ԵԿԴ/0139/01/11


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
25 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Մ.ՇԱՀԳԱԼԴՅԱՆԻ
Հ.ՉԱԽՈՅԱՆԻ
տուժողներ Ա.ԱՎԱԳՅԱՆԻ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Ց.ԹԱՆԳԱՄՅԱՆԻ
Ս.ՆԵՅՄԱՆԻ
պաշտպաններ Ռ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
Գ.ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
Գ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Ցոլակ Երջանիկի Թանգամյանի` ծնված 20.07.1949թ. Վրաստանի Հանրապետության Գանձա գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ և բարձրագույն կրթությամբ, վատառողջ, չի աշխատում, դատվածություն չու-նեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Ղափանցյան փողոց, հ. 5բ/15 տուն, արգելանքի տակ չէ, մեղադըր-վում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2. Սերգեյ Գևորգի Նեյմանի` ծնված 16.02.1975թ. ք.Երևանում, ազգությամբ գերմանացի, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, իր հայտարարությամբ` խնամքին հինգ անձ և միջնակարգ-մաս-նագիտական կրթությամբ, առողջ, ՙՆ.Ս. ՀԵՌ-ՄԱՆ՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Հալաբյան փողոց, 31-րդ շենք, բնակարան հ. 79, արգելանքի տակ չէ, մե-ղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազութ-յան դատախազ Ա.Աղայանը 01.03.2010թ. որոշմամբ վերացրել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Արամյանի 22.02.2010թ. ՙՔրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին՚ որոշումը և նյութերով հարուցել է քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու նախաքննության կատարման համար այն ուղարկել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Արամ-յանը 22.03.2010թ. որոշմամբ թիվ 1420110 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 01.09.2010թ. որոշմամբ կարճել է քրեական գործի վարույթն ու Ցոլակ Թանգամյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճա-ռաբանությամբ:
Երևան քաղաքի դատախազ Հր.Բադալյանը 18.09.2010թ. որոշմամբ վերացրել է թիվ 14200110 քրեական գործով ՙՎարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՚ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Արամյանի 01.09.2010թ. որոշումն ու քրեական գործի հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնին:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի պետի տեղակալ Ա.Կոստան-յանը 07.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 14200110 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ և վերսկսել կարճված վարույթը:
Ա.Կոստանյանի 10.03.2011թ. որոշումներով Ց.Թանգամյանը և Ս.Նեյմանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալներ և նրանցից Ց.Թանգամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ս.Նեյամանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Ա.Կոստանյանի 10.03.2011թ. որոշումներով Ց.Թանգամյանի և Ս.Նեյմանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոցներ, ընտրվել է ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
Ա.Կոստանյանը 28.03.2011թ. որոշմամբ թիվ 14200110 քրեական գործն ուղարկել է Երե-վան քաղաքի դատախազին` հետագա նախաքննությունն ըստ քննչական ենթակայության ու-ղարկելու համար:
ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչ Վ.Մկրտչյանը 01.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 14200110 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 27.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 14200110 քրեական գործն ուղարկել է ըստ քննչական ենթակայության:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Գ.Մանուկյանը 06.05.2011թ. որոշմամբ թիվ 14200110 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Գ.Մանուկյանը 07.06.2011թ. որոշմամբ թիվ 14200110 քրեական գործով մեղադրյալներ Ցոլակ Երջանիկի Թան-գամյանի և Սերգեյ Գևորգի Նեյմանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցրել է, ըն-տրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացրել և քրեական գործի վարույթը կարճել է ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համա-ներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. ընդունված որոշման հիմքով և որոշումն ու-ղարկել Երևան քաղաքի դատախազին` օրինականությունն ստուգելու համար:
Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Մ.Շահգալդյանը քննիչի որոշումը չի հաստատել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կե-տում նշված հիմքով և 22.06.2011թ. գրությամբ թիվ 14200110 քրեական գործն ուղարկել է նա-խաքննությունը սովորական կարգով շարունակելու համար:
2011թ. հուլիսի 9-ին թիվ 14200110 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ու-ղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի դա-տարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2011թ. հուլիսի 13-ի որոշմամբ Ցոլակ Երջանիկի Թանգամ-յանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ու Սերգեյ Գևորգի Նեյմանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե-տով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2011թ. հուլիսի 25-ի որոշմամբ նշանակվել է դա-տաքննության:

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ տուժող Աբրահամ Հովհաննիսյանը, մշտապես բնակ-վելով ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և ընկերոջ` վկա Լևոն Աղաջանյանի հետ 2008թ. ընթացքում որո-շելով ք.Մոսկվայում ծաղկի վաճառակետ բացել, անհրաժեշտ գումար հայթայթելու նպատակով 2008թ. հոկտեմբերին Լ.Աղաջանյանի հետ ժամանել են ք.Երևան, որտեղ փորձել են բանկից վարկ ստանալ, սակայն տեղեկանալով, որ դրա համար անհրաժեշտ է տեղեկանք ներկայացնել աշխատանքի վայրից, ինչը` ՀՀ-ում չաշխատելու պատճառով, հնրավոր չի եղել, որոշել են գու-մար հայթայթել այլ եղանակով: Այդ նպատակով և ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում կարդալով ք.Երևա-նում 3-5 տոկոսադրույքով ֆինանսական վարկ վերցնելուն օգնելու մասին ամբաստանյալ Ս. Նեյմանի հայտարարությունը, տուժող Ա.Հովհաննիսյանը, զանգահարելով հայտարարությամբ նշված հեռախոսահամարով, հանդիպել է ամբաստանյալ Ս.Նեյմանի հետ, ով խոստացել է իրեն միջնորդավճար տալու դեպքում մեկ օրվա ընթացքում օգնել ստանալ 35.000 ԱՄՆ դոլար գու-մար` անշարժ գույքի գրավի դիմաց, ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Ստանալով տուժող Ա.Հովհաննիսյանի համաձայնությունըª ամբաստանյալ Ս.Նեյմանը հաջորդ օրն ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի հետ գնացել է տուժող Ա.Հովհաննիսյանի` ք.Երևանի Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարան և հայտնել, որ ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանն է տոկոսով գումար տվողը: Բնակարանը զննելուց հետո, ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանը տուժող Ա.Հովհաննիսյա-նին ասել է, որ բնակարանը որպես գրավ ձևակերպելու և ամսական 1750 ԱՄՆ դոլար տոկոսա-գումար վճարելու դեպքում նրան կտա 35.000 ԱՄՆ դոլար: Համաձայնության գալով, 2008թ. հոկ-տեմբերի 28-ին ամբաստանյալներ Ց.Թանգամյանը, Ս.Նեյմանը, վկա Լ.Աղաջանյանը, տուժող Ա.Հովհաննիսյանն ու նրա ծնողները` ներկայումս հանգուցյալ Մ.Հովհաննիսյանը և տուժող Աս-յա Ավագյանը, հանդիպել են ՙԿենտրոն՚ նոտարական տարածքի գրասենյակում, որտեղ տու-ժող Ա.Հովհաննիսյանի հայրը` Մ.Հովհաննիսյանը, կնոջ համաձայնությամբ, սակայն առանց պայմանագրի բովանդակությանը ծանոթանալու, կնքել է ոչ թե բնակարանի գրավադրման, այլ` առուվաճառքի պայմանագիր, համաձայն որի` ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանը 50.000 ԱՄՆ դո-լարով գնել է վերը նշված բնակարանը:
Նշված պայմանագիրը կնքելուց անմիջապես հետո տուժող Ա.Հովհաննիսյանը վկա Լևոն Աղաջանյանի և ամբաստանյալներ Ց.Թանգամյանի ու Ս.Նեյմանի հետ գնացել է Տերյան փո-ղոցում գտնվող ՙՅունիբանկ՚ ՓԲ ընկերության ՙՏերյան՚ մասնաճյուղ, որտեղ ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանից ստացած 35.000 ԱՄՆ դոլարից 14.000 ԱՄՆ դոլարը Լ.Աղաջանյանի, իսկ 13.000 ԱՄՆ դոլարըª Ա.Հովհաննիսյանի անվամբ փոխանցել են ք.Մոսկվա, 3.500 ԱՄՆ դոլար` որպես երկու ամսվա տոկոսագումար, տուժող Ա.Հովհաննիսյանը վճարել է ամբաստանյալ Ց. Թանգամյանին, իսկ 1.300 ԱՄՆ դոլար` որպես միջնորդավճար, տվել է ամբաստանյալ Ս.Նեյ-մանին:
Հետագայումª 2009թ. հունվար-մայիս ամիսների ընթացքում, տուժող Ա.Հովհաննիսյանը և վկա Լ.Աղաջանյանը ք.Մոսկվայից բանկի միջոցով ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի հաշվին փո-խանցել են ընդհանուր առմամբ 7000 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես 4 ամսվա տոկոսագումար, իսկ երբ ֆինանսական վիճակի վատթարացման պատճառով նրանք չեն կարողացել վճարել տոկո-սագումարները, ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանը դիմել է դատարան` ք.Երևանի Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարանի բնակիչներին վտարելու հայցապահանջով:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց` պատճառաբանելով, որ իրեն վերագրվող արարքը չի կատարել:
Ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի ցուցմունքի համաձայն` 2008թ-ին անշարժ գույքի առու-վաճառքով զբաղվող Ս.Նեյմանին նա խնդրել է 60.000 դոլարի սահմաններում բնակարան գտնել իր համար, և որոշ ժամանակ անց Ս.Նեյմանը տեղեկացրել է, որ քաղաքի կենտրոնական մա-սում` ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ եկեղեցու մոտ, կա նման բնակարան, որը կարող են նայել: 2008թ-ի հոկտեմբերի 26-ին գնացել են նշված շենքի մոտ, որտեղ իրենց դիմավորել է Աբրահամը և բարձրացել են բնակարան, որտեղ եղել են նրա հայրն ու մայրը: Նայելով բնակարանը` պայ-մանավորվել են առուվաճառքի մասին: Իրեն առաջարկել են հաջորդ օրը գնալ նոտարական գրասենյակ` ասելով, որ արդեն ունեն միասնական տեղեկանք այն մասին, որ բնակարանը կա-լանքի տակ չի:
2008 թ-ի հոկտեմբերին 28-ին գնացել է ՙԿենտրոն՚ նոտարական տարածքի գրասենյակ, ուր եկել են նաև Սերգեյը, Աբրահամը և նրա ծնողները: Պատրաստվել է առուվաճառքի պայ-մա-նագիրը, և նոտարն իրենց ներկայությամբ բարձրաձայն կարդացել է այն: Պայմանագրում նաև նշվել է, որ բնակարանը 6 ամսով վարձակալության է տրվում Մարատ Հովհաննիսյանին, քանի որ վերջինս` մինչև պայմանագրի կնքումը, նման խնդրանքով դիմած է եղել իրեն: Դրանից հետո ստորագրել են պայմանագիրը, և Մ.Հովհաննիսյանը, հայտարարելով, որ ստացել է գումարը` 15.500.000 ՀՀ դրամը, գրավոր նշել է այդ մասին, իսկ Ս.Նեյմանին` որպես միջնորդավճար, տվել է 200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ:
Դրանից հետո իրեն չի վճարվել բնակարանի նոյեմբեր, դեկտեմբեր, հունվար և փետրվար ամիսների վարձավճարը` ամսական 500 ԱՄՆ դոլարի չափով, ինչի համար հեռախոսով խոսել է Աբրահամի հետ, ով խոստացել է ուղարկել գումարը: 14 ամսվա համար նա ուղարկել է 7000 ԱՄՆ դոլար, որից հետո Աբրահամի ծնողները հայտարարել են, որ տունը չեն վաճառել այլ տվել են տոկոսով գումարի դիմաց և որոշել են բնակարանից դուրս չգալ, ինչի համար էլ վտարման պահանջով դիմել է դատարան:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Ս.Նեյմանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե-ղավոր չճանաչեց` պատճառաբանելով, որ իրեն վերագրվող արարքը չի կատարել:
Ամբաստանյալ Ս.Նեյմանի ցուցմունքի համաձայն` 2000թ-ից` որպես միջնորդ, զբաղվում է անշարժ գույքի վարձակալության և առուվաճառքի հարցերով ու 2007թ-ից ունի ՍՊ ընկերու-թյուն: Վաճառվող բնակարանների տեղի և գնի մասին հայտարարություններ է տվել ՙԳինդ՚ շա-բաթաթերթում, ու թեև հայտարարություններում նշվել է ՙտոկոս՚ բառը, սակայն դա վերաբերվել է միջնորդավճարին:
Ց.Թանգամյանին ճանաչել է գործարքից առաջ, երբ նա զանգահարել և ասել է, որ ցան-կանում է բնակարան գնել: Տուժողներին նույնպես ճանաչում է, քանի որ նրանք իրենց բնակա-րանի հայտն են տվել, որի համար գնացել ու նայել է բնակարանը, որը տուժողները վաճառելիս են եղել 60.000 ԱՄՆ դոլարով:
Տուժողների բնակարանն առաջարկել է Ց.Թանգամյանին և նրա հետ գնացել են տուժող-ների բնակարան, որտեղ նա բանակցել է բնակարանի վերջնական արժեքի շուրջ և պայմանա-վորվել ու նշված բնակարանը գնել է 50.000 ԱՄՆ դոլարով, իսկ իրեն տվել 200 ԱՄՆ դոլարին հա-մարժեք դրամ` որպես միջնորդավճար:
Երբ տուժողները չեն ազատել բնակարանը, Ց.Թանգամյանի խնդրանքով` որպես միջ-նորդ, զանգահարել է տուժողներին, այդ թվում` նաև ք.Մոսկվա` Աբրահամին, սակայն նրանց չի ասել, որ ազատեն բնակարանը, քանի որ դա իր գործը չի եղել: Ց.Թանգամյանի հետ նաև գնա-ցել է տուժողների տուն և տհաճ խոսակցության ժամանակ հանդարտացնողի դեր է կատարել:
Տուժող Աբրահամ Հովհաննիսյանի ցուցմունքների համաձայն` նա, 2000թ-ից մշտապես բնակվելով ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, ընկերոջ` Լևոն Աղաջանյանի հետ 2008թ-ին որոշել են Մոսկ-վայում ծաղկի վաճառակետ բացել և դրա համար անհրաժեշտ գումարը հայթայթելու նպատա-կով 2008թ. հոկտեմբերին միասին եկել են ք.Երևան, որտեղ փորձել են բանկից վարկ վերցնել, սակայն տեղեկանալով, որ դրա համար անհրաժեշտ է տեղեկանք ներկայացնել աշխատանքի վայրից, ինչը հնարավոր չի եղել, քանի որ ք.Երևանում չեն աշխատել, որոշել են գումար հայ-թայթել այլ եղանակով: Դրանից հետո, ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում կարդալով ՙկօգնեմ արագ ստանալ վարկ` անշարժ գույքի գրավի դիմաց՚ հայտարարությունը, զանգահարել է դրանում նը-շված հեռախոսահամարով և հանդիպել Սերգեյ Նեյմանի հետ, ով խոստացել է 1 օրվա ընթաց-քում տալ 35.000 ԱՄՆ դոլար գումար` անշարժ գույքի գրավի դիմաց, ամսական 5 տոկոս տոկո-սադրույքով: Գործարքում Ս.Նեյմանը հանդես է եկել որպես միջնորդ և դրա համար վերջինիս պետք է վճարվեր 1300 ԱՄՆ դոլար գումար: Ստանալով իր համաձայնությունըª Ս.Նեյմանը հա-ջորդ օրը Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարան է այցելել Ցոլակ Թանգամյանի հետ, և հայտնել, որ վերջինս է հանդիսանում տոկոսով գումար տվող անձնավորությունը: Բնա-կարանը նայելուց հետո` Ց.Թանգամյանը հայտնել է, որ բնակարանի դիմաց կտա 35.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն բնակարանը պետք է նոտարական կարգով` որպես գրավ, ձևակերպվի: Համա-ձայնության գալով, հաջորդ օրը Լ.Աղաջանյանի և ծնողների հետ կենտրոնական նոտարական գրասենյակում հանդիպել են Ց.Թանգամյանին ու Ս.Նեյմանին, սակայն գործարքը կնքելիս ծնողներն ընկել են մոլորության մեջ` չգիտակցելով, կնքել են ոչ թե բնակարանի գրավադրման, այլ առուվաճառքի պայմանագիր, համաձայն որի` Ց.Թանգամյանը 50.000 ԱՄՆ դոլարով գնել է վերը նշված բնակարանը: 2008թ. հոկտեմբերի 28-ին` բնակարանի առքուվաճառքի գործարքից անմիջապես հետո, ընկերոջ` Լ.Աղաջանյանի, Ցոլակ Թանգամյանի և Ս.Նեյմանի հետ գնացել են Տերյան փողոցի վրա գտնվող ՙՅունիբանկ՚ ՓԲ ընկերության ՙՏերյան՚ մասնաճյուղ, որտեղ վերցված գումարից 27.000 ԱՄՆ դոլարը` 14.000 ԱՄՆ դոլարը Լ.Աղաջանյանի անվամբ, իսկ 13.000 ԱՄՆ դոլարըª իր անվամբ, փոխանցել են ք.Մոսկվա: Ց.Թանգամյանն անմիջապես վեր-ցըրել է 3500 ԱՄՆ դոլար` որպես երկու ամսվա տոկոսագումար, իսկ Ս.Նեյմանին` որպես միջ-նորդի, տվել են 1300 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո, Ց.Թանգամյանը, տեղեկանալով, որ Լ.Աղա-ջանյանի հետ մեկնում են ք.Մոսկվա, խնդրել է թողնել Մոսկվա քաղաքի իրենց հեռախոսահա-մարը` կապ պահպանելու համար, ինչն արել են:
Լ.Աղաջանյանի հետ Մոսկվա քաղաքից բանկի միջոցով Ց.Թանգամյանի հաշվին են փո-խանցել 7000 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես 4 ամսվա տոկոսադրույք, իսկ երբ ֆինանսական վի-ճակի վատթարացման պատճառով չեն կարողացել տոկոսադրույքները վճարել, Ց.Թանգամյա-նը դիմել է դատարան` Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարանի բնակիչներին վտա-րելու հայցով:
Տուժողներ` Աբրահամ Հովհաննիսյանի ծնողներ, Մարատ Հովհաննիսյանի (հանգուցյալ), Ասյա Ավագյանի և եղբայր Արթուր Հովհաննիսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համա-ձայն` Աբրահամ Հովհաննիսյանը, ցանկանալով իրենց բնակարանը գրավադնելով փոխառու-թյամբ գումար վերցնել, նշված հարցի շուրջ համաձայնության է եկել Ց.Թանգամյանի հետ, ով իրենց տուն է գնացել Ս.Նեյմանի հետ: Դրանից հետո, Բաղրամյան պողոտայի վրա գտնվող նո-տարական գրասենյակում կնքվել է պայմանագիր, սակայն Մարատ Հովհաննիսյանը և Ասյա Ավագյանն իրեն կողմից ստորագրված փաստաթղթերի բովանդակությանը չեն ծանոթացել: Պայմանագրի կնքմանը ներկա են եղել նաև Ց.Թանգամյանը, Ս.Նեյմանը, Աբրահամը և նրա ըն-կեր Լյովան: Մի քանի ժամ անց` տանը, Աբրահամը հայտնել է, որ Ց.Թանգամյանն իրեն տվել է 35.000 ԱՄՆ դոլար, որից 5000-ը նա և Ս.Նեյմանը հետ են վերցրել` որպես մի քանի ամսվա տոկոս, իսկ մնացած գումարը փոխանցման միջոցով ուղարկվել է Մոսկվա:
Դրանից հետո, Աբրահամն ու Լյովան վերադարձել են ք.Մոսկվա, որտեղից նրանք մինչև 2009թ. մարտ ամիսը 7.000 ԱՄՆ դոլար են ուղարկել Ց. Թանգամյանին` որպես տոկոս:
2009թ. ամռանը Ց.Թանգամյանը և Ս.Նեյմանն իրենց բնակարանում հայտնել են, որ Աբ-րահամը երկու ամսվա տոկոսը` ամսական 1750 ԱՄՆ դոլարի չափով, չի ուղարկել և Ց.Թան-գամյանը, ասելով, որ բնակարանը գնել է 50.000 ԱՄՆ դոլարով, պահանջել է վերադարձնել 50.000 ԱՄՆ դոլարը կամ ազատել բնակարանը: Պարզելով, որ իրականում կնքվել է ոչ թե գրավի այլ իրենց` ք.Երևանի Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարանի առուվաճառքի պայ-մանագիր, պարբերաբար իրենց անհանգստացնող Ց.Թանգամյանին առաջարկել են վաճառել բնակարանը և վերադարձնել Աբրահամին տված գումարը, սակայն Ց.Թանգամյանը չի համա-ձայնվել:
Դրանից հետո տեղեկացել են, որ Ց.Թանգամյանը դիմել է դատարանª իրենց բնակարա-նից վտարելու պահանջով, որի համար դիմել են ոստիկանություն:
Վկա Լևոն Աղաջանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն` Աբրահամ Հովհան-նիսյանի հետ Մոսկվա քաղաքում ծաղկի վաճառքով զբաղվելու համար գումար հայթայթելու նպատակով 2008թ. հոկտեմբեր ամսին եկել են ք.Երևան, և Ա.Հովհաննիսյանի առաջարկով որո-շել են վերջինիս` ք.Երևանի Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարանը գրավադնելու միջոցով գումար վերցնել: Այդ նպատակով գնացել են տարբեր բանկեր, սակայն աշխատանքի վայրից տեղեկանք չունենալու պատճառով չեն կարողացել իրականացնել այդ գործընթացը: Դրանից հետո Ա.Հովհաննիսյանը ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթում ինչ-որ հայտարարություն է գտել, հանդիպել է հայտարարություն տվող անձնավորության` Ս.Նեյմանի հետ և իրեն տեղեկացրել է, որ նա ունի ծանոթ, ով ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքով գումար է տալիս: Ա.Հովհաննիսյանի հետ գնացել և Վ.Մամիկոնյանի արձանի մոտ գտնվող սրճարանում հանդիպել են Ս.Նեյմանին, ով հայտնել է, որ կա ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքով գումար տվող անձնավորություն, սա-կայն նա իրենց անհրաժեշտ 50.000 ԱՄՆ դոլարը չի կարող տալ, պատրաստ է տալ 35.000 ԱՄՆ դոլար` առաջին և վերջին ամսվա տոկոսները միանգամից վճարելու պայմանով:
Հաջորդ օրը Ա.Հովհաննիսյանի բնակարանում հանդիպել են գումարը տվող Ց.Թանգամ-յանին, ով նայել է բնակարանը և նրա հետ պայմանավորվել են նոտարական գրասենյակում կնքել գրավի պայմանագիր: Հաջորդ օրը կենտրոնական նոտարական գրասենյակում Ա.Հով-հաննիսյանի ծնողները` Մարատ Հովհաննիսյանը և Ասյա Ավագյանը, Ցոլակ Թանգամյանի և ՙբրոկեր՚ Սերգեյ Նեյմանի ուղեկցությամբ մտել են նոտարի աշխատասենյակ և մոտ 15 րոպե անց դուրս են եկել: Ս.Նեյմանը հայտնել է, որ փաստաթղթերը ստորագրված են և Ա.Հովհան-նիսյանի, Ս.Նեյմանի ու Ց.Թանգամյանի հետ` վերջինիս ՙՀամեր՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, գնացել են Տերյան փողոցի վրա գտնվող ՙՅունիբանկ՚-ի մասնաճուղ` գումարը ստուգելու և ք.Մոսկվա ուղարկելու համար: Բանկում հաշվել են գումարը, Ց.Թանգամյանը պահել է 2 ամսվա տոկոսի գումարը` 3500 ԱՄՆ դոլար, Ա.Հովհաննիսյանը Ս.Նեյմանին վճարել է 1300 ԱՄՆ դոլար` որպես միջնորդավճարը, և Ց.Թանգամյանն իրենց է տվել մոտ 30.000 ԱՄՆ դոլար, որի մի մասն իր, իսկ մյուս մասը` Ա.Հովհաննիսյանի անվամբ փոխանցել են ք.Մոսկվա:
Ց.Թանգամյանի հետ պայմանավորվել են ամսական տոկոսները նրան ուղարկել բանկի միջոցով, դրանից հետո Ա.Հովհաննիսյանի հետ մեկնել են ք.Մոսկվա, որտեղից մոտավորապես մինչև 2009թ մայիս ամիսն ուղարկել են պայմանավորված տոկոսները: Փոխանցումները կա-տարվել են իր և Աբրահամի անուններով, սակայն հինգ ամսվա տոկոսադրույքները վճարելուց հետո Ց.Թանգամյանին հայտնելով, որ իրենց գործերը չեն ստացվել և չեն կարողանում գումար-ները վերադարձնել` խնդրել են, որ նա թույլ տա բնակարանը վաճառել և վերադարձնել նրա գու-մարները: Բայց Ց.Թանգամյանը մերժել է իրենց և Ա.Հովհաննիսյանի ծնողներին բնակարանից վտարելու հայցով դիմել է դատարան:
Վկա` տուժողների հարևան, Անահիտ Առաքելյանի ցուցմունքի համաձայն` նրա ու տու-ժողների բնակարաններն ունեն ընդհանուր պատ և իրենց բնակարաններում լսվում է պատկից բնակարանում տարվող խոսակցությունները, քանի որ բնակարանները լավ ձայնամեկուսաց-ված չեն:
2008թ-ին տուժողների բնակարանից պարբերաբար լսել է Մարատ Հովհաննիսյանի ձայ-նը, ով հեռախոսով խոսելով որդու` Աբրահամի հետ, պահանջելիս է եղել, որ նա լուծի բնակա-րանի հետ կապված հարցերը, քանի որ պահանջում են գումարը և տոկոսները: Ա.Ավագյանից տեղեկացել է, որ նա և ամուսինը որդու` Աբրահամի կողմից 35.000 ԱՄՆ դոլար վերցնելու համար գրավադրել են իրենց բնակարանը, և Աբրահամը չի կարողանում վճարել տոկոսները, որի հա-մար էլ որոշել են վաճառել իրենց բնակարանը: Ա.Ավագյանի ցույց տված պայմանագիրը կար-դալով` նրան ասել է, որ այն առուվաճառքի պայմանագիր է, որին վերջինս պատասխանել է, որ այն ստորագրել են առանց հասկանալու և կարդալու:
Մի քանի անգամ տուժողների բնակարանից լսվել են բարձր խոսակցության ձայներ և ինչ-որ անձնավորություն պահանջել է, որ իրեն վերադարձնեն իր գումարը` 50.000 ԱՄՆ դոլար: Լսվել է նաև Մարատի ձայնը, ով ասել է` Ցոլակ, դու 50.000 դոլար ե±ս տվել, որ ուզում ես:
Վկա Կարեն Հովսեփյանի ցուցմունքի համաձայն` 2009թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիս-ներին նա ընկերոջ` Աբրահամ Հովհաննիսյանի հեռախոսով հայտնած խնդրանքով նրա եղբոր` Արթուր Հովհաննիսյանի և իր ընկերոջ` Ծերուն Գևորգյանի հետ հանդիպել են Ց.Թանգամյանի հետ ու, բացատրելով, որ Աբրահամի բիզնեսը ձախողվել է և նա չի կարող մարել 35.000 ԱՄՆ դոլարի տոկոսները, խնդրել են դադարեցնել տոկոսները, սակայն Ց.Թանգամյանը հերքել է տո-կոսով գումար տալու հանգամանքը, նշել է, որ ինքը բնակարանը գնել է և որ նրանք պետք է ազատեն այն:
Վկա Սպարտակ Մկրտչյանի ցուցմունքի համաձայն` 2008թ. հոկտեմբերի 28-ին նա ըն-կերոջª Լևոն Աղաջանյանի խնդրանքով իր անձնական օգտագործման ավտոմեքենայով նրան, Աբրահամ Հովհաննիսյանին և վերջինիս ծնողներին տեղափոխել է Բաղրամյան պողոտայի մոտ գտնվող նոտարական գրասենյակ, որտեղ բնակարանի հետ կապված գործարքներ կատարելուց հետոª Աբրահամի ծնողներին տարել է տուն:
Վկա` նոտար, Նունե Սարգսյանի ցուցմունքի համաձայն` 28.10.2008թ-ին նրա կողմից վավերացվել է տուժողների բնակարանի առուվաճառքի պայմանագիրը, որի համաձայն նրանք 15.500.000 դրամով վաճառել են իրենց բնակարանը:
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 10-2782 եզրակացության համաձայն` Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքի հ. 13 բնակարանի շուկայական արժեքը 2008թ. հոկտեմբերի 28-ի դրությամբ կազմել է 27.137.000 դրամ, իսկ բնակարանի վարձավճարի չափըª նույն օրվա դրությամբ, կազմել է 115.000 դրամ:
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված դրամական բանկային փոխանցում-ների անդորրագրերի և հայտարարագրերի պատճենների համաձայն` 28.10.2008թ. Աբրահամ Հովհաննիսյանի և Լևոն Աղաջանյանի կողմից ք.Մոսկվա է փոխանցվել 14.000 և 13.000 ԱՄՆ դոլար, 6 հատ դրամական բանկային փոխանցումների անդորրագրերի պատճենների համա-ձայն` 2009թ. հունվար-մայիս ամիսների ընթացքում Ա.Հովհաննիսյանի և Լ.Աղաջանյանի կող-մից 7.000 ԱՄՆ դոլար է փոխանցվել ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի բանկային հաշվին, ամ-բաստանյալների հեռախոսահամարներից կատարված տեղական զանգերի վերաբերյալ տեղե-կատվությունների և հեռախոսազանգերի վերծանումների համաձայն` ամբաստանյալները 28.10.2008թ. գտնվել են ՙՅունիբանկ՚-ի ՙՏերյան՚ մասնաճյուղում և ամբաստանյալ Ս.Նեյմանի հեռախոսահամարից հեռախոսազանգեր են կատարվել ք.Մոսկվա` Ա.Հովհաննիսյանի կնոջ հե-ռախոսահամարներին, ՙԳինդ՚ շաբաթաթերթի 2008թ. 384-րդ համարի համաձայն` ամբաստան-յալ Ս.Նեյմանի բջջային հեռախոսահամարի նշմամբ դրանում զետեղված է հայտարարություն` ք.Երևանում 3-5 տոկոսադրույքով ֆինանսական վարկ վերցնելուն օգնելու մասին, ըստ 2008թ. հոկտեմբերի 28-ի ՙՀամաձայնության՚` տուժող Ա.Ավագյանը գրավոր համաձայնվել է, որպեսզի Մ.Հովհաննիսյանը վաճառի ք.Երևանի Կուզնեցով 4 շենքի թիվ 13 հասցեում գտնվող անշարժ գույքը, իսկ անշարժ գույքի առուվաճառքի 28.10.2008թ. պայմանագրի համաձայն` Մ.Հովհան-նիսյանը 15.500.000 դրամով Ց.Թանգամյանին վաճառել է ք.Երևանի Կուզնեցովի 4-րդ շենքի թիվ 13 հասցեում գտնվող անշարժ գույքը` մինչև 28.04.2009թ. այն գնորդին հանձնելու պայմանով:

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու հա-մակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հան-գամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած արարքներին տրվել են ճիշտ քրեա-իրավական գնահատականներ, քրեական գործի` դատարանի կողմից գանահատված ապա-ցույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբող-ջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանը պարտք տված դրամի համար ստացել է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի` 28.10.2008թ. դրությամբ սահ-մանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի` տարեկան 12 տոկոսի կրկնապատիկը գերա-զանցող չափով տոկոսներ, որի հետևանքով տուժողներն ընկել են նյութական ծանր կացության մեջ« իսկ ամբաստանյալ Ս.Նեյմանն օժանդակել է ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի կատարած հանցագործությանը, այսինքն` ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանը կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ ամբաս-տանյալ Ս.Նեյմանը կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որոնցով և նրանք պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն:
Միաժամանակ, դատարանը հաստատված է համարում, որ գրավի պայմանագրի փո-խարեն` վերը նշված վաշխառությունը քողարկելու նպատակով, կնքվել է առուվաճառքի պայ-մանագիր, որի համար էլ տուժողների բնակարանի գինը նշվել է շուկայականից էականորեն ցածր:
Ինչ վերաբերվում է սույն դատավճռի ՙԱպացույցների հետազոտում և գնահատում՚ մա-սում շարադրված` ամբաստանյալների այն պատճառաբանությանը, որ չեն կատարել իրենց վե-րագրվող արարքները, ապա դրանք չհիմնավորվեցին և հերքվեցին դատաքննությամբ հետա-զոտված վերոգրյալ ապացույցներով:
Նշված անհիմն պատճառաբանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են պաշտ-պանության տակ վերցնել միմյանց և կատարած հանցագործությունների համար քրեական պա-տասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում:
Ինչ վերաբերվում է նոտար Նունե Սարգսյանի ցուցմունքի այն մասին, որ գործարքի վե-րաբերյալ ստույգ տեղեկություններ չի կարող հայտնել, սակայն պայմանագրի բովանդակութ-յանը կողմերը ծանոթացվել են և վաճառողն ստացել է բնակարանի գինը, քանի որ անհամա-ձայնության դեպքում պայմանագիրն ուղղակիորեն չէր կարող վավերացվել, ապա դատարանը գտնում է, որ նշված ցուցմունքը նրա կողմից տրվել է համապատասխան նոտարական գործն ուսումնասիրելու արդյունքում` շուրջ 18 ամիս առաջ վավերացված պայմանագրի վերաբերյալ, այն առավելապես տեսական բնույթ է կրում, և նա ցուցմունքը տվել է` հիմնականում ելնելով հա-մապատասխան օրենսդրության պահանջներից: Հետևապես, նշված ցուցմունքը չի կարող գնա-հատվել` որպես քրեական գործով պարզելու ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ բավարար ապացույց, նկատի ունենալով նաև, որ հարյուրավոր գործարքներ վավերացնող նոտարն օբյեկ-տիվորեն կարող է չհիշել իր կողմից վավերացված վերոհիշյալ գործարքի հանգամանքներն ու մանրամասները:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակը և չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցագործու-թյունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրանց անձը բնու-թագրող տվյալները:
Որպես ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց-նող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է` տառապում է շաքարային դիաբետ, զարկերակային հիպերտենեզիա և ստորին վերջույթների վարիկոզ հիվանդություն ախ-տորոշումներով հիվանդություններով:
Որպես ամբաստանյալ Ց.Թանգամյանի անձը բնութագրող տվյալ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական:
Որպես ամբաստանյալ Ս.Նեյմանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում և նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը, գտնում է, որ նրանց կա-տարած հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և նրանք պետք է դատապարտվեն ազատազրկման, որը սակայն չպետք է կրեն` պատժից ազատվելով ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախու-թյան հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ:
Քննության առնելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվեն անփոփոխ:
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 367 և 369-372 հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ցոլակ Երջանիկի Թանգամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակ-ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին են-թակետի կիրառմամբ Ցոլակ Երջանիկի Թանգամյանին ազատել պատժից:
Ց.Թանգամյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Սերգեյ Գևորգի Նեյմանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ-կետով:
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակ-ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Սերգեյ Գևորգի Նեյմանին ազատել պատժից:
Ս.Նեյմանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ