Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0134/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
15.10
Պատասխանող
Արմեն Եղոյան
Արամ Եղոյան Ռուբենի
Նելլի Օհանջանյան Ռաֆիկի
Նելլի Օհանջանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-11-21 | 16:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-07-29 | 15:00 | 3 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-09-06 | 14:00 | 3 |
Գործ ԵԿԴ/0134/01/11
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Վ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Գ. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանի, Գրիգոր Քալաշյանի և մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքները` Արամ Ռուբենի Եղոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69108510 քրեական գործը` Նելլի Օհանջանյանի կողմից կեղծ տեղեկանքներ պատրաստելու և իրացնելու դեպքի առթիվ:
2011 թվականի հունիսի 29-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 29-ը: Մեղադրյալ Ա.Եղոյանի միջնորդությունը` իր նկատմամբ խափանման միջոց կալանքը գրավով փոխարինելու թույլտվության մասին, մերժվել է` այն անթույլատրելի լինելու պատճառաբանությամբ:
2011 թվականի հուլիսի 01-ին ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով և Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռով Արամ Ռուբենի Եղոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3/երեք/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի հունիսի 29-ից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ:
Վճռվել է նաև քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի <<Սամսունգ>> տեսակի համակաարգչի <<Դեսկթոպ>> բաժնում հայտնաբերված <<Texekanq Tangyan>> անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, թողնել քրեական գործին կցված:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից <<Յունիվերսալ տուր>> և <<Էրիկտել>> ՍՊ ընկերություններում աշխատելու տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի <<Սամսունգ>> տեսակի համակարգիչը թողնվել է քրեական գործին կցված:
Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանը, Գրիգոր Քալաշյանը և մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Հովհաննիսյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքների դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ի գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին:
2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Եղոյանը Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Նելլի Օհանջանյանի կողմից տրված <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս.Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնիքել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
3. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպան Արմեն Ումրշատյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, որը կայացել է խիստ պատիժ կիրառելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մեջ:
Դատարանն անտեսել է այն փաստացի համգամանքը, որ ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջալով` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, օժանդակել է նախաքննության մարմնին, չի խոչընդոտել վերջինիս գործունեությանը, բացակայում է վնաս պատճառելու իրավական հետևանքը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է հաշմանդամ մոր միակ խնամակալը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի պահանջներով` պաշտպան Արմեն Ումրշատյանը խնդրել է դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ` ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները կամ ընտրել ավելի մեղմ պատժաչափ` նվազեցնելով այն:
Պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համարժեք չէ կատարված արարքին, այն պետք է փոփոխվի և իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվի ավելի մեղմ պատիժ հետևյալ պատճառներով.
Իր պաշտպանյալն առանց հասկանալու իր կատարած արարքի հետևանքները, իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթուղթ է տրամադրել քրեական գործով մյուս ամբաստանյալին, որը ծանր հետևանքներ չի առաջացրել, մասնավորապես` նյութական վնաս չի պատճառվել պետությանը, հասարակությանը կամ որևէ այլ անձի: Բացի այդ, իր պաշտպանյալն ընտանիքի միակ կերակրողն է, վատառողջ է, շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրական:
Գտնում է, որ իր պաշտպանյալի վրա տուգանքի կիրառումն ավելի բարենպաստ ազդեցություն կունենա քան ազատազրկումը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381-րդ հոդվածներով` պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը խնդրել է Արամ Եղոյանի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք` նրան ազատելով հետագա կալանքը կրելուց:
Մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռն ակնհայտ մեղմ է, այն չի համապատասխանում կատարված հանցագործության բնույթին ու հասարակական վտանգավորության աստիճանին, ՀՀ քրեական օրնսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` ենթակա է բեկանման:
Դատարանն անտեսել է Արամ Եղոյանի կողմից կատարված հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը` հանրային շահերի տեսանկյունից: Հաշվի չի առնվել նաև այն հանգամանքը, որ Արամ Եղոյանը Օրջոնիկիձեի ժող.դատարանի կողմից 29.12.1988թ. ՀՀ քրեական օրնսգրքի 157-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 200ռ. տուգանքի, Տավուշի մարզի ժող.դատարանի կողմից 12.03.2006թ. ՀՀ քրեական օրնսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-329-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, ազատվել է պատժի կրումից համաներման ակտի կիրառմամբ:
Այս պայմաններում դատարանի մատնանշած` հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները չեն նվազեցնում Ա.Եղոյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ կիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր չեն համարվում, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են նրա կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը:
Դատարանն Ա.Եղոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրնսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի` 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող, անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը:
Այսպիսով, դատարանն Ա.Եղոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրնսգրքի 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկուզբունքների խախտմամբ, որն էլ հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 376-րդ, 3761-րդ, 380-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 399-րդ հոդվածներով մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Արամ Եղոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամանակով:
4. Վերաքննիչ բողոքների դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկեց` պնդելով իր բողոքը:
Պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը և ամբաստանյալ Արամ Եղոյանը մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկելով` խնդրեցին մեղմ պատիժ կիրառել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին կողմերի ելույթները, նրանց պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Սույն քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքներով ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանը և Գրիգոր Քալաշյանը խնդրել են դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և Արամ Եղոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կամ նշանակել ավելի մեղմ պատժաչափ` նվազեցնելով այն կամ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք:
Մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Արամ Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամանակով:
Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով Արամ Եղոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրապնդում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Նույն հոդվածի 3-րդ մասն ամրագրել է, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածների սանկցիաներում պատժի տեսակն ու չափը սահմանելիս կարևորագույն չափանիշ է տվյալ հանցագործության վտանգավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածը, ելնելով պատժատեսակից և պատժաչափից, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, հանցագործությունները դասակարգել է ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկից ութհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով: Հետևաբար` Արամ Եղոյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցագործությունները համարվում են ոչ մեծ ծանրության և միջին ծանրության հանցագործություններ:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են`
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել.
2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` անկեղծորեն խոստովանել և զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում երկու անգամ դատված է եղել, դատվածությունները մարված, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` խնամքին է գտնվում հիվանդ մայրը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, եկել է այն համոզմունքի, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի իրավացիորեն որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքով նյութական օրենքի էական խախտում թույլ չի տրվել, այդ առումով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի նույն օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիման վրա վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանի, Գրիգոր Քալաշյանի և մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Վ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Գ. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանի, Գրիգոր Քալաշյանի և մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքները` Արամ Ռուբենի Եղոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69108510 քրեական գործը` Նելլի Օհանջանյանի կողմից կեղծ տեղեկանքներ պատրաստելու և իրացնելու դեպքի առթիվ:
2011 թվականի հունիսի 29-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 29-ը: Մեղադրյալ Ա.Եղոյանի միջնորդությունը` իր նկատմամբ խափանման միջոց կալանքը գրավով փոխարինելու թույլտվության մասին, մերժվել է` այն անթույլատրելի լինելու պատճառաբանությամբ:
2011 թվականի հուլիսի 01-ին ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով և Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռով Արամ Ռուբենի Եղոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3/երեք/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի հունիսի 29-ից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ:
Վճռվել է նաև քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի <<Սամսունգ>> տեսակի համակաարգչի <<Դեսկթոպ>> բաժնում հայտնաբերված <<Texekanq Tangyan>> անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, թողնել քրեական գործին կցված:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից <<Յունիվերսալ տուր>> և <<Էրիկտել>> ՍՊ ընկերություններում աշխատելու տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի <<Սամսունգ>> տեսակի համակարգիչը թողնվել է քրեական գործին կցված:
Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանը, Գրիգոր Քալաշյանը և մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Հովհաննիսյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքների դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ի գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին:
2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Եղոյանը Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Նելլի Օհանջանյանի կողմից տրված <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս.Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնիքել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
3. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպան Արմեն Ումրշատյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, որը կայացել է խիստ պատիժ կիրառելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մեջ:
Դատարանն անտեսել է այն փաստացի համգամանքը, որ ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջալով` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, օժանդակել է նախաքննության մարմնին, չի խոչընդոտել վերջինիս գործունեությանը, բացակայում է վնաս պատճառելու իրավական հետևանքը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է հաշմանդամ մոր միակ խնամակալը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի պահանջներով` պաշտպան Արմեն Ումրշատյանը խնդրել է դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ` ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները կամ ընտրել ավելի մեղմ պատժաչափ` նվազեցնելով այն:
Պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համարժեք չէ կատարված արարքին, այն պետք է փոփոխվի և իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվի ավելի մեղմ պատիժ հետևյալ պատճառներով.
Իր պաշտպանյալն առանց հասկանալու իր կատարած արարքի հետևանքները, իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթուղթ է տրամադրել քրեական գործով մյուս ամբաստանյալին, որը ծանր հետևանքներ չի առաջացրել, մասնավորապես` նյութական վնաս չի պատճառվել պետությանը, հասարակությանը կամ որևէ այլ անձի: Բացի այդ, իր պաշտպանյալն ընտանիքի միակ կերակրողն է, վատառողջ է, շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրական:
Գտնում է, որ իր պաշտպանյալի վրա տուգանքի կիրառումն ավելի բարենպաստ ազդեցություն կունենա քան ազատազրկումը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381-րդ հոդվածներով` պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը խնդրել է Արամ Եղոյանի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք` նրան ազատելով հետագա կալանքը կրելուց:
Մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռն ակնհայտ մեղմ է, այն չի համապատասխանում կատարված հանցագործության բնույթին ու հասարակական վտանգավորության աստիճանին, ՀՀ քրեական օրնսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` ենթակա է բեկանման:
Դատարանն անտեսել է Արամ Եղոյանի կողմից կատարված հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը` հանրային շահերի տեսանկյունից: Հաշվի չի առնվել նաև այն հանգամանքը, որ Արամ Եղոյանը Օրջոնիկիձեի ժող.դատարանի կողմից 29.12.1988թ. ՀՀ քրեական օրնսգրքի 157-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 200ռ. տուգանքի, Տավուշի մարզի ժող.դատարանի կողմից 12.03.2006թ. ՀՀ քրեական օրնսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-329-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, ազատվել է պատժի կրումից համաներման ակտի կիրառմամբ:
Այս պայմաններում դատարանի մատնանշած` հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները չեն նվազեցնում Ա.Եղոյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ կիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր չեն համարվում, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են նրա կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը:
Դատարանն Ա.Եղոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրնսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի` 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող, անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը:
Այսպիսով, դատարանն Ա.Եղոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրնսգրքի 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկուզբունքների խախտմամբ, որն էլ հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 376-րդ, 3761-րդ, 380-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 399-րդ հոդվածներով մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Արամ Եղոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամանակով:
4. Վերաքննիչ բողոքների դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկեց` պնդելով իր բողոքը:
Պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը և ամբաստանյալ Արամ Եղոյանը մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկելով` խնդրեցին մեղմ պատիժ կիրառել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին կողմերի ելույթները, նրանց պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Սույն քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքներով ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանը և Գրիգոր Քալաշյանը խնդրել են դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և Արամ Եղոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կամ նշանակել ավելի մեղմ պատժաչափ` նվազեցնելով այն կամ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք:
Մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Արամ Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամանակով:
Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով Արամ Եղոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրապնդում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Նույն հոդվածի 3-րդ մասն ամրագրել է, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածների սանկցիաներում պատժի տեսակն ու չափը սահմանելիս կարևորագույն չափանիշ է տվյալ հանցագործության վտանգավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածը, ելնելով պատժատեսակից և պատժաչափից, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, հանցագործությունները դասակարգել է ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկից ութհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով: Հետևաբար` Արամ Եղոյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցագործությունները համարվում են ոչ մեծ ծանրության և միջին ծանրության հանցագործություններ:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են`
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել.
2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` անկեղծորեն խոստովանել և զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում երկու անգամ դատված է եղել, դատվածությունները մարված, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` խնամքին է գտնվում հիվանդ մայրը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, եկել է այն համոզմունքի, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի իրավացիորեն որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքով նյութական օրենքի էական խախտում թույլ չի տրվել, այդ առումով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի նույն օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիման վրա վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանի, Գրիգոր Քալաշյանի և մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
գործ` ԵԿԴ/0134/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Վ. Հովհաննիսյանի
պաշտպաններ` Արմեն Սողոմոնյանի
Արմեն Ումրշատյանի
2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ծնված 19.02.1959 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 անձ, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է ՀՀ Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում, բնակվել է Երևան քաղաքի, Փափազյան փողոցի, 27/1 շենքի թիվ 6 բնակարանում, չի աշխատել, կալանքի տակ է 29.06.2011 թվականից:
Արամ Ռուբենի Եղոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
29.06.2011 թվականի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ծնված 07.11.1955 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է ՙՅունվուրսալ Տուր՚ ԱՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինումª դատված, դատվածությունը մարված, բնակվում է Երևան քաղաքի, Ամիրյան փողոցի, 18 շենքի, թիվ 61 բնակարանում:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
29.06.2011 թվականի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ատորագրություն չհեռանալու մասին:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նելլի Օհանջանյանի կողմից կեղծ տեղեկանքներ պատրաստելու և իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում 2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69108510 քրեական գործը:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
Նախաքննական մարմնի կողմից Արամ Ռուբենի Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին:
Արամ Ռուբենի Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Նելլի Օհանջանյանի կողմից տրված ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնիքել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Նախաքննական մարմնի կողմից Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, հանդիսանալով ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու ձևով օգտագործելու նպատակով, Արամ Ռուբենի Եղոյանի դրդմամբ պատրաստել և վերջինիս է իրացրել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Արամ Եղոյանին:
Նախաքննական մարմնի կողմից Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակովանհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, իսկ Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Նելլի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնքել է Նելլի Օհանջանյանը, իսկ այնուհետև Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի, Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի, Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ թիվ 69108510 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց նկատմամբ ՀՀ ազգային ժողովի ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման կիրառմամբ:
2011 թվականի հուլիսի 06-ին թիվ 69108510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Արամ Ռուբենի Եղոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Ամբաստանյալ` Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքները, հիմնավորվել են նաև հետևյալ ապացույցներով.
Վկա` Արսեն Սուրենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը որոշել է որդուն` Սամվել Հովհաննիսյանին և հարսին` Արմինե Գալստյանին ուղարկել Իտալիա` շրջագայության: Իմանալով, որ իր ծանոթ Արամ Եղոյանը զբաղվում է տուրիստական գործունեությամբ, հանդիպել է նրան և խնդրել է օգնել իրենց` Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալու հարցում: Ա.Եղոյանի կողմից պահանջվող փաստաթղթերը տվել է նրան, որն էլ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին իրենց կանչել է Երևան քաղաք: Ինքը որդու և հարսի հետ միասին գնացել են Երևան և Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Արամ Եղոյանին: Վերջինս Սամվել Հովհաննիսյանին և Արմինե Գալստյանին է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները, որից հետո Սամվել Հովհաննիսյանն ու Արմինե Գալստյանը մտել են Իտալիայի դեսպանատուն, հանձնել են իրենց փաստաթղթերն ու դիմումները, դուրս եկել: Այդ ընթացքում ինքը Արամ Եղոյանի հետ սպասել է դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 01-ին իրենց կանչել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, հարցաքննել են դեսպանատուն ներկայացված փաստաթղթերի շուրջ, որտեղ էլ իմացել են, որ Արամ Եղոյանի կողմից տրված փաստաթղթերում եխած աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները կեղծ են եղել և իր որդին ու հարսը` Արմինե Գալստյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում չեն աշխատել: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Սամվել Հովհաննիսյանն ու Արմինե Գալստյանը գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ նրանց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է:
Վկա` Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը որոշել է կնոջ` Արմինե Գալստյանի հետ մեկնել Իտալիա` շրջագայության: Այդ նպատակով իր հայրը` Արսեն Հովհաննիսյանը, հանդիպել է իր ծանոթ Արամ Եղոյանի հետ և խնդրել է նրան օգնել իրենց Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալ: Պահանջվող փաստաթղթերը հայրը տվել է Արամ Եղոյանին, որն էլ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին իրենց կանչել է Երևան քաղաք: Իրենք գնացել են Երևան և Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Արամ Եղոյանին: Վերջինս իրենց է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները, որում նշված է եղել, որ ինքն աշխատում է ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերությունում: Չնայած ինքն ու կինը գիտակցել են, որ ներկայացված փաստաթղթերում ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանքները չեն համապատասխանում իրականությանը, այնուամենայնիվ վերցրել են փաստաթղթերը ու ներկայացրել Իտալիայի դեսպանատուն: Դեսպանատանը հանձնել են իրենց փաստաթղթերի փաթեթները, այդ թվում նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները և դուրս եկել: Այդ ընթացքում Արամ Եղոյանն ու իր հայրը սպասել են դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 01-ին իրենց կանչել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, հարցաքննել են դեսպանատուն ներկայացված փաստաթղթերի շուրջ, որտեղ էլ իմացել են, որ Արամ Եղոյանի կողմից տրված փաստաթղթերում եխած աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները կեղծ են եղել: Ինքն ու Արմինե Գալստյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում չեն աշխատել: Հասկանալով, որ Արամ Եղոյանի տված աշխատանքի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներ են օգտագործել, ինքը և կինը խնդրել են իրենց նկատմամբ կիրառել համաներում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ինքը և կինը գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ իրենց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է:
Վկա` Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը ամուսնու` Սամվել Հովհաննիսյանի հետ որոշել են մեկնել Իտալիա` շրջագայության: Իր սկեսրայրը` Արսեն Հովհաննիսյանը, հանդիպել է իր ծանոթ Արամ Եղոյանի հետ ու խնդրել է նրան օգնել իրենց Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալ: Պահանջվող փաստաթղթերը սկեսրայրը տվել է Արամ Եղոյանին, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին վերջինս իրենց կանչել է Երևան քաղաք և ինքը, ամուսինը ու սկեսրայրը Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Ա.Եղոյանի հետ: Արամ Եղոյանն իրենց է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները: Իր դիմումում նշված է եղել, որ ինքն աշխատում է ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում, որից հետո Սամվել Հովհաննիսյանի հետ մտել են Իտալիայի դեսպանատուն, հանձնել են իրենց փաստաթղթերի փաթեթները, այդ թվում նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները և դուրս եկել: Այդ ընթացքում Արամ Եղոյանն ու իր սկեսրայրը սպասել են դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ իրենց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց դիմումը մերժվել է: Ինքն ու Սամվել Հովհաննիսյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ներում չեն աշխատել և հասկանում է, որ Արամ Եղոյանի տված աշխատանքի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներ են օգտագործել, ինքը և ամուսինը խնդրել են իրենց նկատմամբ կիրառել համաներում:
Վկա` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր եղբայրը` Մեսրոպը, 2009 թվականից բնակվում է Շվեյցարիայում և 2010 թվականին ինքն էլ է ցանկացել մեկնել այնտեղ` եղբորը հյուր: Իմանալով, թե ինչ փաստաթղթեր են անհրաժեշտ Շվեյցարիա մեկնելու համար, ինքը դիմել է իր վաղեմի ծանոթ Արամ Եղոյանին: 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիպել է Արամ Եղոյանին ՙԵրևան՚ կինոթատրոնի մոտ` փողոցում: Քանի որ Վրաստանում Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացվող փաստաթղթերի ցանկում եղել է նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանք, իսկ ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել, Արամ Եղոյանին խնդրել է իր համար այդպիսի տեղեկանք ձեռք բերել և վերջինս համաձայնվել է օգնել: Ա. Եղոյանն իրենից վերցրել է իր անձնագրային տվյալները և պայմանավորվել են մի քանի օրից հանդիպել: Երկու օր անց հանդիպել են նույն տեղում և Արամ Եղոյանն իրեն տեղեկանք է տվել այն մասին, որ ինքն իբր աշխատում է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր և իր ամսական աշխատավարձի չափը կազմում է 210.000 ՀՀ դրամ: Այդ տեղեկանքը և մյուս անհրաժեշտ փաստաթղթերը վերցնելով ինքը մեկնել է Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն, որտեղ տեղեկանքը ներկայացրել է` Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար: Նույն օրն ինքը մերժում է ստացել և վերադարձել է Հայաստան: Կրկին դիմել է Արամ Եղոյանին` իրեն օգնել Շվեյցարիա մեկնելու հարցում, սակայն վերջինս իրեն չի օգնել: Հասկանում է, որ կեղծ փաստաթուղթ է օգտագործել և խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել համաներում:
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 11-0341 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված Արմինե Գալստյանին տրված տեղեկանքի ստորին մասում ՙՏնօրեն՚ և ՙՆ.Օհանջանյան՚ բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատարվել է Նելլի Օհանջանյանի կողմից: Սամվել Հովհաննիսյանին տրված տեղեկանքի ստորին մասում` ՙՏնօրեն՚ և ՙՍ.Մխիթարյան՚ բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատարվել է Նելլի Օհանջանյանի կողմից:
Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգչի զննության մասին արձանագրությամբ, որի համաձայն` համակարգչի ՙԴեսկթոպ՚՚ բաժնում հայտնաբերվել է ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթ, որը տպվել է տպիչով, կցվել արձանագրությանը: Զննությամբ պարզվել է, որ այդ տեղեկանքը թվագրված է 20.10.2010թ. և այն մասին է, որ Հրաչյա Թանգյանն աշխատում է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում` որպես տուրիզմի ավագ մենեջեր և ստանում է 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանին և Սամվել Հովհաննիսյանին տրված աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներով, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգչով:
Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, որով ապացույց է ճանաչվել Նելլի Օհանջանյանի համակարգչում հայտնաբերված, Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում` որպես տուրիզմի ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին էլեկտրոնային փաստաթուղթը:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արամ Եղոյանը իր ընկերոջ եղբոր, գործով վկա` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանքներ ձեռք բերելու նպատակով, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊ ընկերության տնօրեն, ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է, գործով վկա` Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերության ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է գործով վկա` Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերությունում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Ս.Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը հանդիսանալով ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու ձևով օգտագործելու նպատակով, Արամ Ռուբենի Եղոյանի դրդմամբ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը պատրաստել և վերջինիս է իրացրել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Արամ Եղոյանին:
Բացի այդ, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակովանհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, իսկ Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Նելլի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնքել է Նելլի Օհանջանյանը, իսկ այնուհետև Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը դրդել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք կեղծելուն` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, ինչպես նաև պատրաստել և իրացրել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ պատրաստել և իրացրել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը պատրաստել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, ինչպես նաև այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ, պատրաստել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, նախկինում երկու անգամ դատված, դատվածությունները մարված, խնամքին է գտնվում հիվանդ մայրը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արամ Ռուբենի Եղոյանը Տավուշի մարզի ժողդատարանի 12.03.2006 թվականի դատավճռով նշանակված պատժից ազատվել է ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 07.07.2006 թվականին ընդունված համաներում հայտարարելու մասին ակտով, իսկ համաձայն ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի ՙբ՚ կետի համաձայն` համաներումը չկիրառել` կրկին դիտավորյալ հանցանք կատարած այն անձանց նկատմամբ, որոնք վերջին տասը տարվա ընթացքում նշանակված պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա, հետևաբար, Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ չի կարող կիրառվել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը:
Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված:
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Ն.Օհանջանյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակաարգչի ՙԴեսկթոպ՚ բաժնում հայտնաբերված ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, պետք է թողնել քրեական գործին կցված, իսկ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից ՙՅունիվերսալ տուր՚ և ՙԷրիկտել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգիչը պետք է թողնել քրեական գործին կցված:
Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Արամ Ռուբենի Եղոյանին` մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ ամիսժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 29.06.2011 թվականից, խափանման միջոցըª կալանավորումը, թողնել անփոփոխ:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին` մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª ստորագրությունª չհեռանալու մասին, վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակաարգչի ՙԴեսկթոպ՚ բաժնում հայտնաբերված ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, թողնել քրեական գործին կցված:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից ՙՅունիվերսալ տուր՚ և ՙԷրիկտել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգիչը թողնել քրեական գործին կցված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Վ. Հովհաննիսյանի
պաշտպաններ` Արմեն Սողոմոնյանի
Արմեն Ումրշատյանի
2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ծնված 19.02.1959 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 անձ, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է ՀՀ Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում, բնակվել է Երևան քաղաքի, Փափազյան փողոցի, 27/1 շենքի թիվ 6 բնակարանում, չի աշխատել, կալանքի տակ է 29.06.2011 թվականից:
Արամ Ռուբենի Եղոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
29.06.2011 թվականի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ծնված 07.11.1955 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է ՙՅունվուրսալ Տուր՚ ԱՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինումª դատված, դատվածությունը մարված, բնակվում է Երևան քաղաքի, Ամիրյան փողոցի, 18 շենքի, թիվ 61 բնակարանում:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
29.06.2011 թվականի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ատորագրություն չհեռանալու մասին:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նելլի Օհանջանյանի կողմից կեղծ տեղեկանքներ պատրաստելու և իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում 2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69108510 քրեական գործը:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
Նախաքննական մարմնի կողմից Արամ Ռուբենի Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին:
Արամ Ռուբենի Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Նելլի Օհանջանյանի կողմից տրված ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնիքել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Նախաքննական մարմնի կողմից Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, հանդիսանալով ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու ձևով օգտագործելու նպատակով, Արամ Ռուբենի Եղոյանի դրդմամբ պատրաստել և վերջինիս է իրացրել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Արամ Եղոյանին:
Նախաքննական մարմնի կողմից Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակովանհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, իսկ Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Նելլի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնքել է Նելլի Օհանջանյանը, իսկ այնուհետև Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի, Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի, Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ թիվ 69108510 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց նկատմամբ ՀՀ ազգային ժողովի ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման կիրառմամբ:
2011 թվականի հուլիսի 06-ին թիվ 69108510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Արամ Ռուբենի Եղոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Ամբաստանյալ` Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքները, հիմնավորվել են նաև հետևյալ ապացույցներով.
Վկա` Արսեն Սուրենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը որոշել է որդուն` Սամվել Հովհաննիսյանին և հարսին` Արմինե Գալստյանին ուղարկել Իտալիա` շրջագայության: Իմանալով, որ իր ծանոթ Արամ Եղոյանը զբաղվում է տուրիստական գործունեությամբ, հանդիպել է նրան և խնդրել է օգնել իրենց` Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալու հարցում: Ա.Եղոյանի կողմից պահանջվող փաստաթղթերը տվել է նրան, որն էլ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին իրենց կանչել է Երևան քաղաք: Ինքը որդու և հարսի հետ միասին գնացել են Երևան և Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Արամ Եղոյանին: Վերջինս Սամվել Հովհաննիսյանին և Արմինե Գալստյանին է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները, որից հետո Սամվել Հովհաննիսյանն ու Արմինե Գալստյանը մտել են Իտալիայի դեսպանատուն, հանձնել են իրենց փաստաթղթերն ու դիմումները, դուրս եկել: Այդ ընթացքում ինքը Արամ Եղոյանի հետ սպասել է դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 01-ին իրենց կանչել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, հարցաքննել են դեսպանատուն ներկայացված փաստաթղթերի շուրջ, որտեղ էլ իմացել են, որ Արամ Եղոյանի կողմից տրված փաստաթղթերում եխած աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները կեղծ են եղել և իր որդին ու հարսը` Արմինե Գալստյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում չեն աշխատել: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Սամվել Հովհաննիսյանն ու Արմինե Գալստյանը գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ նրանց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է:
Վկա` Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը որոշել է կնոջ` Արմինե Գալստյանի հետ մեկնել Իտալիա` շրջագայության: Այդ նպատակով իր հայրը` Արսեն Հովհաննիսյանը, հանդիպել է իր ծանոթ Արամ Եղոյանի հետ և խնդրել է նրան օգնել իրենց Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալ: Պահանջվող փաստաթղթերը հայրը տվել է Արամ Եղոյանին, որն էլ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին իրենց կանչել է Երևան քաղաք: Իրենք գնացել են Երևան և Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Արամ Եղոյանին: Վերջինս իրենց է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները, որում նշված է եղել, որ ինքն աշխատում է ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերությունում: Չնայած ինքն ու կինը գիտակցել են, որ ներկայացված փաստաթղթերում ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանքները չեն համապատասխանում իրականությանը, այնուամենայնիվ վերցրել են փաստաթղթերը ու ներկայացրել Իտալիայի դեսպանատուն: Դեսպանատանը հանձնել են իրենց փաստաթղթերի փաթեթները, այդ թվում նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները և դուրս եկել: Այդ ընթացքում Արամ Եղոյանն ու իր հայրը սպասել են դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 01-ին իրենց կանչել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, հարցաքննել են դեսպանատուն ներկայացված փաստաթղթերի շուրջ, որտեղ էլ իմացել են, որ Արամ Եղոյանի կողմից տրված փաստաթղթերում եխած աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները կեղծ են եղել: Ինքն ու Արմինե Գալստյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում չեն աշխատել: Հասկանալով, որ Արամ Եղոյանի տված աշխատանքի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներ են օգտագործել, ինքը և կինը խնդրել են իրենց նկատմամբ կիրառել համաներում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ինքը և կինը գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ իրենց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է:
Վկա` Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը ամուսնու` Սամվել Հովհաննիսյանի հետ որոշել են մեկնել Իտալիա` շրջագայության: Իր սկեսրայրը` Արսեն Հովհաննիսյանը, հանդիպել է իր ծանոթ Արամ Եղոյանի հետ ու խնդրել է նրան օգնել իրենց Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալ: Պահանջվող փաստաթղթերը սկեսրայրը տվել է Արամ Եղոյանին, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին վերջինս իրենց կանչել է Երևան քաղաք և ինքը, ամուսինը ու սկեսրայրը Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Ա.Եղոյանի հետ: Արամ Եղոյանն իրենց է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները: Իր դիմումում նշված է եղել, որ ինքն աշխատում է ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում, որից հետո Սամվել Հովհաննիսյանի հետ մտել են Իտալիայի դեսպանատուն, հանձնել են իրենց փաստաթղթերի փաթեթները, այդ թվում նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները և դուրս եկել: Այդ ընթացքում Արամ Եղոյանն ու իր սկեսրայրը սպասել են դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ իրենց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց դիմումը մերժվել է: Ինքն ու Սամվել Հովհաննիսյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ներում չեն աշխատել և հասկանում է, որ Արամ Եղոյանի տված աշխատանքի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներ են օգտագործել, ինքը և ամուսինը խնդրել են իրենց նկատմամբ կիրառել համաներում:
Վկա` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր եղբայրը` Մեսրոպը, 2009 թվականից բնակվում է Շվեյցարիայում և 2010 թվականին ինքն էլ է ցանկացել մեկնել այնտեղ` եղբորը հյուր: Իմանալով, թե ինչ փաստաթղթեր են անհրաժեշտ Շվեյցարիա մեկնելու համար, ինքը դիմել է իր վաղեմի ծանոթ Արամ Եղոյանին: 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիպել է Արամ Եղոյանին ՙԵրևան՚ կինոթատրոնի մոտ` փողոցում: Քանի որ Վրաստանում Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացվող փաստաթղթերի ցանկում եղել է նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանք, իսկ ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել, Արամ Եղոյանին խնդրել է իր համար այդպիսի տեղեկանք ձեռք բերել և վերջինս համաձայնվել է օգնել: Ա. Եղոյանն իրենից վերցրել է իր անձնագրային տվյալները և պայմանավորվել են մի քանի օրից հանդիպել: Երկու օր անց հանդիպել են նույն տեղում և Արամ Եղոյանն իրեն տեղեկանք է տվել այն մասին, որ ինքն իբր աշխատում է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր և իր ամսական աշխատավարձի չափը կազմում է 210.000 ՀՀ դրամ: Այդ տեղեկանքը և մյուս անհրաժեշտ փաստաթղթերը վերցնելով ինքը մեկնել է Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն, որտեղ տեղեկանքը ներկայացրել է` Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար: Նույն օրն ինքը մերժում է ստացել և վերադարձել է Հայաստան: Կրկին դիմել է Արամ Եղոյանին` իրեն օգնել Շվեյցարիա մեկնելու հարցում, սակայն վերջինս իրեն չի օգնել: Հասկանում է, որ կեղծ փաստաթուղթ է օգտագործել և խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել համաներում:
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 11-0341 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված Արմինե Գալստյանին տրված տեղեկանքի ստորին մասում ՙՏնօրեն՚ և ՙՆ.Օհանջանյան՚ բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատարվել է Նելլի Օհանջանյանի կողմից: Սամվել Հովհաննիսյանին տրված տեղեկանքի ստորին մասում` ՙՏնօրեն՚ և ՙՍ.Մխիթարյան՚ բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատարվել է Նելլի Օհանջանյանի կողմից:
Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգչի զննության մասին արձանագրությամբ, որի համաձայն` համակարգչի ՙԴեսկթոպ՚՚ բաժնում հայտնաբերվել է ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթ, որը տպվել է տպիչով, կցվել արձանագրությանը: Զննությամբ պարզվել է, որ այդ տեղեկանքը թվագրված է 20.10.2010թ. և այն մասին է, որ Հրաչյա Թանգյանն աշխատում է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում` որպես տուրիզմի ավագ մենեջեր և ստանում է 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանին և Սամվել Հովհաննիսյանին տրված աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներով, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգչով:
Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, որով ապացույց է ճանաչվել Նելլի Օհանջանյանի համակարգչում հայտնաբերված, Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում` որպես տուրիզմի ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին էլեկտրոնային փաստաթուղթը:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արամ Եղոյանը իր ընկերոջ եղբոր, գործով վկա` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանքներ ձեռք բերելու նպատակով, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊ ընկերության տնօրեն, ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է, գործով վկա` Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերության ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է գործով վկա` Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերությունում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Ս.Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը հանդիսանալով ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու ձևով օգտագործելու նպատակով, Արամ Ռուբենի Եղոյանի դրդմամբ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը պատրաստել և վերջինիս է իրացրել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Արամ Եղոյանին:
Բացի այդ, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակովանհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, իսկ Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին:
Բացի այդ, Նելլի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնքել է Նելլի Օհանջանյանը, իսկ այնուհետև Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը դրդել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք կեղծելուն` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, ինչպես նաև պատրաստել և իրացրել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ պատրաստել և իրացրել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը պատրաստել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, ինչպես նաև այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ, պատրաստել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, նախկինում երկու անգամ դատված, դատվածությունները մարված, խնամքին է գտնվում հիվանդ մայրը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արամ Ռուբենի Եղոյանը Տավուշի մարզի ժողդատարանի 12.03.2006 թվականի դատավճռով նշանակված պատժից ազատվել է ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 07.07.2006 թվականին ընդունված համաներում հայտարարելու մասին ակտով, իսկ համաձայն ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի ՙբ՚ կետի համաձայն` համաներումը չկիրառել` կրկին դիտավորյալ հանցանք կատարած այն անձանց նկատմամբ, որոնք վերջին տասը տարվա ընթացքում նշանակված պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա, հետևաբար, Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ չի կարող կիրառվել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը:
Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված:
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Ն.Օհանջանյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակաարգչի ՙԴեսկթոպ՚ բաժնում հայտնաբերված ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, պետք է թողնել քրեական գործին կցված, իսկ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից ՙՅունիվերսալ տուր՚ և ՙԷրիկտել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգիչը պետք է թողնել քրեական գործին կցված:
Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Արամ Ռուբենի Եղոյանին` մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ ամիսժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արամ Ռուբենի Եղոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 29.06.2011 թվականից, խափանման միջոցըª կալանավորումը, թողնել անփոփոխ:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին` մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª ստորագրությունª չհեռանալու մասին, վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակաարգչի ՙԴեսկթոպ՚ բաժնում հայտնաբերված ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, թողնել քրեական գործին կցված:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից ՙՅունիվերսալ տուր՚ և ՙԷրիկտել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգիչը թողնել քրեական գործին կցված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0134/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 06-07-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0134/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69108510 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արամ Եղոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով <<Յունիվերսալ-Տուր>> ՍՊԸ-ի գրասենյակում խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի ընօրեն Նելլի Օհանջանյանին պատրաստել Հևրաչյա Թանգյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրը իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Եղոյան |
| Հայրանուն | Ռուբենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Օհանջանյան |
| Հայրանուն | Ռաֆիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.10 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 06-07-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-07-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-07-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-07-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Օհանջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Սողոմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Եղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Ումրշատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-09-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Եղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 06-09-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Օհանջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 06-09-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | ՀՀ ԱԺ կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ` ԵԿԴ/0134/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Վ. Հովհաննիսյանի պաշտպաններ` Արմեն Սողոմոնյանի Արմեն Ումրշատյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ծնված 19.02.1959 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 անձ, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է ՀՀ Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում, բնակվել է Երևան քաղաքի, Փափազյան փողոցի, 27/1 շենքի թիվ 6 բնակարանում, չի աշխատել, կալանքի տակ է 29.06.2011 թվականից: Արամ Ռուբենի Եղոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով: 29.06.2011 թվականի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ծնված 07.11.1955 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է ՙՅունվուրսալ Տուր՚ ԱՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինումª դատված, դատվածությունը մարված, բնակվում է Երևան քաղաքի, Ամիրյան փողոցի, 18 շենքի, թիվ 61 բնակարանում: Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով: 29.06.2011 թվականի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ատորագրություն չհեռանալու մասին: Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նելլի Օհանջանյանի կողմից կեղծ տեղեկանքներ պատրաստելու և իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում 2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69108510 քրեական գործը: 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին: Նախաքննական մարմնի կողմից Արամ Ռուբենի Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին: Արամ Ռուբենի Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին: Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Նելլի Օհանջանյանի կողմից տրված ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնիքել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին: Նախաքննական մարմնի կողմից Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, հանդիսանալով ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու ձևով օգտագործելու նպատակով, Արամ Ռուբենի Եղոյանի դրդմամբ պատրաստել և վերջինիս է իրացրել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Արամ Եղոյանին: Նախաքննական մարմնի կողմից Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակովանհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, իսկ Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին: Բացի այդ, Նելլի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնքել է Նելլի Օհանջանյանը, իսկ այնուհետև Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին: Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի, Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի, Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ թիվ 69108510 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց նկատմամբ ՀՀ ազգային ժողովի ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման կիրառմամբ: 2011 թվականի հուլիսի 06-ին թիվ 69108510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ` Արամ Ռուբենի Եղոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց: Ամբաստանյալ` Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց: Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքները, հիմնավորվել են նաև հետևյալ ապացույցներով. Վկա` Արսեն Սուրենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը որոշել է որդուն` Սամվել Հովհաննիսյանին և հարսին` Արմինե Գալստյանին ուղարկել Իտալիա` շրջագայության: Իմանալով, որ իր ծանոթ Արամ Եղոյանը զբաղվում է տուրիստական գործունեությամբ, հանդիպել է նրան և խնդրել է օգնել իրենց` Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալու հարցում: Ա.Եղոյանի կողմից պահանջվող փաստաթղթերը տվել է նրան, որն էլ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին իրենց կանչել է Երևան քաղաք: Ինքը որդու և հարսի հետ միասին գնացել են Երևան և Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Արամ Եղոյանին: Վերջինս Սամվել Հովհաննիսյանին և Արմինե Գալստյանին է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները, որից հետո Սամվել Հովհաննիսյանն ու Արմինե Գալստյանը մտել են Իտալիայի դեսպանատուն, հանձնել են իրենց փաստաթղթերն ու դիմումները, դուրս եկել: Այդ ընթացքում ինքը Արամ Եղոյանի հետ սպասել է դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 01-ին իրենց կանչել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, հարցաքննել են դեսպանատուն ներկայացված փաստաթղթերի շուրջ, որտեղ էլ իմացել են, որ Արամ Եղոյանի կողմից տրված փաստաթղթերում եխած աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները կեղծ են եղել և իր որդին ու հարսը` Արմինե Գալստյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում չեն աշխատել: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Սամվել Հովհաննիսյանն ու Արմինե Գալստյանը գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ նրանց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է: Վկա` Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը որոշել է կնոջ` Արմինե Գալստյանի հետ մեկնել Իտալիա` շրջագայության: Այդ նպատակով իր հայրը` Արսեն Հովհաննիսյանը, հանդիպել է իր ծանոթ Արամ Եղոյանի հետ և խնդրել է նրան օգնել իրենց Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալ: Պահանջվող փաստաթղթերը հայրը տվել է Արամ Եղոյանին, որն էլ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին իրենց կանչել է Երևան քաղաք: Իրենք գնացել են Երևան և Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Արամ Եղոյանին: Վերջինս իրենց է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները, որում նշված է եղել, որ ինքն աշխատում է ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերությունում: Չնայած ինքն ու կինը գիտակցել են, որ ներկայացված փաստաթղթերում ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանքները չեն համապատասխանում իրականությանը, այնուամենայնիվ վերցրել են փաստաթղթերը ու ներկայացրել Իտալիայի դեսպանատուն: Դեսպանատանը հանձնել են իրենց փաստաթղթերի փաթեթները, այդ թվում նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները և դուրս եկել: Այդ ընթացքում Արամ Եղոյանն ու իր հայրը սպասել են դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 01-ին իրենց կանչել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, հարցաքննել են դեսպանատուն ներկայացված փաստաթղթերի շուրջ, որտեղ էլ իմացել են, որ Արամ Եղոյանի կողմից տրված փաստաթղթերում եխած աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները կեղծ են եղել: Ինքն ու Արմինե Գալստյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերություններում չեն աշխատել: Հասկանալով, որ Արամ Եղոյանի տված աշխատանքի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներ են օգտագործել, ինքը և կինը խնդրել են իրենց նկատմամբ կիրառել համաներում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ինքը և կինը գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ իրենց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է: Վկա` Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի աշնանը ամուսնու` Սամվել Հովհաննիսյանի հետ որոշել են մեկնել Իտալիա` շրջագայության: Իր սկեսրայրը` Արսեն Հովհաննիսյանը, հանդիպել է իր ծանոթ Արամ Եղոյանի հետ ու խնդրել է նրան օգնել իրենց Իտալիա մեկնելու մուտքի արտոնագրեր ստանալ: Պահանջվող փաստաթղթերը սկեսրայրը տվել է Արամ Եղոյանին, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին վերջինս իրենց կանչել է Երևան քաղաք և ինքը, ամուսինը ու սկեսրայրը Իտալիայի դեսպանատան մոտակայքում հանդիպել են Ա.Եղոյանի հետ: Արամ Եղոյանն իրենց է տվել պատրաստած փաստաթղթերի փաթեթները, բացատրել է, թե ինչպես պատասխանեն դեսպանատանը իրենց տրվող հարցերին, ստորագրել են լրացված դիմումները: Իր դիմումում նշված է եղել, որ ինքն աշխատում է ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում, որից հետո Սամվել Հովհաննիսյանի հետ մտել են Իտալիայի դեսպանատուն, հանձնել են իրենց փաստաթղթերի փաթեթները, այդ թվում նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանքները և դուրս եկել: Այդ ընթացքում Արամ Եղոյանն ու իր սկեսրայրը սպասել են դեսպանատան մոտակայքում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին գնացել են Իտալիայի դեսպանատուն, որտեղ իրենց հայտնել են, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց դիմումը մերժվել է: Ինքն ու Սամվել Հովհաննիսյանը ՙՅունիվերսալ Տուր՚ և ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ներում չեն աշխատել և հասկանում է, որ Արամ Եղոյանի տված աշխատանքի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներ են օգտագործել, ինքը և ամուսինը խնդրել են իրենց նկատմամբ կիրառել համաներում: Վկա` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր եղբայրը` Մեսրոպը, 2009 թվականից բնակվում է Շվեյցարիայում և 2010 թվականին ինքն էլ է ցանկացել մեկնել այնտեղ` եղբորը հյուր: Իմանալով, թե ինչ փաստաթղթեր են անհրաժեշտ Շվեյցարիա մեկնելու համար, ինքը դիմել է իր վաղեմի ծանոթ Արամ Եղոյանին: 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիպել է Արամ Եղոյանին ՙԵրևան՚ կինոթատրոնի մոտ` փողոցում: Քանի որ Վրաստանում Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացվող փաստաթղթերի ցանկում եղել է նաև աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանք, իսկ ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել, Արամ Եղոյանին խնդրել է իր համար այդպիսի տեղեկանք ձեռք բերել և վերջինս համաձայնվել է օգնել: Ա. Եղոյանն իրենից վերցրել է իր անձնագրային տվյալները և պայմանավորվել են մի քանի օրից հանդիպել: Երկու օր անց հանդիպել են նույն տեղում և Արամ Եղոյանն իրեն տեղեկանք է տվել այն մասին, որ ինքն իբր աշխատում է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր և իր ամսական աշխատավարձի չափը կազմում է 210.000 ՀՀ դրամ: Այդ տեղեկանքը և մյուս անհրաժեշտ փաստաթղթերը վերցնելով ինքը մեկնել է Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն, որտեղ տեղեկանքը ներկայացրել է` Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար: Նույն օրն ինքը մերժում է ստացել և վերադարձել է Հայաստան: Կրկին դիմել է Արամ Եղոյանին` իրեն օգնել Շվեյցարիա մեկնելու հարցում, սակայն վերջինս իրեն չի օգնել: Հասկանում է, որ կեղծ փաստաթուղթ է օգտագործել և խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել համաներում: Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 11-0341 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված Արմինե Գալստյանին տրված տեղեկանքի ստորին մասում ՙՏնօրեն՚ և ՙՆ.Օհանջանյան՚ բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատարվել է Նելլի Օհանջանյանի կողմից: Սամվել Հովհաննիսյանին տրված տեղեկանքի ստորին մասում` ՙՏնօրեն՚ և ՙՍ.Մխիթարյան՚ բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատարվել է Նելլի Օհանջանյանի կողմից: Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգչի զննության մասին արձանագրությամբ, որի համաձայն` համակարգչի ՙԴեսկթոպ՚՚ բաժնում հայտնաբերվել է ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթ, որը տպվել է տպիչով, կցվել արձանագրությանը: Զննությամբ պարզվել է, որ այդ տեղեկանքը թվագրված է 20.10.2010թ. և այն մասին է, որ Հրաչյա Թանգյանն աշխատում է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում` որպես տուրիզմի ավագ մենեջեր և ստանում է 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ: Իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանին և Սամվել Հովհաննիսյանին տրված աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքներով, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգչով: Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, որով ապացույց է ճանաչվել Նելլի Օհանջանյանի համակարգչում հայտնաբերված, Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում` որպես տուրիզմի ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին էլեկտրոնային փաստաթուղթը: Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արամ Եղոյանը իր ընկերոջ եղբոր, գործով վկա` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանքներ ձեռք բերելու նպատակով, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊ ընկերության տնօրեն, ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին: Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է, գործով վկա` Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերությունում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին: Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերության ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է գործով վկա` Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերությունում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Ս.Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին: Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը հանդիսանալով ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու ձևով օգտագործելու նպատակով, Արամ Ռուբենի Եղոյանի դրդմամբ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը պատրաստել և վերջինիս է իրացրել Հրաչյա Թանգյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Արամ Եղոյանին: Բացի այդ, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին, Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից ՙՅունիվերսալ Տուր՚ ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակովանհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, իսկ Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին: Բացի այդ, Նելլի Օհանջանյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս է տվել ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի ձևաթուղթ, որի վրա Արամ Եղոյանը համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ՙԷրիկթել՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս. Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնքել է Նելլի Օհանջանյանը, իսկ այնուհետև Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը դրդել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք կեղծելուն` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, ինչպես նաև պատրաստել և իրացրել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ պատրաստել և իրացրել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով: Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը պատրաստել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով, ինչպես նաև այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ, պատրաստել է իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք` այլ անձի կողմից այն օգտագործելու նպատակով` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, նախկինում երկու անգամ դատված, դատվածությունները մարված, խնամքին է գտնվում հիվանդ մայրը: Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արամ Ռուբենի Եղոյանը Տավուշի մարզի ժողդատարանի 12.03.2006 թվականի դատավճռով նշանակված պատժից ազատվել է ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 07.07.2006 թվականին ընդունված համաներում հայտարարելու մասին ակտով, իսկ համաձայն ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի ՙբ՚ կետի համաձայն` համաներումը չկիրառել` կրկին դիտավորյալ հանցանք կատարած այն անձանց նկատմամբ, որոնք վերջին տասը տարվա ընթացքում նշանակված պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա, հետևաբար, Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ չի կարող կիրառվել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը: Ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված: Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով: ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Ն.Օհանջանյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից: Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակաարգչի ՙԴեսկթոպ՚ բաժնում հայտնաբերված ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, պետք է թողնել քրեական գործին կցված, իսկ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից ՙՅունիվերսալ տուր՚ և ՙԷրիկտել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգիչը պետք է թողնել քրեական գործին կցված: Եզրափակիչ մաս. Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Արամ Ռուբենի Եղոյանին` մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 38-325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ ամիսժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Արամ Ռուբենի Եղոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 29.06.2011 թվականից, խափանման միջոցըª կալանավորումը, թողնել անփոփոխ: Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին` մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից: Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª ստորագրությունª չհեռանալու մասին, վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակաարգչի ՙԴեսկթոպ՚ բաժնում հայտնաբերված ՙTexekanq Tangyan՚ անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, թողնել քրեական գործին կցված: Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից ՙՅունիվերսալ տուր՚ և ՙԷրիկտել՚ ՍՊ ընկերություններում աշխատելու տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի ՙՍամսունգ՚ տեսակի համակարգիչը թողնել քրեական գործին կցված: Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-09-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 200, 161, 120 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 12-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 200, 161, 120 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-27816 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 11-01-2012 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Մ. Մարտիրոսյան |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-01-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 200, 161, 194 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 24-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 200, 161, 194 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0134/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 05-10-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-10-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Քալաշյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արամ Եղոյան մյուսը` Նելլի Օհանջանյան Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյան Վերաքննության կարգով քննել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի /ՀՀ քր. օր-ի 38-325 հոդ. 1-ին մասով , 325 հոդ. 1-ին մասով , 325 հոդ. 2-րդ մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 06.09.2011թ դատավճիռը , նոր դատական ակտ կայացնել` իր պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանելով ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք , նրան ազատեկով հետագա կալանքը կրելուց : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-10-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 18-10-2011 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-11-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 31-10-2011 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-11-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 08-11-2011 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-11-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 15-11-2011 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-11-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Եղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0134/01/11 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 21 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Վ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Գ. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանի, Գրիգոր Քալաշյանի և մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքները` Արամ Ռուբենի Եղոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69108510 քրեական գործը` Նելլի Օհանջանյանի կողմից կեղծ տեղեկանքներ պատրաստելու և իրացնելու դեպքի առթիվ: 2011 թվականի հունիսի 29-ին Արամ Ռուբենի Եղոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 29-ը: Մեղադրյալ Ա.Եղոյանի միջնորդությունը` իր նկատմամբ խափանման միջոց կալանքը գրավով փոխարինելու թույլտվության մասին, մերժվել է` այն անթույլատրելի լինելու պատճառաբանությամբ: 2011 թվականի հուլիսի 01-ին ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով և Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռով Արամ Ռուբենի Եղոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3/երեք/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Արամ Ռուբենի Եղոյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի հունիսի 29-ից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ: Վճռվել է նաև քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը` Նելլի Օհանջանյանի <<Սամսունգ>> տեսակի համակաարգչի <<Դեսկթոպ>> բաժնում հայտնաբերված <<Texekanq Tangyan>> անվանումով էլեկտրոնային փաստաթուղթը, Իտալիայի Հանրապետության դեսպանատնից ուղարկված փաստաթղթերը, թողնել քրեական գործին կցված: Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արմինե Գալստյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից <<Յունիվերսալ տուր>> և <<Էրիկտել>> ՍՊ ընկերություններում աշխատելու տեղեկանքները, Նելլի Օհանջանյանի <<Սամսունգ>> տեսակի համակարգիչը թողնվել է քրեական գործին կցված: Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել։ Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանը, Գրիգոր Քալաշյանը և մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Հովհաննիսյանը: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքների դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա իր ընկերոջ եղբոր` Հրաչյա Հարությունի Թանգյանի կողմից Շվեյցարիայի մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող Շվեյցարիայի դեսպանատուն ներկայացնելու համար անհրաժեշտ աշխատանքի և աշխատավարձի վերաբերյալ իրավունք վերապահող տեղեկանք ձեռք բերելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, Երևանի Սուրենյանց 2 հասցեում գտնվող <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ի գրասենյակում, խնդրելու եղանակով դրդել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանին պատրաստել Հրաչյա Թանգյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, իրավունք վերապահող կեղծ տեղեկանք, որը նույն օրն իրացրել է Հրաչյա Թանգյանին: 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Արամ Եղոյանը Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, վերջինիս կողմից տրված <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Արմինե Հրաչիկի Գալստյանի կողմից <<Յունիվերսալ Տուր>> ՍՊԸ-ում որպես տուր-օպերատոր աշխատելու և 185.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար, Արմինե Գալստյանի կողմից օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը ստորագրել և կնիքել է նշված ՍՊԸ-ի տնօրեն Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Արմինե Գալստյանին: Բացի այդ, Արամ Եղոյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին Նելլի Ռաֆիկի Օհանջանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Նելլի Օհանջանյանի կողմից տրված <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ի ձևաթղթի վրա համակարգչով տպելու միջոցով պատրաստել է Սամվել Արսենի Հովհաննիսյանի կողմից <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ում որպես ավագ մենեջեր աշխատելու և 210.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, Իտալիայի Հանրապետության մուտքի արտոնագիր ստանալու համար Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից օգտագործման նպատակով անհրաժեշտ, իրավունք վերապահող և պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող կեղծ տեղեկանք, որը <<Էրիկթել>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Ս.Մխիթարյանի փոխարեն ստորագրել և կնիքել է Նելլի Օհանջանյանը, որից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արամ Եղոյանն այդ կեղծ փաստաթուղթն իրացրել է Սամվել Հովհաննիսյանին: 3. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպան Արմեն Ումրշատյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, որը կայացել է խիստ պատիժ կիրառելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մեջ: Դատարանն անտեսել է այն փաստացի համգամանքը, որ ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջալով` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, օժանդակել է նախաքննության մարմնին, չի խոչընդոտել վերջինիս գործունեությանը, բացակայում է վնաս պատճառելու իրավական հետևանքը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է հաշմանդամ մոր միակ խնամակալը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի պահանջներով` պաշտպան Արմեն Ումրշատյանը խնդրել է դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ` ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները կամ ընտրել ավելի մեղմ պատժաչափ` նվազեցնելով այն: Պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համարժեք չէ կատարված արարքին, այն պետք է փոփոխվի և իր պաշտպանյալի նկատմամբ նշանակվի ավելի մեղմ պատիժ հետևյալ պատճառներով. Իր պաշտպանյալն առանց հասկանալու իր կատարած արարքի հետևանքները, իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթուղթ է տրամադրել քրեական գործով մյուս ամբաստանյալին, որը ծանր հետևանքներ չի առաջացրել, մասնավորապես` նյութական վնաս չի պատճառվել պետությանը, հասարակությանը կամ որևէ այլ անձի: Բացի այդ, իր պաշտպանյալն ընտանիքի միակ կերակրողն է, վատառողջ է, շրջապատի կողմից բնութագրվում է դրական: Գտնում է, որ իր պաշտպանյալի վրա տուգանքի կիրառումն ավելի բարենպաստ ազդեցություն կունենա քան ազատազրկումը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381-րդ հոդվածներով` պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը խնդրել է Արամ Եղոյանի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք` նրան ազատելով հետագա կալանքը կրելուց: Մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճիռն ակնհայտ մեղմ է, այն չի համապատասխանում կատարված հանցագործության բնույթին ու հասարակական վտանգավորության աստիճանին, ՀՀ քրեական օրնսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` ենթակա է բեկանման: Դատարանն անտեսել է Արամ Եղոյանի կողմից կատարված հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը` հանրային շահերի տեսանկյունից: Հաշվի չի առնվել նաև այն հանգամանքը, որ Արամ Եղոյանը Օրջոնիկիձեի ժող.դատարանի կողմից 29.12.1988թ. ՀՀ քրեական օրնսգրքի 157-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 200ռ. տուգանքի, Տավուշի մարզի ժող.դատարանի կողմից 12.03.2006թ. ՀՀ քրեական օրնսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-329-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, ազատվել է պատժի կրումից համաներման ակտի կիրառմամբ: Այս պայմաններում դատարանի մատնանշած` հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները չեն նվազեցնում Ա.Եղոյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ կիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր չեն համարվում, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են նրա կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը: Դատարանն Ա.Եղոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրնսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի` 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող, անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը: Այսպիսով, դատարանն Ա.Եղոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրնսգրքի 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկուզբունքների խախտմամբ, որն էլ հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 376-րդ, 3761-րդ, 380-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 399-րդ հոդվածներով մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Արամ Եղոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամանակով: 4. Վերաքննիչ բողոքների դեմ բերված պատասխանը. Մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկեց` պնդելով իր բողոքը: Պաշտպան Գրիգոր Քալաշյանը և ամբաստանյալ Արամ Եղոյանը մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկելով` խնդրեցին մեղմ պատիժ կիրառել: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին կողմերի ելույթները, նրանց պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Սույն քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքներով ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանը և Գրիգոր Քալաշյանը խնդրել են դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և Արամ Եղոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կամ նշանակել ավելի մեղմ պատժաչափ` նվազեցնելով այն կամ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ` տուգանք: Մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Արամ Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամանակով: Ամբաստանյալ Արամ Ռուբենի Եղոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց: Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով Արամ Եղոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրապնդում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Նույն հոդվածի 3-րդ մասն ամրագրել է, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածների սանկցիաներում պատժի տեսակն ու չափը սահմանելիս կարևորագույն չափանիշ է տվյալ հանցագործության վտանգավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածը, ելնելով պատժատեսակից և պատժաչափից, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, հանցագործությունները դասակարգել է ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկից ութհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով: Հետևաբար` Արամ Եղոյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված հանցագործությունները համարվում են ոչ մեծ ծանրության և միջին ծանրության հանցագործություններ: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են` 1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել. 2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել: Ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` անկեղծորեն խոստովանել և զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում երկու անգամ դատված է եղել, դատվածությունները մարված, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` խնամքին է գտնվում հիվանդ մայրը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, եկել է այն համոզմունքի, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի իրավացիորեն որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքով նյութական օրենքի էական խախտում թույլ չի տրվել, այդ առումով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի նույն օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիման վրա վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արամ Եղոյանի պաշտպաններ Արմեն Ումրշատյանի, Գրիգոր Քալաշյանի և մեղադրող Վ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Ռուբենի Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-11-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 28-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր. հատոր 1-ին 200 թերթ, հատոր 2-րդ 161 թերթ, հատոր 3-րդ 184 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 28-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 200, 161, 184 թերթ: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-19666/11 |