ԵԿԴ/0129/01/11





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«6» հունիսի 2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղարներ
մեղադրողներ

տուժողներ


պաշտպան

Մ.Պապոյան
Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
Ա.Հակոբյան
Լ.Գրիգորյան
Ս.Ալեքսանյան
Ա.Վարդանյան
Հ.Վահրամյան
Կ.Քամալյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի` ծնված 1984 թվականի փետրվարի 5-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Նոր Արեշի 46-րդ փողոցի 62-րդ տանը, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2011 թվականի հունվարի 18-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի օգոստոսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Միքայելյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 17120909 քրեական գործը:
2009 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13143209 քրեական գործը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14131809 քրեական գործը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Մասիսի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 44114209 քրեական գործը:
2009 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Գրիգորյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 17137109 քրեական գործը:
2009 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10133909 քրեական գործը:
2010 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 10133909 քրեական գործով Արկադի Արարատի Առուստամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 10133909 քրեական գործով Սարգիս Մանուկի Գլնջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 10133909 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի փետրվարի 9-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 11121209 քրական գործն ընդունվել է վարույթ և միացվել թիվ 10133909 քրեական գործին:
2010 թվականի հունվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Ա.Փաշիկյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13150310 քրեական գործը:
2010 թվականի փետրվարի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 13150310 քրական գործն ընդունվել է վարույթ և միացվել թիվ 10133909 քրեական գործին:
2010 թվականի փետրվարի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 12151210 քրեական գործը:
2010 թվականի փետրվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 12151210 քրական գործն ընդունվել է վարույթ և միացվել թիվ 10133909 քրեական գործին:
2010 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14131809 քրական գործն ընդունվել է վարույթ և միացվել թիվ 10133909 քրեական գործին:
2010 թվականի մայիսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 10133909 քրեական գործից անջատվել է Արկադի Առուստամյանի հետ հանցագործություններին մասնակից` ինքնությունը չպարզված անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորվել է 10133909/1 համարը:
2010 թվականի հուլիսի 9-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ռ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ:
2011 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործն ընդունվել է վարույթը և քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2011 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի պետ Ա.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործով կազմվել է քննչական խումբ, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանը և ավագ քննիչ Վ.Լաչինյանը:
2011 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 17120909 քրական գործն ընդունվել է վարույթ և միացվել թիվ 10133909/1 քրեական գործին:
2011 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 13143209 քրական գործն ընդունվել է վարույթ և միացվել թիվ 10133909/1 քրեական գործին:
2011 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի պետ Ա.Աբովյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործով կազմված քննչական խմբի կազմում ընդգրկվել է նաև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Մկրտչյանը:
2011 թվականի հունվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործով Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի մայիսի 3-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործով Արկադի Արարատի Առուստամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործով Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 10133909/1 քրեական գործից անջատվել է անհայտ անձի կողմից գողություն կատարելու վերաբերյալ թիվ 17120909 քրեական գործը:
2011 թվականի հունիսի 28-ին Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի և Արկադի Արարատի Առուստամյանի վերաբերյալ թիվ 10133909/1 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0129/01/11 համարը:
2012 թվականի հունիսի 6-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի և Արկադի Արարատի Առուստամյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0129/01/11 քրեական գործից անջատվել է Արկադի Արարատի Առուստամյանի վերաբերյալ մասը:
Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով Արկադի Արարատի Առուստամյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2009 թվականի օգոստոսի 27-ի ժամը 23:00-ից մինչև օգոստոսի 28-ի ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 99ՍՕ969 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի 7-րդ շենքի 127 հասցեում գործող վաճառասրահի մոտ, որտեղ Արկադի Առուստամյանը նախապես իր հետ վերցված տեխնիկական միջոցներով ներգործել է վաճառասրահի մուտքի դռան` արտաքին կողմից աջ կողային հատվածի միջնամասի վրա, վնասելով բացել է մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք են գործել վաճառասրահ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Սամվել Մարտիրոսի Ալեքսանյանին պատկանող 215.000 ՀՀ դրամ, 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնաշի» ֆիրմային լազերային տեսանվագարկիչ (ԴիՎիԴի), 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ համակարգչի տեսախցիկ, 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա-8800» մոդելի բջջային հեռախոս, 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու բարձրախոս, «Սամսունգ» ֆիրմայի երկու մոնիտոր` յուրաքանչյուրը 70.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ և «Քսերոքս» ֆիրմային երկու մոնիտոր` յուրաքնչյուրը 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, դրանք տեղավորել են ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել` Սամվել Ալեքսանյանին պատճառելով խոշոր չափի` 655.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Դավիթ Սիմիդյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով Արկադի Առուստամյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին` ժամը 04:00-07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի, 99ՍՕ969 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 13-րդ շենքի 30 հասցեում գտնվող` Անահիտ Վոլոդյայի Վարդանյանին պատկանող ինտերնետ- ակումբի մոտ, որտեղ Արկադի Առուստամյանը տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ պոկել է պատուհանի ճաղավանդակը, այնուհետև բացելով պատուհանը` ապօրինի մուտք են գործել ակումբի տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել «Բենք» ֆիրմայի համակարգչի 9 հատ մոնիտոր` յուրաքանչյուրը 64.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ և «Մերկուրի» ֆիրմայի 8 հատ պրոցեսոր` յուրաքանչյուրը 143.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, որից հետո գողացված գույքը Արկադի Առուստամյանի հետ տեղավորել են ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել` Անահիտ Վարդանյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.720.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այնուհետև, Դավիթ Սիմիդյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով Արկադի Առուստամյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին` ժամը 04:00-07-00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի, 99ՍՕ969 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղի Հայկ Բժշկյան փողոցի 4 հասցեում գտնվող` Հերիքնազ Եղիշի Վահրամյանին պատկանող համակարգչի ուսուցման կենտրոնի մոտ, որտեղ Արկադի Առուստամյանը տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ պոկել է պատուհանի ճաղավանդակը, այնուհետև բացելով պատուհանը` ապօրինի մուտք են գործել ակումբի տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել «Սամսունգ» ֆիրմայի համակարգիչ, 6 հատ մոնիտոր` յուրաքանչյուրը 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ և «Պենտիում» ֆիրմայի 6 հատ պրոցեսոր` յուրաքանչյուրը 165.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, դրանք տեղավորել են ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել` Հերիքնազ Վահրամյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանը նախնական քննություն ընթացքում` 2011 թվականի հունվարի 18-ին, որպես կասկածյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի սկզբներին (ստույգ օրը չի հիշում) ինքը ԵՊՀ-ի հարևանությամբ գտնվող «Կեքս» բար-սրճարանում ծանոթացել է նշված բար-սրճարանի մենեջեր Արկադիի հետ: Այդ ժամանակ ինքը ցանկացել է վարձակալել նշված բար-սրճարանը Այնուհետև ինքը հաճախ գնացել է նշված բար-սրճարան և մտերմացել Արկադիի հետ: Այդ ընթացքում ինքը վարել է «ՎԱԶ-2121» մակնիշի 99-969 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: 2009 թվականի սեպետմբերին (ստույգ օրը չի հիշում) ինքը Արկադիի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գտնվող «Վ.Վ.» գիշերային ակումբ, որտեղ Արկադիին հարցրել է, թե նա երբ է վերադարձնելու իրեն պարտք եղած 700.000 ՀՀ դրամը: Այդ ժամանակ Արկադին իրեն առաջարկել է միասին գողություն անել և գողոնից գոյացած ողջ գումարը վերցնել պարտքի դիմաց: Ինքը նրա հետ համաձայնվել, որից հետո պարզվել է, որ Արկադին Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում գտնվող Գայի արձանի ետևում գտնվող շենքից մեկում տեսել է ինտերնետ-ակումբ, որտեղից իրենք պետք է գողանային համակարգիչներ ու իր ավտոմեքենայով տեղափոխեին «Կեքս» բար-սրճարան: Այդ օրը` ժամը 04:05-ի սահմաններում, իրենք իր ավտոմեքենայով գնացել են Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում գտնվող նշված շենքի մոտ: Արկադին նախօրոք վերցրած մեծ մկրատով ու «լոմիկով» պոկել է նշված ինտերնետ-ակումբի պատուհանի ճաղավանդակը, բացել պատուհանը, մտել ներս ու դուրս բերել մոտ 5 հատ համակարգիչ: Ինքն այդ ընթացքում մի փոքր հեռու շրջել է, որպեսզի մարդ գալու դեպքում տեղյակ պահի նրան: Այնուհետև իրենք նշված համակարգիչները տեղադրել են իր մեքենայի բեռնախցիկը և դրանք տեղափոխել «Կեքս» բար-սրճարան: Դրանից մի քանի օր անց Արկադին իրեն տվել է 100.000 ՀՀ դրամ: Դրանից հետո, երկրորդ անգամ, Արմավիր քաղաքից վերադառնալիս Արարատի մարզի գյուղերից մեկում Արկադին իրեն ցույց է տվել մի ինտերնետ-ակումբ և կրկին առաջարկել այդտեղից գողություն կատարել: Նա կրկին իր հետ վերցրած գործիքներով պոկել է ճաղավանդակը, բացել պատուհանը, մտել ներս ու դուրս բերել մոտ 5 համակարգիչ: Նշված համակարգիչներն իրենք կրկին տեղափոխել են «Կեքս» բար-սրճարան: Արկադին կրկին վաճառել է նշված իրերը մի քանի օր անց իրեն տվել 50.000 ՀՀ դրամ: Դրանից հետո, երրորդ անգամ, 2009 թվականի ամռանը (ստույգ օրը չի հիշում)` ժամը 04:00-ից 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքը և Արկադին գնացել են «Շալե» սրճարանից մի փոքր հեռու գտնվող ինտերնետ-ակումբ: Արկադին մկրատով և «լոմով» պոկել է ճաղավանդակը, մտել ներս, և դուրս բերել 2 մոնիտոր և 1 պրոցեսոր: Նշված գողացած իրերը նա վաճառել է և իրեն տվել 25.000 ՀՀ դրամ: Ինքը ճանաչում է Շենգավիթ համայնքի բնակիչ Արմանին, ում հետ ծանոթացել է Արկադիի միջոցով: Մինչև իր ու Արկադիի կողմից գողություններ կատարելը, ինքը Արկադիի խնդրանքով նրա հետ միասին «Կեքս» բար-սրճարանից իր ավտոմեքենայով տարել ու Արմանին տվել է մոնիտոր և պրոցեսոր: Բացի իրենից, իր ավտոմեքենան վարել է նաև Արկադին:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանը նախնական քննություն ընթացքում` 2011 թվականի հունվարի 21-ին, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ինքը Սամվել Ալեքսանյանին պատկանող վաճառասրահից չի հափշտակել 215.000 ՀՀ դրամ, «Սոնաշի» տեսակի տեսախցիկ, «Նոկիա-8800» մոդելի բջջային հեռախոս և 2 բարձրախոս, մնացածի կապակցությամբ ինքն արդեն նշել է իր նախկին ցուցմունքում:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանը նախնական քննություն ընթացքում` 2011 թվականի հունիսի 13-ին, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք տվել այն մասին, որ Սամվել Ալեքսանյանի վաճառասրահից ինքն ու Արկադի Առուստամյանը հափշտակել են 2 մոնիտորներ: Հերիքնազ Վահրամյանի ինտերնետ-ակումբից ինքն ու Արկադին հափշտակել են 4 մոնիտորներ և 5 պրոցեսորներ, իսկ Անահիտ Վարդանյանի ինտերնետ-ակումբից` 5 մոնիտորներ և 4 պրոցեսորներ:
Դատական քննության ընթացքում սույն քրեական գործից անջատված մասով ամբաստանյալ Արկադի Առուստամյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Ամբաստանյալ Արկադի Առուստամյանը նախնական քննության քննության ընթացքում` 2010 թվական հունվարի 16-ին, որպես կասկածյալ, մասնավորապես, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պարտքեր ունենալու պատճառով որոշել է Երևան քաղաքի տարբեր ինտերնետ-ակումբներից համակարգիչներ գողանալ և դրանց վաճառքի գումարով մարել պարտքերը: Մինչ գողություն կատարելը, ինքը հանդիպել է Արմենին, ով ասել է, որ կարող է իր բերած համակարգիչները վաճառել: Արմանի հետ պայմանավորվելուց հետո` 2009 թվականի օգոստոսի վերջերին, ինքը կատարել է իր առաջին գողությունը: Երրորդ գողությունն ինքը կատարել է Նոր Նորքում գտնվող Գայի արձանի ետնամասում տեղակայված ինտերնետ-ակումբից: Ինքը տեխնիկական միջոցի գործածմամբ կտրել է ակումբի լուսամուտի ճաղավանդակը, բացել պատուհանը, մտել ակումբի տարածք, պոլիէթիլային տոպրակների մեջ դրել 9 հատ մոնիտոր և 8 հատ պրոցեսոր, դրանք հանել դուրս և պատահական տաքսի մեքենայով տարել Արմանենց նկուղ: Չորրորդ գողությունն ինքը կատարել է Արգավանդից դեպի Մասիս քաղաք տանող ճանապարհի վրա գտնվող ինտերնետ-ակումբից: Դարձյալ տեխնիկական միջոցների գործածմամբ կոտրել է ակումբի պատուհանի ճաղավանդակը, բացել պատուհանը, մտել ակումբի տարածք, որի մի մասը եղել է ինտերնետ-ակումբ, իսկ մյուս մասը` վարսավիրանոց: Ակումբի տարածքից դարձյալ նույն եղանակով գողացել է 7 հատ մոնիտոր և 7 հատ պրոցեսոր, որոնք պատահական տաքսի մեքենայով տեղափոխել է Շենգավիթի հանրակացարանների դիմացի շենքերից մեկի տակ գտնվող նկուղային մի տարածք:
Ամբաստանյալ Արկադի Առուստամյանը նախնական քննության քննության ընթացքում` 2010 թվական հունվարի 25-ին, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս հնարավորինս մանրամասն նշել է իր կողմից կատարված գողության հասցեները: Բացի իր ցուցմունքում նշված համակարգիչների թվով 8 և պետհամարանիշի թվով 1 գողությունից, այլ գողություն չի կատարել: Գողությունները կատարել է միայնակ, դրանց մասին ոչ ոք չի իմացել, նույնիսկ Սարգիսը: Դավիթի հետ ինքը ծանոթացել է ամռանը` «Կեքս» բար-սրաճարանում աշխատելու ժամանակ: Ինքը տեղյակ չէ, թե Դավիթն ինչ զբաղմունք ունի, որտեղ է բնակվում, մեքենա վարում է, թե ոչ: Իր հիշելով` մեկ անգամ, երբ պատահական հանդիպել է Դավիթին, այդ ժամանակ իրեն զանգահարել է Արմանը, որպեսզի ինքը գնա և նրանից վերցնի վաճառված համակարգչի գումարը, և ինքը Դավիթի հետ տաքսի ավտոմեքենայվ գնացել է Շենգավիթում վարձակալած տարածք ու Արմանից վերցրել գումարը: Այդ ժամանակ ինքը Արմանին ծանոթացրել է Դավիթի հետ` որպես իր ընկեր: Դավիթն իրենց խոսակցություններից իմացել է, որ զբաղվում են համակարգչի վաճառքով, սակայն չի իմացել, որ դրանք գողացված են:
Ամբաստանյալ Արկադի Առուստամյանը նախնական քննության քննության ընթացքում` 2011 թվական մայիսի 3-ին, որպես մեղադրյալ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ինքը Դավիթ Սիմիդյանի հետ երբևէ գողություն և որևէ այլ հանցագործություն չի կատարել:
Տուժող Սամվել Ալեքսանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է «Սամվել» ԱՁ-ի տնօրենը և ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնում Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան 7 հասցեում գտնվող վարձակալած տարածքում: Դեպքի օրը` գիշերը, կոտրել են նշված տարածքի դուռը և կատարել գողություն, որի վերաբերյալ իրենք հայտնել են ոստիկանությանը: Գողացել են «Սամսունգ» ֆիրմայի 2 մոնիտոր, բջջային հեռախոս, «ԴիՎիԴի» ձայնարկիչ և 215.000 ՀՀ դրամ: Նշված մոնիտորներն ինքը գնել է գողությունից մոտ երկու ամիս առաջ 45.000 ՀՀ դրամով: Դրանցից յուրաքանչյուրի մաշվածությունն ինքը գնահատել է 5.000 ՀՀ դրամ: Իրեն ընդհանուրը պատճառվել է 655.000 ՀՀ դրամի վնաս, որը Դավիթ Սիմիդյանի քույրն ամբողջությամբ հատուցել է: Նախանական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը:
Տուժող Սամվել Ալեքսանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցի 7-րդ շենքի 127 հասցեում զբաղվում է տեսաերիզների, բջջային հեռախոսների և դրանց աքսեսուարների առևտրով: Նույն տարածքի մեկ այլ սենյակում գործում է նաև իրեն պատկանող ինտերնետ-ակումբ: Իր որդի Մարտինը աշխատանք չունենալու պատճառով, ինչպես նաև իրեն օգնելու համար հաճախ գալիս է խանութ: 2009 թվականի օգոստոսի 28-ին` վաղ առավոտյան, ինքը միայնակ գնացել է Սարալանջ գյուղ: Նույն օրը` ժամը 11:00-ի սահմաններում, Մարտինը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ խանութից գողություն է կատարվել: Ժամը 10:00-ի սահմաններում նա գնացել է խանութ և տեսել, որ մուտքի դուռը գտնվում է բաց վիճակում, դրա արտաքին փեղկի աջ կողային հատվածի միջնամասում առկա են եղել արտաքին ներգործության հետքեր, այսինքն` անհայտ անձը տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է դուռը, մտել խանութ, իր և որդու աշխատանքային սեղանի աջ կողմի ներքևի դարակից գողացել 215.000 ՀՀ դրամ, «Սոնաշի» մոդելի տեսանվագարկիչ, համակարգչի մեկ տեսախցիկ, չինական արտադրության «Նոկիա-8800» մոդելի բջջային հեռախոս, երկու բարձրախոս և համակարգչի 4 մոնիտոր: Այսինքն` անհայտ անձը, 2009 թվականի օգոստոսի 27-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացել է վաճառասրահի մուտքի դուռը, մտել ներս և այնտեղից գողացել վերը թվարկված իրերն ու դրամը: «Սոնաշի» մակնիշի նվարգարկիչն ինքը գնահատում է 30.000 ՀՀ դրամ, համակարգչի մեկ տեսախցիկը 10.000 ՀՀ դրամ, «Նոկիա-8800» մոդելի բջջային հեռախոսը` 150.000 ՀՀ դրամ, երկու բարձրախոսները միասին` 30.000 ՀՀ դրամ, «Սամսունգ» մոդելի մոնիտորներից յուրաքանչյուրը` 70.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Քսերոքս» մոդելի մոնիտորներից յուրաքանչյուրը` 40.000 ՀՀ դրամ: Նշված իրերի և 215.000 ՀՀ դրամի հափշտակությամբ իրեն պատճառվել է 655.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Տուժող Հերիքնազ Վահրամյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ի գիշերն իրեն պատկանող` Հայանիստ գյուղում գտնվող համակարգչային ուսուցման կենտրոնից կատարվել է գողություն: Նշված կենտրոնը գտնվում է առանձին շենքում, որտեղ առկա է նաև վարսավիրանոց: Գողություն կատարողը պոկել է շենքի պատուհանի ճաղավանդակը և գողացել 6 մոնիտոր ու պրոցեսոր: Գողության հետևանքով իրեն պատճառվել է 1.350.000 ՀՀ դրամի վնաս: Դավիթ Սիմիդյանի հարազատների կողմից իրեն որպես վնասի փոխհատուցում տրվել է 800 ԱՄՆ դոլար: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը:
Տուժող Անահիտ Վարդանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի մարտի 16-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է «Անահիտ Վարդանյան» ԱՁ-ի տնօրենը և իրենց շենքի առաջին հարկում ունի սեփական տարածք, որտեղ գործում է ինտերնետ-ակումբ: 2009 թվականի հոկտեմբերի վերջերին (ստույգ օրը չի հիշում) անհայտ անձը կոտրել է Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 13-րդ շենքի 30 հասցեում գտնվող ինտերնետ-ակումբի պատուհանի ճաղավանդակը, բացել պատուհանը, մուտք գործել ներս և գողացել է թվով 9 հատ «Բենք» ֆիրմայի մոնիտոր և թվով 8 հատ «Մերկուրի» տեսակի համակարգչային բլոկներ: Նշված իրերի հափշտակությամբ իրեն պատճառվել է ընդհանուր 1.720.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որի կապակցությամբ ինքը քաղաքացիական հայցի պահանջ և բողոք չունի:
Տուժող Անահիտ Վարդանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2011 թվականի ապրիլի 28-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 13-րդ շենքի 30 հասցեում գտնվող ինտերնետ-ակումբից կատարված գողությամբ հափշտակվել են «Բենք» ֆիրմայի 9 հատ մոնիտոր և «Մերկուրի» ֆիրմայի 8 հատ պրոցեսոր: Մոնիտորներից յուրաքանչյուրը գնահատվում են 64.000 ՀՀ դրամ, իսկ պրոցեսորներից յուրաքանչյուրը` 143.000 ՀՀ դրամ:
Վկա Արմինե Չափարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը վարսահարդար է և աշխատում է Հայանիստ գյուղում գտնվող` Հերիքնազ Վահրամյանին պատկանող վարսավիրանոցում: Վարսավիրանոցի հարևան սենյակում գործում է համակարգչի ուսուցման կենտրոն: Դեպքի օրը` առավոտյան, ինքը գնացել է աշխատանքի և տեսել, որ այդտեղից գողացել են 6 համակարգիչներ:
Վկա Մուշեղ Մանուկյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է Արկադի Առուստամյանին, ում հետ հանդիպել է մոտ 2 անգամ: Մոտ 2 տարի առաջ ինքն Արման Հակոբյանից գնել է մոտ 20 համակարգիչ և դրանց պահեստամասերն օգտագործել այլ համակարգիչներ վերանորոգելու համար: Յուրաքանչյուր համակարգչի համար ինքը վճարել է միջինը 80.000 ՀՀ դրամ: Ինքը ոստիկանությանը հանձնել է այդ համակարգիչների կիսադատարկ իրաններ և որոշ պահեստամասեր:
Վկա Մարտին Ալեքսանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հայրը` Սամվել Ալեքսանյանը անհատ ձեռներեց է և Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցի 7-րդ շենքի 127 հասցեում զբաղվում է տեսաերիզների, բջջային հեռախոսների, դրանց աքսեսուարների և ձայնարկիչների վաճառքով: Նույն տարածքի երկրորդ սենյակում գործում է ինտերնետ-ակումբ: 2009 թվականի օգոստոսի 28-ին` վաղ առավոտյան, իր հայրը գնացել է Սարալանջ գյուղ, որի պատճառով ինքը նույն օրը` ժամը 10:00-ի սահմաններում, գնացել է վաճառասրահ: Վաճառասրահին մոտենալով` ինքը նկատել է, որ դուռը գտնվում է բաց վիճակում: Մտնելով վաճառասրահ` նկատել է, որ իր և հոր աշխատանքային սեղանի աջ կողմի ներքևի դարակից բացակայում է 215.000 ՀՀ դրամ, որն ինքն այդտեղ դրել էր դրա նախորդ օրը` երեկոյան: Վաճառասրահից բացակայել է նաև «Սոնաշի» մոդելի տեսանվագարկիչ, համակարգչի տեսախցիկ, չինական արտադրության «Նոկիա-8800» մոդելի բջջային հեռախոս, 2 բարձրախոս և համակարգիչների 4 մոնիտոր: Այսինքն` անհայտ անհայտ անձը, 2009 թվականի օգոստոսի 27-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացելով վաճառասրահի մուտքի դուռը, մտել է խանութ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել թվարկված իրերը և դրամը:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցի 7-րդ շենքի 127 հասցեում, որը հանդիսանում է վաճառասրահ: Վաճառասրահը գտնվում Ա.Մանուկյան փողոցի 7-րդ շենքի 1-ին հարկում: Վաճառասրահի մուտքի դռան վրա առկա է բանալիով փակվող մեկ փական, որի փակվող լեզվակը դուրս է եկած իր տեղից: Ըստ մասնագետ Ռ.Հովհաննիսյանի հայտարարության` նշված փականը գտնվում է սարքին վիճակում, որի վրա արտաքին ներգործության հետքեր չկան: Մուտքի դռան վրա` արտաքին կողմից աջ կողային հատվածի միջնամասում, առկա են արտաքին ներգործության հետքեր: Վաճառասրահի մուտքի դռնից ներս առկա է սենյակ, որի պատերին` հատակից մինչև առաստաղ, ամրացված են ցուցափեղկեր: Վաճառասրահի նշված սենյակի հարավ-արևմտյան անկյունում տեղադրված է մեկ սեղան, որի վրա դրված է մեկ համակարգիչ: Ըստ Մարտին Ալեքսանյանի հայտարարության` այդ սեղանն իր աշխատանքային սեղանն է: Մարտին Ալեքսանյանը, մատնացույց անելով իր աշխատասեղանի աջ կողմի ներքևի դարակը, հայտարարեց, որ այդտեղից բացակայում է իրեն պատկանող 215.000 ՀՀ դրամի չափով կանխիկ գումար: Աշխատասեղանի դիմաց` հատակին գցված երկու տուփերի վրայից հայտնաբերվել են ձեռքի հետքեր: Վաճառասրահի նշված սենյակի արևելյան պատի ձախակողմյան ցուցափեղկի ներքևից 8-րդ հարկի փեղկը մատնացույց անելով` Մարտին Ալեքսանյանը հայտարարել է, որ այդտեղից բացակայում են «Սոնաշի» տեսակի մեկ լազերային տեսանվագարկիչ, համակարգչի մեկ փոքր տեսախցիկ: Մարտին Ալեքսանյանը, մատնացույց անելով սենյակի հյուսիս-արևելյան անկյունը, հայտարարել է, որ այդտեղից բացակայում են չինական արտադրության «Նոկիա-8800» տեսակի մեկ բջջային հեռախոս` իր տուփով, չինական արտադրության երկու ձայնասփյուռ: Սենյակի արևմտյան պատի աջ կողմում առկա դռնից ներս գտնվում է ևս մեկ սենյակ, որի միջնամասի երկայնքով տեղադրված են վեց խցիկից բաղկացած համակարգչային սեղաններ: Ըստ Մարտին Ալեքսանյանի հայտարարության` 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ խցիկների համակարգչային սեղաններից բացակայում են համապատասխանաբար չորս մոնիտոր, որոնցից երկուսը «Սամսունգ» մակնիշի, իսկ մյուս երկուսը` «Քսերոքս» մակնիշի: Մարտին Ալեքսանյանը հայտարարել է, որ անհայտ անձը, 2009 թվականի օգոստոսի 27-ի ժամը 23:00-ից մինչև օգոստոսի 28-ի ժամը 09:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացելով նշված վաճառասրահի մուտքի դուռը, մուտք է գործել ներս և այնտեղից գողացել վերը թվարկված իրերն ու դրամը: Դեպքի վայրից առգրավվել են ձեռքի երկու հետք, վաճառասեղանի մուտքի դռան փականը և դրա չորս բանալիները:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Արարատի մարզի Հայանիստ գյուղի սկզբնամասում` Հովտաշատ-Արգավանդ-Մասիս-Էջմիածին խաչմերուկից 45 մետր հեռավորության վրա` Արգավանդի ուղղությամբ, ավտոճանապարհի աջ մասում, 5 մետր հեռավորության վրա, հանդիսանում է «Հերիքնազ Վահրամյան» ԱՁ: Շինության առաջամասն ունի ընդհանուր 24 մետր երկարություն, բաժանված է 3 առանձին մասնաշենքերի: Շինության ձախ կողմի մասնաշենքում տեղակայված են վարսավիրանոցը և համակարգչային ուսուցման կենտրոնը: Շինության առաջնամասում` ճանապարհից դեպի մուտքի դուռը, առկա է 1,7 մետր լայնությամբ սալիկապատ արահետ, որի երկու կողմերում առկա է կանաչապատ տարածք: Մասնաշենքի մուտքի դուռը երկաթյա է` 0,8 x 2 մետր չափերի, գետնից 90 սմ բարձրության վրա գտնվում են բռնակը և փականը: Գետնից 1,1 մետր բարձրության վրա առկա է չորս պատուհան` պատված երկաթե ճաղավանդակներով: Ճաղավանդակներն ամրացված են պատին, կազմված են մետաղյա, ուղղահայաց ձգվող ութ անկյունակից, որոնք իրենց հերթին ամրացված են հորիզոնական ձգվող, միմյանցից 40 սմ հեռավորության վրա գտնվող ձողերից: Ձախ պատուհանի երկաթե ճաղավանդակի ձախ կողմից 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ հորիզոնական ձգվող ձողերից ներքևից 1-ին և 2-րդ ձողերի արանքում կտրված են 2-րդը` 37 սմ, 3-րդ` 35 սմ, իսկ 4-րդը` 32 սմ չափով: Կտրված եզրերը վերնամասում սեղմված են ներս: Մասնաշենքի մուտքից ներս առկա է սենյակ, որի մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվում է վերը նշված պատուհանը, որի աջ փեղկը բացված վիճակում է, փեղկի եզրերին առկա են բութ առարկայի ներգործության հետևանքով առաջացած հետքեր: Պատուհանի ճաղավանդակի կտրված ձողերից ներսի կողմից ձախից 1-ին կտրված հատվածում, ինչպես նաև վերնամասի ձողի կտրված հատվածում հայտնաբերվել են մանրաթելեր: Իսկ պատուհանի ներքևի հատվածում հայտնաբերվել է մազ: Փորձագետի կողմից սև գրաֆիտե փոշիով մշակվել են պատուհանն ու դրա շրջակայքը, որի արդյունքում բացված փեղկի եզրին հայտնաբերվել է մատնահետք: Սենյակի փայտյա երկփեղկանի դռան աջ փեղկին առկա է փոքր փական, որի առաջամասի երկու ամրացման պտուտակները թուլացված են, իսկ մյուս փեղկերին, նշված ուղղության վրա, դրսի կողմից 2 x 1 սմ չափով փայտը վնասված է: Մասնաշենքի մուտքի դռան դիմաց առկա է մուտքի երկու դուռ, որոնցից ձախը` դեպի վարսավիրանոց, աջը` համակարգիչների սրահ: Դռներից յուրաքանչյուրի վրա առկա է փական և բռնակ` անվնաս վիճակում: Համակարգիչների սենյակում դրված են սեղաններ, իսկ դրանց դիմաց` աթոռներ: Սեղաններից յուրաքանչյուրի վրա առկա են ստեղնաշարեր, մկնիկներ և միացման լարեր: Ըստ Հերիքնազ Վահրամյանի` վեց սեղաններից յուրաքանչյուրի վրա դրված են եղել պրոցեսոր և մոնիտոր, որոնք գողացվել են: Մասնաշենքից դուրս առկա է քարե պարիսպ, որի մոտ հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակ, մեջը` զինվորական հագուստ` տաբատ, վերնաշապիկ և գլխարկ` կանաչ, շագանակագույն և դեղին գույներով: Դեպքի վայրից առգրավվել են` մեկ մատնահետք, մեկ մազ, երկու թելի կտոր, ինչպես նաև զինվորական հագուստները` մեկ փաթեթ:
Զննելու և առգրավելու մասին 2010 թվականի հունվարի 15-ի արձանագրության համաձայն` Արման Վարդանի Հակոբյանը ներկայացրել է` «Qeer» ֆիրմայի, սև «ԷլՍիԴի» մոնիտոր` էկրանի աջ անկյունին «V193W» գրառմամբ, «SNID 91420310040» գործարանային համարով, «SAMSUNG» ֆիրմայի, սև «ԷլՍիԴի» մոնիտոր` S/N:WJ22N9FQ202802I գործարանային համարով, «ATX» ֆիրմայի սպիտակ համակարգիչ, «AMPEX» ֆիրմայի մոխրագույն, դիմացի երկու անկյունը և ետևը սև ձայնային ուժեղացուցիչ` իր ձայնասփյուռներով, համակարգչի ութ դատարկ արկղ` սև, որոնցից մեկի կողքի պաշտպանիչ շերտը բացակայում է, երկու սև համակարգիչ` առանց գործարանային համարի, որոնցից մեկի կողքի պաշտպանիչ շերտը բացակայում է, մեկ սև «SAMSUNG» ֆիրմայի «LS17HALKSIXBM» մոդելային կոդով, «HA17H9NPAI0423T» գործարանային համարով մոնիտոր` իր արկղով, մեկ զույգ պետհամարանիշ` 07ՕՍ754 համարով, ինը պլաստմասե ուղղանկյուն կտոր, որոնց վրա գրված են 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 թվերը: Կտորները սպիտակ են, իսկ թվերը` կապույտ: Ըստ Արման Հակոբյանի` նշված ապրանքները, բացի սև «SAMSUNG» ֆիրմայի «LS17HALKSIXBM» մոդելային կոդով, «HA17H9NPAI0423T» գործարանային համարով մոնիտորից, իրեն են տվել Նոր Արեշ թաղամասի բնակիչներ «Արկոն» և Դավիթը` հայտնելով, որ համակարգիչները պատկանում են նրանց: Վերը նշված մեկ մոնիտորը գնել է իր ընկեր Սևակ Հովհաննիսյանից: Վերը նշված ապրանքնրը և պետհամարանիշներն առգրավվել են:
Համակարգիչը և մասերը ներկայացնելու մասին 2010 թվականի հունվարի 15-ի արձանագրության համաձայն` Մուշեղ Մանուկյանը ներկայացրել է թվով յոթ ստեղնաշար` նոր, «KB110» մոդելի, տուփերով, փակված վիճակում, թվով երեք համակարգչի ձայնասփյուռ` տուփերով, փակված վիճակում, «SP-s110» մոդելի, թվով հինգ համակարգչի ականջակալ` տուփերով փակված, երեքը «UC-6368» մոդելի, երկուսը` «HP-350» մոդելի, թվով չորս մկնիկ, որոնցից մեկը պոլիէթիլենի մեջ, իսկ երեքը տուփերով, որոնց մոդելներն են` «NetScroll 120», «NetScroll 110», «MON-993», իսկ պոլիէթիլենի միջի մկնիկը SIN:X 59710402848 գործարանային համարով, թվով չորս «քարտ ռիդեռ», երեքը «MOBILE PHONE MATE» ֆիրմայի, մեկի վրա առկա է «USB 2.0» գրառումը` տուփերով և չբացված, մեկ ձայնային քարտ` տուփով, փակ վիճակում, «INTEX» ֆիրմայի, մեկ «ՅուԷսԲի» բաժանիչ` տուփով, փակ վիճակում, «4 PORTS 2.0 HQ» գրառմամբ, մեկ «նոութբուքի» ունիվերսալ վերալիցքավորիչ` «120W Laptop Adaptor» գրառմամբ, համակարգչի մեկ տեսախցիկ` տուփով, փակ վիճակում, «EMTEC» ֆիրմայի, մեկ ռետինե ստեղնաշար` պոլիէթիլենային տուփով, փակ վիճակում, սև, համակարգչի երկու պրոցեսոր` փակ վիճակում, «INTEL» ֆիրմայի, «D7127001» և «D71277001» գործարանային համարներով, համակարգչի մեկ խաղային «ջոյստիկ»` տուփով, փակ վիճակում, «U-706» մոդելի, համակարգչի թվով յոթ «սատա» ինֆորմացիոն լար` երեքը` կարմիր, չորսը` նարնջագույն` պոլիէթիլենային տոպրակների մեջ, փակ վիճակում, թվով յոթ «սատա» հոսանքի վերադասավորիչ` պոլիէթիլենային տոպրակներով, փակ վիճակում, համակարգչի թվով յոթ «ԱյԴի» ինֆորմացիոն մալուխ` երեքը փակ վիճակում, չորսը` բացված, համակարգչի պրոցեսորի թվով երկու հովացուցիչ` իր ռադիատորով, բաց վիճակում, օգտագործված, համակարգչի սնուցման մեկ լար, մեկ «ԱյԴի» սատա սնուցման լար և մեկ միացման պանել` օգտագործված վիճակում, համակարգչի թվով երկու մայր պլատա` օգտագործված, «ASROCK» և «ECS» ֆիրմաների, համակարգչի թվով երեք «ֆլոպիկ» ընդունիչ` օգտագործված վիճակում, մեկ «CD-R» ընդունիչ` օգտագործված վիճակում, համակարգչի թվով հինգ հիշողության չիպ` օգտագործված, երկուսը` 128MB, երկուսը` 512MB, մեկը` 1GB, թվով երեք օգտագործված մկնիկներ, որոնցից մեկը` մոխրագույն, երկուսը` սև, մեկը` «Ջենիուս», երկուսը` «Դիսքովերի», համակարգչի ինտերնետ կապի թվով չորս մոդեմ` օգտագործված վիճակում, համակարգչի թվով ութ «լան» ցանցային քարտ` օգտագործված, համակարգչի պրոցեսորի թվով երեք հովացուցիչ` ռադիատորներով, օգտագործված, համակարգչի թվով չորս սնուցման բլոկ` օգտագործված վիճակում, համակարգչի թվով երկու սնուցման լար` նոր, չօգտագործված, թվով երկու «ԱյԴի» ինֆորմացիոն լար` փակ վիճակում, մեկ վիդեոքարտ` «E700508445» գործարանային համարով, մեկ միացման տախտակ` կարմիր, օգտագործված, մեկ «Պենտիում 4» համակարգիչ` ամբողջովին սև, մի կողմի կափարիչը բացակայում է, վրան առկա է երկու ֆլոպի և չիպային ընդունման սարք և մեկ «DVD-RX», մեկ «LCD» մոնիտոր` «XEROX» ֆիրմայի, «EMWI5B03734» գործարանային համարով, մեկ համակարգչային դատարկ արկղ` MEC ֆիրմայի, մեկ համակարգչային արկղ` սև, «Mercury» ֆիրմայի: Մուշեղ Մանուկյանը հայտարարել է, որ ողջ վերոնշյալը գնել է տարբեր աղբյուրներից, բացի «XEROX» մոնիտորից, որը գնել է Արմանից, ինչպես նաև «Mercury» համակարգչային դատարկ արկղը:
Համակարգիչների օպերացիոն բլոկներ և մոնիտորներ ներկայացնելու վերաբերյալ 2010 թվականի հունվարի 27-ի արձանագրության համաձայն` Արման Հակոբյանը ներկայացրել է մեկ «BENQ» ֆիրմայի, 19 դույմ, «ET 0023», «ETR 2902414026» գործարանային համարով մոնիտոր, մեկ «BENQ» ֆիրմայի, 19 դույմ, «ET 0023», «ETR 2901624026» գործարանային համարով մոնիտոր, մեկ «View Sonic VA 191 wm» ֆիրմայի, 19 դույմ, «R 18082607568» գործարանային համարով մոնիտոր, մեկ «Mercury» ֆիրմայի համակարգչային բլոկ` առանց համալրող սարքավորումների, մեկ «TAC» ֆիրմայի համակարգչային բլոկ` առանց համալրող սարքավորումների, մեկ «Mercury» ֆիրմայի համակարգչային բլոկ` առանց համալրող սարքավորումների: Արման Հակոբյանը հայտարարել է, որ նշված համակարգչային բլոկները և մոնիտորներն իրեն վաճառելու համար հանձնել է Արկադի Առուստամյանի ընկեր ոմն Դավիթը:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010 թվականի մարտի 16-ի արձանագրության համաձայն` տուժող Անահիտ Վարդանյանին ճանաչման են ներկայացվել «Մերկուրի» տեսակի չորս համակարգչային բլոկ և «Բենք» ֆիրմայի չորս համակարգչային մոնիտոր, որոնցից Անահիտ Վարդանյանը ճանաչել է «Մերկուրի» ֆիրմայի երկու օպերացիոն բլոկը և «Բենք» ֆիրմայի երկու մոնիտորը: Անահիտ Վարդանյանը դրանք ճանաչել է արտաքին տեսքից` միաժամանակ համեմատելով իր կողմից ներկայացված համակարգիչների տեխնիկական տվյալների հետ: Նշված մոնիտորների և համակարգչային պրոցեսորների տեխնիկական տվյալները համեմատվել են տուժող Անահիտ Վարդանյանի կողմից ներկայացված տեխնիկական տվյալների հետ և արդյունքում տեղի է ունեցել դրանց համընկնում:
Փորձագետի 2010 թվականի մարտի 31-ի թիվ 225-ԱՊ եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված համակարգչային պրոցեսորի արկղերից մեկ հատի միջին շուկայական գինը 2009 թվականի դեկտեմբերի 25-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվել է 2.000 (երկու հազար) ՀՀ դրամ, համապատասխանաբար վեց հատի ընդհանուր շուկայական գինը կկազմի 12.000 (տասներկու հազար) ՀՀ դրամ:
Փորձագետի 2010 թվականի մարտի 31-ի թիվ 224-ԱՊ եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված «Mercury» տեսակի համակարգչային երկու պրոցեսորների արկղերից մեկ հատի միջին շուկայական գինը 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսվա դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվել է 5.000 (հինգ հազար) ՀՀ դրամ, համապատասխանաբար երկու հատի ընդհանուր շուկայական գինը կազմել է 10.000 (տասը հազար) ՀՀ դրամ: «BENQ» տեսակի համակարգչային երկու մոնիտորներից մեկ հատի միջին շուկայական գինը 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսվա դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվել է 32.000 (երեսուներկու հազար) ՀՀ դրամ, համապատասխանաբար երկու հատի ընդհանուր շուկայական գինը կկազմի 64.000 (վաթսունչորս հազար) ՀՀ դրամ:
Դեպքի վայրերի զննության և դեպքի վայրերը մատնացույց անելու մասին 2011 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 13-րդ շենքի 30 հասցեում: Կասկածյալ Դավիթ Սիմիդյանը մատնացույց է արել նշված հասցեում տեղակայված ինտերնետ-ակումբը և հայտարարել, որ 2009 թվականի սեպտեմբերին «Արկոյի» հետ որոշել են այդ ինտերնետ-ակումբից գողություն կատարել: Դրա համար իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2114» մակնիշի 99-969 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ժամը 03:00-ից հետո գնացել են ԵՊՀ-ի ետևում գտնվող «Կեքս» բար, որտեղից «Արկոն» վերցրել է մեծ մկրատ, «լոմիկ» և գնացել են նշված ինտերնետ ակումբի բակ: Ինքը մեքենան կանգնեցրել է մի փոքր հեռու, որպեսզի ոչ ոք չտեսնի և մարդկային շարժը դադարի, իսկ որևէ մեկի մոտենալու դեպքում տեղեկացնի «Արկոյին»: Վերջինը կտրել է ճաղավանդակի ճաղերից մի քանիսը, «լոմիկով» բացել է պատուհանը, մտել է ներս ու այնտեղից դուրս բերել հինգ և ավելի համակարգիչ` իրենց պրոցեսորներով և մոնիտորներով: Դրանք դրել է պատի տակ, որից հետո ինքն ավտոմեքենան ետընթացով կանգնեցրել է պատուհանի մոտ, որպեսզի գողացվածն ավելի արագ տեղավորեն բեռնախցիկում: Դրանք տեղավորելուց հետո իրենք կրկին գնացել են «Կեքս» բարի մոտ, «Արկոն» գողոնը տարել է ներս և տեղավորել այնտեղ: Մի քանի օր անց «Արկոն» վաճառել է գողոնը և իրեն տվել է 100.000 ՀՀ դրամ: Զննության ժամանակ ակնհայտ երևացել է, որ ճաղավանդակի երեք ճաղը փոխված է և նոր: Այնուհետև կասկածյալ Դավիթ Սիմիդյանի մատնանշած երթուղով շարժվել են դեպի Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոց: Դավիթ Սիմիդյանը մատնացույց է արել նշված փողոցի 7-րդ շենքի 127 հասցեի նկուղային հարկում տեղակայված ճաղավանդակներով շինությունը` հայտարարելով, որ 2009 թվականի ամռանը «Արկոյի» հետ իր նույն «Նիվա» ավտոմեքենայով եկել են այդտեղ, նախապես վերցված գործիքներով նա բացել է օբյեկտի դուռը, ներս է մտել և այնտեղից դուրս հանել համակարգիչներ: Ինքը սպասել է մի քանի մետր հեռու, որպեսզի ոչ ոք չտեսնի, իսկ նկատվելու դեպքում տեղյակ պահի «Արկոյին»: Այնուհետև վերջինը խանութի սրահից դուրս է բերել գողացված իրերը ու դրել է մուտքի անկյան հատվածում, ինքը մեքենան մոտեցրել է մայթին, իսկ «Արկոն» դրանք տեղավորել է բեռնախցիկում ու տեղափոխել են «Կեքս» բար: Դավիթ Սիմիդյանը հայտարարել է, որ այդ օրը, իր հիշելով, գողացվել է երկու մոնիտոր և մեկ պրոցեսոր, որոնք «Արկոն» փոխանցել է իրեն, և ինքն էլ տեղավորել է իր մեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց «Արկոն» տարել ու վաճառել է գողոնը, որից իրեն տվել է 25.000 ՀՀ դրամ: Դրանից հետո Դավիթ Սիմիդյանի մատնանշած երթուղով գնացել են Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղի Հայկ Բժշկյան փողոցի 4 հասցեում գտնվող համակարգչի ուսուցման կենտրոնի մոտ: Նա մատնացույց է արել շենքը, դրա հարակից տարածքը, որտեղ ինքը սպասել է իր նույն «Նիվա» մեքենայով, ու «Արկոն» նախապես իր հետ վերցրած գործիքներով կտրել է ճաղավանդակը, մտել ներս, դուրս բերել 4-5 մոնիտոր, պրոցեսորներ: Ինքը մեքենան վարել է ետ, դրանք տեղավորել են բեռնախցիկում ու հեռացել: Դա եղել է 2009 թվականի հոկտեմբերին: Ինչպես նախորդ դեպքերում, այդ անգամ ևս գողացվածը տարել և թողել են «Կեքս» բարում: Դրանից գոյացած գումարը եղել է 50.000 ՀՀ դրամ, որն «Արկոն» տվել է իրեն: Այնուհետև Դավիթ Սիմիդյանի մատնանշած երթուղով գնացել են Երևան քաղաքի Չարենցի 10 հասցեում գտնվող «Կեքս» բար, որը մատնացույց անելով` Դավիթ Սիմիդյանը նշել է, որ հենց այդ «Կեքս» բարում է «Արկոն» բերել և տեղավորել գողացված համակարգիչները:
Փորձագետի 2011 թվականի հունվարի 20-ի թիվ 60 եզրակացության համաձայն` ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ մատնադրոշմային քարտադարանում թիվ 13143209 քրեական գործով հաշվառված երեք մատնահետքը թողնված է նույն քարտադարանում հաշվառված` 1984 թվականի փետրվարի 5-ին ծնված Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի կողմից` համապատասխանաբար ձախ ձեռքի բութ մատով, ցուցամատով և մատնեմատով: ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ մատնադրոշմային քարտադարանում թիվ 44114209 քրեական գործով հաշվառված միևնույն երկու մատնահետքը թողնված է նույն քարտադարանում հաշվառված` 1984 թվականի փետրվարի 5-ին ծնված Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի կողմից` ձախ ձեռքի բութ մատով: ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ մատնադրոշմային քարտադարանում թիվ 17120909 քրեական գործով հաշվառված մատնահետքը թողնված է նույն քարտադարանում հաշվառված` 1984 թվականի փետրվարի 5-ին ծնված Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի կողմից` ձախ ձեռքի բութ մատով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և ի պահ հանձնելու մասին 2010 թվականի ապրիլի 9-ի որոշման համաձայն` տուժող Անահիտ Վարդանյանին պատկանող «Բենք» տեսակի համակարգչային երկու մոնիտորը և «Մերկուրի» տեսակի համակարգային երկու բլոկը ի պահ են հանձնվել տուժող Անահիտ Վարդանյանին:
ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության Աշտարակի հաշվառման-քննական բաժանմունքի պետի 2011 թվականի փետրվարի 23-ի թիվ 17/24-228 գրության համաձայն` արգելանքի է վերցվել 99ՍՕ969 պետհամարանիշի «ՎԱԶ-21214» մակնիշի ավտոմոբիլը, որը հաշվառված է Արագածոտնի մարզի Օշական գյուղի բնակիչ Վերմիկ Մեթխանյանի անվամբ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և ի պահ հանձնելու մասին 2011 թվականի մարտի 2-ի որոշման համաձայն` թիվ 10133909/1 քրեական գործով իրեղեն ապացույց է ճանաչվել մեղադրյալ Դավիթ Սիմիդյանի անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 99ՍՕ969 պետհամարանիշով ավտոմեքենան և ի պահ է հանձնվել նրա քրոջը` Կարինե Սիմիդյանին:
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2011 թվականի հունվարի 18-ի արձանագրության համաձայն` Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի ձեռքին եղած կաշվե պայուսակից հայտնաբերվել է անձնագիրը, ինքնաթիռի մեկ տոմս` Երևան-Մին.Վոդի, վարորդական իրավունքի վկայական, զինվորական գրքույկ, 17 (տասնյոթ) հատ 100 (հարյուր) ԱՄՆ դոլարանոց, 10 (տասը) հատ 50 (եվրո), 3 (երեք) հատ 20 (քսան) դոլարանոց թղթադրամ:
Ձերբակալման մասին 2011 թվականի հունվարի 18-ի արձանագրության համաձայն` 2011 թվականի հունվարի 18-ին` ժամը 20:00-ին, Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը ձերբակալվել է:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունվարի 21-ի որոշման համաձայն` Դավիթ Սիմիդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի մարտի 18-ը:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2010 թվականի ապրիլի 19-ի պահանջագրի համաձայն` Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
2011 թվականի հունվարի 20-ի բնութագրի համաձայն` Դավիթ Սիմիդյանը բնութագրվում է դրականորեն:
«Էրեբունի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության ակտի համաձայն` Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանին տրվել է հետևյալ ախտորոշումը` աջ նախաբազկի զարգացման անոմալիա (Օլյեի համակարգային հիվանդություն), վերջույթի կարճացում 7 սմ-ով` ֆունկցիայի զգալի խանգարումով:
ՀՀ սոցիալական ապահովության նախարարության թիվ 037555 տեղեկանքի համաձայն` Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը հանդիսանում է երրորդ խմբի հաշմանդամ:
Այլ փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2011 թվականի հունիս 14-ի որոշման համաձայն` թիվ 10133909/1 քրեական գործով մեղադրյալներ Արկադի Առուստամյանի և Դավիթ Սիմիդյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները` լազերային սկավառակի վրա, ճանաչվել են այլ փաստաթուղթ և կցվել թիվ 10133909/1 քրեական գործին:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2011 թվականի հունիսի 13-ի որոշման համաձայն` թիվ 10133909/1 քրեական գործով տուժողների քաղաքացիական հայցը ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել մեղադրյալ Դավիթ Սիմիդյանի մոտից հայտնաբերված, վերջինին պատկանող 1.700 (հազար յոթ հարյուր) ԱՄՆ դոլարի և 500 (հինգ հարյուր) եվրոյի վրա:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2011 թվականի հունիսի 20-ի որոշման համաձայն` թիվ 10133909/1 քրեական գործով տուժողների քաղաքացիական հայցը ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել մեղադրյալ Դավիթ Սիմիդյանի մոտից հայտնաբերված, վերջինին պատկանող 60 (վաթսուն) ԱՄՆ դոլարի վրա:
2011 թվականի հուլիսի 28-ի դիմումի համաձայն` Սամվել Մարտիրոսի Ալեքսանյանը նախաքննության ընթացքում 655.000 ՀՀ դրամի չափով ներկայացված քաղաքացիական հայցի գումարն ամբողջությամբ ստացել է մեղադրյալ Դավիթ Սիմիդյանի հարազատներից, ուստի հրաժարվել է քաղաքացիական հայցից, պարտք և պահանջ չունի:
2011 թվականի օգոստոսի 3-ի դիմումի համաձայն` Անահիտ Վոլոդյայի Վարդանյանը հայտնել է, որ ամբաստանյալներ Արկադի Առուստամյանի և Դավիթ Սիմիդյանի նկատմամբ որևէ պահանջ և բողոք չունի:
2011 թվականի հոկտեմբերի 6-ի գրության համաձայն` Հերիքնազ Եղիշի Վահրամյանը հայտնել է, որ Դավիթ Սիմիդյանի հարազատներից ստացել է 800 (ութ հարյուր) ԱՄՆ դոլար` որպես Դավիթ Սիմիդյանի կողմից պատճառված վնասի մասնակի հատուցում:
2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ի քաղաքացիական հայցի համաձայն` Հերիքնազ Վահրամյանը պահանջել է Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանից և Արկադի Արարատի Առուստամյանից համապարտության կարգով հօգուտ իրեն բռնագանձել 1.050.000 (մեկ միլիոն հիսուն հազար) ՀՀ դրամ: Միաժամանակ Հերիքնազ Վահրամյանը միջնորդել է Դավիթ Սիմիդյանի մոտից հայտնաբերված 1.760 (հազար յոթ հարյուր վաթսուն) ԱՄՆ դոլարը և 500 (հինգ հարյուր) եվրոն տրամադրել իրեն որպես պատճառված վնասի հատուցում, որի դեպքում ամբողջությամբ կհատուցվի իրեն պատճառված վնասը:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը, նախնական համաձայնության գալով Արկադի Արարատի Առուստամյանի հետ, 2009 թվականի օգոստոսի 27-ի ժամը 23:00-ից մինչև օգոստոսի 28-ի ժամը 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի 7-րդ շենքի 127 հասցեում գործող վաճառասրահ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Սամվել Մարտիրոսի Ալեքսանյանին պատկանող` ընդհանուր 655.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 215.000 ՀՀ դրամը, 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնաշի» ֆիրմային լազերային տեսանվագարկիչը, 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ համակարգչի տեսախցիկը, 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա-8800» մոդելի բջջային հեռախոսը, 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու բարձրախոսները, «Սամսունգ» ֆիրմայի երկու մոնիտորը` յուրաքանչյուրը 70.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ և «Քսերոքս» ֆիրմային երկու մոնիտոր` յուրաքնչյուրը 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ:
Բացի այդ, Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը, նախնական համաձայնության գալով Արկադի Արարատի Առուստամյանի հետ, 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին` ժամը 04:00-07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 13-րդ շենքի 30 հասցեում գործող ինտերնետ-ակումբ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Անահիտ Վոլոդյայի Վարդանյանին պատկանող` ընդհանուր 1.720.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բենք» ֆիրմայի համակարգչի 9 հատ մոնիտոր` յուրաքանչյուրը 64.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ և «Մերկուրի» ֆիրմայի 8 հատ պրոցեսոր` յուրաքանչյուրը 143.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ:
Բացի այդ, Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը, նախնական համաձայնության գալով Արկադի Արարատի Առուստամյանի հետ, 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին` ժամը 04:00-07-00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղի Հայկ Բժշկյան փողոցի 4 հասցեում գործող համակարգչի ուսուցման կենտրոն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Հերիքնազ Եղիշի Վահրամյանին պատկանող` ընդհանուր 1.350.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» ֆիրմայի համակարգչի 6 հատ մոնիտոր` յուրաքանչյուրը 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ և «Պենտիում» ֆիրմայի 6 հատ պրոցեսոր` յուրաքանչյուրը 165.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ:
Այսինքն Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանը, նախնական համաձայնության գալով Արկադի Արարատի Առուստամյանի հետ, շինություն ապօրինի մուտք գործելով կատարել է ուրիշի գույքի խոշոր չափերով երեք գաղտնի հափշտակություններ, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքներ կատարելու մեջ:
Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Սիմիդյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են բարձրագույն կրթություն ունենալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դավիթ Սիմիդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցագործությամբ պատճառված վնասի մեծ մասը կամովին վերականգնելը:
Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Սիմիդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև երրորդ խմբի հաշմանդամ լինելը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Դավիթ Սիմիդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ սույն քրեական գործում առկա չեն:
Կատարած արարքների համար Դավիթ Սիմիդյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Սիմիդյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Դավիթ Սիմիդյանի կատարած արարքների համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 3 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց:
Դատարանը գտնում է, որ Դավիթ Սիմիդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետին պետք է հաշվակցել սույն քրեական գործով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 1 (մեկ) տարի 4 (չորս) ամիս 19 (տասնինը) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել, բացառությամբ այդ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` Համաներման որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ, իսկ Դավիթ Սիմիդյան հանրորեն վտանգավոր վերջին արարքը կատարել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Սակայն սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Դավիթ Սիմիդյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանին Համաներման որոշման կիրառմամբ պետք է ազատել նշանակված պատժից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը կրելուց ազատելով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում, եթե ամբաստանյալը կալանքի տակ է գտնվում, դատարանը նրան անհապաղ ազատում է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Քանի որ Դավիթ Սիմիդյանը վերոգրյալ հիմնավորմամբ պետք է ազատվի նշանակված պատժից, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով:
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել տուժող Հերիքնազ Վահրամյանը` ամբաստանյալներ Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանից և Արկադի Արարատի Առուստամյանից համապարտության կարգով պահանջելով հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չհատուցված մասը` 1.050.000 ՀՀ դրամը: Հերիքնազ Վահրամյանը միաժամանակ միջնորդել է Դավիթ Սիմիդյանի մոտից հայտնաբերված 1.760 ԱՄՆ դոլարը և 500 եվրոն տրամադրել իրեն` որպես պատճառված վնասի հատուցում, որի դեպքում ամբողջությամբ կհատուցվի իրեն պատճառված վնասը: Դատական քննության ժամանակ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանը և նրա պաշտպան Կ.Քամալյանը նույնպես միջնորդել են, որպեսզի նշված 1.760 ԱՄՆ դոլարը և 500 եվրոն տրամադրվի Հերիքնազ Վահրամյանին` որպես վերջինին պատճառված վնասի փոխահատուցում: Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալի կապակցությամբ տուժող Հերիքնազ Վահրամյանի, ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանի և նրա պաշտպան Կ.Քամալյանի դիրքորոշումը, գտնում է, որ 2011 թվականի հունիսի 13-ի և 20-ի որոշումներով կալանքի տակ գտնվող` Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի մոտ հայտնաբերված 1.760 ԱՄՆ դոլարը և 500 եվրոն պետք է փոխանցել տուժող Հերիքնազ Վահրամյանին, որպես վերջինին պատճառված վնասի փոխհատուցում, իսկ նման պայմաններում Հերիքնազ Վահրամյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է մերժման:
Դատարանը, գտոնում է, որ սույն գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաները պետք է թողնել լուծելու սույն քրեական գործից անջատված` Արկադի Արարատի Առուստամյանի վերաբերյալ քրեական գործով:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմիդյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժող Սամվել Ալեքսանյանին պատճառված վնասն ամբողոջությամբ փոխհատուցված է, տուժող Հերիքնազ Վահրամյանին պատճառված վնասը վերոգրյալ հիմնավորմամբ կհամարվի ամբողջությամբ փոխահտուցված, իսկ տուժող Անահիտ Վարդանյանը հայտնել է, որ Դավիթ Սիմիդյանից որևէ պահանջ չունի: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ նշված կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 308-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ և 374-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու 1 (մեկ) տարի 4 (չորս) ամիս 19 (տասնինը) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանին պատժից ազատել:
Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2011 թվականի հունիսի 13-ի և 20-ի որոշումներով կալանքի տակ գտնվող` Դավիթ Ալբերտի Սիմիդյանի մոտ հայտնաբերված 1.760 ԱՄՆ դոլարը և 500 եվրոն փոխանցել տուժող Հերիքնազ Վահրամյանին, որպես վերջինին պատճառված վնասի փոխհատուցում:
Հերիքնազ Վահրամյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել:
Սույն գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաները թողնել լուծելու սույն քրեական գործից անջատված` Արկադի Արարատի Առուստամյանի վերաբերյալ քրեական գործով:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ