտ հակասող ցանկացած եղանակով և միջոցով` գաղտնի, բացահայտ, խաբեության միջոցով և այլն, մարդու անձնական կյանքի, նրա հարազատների, ինչպես նաև նրա մտերիմների կյանքի` առողջական վիճակի, ընտանիքի կազմի, սովորությունների, ընկե-րական և այլ հարաբերությունների վերաբերյալ հրապարակման ոչ ենթակա տեղեկություն-ների հավաքումը: Նման գործողությունների դրսևորման ձև է նաև մարդու կամքին հակառակ նրա անձ-նական, այդ թվում` զինվորական, գործերի նյութերին, նրա վերաբերյալ փաստաթղթերին, թղթակցություններին ծանոթանալը: Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմի-սարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտա-նեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, որոնց ծանոթանալու համար անհրաժեշտ է համապատասխան համաձայնություն և թույլտվություն: ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված դեպքերում կարող են սահմանափակվել մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքները: ՙՕպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին՚ ՀՀ օրենքի համաձայն` օրեն-քով նախատեսված դեպքերում և սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում` օպերատիվ-հետախուզական գործունեության խնդիրների իրականացման նպատակով, օպերատիվ հե-տաքրքրություն ներկայացնող անձանց նկատմամբ կարող են իրականացվել օպերատիվ-հե-տախուզական միջոցառումներ` դատարանի համապատասխան որոշման առկայության դեպքում: Նշված օրենքը թույլ չի տալիս մարդու և ստուգվող անձի անձնական ու ընտանե-կան կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքում և օգտագործում, եթե դա կապված չէ հանցագործության կանխարգելման, բացահայտման, հաստատման կամ հանցանք կատա-րած կամ կատարող կամ նախապատրաստող անձի բացահայտման ու հայտնաբերման և այլ օրինական խնդիրների լուծման կամ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների հետ: Ընդ որում, նույն օրենքը թույլ չի տալիս անձի վերաբերյալ օպերատիվ-հետախուզական մարմինների կողմից իրականացված միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված տեղեկու-թյունների հրապարակում` առանց տվյալ անձի համաձայնության, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի (օրինակ` եթե դրանք վերաբերվում են անձի հանցավոր գործունեու-թյանը): Նշվածից հետևում է, որ դատարանի կողմից պարտադիր թույլատրման ենթակա վերո-գըրյալ միջոցառումները պետք է բխեն հանրային շահից և նպաստեն ավելի ծանր ու վնա-սակար հետևանքների կանխմանը, իսկ օրենքով չնախատեսված բոլոր դեպքերում մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության հավաքելը, օգտագործելը, տարածելը կամ պահելն ապօրինի է, և նման գործողություններով խախտվում են մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռ-նմխելիությունն ու սահմանադրական իրավունքները: Անդրադառնալով ամբաստանյալին մեղսագրված մյուս արարքներին` դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է հանվեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավա-լից` հետևյալ պատճառաբանություններով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով Վ.Թուրաբյանին մեղադրանք է առաջա-դըրվել նաև այն բանի համար, որ 2010թ. մայիս ամսին Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվե-րով նա, ստանալով 75©000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնուª Սուրեն Սիմոն-յանի սիրային կապերը, 2010թ. սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փոր-ձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ, իսկ 2010թ. հունվար ամսին` Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին: Վ.Թուրաբյանը բացատրությամբ հայտնել է, որ 2010թ. մայիսին իրեն է զանգահարել Ծովիկ Մելքոնյանը, ում հետ հանդիպել է և նրա պատվերով` վճարի դիմաց, խոստացել է ֆո-տոխցիկի և տեսախցիկի միջոցով փաստագրել նրա ամուսնու սիրային կապը: Պատվերի կատարման ընթացքում Երևան քաղաքում գործող մի շարք շոգեբաղնիք-ներում կատարած հարցումների միջոցով կենտրոնական ավտոկայանի շրջակայքում գտնը-վող շոգեբաղնիքում աշխատող մատուցողուհուց ստացած տեղեկատվությամբ պարզել է, որ Ծ.Մելքոնյանի ամուսինըª Սուրեն Սիմոնյանը, ընկերների հետ նշված շոգեբաղնիքում զվար-ճացել է, ինչին ներկա են եղել նաև թեթև վարքի կանայք: Բացի դա, Ծ.Մելքոնյանի պատ-վերով ինտերնետից ձեռք բերած` համակարգչում առկա, հեռախոսահամարների բազայի մի-ջոցով իրականացրել է նրա կողմից տրամադրված հեռախոսահամարների բաժանորդների պարզաբանում, Ս.Սիմոնյանի մշտական այցելելու վայրերը պարզելու նպատակով տաքսի-ներով հետևել է նրան, ուսումնասիրել նրա շրջապատը և իր ծանոթների միջոցով ձեռք է բերել տեղեկություններ, սակայն Ս.Սիմոնյանի սիրային կապը լուսանկարման միջոցով փաստա-գրելու որևէ հարմար պահ չի ստեղծվել£ 2009թ. նոյեմբեր ամսից իր ծառայություններից սկսել է օգտվել Անաիդա Ալոյանը, ով 1 միլիոն դրամի գումարային խնդիր է ունեցել իր բարեկամ Կարեն Սեդրակյանի հետ և խնդրել է դրա վերադարձման ուղղությամբ գործողություններ ծավալել` բանակցել£ Պայմա-նավորվելով ստանալ վերադարձված գումարի 10 տոկոսը` Ա.Ալոյանից վերցրել է նրա անու-նից հանդես գալու մասին լիազորագիր և մի քանի անգամ հանդիպել է Կարեն Սեդրակյանի հետ, ձայնագրել է նրա հետ կայացած խոսակցություններից մեկը, սակայն լազերային կրիչի անորակության պատճառով հնարավոր չի եղել այն լսելը: Ապացուցելու համար, որ Կ.Սեդ-րակյանը և նրա կինն ունեն աշխատանք և ստանում են եկամուտ, նրանց նկարահանել է խանութում աշխատելիս£ Ժաննա Հակոբյանի մասով մեղադրանքի վերաբերյալ Վ.Թուրաբյանը բացատրու-թյուն կամ ցուցմունք չի տվել: Վկա Ա.Ալոյանը դատաքննությամբ տվեց նույնաբովանդակ ցուցմունք: Ծովիկ Մելքոնյանը բացատրություն է տվել այն մասին, որ ՙԻնֆո մարկետ՚ թերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործու-նեության մասին, 2010թ. մայիսի կեսերին հանդիպել է նրա հետ և պայմանավորվել, որ վեր-ջինս բացահայտի և տեսախցիկի միջոցով փաստարկի ամուսմուª Սուրեն Սիմոնյանի սիրա-յին կապերը£ Վ.Թուրաբյանը, պահանջելով 75©000 դրամ, խոստացել է կատարել իր խնդրան-քը և մոտ մեկ շաբաթ անց հայտնել է, որ իր երկու աշխատակիցների հետ հետևել է ամուս-նուն, ով անհայտ կնոջ հետ այցելել է շոգեբաղնիք և մինչև լուսաբաց մնացել է այնտեղ: Նշված փաստը նա ստացել է շոգեբաղնիքում աշխատող ինչ-որ կնոջից: Բացի դա, Վ.Թուրաբյանին տվել է մի քանի հեռախոսահամարներ և խնդրել պարզա-բանել դրանց բաժանորդներին: Մեկ շաբաթ անց նա տվել է նշված բաժանորդների ցուցակը, որտեղ նշված են եղել միայն կանայք: Նա հայտնել է, որ ամուսինը հիմնականում կապ է պահպանում այդ կանանցից մեկի հետ, ով գտնվում է ԼՂՀ-ում: Ստանալով պահանջած գումարը, Վ.Թուրաբյանն այդպես էլ չի ներկայացրել ամուս-նու սիրային կապերի վերաբերյալ հիմնավոր ապացույցներ, որի համար էլ հրաժարվել է նրա ծառայություններից£ Ժաննա Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սկզբներին ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին` ծանոթացել է նրա հետ և խնդրել վարկաբեկիչ տեղեկություններ ձեռք բերել ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ£ Սակայն դրանից հետո ամուսնալուծվել է և դադարել է համագործակցել Թուրաբյանի հետ£ Ամբաստանյալի և Ծ.Մելքոնյանի վերը շարադրված բացատրությունների համադրու-մից հետևում է, որ դրանցում առկա են էական հակասություններ, մասնավորապես` կապված շոգեբաղնիքում տեղի ունեցած ՙզվարճանքի՚ և դրան մասնակցած անձանց հետ, որոնք չեն վերացվել նախաքննության ընթացքում: Դրանք հնարավոր չեղավ վերացնել նաև դատա-քննությամբ, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալ, իսկ որպես վկա դատակոչված Ծ.Մելքոնյանի մասնակցությունը դատական նիստին հնարավոր չեղավ ապահովել` նրա բնակության վայրը ճշտելու անհնարինության պատճառով: Բացի դա, նախաքննությամբ չի հիմնավորվել և վերը նշված պատճառներով դատա-քննությամբ չհաստատվեց, որ ամբաստանյալն իրոք կատարել է բացատրությունում նշված գործողությունները` նախաքննության մարմնի կողմից միջոցներ չեն ձեռնարկվել պարզելու համար, արդյո±ք ամբաստանյալն իրականում տեղեկություններ է հավաքել և ձեռք բերել Ծ. Մելքոնյանի ամուսնուª Ս.Սիմոնյանի անձնական կյանքի վերաբերյալ, արդյո±ք վերջինս ըն-կերների և թեթև վարքի տեր կանանց հետ զվարճացել է շոգեբաղնիքում, արդյոք± ամբաս-տանյալն ի վիճակի է եղել ու պարզել է իրեն տրված հեռախոսահամարների բաժանորդնե-րին: Նշվածի համար անհրաժեշտ էր հարցաքննել Ս.Սիրունյանին և շոգեբաղնիքի աշխա-տակցուհուն, պարզել հեռախոսահամարները, դրանց բաժանորդներին ու նրանց կապը Ս. Սիրունյանի հետ, ինչը չի արվել նախաքննության ընթացքում: Այսինքն, նախաքննության մարմինը` ի խախտումն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, վերը նշված դրվագով չի ձեռնարկել քրեական դա-տավարության օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար« չի պարզել ինչպես Վ.Թուրաբյանի մեղավորությունը հիմնավորող« այնպես էլ նրան արդարացնող հանգամանքները, որպիսի պայմաններում առկա է չփարատված կասկած, ինչը պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաս-տանյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մե-ղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները« որոնք չեն կարող փա-րատվել նույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացա-կարգի շրջանակներում« մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: Այսպիսով, դատարանը, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար բավարար չհամարելով նրա և Ծ.Մելքոնյանի բացատրությունները, հաշվի առնելով, որ դրանցում առկա հակասությունները վերացնելու համար չի կատարվել առերե-սում, գտնում է, որ վերը նշված դրվագով վերոգրյալ հակասությունները և չփարատված կաս-կածները հնարավորություն չեն ընձեռնում ապացուցված համարելու ամբաստանյալին ա-ռաջադրված մեղադրանքը: Ինչ վերաբերվում է մյուս երկու դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրան-քին, ապա դատարանը, նկատի ունենալով սույն դատավճռի ՙԴատարանի վերլուծություն՚ մասում նշված հիմնավորումները և հաշվի առնելով վերը շարադրված բացատրությունն ու ցուցմունքները, գտնում է, որ նշված արարքների մեջ հանցակազմ չկա, այսինքն` ամբաս-տանյալը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում շարա-դըրված արարքները, հետևաբար` նրա նշված գործողությունները չեն կարող որակվել որպես հանցագործություն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն. 1© Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարվածª հանրության հա-մար վտանգավոր այն արարքը« որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով: 2© Հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը կամ անգործությունը« որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված որևէ արարքի հատ-կանիշներ« սակայն իր նվազ կարևորության պատճառով հասարակական վտանգավորութ-յուն չի ներկայացնում« այսինքն` ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին« հասարակութ-յանը կամ պետությանը էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել: Անդրադառնալով պաշտպանի այն պատճառաբանությանը, որ Վ.Թուրաբյանին մե-ղադրանք է առաջադրվել առանց պարզելու, թե զինկոմիսարիատում պահվող անձնական գործի փաստաթղթերից որոնք են գաղտնի տեղեկություններ պարունակում, դատարանը գտնում է, որ վերը նշված վերլուծությամբ և հիմնավորումներով նշված պատճառաբանու-թյունն անհիմն է: Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի այն առարկություններին և պնդմանը, որ Վ.Թուրաբ-յանի և Ծ.Մելքոնյանի բացատրությունները` որպես ապացույց, անթույլատրելի են, քանի որ դրանք ապացույց ճանաչելու մասին որոշում կայացնելիս քննիչը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով, մինչդեռ դրանք դրույթներ են սահմանում իրեղեն ապացույցների և դրանց պահպանման մասին, ու նշված բացատրութ-յունները չէին կարող ճանաչվել իրեղեն ապացույց, ապա դատարանը գտնում է, որ նշվածը նույնպես անհիմն է, քանի որ դատարանի գնահատմամբ քննիչի կողմից թույլ է տրվել մե-խանիկական սխալ` հոդվածների թվերը նշելիս, նկատի ունենալով, որ որոշման բովանդա-կությունից չի հետևում, որ հիշյալ բացատրությունները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց, և դրանք ապացույց ճանաչելու ընթացակարգը կարգավորվում է ՀՀ քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 122-րդ հոդվածով: Նույն կերպ է դատարանը մեկնաբանում նաև ՙՀեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման և ձայնագրառելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին՚ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութ-յան դատարանի 05.05.2010թ. և 22.06.2010թ. որոշումներում 42 հոդվածից բաղկացած ՙՕպե-րատիվ-հետախուզական գործունեության մասին՚ ՀՀ օրենքի 62-րդ հոդվածին կատարված հղումը, նկատի ունենալով, որ նույն օրենքի 32-րդ և 34-րդ հոդվածներով կարգավորվում է հե-ռախոսային խոսակցությունների վերահսկում օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման անցկացման ընթացակարգը: Դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ Վ.Թուրաբյանը` որպես մեղադրյալ հար-ցաքննվելիս, 16.03.2011թ. ցուցմունք է տվել այն մասին, որ վերը նշված բացատրությունում նշել է այն, ինչ եղել է: Միաժամանակ, դատարանը փաստում է, որ ՀՀ-ում ընդունված չէ և չի գործում մաս-նավոր խուզարկուի կամ մասնավոր խուզարկուական գործունեության մասին օրենք: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիսª պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում նույնպես կատարել է հանցագործություններ, այդ թվում` նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատաքննությամբ չարձանագրվեցին: Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ նրա կատարած հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և նա պետք է դատապարտվի կալան-քի: Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հար-ցը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թող-նըվի անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի` լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է պահվի քրեական գործի հետ միասին: Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով քրեական դատավարության օրենսգրքի 119, 238, 357-360, 365, 369-372 հոդվածներովª դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և դատապարտել կալանքի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգե-լանքի վերցնելու օրվանից: Իրեղեն ապացույցը` լազերային սկավառակը, պահել քրեական գործի հետ միասին: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-01-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-292, 2-107, 3-134 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 27-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 292, 107, 134 |
| Գործին կից նյութերը | 1 լազերային սկավառակ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-5129 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 28-02-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 06-06-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-06-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-06-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-292, 2-107, 3-134, 4-92 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-06-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-292, 2-107, 3-134, 4-92 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0141/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 15-02-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-02-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վլադիմիր Թուրաբյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով- կալանք 1 (մեկ) ամիս ժամկետով/ վերաբերյալ 13.01.2012թ -ի դատավճիռը և ճանաչել ու հռչակել Վլադիմիր Թուրաբյանի անմեղությունը մեղսագրվող արարքում: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 16-02-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 28-02-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Վ.Թուրաբյանի հեռախոսային խոսակցությունների ձայնային լազերային սկավառակ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 28-02-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-03-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Թուրաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0141/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 14 մարտի 2012 թվական ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ պաշտպան` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ամբաստանյալ` Վ.ԹՈՒՐԱԲՅԱՆԻ թարգման` Ա.ԽԱՆԻԿՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 1. ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության ապօրինի հավաքելու և իրեն վստահված ուրիշի գույքը խոշոր չափերով յուրացնելու դեպքի առթիվ հարուցվել է թիվ 58215110 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: 2. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ կասկածյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին: 3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի մարտի 16-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով: 4. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ թիվ 58215110 քրեական գործի վարույթի մասը` Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից խարդախություն կատարելու վերաբերյալ, կարճվել է և այդ մասով Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով: 5. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել մարդու անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության ապօրինի հավաքելու համար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով: 6. 2011 թվականի հուլիսի 15-ին թիվ 58215110 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/: 7. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2011 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին, ժամը 12.00-ին: 8. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով և վերջինիս նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Դատավճռով որոշվել է Վ.Թուրաբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Դատավճռով որոշվել է նաև իրեղեն ապացույցը` լազերային սկավառակը, պահել քրեական գործի հետ միասին: 9. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը: 10. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: 11. Պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2012 թվականի փետրվարի 13-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի փետրվարի 15-ին: 12. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2012 թվականի փետրվարի 28-ին: 13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2012 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2012 թվականի մարտի 14-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ 14. Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա <<2009-2010 թվականների ընթացքում հայտարարություններ զետեղելով <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>` համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտներին>>` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ: Մասնավորապես. 2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75.000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնու Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ: 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ.Թուրաբյանը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20.000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտագործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ.Ալեքսանյանի անձնական գործից: Նախաքննության մարմինը, ամփոփելով վերը նշված մեղադրանքը, հանգել է եզրակացության, որ Վ.Թուրաբյանն առանց մարդու համաձայնության` ապօրինի, հավաքել է նրա անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ:>>: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 15. Ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2012թ. դատավճիռը և իր պաշտպանյալին անմեղ ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-դր հոդվածով դատարանի կողմից հաստատված համարված արարքում` բերելով հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները. 16. Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ: Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը` ճիշտ չի որակել ամբաստանյալի կատարած արարքը, կամայական մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցները հետազոտելիս, իսկ ներքին համոզմունքը ձևավորել է զուտ ենթադրությունների հիման վրա: Ըստ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի` սույն քրեական գործով ապացուցման առարկա է հանդիսանում այն, թե արդյոք Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, թե` ոչ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, թե արդյոք Վ.Թուրաբյանը լուսանկարահանել է դրանք, թե` ոչ: Մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3 –րդ և 4-րդ մասերի իրավադրույթները, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն իր պաշտպանյալին վերագրվող արարքը չի հիմնավորել գործով ձեռք բերված որևէ փաստական տվյալով կամ ապացույցով: Պաշտպան Վ.Գրիգորյանը մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-4-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի իրավադրույթները, նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն չի իրականացրել, գնահատման չի արժանացրել ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ դրանց ստացման աղբյուրները: Պաշտպան Վ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածը, գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը Վ.Թուրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորել գործի փաստական տվյալներով, գործով ձեռք բերված ապացույցներով, քանի որ գործում չկա որևէ ապացույց այն մասին, թե կոնկրետ ինչ փաստաթուղթ է գտնվել <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատում պահվող Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործում: Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` Վ.Թուրաբյանը Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործը զինվորական կոմիսարիատում ուսումնասիրելով, տեղեկացել է այնպիսի գործողությունների մասին, որոնք բաց են եղել հանրության համար, որևէ անձնական գաղտնիք չեն պարունակել, քանի որ անձի անձնագրում կամ ծննդյան վկայականում տեղ գտած տեղեկությունները չի կարելի համարել անձի անձնական կյանքի անձեռնմխելիության խախտում: Վերոգրյալի հիման վրա, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը գտնում է, որ իր պաշտպանյալի կատարած արարքում հանցակազմ չկա, այսինքն` Վ.Թուրաբյանը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում շարադրված արարքը, հետևաբար` նրա գործողությունները` առանց թույլտվության զինկոմիսարիատում անձնական գործի ուսումնասիրությունը չի կարող որակվել որպես հանցագործություն: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ: Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, բողոքի դեմ արտահայտված մեղադրողի պատասխանը, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2012թ. դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանի իրավական դիրքորոշումն ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ 17. Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. <<2009-2010 թվականների ընթացքում հայտարարություններ զետեղելով <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> ու <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում և հանդես գալով որպես <<մասնավոր խուզարկու>>` համապատասխան վճարի դիմաց ընդունել է մասնավոր անձանց պատվերներ և զբաղվել մարդկանց անձնական և ընտանեկան գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունների ապօրինի հավաքմամբ հետևել, տեսանկարել ու լուսանկարել է համապատասխան <<օբյեկտներին>>` օգտագործելով իր ծանոթ պաշտոնատար անձանց հնարավորությունները, նրանց վերաբերյալ ձեռք բերել տեղեկություններ: Մասնավորապես. 2010 թվականի մայիս ամսին Վլադիմիր Թուրաբյանը Ծովիկ Ժորայի Մելքոնյանի պատվերով, ստանալով 75.000 դրամ գումար, բացահայտել է վերջինիս ամուսնու Սուրեն Սիմոնյանի սիրային կապերը, իսկ 2010 թվականի սկզբներին` Ժաննա Էդուարդի Հակոբյանի պատվերով փորձել է տեղեկություններ հավաքել նրա ամուսնու սիրուհու վերաբերյալ: 2010 թվականի հունվար ամսին Անաիդա Համբարձումի Ալոյանի պատվերով Վ.Թուրաբյանը ձայնագրել և լուսանկարել է Կարեն Սեդրակյանին, իսկ Լիանա Ազատի Գրիգորյանի պատվերով, ստանալով վերջինիցս 20.000 դրամ գումար, տեղեկություններ է ձեռք բերել Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ, ընդ որում` այդ պատվերի կատարման ընթացքում, օգտագործելով Նոր Նորքի տարածքային զինվորական կոմիսարիատի գործավարուհի Կարինե Ղևոնդյանի հնարավորությունները, տեղեկություններ է փոխանցել այդ կոմիսարիատում հաշվառման մեջ գտնվող Գ.Ալեքսանյանի անձնական գործից: 18. Դատաքննությամբ դատարանը հաստատված է համարել հետևյալը. <<Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը 2006-2007 թվականներից սկսած <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքի, <<Գինդ>> և <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերի միջոցով հայտարարություններ է տվել իր կողմից <<մասնավոր խուզարկու>>-ի գործունեություն իրականացնելու մասին: 2010 թվականի մարտից մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում (կոնկրետ օրը ճշտված չէ) վկա Լիանա Գրիգորյանը, <<Գինդ>> շաբաթաթերթում կարդալով ամբաստանյալի վերը նշված հայտարարությունը, դիմել է նրան և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկություններ: Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը վճարի դիմաց համաձայնվել է վկա Լ.Գրիգորյանի առաջարկին և, պահանջած 200 ԱՄՆ դոլարից` որպես կանխավճար, ստանալով 20.000 դրամ, սկսել է Գ.Ալեքսանյանի շրջապատից տեղեկություններ հավաքել: Նույն նպատակով 2010 թվականի մայիս ամսին նա գնացել է ք.Երևանի <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատ, որի իր ծանոթ աշխատակցուհու` վկա Կարինե Ղևոնդյանի օգնությամբ զինկոմիսարիատի շենքում ստացել և ծանոթացել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործի նյութերին, ու բջջային հեռախոսով լուսանկարել իրեն հետաքրքրող էջերը: Քանի որ լուսանկարները հաջող չեն ստացվել, 1-2 օր հետո ամբաստանյալը կրկին գնացել է նույն զինկոմիսարիատ, և վկա Կ.Ղևոնդյանը նորից նրան տրամադրել է Գ.Ալեքսանյանի զինվորական անձնական գործը:>>: 19. Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնելով, որ իրեն մեղսագրվող արարքները հանցագործություն չեն, հետևաբար` հանցագործություն չի կատարել, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց: 20. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <<Դատարանի վերլուծությունը>> բաժնում արձանագրել է հետևյալը. << Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը, վճարի դիմաց Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ ապօրինի հավաքելով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն, նրա կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ իրեն մեղսագրված նշված արարքի հանցագործություն չհամարվելու, հետևաբար` հանցագործություն չկատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհիմնավորվեցին: Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալը կատարած հանցագործության համար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապնդում:>>: Հարկ է նշել, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն որոշման 18-րդ կետում հաստատված հանգամանքները հիմնավորված և ապացուցված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բավարար, հավաստի և արժանահավատ հետևյալ ապացույցներով. 21. Դատաքննությամբ հետազոտված` ամբաստանյալի բացատրության և նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` նա շուրջ 3-4 տարի <<Լիստ էյ էմ>> ինտերնետ կայքում, <<Գինդ>> և <<Ինֆո մարկետ>> շաբաթաթերթերում հայտարարություններ է տվել իր կողմից ծավալվող մասնավոր խուզարկուի գործունեություն վերաբերյալ: 2010 թվականի մարտ կամ ապրիլ ամսին նրան զանգահարել և հանդիպել է նրա ծառայություններից օգտվելու ցանկություն հայտնած Լիանա Գրիգորյանը և խնդրել է տեղեկություններ ձեռք բերել իր նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի ու նրա հարազատների վերաբերյալ, ինչպես նաև` տվյալներ նրա ստվերային գործունեության վերաբերյալ և այլ վարկաբեկիչ տեղեկություններ: Իր ծառայությունների համար նրանից պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ: Գ.Ալեքսանյանի վերաբերյալ տեղեկությունները ձեռք է բերել նրա շրջապատից, իսկ որոշակի կենսագրական տեղեկություններ ձեռք է բերել Նոր Նորքի ՏԶԿ-ի աշխատակցուհի Կարինե Ղևոնդյանի միջոցով, երբ նա իր աշխատասենյակում, չմերժելով իրեն, ցույց է տվել Գ.Ալեքսանյանի զինվորական գործը, որից բջջային հեռախոսով կատարել է նկարահանումներ: Պարզել է նաև Գ.Ալեքսանյանի և նրա ընտանիքի անդամների հեռախոսահամարները և նկարահանել է վերջինիս բնակության շենքն ու պատշգամբը: 22. Վկա Լիանա Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ նա, 2010 թվականի մայիս ամսին <<Գինդ>> շաբաթաթերթից տեղեկանալով Վլադիմիր Թուրաբյանի մասին, հանդիպել է նրա հետ և խնդրել տեղեկություններ ձեռք բերել նախկին սիրեկանի Գարեգին Ալեքսանյանի վերաբերյալ: Թուրաբյանը պահանջել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից` որպես կանխավճար, ստացել է 20.000 դրամ, սակայն որոշ ժամանակ անց հրաժարվել է նրա ծառայություններից: 23. Վկա` <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատի գործավար, Կարինե Ղևոնդյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010 թվականի մայիս ամսին <<Նոր Նորք>> տարածքի զինվորական կոմիսարիատում, ընդառաջելով ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանին, նրան է տրամադրել Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող, անձնագրի, ծննդյան վկայականների պատճեններ, բնութագիր և այլ փաստաթղթեր պարունակող անձնական գործը, չնայած չի ունեցել դրա իրավունքը: Նշված գործն ուսումնասիրելուց հետո ամբաստանյալը հեռացել է, սակայն մի քանի օր հետո նա կրկին զանգահարել և ասել է, որ ցանկանում է նորից ուսումնասիրել նույն գործը, քանի որ նկարները <<լղոզված>> են ստացվել: Հասկացել է, որ նա նախորդ անգամ իրենից աննկատ լուսանկարած է եղել գործի նյութերը, բարկացել է, սակայն նորից տրամադրել է նույն գործը: 24. Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Վ.Թուրաբյանի գաղտնալսված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրառումների լազերային սկավառակի զննության և վերծանումների համաձայն` Վ.Թուրաբյանը 21.05.2010թ. հեռախոսով վկա Լիանա Գրիգորյանին հայտնել է Գարեգին Ալեքսանյանի և նրա հարազատների վերաբերյալ իր հավաքած տեղեկությունները: 25. Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 107-րդ, 124-127-րդ հոդվածներում նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ապացուցված է Վլադիմիր Թուրաբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելը և նրա մեղքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներով: 26. Ւնչ վերաբերվում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին և վերջինիս ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի նույն պնդմանը, որ ինքը հանցանք չի կատարել, իրեն առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իր այդ դիրքորոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանը նպատակ է հետապնդում խուսափել կատարած հանցագործության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատիժը կրելուց: 27. Ւնչ վերաբերվում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին, որ Վ.Թուրաբյանը Գարեգին Ալեքսանյանի անձնական գործը զինվորական կոմիսարիատում ուսումնասիրելով, տեղեկացել է այնպիսի գործողությունների մասին, որոնք բաց են եղել հանրության համար, որևէ անձնական գաղտնիք չեն պարունակել, քանի որ անձի անձնագրում կամ ծննդյան վկայականում տեղ գտած տեղեկությունները չի կարելի համարել անձի անձնական կյանքի անձեռնմխելիության խախտում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ Սահմանադրության 23-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` առանց անձի համաձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, oգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեuված է oրենքով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության oգտագործելու կամ հրապարակային ելույթներով, հրապարակայնորեն ցուցադրվող uտեղծագործություններով կամ լրատվության միջոցներով այդպիuի տեղեկություններ տարածելու կամ հավաքելու կամ պահելու համար, եթե դրանք նախատեuված չեն oրենքով: Հիշատակված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանցում նշված գործողությունները հանցագործություն համարելու համար պետք է դրանք նախատեսված չլինեն օրենքով և կատարվեն ապօրինի: Նշված գործողություների ապօրինությունը` որպես կանոն, ենթադրում է, որ դրանք պետք է կատարվեն այն անձի համաձայնության բացակայության պայմաններում, ում վերաբերյալ, որ դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածում նշված կարգով oգտագործվել կամ տարածվել կամ հավաքել կամ էլ պահվել են, և եթե կատարվել են այնպիսի անձի կողմից, ով կոնկրետ իրավիճակում նման կոնֆիդենցիալ բնույթի տեղեկություներ հավաքելու լիազորություն և իրավասություն չի ունեցել: Օրենքով չնախատեսված կարգով` ապօրինի, մարդու անձնական կամ ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ հավաքելու տակ պետք է հասկանալ գործող օրենսդրությանն ակնհայտ հակասող ցանկացած եղանակով և միջոցով` գաղտնի, բացահայտ, խաբեության միջոցով և այլն, մարդու անձնական կյանքի, նրա հարազատների, ինչպես նաև նրա մտերիմների կյանքի` առողջական վիճակի, ընտանիքի կազմի, սովորությունների, ընկերական և այլ հարաբերությունների վերաբերյալ հրապարակման ոչ ենթակա տեղեկությունների հավաքումը: Նման գործողությունների դրսևորման ձև է նաև մարդու կամքին հակառակ նրա անձնական, այդ թվում` զինվորական, գործերի նյութերին, նրա վերաբերյալ փաստաթղթերին, թղթակցություններին ծանոթանալը: Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն քրեական գործով Գարեգին Ալեքսանյանի` զինկոմիսարիատում պահվող անձնական զինվորական գործը պարունակում է անձնական և ընտանեկան գաղտնիք համարվող տեղեկություններ, որոնց ծանոթանալու համար անհրաժեշտ է համապատասխան համաձայնություն և թույլտվություն: ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված դեպքերում կարող են սահմանափակվել մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքները: <<Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին>> ՀՀ օրենքի համաձայն` օրենքով նախատեսված դեպքերում և սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում` օպերատիվ-հետախուզական գործունեության խնդիրների իրականացման նպատակով, օպերատիվ հետաքրքրություն ներկայացնող անձանց նկատմամբ կարող են իրականացվել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` դատարանի համապատասխան որոշման առկայության դեպքում: Նշված օրենքը թույլ չի տալիս մարդու և ստուգվող անձի անձնական ու ընտանեկան կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքում և օգտագործում, եթե դա կապված չէ հանցագործության կանխարգելման, բացահայտման, հաստատման կամ հանցանք կատա-րած կամ կատարող կամ նախապատրաստող անձի բացահայտման ու հայտնաբերման և այլ օրինական խնդիրների լուծման կամ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների հետ: Ընդ որում, նույն օրենքը թույլ չի տալիս անձի վերաբերյալ օպերատիվ-հետախուզական մարմինների կողմից իրականացված միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված տեղեկությունների հրապարակում` առանց տվյալ անձի համաձայնության, բացառությամբ օրենքով սահմանված դեպքերի (օրինակ` եթե դրանք վերաբերվում են անձի հանցավոր գործունեությանը): Նշվածից հետևում է, որ դատարանի կողմից պարտադիր թույլատրման ենթակա վերոգրյալ միջոցառումները պետք է բխեն հանրային շահից և նպաստեն ավելի ծանր ու վնասակար հետևանքների կանխմանը, իսկ օրենքով չնախատեսված բոլոր դեպքերում մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի գաղտնիք համարվող տեղեկություններն առանց նրա համաձայնության հավաքելը, օգտագործելը, տարածելը կամ պահելն ապօրինի է, և նման գործողություններով խախտվում են մարդու անձնական կամ ընտանեկան կյանքի անձեռնմխելիությունն ու սահմանադրական իրավունքները: 28. Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով վերոգրյալը, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում հետազոտված և դատավճռում փաստական տվյալներով ապացուցված է այն արարքը, որը հաստատված է համարել առաջին ատյանի դատարանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին և, որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքի կատարելը: 29. Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վլադիմիր Թուրաբյանի մեղավորությունը նշված հանցանքը կատարելու մեջ և այդ հանցանքը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով: Ուստի քրեական գործում բացակայում են Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու հիմքերը: 30. Այսպիսով, վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելը համարում է հաստատված, իսկ պաշտպան Վ.Գրիգորյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված` իր պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու վերաբերյալ եզրահանգումները` անհիմն: 31. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Վ.Գրիգորյանի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը à ð à Þ º ò 1. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-03-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 16-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 /չորս/ հատոր, 1-ին հատորը` 292 թերթ, 2-րդ հատորը` 104 թերթ, 3-րդ հատորը` 134 թերթ, 4-րդ հատորը` 74 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 16-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 292, 107, 134, 74 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | 1 լազերային սկավառակ: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-5070/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 23-04-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0141/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 14-04-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 16-04-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-5070 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 23-04-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր, 1 լազերային սկավառակ |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0141/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-04-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 17-05-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0141/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17 մայիսի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի մարտի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով Վլադիմիր Թուրաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածով, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք` 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: Ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի մարտի 14-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը` թողել օրինական ուժի մեջ: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը` խնդրելով բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը և այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի մարտի 14-ի որոշումը, Վ.Թուրաբյանին արդարացնել` ճանաչելով և հռչակելով հանցանքի կատարման մեջ նրա անմեղությունը: Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հիմքը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Մասնավորապես, բողոքի հեղինակը գործի փաստական հանգամանքների և ձեռք բերված ապացուցյների վկայակոչմամբ նշել է, որ դատարանները թույլ են տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ` ճիշտ չեն կիրառել քրեական օրենքը, իրավաբանորեն ճիշտ չեն որակել արարքը, կամայական մոտեցում են ցուցաբերել ապացույցներին, ինչպես նաև ներքին համոզմունքը ձևավորել են զուտ ենթադրություններից ելնելով: Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վլադիմիր Լեոնի Թուրաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի մարտի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Թուրաբյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 21-05-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 24-05-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 292, 107, 134, 87 թերթ, կից` Վ.Թուրաբյանի հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրված լազերային սկավառակ: |