ԳՈՐԾ Հ. ԵԿԴ/0138/01/11

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

08 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԵՐԻՑՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆ


Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ` Գ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի`
ծնված 1982թ. սեպտեմբերի 20-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում դատված` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 11.05.2005թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 20.01.2005թ.-ից, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 03.08.2005թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 5 ամիս 17 օր չկրած մասից, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Երևանի Կուրղինյան փողոցի թիվ 11 շենքի թիվ 48 բնակարան` հասցեում, փաստացի բնակվել է Երևանի Նոր-Նորքի 9-րդ զանգվածի թիվ 49 շենքի թիվ 30 բնակարանում, կալանքի տակ է 09.02.2011թ.:
Մեղադրվում և դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2009թ. մայիսի 05-ի որոշմամբ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների դատախազի տեղակալ Ա.Աֆանդյանի կողմից հարուցվել է քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2009թ. մայիսի 18-ին Գևորգ Սերգեյի Բադալյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ և 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
18.05.2011թ. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Գ.Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանքը և նույն օրն էլ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. մարտի 16-ին թիվ 13121109/1 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է Գ.Բադալյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ:
09.02.2011թ.Կենտրոնի բաժնի գրության համաձայն հետախուզվող Գ.Բադալյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին:
09.02.2011թ. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Գ.Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը կրկին քննվել է և խափանման միջոցը թողնվել է կալանավորումը:
2011թ. հուլիսի 08-ին սույն քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ մուտքագրվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 02-ի դատավճռով ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանը մեղավոր է ճանաչվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` ազատազրկման 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.017.337 /հինգ միլիոն տասնյոթ հազար երեք հարյուր երեսունյոթ/ ՀՀ դրամ գումարից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների կլանման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ցմահ ազատազրկում` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.017.337 /հինգ միլիոն տասնյոթ հազար երեք հարյուր երեսունյոթ/ ՀՀ դրամ գումարից, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. փետրվարի 9-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 15.07.2009թ. որոշմամբ դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Ամբաստանյալ` Գ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի 26.09.2011թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377, 381, 385-391 հոդվածների հիման վրա ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` 2011թ. հոկտեմբերի 11-ին:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ըստ դատավճռի, <<Գևորգ Սերգեյի Բադալյանը իր ընկեր` Պետրոս Թեմիրյանի մտերիմ Նազարեթ-Հագոփ Բերբերյանին սպանելու և նրա առանձնապես խաշոր չափերով գույքը հափշտակելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության է եկել Կարեն Դալլաքյանի և Պետրոս Թեմիրյանի հետ։ Վերջինս ձեռք է բերել մետաղյա մալուխ, որի վերջնամասերին ամրացրել է մետաղյա մանեկներ` այն հարմարեցնելով մարդուն խեղդամահ անելու համար։ Պետրոս Թեմիրյանը, նախապես մշակելով սպանության մեխանիզմը և կատարելով հստակ դերաբաշխում, 2009թ. ապրիլի 25-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, գնացել է Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 5-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ վերջինիս հետ ոգելից խմիչք են օգտագործել և ժամանակ անցկացրել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Պ.Թեմիրյանը չի կողպել բնակարանի մուտքի դուռը, իսկ ինքն ու Կարեն Դալլաքյանը 2009թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 01:30-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, որի նախասրահում իրենք հարձակվել են Նազարեթ Բերբերյանի վրա։ Կարեն Դալլաքյանը Պետրոս Թեմիրյանի կողմից հարմարեցված որպես զենք օգտագործվող մալուխը գցելով Նազարեթ Բերբերյանի պարանոցին, սկսել է խեղդամահ անել, իսկ Գևորգ Բադալյանը բռնել է վերջինիս ոտքերից` կանխելով նրա դիմադրությունը։ Այդ պահին Պետրոս Թեմիրյանը, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, իրենց հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնելու և Նազարեթ Բերբերյանի մահն արագացնելու նպատակով, իր հետ նախապես վերցրած 10 գրամանոց «կետամին» տեսակի դեղամիջոցը փորձել է ներարկել նրա պարանոցի շրջանում, սակայն ներարկիչի ասեղը ծռվել է և դեղամիջոցը չի ներարկվել։ Գևորգ Բադալյանի, Պետրոս Թեմիրյանի և Կարեն Դալլաքյանի համատեղ, մեկը մյուսին լրացնող և միասնական գործողությունների հետևանքով Նազարեթ Բերբերյանին հասցվել են պարանոցի և գանգուղեղային փակ, բութ համակցված վնասվածքներ, որոնք էլ առաջացրել են մեխանիկական շնչահեղձություն, որի հետևանքով վերջինս մահացել է։
Այնուհետև, շարունակելով իրենց հանցավոր գործողությունները` Պետրոս Թեմիրյանը, Գևորգ Բադալյանը և Կարեն Դալլաքյանը հափշտակել են Նազարեթ Բերբերյանի առանձնապես խոշոր չափերով` 5.017.337 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույքը, այդ թվում` 800.000 ՀՀ դրամը, 297.136 ՀՀ դրամին համարժեք 800 ԱՄՆ դոլարը, 193.716 ՀՀ դրամին համարժեք 400 Եվրոն, 488.085 ՀՀ դրամ արժողությամբ «HP PV7-1273-C» ֆիրմայի «Նոթ Բուք» համակարգիչը, 480.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Canon» ֆիրմայի տեսախցիկը, 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Canon» ֆիրմայի ֆոտոապարատը, 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ «Նոկիա 6120» մոդելի երկու հատ բջջային հեռախոսները, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Դոչ-էնդ-Գաբանա» ֆիրմայի ճամպրուկը, 150.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու հատ պիջակ` անդրավարտիքներով, 4 հատ վերնաշապիկները և բանկային անձնական հաշվեհամարի չորս քարտերը, որոնցով Պետրոս Թեմիրյանն ու Կարեն Դալլաքյանը վերավաճառելու նպատակով` հաջորդ օրը, 26.04.2009թ. «Սաս», «Սթար» և «Գալաքսի» սուպերմարկետներից գնել են համապատասխանաբար 185.460, 299.000 և 108.940 ՀՀ դրամ արժողությամբ ալկոհոլային տարբեր տեսակի խմիչքներ, «Տաշիր» առևտրի կենտրոնում գործող «Ջիանի» ոսկյա զարդերի խանութից` 1.510.000 ՀՀ դրամի ոսկյա զարդեր և «Էկո» խանութից` 95.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպորտային համազգեստ։
Հանցագործության հետքերը թաքցնելու նպատակով Նազարեթ Բերբերյանի դիակը տանից դուրս են հանել և վերջինիս անձնական օգտագործման «Տոյոտա Լենդկռաուզեր» մակնիշի, 04 ՍԼ 413 պ/հ ավտոմեքենայով Գևորգ Բադալյանը և Պետրոս Թեմիրյանը տեղափոխել ու թաղել են Երևան-Սևան մայրուղու 25.5 կմ հատվածի ձախակողմյան մասում։
Այսպիսով, Գևորգ Բադալյանը, Կարեն Դալլքայանի և Պետրոս Թեմիրյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, ապօրինաբար դիտավորությամբ կյանքից զրկել են Նազարեթ Բերբերյանին, որը զուգորդվել է ավազակությամբ, այսինքն կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով։
Բացի այդ, Գևորգ Բադալյանի և Կարեն Դալլաքյանի նախնական համաձայնությամբ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ, ավազակային հարձակմամբ Նազարեթ Բերբերյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, հափշտակել են վերջինիս առանձնապես խոշոր չափերով գույքը, այսինքն կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով>>:

3. Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
<<Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը.
Դատապարտյալ Պետրոս Հովհաննեսի Թեմիրյանը 2005 թվականին ծանոթացել է ԱՄՆ քաղաքացի, գործարար, տուժող Նազարեթ-Հագոփ Բերբերյանի հետ։ Նրանց միջև ստեղծվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ։ Պետրոս Թեմիրյանը տեղեկանալով Նազարեթ Բերբերյանի գործունեության, այդ թվում` Երևանում հյուրանոցային համալիր կառուցելու, Հայաստանում գորգագործական արտադրություն կազմակերպելու մասին և հաշվի առնելով նրա ֆինանսապես ապահովված վիճակը` որոշել է կազմակերպել մի խումբ անձանց հետ միասին նրա սպանությունը և ավազակային հարձակման եղանակով հափշտակել նրա առանձնապես խոշոր չափերով գույքը։ Այդ արարքի կատարման համար հանցակիցներ ընտրելու նպատակով, 2009թ. հունվար-փետրվար ամիսներին Պետրոս Թեմիրյանն իր այդ մտադրության մասին տեղեկացրել է իր վաղեմի ծանոթներ, դատապարտյալ Կարեն Ազատի Դալլաքյանին և ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանին։ Նազարեթ Բերբերյանին սպանելու և նրա գույքն ավազակային հարձակմամբ հափշտակելու շուրջ վերջիններիս հետ նախնական համաձայնության գալով` Պետրոս Թեմիրյանը նրանց հետ միասին մշակել է հանցագործության պլանը։
Հանցագործության գործիքը պատրաստելու նպատակով, Երևանի Վարդանանց փողոցում գործող շինանյութի շուկայից նա անձամբ գնել է մետաղական մալուխ, որի վերջնամասերին ամրացրել է մետաղյա մանեկներ` դրանով մարդուն խեղդամահ անելը դյուրին դարձնելու համար։ Պետրոս Թեմիրյանի կողմից կատարվել է հստակ դերաբաշխում, որի համաձայն, որպես Նազարեթ Բերբերյանի մտերիմ ինքը նախապես պետք է գնա նրա բնակարան, վերջինիս զգոնությունը թուլացնելու և դիմադրություն ցույց տալու հնարավորությունից զրկելու նպատակով նրա հետ պետք է ոգելից խմիչք օգտագործի և բնակարանի մուտքի լույսը բնակարանի ներսից անջատելու եղանակով, իր կողմից չփակված դռնով բնակարան մուտք գործելու ազդանշան պետք է տա։ Գևորգ Բադալյանն ու Կարեն Դալլաքյանը, Պետրոս Թեմիրյանի կողմից մուտքի լույսն անջատելու ձևով ազդանշանը ստանալով, վերջինիս կողմից դիտավորյալ չկողպված մուտքի դռնով պետք է մտնեն բնակարան և հարձակվեն տուժողի վրա։ Որպես ֆիզիկապես ավելի ուժեղ անձնավորություն Կարեն Դալլաքյանը մալուխով անձամբ պետք է խեղդամահ անի Նազարեթ Բերբերյանին, իսկ Գևորգ Բադալյանը պետք է կոտրի տուժողի դիմադրությունը։ Բացի այդ, Պետրոս Թեմիրյանը, իմանալով, որ «կետամին» տեսակի դեղամիջոցի մեծ քանակության ներարկման դեպքում մարդը շատ արագ մահանում է, նախատեսել է իր հետ վերցնել 10 մգ. նշված տեսակի դեղամիջոց` մահն արագացնելու նպատակով սպանության պահին այն Նազարեթ Բերբերյանին ներարկելու համար։ Այս բոլոր հանգամանքների մասին նախնական համաձայնության գալով` հանցագործության գործիք մալուխը Պետրոս Թեմիրյանը տվել է Կարեն Դալլաքյանին և 2009թ. ապրիլի 25-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում գնացել է Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող` Երևանի Ամիրյան փողոցի 5-րդ շենքի թիվ 3 բնակարան։
Ն.Բերբերյանի զգոնությունը թուլացնելու, հնարավոր դիմադրություն ցույց տալու հնարավորությունից նրան զրկելու և նրա սպանությունը բարեհաջող իրականացնելու նպատակով Պետրոս Թեմիրյանը շուրջ 3 ժամ 30 րոպե Նազարեթ Բերբերյանի հետ կոնյակ է խմել և ժամանակ անցկացրել։ Մինչ այդ նա պայմանավորվածության համաձայն չի կողպել բնակարանի մուտքի դուռը, իսկ Գևորգ Բադալյանն ու Կարեն Դալլաքյանը շենքի մուտքի մոտ սպասել են նրա ազդանշանին։ Այնտեղ Կարեն Դալլաքյանն իր ծոցագրպանից հանելով` Գևորգ Բադալյանին ցույց է տվել մետաղյա մալուխը` վերջամասին ամրացված երկաթյա կտորներով հանդերձ և բացատրել է, որ դա տուժողին խեղդամահ անելու համար է։ 2009թ. ապրիլի 26-ին, ժամը 01:30-ի սահմաններում, բնակարան մտնելու ազդանշան նրանց տալու նպատակով, Պետրոս Թեմիրյանը բնակարանի ներսից անջատել է շքամուտքի լույսը, որից հետո Գևորգ Բադալյանն ու Կարեն Դալլաքյանը, հագնելով բժշկական ռետինե ձեռնոցներ, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան և մի քանի րոպե ներսում սպասելուց հետո, հարմար պահ ընտրելով` նախասրահում հարձակվել են Նազարեթ Բերբերյանի վրա։ Կարեն Դալլաքյանը, Պետրոս Թեմիրյանի կողմից հարմարեցված մալուխը գցելով Նազարեթ Բերբերյանի պարանոցին` սկսել է խեղդամահ անել նրան։ Նազարեթ Բերբերյանը երկու ձեռքով բռնելով իր պարանոցին փաթաթված մետաղյա մալուխից` փորձել է դիմադրել, սակայն Գևորգ Բադալյանը քաշել է նրա ոտքերից, գցել է հատակին և բռնելով նրա ոտքերը` կոտրել է նրա դիմադրությունը, որպեսզի Կարեն Դալլաքյանը կարողանա անարգել խեղդամահ անել նրան։ Կարեն Դալլաքյանը շարունակել է տուժողին խեղդամահ անել հատակին ընկած վիճակում։ Այդ պահին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Նազարեթ Բերբերյանի մահն արագացնելու նպատակով, Պետրոս Թեմիրյանն իր հետ նախապես վերցրած «կետամին» տեսակի դեղամիջոցը փորձել է ներարկել Ն.Բերբերյանի պարանոցի շրջանում, սակայն ներարկիչի ասեղը ծռվել է և դեղամիջոցը չի ներարկվել։ Նկատելով, որ իր ձեռնոցը պատռվել է և վախենալով մատնահետքեր թողնելուց` Նազարեթ Բերբերյանի պարանոցին փաթաթված մալուխը Կարեն Դալլաքյանը փոխանցել է Գևորգ Բադալյանին, որը տուժողի պարանոցին փաթաթված մալուխը երկու կողմից քաշելու միջոցով շարունակել է խաղդամահ անել նրան։ Կարեն Դալլաքյանը գնացել է խոհանոց և պոլիէթիլենային տոպրակ է փաթաթել ձեռքին։ Կարեն Դալլաքյանի, Գևորգ Բադալյանի և Պետրոս Թեմիրյանի համատեղ, մեկը մյուսին լրացնող և միասնական գործողությունների հետևանքով Նազարեթ Բերբերյանին հասցվել են պարանոցի և գանգուղեղային փակ, բութ, համակցված վնասվածքներ, որոնք էլ առաջացրել են մեխանիկական շնչահեղձություն, ինչի հետևանքով վերջինս մահացել է։ Այնուհետև, Պետրոսը Թեմիրյանը սրբիչով սրբել է Նազարեթ Բերբերյանի բերանի խոռոչից հատակին թափված արյունը, որից հետո խոհանոցից վերցնելով «ՍԱՍ» սուպերմարկետի անվան գրառմամբ, կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ` այն հագցրել է վերջինիս գլխին և կպչուն ժապավենով կապել է, որպեսզի արյունը հատակին չթափվի։ Դրանից հետո Պետրոս Թեմիրյանը, Կարեն Դալլաքյանը և Գևորգ Բադալյանը հափշտակել են Նազարեթ Բերբերյանի առանձնապես խոշոր չափերի` 5.017.337 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը, այդ թվում` 800.000 ՀՀ դրամը, 297.136 ՀՀ դրամին համարժեք 800 ԱՄՆ դոլարը, 193.716 ՀՀ դրամին համարժեք 400 Եվրոն, 488.085 ՀՀ դրամ արժողության, «HP PV7-1273-C» մակնիշի դյուրակիր համակարգիչը, 480.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Քենոն» /Canon/ մակնիշի տեսախցիկը, 150.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Քենոն» /Canon/ մակնիշի ֆոտոապարատը, 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության, «Նոկիա 6120» մոդելի երկու հատ բջջային հեռախոսները, 120.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Դոչ-էնդ-Գաբանա» ֆիրմայի արտադրության ճամպրուկը, 150.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու հատ պիջակ` անդրավարտիքներով, չորս հատ վերնաշապիկները և բանկային անձնական հաշվեհամարի չորս քարտերը։ Հանցագործության հետքերը թաքցնելու նպատակով Պետրոս Թեմիրյանն ու Կարեն Դալլաքյանը Նազարեթ Բերբերյանի դիակը բնակարանից դուրս են հանել և տեղափոխել են Գևորգ Բադալյանի կողմից շենքի մուտքին մոտեցված, Նազարեթ Բերբերյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Լենդկռաուզեր» մակնիշի, 04 ՍԼ 413 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը։ Ավտեմեքենայի մեջ են դրել նաև հափշտակված իրերը, որից հետո Պետրոս Թեմիրյանն ու Գևորգ Բադալյանը դիակը տեղափոխել ու թաղել են Երևան-Սևան մայրուղու 25,5 կմ հատվածի ձախակողմյան մասում։ Հանցագործության գործիք հանդիսացող մետաղյա մալուխը և արյունոտ սրբիչը նրանք հետ վերադառնալիս գցել են Երևանի Մյասնիկյան պողոտայի աջ կողմով հոսող «Հրազդան» գետի «Գետառ» կոչվող վտակը, իսկ տնից հափշտակված մյուս իրերը գցել են Իսակովի պողոտայի ձախ կողմով հոսող նույն վտակը։ Այնուհետև Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան նրանք կայանել են «Զվարթնոց» օդանավակայանի ավտոկանգառում` ցանկանալով տպավորություն ստեղծել, իբրև թե տուժողը մեկնել է Հայաստանի Հանրապետությունից։ Հաջորդ օրը, 2009թ. ապրիլի 26-ին, Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 28 հասցեում գտնվող «Էկո» խանութից Պետրոս Թեմիրյանն ու Կարեն Դալլաքյանը գնել են 95.200 ՀՀ դրամ արժողության սպորտային կարմիր գույնի համազգեստ, որից հետո Կ.Դալլաքյանը փոխել է իր հագուստներն ու հագել այդ համազգեստը։ Տուժողի բանկային քարտի վրա առկա գումարը հափշտակելու նպատակով, Պ.Թեմիրյանը և Կ.Դալլաքյանը որոշել են այդ քարտի միջոցով վճարում կատարելով ապրանքներ գնել, վերավաճառել և այդ եղանակով ստանալ գումարը։ Այդ նպատակով, նույն օրը, Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 85 հասցեում գործող «Սաս», Գ.Նժդեհ 21 հասցեում գործող «Սթար» և Կիևյան 1ա հասցեում գործող «Գալաքսի» հանրախանութներից, տուժողի անձնական բանկային քարտի օգտագործմամբ նրանք գնել են համապատասխանաբար 185.460, 299.000 և 108.940 ՀՀ դրամ արժողության ալկոհոլային տարբեր տեսակի խմիչքներ, իսկ Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 3 հասցեում գտնվող «Տաշիր» առևտրի կենտրոնում գործող «Ջիանի» ոսկյա զարդերի խանութից` 1.510.000 ՀՀ դրամ գումարի ոսկյա զարդեր։ Ոսկյա զարդերը Պետրոս Թեմիրյանը վաճառել է իր ծանոթ ոմն Օթարին, սուպերմարկետներից գնված ոգելից խմիչքների մի մասն օգտագործել է, մի մասը դեն է գցել, իսկ երկու հատ «Չիվազ Ռեդալ» տեսակի վիսկիները, մեկ հատ շամպայնը և մեկ հատ «Նաիրի» տեսակի կոնյակը` 85.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարով վաճառել է «Ռիգա» սրճարանի տնօրեն Օլեգ Գասպարյանին>>:

4.Ամբաստանյալի դիրքորոշումը առաջադրված մեղադրանքի նկատմամբ.
<<Ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն, Պետրոս Թեմիրյանի հետ նախնական համաձայնության է եկել ոչ թե Ն.Բերբերյանի սպանության, այլ նրա բնակարանից խոշոր չափերի գումար հափշտակելու վերաբերյալ։ 2007թ.-ից ինքը աշխատել է որպես տաքսու վարորդ և աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Պետրոս Թեմիրյանի հետ։ Բազմաթիվ հանդիպումների ընթացքում իրենց միջև ձևավորվել են ընկերական և մտերիմ հարաբերություններ։ Որոշ ժամանակ անց տեղեկացել է, որ Պ.Թեմիրյանն աշխատելու նպատակով մեկնել է ՌԴ Մոսկվա քաղաք։ Հեռախոսազանգերի միջոցով նա իրեն բազմիցս առաջարկել է գնալ իր մոտ, սակայն ինքը հրաժարվել է։ 2009թ. հունվարին Պետրոս Թեմիրյանը վերադարձել է Հայաստան։ Հանդիպումների ընթացքում նա իրեն ասել է, որ նրա ծանոթ, ամերիկահայ-գործարար Նազարեթ Բերեբերյանը տանն ունի խոշոր գումար և առաջարկել է միասին հափշտակություն կատարել։ Այդ նպատակով 2009թ. ապրիլի 25-ի առավոտյան հանդիպել է Պ.Թեմիրյանին, վերջինս իրեն ցույց է տվել դեղատանից գնված ամպուլայով քնաբերը և հայտնել է, որ այն պետք է լցնի Ն. Բերբերյանի սուրճի բաժակի մեջ, որից հետո միասին բնակարանից կկատարեն հափշտակություն։ Նույն օրը, ժամը 22.00-ի սահմաններում, Պետրոսը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ինքը գնում է Ն.Բերբերյանի տուն և առաջարկել է իրեն իր ծանոթ Կարեն Դալլաքյանի հետ սպասել Հանրապետության հրապարակի «Մարիոթ» հյուրանոցի մոտ։ Վերջինիս հետ ինքը ծանոթացել է Պետրոս Թեմիրյանի միջոցով՝ դեպքից մեկ ամիս առաջ։ Նշված հյուրանոցի մոտ սպասելու ընթացքում Կարենն իրեն ցույց է տվել մետաղյա մալուխ, որի վերջնամասերին ամրացված են եղել երկաթյա կտորներ։ Ինքը հասկացել է, որ այն պատրաստված է Ն.Բերբերյանին խեղդամահ անելու համար։ Մոտ երկու ժամ անց Պետրոս Թեմիրյանը զանգահարել է իրենց և կանչել։ Իրենք միասին մոտեցել են Նազարեթի տանը և ինքը նկատել է, որ տան մուտքի դուռը փականով փակված չէ։ Միասին մտել են բնակարան, սակայն, երբ լսել է Նազարեթի և Պետրոսի խոսակցությունները` ինքը դուրս է եկել բնակարանից, սպասել է մուտքի մոտ, իսկ Կարեն Դալլաքյանը մնացել է ներսում։ Մոտ 10 րոպե անց Կարենն ու Պետրոսն իրեն կանչել են ներս և ներս մտնելով՝ սրահի հատակին տեսել է Ն.Բերբերյանի դիակը՝ շորով ծածկված վիճակում։ Տանը գումար և ոսկյա զարդեր գտնելու նպատակով Պետրոսն իրեն առաջարկել է գնալ խոհանոց, որտեղ ինքը գտել է միայն Ն.Բերբերյանի ավտոմեքենայի բանալիները։ Պետրոսի առաջարկով ավտոմեքենան մոտեցրել է տան մուտքին, որից հետո Պետրոսի հետ Ն.Բերբերյանի դիակը տեղափոխել և տեղավորել են ավտոմեքենայի բեռնախցիկում, այնուհետև ավտոմեքենա են տեղափոխել նաև տնից հափշտակված, Ն.Բերբերյանի հագուստներով ճամպրուկը և նոթ-բուք համակարգիչը։ Կ.Դալլաքյանն այդ պահին հեռացել է, իսկ ինքը Պետրոսի առաջարկով ավտոմեքենան վարել է Սևան-Երևան մայրուղի։ Հասնելով մայրուղու վրա գտնվող «չայնի» կոչվող շինության մոտ՝ ավտոմեքենան կանգնեցրել են հանդիպակաց ուղեմասում, Ն.Բերբերյանի դիակը հանել են ավտոմեքենայից, որից հետո Պ.Թեմիրյանին թողնելով՝ ավտոմեքենան տարել և կանգնեցրել է «Զվարթնոց» օդանավակայանի ավտոկայանում։ Պայմանավորվածության համաձայն Պետրոս Թեմիրյանի հետ հանդիպել են «Ջավախք» հյուրանոցային համալիրում, որտեղ Պ.Թեմիրյանն իրեն առաջարկել է «Հրազդան» տոնավաճառից իր համար տաբատ գնել, քանի որ Ն.Բերբերյանին թաղելու ընթացքում տաբատն ամբողջությամբ ցեխոտվել էր։ Այնուհետև Պ.Թեմիրյանը նոթ-բուքը կոտրել և տեղավորել է ճամպրուկի մեջ և պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Կիլիկիա թաղամաս, որտեղ իրերը գցել են ճանապարհի տակով անցնող Գետառը։ Հաջորդ օրն ինքը Պ.Թեմիրյանի և Կ.Դալլաքյանի հետ հանդիպել է Սարյան փողոցում գտնվող «Բեռլոգա» գարեջրատանը, որտեղ Պետրոս Թեմիրյանն իրեն է տվել ոսկյա զարդեր և առաջարկել է դրանք վաճառել։ Ինքը մոտ երկու ժամվա ընթացքում ոսկյա զարդերը 950 ԱՄՆ դոլարով իրացրել է նախկին «Երևան» ոսկու տոնավաճառում, որից հետո գումարը հանձնել է Պետրոս Թեմիրյանին։ Նշված գումարից Պետրոս Թեմիրյանն իրեն է տվել 100 ԱՄՆ դոլար գումար։ 27.04.2009թ. նրա առաջարկությամբ կրկին հանդիպել են Կիևյան փողոցում գտնվող «Գենացվալե» վրացական ռեստորանում, որտեղ Կարենը և Պետրոսը տեղեկացրել են, որ Ն.Բերբերյանի բնակարանից հափշտակված քարտով կատարել են գնումներ, այդ թվում «Ջիանի» ոսկու խանութից գնել են տարբեր ոսկյա զարդեր, իսկ սուպերմարկետներից` տարբեր ոգելից խմիչքներ, այդ թվում կոնյակներ։ Պ.Թեմիրյանն իրեն է տվել այդ ոսկյա զարդերը և առաջարկել է վաճառել։ Ինքը վերցնելով ոսկյա զարդերը՝ հեռացել է, սակայն վախենալով, որ կարող է բռնվել, երկու ժամ հետո վերադարձել է և ձևացնելով, իբրև թե չի կարողացել վաճառել զարդերը` դրանք վերադարձրել է Պետրոսին։ Հաջորդ օրը Պ.Թեմիրյանից տեղեկացել է, որ Կարենը մեկնել է Մոսկվա` Ն.Բերբերյանի տնից հափշտակված քարտերով գնումներ կատարելու միջոցով գումար կանխիկացնելու համար։ Հետագայում տեղեկանալով, որ Պ.Թեմիրյանը բռնվել է, իսկ իր նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում՝ դիմել է փախուստի։
/հատոր 4, գթ. 9, 27-30, 32-34, 36-38, 49-54, 121, 225-226/
Դատարանում ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Նազարեթ Բերբերյանի սպանության հետ ոչ մի անմիջական կապ չի ունեցել, նախապես չի իմացել, որ սպանություն է կատարվելու։ Դեպքի օրը Կարեն Դալլաքյանին տեսել է երկրորդ անգամ, իսկ առաջին անգամ նրան տեսել է դեպքից մեկ ամիս առաջ` Պետրոս Թեմիրյանի հետ։ Պետրոսն ասել է, որ իր ընկեր Ն.Բերբերյանի բնակարանում մեծ գումար կա, առաջարկել է Ն.Բերբերյանին քնաբերի միջոցով քնեցնել և այդ գումարները գողանալ, սակայն գումարի կոնկրետ չափ նա չի նշել։ Քանի որ ինքը ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել, այդ պատճառով համաձայնվել է, սակայն Պետրոսին առաջարկել է հնարավորության դեպքում Ն.Բերբերյանի բնակարանի բանալին փոխանցել իրեն, ասելով, որ նրա բացակայության ժամանակ կարող է մտնել տուն և այդ գումարը գողանալ։ 2009թ. ապրիլի 25-ին, երեկոյան ժամը 22-ի սահմաններում Պետրոսը գնացել է Նազարեթ Բերբերյանի տուն, իսկ ինքն ու Կարենը սպասել են դրսում։ Պետրոսի կողմից ազդանշանի սպասելու ընթացքում Կարենն իրեն ցույց է տվել իր մոտ եղած մալուխը և ասել է, որ դա Նազարեթին կապելու համար է։ Մալուխը եղել է դեղին տոպրակով փաթաթված և դրա ծայրերի երկաթյա կտորներն ինքը չի տեսել։ Պետրոսի կողմից ազդանշան ստանալով` ինքն ու Կարենը մուտք են գործել Նազարեթ Բերբերյանի բնակարան, սակայն լսելով Նազարեթի և Պետրոսի ձայները` մի քանի րոպե կանգնել են միջանցքում, որից հետո ինքը դուրս է եկել բնակարանից և սպասել է առաջին և երկրորդ հարկերի միջնահատվածում։ Այնտեղ սպասել է հինգից-վեց րոպե, որից հետո Պետրոսն իրեն կանչել է ներս։ Մտնելով բնակարան` տեսել է Ն.Բերբերյանի դիակը։ Իր այն հարցին, թե այդ ինչ են արել, Պետրոսը պատասխանել է` «սուս մնա, դու գործ չունես, դու ոչ մի բան չես արել»։ Ինքը Ն.Բերբերյանի ոտքերից չի բռնել և չի քաշել։ Երբ մտել է բնակարան` պոլիէթիլենային տոպրակն արդեն Նազարեթի գլխին հագցված է եղել։ Այնուհետև Պետրոսը խոհանոցից իրեն է տվել Ն.Բերբերյանի մեքենայի բանալիները և ասել է, որ ավտոմեքենան մոտեցնի շենքի մուտքին։ Ինքը դուրս է եկել բնակարանից, Պետրոսի ու Կարենի հետ բնակարանում զարդերի և գումարի որոնմանը չի մասնակցել։ Ավտոմեքենան շենքի մուտքին մոտեցնելուց հետո, երբ բարձրացել է այդ մասին տեղեկացնելու` տեսել է, որ Պետրոսն ու Կարենը Բերբերյանի դիակն արդեն դուրս են բերել բնակարանից։ Պետրոսն իրեն է տվել երկու պայուսակ և ասել, որ բնակարանի մուտքի դուռը փակի։ Այնուհետև ինքն օգնել է դիակը տեղափոխել և տեղավորել ավտոմեքենայի բեռնախցում, որից հետո Կարենը հեռացել է, իսկ ինքն ու Պետրոսը դիակը տարել և թաղել են Սևանի խճուղում։ Մինչև վերջին պահը Նազարեթին սպանելու վերաբերյալ իրենց միջև որևէ պայմանավորվածություն չի եղել։ Նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, նախաքննական ցուցմունքներում նշվածն իր կամքի արտահայտությունն է։
Հանդես գալով վերջին խոսքով` ամբաստանյալ Գևորգ Բադալյանը հայտնեց, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում, իր արարքը ոչ մի կերպ չի կարողանում արդարացնել, խնդրեց իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել` հաշվի առնելով, որ խնամիքն ունի երկու անչափահաս երեխա։
/դատական նիստի արձանագրություն/։

5. Դատավճռի հիմքում դրված ապացույցները.
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Գևորգ Բադալյանի արարքները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով հիմնավորել է հետևյալ ապացույցներով:
<<Դատապարտյալ Պետրոս Թեմիրյանի նախաքննական և նախորդ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ԱՄՆ քաղաքացի Նազարեթ-Հագոփ Բերբերյանի հետ ծանոթացել է 2004-2005թթ. ընթացքում` իր ընկեր, գործարար Սարգիսի միջոցով։ Ն. Բերբերյանը Երևանում զբաղվել է հյուրանոցային համալիրի կառուցմամբ, իսկ Արարատի մարզի Դալար գյուղում` գորգագործությամբ։ Նազարեթ Բերբերյանի հետ գտնվել է ընկերական հարաբերությունների մեջ և վերջին մեկ տարվա ընթացքում գրեթե ամեն օր հանդիպել են միմյանց։ Բազմիցս եղել է նրա` Ամիրյան փողոցի 5-րդ շենքի թիվ 3 բնակարանում, որը միաժամանակ հանդիսացել է նրան պատկանող «Լիլնար» ՓԲԸ-ի գրասենյակը։ Տեսնելով, որ Նազարեթ Բերբերյանը գտնվում է նյութապես ապահովված վիճակում, նրա գույքը հափշտակելու նպատակով որոշել է սպանել նրան։ Այդ մասին տեղեկացրել է իր վաղեմի ծանոթներ Կարեն Դալլաքյանին ու Գևորգ Բադալյանին և միասին եկել են համաձայնության։ Երևանի Վարդանանց փողոցում գտնվող շուկայից նախապես գնել է մետաղյա մալուխ, որի ծայրերին ամրացրել է մանեկներ` այն հարմարեցնելով մարդուն խեղդամահ անելուն։ Բացի այդ, իմանալով, որ «կետամին» տեսակի դեղամիջոցի մեծ քանակության ներարկման դեպքում անձը շատ կարճ ժամանակահատվածում մահանում է, սպանությունն առավել արագ կատարելու նպատակով ձեռք է բերել նաև «կետամին» տեսակի դեղամիջոց, որը հավաքել է ներարկիչի մեջ` Նազարեթ Բերբերյանին խեղդամահ անելու պահին նրան ներարկելու նպատակով։ Նախապես որոշել են, թե ով ինչ գործողություն պետք է կատարի։ Որոշել են, որ Կարեն Դալլաքյանը որպես ֆիզիկապես ավելի ուժեղ անձնավորություն` պետք է խեղդամահ անի Նազարեթ Բերբերյանին, ուստի այդ նպատակով հարմարեցված մալուխը ինքը տվել է նրան։ Որպես Ն. Բերբերյանի մտերիմ` ինքը նախապես պետք է գնար նրա բնակարան, զբաղեցներ նրան, իսկ Գևորգ Բադալյանը խեղդամահ անելու ժամանակ պետք է կոտրեր Նազարեթ Բերբերյանի դիմադրությունը։ 2009թ. ապրիլի 25-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, պայմանավորվածության համաձայն, ինքը գնացել է Նազարեթ Բերբերյանի բնակարան, իսկ Կարեն Դալլաքյանը և Գևորգ Բադալյանը սպասել են բնակարանի մուտքի մոտ։ Մուտքի դուռը ներսից փականով դիտավորյալ չի կողպել, որպեսզի վերջիններս կարողանան անարգել մտնել բնակարան։ Նազարեթ Բերբերյանի առաջարկով մոտ երեք ժամ խոհանոցում միասին ոգելից խմիչք են օգտագործել և ժամանակ անցկացրել։ Մի պահ ինքը դուրս է եկել խոհանոցից և պայմանավորվածության համաձայն անջատել է բնակարանի մուտքի լույսը, որպեսզի Կարեն Դալլաքյանը և Գևորգ Բադալյանը աննկատ մուտք գործեն բնակարան։ Համոզվելու համար նրանք բնակարանում են` թե ոչ, զուգարան գնալու պատրվակով ինքը կրկին դուրս է եկել խոհանոցից և նկատել է, որ նրանք արդեն նախասրահում են։ Մտնելով զուգարան` լսել է հարվածի ձայն և դուրս գալով` տեսել է Նազարեթ Բերբերյանին դեմքով գետնին ընկած։ Մետաղյա մալուխը նրա պարանոցին փաթաթած վիճակում, հետևի կողմից քաշելով, Կարեն Դալլաքյանը փորձել է խեղդամահ անել Ն.Բերբերյանին, իսկ Գևորգ Բադալյանը բռնել է նրա ոտքերից` որպեսզի վերջինս չկարողանա դիմադրել։ Նախասրահում գտնվող իր բաճկոնի գրպանից անմիջապես վերցրել է ներարկիչը և փորձել է ներարկել «կետամին» տեսակի դեղամիջոցը Նազարեթ Բերբերյանին պարանոցի շրջանում։ Քանի որ այդ պահին Նազարեթ Բերբերյանի բերանից արյուն է հոսել և բացի այդ պարանոցի մկանները խիստ լարված են եղել` ինքը դժվարացել է ներարկել դեղամիջոցը և դիտավորյալ ծռել է ասեղը։ Այնուհետև սրբիչ վերցնելով` սրբել է հատակին թափված արյան հետքերը, որից հետո խոհանոցից վերցրած, «ՍԱՍ» սուպերմարկետի գրառմամբ կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակը հագցրել է Նազարեթ Բերբերյանի գլխին և կապել իրենց հետ նախապես վերցրած կպչուն ժապավենով, որպեսզի արյունը հոսելու դեպքում չթափվի հատակին։ Այնուհետև սկսել են բնակարանում փնտրել գումար և ոսկյա զարդեր, ինչի արդյունքում զգեստապահարանից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ եղել է 800.000 ՀՀ դրամ, 400 Եվրո և 800 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից 400.000 ՀՀ դրամն ինքը փոխանցել է Կարեն Դալլաքյանին։ Բացի նշված գումարից, Նազարեթ Բերբերյանի հագին եղած պիջակի գրպանից հայտնաբերել են նաև բանկային չորս քարտեր, իսկ բնակարանից հափշտակել են «Նոթբուք» տեսակի համակարգիչ, ֆոտոապարատ, տեսախցիկ, երկու հատ բջջային հեռախոսներ, ինչպես նաև ճամպրուկ, որի մեջ ինքը տեղավորել է Նազարեթ Բերբերյանի երկու պիջակներն իրենց անդրավարտիքներով և չորս վերնաշապիկները` ցանկանալով տպավորություն ստեղծել, իբրև թե վերջինս մեկնել է հանրապետությունից։ Այնուհետև, շենքի բակում կանգնած Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան Գևորգ Բադալյանը մոտեցրել է շենքի մուտքին, իսկ ինքն ու Կարեն Դալլաքյանը Ն. Բերբերյանի դիակը և բնակարանից հափշտակված իրերը տեղափոխել են ավտոմեքենայի բեռնախցիկի մեջ։ Որոշել են միասին դիակը տեղափոխել և թաղել, սակայն Կարեն Դալլաքյանը հրաժարվել է մասնակցել դրան։ Վերցնելով շենքի բակում գցված բահը` Գևորգ Բադալյանի հետ միասին ավտոմեքենայով դիակը տեղափոխել են Երևան-Սևան մայրուղու վրա գործող թեյարան չհասած, ձախ մասում գտնվող ձորափնյա մաս և այնտեղ թաղել են։ Վերադառնալիս, ավտոմեքենայի մեջ եղած իրերից մետաղյա մալուխը և արյունոտված սրբիչն ինքը գցել է Երևանի Մյասնիկյան պողոտայի աջ մասով հոսող «Գետառը», իսկ մնացած իրերը` «Նոթբուք» տեսակի համակարգիչը, ֆոտոապարատը, տեսախցիկը և հագուստներով ճամպրուկը գցել է Իսակովի պողոտայի ձախ մասով հոսող նույն գետը։ Ցանկանալով տպավորություն ստեղծել, իբրև թե Նազարեթ Բերբերյանը մեկնել է հանրապետությունից, նրա ավտոմեքենան կայանել են «Զվարթնոց» օդանավակայանին հարակից անվճար ավտոկանգառում։ Նազարեթ Բերբերյանի թաղման վայրի հողաշերտն ամրացնելու նպատակով, հաջորդ օրը, Գևորգ Բադալյանի հետ, պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, տոպրակով ցեմենտ են տարել և շաղ տվել հողի վրա։ Նույն օրը, Կարեն Դալլաքյանի հետ, Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող բանկային քարտերով տարբեր խանութներից ոգելից խմիչքներ և տարբեր ապրանքներ են գնել` դրանք վերավաճառելու միջոցով կանխիկ գումար ձեռք բերելու համար։ «Տաշիր» հանրախանութում գտնվող «Ջիանի» ոսկեղենի սրահից, բանկային քարտով Կարեն Դալլաքյանը գնել է մոտ 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողության տարբեր տեսակի ոսկյա զարդեր, որոնք հետագայում 600 ԱՄՆ դոլարով ինքը վաճառել է իր ծանոթ Օթար անունով անձնավորությանը, իսկ գումարը տվել է Կարեն Դալլաքյանին։ Նույն քարտերով «Գալաքսի», «ՍԱՍ», «Սթար» սուպերմարկետներից գնել են տարբեր տեսակի ոգելից խմիչքներ, որոնք տեղափոխել է իր ծանոթ Սիմա անունով կնոջ բնակարան, իսկ հաջորդ օրը դրանք հետ է վերցրել։ Խմիչքների մի մասն անձամբ է օգտագործել, մի մասը դեն է գցել, իսկ չորս հատ խմիչքները 85.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է «Ռիգա» սրճարանի աշխատակիցներին` գումարը դրանց վերավաճառքից հետո ստանալու պայմանով։ Բացի այդ, Կարեն Դալլաքյանի հետ, Մոսկովյան փողոցում գտնվող «Էկո» խանութ-սրահից, վերջինիս համար գնել են կարմիր գույնի սպորտային համազգեստ։
19.04.2010թ. դատական նիստում հարցաքննվելով որպես ամբաստանյալ` Պ.Թեմիրյանը դատարանին հայտնել է, որ Ն.Բերբերյանի սպանությունը կազմակերպելու իրական դրդապատճառը եղել է իր և տուժող Ն.Բերբերյանի սեռական կապը։ Սկզբում իրենց հարաբերությունները եղել են քողարկված, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում Ն.Բերբերյանը չի փորձել դրանք թաքցնել։ 2008թ. ամռանը ինքը որոշել է ընդհատել իր և Ն.Բերբերյանի միջև առկա կապը, քանի որ նախընտրել է ավելի երիտասարդ զուգընկերոջը` Գևորգ Բադալյանին։ Այդ մասին հայտնել է Ն.Բերբերյանին, սակայն վերջինս այդ լուրն ընդունել է ցավագին։ Բազմաթիվ խոսակցությունների ընթացքում նա իրեն հասկացրել է, որ իրենց կապը խզելու դեպքում պատրաստ է իրեն վարքաբեկող նյութերն ուղարկել իր ծնողներին, հարազատներին և ծանոթներին։ Նրան հայտնի է եղել իր սեռական կապը Գևորգ Բադալյանի հետ և պահանջել է չհանդիպել Գևորգի հետ։ Համոզվելով, որ Ն.Բերբերյանը պատրաստ է իր սպառնալիքները իրականացնել և գիտակցելով, որ այդ դեպքում ինքը կզրկվի իր մտերիմներից, հարազատներից ու ծնողներից, հայտնվելով ծայրահեղ հուսահատության մեջ` որոշել է սպանել նրան։ Հասկանալով, որ միայնակ չի կարող իրագործել Ն. Բերբերյանի սպանությունը` նրան սպանելու առաջարկությամբ դիմել է իր վաղեմի ծանոթներ Կարեն Դալլաքյանին և Գևորգ Բադալյանին։ Քանի որ վերջիններիս հայտնի չի եղել իր և Ն.Բերբերյանի սեռական կապի մասին, այդ պատճառով նրանց գայթակղել է` ասելով, որ Ն.Բերբերյանը մեծ գումարների տեր է և նրան սպանելուց հետո հնարավոր կլինի տիրանալ այդ գումարներին։ Կարեն Դալլաքյանը և Գևորգ Բադալյանը համաձայնվել են իր առաջարկին։ Սպանությունից հետո առաջնահերթ իրեն հետաքրքրել են Ն.Բերբերյանի «Նոթբուք» համակարգիչը, տեսախցիկը և ֆոտոապարատը, քանի որ դրանցում եղել են իրեն վարքաբեկող նկարներ։ Այդ իրերն ինքը նետել է «Գետառը», իսկ Ն.Բերբերյանի տանից հայտնաբերված գումարները բաժանել է իրենց երեքի միջև։ Կ.Դալլաքյանին է տվել նաև Ն.Բերբերյանի բանկային պլաստիկ քարտերը։ Ինքը Ն.Բերբերյանին չի հարվածել և «կետամին» տեսակի դեղամիջոցը նրան չի ներարկել։
Սույն քրեական գործով որպես դատապարտյալ դատարանում հարցաքննվելով` Պետրոս Թեմիրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պնդում է իր նախաքննական և նախորդ դատաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները, իր նպատակը իրոք եղել է Նազարեթ Բերբերյանից ազատվելը։ Դերաբաշխում չի եղել, ամեն ինչ արվել է պահի թելադրանքով։ Ն.Բերբերյանի դիմադրությունը կոտրելու վերաբերյալ Գևորգի հետ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել։ Ինքը Կարեն Դալլաքյանին և Գևորգ Բադալյանին գայթակղել է` ասելով, որ Ն.Բերբերյանը շատ փող ունի։ Ինքը մտադրվել է սպանությունն իրագործել «կետամին» տեսակի դեղամիջոցի մեծ չափաբաժնի ներարկմամբ, սակայն երբ դուրս է եկել զուգարանից և տեսնել է Նազարեթ Բերբերյանին դեմքով գետնին ընկած, մետաղյա մալուխը պարանոցին փաթաթած վիճակում` հասկացել է, որ դեղամիջոցի ներարկման անհրաժեշտություն այլևս չկա։ Այդ ժամանակ Գևորգ Բադալյանը ուղղակի գտնվել է սենյակում, իսկ Կարեն Դալլաքյանը փորձել է խեղդամահ անել Ն.Բերբերյանին։ Գևորգն իր մտադրության մասին չի իմացել, ինքը նրան ասել է, որ Ն. Բերբերյանին պետք է քնեցնեն։ Պայմանավորվածությունը եղել է Կարեն Դալլաքյանի հետ, մետաղյա մալուխը ինքը տվել է նրան։ Ն. Բերբերյանին խեղդամահ անելուց հետո, Գևորգը Ն.Բերբերյանի ավտոմեքենան մոտեցրել է շենքի մուտքին, օգնել է իրեն և Կարենին Ն.Բերբերյանի դիակը տեղափոխել և դնել ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, որից հետո ինքն ու Գևորգը դիակը տարել և թաղել են Սևանի խճուղում։ «Նոթբուք» տեսակի համակարգիչը, ֆոտոապարատը, տեսախցիկը և հագուստներ վերցրել են տպավորություն ստեղծելու համար, իբրև թե Ն.Բերբերյանը մեկնել է հանրապետությունից։ Սուպերմարկետներից առևտուր կատարելու ժամանակ Գևորգն իրենց հետ չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գթ. 142-145, հատոր 2, գթ. 38-39, 106-108, 234-237, 257, հատոր 3, գթ. 12-13, 80-84/
Դատապարտյալ Կարեն Ազատի Դալլաքյանի նախաքննական և նախորդ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ տված ցուցմունքներով այն մասին, 2002թ.-ից, համատեղ աշխատանքից ճանաչում է Պետրոս Թեմիրյանին։ 2009թ. Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով` հանդիպել է նրան։ Խոսակցության ընթացքում Պետրոս Թեմիրյանն ասել է, որ հնարավորություն կա գումար աշխատելու և առաջարկել է ընկերոջ բանկային քարտերով ապրանքներ գնել ու վերավաճառել։ Նա խոստացել է այդ ապրանքների վաճառքից գոյացած գումարի երեսուն տոկոսը տալ իրեն։ Մի քանի հանդիպումների ընթացքում նրանից տեղեկացել է, որ նշված բանկային քարտերը պատկանում են նրա մտերիմ, ԱՄՆ քաղաքացի, խոշոր գործարար Նազարեթ Բերբերյանին։ Պ.Թեմիրյանն առաջարկել է Ն.Բերբերյանին քնաբեր ներարկելու կամ էլեկտրական շոկով ֆիզիկապես թուլացնելու միջոցով հափշտակել այդ բանկային քարտերը։ Ն.Բերբերյանին կյանքից զրկելու մասին նախնական պայմանավորվածություն չի եղել։ Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Պ.Թեմիրյանն իրեն ծանոթացրել է Գևորգ Բադալյանի հետ և ասել, որ նա նույնպես պետք է մասնակցի Ն.Բերբերյանի բանկային քարտերի հափշտակմանը։ Ինքը համաձայնվել է Պ.Թեմիրյանի առաջարկին, քանի որ այդ ժամանակ գտնվել է ֆինանսապես ծանր վիճակում։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքը նրանցից ֆիզիկապես ուժեղ է, Պետրոս Թեմիրյանն ասել է, որ Ն. Բերբերյանին ինքը պետք է բռնի և որպեսզի իր համար դժվար չլինի` իրեն է փոխանցել ալյումինե մալուխը։ Համաձայն պայմանավորվածության Պետրոս Թեմիրյանը պետք է մեծ քանակությամբ, ուժեղ ներգործող քնաբեր դեղամիջոց ներարկեր Նազարեթ Բերբերյանին, իսկ Գևորգ Բադալյանը վերջինիս դիմադրության դեպքում պետք է բռներ նրա ոտքերն ու ձեռքերը։ 2009թ. ապրիլի 25-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, միասին գնացել են Երևանի Ամիրյան փողոցի թիվ 5 շենքի մոտ, որտեղ ինքն ու Գևորգ Բադալյանը սպասել են դրսում, իսկ Պետրոս Թեմիրյանը մտել է Նազարեթ Բերբերյանի բնակարան։ Պայմանավորվածության համաձայն Պետրոս Թեմիրյանը դիտավորյալ չի կողպել բնակարանի դուռը, որպեսզի իրենք կարողանան անարգել մտնել ներս։ Մոտ երկու ժամ անց, Պ. Թեմիրյանի ազդանշանից հետո ինքն ու Գևորգ Բադալյանը, բժշկական ձեռնոցները ձեռքներին հագած, իրենց հետ վերցնելով մետաղյա մալուխը` մտել են բնակարան և մոտ 10-15 րոպե կանգնել են նախասրահում` սպասելով հարմար պահի։ Երբ Պետրոս Թեմիրյանը դուրս է եկել խոհանոցից և մոտեցել զուգարանի դռանը, նրա ետևից դուրս է եկել նաև Նազարեթ Բերբերյանը։ Օգտվելով ստեղծված իրավիճակից` իր մոտ եղած մետաղյա մալուխն ինքը գցել է Նազարեթ Բերբերյանի պարանոցին և ձգել է, սակայն նա ձեռքերը գցելով պարանոցին փաթաթված մալուխին` փորձել է ազատվել։ Այդ պահին Գևորգը Բադալյանը քաշել է Նազարեթ Բերբերյանի ոտքերից և նրան գցել է հատակին, իսկ Պետրոս Թեմիրյանը նախապես իր հետ վերցրած ներարկիչով փորձել է դեղամիջոց ներարկել Նազարեթ Բերբերյանին պարանոցի շրջանում, սակայն ներարկիչի ասեղը ծռվել է։ Այդ ժամանակ Նազարեթ Բերբերյանի բերանից արյուն է հոսել։ Ինքը նկատել է, որ իր ձեռնոցը պատռվել է և վախենալով մատնահետքեր թողնելուց` խնդրել է Գևորգ Բադալյանին Ն. Բերբերյանի պարանոցին փաթաթված մետաղյա մալուխը մի քանի վայրկյան ձգած պահել, իսկ ինքը գնացել է խոհանոց և պոլիեթիլենային տոպրակ է փաթաթել ձեռքին։ Պետրոսը զուգարանից վերցրել է սրբիչ և սկսել է սրբել հատակին թափված արյունը, որից հետո գնացել է խոհանոց և այնտեղից բերել «ՍԱՍ» սուպերմարկետի կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ, այն հագցրել է Նազարեթ Բերբերյանի գլխին, իսկ Գևորգ Բադալյանը կպչուն ժապավենով կապել է այն։ Սպանությունից հետո երեքով տանը գումար և ոսկյա զարդեր են փնտրել ու զգեստապահարանից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ եղել են թղթադրամներ` Եվրո, ԱՄՆ դոլլար և ՀՀ դրամ։ Ինքն ասել է, որ իրեն 1000 ԱՄՆ դոլար է անհրաժեշտ և Պետրոս Թեմիրյանն իրեն է տվել 400.000 ՀՀ դրամ գումար։ Մնացած գումարները լցրել են ինչ որ տոպրակի մեջ, իսկ Պ. Թեմիրյանը Նազարեթ Բերբերյանի պիջակի գրպանից վերցրել է նաև բանկային քարտեր։ Այնուհետև, Պետրոս Թեմիրյանի առաջարկով Գևորգ Բադալյանը Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան մոտեցրել է շենքի մուտքին, իսկ ինքը Պետրոս Թեմիրյանի հետ դիակը տեղափոխել են ավտոմեքենայի բեռնախցիկի մեջ։ Պ. Թեմիրյանն ասել է, որ համակարգչի մեջ իրեն վերաբերվող տեղեկատվություն կա և բնակարանից վերցրել են նաև «Նոթբուք» համակարգիչը, տեսախցիկը, ֆոտոապարատը և հագուստներով լցված ճամպրուկ։ Դրանք նույնպես տեղափոխել են ավտոմեքենայի մեջ։ Պետրոս Թեմիրյանն առաջարկել է միասին տանել և ինչ-որ մի տեղ թաղել Ն. Բերբերյանի դիակը, սակայն ինքը հրաժարվել և հեռացել է։ Հաջորդ օրը հանդիպել է Պետրոս Թեմիրյանին և նրա առաջարկով, հափշտակված բանկային քարտերով որոշել են խանութներից գնումներ կատարել։ Միասին գնացել են «Տաշիր» հանրախանութում գտնվող «Ջիանի» ոսկեղենի խանութ-սրահ, որտեղ Պետրոս Թեմիրյանը սպասել է դրսում, իսկ ինքը մտնելով խանութ` գնել է 1.500.000 ՀՀ դրամ արժողության տարբեր ոսկյա զարդեր։ Այնուհետև գնացել են «Սթար» խանութ, որտեղից գնել են 300.000 ՀՀ դրամ արժողության, «ՍԱՍ» սուպերմարկետից` 180.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Գալաքսի» սուպերմարկետից` 190.000 ՀՀ դրամ արժողության տարբեր տեսակի ոգելից խմիչքներ, իսկ «Էկո» խանութ-սրահից իր համար գնել են կարմիր գույնի սպորտային համազգեստ։ Ոգելից խմիչքները վերցրել է Պ. Թեմիրյանը և տեղափոխել իր ծանոթի տուն։ Նույն օրը Պ. Թեմիրյանը իրեն է տվել նաև ոսկյա զարդերի վերավաճառքի գումարից ստացված 600 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը` 27.04.2009թ. ինքը մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաք։ Ն. Բերբերյանին սպանելու մտադրության մասին ինքը նախապես չի իմացել, թեև գիտակցել է, որ մալուխը նրա պարանոցին գցելով և քաշելով հնարավոր է, որ նա մահանա։ Ն. Բերբերյանի բնակարան գնալու իր նպատակը եղել է առանց նրան սպանելու գումարներ հափշտակելը։
Սույն քրեական գործով որպես դատապարտյալ դատարանում հարցաքննվելով` Կարեն Ազատի Դալլաքյանը պնդել է իր նախաքննական և նախորդ դատաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները և դատարանին հայտնեց, որ պայմանավորվածության համաձայն, երբ ինքն ու Գևորգը մտել են Ն. Բերբերյանի բնակարան` նախասարահում սպասել են շուրջ 15 րոպե։ Այդ ժամանակ Պետրոսը և Նազարեթը գտնվել են խոհանոցում։ Իրենց տեսնելով` Պետրոսը զուգարան գնալու պատրվակով դուրս է եկել խոհանոցից, սակայն Նազարեթը նույնպես դուրս է եկել նրա հետևից։ Չիմանալով ինչ անել` ինքը նետվել է Նազարեթի վրա։ Այդ ժամանակ Գևորգը քաշել է Նազարեթի ոտքերից` որպեսզի վերջինս հավասարակշռությունը կորցնի և չկարողանա դիմադրել։ Նա կպչուն ժապավենով կապել է Ն. Բերբերյանի ոտքերն ու ձեռքերը։ Մետաղյա մալուխը գցելով Նազարեթի պարանոցին և ձգելով այն` ինքը փորձել է խեղդամահ անել նրան, իսկ Պետրոս Թեմիրյանը նախապես իր հետ վերցրած ներարկիչով փորձել է դեղամիջոց ներարկել։ Այդ ժամանակ Նազարեթ Բերբերյանի բերանից արյուն է հոսել։ Ինքը նկատել է, որ իր ձեռնոցը պատռվել է, մալուխը փոխանցել է Գևորգին` որպեսզի վերջինս այն ձգած պահի` մինչև Նազարեթը մահանալը, իսկ ինքը գնացել է խոհանոց։ Ինքը չի իմացել Նազարեթը մահացել է, թե ոչ, ուղղակի տեսել է, որ նա այլևս չի շարժվում։ Երեքով տանը գումար և ոսկյա զարդեր են փնտրել։ Այնուհետև Գևորգն ավոտմեքենան մոտեցրել է շենքի մուտքին, երեքով դիակը տեղափոխել և տեղավորել են ավտոմեքենայի բեռնախցում, որից հետո ինքը հեռացել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գթ. 29-33, 54-56, 112-113, հատոր 4, գթ. 45, 49-54/
Վկա Սերգեյ Գուրգենի Սահակովի ցուցմունքով այն մասին, որ Նազարեթ Բերբերյանին ճանաչել է 1999թ.-ից, նրա մոտ աշխատել է որպես անձնական վարորդ։ 2005թ.-ից Նազարեթ Բերբերյանը Երևանում զբաղվել է հյուրանոցային համալիրի կառուցմամբ։ 2009-ից ճանաչել է ամբաստանյալ Պետրոս Թեմիրյանին, որը Նազարեթ Բերբերյանի հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ։ 2009թ. ապրիլի 27-ին, ժամը 10.00-ի սահմաններում սովորականի պես գնացել է աշխատանքի և նկատել, որ Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան բակում կանգնած չէ։ Մոտ մեկ ժամ սպասել է բակում, որից հետո եկել է Նազարեթ Բերբերյանի կազմակերպության գործավար Լիլիթ Գևորգյանը։ Նրա հետ մտնելով բնակարան` տեսել են, որ Նազարեթ Բերբերյանը բնակարանում չէ։ Փորձել են զանգահարել նրան, սակայն վերջինիս հեռախոսը եղել է անհասանելի։ Մի քանի օր հետո աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Նազարեթ Բերբերյանի կորելու վերաբերյալ հայտարարություն են տվել ոստիկանությունում, իսկ «Լիլնար» ՓԲԸ-ի փոխտնօրեն Ս. Մարտիրոսյանից տեղեկացել է, որ Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան գտնվում է օդանավակայանի անվճար ավտոկանգառում։ 2009թ. մայիսի կեսին տեղեկացել է, որ Նազարեթ Բերբերյանին սպանել է Պետրոս Թեմիրյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գթ. 253-256/
Վկա Նաիրա Գևորգի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Նազարեթ Բերբերյանին ճանաչել է 1995թ.-ից` երբ աշխատել է «Առերեսում» թերթի խմբագրությունում։ 2009թ. հունվարին որոշել է զբաղվել գորգերի վաճառքով և արտահանմամբ։ Տեղեկանալով, որ Նազարեթ Բերբերյանը զբաղվում է գորգերի արտադրությամբ` 2009թ. ապրիլի 21-ից մինչև 25-ն ընկած ժամանակահատվածում զանգահարել և հանդիպումներ է ունեցել նրա հետ։ Վերջին անգամ Նազարեթ Բերբերյանի հետ հանդիպել է 2009թ. ապրիլի 25-ին, Արարատի մարզի Դալար գյուղում գործող գորգագործական արտադրամասում։ Նույն օրը, ժամը 18.30-ի սահմաններում միասին վերադարձել են Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող, Երևանի Ամիրյան փողոցի 5-րդ շենքի թիվ 3 բնակարանում գործող գրասենյակ, որտեղ այդ ժամանակ գտնվել են ընկերության գործավար Լիլիթ Գևորգյանը և հավաքարարը։ Նրանց գնալուց հետո Նազարեթ Բերբերյանի հետ գնացել են ճաշելու չինական ռեստորանում և ժամը 20.00-ի սահմաններում նրա վարորդ Սերգեյ Սահակովն իրեն ուղեկցել է տուն։ 2009թ. ապրիլի 27-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում, նախնական պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Նազարեթ Բերբերյանի գրասենյակ, սակայն գրասենյակի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ նրանից որևէ տեղեկություն չունեն և վերջինս տանը չէ։ Լիլիթ Գևորգյանի հետ սուրճ են խմել, որից հետո, բաժակները լվանալու ժամանակ, խոհանոցի լվացարանում նկատել է երեք հատ կոնյակի օգտագործված բաժակներ։ Մի քանի ժամ սպասելուց հետո, տեսնելով, որ Նազարեթ Բերբերյանից տեղեկություն չկա` հեռացել է։ 2009թ. ապրիլի 28-ին դարձյալ գնացել է գրասենյակ և բնակարանի մուտքի մոտ հանդիպել է Պետրոս Թեմիրյանին, որի հետ ծանոթացել է նախորդ օրը գործավար Լիլիթ Գևորգյանի միջոցով։ Բնակարան մտնելու ժամանակ Պետրոս Թեմիրյանն իրեն խնդրել է միացնել հյուրասենյակի լույսը, սակայն ինքը մերժել է` հարցնելով, թե ինչու անձամբ չի միացնում։ Պետրոս Թեմիրյանը պատասխանել է, թե չի ցանկանում որ իր մատնահետքերը հայտնվեն Նազարեթ Բերբերյանի բնակարանում։ Այնուհետև, աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Նազարեթ Բերբերյանից կրկին տեղեկություն չունեն, ինչի համար էլ ցանկանում են գնալ ոստիկանություն և հայտարարություն տալ նրա անհետ կորելու վերաբերյալ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գթ. 101-103/
Վկա Սուրիկ Լևոնի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Նազարեթ Բերբերյանին ճանաչել է 1974թ.-ից, իսկ 1998թ.-ից աշխատել է նրան պատկանող «Լիլնար» և «Բերնար» ընկերություններում որպես փոխտնօրեն։ Վերջին անգամ Նազարեթ Բերբերյանին տեսել է 2009թ. ապրիլի 25-ին, ժամը 15.00-ի սահմաններում, երբ նա Նաիրա Հարությունյանի և վարորդի հետ գնացել է Արարատի մարզի Դալար գյուղում գործող գորգագործական արտադրամաս։ 2009թ. ապրիլի 27-ին իրեն զանգահարել է գործավար Լիլիթ Գևորգյանը և հայտնել, որ Նազարեթ Բերբերյանը տանը չէ, նրանից որևէ տեղեկություն չունի, իսկ հեռախոսն էլ անհասանելի է։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Նազարեթ Բերբերյանն առանց իրեն տեղեկացնելու երբևէ հանրապետությունից չի բացակայել` նրանից տեղեկություն չունենալու փաստը կասկածի տեղիք է տվել։ 2009թ. ապրիլի 28-ին նրա մասին դարձյալ որևէ տեղեկություն չունենալով` ոստիկանությունում հայտարարություն են տվել վերջինիս անհետ կորելու վերաբերյալ։ 2009թ. մայիսի կեսին իրեն հայտնի է դարձել, որ Նազարեթ Բերբերյանին սպանել է նրա ծանոթ Պետրոս Թեմիրյանը երկու այլ անձանց հետ, իսկ ավտոմեքենան կանգնեցրել են «Զվարթնոց» օդանավակայանի անվճար ավտոկանգառում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գթ. 53-54, հատոր 2, գթ. 62-64/
Վկա Սիմելա Միխայելի Կեռասիմովայի ցուցմունքով այն մասին, որ Պետրոս Թեմիրյանին ճանաչում է 1990թ.-ից որպես նույն թաղամասի բնակչի։ 2009թ. ապրիլին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ցերեկային ժամերին, Պետրոս Թեմիրյանը գալով իր բնակարան երեք շիշ կոնյակ է թողել` ասելով, որ շտապում է, հետո դրանք կվերցնի։ Երկու ժամ անց նա կրկին վերադարձել է` իր հետ բերելով երեք տոպրակների մեջ տեղադրված կոնյակներ։ Երկու օր անց Պ. Թեմիրյանը Գևորգ անունով անձնավորության հետ դարձյալ եկել է իր բնակարան և վերցրել երեք տոպրակներով իր բերած կոնյակները։ Գևորգը ներկայացել է որպես Պետրոս Թեմիրյանի ընկեր, հայտնել է, որ ամուսնացած է և ունի երկու երեխա։ Հաջորդ օրը Պետրոս Թեմիրյանը կրկին եկել է իր տուն և տարել առաջին անգամ տոպրակով բերած կոնյակները։ Մինչ տանից դուրս գալը նա իրեն ցույց է տվել անձեռոցիկներով փաթեթավորված, կանացի ոսկյա շղթա` կուլոնով և առաջարկել է գնել այն` հայտնելով, որ դրա իրական արժեքը 3000 ԱՄՆ դոլար է, սակայն ինքը վաճառում է 800 ԱՄՆ դոլար գումարով։ Ինքը հրաժարվել է այն գնել, իսկ իր հարցին, թե որտեղից է կոնյակները ձեռք բերել` Պետրոս Թեմիրյանը պատասխանել է, որ ինչ որ բար է աշխատացրել, սակայն աշխատանքը չի ստացվել, իսկ խմիչքները բարից է վերցրել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գթ. 218-221/
Վկա Լիլիթ Ռուբենի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2000թ.-ից աշխատում է Երևանի Ամիրյան փողոցի 5-րդ շենքի թիվ 3 բնակարանում գործող «Լիլնար» ՓԲԸ-ում որպես գործավար, որի տնօրենը հանդիսացել է Նազարեթ Բերբերյանը։ Վերջինս Երևանում զբաղվել է հյուրանոցային համալիրի կառուցմամբ, իսկ Արարատի մարզի Դալար գյուղում` գորգերի արտադրությամբ։ 2009թ. ապրիլի 27-ին, ժամը 10.30-ի սահմաններում ինքը գնացել է աշխատանքի։ Շենքի բակում հանդիպել է Նազարեթ Բերբերյանի վարորդ Սերգեյ Սահակովին, որը հայտնել է, որ պայմանավորվածություն ունի Նազարեթ Բերբերյանի հետ, սակայն վերջինս տան չէ, իսկ ավտոմեքենան բացակայում է շենքի բակից։ Ինքը բացել է բնակարանի մուտքի դուռը և միասին ներս են մտել։ Բնակարանում որևէ մեկը չի եղել, զուգարանի լույսը եղել է վառված, իսկ Ն. Բերբերյանի ննջասենյակի անկողինը` հավաքված, որն իր մոտ կասկած է առաջացրել։ Աշխատելու նպատակով ինքը ցանկացել է պատշգամբից վերցնել համակարգիչը, սակայն այն բացակայել է։ Քիչ անց գրասենյակ է եկել Նազարեթ Բերբերյանի ծանոթ Նաիրա Հարությունյանը, որի հետ սուրճ խմելուց հետո նկատել են, որ խոհանոցի լվացարանի մեջ դրված են երեք հատ կոնյակի օգտագործված բաժակներ, որոնք Ն. Հարությունյանը սուրճի բաժակների հետ լվացել է։ Այդ օրը մի քանի անգամ իրենք հեռախոսով փորձել են կապ հաստատել Նազարեթ Բերբերյանի հետ, սակայն վերջինս անհասանելի է եղել։ Հաջորդ օրը, 2009թ. ապրիլի 28-ին, երբ կրկին գնացել է աշխատանքի, բնակարանի հյուրասենյակի կամարաձև պատի աջ հատվածում կապույտ գույնի հետք է նկատել, որը, ինչպես նաև հատակի կարմրավուն հետքն իր մոտ կրկին կասկածի տեղիք են տվել։ Որոշել են գնալ ոստիկանություն, որտեղ ինքը հայտարարություն է տվել Նազարեթ Բերբերյանի անհետ կորելու վերաբերյալ։
/հատոր 1, գթ. 46-48, 98-99/
Վկա Օլեգ Վլադիմիրի Գասպարյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Երևանի Խանջյան փողոցում գտվող «Ռիգա» սրճարանի տնօրենը։ 2009թ. մայիսի 8-ից 10-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ սրճարանը գտնվել է վերանորոգման աշխատանքների մեջ և չի գործել` սրճարան է այցելել մի երիտասարդ և առաջարկել գնել 85.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքով երկու հատ «Չիվազ Ռեգալ» տեսակի վիսկիներ, մեկ հատ շամպայն և մեկ հատ «Նաիրի» կոնյակ` ասելով, որ այդ խմիչքներն ինքը նվեր է ստացել ծննդյան օրվա կապակցությամբ և նյութական վատ վիճակից ելնելով որոշել է դրանք վաճառել։ Պայմանավորվել են գումարը վճարել միայն սրճարանը աշխատելուց և դրանք վաճառվելուց հետո։
/հատոր 2. գ.թ. 44-45/
Վկա Էլեոնորա Արամի Մնացականյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Լենինգրադյան 50 հասցեում գործող դեղատանը որպես տնօրեն։ Պետրոս Թեմիրյանին ճանաչում է 1995թ.-ից, նրա հետ ծանոթացել է վերջինիս հորաքույր Ժաննայի միջոցով։ 2009թ. մայիսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Պետրոս Թեմիրյանը եկել է դեղատուն և իրեն ցույց տալով թափանցիկ փոքր տոպրակի մեջ լցված ոսկյա զարդեր` առաջարկել է գնել դրանք, սակայն ինքը հրաժարվել է և ուշադրություն չի դարձրել այդ զարդերին։
/հատոր 2, գթ. 231-232/
Դատաբժշկական փորձագետի 30.06.2009թ. թիվ 456 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Ն.Բերբերյանի մահը պայմանավորված է եղել մեխանիկական շնչահեղձությամբ` ասֆիքսիայով և գլխուղեղի կենսական կարևոր ֆունկցիաների սուր խանգարումով` որոնք էլ հիմնավորվում են փորձաքննությամբ հայտնաբերված հետևալ վնասվածքներով` ենթալեզվային ոսկրի ձախ եղջյուրի կոտրվածքով` շրջակա փափուկ հյուսվածքների տարածուն արյունազեղումներով, գլխի, դեմքի և պարանոցի շրջանների փափուկ հյուսվածքների տարածուն արյունազեղումներով, քունքամկանների, գլխուղեղի փափուկ թաղանթների, ուղեղանյութի և գլխուղեղի կողմնային փորոքների արյունազեղումներով, թոքերի էմֆիզեմայով և այտուցով, միջբլթային տարածությունների արյունազեղումներով, բրոնխների դիստելեկտազով, ալվեոլների մի մասի խիստ լայնացումով և միջալվեոլյար պատերի պատռվածքներով, որոնք էլ հետևանք են եղել համակցված` գանգուղեղային և պարանոցի փակ, բութ վնասվածքներով։ Ելնելով Ն. Բերբերյանի դիակի նեխային փոփոխություններից` ստույգ որոշել, թե երբ է վրա հասել մահը հնարավոր չէ, սակայն հաշվի առնելով դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված դիակային ուշ փոփոխությունների զարգացվածության աստիճանը, կարելի է ենթադրել, որ նրա մահը վրա է հասել փորձաքննությունից մոտ 18-22 օր առաջ։ 2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13. Ն.Բերբերյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերվել են` գլխի, դեմքի և պարանոցի շրջանների փափուկ հյուսվածքների, քունքամկանների, գլխուղեղի փափուկ թաղանթների, ուղեղանյութի և գլխուղեղի կողմնային փորոքների արյունազեղումներ և ենթալեզվային ոսկրի ձախ եղջյուրի կոտրվածք։ Վերը նշված բոլոր վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործության հետևանքով, որոնք կենդանի անձանց մոտ ունեն կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ, որոնք էլ տվյալ դեպքում բերել են մահվան և վերջիններս տարանջատել հնարավոր չէ։ Միաժամանակ Ն.Բերբերյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերվել են` կրծքավանդակի վերին և ստորին վերջույթների փափուկ հյուսվածքների արյունազեղումներ, ինչպես նաև աջ արմնկահոդի շրջանի քերծվածք, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործությամբ, որոնք կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ և նրա մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում։ Ն.Բերբերյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել է նաև կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի մագաղաթյա պնդության տեղամաս, որը հետմահու է։ Քանի որ Ն.Բերբերյանի վնասվածքները պատճառվել են շատ կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում, հետևաբար դրանց պատճառման հաջորդականությունը որոշել հնարավոր չէ։ Ն.Բերբերյանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում, որոնք խոչընդոտ չէին հանդիսանա տվյալ վնասվածքների պատճառմանը։ Ն.Բերբերյանի մահը գանգուղեղային և պարանոցի շրջանների վնասվածքները ստանալուց հետո վրա է հասել շատ կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում և քիչ հավանական է, որ այդ ժամանակահատվածի ընթացքում կարողանար կատարել ինքնուրույն, նպատակասլաց գործողություններ, իսկ մնացած վնասվածքների առկայության պայմաններում նա կարող էր կատարել։ 14-15. Ն.Բերբերյանը կենդանության օրոք տառապել է չափավոր արտահայտված աթերոսկլերոզով, առավելապես սրտի պսակաձև անոթների ախտահարումով, կորոնարոսկլերոզով, որ նրա մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չի գտնվում։ 16. Ն.Բերբերյանի դիակից վերցրած արյան մեջ հայտնաբերվել է 0,4 պրոմիլլէ քանակությամբ էթիլ սպիրտ, որը համարվում է ֆիզիոլոգիական նորմա, սակայն այն կարող է լինել նաև դիակի նեխական փոփոխությունների հետևանք։ Ն. Բերբերյանի դիակից վերցրած արյան մեջ և ներքին օրգաններից վերցված կտորներում թմրանյութեր, հոգեմետ և քնաբեր դեղանյութեր, այդ թվում նաև Կետամին չեն հայտնաբերվել։ 17. Ն.Բերբերյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է առաջին խմբին։ 18. Ն.Բերբերյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ վերջինիս հետանցքի և բերանի շրջաններում սեռական հարաբերությանը բնորոշ հետքեր` վնասվածքների ձևով նեխային փոփոխությունների ֆոնի վրա, ինչպես նաև դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ բերանի խոռոչի և հետանցքի վերցված պարունակությունից վերցված քսուկներում սերմնէակներ չեն հայտնաբերվել։»։
/հատոր 2, գթ. 176-195/
Դատաբժշկական փորձագետի 26.06.2009թ. թիվ 321 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«1. Համաձայն դիակների արյան նմուշների հետազոտման գրանցման մատյանի` տուժող (հանգուցյալ) Ն. Բ. Բերբերյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է Օ խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված գորգի վրա հայտնաբերված կասկածելի հետքի վրայից կտրված բրդյա թելերի մազմզուկներում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որտեղ կլանման-անջատման ռեակցիայով հայտնաբերվել է միայն թույլ արտահայտված H հակածին, H հակածինը միայնակ հանդես գալիս բնորոշում է արյան Օ խումբը, հետևաբար, կարելի է հետևել, որ արյան հետքը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ տուժող (հանգուցյալ) Ն. Բ. Բերբերյանից։ Իսկ նույն գորգի վրայի հետքից վերցված ստերիլ մարլյայի կտորի վրա քսվածքում արյուն չի հայտնաբերվել։
3. Փորձաքննության ներկայացված սրբիչի վրա ցեխախառը ժանգագույն, տարածուն մոխրաբեժ գույնի հետքերում` կտրված 10 հատվածներից /1, 2, 3, 5, 6 թվերով նշանակված հատվածներում/ հաստատվել է նոսր խտության արյան առկայություն, որոնց տեսակային պատկանելիությունը որոշելիս նա չբացահայտվեց` չորոշվեց, հավանաբար հետքերում սպիտակուցի խտությունը 1։10.000-ից պակաս խտության պատճառով։ Իսկ նույն սրբիչի վրայի մնացած հատվածներից կտրված կտորներում /4, 7, 8, 9, 10 թվերով նշանակված/ արյուն չի հայտնաբերվել։»։
/հատոր 2, գթ. 173-175/
Դատաբժշկական փորձագետի 15.05.2009թ. թիվ 234 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Փորձաքննության ներկայացված մարլյայի խծուծի վրա տեղակայված կասկածելի հետքում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու։ Հետքում կլանման -անջատման ռեակցիայով հայտնաբերվել է միայն H հակածին, A և B հակածիններ չեն հայտնաբերվել, H հակածինը միայնակ հանդես գալիս բնորոշում է արյան O խումբը, հետևաբար կարելի է հետևել, որ արյան հետքը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից։»։
/հատոր 2, գթ. 123-124/
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 11.06.2009թ. թիվ 17160901 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Փորձաքննությանը տրամադրված թվով երկու լազերային սկավառակների վրա առկա են «DVD» ֆորմատի տեսագրություններ, իսկ տեսաերիզի սկզբում ձայնագրված է 5.48 վրկ. տևողությամբ տեսանյութ, որոնք բոլորն էլ պատկերում են թվով 3 տարբեր խանութներ մուտք ու ելք անող անձանց, ինչպես նաև խանութների դրամարկղի մոտ կանգնած անձանց պատկերները։
Փորձաքննության կատարման ընթացքում, հետազոտելի տեսանյութից առանձնացվել են թվով 28 կադրեր, թվային` «jpg» և «bmp» ֆորմատի ֆայլերի տեսքով, որոնք պատկերում են կարմիր սպորտային համազգեստով և կարմիր գլխարկով անձին։ Նշված ֆայլերը գրանցված են կից ներկայացվող լազերային սկավառակում։
Առանձնացված լուսանկարներում ֆիքսված կադրերը մոտեցնել և աղավաղումներից մաքրել հնարավոր չէ, քանի որ դրանք նկարահանած տեսախցիկների լուծողունակությունը ցածր է, ինչի հետևանքով պատկերների մեծացման /zoom/ ընթացքում դրանք կորցնում են իրենց հստակությունը։
/հատոր 2, գթ. 134-136/
Ապրանքագիտական փորձաքննության 11.06.2009թ. թիվ 480-ԱՊ եզրակացությամբ այն մասին, որ` փորձաքննությանը տրամադրված խմիչքները գործարանային արտադրության են և դրանց միջին շուկայական գներն առանձին-առանձին, ըստ տեսակների 2009թ. ապրիլի 26-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ կազմում են` մեկ շիշ «Նաիրի» տեսակի կոնյակինը 34.000 ՀՀ դրամ, երկու շիշ «Չիվաս Ռեդալ» տեսակի վիսկիներինը` 72.000 ՀՀ դրամ և մեկ շիշ «Դոմ Պերիգնոն» տեսակի շամպայնի շուկայական գինը` 78.000 ՀՀ դրամ գումար։
/հատոր 2, գթ. 162-163/
Հողագիտական փորձաքննության 12.06.2009թ. թիվ 09-1096 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Դեպքի վայրի զննության ժամանակ հանգուցյալ Ն. Բերբերյանի թաղված տեղից վերցված և փորձաքննության ներկայացված հողի նմուշի մեջ առկա են ցեմենտի մասնիկներ։»։
/հատոր 2, գթ. 169-172/
Դատագենետիկական փորձաքննության 08.07.2009թ. թիվ 144 եզրակացությամբ, որի համաձայն
«1/ Փորձաքննությանը ներկայացված գոտու վրայի մեկ մազարմատից ԴՆԹ չի անջատվել, հավանաբար մազարմատի վնասված լինելու պատճառով։
2/ Փորձաքննությանը ներկայացված բարձի վրայի մազերի 2 մազարմատներից, դիակային մազերի մազարմատներից, ինչպես նաև Ն. Բերբերյանի դիակային արյունից անջատված ԴՆԹ-ների գենետիկական բնութագրերը համընկնում են 6 լոկուսով։»։
/հատոր 2, գթ. 201-202/
Դիակը ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Նազարեթ Բերբերյանի ծանոթ, ԱՄՆ քաղաքացի Արա Մանուկյանն իրեն ճանաչման ներկայացված դիակը զննելով հայտնել է. որ դիակի մազերի ձևից, գույնից, գլխի և ճակատի, քթի և աչքերի կառուցվածքից, հասակից ճանաչել է Նազարեթ Բերբերյանի դիակը։ Դիակի ատամնաշարը մի փոքր ձևափոխված է, ինչը կասկած է առաջացնում, որ դրանք Ն. Բերբերյանի ատամներն են։ Գնահատման հարյուր տոկոսանոց սանդղակով գնահատելիս ինքն իննսունվեց տոկոսով համոզված է, որ դա Նազարեթ Բերբերյանի դիակն է։
/հատոր 2, գթ. 29/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2009թ. ապրիլի 28-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Ամիրյան փողոցի 5-րդ շենքի 2-րդ հարկում գտնվող թիվ 3 բնակարանը։ Բնակարանի մուտքի դուռը դրսից երեսպատված է փայտով, իսկ միջուկը երկաթյա է։ Դռան վրա առկա է դիտանցք, որը դրսի կողմից բաց է։ Դուռը և կողպեքը վնասված չեն, մեխանիկական ներգործության հետքեր չկան։ Դռնից ներս, ձախ կողմում առկա է կախիչ, որից կախված են բաճկոններ, իսկ ներքևում դրված են կոշիկներ և հողաթափեր։ Պատին ամրացված է սպիտակ հեռախոս և անվտանգության համակարգի սարքը։ Նախաշեմն ավարտվում է դռնով, որը մեջտեղի հատվածում ունի չթափանցող ապակիներ, որոնք անվնաս են։ Նախաշեմից դեպի աջ և ձախ տարածվում է հյուրասրահը, որի երկու կողմերում հատակին փռված են արտաքինից հնամաշ գորգեր։ Հյուրասրահի աջ կողմում տեղադրված են երեք բազկաթոռներ, իսկ դրանց մեջտեղի հատվածում առկա է ապակյա մակերեսով սեղան, որի վրա դրված է ծաղկաման։ Նշված սեղանի աջ կողմում, պատի տակ դրված է դաշնամուր, իսկ հյուրասրահի վերջում պատից կախված է երկու նկար։ Հյուրասենյակի աջ կողմում, գորգի վրա տեղադրված է մեծ սեղան` շրջապատված աթոռներով։ Հյուրասենյակի վերջնամասում, աջ կողմում առկա է փոքր սենյակ, որի աջ կողմում բազմոց է տեղադրված։ Բազմոցի դիմաց առկա է պահարան, որի մեջ առկա է «Պանասոնիկ» ֆիրմայի հեռուստացույց և ձայնագրիչ, իսկ պահարանի ձախ կողմում տեղադրված է «Սամսունգ» ֆիրմայի տեսաձայնագրիչ, այն միացված է և լսվում է դրա աշխատանքի ձայնը։ Պահարանի երկու կողմերում տեղադրված են տարբեր գրքեր, տեսաերիզներ, նկարներ և թղթապանակներ։ Հյուրասենյակի կենտրոնական մասում առկա է կամար, որի երկու կողմերում երեքական սյուներ են։ Կամարի աջ կողմի հատվածում, գետնից 30 սմ բարձրության վրա առկա է 10 սմ երկարությամբ կապտավուն հետք։ Նմանատիպ հետք առկա է նաև աջ կողմի երեք սյուներից առաջինի ձախ եզրայինի վրա` գետնից 40 սմ բարձրությամբ և 30 սմ երկարությամբ։ Երկու հետքերն էլ ուղղահայաց են։ Նախաշեմից 62 սմ, իսկ կամարից 50 սմ հեռավորության վրա, աջ կողմում տեղադրված գորգից 41 սմ և ձախ կողմում տեղադրված գորգից 90 սմ հեռավորության վրա գտնվող հատվածում, փայտե երեսպատման սալիկների վրա առկա է չորացած հեղուկի մուգ կարմիր հետք և դեպի դուռը գնացող փոքր կետեր։ Կետերը թվով տասնհինգն են։ Հյուրասենյակի մեջտեղի մասում, կամարից հետո առկա է փոքր միջանցք, որի դիմացի հատվածում տեղադրված է պահարան, իսկ պատի վրա` հայելի։ Հայելու աջ կողմում սանհանգույցն է։ Միջանցքի երկու կողմերում ննջարաններ են։ Աջ կողմի ննջասենյակի դուռը բաց է։ Ներսում, աջ կողմում տեղադրված են պահարաններ, իսկ ձախ կողմում` երկհարկանի փայտյա մահճակալ, որի ձախ կողմում գտնվում է սանհանգույցը` դուռը բաց վիճակում։ Ննջարանի վերջում երկփեղկանի դուռն է, որի աջ փեղկը բաց է։ Դռան ապակիները չեն թափանցում։ Նշված դռնից ներս առկա է ևս մեկ սենյակ, որի աջ կողմում տեղադրված է մահճակալ, իսկ դրա կողքին` բազմոց։ Սենյակի աջ և ձախ կողմերում պատուհաններ են, իսկ մեջտեղում առկա է սեղան։ Սենյակի աջ կողմում դրված են վեց ճամպրուկներ։ Ձախ կողմում գտնվող ննջասենյակի դուռը նույնպես բաց է։ Ննջասենյակի աջ կողմում առկա է պահարան, որի դիմաց տեղադրված է մահճակալ։ Ննջասենյակի ձախ կողմում, մեջտեղի հատվածում պատին հենած է հայելիով պահարան, որի վրա առկա են կոսմետիկ տարբեր պարագաներ։ Պահարանի ձախ կողմում առկա է էլեկտրական ջեռուցիչ, իսկ դրա ձախ կողմում` էլեկտրական հովհար։ Պատից միացված է բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարք։ Ննջասենյակի դռան դիմաց կախված վարագույրների հետևի հատվածում դեպի փոքր պատշգամբ տանող երկփեղկանի դռներ են` պատված դեղին թղթով։ Հյուրասենյակի վերջնամասի ձախ կողմում խոհանոցն է, որի աջ կողմում տեղադրված է հեռուստացույց։ Դրա ներքևի հատվածում, պատի ողջ երկայնքով մարմարյա սեղանի վրա առկա են սննդամթերք, ամանեղեն, պոլիէթիլենային շիշ, հեռախոս, հեռուստացույցի հեռակառավարման վահանակ, անձեռոցիկներ, բլոկնոտ, որի վրա դրված է կապույտ ինքնահոս։ Լվացարանի ներքևի հատվածում, աղբամանի մեջ առկա է «Ախթամար» տեսակի կոնյակի ապակյա շիշ։ Խոհանոցի վերջում բաց պատշգամբ է, որի մեջտեղի հատվածում առկա է մարմարյա սեղան։ Բնակարանի բոլոր սենյակների հատակը փայտյա է, իսկ խոհանոցի և պատշգամբի հատակը մարմարապատ է։ Սանհանգույցների հատակը և պատերը սալիկապատ են։ Հյուրասենյակի կենտրոնական մասից, բինտե խծուծի վրա վերցվել են արնանման հետքեր, իսկ խոհանոցի աղբամանից` կոնյակի ապակյա շիշ «Ախթամար» պիտակով։ Ձեռքի պիտանի հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Ըստ «Լիլնար» ՓԲԸ-ի գործավար Լիլիթ Գևորգյանի հայտարարության բնակարանի դռան դիտանցքը ներսի կողմից փակ վիճակում է, սակայն այն սովորաբար բաց է լինում, բացի այդ բնակարանից բացակայում է «Նոթբուք» տեսակի համակարգիչը, 27.04.2009թ., ժամը 1115-ին լվացարանի մեջ եղել են օգտագործված երեք բաժակներ, որոնք լվացել է իր և Ն. Բերբերյանի ծանոթ Նառան, սյան վրայի կապույտ հետքերը նախկինում չեն եղել։
/հատոր 1, գթ. 13-15/
Դեպքի վայրի զննության մասին 15.05.2009թ. արձանագրությամբ, լուսանկարչական հավելվածով և սխեմայով, որոնց համաձայն Երևան-Սևան մայրուղու 25,5կմ ճանապարհահատվածի ձախ մասն իրենից ներկայացնում է բաց տարածք։ Նշված ճանապարհահատվածով երթևեկելու ժամանակ Պետրոս Թեմիրյանն առաջարկել է ձախ շրջադարձ կատարել և անցնելով 30մ տարածություն` առաջարկել է ճանապարհի աջ հատվածում կանգնել։ Պ. Թեմիրյանը մատնացույց է արել Երևան-Սևան մայրուղու 25,5 կմ հատվածի ձախ մասի ձորափնյա հատված տանող հողատարածքում գտնվող մի փոս և հայտարարել, որ 2009թ. ապրիլի 26-ին, ժամը 01-ից 01.30-ի սահմաններում, իր կողմից նախապես ձեռք բերված մետաղյա մալուխով իր ծանոթ Կարեն Դալլաքյանը խեղդամահ է արել Նազարեթ Բերբերյանին, իսկ ինքն իր հետ նախապես վերցրած «կետամին» տեսակի դեղամիջոցը պարանոցից ներարկել է նրան, որից հետո Կ.Դալլաքյանի հետ դիակը տնից քարշ տալով հանել և տեղափոխել են Ն.Բերբերյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Լենդկռաուզեր» մակնիշի, 04 ՍԼ 413 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Այնուհետև ինքը միայնակ դիակը տեղափոխել է նշված վայրը և թաղել։ Նշել է նաև, որ տնից դուրս հանելիս դիակի գլուխը փաթաթել են պոլիէթիլենային տոպրակով` որպեսզի արյուն չհոսի։ Դիակը թաղելուց հետո Երևան վերադառնալու ճանապարհին բահը նետել է, բայց թե ճանապարհի կոնկրետ որ հատվածում` չի հիշում։ Մնացած իրերը գցել է Երևանի Մյասնիկյան պողոտայի աջ կողմով հոսող «Գետառ» գետը։ Այնուհետև Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան կայանել է «Զվարթնոց» օդանավակայանի ավտոկանգառում` ցանկանալով տպավորություն ստեղծել, թե վերջինս մեկնել է ԱՄՆ։ Պետրոս Թեմիրյանի կողմից մատնացույց արված հատվածը մոտ 1մ խորությամբ փորելուց հետո հայտնաբերվել է դիակը` մարմնի աջ առաջակողմնային մակերեսով հպված գետնին, վերին վերջույթները` կիսածալված արմնկային հոդերում, անմիջապես իրանի տակ։ Ստորին վերջույթները կիսածալված են ծնկային հոդերում, աջ դրսային մակերեսով հպված են գետնին։ Դիակի գլխին փաթաթված է կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ` «ՍԱՍ» սուպերմարկետ գրառմամբ։ Զույգ դաստակների շրջաններից հանված, դաստակների շրջաններում կոճկված, շրջված վիճակում առկա է կիսահանված կապույտ գույնի գծավոր երկարաթև վերնաշապիկ, սպիտակ գույնի կարճաթև շապիկ, սև լողավարտիք, կապույտ ջինսե անդրավարտիք` սև կաշվե գոտիով, սև գույնի կիսաճտքավոր կոշիկներ։ Պոլիէթիլենային տոպրակում առկա է 70x40 չափի վարդագույն սրբիչ։ Գլխի պոլիէթիլենային տոպրակն ամրացված է կպչուն ժապավենով, որը հանվել է պատռելու միջոցով։ Դիակը շոշափելիս սառն է, ուսումնասիրության ենթակա մկանախմբերում դիակային փայտացումը բացակայում է։ Մաշկածածկույթը` առավելապես դեմքի, պարանոցի, ձախ ուսագոտու, որովայնի առաջային մակերեսների շրջաններում խամրած են, փափկած, պատված նեխային լպրծուն արտադրությամբ, մաշկի փքվածությամբ, որոնց շրջաններում վերնամաշկը շերտազատված է։ Դեմքը փքված է, անճանաչելի, մազերը մազարմատներից դուրս են գալիս հեշտությամբ, մարմինը համատարած պատված է ավազահողային պարունակությամբ։ Մնացած հատվածներում մաշկածածկույթը դեղնամոխրագույն է, տեղ-տեղ շերտազատված, լպրծուն։ Ձախ ակնագունդն արյունոտ է, ակնաճեղքը բաց, սպիտակուցաթաղանթը` կարմիր գերարյունային։ Լեզվի ծայրը գտնվում է ատամների արանքում, աջ քթանցքից և բերանից առկա է կարմիր գույնի գարշահոտ նեխային արտադրություն, քիթը դեֆորմացված է ձախից դեպի աջ, պարանոցի աջ կողմնային մակերեսին առկա է սպիտակամոխրագույն տեղամաս, որից դեպի վեր աչքածածկույթը կարմրավուն գույնի է, նեխային փոփոխված։ Անդրավարտիքը և ներքնավարտիքը կիսահանված վիճակում են։ Մարմնի վրա կան բազմաթիվ ներս ընկած տեղամասեր։ Ձախ բազկի արտաքին երրորդականի հետին մակերեսին առկա է կարմրադարչնագույն տեղամաս։ Պետրոս Թեմիրյանը հայտարարել է նաև, որ դիակը թաղելու հաջորդ օրն ինքը պատահական տաքսի մեքենայով փոքր պարկով ցեմենտ է տարել և լցրել թաղված տեղի հողաշերտի վրա, որպեսզի այն ամրապնդվի և հետագայում դիակը չհայտնաբերվի։ Հայտարարել է նաև, որ Ն. Բերբերյանի տնից Կ. Դալլաքյանի հետ վերցրել են «Նոթբուք» համակարգիչ, տեսախցիկ, ֆոտոապարատ, 400 ԱՄՆ դոլար, 100.000 ՀՀ դրամ գումար և չորս հատ բանկային քարտեր։
/հատոր 1, գ.թ. 157-167/
Դեպքի վայրի և տրանսպորտային միջոցի զննության մասին 28.04.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն զննության ենթակա օբյեկտ հանդիսացող «Տոյոտա Լենդկռաուզեր» մակնիշի, 04 ԼՕ 413 պետհամարանիշի ավտոմեքենան կայանված է «Զվարթնոց» օդանավակայանին հարակից ավտոկանգառում։ Ավտոկանգառն ունի մեկ մուտք, չորս կողմից շրջապատված է բետոնե պարսպով, որի վերևի հատվածում փշալարեր են։ Ավտոմեքենան կայանված է ավտոկանգառի աջ անկյունային հատվածից 15 մ հեռավորության վրա, աջ պատի տակ, դիմացի հատվածով դեպի պատը։ Ավտոմեքենայի թափքն անվնաս է, դռները և բեռնախցիկը փակ են, ավտոմեքենայի առջևի և հետևի մասերում առկա է 04 ՍԼ 413 համարանիշը, ազդանշանային համակարգը միացված է։ Ավտոմեքենայի խցիկն ունի երկու նստատեղ առջևում, երկուսը` հետևում և ևս երկուսը` նշված նստատեղերի հետնամասում, որոնցից աջ կողմինը վերևի հատվածում ծալված է։ Նշված նստատեղի վրա դրված է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ։ Վերջին և նախավերջին զույգ նստատեղերի մեջտեղի հատվածում դրված են պոլիէթիլենային տոպրակներ, անվադողի ռեզինե խցիկ և «Նաիրի» տեսակի կոնյակի երկու դատարկ շշեր։ Վարորդի նստատեղի կողքին, տուփի մեջ առկա են ավտոմեքենայի տեխնիկական անձնագիրը, տրանսպորտային միջոցի գրանցման թիվ SC023551 վկայագիրը` տրված 9900-ի կողմից 25.08.2004թ.-ին։ Տուփի մեջ առկա է նաև ջրի շիշ։ Վարորդի նստատեղի վրայից վերցվել են միկրոմասնիկներ` թափանցիկ դակտոժապավենի վրա։ Հայտնաբերվել են նաև այլ փաստաթղթեր։ Երկու զույգ նստատեղերի մեջտեղի հատվածից հայտնաբերվել է առուվաճառքի պայմանագիր։ Ավտոմեքենայի հետևի երկու զույգ նստատեղերի մեջտեղում գտնվող կոնյակի շշերի տուփերից մեկի վրայից երկու թափանցիկ դակտոժապավենի վրա վերցվել են ձեռքի հետքեր։
/հատոր 1, գթ. 32-36/
Դեպքի վայրի զննության մասին 16.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Մյասնիկյանի անվան պողոտայի աջ հատվածը։ Պետրոս Թեմիրյանը մատնացույց անելով Երևանի Մյասնիկյան պողոտայում գտնվող կենդանաբանական այգուց 60մ հեռավորությամբ դեպի Շրջանային տանող ճանապարհահատվածի աջ մասով հոսող գետը` հայտնել է, որ 25.04.2009թ., ժամը 01.30-ից 02.30-ի սահմաններում, Երևան-Սևան մայրուղու ձախ հատվածում Ն. Բերբերյանի դիակը թաղելուց հետո, վերջինիս տանից վերցրած համակարգիչը, ֆոտոապարատը, տեսախցիկը, Ն.Բերբերյանի պիջակը, վերնաշապիկը և իր կողմից ձեռք բերված մետաղյա մալուխը դնելով Ն.Բերբերյանին պատկանող ճամպրուկի մեջ` նշված հատվածում նետել է «Գետառը»։ Այդ ժամանակ ինքը եղել է մենակ և վարել է Ն.Բերբերյանի «Տոյոտա Լենդկռաուզեր» մակնիշի, 04 ԼՕ 413 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ Նա հայտնել է նաև, որ դեպի օրը «Գետառի» վրա բետոնե ծածկ չի եղել։
/հատոր 1, գթ. 175-177/
Դեպքի վայրի զննության մասին 20.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Իսակովի անվան պողոտայի սկզբնամասը։ Պետրոս Թեմիրյանը մատնացույց անելով Իսակովի պողոտայի սկզբնամասի ձախ կողմով հոսող գետը, որտեղ սկսվում է գետնանցումը և կան բետոնե աստիճաններ` հայտարարել է, որ 2009թ. ապրիլի 25-ի լույս 26-ի գիշերը Նազարեթ Բերբերյանի ավտոմեքենան օդանավակայանի ավտոկանգառում կայանելուց հետո վերադառնալիս` նշված հատվածում գետն է գցել Ն. Բերբերյանին պատկանող համակարգիչը, ֆոտոապարատը, տեսախցիկը, ճամպրուկն` իր հագուստներով։ Դրանից հետո նույն հատվածում գետն է նետել նաև մի քանի տեսակի ոգելից խմիչքներ, որոնք գնել է Նազարեթ Բերբերյանի բանկային քարտերով։ Զննության պահին «Գետառը» վարար է, ունի 6 մ լայնություն, ջուրը պղտոր է և Պ. Թեմիրյանի մատնանշած վայրում ոչինչ չի հայտնաբերվել։ Այնուհետև, Պետրոս Թեմիրյանը մատնացույց անելով Երևանի Խանջյան փողոցում գտվող «Ռիգա» սրճարանը` հայտնել է, որ 2009թ. ապրիլի 29-ին կամ 30-ին, 85.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժեքով նշված սրճարանի տնօրենին է վաճառել «Չիվաս Ռեգալ» տեսակի երկու հատ վիսկի, «Դոն Պերինյոն» տեսակի մեկ հատ շամպայն և «Նաիրի» տեսակի մեկ հատ կոնյակ։
«Ռիգա» սրճարանի տնօրեն Օլեգ Գասպարյանը հայտարարել է, որ ինքը ճանաչեց Պ. Թեմիրյանին և շուրջ տաս օր առաջ նրանից գնել է նրա կողմից թվարկած խմիչքները։ Ներկայումս, քանի որ սրճարանը չի աշխատում, ինքը չի հիշում, թե որտեղ է դրանք պահեստավորել և պատրաստվում է մեկօրյա ժամկետում դրանք ներկայացնել նախաքննության մարմնին։
/հատոր 2, գթ. 40-41/
Դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննելու մասին 30.12.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Կարեն Դալլաքյանը մատնացույց անելով Ամիրյան փողոցի թիվ 5 շենքի 1-ին մուտքը հայտարարել է, որ Նազարեթ Բերբերյանի «Տոյոտա Լենդկռաուզեր» մակնիշի ավտոմեքենան դեպքի օրը կանգնած է եղել այդ մուտքի դիմաց։ Այնուհետև մատնացույց անելով 2-րդ հարկի աստիճանահարթակից աջ գտնվող դուռը` հայտնել է, որ այն Նազարեթ Բերբերյանի բնակարանի մուտքի դուռն է։ Ներս մտնելով բնակարան` Կարեն Դալլաքյանը մատնացույց է արել բնակարանի նախասրահի այն հատվածը, որտեղ մետաղյա մալուխով ինքը խեղդամահ է արել Նազարեթ Բերբերյանին, Գ. Բադալյանը կպչուն ժապավենով կապել է նրա ձեռքերն ու ոտքերը, իսկ Գ. Թեմիրյանը դեղամիջոց է ներարկել նրա պարանոցի աջ հատվածում։ Այնուհետև Կ. Դալլաքյանը մատնացույց է արել ննջասենյակի այն հատվածները, որտեղ ինքը փնտրել է գումար և ոսկյա զարդեր։
/հատոր 3, գթ. 45-48/
Առգրավում կատարելու մասին 08.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 28 հասցեում գործող «Էկո» խանութ-սրահի մենեջեր Ժ. Խալաթյանից առգրավվել է Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող բանկային քարտով 26.04.2009թ., ժամը 13.03-ին կատարված գնումների վերաբերյալ դրամարկղի կտրոնը և տեսախցիկի ձայնագրությունը։
/հատոր 1, գթ. 61/
Առգրավում կատարելու մասին 08.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Խորենացու անվան փողոցի թիվ 33 հասցեում գործող «Ջիանի» ոսկու խանութ-սրահի մենեջեր Ի. Գևորգյանից առգրավվել է 26.04.2009թ. թիվ 9416 համարի քարտով կատարված գնումների վերաբերյալ դրամարկղի կտրոնը։ Ի. Գևորգյանը հայտարարել է, որ իրենց խանութուն տեղադրված տեսախցիկները չեն աշխատում։
/հատոր 1, գթ. 62-63/
Առգրավում կատարելու մասին 08.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Կիևյան 1Ա հասցեում գործող «Գալաքսի» խանութ-սրահի տնօրեն Ս. Եփրեմյանից առգրավվել է Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող բանկային քարտով 26.04.2009թ., ժամը 19.37-ին կատարված գնումների վերաբերյալ դրամարկղի կտրոնը և «Պանասոնիկ» ֆիրմայի տեսախցիկից կատարված տեսաձայնագրությունը։
/հատոր 1, գթ. 64-65/
Առգրավում կատարելու մասին 08.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 85 հասցեում գործող «ՍԱՍ» խանութ-սրահի տնօրեն Ս. Գզրարյանից առգրավվել է Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող բանկային քարտով 26.04.2009թ., ժամը 14.58-ին կատարված գնումների վերաբերյալ դրամարկղի կտրոնը և կատարված տեսաձայնագրության լազերային կրիչը։
/հատոր 1, գթ. 66-67/
Առգրավում կատարելու մասին 08.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Գարեգին Նժդեի 21 հասցեում գործող «Սթար-8» խանութ-սրահի աշխատակից Մ. Հովակիմյանից առգրավվել է Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող բանկային քարտով 26.04.2009թ. կատարված գնումների վերաբերյալ դրամարկղի թիվ 02700232 կտրոնը և կատարված տեսաձայնագրությունը։
/հատոր 1, գթ. 68/
Առգրավում կատարելու մասին 20.05.2009թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Խանջյան փողոցում գտնվող «Ռիգա» սրճարանում առգրավվել է սրճարանի տնօրեն Օլեգ Գասպարյանի կողմից ներկայացված մեկ շիշ «Նաիրի» տեսակի կոնյակ, մեկ շիշ «Դոմ Պերիգնոն» տեսակի շամպայն` տուփի վրա «Dom Peringnon» գրառմամբ և երկու շիշ «Չիվաս Ռեդալ» տեսակի վիսկիներ, տուփի վրա «CHIVAS REGAL» գրառմամբ, որոնք բոլորն էլ գտնվում են անվնաս, չօգտագործված վիճակում, տուփերի մեջ։
/հատոր 2, գթ. 47/
Որպես ապացույց ճանաչված, «ՍԱՍ», «Գալաքսի», «Սթար», «Ջիանի» և «Էկո» խանութներից առգրավված Նազարեթ Բերբերյանին պատկանող բանկային քարտերով կատարված գնումների վերաբերյալ դրամարկղային կտրոններով։
/հատոր 3, գթ. 92-93/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված չորս ոգելից խմիչքներով, սպորտային զգեստով, տեսասկավառակով և պոլիէթիլենային տոպրակով։
/հատոր 3, գթ. 90-91/>>

6. Ընդհանուր իրավասության դատարանի իրավական վերլուծությունները.
<<Վերլուծելով ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից, ավազակությամբ զուգորդված սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով ավազակություն կատարելը, այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքներն առանձին դաժանությամբ` տուժողին մալուխով խեղդամահ անելու եղանակով կատարելը։
Ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 15.07.2009թ. որոշումով դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը և հաշվի առնելով, որ դրանք տնօրինվել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 28.04.2010թ. դատավճռով, դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը>>։

7.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալը, որով խնդրել է վերանայել սահմանված առավելագույն պատժը, քանի որ խնամքին ունի 4 և 5 տարեկան 2 երեխա և միայնակ մայր: Բացի այդ, ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը սպանության մասին չի իմացել և այդ արարքի կատարմանը չի մասնակցել:
Ամբաստանյալը վերաքննիչ դատարանում պնդեց իր բողոքը, հայտնելով, որ մեղսագրված արարքը ինքը չի կատարել, դրա հետ ինքը որևէ առնչություն չի ունեցել և բացի այդ, դատարանը ցմահ ազատազրկման դատապարտելով հաշվի չի առել իր պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Պաշտպանը միացավ իր պաշտպանյալի հիմնավորումներին, խնդրեց բավարարել ամբաստանյալի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ դատարանում մեղադրանքը պաշտպանող դատախազն առարկեց բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել, իսկ դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
8.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալի բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով բողոքում բերված ամբաստանյալի և պաշտպանի հիմնավորումները, մեղադրողի պատասխանը, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.09.2011թ. դատավճիռն ամբողջությամբ թողնել անփոփոխ, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
1. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի բողոքում բերված փաստարկներն այն մասին, որ ինքը ոչ մի գործողություն չի ցուցաբերել սպանությանը, Կ.Դալլաքյանին չի ճանաչում, իբր նա կեղծ ցուցմունք է տվել իր նկատմամբ, գտավ, որ դրանք անհիմն են և հերքվել են գործով ձեռք բերված բավարար, հավաստի, արժանահավատ և փոխկապակցված ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17, 18, 23, 25, 124-127, 360 հոդվածների դրույթները, հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Բադալյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորել են, ինչպես նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով դատապարտյալներ Պ.Թեմիրյանի, Կ.Դալլաքյանի, վկաներ Սերգեյ Սահակովի, Նաիրա Հարությունյանի, Սուրիկ Մարտիրոսյանի, Սիմելա Կեռասիմովայի, Լիլիթ Գևորգյանի, Օլեգ Գասպարյանի և Էլեոնորա Մնացականյանի ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձագետի թիվ 456, 312, 234, տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 17160901, ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 480-ԱՊ, հողագիտական փորձաքննության թիվ 09-1096, դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 144 եզրակացություններով, դիակի ճանաչման ներկայացնելու, դեպքի վայրի զննության արձանագրություններով, լուսանկարչական հավելվածներով և սխեմայով, դեպքի վայրի և տրանսպորտի միջոցի զննության արձանագրությամբ, դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, առգրավում կատարելու մասին արձանագրությամբ և դատավճռում շարադրված այլ ապացույցներով:
Գործով ձեռք բերված ապացույցները դատարանը հետազոտել է պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում և հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Բադալյանին մեղսագրված արարքները և դեպքի հանգամանքները, նրա առնչությունը հանցավոր դեպքերին, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքները կատարելու մեջ հաստատված և ապացուցված են:
Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Գ.Բադալյանը դատավճռում նկարագրված հանգամանքներում, մի խումբ անձանց կողմից, ավազակությամբ զուգորդված սպանություն և առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով ավազակություն է կատարել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով որակված են ճիշտ, այդ հոդվածներով նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի և այն կրի ցմահ ազատազրկման ձևով:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ, ինչպես սույն գործի նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, քրեական վարույթն իրականացնող մարմինները ապահովել են Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով երաշխավորված իրավունքները:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները իր անմեղության վերաբերյալ անհիմն են և նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց:
2. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ սահմանված առավելագույն պատժաչափը վերանայելու վերաբերյալ, գտավ, որ դրանք անհիմն են հետևյալ նկատառումներով:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, պատժի տեսակը և չափը սահմանելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 60, 61, 62, 63 և 66 հոդվածներով, հաշվի առնելով կատարված հանցագործությունների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը, այդ թվում` որպես պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, այն է` խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք այն, որ հանցանքներն կատարել է առանձին դաժանությամբ` տուժողին մալուխով խեղդամահ է արել, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը համապատասխանում է հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին և ամբաստանյալի անձնավորությանը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Բադալյանը նշանակված պատիժը պետք է կրի ցմահ ազատազրկման ձևով, նաև հետևյալ նկատառումներով:
ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 10-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ 1-ÇÝ Ù³ëÇ Ñ³Ù³Ó³ÛÝ` §Ð³Ýó³Ýù ϳï³ñ³Í ³ÝÓÇ Ýϳïٳٵ ÏÇñ³éíáÕ å³ïÇÅÁ ¨ ùñ»³Çñ³í³Ï³Ý Ý»ñ•áñÍáõÃÛ³Ý ³ÛÉ ÙÇçáóÝ»ñÁ å»ïù ¿ ÉÇÝ»Ý ³ñ¹³ñ³óǪ ѳٳå³ï³ëË³Ý»Ý Ñ³Ýó³ÝùÇ Í³ÝñáõÃÛ³ÝÁ, ¹³ ϳï³ñ»Éáõ ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇÝ, ѳÝó³íáñÇ ³ÝÓݳíáñáõÃÛ³ÝÁ, ³ÝÑñ³Å»ßï ¨ µ³í³ñ³ñ ÉÇÝ»Ý Ýñ³Ý áõÕÕ»Éáõ ¨ Ýáñ ѳÝó³•áñÍáõÃÛáõÝÝ»ñÁ ϳÝË»Éáõ ѳٳñ¦:
Նույն ûñ»Ýë•ñùÇ 48-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ 2-ñ¹ Ù³ëում ամրագրված էª §ä³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ ¿ í»ñ³Ï³Ý•Ý»É ëáóÇ³É³Ï³Ý ³ñ¹³ñáõÃÛáõÝÁ, áõÕÕ»É å³ïÅÇ »ÝóñÏí³Í ³ÝÓÇÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ ϳÝË»É Ñ³Ýó³•áñÍáõÃÛáõÝÝ»ñÁ¦:
ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 61-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ 2-ñ¹ Ù³ëÇ Ñ³Ù³Ó³Ûݪ §ä³ïÅÇ ï»ë³ÏÁ ¨ ã³÷Á áñáßíáõÙ »Ý ѳÝó³•áñÍáõÃ۳ݪ ѳÝñáõÃÛ³Ý Ñ³Ù³ñ íï³Ý•³íáñáõÃÛ³Ý ³ëïÇ׳Ýáí ¨ µÝáõÛÃáí, ѳÝó³íáñÇ ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñáí, ³Û¹ ÃíáõÙª å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ï³Ù Í³Ýñ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñáí¦:
ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 61-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ 2-ñ¹ Ù³ëáí ë³ÑÙ³Ýí³Íª ³ÝÓÇ Ýϳïٳٵ Ý߳ݳÏíáÕ å³ïÅÇ ï»ë³ÏÇ ¨ ã³÷Ç áñáßÙ³Ý Å³Ù³Ý³Ï Ñ³ßíÇ ³éÝíáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñÇ Ñ»ï ϳåí³Í ѳñóÇÝ ì×é³µ»Ï ¹³ï³ñ³ÝÝ ³Ý¹ñ³¹³ñÓ»É ¿ ¶.س¹³ÃÛ³ÝÇ í»ñ³µ»ñÛ³É áñáßÙ³Ý Ù»ç ¨ ¹Çñùáñáßáõ٠ѳÛïÝ»É ³ÛÝ Ù³ëÇÝ, áñ §²ñ³ñùÇ Ñ³Ýñ³ÛÇÝ íï³Ý•³íáñáõÃÛ³Ý µÝáõÛÃÁ ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³Ý áñ³Ï³Ï³Ý ÏáÕÙÝ ¿, ³ÛÝ áñáßíáõÙ ¿ Ù»ÕùÇ Ó¨Ç ¨ ï»ë³ÏÇ, ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³Ý Ýå³ï³ÏÇ ¨ ß³ñųéÇÃÇ, ÇÝãå»ë ݳ¨ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë¹ñáõÃÛ³Ùµ å³Ñå³ÝíáÕ Ñ³ë³ñ³Ï³Ï³Ý ѳñ³µ»ñáõÃÛ³Ý` ѳÝó³ÝùÇ Ï³ï³ñÙ³Ý å³ÑÇÝ áõÝ»ó³Í ëáóÇ³É³Ï³Ý Ý߳ݳÏáõÃÛ³Ý í»ñ³µ»ñÛ³É ÷³ëï³Ï³Ý ïíÛ³ÉÝ»ñÇ ³ÙµáÕçáõÃÛ³Ùµ:
²ñ³ñùÇ Ñ³Ýñ³ÛÇÝ íï³Ý•³íáñáõÃÛ³Ý ³ëïÇ׳ÝÇ /հանցանքի քանակական կողմի/ áñáßÙ³Ý Å³Ù³Ý³Ï ¹³ï³ñ³ÝÁ å»ïù ¿ µ³ó³Ñ³ÛïÇ Ï³ï³ñí³Í ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³Ùµ å³ï׳éí³Í íݳëÇ ã³÷Á, ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³Ý Ï³ï³ñÙ³Ý »Õ³Ý³ÏÁ, ѳÝó³íáñ Ùï³¹ñáõÃÛ³Ý Çñ³Ï³Ý³óÙ³Ý ³ëïÇ׳ÝÁ, ѳÝó³ÏóáõÃÛ³Ý ¹»åùáõÙ` ѳÝó³íáñÇ Ï³ï³ñ³Í ³ñ³ñùÁ ¨ ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³ÝÁ Ýñ³ Ù³ëݳÏóáõÃÛ³Ý ³ëïÇ׳ÝÁ¦ (ï»°ë ¶³ñáõß Ø³¹³ÃÛ³ÝÇ í»ñ³µ»ñÛ³É ì×é³µ»Ï ¹³ï³ñ³ÝÇ 2009 Ãí³Ï³ÝÇ ÷»ïñí³ñÇ 17-Ç ÃÇí ºÞ¸/0029/01/08 áñáßÙ³Ý 14-ñ¹ Ï»ïÁ):
Â.î»ñ-¶ñÇ•áñÛ³ÝÇ í»ñ³µ»ñÛ³É áñáßÙ³Ý Ù»ç ì×é³µ»Ï ¹³ï³ñ³ÝÝ Çñ³í³Ï³Ý ¹ÇñùáñáßáõÙ ¿ ѳÛïÝ»É ³ÛÝ Ù³ëÇÝ, áñ §ä³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë ¨ ³ÛÝ Ïñ»Éáõ Ýå³ï³Ï³Ñ³ñÙ³ñáõÃÛ³Ý Ñ³ñóÁ ùÝݳñÏ»ÉÇë ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳßíÇ ¿ ³éÝáõ٠ݳ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 62-ñ¹ ¨ 63-ñ¹ Ñá¹í³ÍÝ»ñáí ݳ˳ï»ëí³Í å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÝ áõ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ ¨ ͳÝñ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñÁ: гÝó³Ï³½ÙÇ ë³ÑÙ³ÝÝ»ñÇó ¹áõñë •ïÝí»Éáí, ¹ñ³Ýù µÝáõó•ñáõÙ »Ý ÇÝãå»ë ϳï³ñí³Í ѳÝó³•áñÍáõÃÛáõÝÁ, ³ÛÝå»ë ¿É ѳÝó³íáñÇ ³ÝÓݳíáñáõÃÛáõÝÁ, Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝ »Ý ï³ÉÇë å³ïÏ»ñ³óáõ٠ϳ½Ù»É ѳÝó³íáñÇ ³ÝÓݳíáñáõÃÛ³Ý ¨ ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³Ý` ѳÝñáõÃÛ³Ý Ñ³Ù³ñ íï³Ý•³íáñáõÃÛ³Ý ³ëïÇ׳ÝÇ Ù³ëÇÝ` ѳٳå³ï³ë˳ݳµ³ñ µ³ñÓñ³óÝ»Éáí ϳ٠Çç»óÝ»Éáí ³ÛÝ: ¸ñ³Ýó •Ý³Ñ³ïٳٵ ¿ Ñݳñ³íáñ Ûáõñ³ù³ÝãÛáõñ ÏáÝÏñ»ï •áñÍáí ³Ýѳï³Ï³Ý Ùáï»óáõÙ óáõó³µ»ñ»É` ÇÝãå»ë å³ïÅÇ ï»ë³ÏÁ ¨ ã³÷Á áñáß»ÉÇë, ³ÛÝå»ë ¿É ³ÛÝ Ïñ»Éáõ Ýå³ï³Ï³Ñ³ñÙ³ñáõÃÛ³Ý Ñ³ñóÁ ÉáõÍ»ÉÇë:
(…) Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ Ïñ»Éáõ Ýå³ï³Ï³Ñ³ñÙ³ñáõÃÛ³Ý í»ñ³µ»ñÛ³É ¹³ï³ñ³ÝÇ ÏáÕÙÇó ϳ۳óí³Í áñáßáõÙÁ å»ïù ¿ ÑÇÙÝí³Í ÉÇÝÇ Ï³ï³ñ³Í ѳÝó³•áñÍáõÃÛ³Ý, ¹ñ³ ³é³ÝÓݳѳïÏáõÃÛáõÝÝ»ñÇ, •áñÍÇ ÏáÝÏñ»ï ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ, ѳÝó³íáñÇ ³ÝÓÇ, å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ï³Ù Í³Ýñ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñÇ µ³½Ù³ÏáÕÙ³ÝÇ •Ý³Ñ³ïÙ³Ý íñ³` Ýå³ï³Ï áõݻݳÉáí ³å³Ñáí»É ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 48-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ 2-ñ¹ Ù³ëáõÙ Ýßí³Í å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³•áñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ¦ (ï»°ë, ³ٳñ³ î»ñ-¶ñÇ•áñÛ³ÝÇ í»ñ³µ»ñÛ³É ì×é³µ»Ï ¹³ï³ñ³ÝÇ 2007 Ãí³Ï³ÝÇ ÑáÏï»Ùµ»ñÇ 26-Ç ÃÇí ì´-192/07 áñáßáõÙÁ):
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալ Գ.Բադալայնը կատարել է երկու առանձնապես ծանր հանցագործություններ, որոնք ուղղված են եղել տուժողի կյանքի և սեփականության դեմ, ինչը բնորոշում է տվյալ հանցագրոծությունների` հանրության համար վտանգավորության բնույթը: Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ կատարված հանցագործությունների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն առավել բարձր է, ինչը պայամանվորված է հանցագործությունների շարժառիթով և նպատակով, հանցակիցների քանակով, հանցագործության գործիքներով և կատարված եղանակով, առաջացած վնասով և դատավճռում շարադրված գործի կոնկրետ հանգամանքներով:
Վերաքննիչ դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 7-րդ և 61 հոդվածի 3-րդ մասի դրույթները, գտնում է, որ տվյալ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը` ցմահ ազատազրկումը ամբաստանյալ Գ.Բադալյանի նկատմամբ նշանակվել է ճիշտ, քանի որ նվազ խիստ տեսակը` ազատազրկումը առկա պայմաններում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Գ.Բադալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանքի, նրա գույքի վրա նախաքննության մարմնի 15.07.2009թ. որոշմամբ դրված կալանքը անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ դատարանի որորշումները, գտավ, որ դրանք պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Այսպիսով, վերաքննության արդյունքում դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռն, ինչպես արարքի որակման, այնպես էլ պատժի մասով թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գ.Բադալյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 02-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գևորգ Սերգեյի Բադալյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով ամբողջությամբ թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ