Գործ հ. ԵԿԴ/0118/01/11

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

03 նոյեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ Հ.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անուշավան Արամի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության “Կարեն Դեմիրճյանի” անվան մետրոպոլիտենի պահպանության բաժնի ոստիկանության վաշտի 4-րդ դասակի 1-ին ջոկի ոստիկան Անուշավան Թորոսյանի կողմից 2011թ. ապրիլի 14-ին նույն բաժնի ոստիկան Սարգիս Ոսկանյանին դանակահարելու և նրա առողջությանը, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ 02.05.2011թ. ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62203311 քրեական գործը:
Վարույթն իրականացնող մարմնի 2011թ. մայիսի 04-ի որոշմամբ Անուշավան Արամի Թորոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
10.05.2011թ. որոշմամբ Անուշավան Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քննիչի 2011թ. մայիսի 16-ի որոշմամբ, Անուշավան Թորոսյանին ծեծելու և նրա առողջությանը թեթև, կարճատև քայքայող մարմնական վնասվածքներ պատճառելու համար, Սարգիս Ոսկանյանի, Նարեկ Մուրադյանի և Ռազմիկ Ոսկանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` Անուշավան Թորոսյանի կողմից բողոք կամ պահանջ չներկայացնելու հիմքով:
2011թ. հունիսի 10-ին թիվ 62203311 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2011թվականի սեպտեմբերի 02-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Անուշավան Արամի Թորոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
“Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին” ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանը ազատվել է պատժի կրումից:
Անուշավան Թորոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված ստորագրությունը չհեռանալու մասին վերացվել է:
Վճռվել է նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, Անուշավան Թորոսյանի և Սարգիս Ոսկանյանի հագուստները վերադարձնել նրանց, ռետինե մահակը հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, դանակը և բամբակյա խծուծի վրա վերցված արյան նմուշը` ոչնչացնել:
Հիշյալ դատավճռի դեմ 30.09.2011թ. ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ Հ.Հարությունյանը ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 10.10.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։

2. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանը 2007թ.-ին ամուսնացել է տուժող Սարգիս Ոսկանյանի հարազատ քրոջ` Անահիտի հետ, ամուսնությունը գրանցվել է 2008թ.-ին, այդ տարի ծնվել է նրանց միակ զավակը։ 2010թ. դեկտեմբերից ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանն աշխատանքի է անցել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կարեն Դեմիրճյանի անվան մետրոպոլիտենի պահպանության բաժնում, որտեղ աշխատել է նաև տուժող Սարգիս Ոսկանյանը։ 2011թ. հունվարին, կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած տարաձայնությունների պատճառով, Անուշավան Թորոսյանի կին Անահիտ Թորոսյանն իրեն զավակի հետ միասին տեղափոխվել են բնակության Անահիտ Թորոսյանի հայրական տուն։
2011թ. ապրիլի 14-ին ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանը գտնվել է ծառայության մեջ, կրել է ոստիկանի համազգեստ և ծառայությունը կատարել է Երևանի մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանի ոստիկանական պահակակետում, ոստիկան, վկա Գեղամ Դանիելյանի հետ միասին։ Տուժող Սարգիս Ոսկանյանն այդ օրը ծառայության մեջ չի գտնվել։ Նույն օրը, ժամը 2000-ի սահմաններում, տուժող Սարգիս Ոսկանյանն իր եղբայր, վկա Ռազմիկ Ոսկանյանի և իր ազգական, վկա Նարեկ Մուրադյանի հետ միասին, առանց նախնական պայմանավորվածության, եկել են Անուշավան Թորոսյանի աշխատանքի վայր` Ա. Թորոսյանի հետ հանդիպելու և իր քրոջից բաժանվելու հետ կապված հարցերը նրա հետ պարզաբանելու համար։ Այնտեղ տուժող Սարգիս Ոսկանյանը վկա Գեղամ Դանիելյանից հարցրել է ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի գտնվելու կոնկրետ վայրը։ Քիչ անց մոտեցել է ամբաստանյալ Ա. Թորոսյանը և Սարգիս Ոսկանյանի, Ռազմիկ Ոսկանյանի և Նարեկ Մուրադյանի հետ միասին գնացել են ոստիկանական պահակակետ։ Այնտեղ ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի ընտանեկան հարցերի շուրջ զրույցի ընթացքում վիճաբանություն է առաջացել ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի և տուժող Սարգիս Ոսկանյանի միջև, որի ընթացքում տուժող Ս. Ոսկանյանը ոտքով հարվածել, վայր է գցել ամբաստանյալ Ա. Թորոսյանին և շարունակել է ոտքերով հարվածել նրան։ Ամբաստանյալ Ա. Թորոսյանը այդ հարվածների հետևանքով վնասվածքներ է ստացել, որոնք արնահոսել են և արյան հետք են թողել տուժող Ս. Ոսկանյանի հագուստի` բաճկոնի առաջային մակերեսի և սվիտրի առաջային մակերեսի վրա։ Ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանը գետնին ընկած վիճակում, գրպանից հանելով իր մոտ պահվող դանակը` անկանոն թափահարել է այն և հարվածել է Սարգիս Ոսկանյանի ձախ ազդրի ստորին երրորդականի հետին մակերեսին` պատճառելով նրա առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող։ Տուժող Սարգիս Ոսկանյանը վայր է ընկել գետնին և կորցրել է գիտակցությունը, իսկ նրա եղբայր Ռազմիկ Ոսկանյանն ու ազգական Նարեկ Մուրադյանը ռետինե մահակով, ինչպես նաև ձեռքերով ու ոտքերով շարունակել են ծեծի ենթարկել ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանին, որից հետո հեռացել են։ Անուշավան Թորոսյանին պատճառվել է թեթև մարմնական վնասվածք` առողջության կարճատև քայքայումով։

3. Դատարանի կողմից հետազոտված ապացույցները

Դատարանը գործի վերը նշված փաստական հանգամանքները հաստատված է համարել, հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ.-ին ամուսնացել է Սարգիս Ոսկանյանի հարազատ քրոջ` Անահիտի հետ, ամուսնությունը գրանցվել է 2008թ.-ին։ Ամուսնության ընթացքում ունեցել են մեկ զավակ։ Կնոջ հետ միասին բնակվել են վարձակալությամբ։ Դեպքից ամիսներ առաջ միասին որոշել են երեխային տանել և շուրջ տաս օրով թողնել Անահիտի ծնողների տանը։ Մի քանի օր անց, աշխատանքից վերադառնալով տուն` տեսել է, որ Անահիտն իրենց զավակի հետ միասին տեղափոխվել է իր հայրական տուն։ Ինքն ու Անահիտը շփվել են հեռախոսազանգերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Քանի որ Անահիտի ծնողները ժամանակին հավանություն չեն տվել իր և Անահիտի ամուսնությանը` նրանց հետ հաշտության եզրեր գտնելու համար հանդիպել և զրուցել է Անահիտի եղբայր Սարգսի և հորեղբոր որդի Նարեկի հետ։ Նարեկն առաջարկել է իր հայր Սամվելի օգնությունը` պատճառաբանելով, որ հայրը կարող է դրական ազդեցություն ունենալ նրանց հաշտեցման գործում։ Նա իրեն է տվել իր հոր բջջային հեռախոսահամարը, իսկ Սարգիսը խոստացել է հետ վերադարձնել Անահիտին և երեխային։ Մի քանի օր անց ինքն ու Անահիտը կրկին վիճել են և միմյանց հետ չեն շփվել։ 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում ինքը ծառայություն է կատարել մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանում, երբ նկատել է Սարգիսին, Ռազմիկին և Նարեկին։ Նրանք մոտեցել են իր հետ ծառայություն կատարող Գեղամ Դանիելյանին։ Ինքը մոտեցել է նրանց։ Բարևելուց հետո Սարգիսն ասել է, որ ցանկանում է առանձին խոսել իր հետ, որից հետո ինքը, Սարգիսը և Ռազմիկը մտել են ոստիկանական պահակակետ, իսկ Նարեկը սպասել է դրսում։ Այնտեղ ինքը մահակն ու գլխարկը դրել է սեղանին և Սարգսի հետ սկսել են զրուցել։ Սարգիսն իրեն հարցրել է, թե ինչու ինքը չի զանգահարել հորեղբորը` Սամվելին։ Ինքը պատասխանել է, որ նպատակահարմար չի գտել։ Հետո նա հարցրել է, թե ով է զանգահարել իր մոր բջջային հեռախոսին և իրենց տան հեռախոսահամարին։ Ինքը պատասխանել է, որ այդ հեռախոսազանգերից տեղյակ չէ։ Սարգիսը հայհոյել է զանգահարողին, այնուհետև բռնել է իր օձիքից, որից հետո իրենց միջև քաշքշուկ է սկսվել և չի բացառվում, որ այդ ժամանակ ինքը նույնպես հարվածած լինի նրան։ Սարգիսը հարվածել է իր ոտքին, իսկ Ռազմիկը մահակով հարվածել է իր գլխին։ Արյունը հոսել է իր դեմքի վրայով և ինքն ընկել է գետնին։ Ընկած ժամանակ Սարգիսն ու Ռազմիկը շարունակել են հարվածներ հասցնել իրեն։ Պաշտպանվելու նպատակով` ինքը գրպանից հանել է դանակը և սկսել է անկանոն թափահարել, որպեսզի նրանք վախենան և իրեն մոտ չգան։ Սարգիսն անմիջապես կանգնած է եղել իր գլխավերևում, նրանք շարունակել են իրեն հարվածել և այդ ժամանակ էլ դանակը դիպել է Սարգիսի ձախ ազդրին։ Իր հարվածից հետո ներս է մտել նաև Նարեկը և հնարավոր է, որ նա նույնպես իրեն հարվածած լինի։ Այնուհետև նրանք հեռացել են, որից հետո պահակակետ է մտել Գեղամը։ Նա անմիջապես զանգահարել է իր եղբորը և իրեն տեղափոխել են հիվանդանոց։ Ինքն ընդամենը պաշտպանվել է և պաշտպանվելու այլ ելք չի ունեցել։ Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ Ռազմիկն իրեն մահակով հարվածել է իր կողմից Սարգիսին դանակով հարվածելուց հետ, սակայն դա ճիշտ չէ, իրականում նա մահակով իր գլխին հարվածել է մինչև Սարգիսին դանակով հարվածելը։ Քննիչի մոտ ինքը հոգեպես ճնշված է զգացել իրեն և մտքերի շարադասությանը չի հետևել, բացի այդ ցանկացել է, որ կնոջ եղբայրների և իր միջև լարվածություն չառաջանա։ Ճիշտը դատարանում տված իր ցուցմունքն է։
Տուժող Սարգիս Ոսկանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր քույր Անահիտը 2007 թվականին, առանց ծնողների համաձայնության ամուսնացել է Անուշավան Թորոսյանի հետ, սակայն ինքն ու իր եղբայր Ռազմիկը տարիների ընթացքում հաշտվել են Անուշավանի հետ։ 2011թ. հունվարին քույրը մանկահասակ երեխայի հետ վերադարձել է իրենց տուն։ Ինքը ծնողներից տեղեկացել է, որ Անահիտը և Անուշավանը վիճել են։ Ընտանեկան լարվածությունը վերացնելու նպատակով խոսել է Անուշավանի հետ, որը խնդրել է օգնել, հաշտության եզրեր գտնել Անահիտի հետ։ Անուշավանի հետ հանդիպումներից մեկի ժամանակ իր հետ է եղել նաև իր հորաքրոջ որդի Նարեկ Մուրադյանը, որը տեղեկանալով այդ մասին` առաջարկել է իր հայր Սամվելի օգնությունը` պատճառաբանելով, որ հայրը կարող է դրական ազդեցություն ունենալ նրանց հաշտեցման գործում։ Նարեկի առաջարկից Անուշավանը ոգևորվել և խնդրել է հանդիպում կազմակերպել Սամվելի հետ։ Նարեկը Անուշավանին հայտնել է հոր բջջային հեռախոսահամարը և ասել, որ կզգուշացնի նրան զանգի վերաբերյալ։ Դրանից մոտ տաս օր անց Նարեկից տեղեկացել է, որ Անուշավանը Սամվելին չի զանգել և չի դիմել նրան, իսկ այդ օրերի ընթացքում իր մոր բջջային և տան հեռախոսահամարներին տարօրինակ զանգեր են ստացվել փակ հեռախոսահամարից, որոնց հիմնականում պատասխանել է իր քույր Անահիտը։ Զանգահարողը ներկայացել է որպես փաստաբան, ասել է, որ ամուսնալուծության վերաբերյալ գործը գտնվում է դատարանում, միաժամանակ ցանկացել է հանդիպել երեխային։ Մտածելով, որ այդ զանգերը կարող են կատարված լինել Անուշավանի կամ նրա ծանոթներից մեկի կողմից` որոշել է խոսել նրա հետ։ 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում, Ռազմիկի և Նարեկի հետ միասին որոշել են զբոսնելու նպատակով գնալ Հանրապետության հրապարակ։ Մետրոպոլիտենի «Հանրապետության Հրապարակ» կայարանում պատահաբար տեսել է Անուշավան Թորոսյանին։ Որոշել է նրա հետ զրուցել ու պարզել, թե կապ ունի արդյոք նա կատարված հեռախոսազանգերի հետ։ Անուշավանի հետ զրուցելու նպատակով ինքը և Ռազմիկը մտել են պահակակետ, իսկ Նարեկը մնացել է դրսում։ Պահակակետում Անուշավանը սեղանին է դրել ոստիկանական համազգեստին ամրակցված ռետինե մահակը և զրույցի է բռնվել իր հետ։ Երբ Անուշավանին հարցրել է, թե ինչու չի զանգահարել Սամվելին և չի դիմել նրան` վերջինս պատասխանել է, որ հարմար չի գտել։ Դրանից անմիջապես հետո Անուշավանին հարցրել է, թե ինչու է “փակ” հեռախոսահամարից զանգահարել իր մոր բջջային և տան հեռախոսահամարներին, որին ի պատասխան Անուշավանը վրդովվել ու հերքել է իր զանգելու հանգամանքը։ Անուշավանի այդ պատասխանից զայրացած` ինքը հայհոյանք է տվել զանգահարողի հասցեին և երբ ցանկացել է հեռանալ` Անուշավանը բղավել է, ասելով` “ամեն ինչ լավ եմ արել, ամեն ինչ ճիշտ եմ արել”։ Ինքը բռնել է Անուշավանի օձիքից և սկսել են քաշքշել միմյանց։ Այդ ժամանակ Անուշավանը ապտակել է իրեն, իսկ ինքը ոտքով հարվածել է նրա ոտքին, նրան գցել է գետնին ու մի քանի անգամ ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել է։ Անուշավանին ծեծելու ընթացքում տեսել է, որ նա գետնին ընկած վիճակում համազգեստի ծոցագրպանից հանել է գաղտնի փականով դանակ, բացել է այն և անկանոն թափահարել է իր ուղղությամբ։ Տեսնելով դանակը` ինքը պտտվել է դեպի իր հետևում կանգնած եղբոր` Ռազմիկի կողմը, որպեսզի զգուշացնի, որ Անուշավանը դանակ է հանել ու հենց այդ պահին ձախ ոտքի շրջանում սուր ցավ է զգացել, ընկել է գետնին և կորցրել է գիտակցությունը։ Երբ Անուշավանը հանել է դանակը, ցանկացել է ներքև խփել, սակայն երբ ինքը պտտվել է` Անուշավանը ավելի բարձր մասի է հարվածել։ Հետագայում Ռազմիկից տեղեկացել է, որ Անուշավանի կողմից դանակով իրեն հարվածելուց հետո ներս է մտել Նարեկը, Ռազմիկը մահակով հարվածել է Անուշավանին։
Նախաքննութան ընթացքում տուժող Ս. Ոսկանյանն իր ցուցմունքում նշել է, որ իրենց տան և իր մոր հեռախոսահամարներով, չպարզված` փակ հեռախոսահամարից զանգահարելու մեջ կասկածել է Անուշավանին և այդ մասին որոշել է խոսել նրա հետ։ Այդ նպատակով, 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում, Ռազմիկի և Նարեկի հետ միասին գնացել են Անուշավան Թորոսյանի աշխատավայր` մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանի ոստիկանության պահակակետ։
Վկա Ռազմիկ Ոսկանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր քույր Անահիտը 2007 թվականին, առանց ծնողների համաձայնության ամուսնացել է Անուշավան Թորոսյանի հետ։ 2011թ. հունվարին Անահիտը և Անուշավանը վիճել են և քույրը երեխայի հետ վերադարձել է իրենց տուն։ Ընտանեկան լարվածությունը վերացնելու նպատակով իր եղբայր Սարգիսը խոսել է Անուշավանի հետ, որը խնդրել է օգնել և հաշտության եզրեր գտնել Անահիտի հետ։ Իր, Սարգիսի և Անուշավանի հանդիպումներից մեկի ժամանակ իրենց հետ է եղել նաև իր հորաքրոջ տղա Նարեկ Մուրադյանը։ Վերջինս տեղեկանալով խնդրին` առաջարկել է իր հայր Սամվելի օգնությունը` պատճառաբանելով, որ հայրը կարող է դրական ազդեցություն ունենալ հաշտեցման գործում։ Նարեկի առաջարկը Անուշավանին դուր է եկել և նա խնդրել է հանդիպում կազմակերպել Սամվելի հետ։ Նարեկը Անուշավանին հայտնել է հոր բջջային հեռախոսահամարը և ասել, որ նրան կզգուշացնի զանգի մասին։ Դրանից մոտ տաս օր անց Նարեկից տեղեկացել են, որ Անուշավանը Սամվելին չի զանգել և չի դիմել նրան, իսկ այդ օրերի ընթացքում իր մոր բջջային հեռախոսահամարին տարօրինակ զանգեր են եկել։ Մտածելով, որ այդ զանգերը կարող է կատարած լինել Անուշավանը` որոշել են խոսել նրա հետ։ 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում, Սարգիսի և Նարեկի հետ որոշել են զբոսնելու նպատակով գնալ Հանրապետության հրապարակ։ Մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանում. շարժասանդուղքով բարձրանալիս պատահաբար տեսել են Անուշավանին։ Իր եղբայր Սարգիսն ասել է, որ ցանկանում է առանձին խոսել Անուշավանի հետ և պարզել, թե ում կողմից են կատարվել այդ հեռախոսազանգերը։ Անուշավանի հետ զրուցելու նպատակով ինքը և Սարգիսը մտել են ներս, իսկ Նարեկը մնացել է դրսում։ Պահակակետում Անուշավանը սեղանին է դրել ոստիկանական ռետինե մահակը և զրույցի է բռնվել իր եղբայր Սարգիսի հետ։ Երբ Սարգիսն Անուշավանին հարցրել է, թե ինչու չի զանգահարել Սամվելին և չի դիմել նրան, վերջինս պատասխանել է, որ նպատակահարմար չի գտել։ Դրանից անմիջապես հետո Սարգիսն Անուշավանին հարցրել է, թե ինչու է «փակ» հեռախոսահամարից զանգահարել մոր բջջային հեռախոսահամարին և անհանգստացրել նրան։ Անուշավանն ասել է, որ ինքը չի զանգահարել։ Նրա այդ պատասխանից զայրացած` եղբայրը հայհոյանք է տվել զանգահարողի հասցեին, որից անմիջապես հետո Անուշավանը և Սարգիսը սկսել են գոռգոռալ, բռնել են միմյանց հագուստներից և քաշքշել։ Այդ ընթացքում Անուշավանն ընկել է գետնին, իսկ Սարգիսը ոտքերով և ձեռքերով հարվածել է նրան։ Սարգիսը մենակ է ծեծի ենթարկել Անուշավանին, այդ պահին ինքը չի միջամտել։ Անուշավանին ծեծելու ընթացքում Սարգիսը կտրուկ պտտվել է իր կողմ և ասել` “Զգույշ, դանակ է հանել” ու հենց այդ պահին ընկել է գետնին ու կորցրել գիտակցությունը։ Սարգիսի ընկնելուց հետո Անուշավանի ձեռքին ինքը ծալովի դանակ է նկատել։ Այդ ժամանակ ներս է մտել Նարեկը և մեկ անգամ հարվածել է Անուշավանին, որից հետո իրենք հեռացել են։
Նախաքննության ընթացքում վկա Ռազմիկ Ոսկանյանն իր ցուցմունքում նշել է, որ իրենց տան և իր մոր հեռախոսահամարներով, չպարզված` փակ հեռախոսահամարից զանգահարելու մեջ կասկածել են Անուշավանին և այդ մասին որոշել են խոսել նրա հետ։ Այդ նպատակով, 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում, Սարգիսի և Նարեկի հետ գնացել են Անուշավանի աշխատավայր` մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանի ոստիկանության պահակակետ, որտեղ Անուշավանի հետ զրուցելու նպատակով ինքը և Սարգիսը մտել են ներս, իսկ Նարեկը մնացել է դրսում։
Վկա Նարեկ Մուրադյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Անահիտ, Սարգիս և Ռազմիկ Ոսկանյաններն իր ազգականներն են։ 2007 թվականին Անահիտն ամուսնացել է Անուշավան Թորոսյանի հետ։ Անուշավանի և Անահիտի հարաբերությունները վերջին շրջանում լարված են եղել։ 2011թ. փետրվարին Սարգիսն ու Ռազմիկն իրեն ծանոթացրել են Անուշավանի հետ։ Խոսակցության ընթացքում մանրամասն տեղեկացել է Անուշավանի ու Անահիտի հարաբերությունների մասին և Անուշավանին առաջարկել է իր հայր Սամվելի օգնությունը` պատճառաբանելով, որ հայրը կարող է դրական ազդել Անահիտի հետ հաշտեցման գործում։ Իր առաջարկն Անուշավանին ոգևորել է և նա խնդրել է հանդիպում կազմակերպել իր հոր հետ։ Անուշավանին հայտնել է հոր բջջային հեռախոսահամարը և ասել, որ նրան կզգուշացնի զանգի և խնդրանքի վերաբերյալ։ Նույն օրը հորն զգուշացրել է Անուշավանի հնարավոր զանգի և խնդրանքի մասին, սակայն Անուշավանը չի զանգահարել։ Դրանից շուրջ տաս օր անց Սարգիսին և Ռազմիկին տեղեկացրել է, որ Անուշավանը հորը չի զանգահարել, իսկ վերջիններս պատմել են, որ այդ տաս օրերի ընթացքում իրենց տան և մոր բջջային հեռախոսահամարին տարօրինակ զանգեր են ստացվել։ Սարգիսը և Ռազմիկը մտածել են, որ այդ զանգերը կարող է կատարած լինի Անուշավանը։ Այդ հարցը պարզելու նպատակով, 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում, Սարգիսի և Ռազմիկի հետ գնացել են Անուշավանի աշխատավայր` մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանի ոստիկանության պահակակետ։ Սարգիսը և Ռազմիկն Անուշավանի հետ մտել են պահակակետ, իսկ իրեն խնդրել են սպասել դրսում։ Շուրջ երեք րոպե անց պահակակետից լսվել են կռվի ձայներ։ Մտնելով ներս` պահակակետի գետնին ինքը տեսել է թափված արյուն, Սարգիսին տեսել է գետնին ընկած։ Գետնի վրա նկատել է ծալովի դանակ։ Հնարավոր է, որ ինքը մեկ անգամ ոտքով հարվածել է Անուշավանի մեջքին։
Վկա Գեղամ Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 14-ին, Մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանում ծառայություն կատարելու ժամանակ, երբ կանգնած է եղել դրսում` իրեն է մոտեցել Սարգիս Ոսկանյանը երկու անծանոթ անձանց հետ և հարցրել, թե որտեղ է գտնվում իր փեսա Անուշավանը։ Նույն պահին իրենց է մոտեցել Անուշավանը և բարևելուց հետո նրանք սկսել են զրուցել, իսկ ինքը շարունակել է իր ծառայությունը։ Շուրջ հինգ-տաս րոպե անց Մետրոպոլիտենում աշխատող կանանցից տեղեկացել է տեղի ունեցած կռվի մասին։ Անմիջապես գնացել է պահակակետ և տեսել է Անուշավան Թորոսյանին գետնին նստած, դեմքն արյունոտված վիճակում։ Ինքը նրան ջուր է տվել և զանգահարելով հերթապահ մաս` զեկուցել է կատարվածի մասին։ Հետագայում իր ղեկավարներից տեղեկացել է, որ Սարգիսն ու Անուշավանը վիճաբանել են, որի ժամանակ Անուշավանը դանակահարել է Սարգիսին։ Վիճաբանության պատճառն իրեն հայտնի չէ։ Պահակակետում ինքը դանակ չի տեսել, տեսել է միայն գետնին ընկած մահակը։
Տեղազննություն կատարելու վերաբերյալ 14.04.2011թ. արձանագրությամբ այն մասին, որ դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանի ոստիկանական պահակակետը։ Զննությամբ պարզվել է, որ ոստիկանական պահակակետը գտնվում է շարժասանդուղքի աջ հատվածում։ Պահակակետի մուտքի դռնից ներս, առջևի պատի տակ դրված սեղանի վրա դրված է ռետինե մահակ, որի վրա առկա են արնանման հետքեր։ Առկա է նաև հեռախոս, սեղանի վրա թափված է սև գույնի հող։ Սեղանի աջ հատվածում առկա է երկաթյա հենակով աթոռ, որի վրայից բացակայում է նստատեղը։ Գետնին ընկած է դեկորատիվ ծաղկի համար նախատեսված տարա, որի միջի հողը թափված է։ Սենյակի մուտքի դռան աջ մասում, պատի տակ դրված են սև գույնի երկու աթոռ, որոնցից մեկի վրայից բացակայում է նստատեղը, իսկ մյուսի` հենակը։ Հատակին գցված է ոստիկանի համազգեստի մուգ շագանակագույն փողկապ` պատռված վիճակում, իսկ վրան առկա են արնանման հետքեր։ Սենյակի հատակին, պատերի տակ նույնպես առկա են արնանման հետքեր։
Դանակը ներկայացնելու վերաբերյալ 14.04.2011թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի` Երևանի Մետրոպոլիտենի “Հանրապետության Հրապարակ” կայարանի ոստիկանական պահակակետում, 14.04.2011թ., ժամը 21.30-ին Անուշավան Թորոսյանը ներկայացրել է գաղտնի փականով դանակը, որի ընդհանուր երկարությունը մոտ 21 սմ է, շեղբի երկարությունը` 9 սմ։ Դանակի շեղբի վրա առկա են հինգ հատ անցքեր և արնանման հետքեր։
Դատաբժշկական փորձագետի 28.04.2011թ. թիվ 446/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ “Քաղ. Ս. Ոսկանյանի մարմնական վնասվածքները` աջ սրունքի շրջանի քերծվածքի, ազդրի երկգլուխ, կիսաթաղանթային մկանների և ծնկափոսային երակի մասնակի վնասմամբ` ձախ ազդրի ստորին երորդականի հետին մակերեսի կտրված-ծակված վերքի ձևով, հասցվել են` աջ սրունքի շրջանի քերծվածքը` բութ, կոշտ առարկայով, ազդրի երկգլուխ կիսաթաղանթային մկանների և ծնկափոսային երակի մասնակի վնասմամբ` ձախ ազդրի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի կտրած-ծակած վերքը` սուր ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող։ Ինչ վերաբերվում է մարմնական վնասվածքների ծանրությունների աստիճաններին առանձին-առանձին, ապա ազդրի երկգլուխ, կիսաթաղանթային մկանների և ծնկափոսային երակի մասնակի վնասմամբ` ձախ ազդրի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի կտրված-ծակված վերքն առանձին վերցրած պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ աջ սրունքի շրջանի քերծվածքն առանձին վերցրած առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։”։
Դատահետքաբանական, դատակենսաբանական և դատաքրեագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. մայիսի 19-ի թիվ 11-1155 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
“1. Անուշավան Թորոսյանի հագուստներից փողկապի վրա հայտնաբերված վնասվածքը /նկարագրությունը և տեղեկատվությունը տես հետազոտության «հետքաբանական մաս” բաժնում/ առաջացել է մեխանիկական ձգվածության հետևանքով։ Հագուստների վրա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
2. Սարգիս Ոսկանյանի հագուստներից տաբատի վրա հայտնաբերված պատռվածքը /նկարագրությունը և տեղեկատվությունը տես հետազոտության “հետքաբանական մաս” բաժնում/ առաջացել է մեխանիկական ձգվածության հետևանքով։ Հագուստների վրա այլ մեխանիկական, ինչպես նաև ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
6,7. Փորձաքննության ներկայացրած սևեռվող շեղբով զսպանակավոր ծալովի դանակը գործարանային արտադրության տնտեսակենցաղային նշանակության դանակ է և սառը զենք չի հանդիսանում։
Փորձաքննությանը ներկայացված մանյակը պատրաստված է գործարանային եղանակով, հանդիսանում է ПР-73м մակնիշի ոստիկանության համար նախատեսված հատուկ միջոց օպերատիվ-ծառայողական խնդիրների լուծման համար, չի դասվում սառը զենքերի շարքին։
3,4,5. Փորձաքննությանը ներկայացված Ա. Թորոսյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի, պատկանում է A խմբին։
- Փորձաքննության ներկայացրած Ս. Ոսկանյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի, պատկանում է Օ խմբին։
- Փորձաքննության ներկայացրած մարլյայի խծուծի /ըստ որոշման պատից վերցրած/, մահակի, Ա. Թորոսյանի փողկապի երկու կտորների, ոստիկանական համազգեստի բաճկոնի, վերնաշապիկի, սպիտակ ուսաժապավեններով մայկայի, տաբատի, Ս. Ոսկանյանի բաճկոնի առաջային մակերեսի, սվիտրի առաջային մակերեսի վրա տեղակայված հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու, և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում` կարող էր առաջանալ նաև Ա. Թորոսյանից։
- Փորձաքննության ներկայացրած բամբակյա խծուծի /ըստ որոշման գետնից վերցրած/, դանակի շեղբի, Ս. Ոսկանյանի բաճկոնի հետևամասի և ձախ թևքի, սվիտերի աջ թևքի ազատ եզրի, մոխրագույն մայկայի, տաբատի, գուլպաների, կոշիկների վրա տեղակայված հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի Օ խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, կամ անձանցից այդ թվում` կարող էր առաջանալ նաև Ս. Ոսկանյանից։”։
Դատաբժշկական փորձագետի 28.04.2011թ. թիվ 445/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ` “Քաղ. Ա. Թորոսյանի մարմնական վնասվածը` մեջքի շրջանի քերծվածքների, կրծքավանդակի սալջարդի, գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` նշված ժամկետում և հանգամանքներում, և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պական 6-օրից և ոչ ավելի 21-օրից։ Ինչ վերաբերվում է մարմնական վնասվածքների ծանրությունների աստիճաններին առանձին-առանձին, ապա գագաթային շրջանի սալջարդ վերքն առանձին վերցրած պատճառել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, իսկ մնացած վնասվածքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։”։
Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին քննիչի 2011թ. մայիսի 16-ի որոշմամբ, ըստ որի` 2011թ. ապրիլի 14-ին, ժամը 20.30-ի սահմաններում, մետրոպոլիտենի “Հանրապետության հրապարակ” կայարանի ոստիկանական պահակակետում, ընտանեկան հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ, Սարգիս և Ռազմիկ Ոսկանյանները, ինչպես նաև Նարեկ Մուրադյանը մարմնական վնասվածքներ են պատճառել Անուշավան Թորոսյանին` կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ և 118-րդ հոդվածներով նախատեսված արարքներ, սակայն քանի որ Անուշավան Թորոսյանը նրանց դեմ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, այդ պատճառով որոշվել է նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնել։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, Անուշավան Թորոսյանի և Սարգիս Ոսկանյանի հագուստներով, դանակով, ռետինե մահակով, ինչպես նաև բամբակյա խծուծի վրա վերցված արյունով։

4.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը վկայակոչելով դատարանի կողմից հետազոտված և դատավճռի հիմքում դրված ապացույցները, նշել է, որ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, կատարվել է ապացույցների սխալ վերլուծություն, համադրում և գնահատում, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դատարանն ամբողջությամբ անտեսել է գործի նախաքննության ընթացքում ամբաս¬տանյալ Անուշավան Թորոսյանի տված ցուցմունքները, որոնց համաձայն ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և խոստովանական ցուցմունքներ տվել այն մասին, որ իր մոտ եղած դանակով գետնին ընկած ժամանակ գիտակցաբար հարվածել է Սարգիս Ոսկանյանի ձախ ազդրին ու պատճառել մարմնական վնասվածք։
Գետնին ընկած վիճակում Անուշավան Թորոսյանի արնահոսող վնասվածքից արյան հետք չէր կարող թողնվել կանգնած վիճակում գտնվող Սարգիս Ռսկանյանի հագուս¬տի, այն էլ բաճկոնի և սվիտրի վրա, ավելին, դատահետքաբանական, դատակենսաբանական և դատաքրեագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. մայիսի 19-ի թիվ 11-1155 եզրակացության համաձայն՝ տուժողի տաբատի, գուլպաների և կոշիկ¬ների վրա Անուշավան Թորոսյանի արյան հետքերը չեն եղել։
Համաձայն դատաբժշկական փորձագետի 2011 թվականի ապրիլի 28-ի թիվ 445/հ եզրակացության՝ Անուշավան Թորոսյանի մոտ հայտնաբերվել են 3 բնույթի վնաս¬վածքներ՝ 1) մեջքի շրջանի քերծվածքներ, 2) կրծքավանդակի սալջարդ, 3) գագաթա¬յին շրջանի սալջարդ վերք։ Հիշյալ վնասվածքներից կարող էր արնահոսել միայն գա¬գաթային շրջանի վերքից, որը պատճառվել է ոչ թե ոտքի, այլ՝ մահակի հարվածով։ Գործի նյութերով, դատարանի կողմից հաստատված վլաստական հանգամանք¬ներով և հենց ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի նախաքննական ցուցմունքնե¬րով հիմնավորվել է, որ վերջինս գլխի շրջանում ռետինե մահակով հարվածն ստացել է Սարգիս Ոսկանյանին դանակահարելուց և նրա գետնին, այսինքն՝ ամբաստանյալի մոտ ընկնելուց հետո միայն, երբ կանխվել է հենց Անուշավան Թորոսյանի հակաօրինական գործողությունները և հարձակումը տուժողի նկատմամբ։
Նույնը հաստատվել է նաև դատաբժշկական փորձագետի 2011 թվականի ապրիլի 28-ի թիվ 445/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Անուշավան Թորոսյանի գլխի գագաթային շրջանում առկա է ընդամենը մեկ սալջարդ վերք, որը վկայում է, որ նրան չէին կարող մահակի 2 հարվածներ հասցվել՝ նախ՝ մինչ դանակահարելը, ապա՝ դրանից հետո։
Անուշավան Թորոսյանի կողմից Սարգիս Ոսկանյանին դանակով հարվածելու, պա¬հին տուժողի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ հակաօրինական արարք, ինչպես նաև ինտենսիվ ոտնձգություն չի իրականացվել, տուժող Սարգիս Ոսկանյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ երբ վիճաբանության ընթացքում ընդամենը ոտքով հարվածել է Անուշավան Թորոսյանի ոտքին ու նրան գցել գետնին, արդեն պատրաստվել է հեռանալ, սակայն Անուշավան Թորոսյանը համազգեստի ծոցագրպանից հանել է գաղտնի փականով դանակ և փորձել հարվա¬ծել իրեն, որը կարողացել է կանխել։ Տեսնելով գանակը՝ պտտվել է իր հետևում կանգնած եղբոր կողմ և զգուշացրել դանակի առկայության մասին, հենց այդ պահին ձախ ոտքի շրջանում սուր ցավ է զգացել, ընկել գետնին և կորցրել գիտակցությունը։
Վկա Ռազմիկ Ոսկանյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ վիճաբանության ընթացքում, երբ Անուշավան Թորոսյանն ընկել է գետնին, նույն րնթացքում եղբայրը կտրուկ պտտվել է իր կողմ և ասել “Զգույշ, դանակ է հանել”, հենց այդ պահին ընկել է գետնին ու կորցրել գիտակցությունը։ Սարգիս Ոս¬կանյանի ընկնելուց հետո Անուշավան Թորոսյանի ձեռքին ծալովի դանակ է նկա¬տել։
Այսպիսով, հաստատվել է, որ դանակով Սարգիս Ոսկանյանին հարվածելու պահին Անուշավան Թորոսյանի նկատմամբ ոտնձգություն չի եղել, ավելին, տուժողը մեջքով է կանգնած եղել դեպի Անուշավան Թորոսյանը, հենց որպիսի հանգամանքից էլ օգտվելով, վերջինս նրան մարմնական վնասվածք է հասցրել։
Նույն փաստը միանշանակ հաստատվել է նաև դատաբժշկական փորձագետի 2011 թվականի ապրիլի 28-հ թիվ 446/հ եզրակացությամբ՝ համաձայն որի Սարգիս Ոսկանյանի կտրած-ծակած վերքը տեղակայված է ձախ ազդրի ստորին երրորդա¬կանի հետին մակերեսին։
Կռվի նախահարձակը եղել է ոչ թե տուժողը, այլ հենց ամբաստանյալը. Սարգիս ե Ռազմիկ Ոսկանյանների նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքների համա¬ձայն՝ տուժողն ընդամենն անհասցե հայհոյանք է տվել մոր բջջային և տան հեռախոսահամարներին զանգողին, երբ ցանկացել են հեռանալ, հենց Անուշավան Թորոս¬յանն է հրահրել վիճաբանությունը՝ հայտարարելով, “ամեն ինչ լավ եմ արել, ամեն ինչ ճիշտ եմ արել”, որից հետո էլ փոխադարձ քաշքշել են։ Ընդ որում, հենց Անուշա¬վան Թորոսյանն էլ առաջինն ապտակել է տուժողին, որից հետո է վերջինս, ամբաս¬տանյալի ոտքին հավածելով, նրան գցել է գետնին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, այսինքն՝ պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգությունից կամ դրա իրական սպառնալիքից՝ ոտնձգություն կա¬տարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրա¬ժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։
Անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքն անսահմանափակ չէ, այն ունի որոշակի սահմաններ և որպեսզի այն, որպես անձի իրավունք, մնա օրինականության շրջանակներում, չվերածվի հանցավոր արարքի, քրեական օրենքն ամրագրում է պայմանների 2 խումբ, որից 1-ին խումբ պայմանները վերաբերվում են անհրաժեշտ պաշտպանության ժամանակ ոտնձգության, հարձակման իրավաչափությանը, 2-րդ խումբ պայմանները՝ պաշտպանության իրավաչափությանը։
Անհրաժեշտ պաշտպանության ժամանակ ոտնձգությանը վերաբերող իրավաչափության պարտադիր պայմաններն են հանրային վտանգավորությունը, ոտնձգու¬թյան առկայությունը և իրական լինելը։
Անհրաժեշտ պաշտպանության ժամանակ պաշտպանությանը վերաբերող իրավաչափության պայմաններն են՝ վնաս հասցնելը թույլատրելի է ամեն դեպքում, երբ վտանգ է սպառնում անձի, հասարակության, պետության շահերին, վնասը պետք է հասցվի միայն ոտնձգողին, չպետք է թույլ տրվի անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցում։
Մինչդեռ, սույն գործով հիմնավորվել է, որ Անուշավան Թորոսյանի կողմից Սարգիս Ոսկանյանին դանակով հարված հասցնելու պահին բացակայել է ոտնձգության առկայությունը և դրա իրական լինելը, ամբաստանյալի անձին, հասարակու¬թյան, պետության շահերին որևէ վտանգ չի սպառնացել։
Բացի այդ, ընդհանուր առմամբ փոխադարձ կռվի ժամանակ անհրաժեշտ պաշտպա¬նության իրավիճակ չի էլ կարող առաջանալ, քանի որ կռվող բոլոր կողմերն են հան¬դես գալիս ոտնձգողի դերում։ Նման վիճակներում հնարավոր են բացառություններ՝
ա) Եթե կռվի ընթացքում կողմերից մեկի հնարավորությունները շեշտակի ուժեղանում են (օրինակ՝ կողմերից մեկը զինվում է, կամ նրա կողմից սկսում են կռվել այլ անձինք), ապա մյուս կողմն անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք է ստանում։
Հենց դատարանը հաստատված է համարել, որ մինչ դանակահարությունը վիճաբանությունը եղել է բացառապես Սարգիս Ոսկանյանի և Անուշավան Թորոսյանի միջև, ներկա գտնվող Ռազմիկ Ոսկանյանն ընդհանրապես չի միջամտել անգամ խոսակցությանը, իսկ Նարեկ Մուրադյանն աշխատասենյակում չի էլ եղել։
Այսինքն, տվյալ դեպքում զինվել է ոչ թե վնաս ստացած Սարգիս Ոսկանյանը, այլ հենց Անուշավան Թորոսյանը, ուստի տուժողն է անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք ունեցել։
բ) Եթե կողմերից մեկը դադարեցրել է կռիվը, իսկ մյուսը շարունակում է, ապա կռիվը դադարեցրած կողմն անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք է ստանում։
Սույն գործով հիմնավորվել է, որ վիճաբանության ընթացքում, երբ Սարգիս Ոսկանյանն ընդամենը ոտքով հարվածել է Անուշավան Թորոսյանի ոտքին ու նրան գցել գետնին, արդեն պատրաստվել է հեռանալ Անուշավան Թորոսյանը համազգեստի ծոցագրպանից հանել է գաղտնի փականով դանակ և փորձել հարվածել տուժողին, ով կարողացել է կանխել հարձակումը և զգուշացրել եղբորը։
Այսինքն, տվյալ դեպքում Սարգիս Ոսկանյանը դադարեցրած է եղել կռիվը, իսկ Անուշավան Թորոսյանը շարունակել է այն, ավելին՝ զինվելով, ուստի տուժողն է անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք ունեցել։
գ) Փոխադարձ կռվի ժամանակ անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք ունեն երրորդ անձինք, որոնք չեն մասնակցում կռվին, եթե նրանք վնաս են հասցնում կռվող կողմերից մեկին կամ երկուսին՝ կռիվը դադարեցնելու, սպանությունը կամ այլ ծանր հետևանքները կանխելու նպատակով։
Այսինքն, տվյալ դեպքում անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք ունեցել է կռվին չմասնակցող Ռազմիկ Ոսկանյանը՝ Անուշավան Թորոսյանի կողմից դանակի գործադրման արդյունքում ծանր հետևանքները կանխելու նպատակով։
Այսպիսով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք գործելու մեջ ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի մեղավորությունը հաստատված է եղել գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավա¬րար ամբողջությամբ, մինչդեռ, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հիշյալ ապացույցներն իրենց համակ¬ցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու արդյունքում թույլ է տվել դատա¬կան սխալ` նյութական ու դատավարական իրավունքի նորմերի խախտում, գործի փաս¬տական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևու¬թյունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րղ հոդվածի 1-ին մասը, որը ենթակա էր կիրառման, սխալ է մեկնաբանվել քրեական օրենքը, կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածը, որը ենթակա չէր կիրառման, ինչը հանգեցրել է անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը։ Նշված դատական սխալը, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, կարող է առաջացնել ծանր հետևանքներ՝ հանգեցնել ծանր հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ ակնհայտ մեղմ պատիժ նշանակելուն, դրանով պայմանավորված՝ համաներման ակտի հիման վրա պատժից ընդհանրապես ազատելուն, որով և անհիմն, չարդարացված բարելավել դատապարտյալի վիճակը։ Հիշյալ դատական սխալը խաթարում է արդարա¬դատության բուն էությունը, դատարանի որոշման՝ որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Վերոգրյալից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ի դատավճիռը բեկանել. Անուշավան Արամի Թորոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով` “Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին” ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն՝ Անուշավան Թորոսյանի պատժաչափը կրճատել մեկ քառորդով՝ որպիսի հաշվարկը կատարել դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։

5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրական դատական ակտ կայացնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դատարանի եզրահանգումներն այն մասին, որ ապացուցված չէ ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի կողմից դիտավորությամբ մեկ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածքներ պատճառելու հանգամանքը, և որ նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասից պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հիմնավոր են և բխում են ինչպես գործող օրենսդրության պահանջներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց տալիս, որ ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանը քրեական գործի նախաքննության ընթացում որպես կասկածյալ 04.05.2011թ. հարցաքննության ժամանակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ. “…: Մուտքի մոտից սկսած Սարգիսի տրամադրությունը փոխվեց և ներս մտնելուն պես բռունցքով հարվածեց գլխիս հետևի շրջանին, միաժամանակ ասելով, թե ինչու եմ վերցրել Սամվելի հեռախոսահամարը, որ չպետք է զանգեի: Սարգիսի առաջին հարվածը տեղի ունեցավ հենց պահակակետում, որից ես ընկա գետնին: Ի դեպ նշեմ, որ ես ծառայություն իրականացնելիս ոստիկանական համազգեստով էի և իմ համազգեստին կից ամրակցված էր ոստիկանական ռետինե մահակը, որը պոկվեց համազգեստիցս և դուրս թռավ առաջին հարվածից հետո, երբ ընկա գետնին: Ընկած վիճակում տեսա, որ պահակակետ մտան Նարեկը և Ռազմիկը, ովքեր նույնպես հարձակվեցին ինձ վրա և Սարգիսի հետ միասին սկսեցին ծեծել, մասնավորապես Նարեկը ոտքերով հարվածում էր կողերիս և բռունցքով գլխիս, իսկ Ռազմիկը գետնից վերցնելով իմ ռետինե մահակը դրանով հարվածեց գլխիս գագաթային մասին: Այդ հարվածից գլխիսց սկսեց արյուն հոսել, միաժամանակ արյունահոսում էր նաև քիթս: Ինձ ծեծելու ընթացքում պահակակետում ինձ տարբեր ուղղություններով քաշքշում էին նաև, և երբ ես հայտնվեցի սեղանի մոտ ու դրանից բռնվելով փորձեցի կանգնել սեղանին նկատեցի պահակակետում որպես խոհանոցի դանակ օգտագործվող դանակը, որը վերցնելով սկսեցի անկանոն թափահարել, որպեսզի նրանք վախենան փախնեն և ինձ այլևս չծեծեն; Թափահարելու ընթացքում ես գիտակցաբար դանակը պահել էի գոտկատեղից ներքև, որպեսզի հանկարծ ոչ մեկին լուրջ վնասվածք չհասցնեմ: Այդ պահին Սարգիսը ավելի մոտ էր կանգնած բոլորից և ես զգացի, որ ձեռքիս դանակով դիպեցի նրա ոտքի շրջանին: Դրանից անմիջապես հետո մարմնիս ևս մի քանի հարված զգացի, որից հետո կռիվը դադարեց, իսկ ես կորցրի գիտակցությունս:…”:
Ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանը որպես կասկածյալի 10.05.2011թ. լրացուցիչ ցուցմունք է տվել, և հստակեցնելով իր նախոդ ցուցմունքում հիշատակված հանգամանքները հայտնել է, որ իրականում Սարգիսը պահակակետ մտնելուն պես իրեն չի հարվածել, այլ վիճաբանությունը առաջացել է վերը նշված հարցերի շուրջ զրուցելուց հետո, որից հետո Սարգիսը իրեն գցել է գետնին և սկսել է ձեռքերով և ոտքերով հարվածել:
Ամբաստանյալ Ա.Թորոսյանը ցուցմունք է տվել նաև այն մասին, որ Ռազմիկը մահակը վերցրել է գետնից, որը ընկել է գետնին քաշքշուկի ժամանակ: Երբ իրենք միմյանց քաշքշել են, դանակը գտնվել է իր գրպանում: Երբ Սարգիսը սկսել է ծեծի ենթարկել իրեն, ինքը հանել է դանակը և Սարգսին վախեցնելու համար սկսել է անկանոն թափահարել` նրա ոտքերի ուղղությամբ: Այդ պահին, երբ դանակը դիպել է Սարգսի ոտքին, վերջինս եղել է պտտված վիճակում` դեպի իր եղբայրը` Ռազմիկը, որը կանգնած է եղել նրա հետևում: Դեռ չհասցնելով գետնից վեր կենալ, Ռազմիկը վերցրել է մահակը և սկսել է հարվածել ու ծեծի ենթարկել իրեն:
Ամբաստանյալ Ա.Թորոսյանը նախաքննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. “…2011թ. ապրիլի 14-ին ժամը 20:30-ի սահմաններում իմ ծառայության վայրում վիճաբանել եմ Սարգիս Ոսկանյանի հետ, որի ընթացքում նա ինձ ծեծել է, իսկ ես ինձ մոտ գտնվող դանակով հարվածել եմ նրա ոտքին ու պատճառել ծանր մարմնական վնասվածք: Դրանից հետո մահակով հարվածել է Ռազմիկ Ոսկանյանը, սկսել է ծեծել, ում միացել է նաև Նարեկ Մուրադյանը”:
Վերաքննիչ դատարանը գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Ա.Թորոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քրեական գործով ձեռք բերված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Թորոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու հանգամանքը ինքնին չի կարող բավարար հիմք հանդիսանալ վերջինիս նկատմամբ քրեական օրենսգրքի վերը նշված հոդվածով մեղադրական դատական ակտ կայացնելու համար, առավել ևս, երբ տուժող Սարգիս Ոսկանյանի գիտակցաբար հարվածելու վերաբերյալ, ինչի մասին հիշատակված է բերված վերաքննիչ բողոքում, ամբաստանյալը երբևիցէ ցուցմունքներ չի տվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված` դատարանի հետևությունները համապատասխանում են քրեական գործի փաստական հանգամանքներին և դատարանում հետազոտված ապացույցներին, ուստի վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն այն մասին, որ դանակով Սարգիս Ոսկանյանին հարվածելու պահին ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի նկատմամբ ոտնձգություն չի եղել և որ կռվի նախահարձակը եղել է ոչ թե տուժողը, այլ հենց` ամբաստանյալը, քանի որ դրանք չեն բխում քրեական գործով ձեռք բերված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցներից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալ Անուշավան Թորոսյանի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական` կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա է եղել կիրառման, ուստի դատավճիռը ամբաստանյալի արարքի վերաորակման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 02-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Անուշավան Արամի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ





















ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ