ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի որոշում
գործ թիվ ԵԿԴ/0124/01/11
նախագահող դատավոր Մ.Մարտիրոսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ԷՅՐԱՄՋՅԱՆԻ

2012 թվականի մարտի 13-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի 2011 թվականի ապրիլի 07-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 13119711 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: /քրեական գործ հատոր 1 էջ 63/
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ Տ.Կեսոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 210/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Տ.Կեսոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 215/
3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի 2011 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ` Նարեկ Տիգրանի Հարությունյանի կողմից Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` կատարված արարքը օրենքով իրավաչափ համարվելու պատճառաբանությամբ։
Նույն որոշմամբ, Նարեկ Տիգրանի Հարությունյանի կողմից Լևոն Զարոյանի առողջությանը անզգուշությամբ թեթև վնաս պատճառելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։/քրեական գործ, հատոր 1 էջ 259-263/
4. 2011 թվականի հունիսի 24-ին թիվ 13119711 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի հունիսի 27-ին: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 2/
5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ` նշանակվել դատաքննության: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 3, 17/
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռով Տիգրան Կեսոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանը ազատվել է պատիժը կրելուց։
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է։
Իրեղեն ապացույց շապիկը վերադարձվել է տուժող Մացակ Աշոտի Պողոսյանին։ /քրեական գործ, հատոր 3 էջ 140-144/
7.Վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 08-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
8. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Գործի փաստական հանգամանքները
9. Տ.Կեսոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա` 2011 թվականի ապրիլի 4-ին, ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևանի Ձորափի 19 հասցեում գործող «Ուրարտու» ռեստորանի 2-րդ հարկում գտնվող սրահում, ընկերոջ` Լևոն Զարոյանի ընկերուհու` Անժելա Հովհաննիսյանի ծննդյան տարեդարձը նշելու ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, անհասցե հայհոյանքներ է տվել իր սեղանակիցների ներկայությամբ, որի համար դիտողություն ստանալով հոբելյարի ընկերուհի` Թեհմինե Մելքոնյանի կողմից, այն ընդունել է հիվանդագին և բացահայտորեն ցույց տալով իր արհամարհական վերաբերմունքը և գերազանցությունը հասարակության նկատմամբ, անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել նրա հետ, որի ժամանակ, նկատելով, որ իր սեղանակից Մացակ Պողոսյանը նայել է իրեն, հիշյալ չնչին առիթն օգտագործելով, վերջինիս դուրս է հրավիրել իրենց սեղանից: Դրանից հետո պարահրապարակում, շուրջ 1 րոպե տևողությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ, խանգարելով ռեստորանի բազմաթիվ հաճախորդների հանգիստը և սրահի աշխատողների բնականոն աշխատանքը, նրանց ներկայությամբ քաշքշել է Մացակ Պողոսյանին` պատռելով շապիկը, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել վերջինիս նկատմամբ` դիտավորությամբ ձեռքերով և ոտքերով հարվածելով նրա մարմնի տարբեր մասերին և պատճառելով մարմնական վնասվածքներ` գլխի, վերին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման, աջ դաստակի շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքի, առաջին մատի սալջարդի ձևով, որոնք տուժողի առողջությանը առաջացրել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
Վերը նշված խուլիգանական գործողությունները կատարելու ընթացքում Տիգրան Կեսոյանը դիմադրություն է ցույց տվել իր կողմից հասարակական կարգի խախտումը խափանող Արամ Պողոսյանին, որի ժամանակ դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել վերջինիս և պատճառել մարմնական վնասվածքներ` դեմքի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների, սալջարդ վերքի, աջ արմնկային հոդի շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքի, սալջարդի ձևով, որոնք տուժողի առողջությանը առաջացրել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո ռեստորանի աշխատողների միջամտությամբ դուրս է բերվել դեպքի վայրից»։
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված է համարել, որ ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանը սովորում է ՀՀ ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտի ըմբշամարտի ֆակուլտետում, հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության ըմբշամարտի բազմակի չեմպիոն` գերծանր (120 կգ) քաշային կարգում։ Վկա Լևոն Աշոտի Զարոյանը ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի ընկերն է, մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվել վկա Անժելա Ռուբենի Հովհաննիսյանի հետ։ Վերջինս 2011թ. ապրիլի 04-ին, ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ձորափի 19 հասցեում գործող «Ուրարտու» ռեստորանի 2-րդ հարկի սրահում նշել է իր ծննդյան տարեդարձը։ Այդ միջոցառմանը նա հրավիրել է և ներկա են գտնվել նրա մորաքրոջ որդիներ, գործով տուժողներ Մացակ և Արամ Պողոսյանները, նրանց ընկեր Նարեկ Հարությունյանը, իր հորաքրոջ աղջիկ Աիդան, ընկերուհիներ Թեհմինե Մելքոնյանը և Սուսաննա Օհանյանը։ Խնջույքի ընթացքում ռեստորան է եկել նաև իր ընկեր Լևոն Աշոտի Զարոյանը` Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի հետ միասին, որոնց նույնպես նա վաղօրոք հրավիրել է։
Խնջույքի մասնակիցները միասին գործածել են ոգելից խմիչքներ։ Ամբաստանյալ Տիգրան Կեսոյանը գործածել է երկու բաժակ օղի։ Ռեստորանի սրահում, այլ սեղանների շուրջ ժամանակ են անցկացրել շուրջ յոթանասուն այլ անձինք։
Ժամը 22.30-ի սահմաններում, երբ վկա Անժելա Հովհաննիսյանի ծննդյան միջոցառման մասնակիցները շարունակել են խնջույքը սեղանի շուրջ, ամբաստանյալ Տիգրան Կեսոյանը հեռախոսով խոսելիս` բարձրաձայն հայհոյանքներ է հնչեցրել։ Քանի որ դա կրկնվել է, ուստի վկա Թեհմինե Մելքոնյանը նրան դիտողություն է արել և խնդրել է սեղանի շուրջ չհայհոյել։ Դիտողությունը ցավագին ընդունելով և բացահայտորեն ցույց տալով իր արհամարհական վերաբերմունքը և գերազանցությունը հասարակության նկատմամբ, Տիգրան Կեսոյանը վիճաբանության մեջ է մտել Թ. Մելքոնյանի հետ, բղավելով դիմել է նրան և ասել` «արա, դու գիտես ես ով եմ, տեղը չես բերում»։
Այնուհետև տեսնելով, որ վկա Անժելա Հովհաննիսյանի ազգական, տուժող Մացակ Պողոսյանը նայում է իրեն, հիշյալ չնչին առիթն օգտագործելով` վերջինիս դուրս է հրավիրել։ Նրանք միասին գնացել են դեպի դահլիճի մուտքի դուռը, սակայն պարահրապարակում Տ. Կեսոյանը շուրջ երկու րոպե տևողությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ, խանգարելով ռեստորանի բազմաթիվ հաճախորդների հանգիստը և ռեստորանի աշխատակիցների բնականոն աշխատանքը, նրանց ներկայությամբ քաշքշել է Մացակ Պողոսյանին` պատռելով շապիկը, բռնություն գործադրելով վերջինիս նկատմամբ` վայր է գցել նրան, դիտավորությամբ ձեռքերով և ոտքերով հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերին և պատճառել է մարմնական վնասվածքներ` գլխի, վերին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման, աջ դաստակի շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքի, առաջին մատի սալջարդի ձևով, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
Վերը նշված խուլիգանական գործողությունները կատարելու ընթացքում Տիգրան Կեսոյանը դիմադրություն է ցույց տվել իր կողմից հասարակական կարգի խախտումը խափանող Արամ Պողոսյանին, որի ժամանակ դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրան և պատճառել մարմնական վնասվածքներ` դեմքի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների, սալջարդ վերքի, աջ արմնկային հոդի շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքի, սալջարդի ձևով, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
«Ուրարտու» ռեստորանի աշխատակիցներ Թաթուլ Անդրանիկի Հարությունյանը, Արտակ Մարգարի Բադալյանը, Ռոբերտ Գևորգի Չանախչյանը, Կարեն Գևորգի Սարգսյանը, Սերգեյ Ռուբենի Ամիրյանը և ռեստորանի մյուս հաճախորդները վիճաբանող անձանց բաժանել են և դուրս հանել ռեստորանից։/ քրեական գործ, հատոր 3 էջ 140-144/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
10. Ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռով թույլ է տվել նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա:
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ, 127-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 8-րդ, 25-րդ հոդվածների պահանջները, կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը, որը ենթակա չէ կիրառման, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ, 64-րդ, 48-րդ հոդվածների պահանջները, որոնք հանգեցրել են արդար դատաքննության ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի խախտման:
Առաջին ատյանի դատարանը անհավասար պայմաններում է թողել պաշտպանական և մեղադրանքի կողմին և գործի համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը չի բացահայտել: Անհիմն կերպով մերժել է կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու պաշտպանի միջնորդությունը, որն ուղղված է եղել իր հոգեվիճակի պարզաբանմանը: Իր վիճակի վատթարացման վերաբերյալ բժշկական փաստաթղթերի ներկայացման պայմաններում կամ աուդիոտեսաձայնագրային փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ միջնորդութունների հիման վրա միայն կարող էր բացահայտվել էական նշանակություն ունեցող փաստերը` իր ստացած վնասվածքների բնույթը, իր հոգեվիճակը, Ն.Հարությունյանի կողմից իրեն հարվածելու ընթացքում նրա ձեռքին առկա առարկայի և նրա գործողությունների դիտավորյալ բնույթը:
Դատարանը բողոքում նշված վերջին միջնորդությունը մերժելու որոշումը պատճառաբանել է այն հանգամանքով, որ 2011 թվականի հունիսի 10-ին որոշում է կայացվել Ն.Հարությունյանի կողմից Տ.Կեսոյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու վերաբերյալ թիվ 13119711 քրեական գործի մասը կարճելու և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նկատի ունենալով, որ Ն.Հարությունյանի արարքը իրավաչափ է և այդ որոշումը չի բողոքարկվել իր կամ պաշտպանի կողմից: Հիմք ընդունելով նշված որոշումը` դատարանը հաստատված է համարել հաստատված ճանաչված փաստերը, այդ թվում իր կողմից Ա.Պետրոսյանին հարվածելը, նրանց կողմից իբրև անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում իրեն մարմնական վնասվածք հասցնելը: Դատարանը չի կատարել իրեն մարմնական վնասվածք պատճառելու վերաբերյալ քննություն:
Դատարանը հաշվի չի առել իր ցուցմունքները, քրեական գործում առկա տեսաերիզը` վերցված <<Ուրարտու>> ռեստորանային համալիրից: Գերագնահարվել են տուժողների ցուցմունքները, իսկ քննիչի որոշումը ընդունվել է որպես նախադեպային ուժ ունեցող, որով խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 126-127-րդ հոդվածները:
Առաջին ատյանի դատարանը օբյեկտիվ գնահատման չի ենթարկել տեսաձայներիզը, որում երևում է, որ իրեն դուրս տանելու ժամանակ հետևից` տուժողները հարվածներ են հասցրել շշով, ձեռքերով, տարբեր իրերով: Դատարանի հետևությունն այն մասին, թե ինքն է նախահարձակ եղել, կամ ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորել, չի համապատասխանում իրականությանը:
Դատարանը հիմնավորված է համարել իր գործողությունների արդյունքում Ա.Պողոսյանի և Մ.Պողոսյանի մարմնի վրա տարբեր բնույթի վնասվածքների առաջացումը: Մինչդեռ տեսաերիզի մեջ երևում է, որ նշված անձանց կողմից իր հետևից հարվածներ հասցնելու ընթացքում նրանց քաշելով, ուժի ազդեցությամբ` հնարավոր է դարձել կանխել նրանց հարձակումներն իր վրա և այդ ընթացքում նրանք տարբեր բնույթի վնասվածքներ են ստացել` այդ թվում իրենց գործողությունների պատճառով:
Դատարանը ճիշտ չի որակել արարքը, քանի որ հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք չի դրսևորել, չի ցանկացել ցույց տալ իր գերակայությունը, ինչպես նշվել է դատական ակտում, այլ Ա.Պողոսյանի կողմից իր օձիքից քաշելուց հետո նրա հետ դուրս գալու ընթացքում դանակի հարված ստանալուց հետո մնալու փորձ է կատարել, որին օգնության է եկել նաև Լ.Զարոյանը: Նման պայմաններում անձնական անբարյացակամ վերաբերմունքի հիմքով առաջացած վիճաբանությունը, որը տեղի է ունեցել իր և Ա.Պողոսյանի միջև, չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն: Դատարանը պարտավոր էր կայացնել արդարացման դատավճիիռ:
Դատարանն իր նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտել արարքը ալկոհոլ օգտագործած վիճակում կատարելը: Քրեական գործում չկա որևէ ապացույց, որը վկայեր իր ալկոհոլ օգտագործելու մասին: Վերաքննիչ բողոքին կից ներկայացվող բժշկական տեղեկանքները հակառակն են վկայում:
Ինքը ստացել է միջին ծանրության վնասվածքներ: Ըստ <<Սուրբ Գ.Լուսավորիչ>>ԲԿ-ից ստացված փաստաթղթերի` իր խմածության վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չկա: Դատարանի հետևությունը ենթադրություն է:
Դատարանն արժանի գնահատական չի տվել իր պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին, այն, որ իր կողմից կատարված արարքը խուլիգանություն որակելու դեպքում պայմանավորված է եղել տուժողների հակաօրինական գործողություններով և իրեն մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքով: Դատարանը այդ հանգամանքը պետք է դիտեր որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող:
Արդարացի չէ իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելը, քանի որ հաշվի չի առել իր անձը բնութագրող տվյալները, արարքը կատարելու պահին տուժողների հակաօրինական գործողությունները, հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Նման պայմաններում նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
11. Տ.Կեսոյանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, կայացնել արդարացման դատավճիռ, կամ փոփոխել դատական ակտը պատժի մասով և մեղմացնել իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանը և նրա պաշտպանը պատշաճ ծանուցվել են դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, սակայն վերաքննիչ դատարան չեն ներկայացել:
12. Մեղադրող Հ.Էրյամջյանն առարկեց բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել` ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով դատախազ Հ.Էրյամջյանի ելույթը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն. <<3. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝…որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով՝…որը՝…
…2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,…
…պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
14. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռով, դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<… Վերլուծելով ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի դատաքննական ցուցմունքները մասնակիորեն` վիճաբանության ժամանակ չհայհոյելու, տուժողներին չհարվածելու, խուլիգանություն չկատարելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով վկա Լևոն Զարոյանի դատաքննական ցուցմունքները վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ վկա Լևոն Զարոյանի դատարանում տված ցուցմունքները մասնակիորեն` վիճաբանության ժամանակ ամբաստանյալ Տիգրան Կեսոյանի կողմից հայհոյանքներ չտալու, տուժողներին չհարվածելու մասով իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ վկա Լևոն Զարոյանի կողմից դատարանում սուտ ցուցմունք տալը նշանակություն չի կարող ունենալ գործի լուծման համար, այսինքն առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանգամանքները։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ խուլիգանությունն ալկոհոլ գործածած վիճակում կատարած լինելու պատճառով պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Քննարկելով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով նրա նկատմամբ ենթակա է կիրառման Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշումը>>: /քրեական գործ, հատոր 3 էջ 140-144/
15. Առաջին ատյանի դատարանը կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության, որ Տ.Կեսոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը գործի նյութերով հաստատված է:
Ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանին ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված և հիմնավորված է համարել դատաքննության ժամանակ հետազոտված տուժողներ Մացակ և Արամ Պողոսյանների ցուցմունքներով, վկաներ Ն.Հարությունյանի, Ա.Հովհաննիսյանի, Թ.Մելքոնյանի, Ս.Օհանյանի, Թ.Հարությունյանի, Ս.Ամիրյանի, Ռ.Չանախչյանի, Ա.Բադալյանի, Կ.Սարգսյանի, Կ.Գրիգորյանի ցուցմունքներով, ովքեր հաստատել են, որ դեպքի օրը ժամը 2230-ի սահմաններում <<Ուրարտու>>ռեստորանային համալիրում Տ.Կեսոյանը հայհոյել, վիճաբանել է տուժող Մ.Պողոյանի հետ, քաշքշել և հարվածել է դեմքին, գցել` գետին և հարվածել ոտքերով, այնուհետև քաշքշել և վիճաբանել է նաև նաև Ա.Պողոյանի հետ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, խանգարել է ռեստորանի բնականոն աշխատանքը և հաճախորդների հանգիստը: Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարվել նաև դատաբժշկական փորձաքննության 2011թվականի ապրիլի 26-ի թիվ 824 եզրակացությամբ, ի լրացումն այդ եզրակացության 2011թվականի մայիսի 11-ի եզրակացությամբ, դատահետքաբանական փորձաքննության 2011թվականի հունիսի 09-ի թիվ 789 եզրակացությամբ, դատահետքաբանական փորձաքննության 2011թվականի հունիսի 09-ի թիվ 789 եզրակացությամբ, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ուրարտու» ռեստորանում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրություններ պարունակող լազերային սկավառակով, ինչպես նաև քրեական գործի մնացած տվյալներով:
16. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված չի համարում ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը ստուգել և գնահատել է միայն տուժողների ցուցմունքները, իսկ իր ցուցմունքները հաշվի չի առել:
Առաջին ատյանի դատարանը հանգամանորեն ստուգել և գնահատել է ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի պատճառաբանությունները և գտել է, որ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքները մասնակիորեն` վիճաբանության ժամանակ չհայհոյելու, տուժողներին չհարվածելու, խուլիգանություն չկատարելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով։
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը օբյեկտիվ գնահատման չի ենթարկել տեսաձայներիզը:
Առաջին ատյանի դատարանը ստուգել և պատշաճ իրավական գնահատական է տվել որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ուրարտու» ռեստորանում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրություններ պարունակող լազերային սկավառակին։ Տեսախցիկով կատարված տեսանկարահանման տեսագրության մեջ ամրագրվել է միջադեպի վերջնամասը, որի համաձայն` Մացակ Պողոսյանի շապիկը եղել է պատռված և նա փորձել է հարվածել Տ. Կեսոյանին, սակայն ռեստորանի աշխատակիցները նրան բռնել են, իսկ Արամ Պողոսյանը ծեծկռտուքի մեջ է գտնվել Տիգրան Կեսոյանի հետ, որի ժամանակ ռեստորանի աշխատողները և հաճախորդները նրանց բաժանել են և դուրս հանել սրահից։
Հիմնավոր չէ նաև վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունն այն մասին, որ Առաջին ատյանի դատարանը որպես խուլիգանություն ճիշտ չի որակել իր արարքը` իր և Ա.Պողոյանի միջև անձնական անբարյացակամ վերաբերմունքի հիմքով առաջացած վիճաբանությունը չպետք է որակվեր որպես խուլիգանություն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսարգրված արարքը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված և արժանահավատ համարված ապացույցներով:
Հասարակական վայր հանդիսացող ռեստորանում ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի գործողությունները` չնչին առիթն օգտագործելով, հայհոյանքով և ծեծկռտուքով զուգորդված կատարելը Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով դիտել է որպես դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ խախտում, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել խուլիգանությունը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով:
Հիմնավոր չէ նաև բողոքի պատճառաբանությունն այն մասին, որ Առաջին ատյանի դատարանն անհիմն կարպով մերժել է կրկնակի փորձաքննություն նշանակելու մասին պաշտպանի միջնորդությունը:
Առաջին ատյանի դատարանը քննարկել է պաշտպանական կողմի նշված և մյուս միջնորդությունները` և հիմնավոր մերժել: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչի 2011 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ` Ն.Հարությունյանի կողմից Տ.Կեսոյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` կատարված արարքը օրենքով իրավաչափ համարվելու պատճառաբանությամբ։ Ն.Հարությունյանի կողմից Լ. Զարոյանի առողջությանը անզգուշությամբ թեթև վնաս պատճառելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակության պատճառաբանությամբ: Նշված որոշումը չի վերացվել և օրինական ուժի մեջ է: Դրանով իրավական գնահատական է տրվել ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու հարցին և հերքվել է այդ առթիվ վերջինիս բերած պատճառաբանությունները: Նշված հանգամանքները ընդունվել է նաև վերաքննիչ բողոքում: Այդ պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանում բարցրացված հարցին հիմնավոր լուծում է տվել:
Քննության առնելով Տ.Կեսոյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով արարքում նրան անմեղ ճանաչելու մասին վերաքննիչ բողոքի պահանջը, նկատի ունենալով վերոհիշյալ հանգամանքները վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի վերոհիշյալ և մյուս պատճաբանությունները հիմնավոր չեն և բողոքը բավարարվել չի կարող:
17. Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը ևս հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվելով օրենքով և դատաքննությամբ հետազոտված փաստական տվյալներով և ապացույցներով, հիմնավոր կերպով հաստատված է համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանին մեղսագրված արարքը:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով հաշվի է առել ամբաստանյալի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելու մասին բողոքի պատճառաբանություն անհիմն է: Առաջին ատյանի դատարանը նշված հանգամանքը հաստատված է համարվել բավարար ապացույցների հետազոտման արդյունքում:
Նման պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
20. Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ Տ.Կեսոյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը համաչափ է նրա կատարած արարքի ծանրությանը և անձնավորությանը:
Առաջին ատյանի դատարանի համաչափ պատիժ նշանակելով կիրառել է «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թվականի մայիսի 26-ի որոշումը և ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանին ազատել պատժից:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որով վերջինս գտել է, որ իր նկատմամբ նշանակվել է խիստ պատիժ: Վերաքննիչ բողոքը այդ մասով ևս ենթակա է մերժման` նկատի ունենալով, որ դիմողն իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան հիմնավոր փաստարկներ:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Տ.Կեսոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, օրինական ու հիմնավորված, հետևաբար նրա մասով դատավճիռը պատժի մեղմացման առումով բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
21. Վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ի` Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով դատավճիռը Վերաքննիչ դատարանը համարում է օրինական և հիմնավորված, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Տիգրան Սամվելի Կեսոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
4. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ