ԵԿԴ/0111/01/11





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«31» հոկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղարներ

մեղադրող
տուժողի իրավահաջորդ
պաշտպան

Մ.Պապոյան
Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
Ա.Աֆանդյան
Դ.Վարդիկյան
Ռ.Թովմասյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արտակ Սոսի Մելքոնյանի` ծնված 1972 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, աշխատել է «Սոս և Մարատ» ԱԿ-ում` որպես տնօրեն, հաշվառված է Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցի 17-րդ շենքի 5-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15106810 քրեական գործը:
2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 15106810 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնրարվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանին, քննիչներ Ա.Տոնոյանին և Հ.Ապրեսյանին: Քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանը:
2010 թվականի նոյեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի որոշմամբ թիվ 15106810 քրեական գործով Արտակ Սոսի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2011 թվականի ապրիլի 27-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի որոշմամբ թիվ 15106810 քրեական գործով Արտակ Սոսի Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2011 թվականի մայիսի 5-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի որոշմամբ թիվ 15106810 քրեական գործով Կարեն Սոսի Մելքոնյանի, Զաբել Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Բալախչյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2011 թվականի մայիսի 30-ին Արտակ Սոսի Մելքոնյանի վերաբերյալ թիվ 15106810 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0111/01/11 համարը:
Արտակ Սոսի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` այն արարքների համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան 49/1 տան դիմաց հանդիպելով 2009 թվականի նոյեմբերի 29-ին առանձին դաժանությամբ սպանված իր հանգուցյալ որդու` Սոս Արտակի Մելքոնյանի սպանությանն առնչված և օրենքով սահմանված տարիքի հասած չլինելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված Սարգիս Դավիթի Վարդիկյանին, նպատակադրվել է վրեժխնդիր լինելով նույն եղանակով սպանել Սարգիս Վարդիկյանին: Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու, այն է` առանձին դաժանությամբ սպանելու և անասելի հոգեկան տառապանք պատճառելու նպատակով, մոտեցել է Սարգիս Վարդիկյանին և գիտակցելով վերջինին կյանքից զրկելու դաժան և անգութ եղանակի ողջ բնույթը, ինչպես նաև օգտվելով ուժերի, տարիքի ակնհայտ անհամապատասխանությունից, վերջինի կողմից արդյունավետ պաշտպանվելու հնարավորության բացակայությունից, իր գրպանում ապօրինի կրած սառը զենք հանդիսացող դանակով սառնասրտորեն ընդհանուր 21 հարված է հասցրել Սարգիս Վարիդիկյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` պարանոցի աջ կեսի կողմնային մակերեսին, վահանաճաղին, կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին, աջ ուսագոտու վերին դրսային մակերեսին, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջային մակերեսին, աջ նախաբազկի առաջային մակերեսին, աջ բազկի ս/3-ի առաջային մակերեսին, աջ բազկի ս/3-ի հետին մակերեսին, որովայնի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին, ձախ նախաբազկի մ/3-ի առաջային մակերեսին, ձախ նախաբազկի ս/3-ի հետին մակերեսին, ձախ անութափոսին, գոտկային աջ կեսի հետին կողմնային մակերեսին, գոտկային աջ կեսի հետին մակերեսին, կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսին` պատճառելով կյանքի հետ անհամատեղելի, հեմառոգիկ և տրավմատիկ շոկ առաջացրած, թափանցող և չթափանցող մարմնական վնասվածքներ և դիտավորությամբ ապօրինաբար առանձին դաժանությամբ զրկել նրան կյանքից:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցի 17-րդ շենքի 5-րդ բնակարանից դուրս է եկել և միայնակ մեքենայով գնացել «Թոխմախի» գերեզմանատուն` իր որդու գերեզմանին: Իր որդու մահվանից մինչ այդ օրն ինքը յուրաքանչյուր շաբաթ կամ կիրակի օր այցելել է որդու գերեզմանին, ծաղիկներ դրել և խնկարկել: Որդու գերեզմանի մոտ 30-60 րոպե մնալուց հետո ինքը գնացել է իր հայրական տուն, որտեղ որոշ ժամանակ մնալուց հետո որոշել է այցելել իր հորեղբոր կնոջը, որոնց բնակարանը գտնվում է «Ծղոտներ» հյուրանոցային համալիրի ետևում: Ինքը մինչ այդ հիվանդանոցում չէր այցելել իր հորեղբոր կնոջը, քանի որ այդ նույն հիվանդանոցում մահացել էր իր որդին, և ինքը չի ցանկացել կրկին վերհիշել այդ տհաճ ապրումները: Ճանապարհին ինքը Արհեստավորների փողոցից մտել է Զավարյան փողոց, որտեղ իր առջևում ակնթարթորեն հայտնվել է իր որդու սպանությանը մասնակցած Սարգիս Վարդիկյանը: Ինքը Սարգսին հարցրել է, թե ինչու են դաժանաբար սպանել իր որդուն, իսկ նա քմծիծաղով և արհամարհական ձևով պատասխանել է, որ լավ են արել, իրեն էլ կսպանեն կամ կրկին կանեն կամ նմանատիպ այլ արտահայտություն: Այդ ժամանակ իր աչքին երևացել է իր որդու մահվան սարսափելի տեսարանը` ամբողջությամբ արյունոտ ընկած գետնին, աչքերը` կիսաբաց վիճակում: Դրանից հետո ինքը ոչինչ չի հիշում: Ինքը միայն սթափվել է գոռոցներից և տեսել, որ իր ձեռքին արյունոտ դանակ կա և չի հասկացել, թե ինչ է իր հետ կատարվում: Դրանից հետո Զավարյան փողոցով քայլել է դեպի վերև, թեքվել աջ և մի պահ զգացել, որ չի կարողանում քայլել: Ինքն ունեցել է գլխապտույտ և սրտխառնոց, ինչի պատճառով նստել է այդտեղ գտնվող բարձր մայթեզրին և փսխել: Դրանից հետո ինքը քայլել է մինչև Նար-Դոս փողոց և, նստելով պատահական տաքսի մեքենա, հեռացել այդտեղից: Ինքը չի հիշում` տաքսի նստելիս իր վրա արյան հետքեր եղել են, թե` ոչ, ինչպես նաև չի հիշում, թե ինչ է ասել տաքսի մեքենայի վարորդին, այլ միայն հիշում է, որ ճանապարահին կանգնեցրել է տաքսի մեքենան և կրկին փսխել: Մի քանի ժամ հետո ինքը հասկացել է, թե ինչ է իր հետ կատարվել, որից հետո ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն: Սարգսին մոտենալու պահին դանակը եղել է իր գրպանում, որն ինքը մշտապես որդու գերեզմանին այցելելիս վերցրել է իր հետ` բացառապես այնտեղի փշերը և մոլախոտերը մաքրելու համար: Դանակը եղել է բացովի, բացված վիճակում` մոտ 20սմ երկարությամբ: Ինքը չի հիշում, թե որքան ժամանակ է անցել Սարգսին հանդիպելուց մինչև հարվածներ հասցնելն ավարտելը, ինչպես նաև չի հիշում Սարգսին մարմնական վնասվածքներ հասցնելու հերթականությունը: Ինքը որևէ էլեկտրական գործիք կամ միջոց չի գործադրել: Դեպքի օրն ինքը ոգելից խմիչք չի օգտագործել: Դեպքի օրն ինքը Սուսաննային չի հանդիպել, իսկ իր մորը տեսել է տանը: Իր որդու սպանությունից հետո ինքը չի երդվել վրեժ լուծել, չի հանդիպել և չի զրուցել Սարգսի կամ նրա հարազատների հետ: Ինքը չի ցանկացել հանդիպել Սարգսին, ինչպես նաև ինքը և իր հարազատները չեն սպառնացել նրան: Ինքը որևէ կրպակում չի թաքնվել և չի եղել ցնցոտիներով: Ինքն իր որդու սպանության վերաբերյալ քրեական գործի դատական քննությանը չի մասնակցել, սակայն ծանոթ է եղել գործին և ունկնդրել է դատական քննության բոլոր լազերային կրիչները: Գերեզմանատնից դուրս գալիս` վերադառնալիս, դանակը եղել է իր ձեռքում, և ինքն այն բնազդաբար է դրել գրպանը, ինչից հետո եկել է իր հայրական տուն, ու այն մնացել է իր գրպանում: Ինքը սպանության մասին ոչ մեկի հետ ոչ մի բան չի խոսել, քանի որ նման արարք կատարելու մտադրություն ընդհանրապես չի ունեցել: Դեպքի օրն իր եղբայրն իր հետ չի եղել: Դեպքից հետո ինքը խմել է մեկ-երկու բաժակ օղի (չի հիշում, թե որտեղ) և գնացել ոստիկանություն, իսկ մինչ դեպքը խմած չի եղել (ալկոհոլ չի օգտագործել):
Տուժողի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ նոյեմբերի 14-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, ինքը գնացել է տուն` ընդմիջման: Ինքը վարում է տաքսի մեքենա, և որդին` Սարգիսը, թույլտվություն է խնդրել մեքենան լվանալու, իսկ ինքը թույլատրել է: Ինքը մեքենան կայանած է եղել իրենց բակում գտնվող կրպակի մոտ: Ինքը բարձրացել է վերև` հաց ուտելու: Այդ ժամանակ իրենց փոքրիկ երեխան լաց է եղել, և իր կինը երեխային իջեցրել է ներքև ու նստեցրել մեքենայի մեջ: Երեխան շարունակել է լաց լինել, և Սարգիսը մորն ասել է, որպեսզի նա երեխային տանի տուն: Մինչ իր կնոջ բարձրանալը, ինքը երեխայի անմարդկային ոռնոց է լսել, մոտեցել է պատուհանին, նայել դուրս և տեսել, որ Արտակ Մելքոնյանը, երեխային ետևի կողմից փաթաթված, բերանը փակել ու դանակով հարվածում է: Ինքը գոռացել է և անմիջապես իջել ներքև: Երբ ինքն իջել է ներքև, Արտակն արդեն հեռացած է եղել: Իր որդին` ձեռքերը բացած, եկել ու իր գիրկն է ընկել` իրեն որևէ բան չասելով: Այդտեղ հավաքված են եղել բազում անծանոթ մարդիկ (քանի որ այդտեղ կանգնում են Գավառ մեկնող երթուղային տաքսիներ), ովքեր օգնել են երեխային դնել մեքենայի մեջ ու գնալ հիվանդանոց, որտեղ մոտ մեկուկես ժամ անց ասել են, որ իր որդին մահացած է: Ինքն իմացել է, որ Արտակի որդու` Սոսի մահվան մեջ իր որդին մեղավոր չէ: Նրան սպանողն իր որդուն ասել էր, որ պետք է սպանի Սոսին, իսկ իր որդին նախատել է նրան: Այդ գործով դատավարությանն ինքը մասակցել է, սակայն Արտակը չի մասնակցել, ներկա են եղել նրա եղբայրն ու մի քանի այլ հարազատներ: Երբևէ Արտակը կամ նրա հարազատներն իր որդուն չեն մեղադրել Սոսի մահվան մեջ, չեն սպառնացել վրեժխնդիր լինել, սակայն այդպիսի խոսակցություններ լսել է շրջապատում: Եղել է անձ, ով եկել և ասել է, որ Արտակը Սոսին սպանող մյուս տղային ու նրա քույրերին մորթելու է: Եղել է նաև անձ, ով ասել է, որ իր որդուն այնքան են ծեծելու, որ հաշմանդամ մնա, ինչին իրենք պատասխանել են, որ իրենց երեխան մեղավոր չէ: Ինքն անձամբ ներկա չի եղել, սակայն անցնելիս անծանոթ մարդկանց խոսակցությունից լսել է, որ Արտակը գերեզմանի վրա երդվել է վրեժ լուծել: Շատ անձինք, ովքեր ճանաչել են Արտակին, իրեն խորհուրդ են տվել հաշտվելու նպատակով չմոտենալ նրան: 2010 թվականի սեպտեմբերի 13-ին` Սուրբ Խաչի օրը, իր կինը զանգահարել է իրեն ու ասել, որ անծանոթ մեքենաներով եկել են իրենց տան մոտ: Ինքը վերադարձել է տուն, կինն ու որդին ցույց են տվել մոխրագույն «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա, որը կանգնած է եղել կրպակի կողքին` պատուհանը փոքր-ինչ բաց, ու ինքը տեսել Արտակին ծխելիս: Ինքը կնոջն ասել է, որ դա նաև նրանց թաղամասն է, ուստի ոչինչ չի կարող ասել նրանց, իսկ դրանից քիչ անց ինքը գնացել է: Այդ օրն ինքը տուն է եկել երեկոյան` ժամը 19:00-ի սահմաններում, և կինն ասել է, որ նրանք, կարծես, մինչև ժամը 20:30-21:00-ի սահմաններում դեռ այնտեղ կանգնած են եղել: Արտակի որդու հետ կապված դեպքից մոտ մեկ տարի անց` 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին, տեղի է ունեցել իր որդու հետ կապված դեպքը: Այդ ընթացքում, բացի այդ դեպքից, եղել են դեպքեր, երբ Արտակը, մեքենան արագ վարելով, անցել է, արգելակել, կանգնել է, հետո նորից վարել է, սակայն որևէ բան չի ասել:
Վկա Մարինե Բալախչյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին, երբ իրենք դուրս են եկել բակ, Սարգիսը լվանալիս է եղել մեքենան: Ինքը կանգնել է նրա կողքին, իսկ իր փոքրիկ երեխան լացելիս է եղել: Այդ օրը` ժամը 13:00-ի սահմաններում, ինքը և Սուսաննա Բալախչյանը կանգնած զրուցել են, երբ այն կողմից եկել է Արտակի մայրը` Զաբելը, հասել կողքի դռան մոտ և ետ գնացել: Ինքը նրա հետ չի զրուցել, որովհետև վախեցել է նրանից, քանի որ հարևանները, ինչպես նաև ծանոթ ու անծանոթ անձինք ասել են, որ իր որդուն և մյուս տղային «խփելու» են, հայրը գերեզմանի մոտ երդվել է, որ մորթելու է: Ինքն իր որդուն ասել է, որպեսզի նա զգույշ լինի, ինչին նա պատասխանել է, թե ինչ է արել, որ զգույշ լինի: Ինքը փոքրիկ երեխայի հետ բարձրացել վերև, սակայն, դեռ տուն չհասած, մոտ 5 րոպե անց, լսել է Սարգսի ձայնը, մոտեցել է պատուհանին և տեսել, որ Արտակը փախչում է: Իրենց տնից մոտ 30-40 մետր հեռավորության վրա` Տոլստոյ և Զավարյան փողոցների խաչմերուկում, նա նստել է եղբոր` Կարենի ավտոմեքենան, ով եղել է ղեկի մոտ նստած, և դիմել փախուստի: Իր ամուսինն իրենից ավելի շուտ` առավելագույնը մոտ երկու րոպե անց, դուրս է եկել և հասել Սարգսին, և վերջինն ընկել է նրա ձեռքերի վրա: Ինքն անմիջապես իջել է ներքև և օգնություն կանչել: Հարևաներն իրենց օգնել են, ու իրենք երեխային հասցրել են հիվանդանոց, որտեղ իրենց ասել են, որ իրենց երեխան մահացել է: Բոլոր հարևաններն տեսել են այդ դեպքը, սակայն վախենում են ցուցմունք տալուց: Դեպքի օրն Արտակը նստած է եղել Սուսաննայի կրպակում, որտեղից դուրս է եկել և սպանել Սարգսին: Այդ մասին իրենց ասել են երթուղային տաքսու ուղևորները: Սուսաննայի որդին` Բագրատն ասել է, որ միևնույն է «Սաքին խփելու է», և խորհուրդ տվել որպեսզի իրենք հեռանան այդ թաղամասից: Ճանաչող և չճանաչող անձինք իրենց խորհուրդ են տվել զգույշ լինել, հեռանալ, ինչին ինքը պատասխանել է, որ գնալու պատճառ չունի, քանի որ իր որդին չի սպանել Սոսին: Դեպքի օրն Արտակը հագնված է եղել այլ կերպ` եղել է սպորտային համազգեստով ու գլխարկով (սովորաբար նա հագնվել է շատ կոկիկ): Սպառնալիքների մասին իրենց ասել են Տիգրան Բալղշյանն ու Գառնիկ Ռեչելյանը: Գառնիկ Ռեչելյանն իրենց տանն Սարգսին ասել է, որպեսզի չվախենա, Արտակը նրան չի սպանելու, այլ դարձնելու է հաշմանդամ, սակայն ինքը չգիտի, թե Գառնիկը դա որտեղից էր լսել: Իսկ Տիգրանն ասել է, որ բոլորն էլ գիտեն, որ Սարգիսին «խփելու» է: Սարգիսն էլ ասել է, թե ինքն ինչ է արել, որ վախենա, եթե բան ունի ասելու, թող գա, տղամարդավարի խոսեն, տեսնեն` նա մեղավոր է, թե` ոչ: 2010 թվականի սեպտեմբերի 13-ից Արտակն ու նրա եղբայր Կարենը հետևել են իր որդուն: Այդ օրն Արտակը «Օպել» մակնիշի մեքենայով եկել, երկու ժամ կանգնել է իրենց հարևանի դռան մոտ: Նույն օրն ինքը Կարենին տեսել է «Ծղոտներ» ռեստորանի մոտ:
Վկա Մարինե Բալախչյանը դատական քննության ընթացքում լրացուցիչ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արտակն այնքան մեղավոր չէ, որքան նրան օժանդակողները` Կարեն Մելքոնյանը, Սուսաննա Բալախչյանն ու Զաբել Հովհաննիսյանը: Դեպքի օրը, երբ Զաբելը եկել, հասել է հարևանի դռան մոտ և ետ գնացել, ինքը նստած է եղել մեքենայի մեջ` Սարգսի կողքին, և դեռ Արտակին տեսած չի եղել, իսկ վերջինն արդեն նստած է եղել կրպակում: Քանի որ կրպակն ապակեպատ է, Սուսաննան դիմացից եկողներին տեսնում է, և նա այդ պահին զբաղեցրել է իրեն, այնուհետև առաջարկել երեխային տանել տուն կամ տալ Սարգսին: Սուսաննայի մասնակցությունը հիմնավորում է դրանով: Կարեն Մելքոնյանի մասնակցությունը եղել այնքանով է, որ Արտակինտարել է նա, նրանք Սարգսի սպանությունից հետո միասին են գնացել գերեզմանոց: Նրանց հետ է եղել նաև վարորդ Հովիկ Մարտիրոսյանը: Ճանապարհին Արտակն ասել է. «Գժոյանին խփի, թող ուշքի գա, Գժոյանն այդ ինչ արեց»: Գերեզմանոցում նա ասել է. «Ճիշտ է արել, թե` սխալ, Սարգսին խփել է»: Գերեզմանոց գնալու մասին խմած վիճակում իրենց ասել են իր հորեղբոր թոռ Տիգրանը և իր դասընկեր Գառնիկ Ռեչելյանը:
Վկա Սուսաննա Բալախչյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը, երբ ինքը վերադարձել է շուկայից, Սարգսին տեսել է բակում մեքենան լվանալիս: Այդ ժամանակ Մարինե Բալախչյանի փոքրիկ երեխան անընդհատ լացելիս է եղել, և Մարինեն չի կարողացել հանգստացնել նրան, իսկ Սարգիսն թույլ չի տվել երեխային նստցնել մեքենայի մեջ` պատճառաբանելով, որ նրան խանգարում է: Մարինեն` երեխային գրկած, և ինքը մտել են տուն: Տուն մտնելուց հետո ինքը գնացել է զուգարան և աղմուկի ձայնից դուրս եկել այն պահին, երբ ամբոխն արդեն հավաքված է եղել, իսկ Սարգիսը եղել է հոր գրկում: Այդ ժամանակ հավաքված եղել շատ մարդիկ են, սակայն ինքը չի կարող մտաբերել, թե կոնկրետ ովքեր են եղել այդտեղ: Դավիթը բղավել է. «Շտապօգնություն կանչեք»: Այդ ժամանակ ինքը Դավթից կամ Մարինեից չի լսել, թե ով է կատարել դա, և չի իմացել, թե ով է «հարվածել» Սարգսին: Ինքը մտել է կրպակ, որպեսզի զանգահարի շտապօգնություն, սակայն իր ինքնազգացողությունն այնքան է վատացել, որ չի կարողացել հեռախոսով խոսել: Դրանից հետո ներս է եկել հարևան Սամվելը, և հեռախոսով խոսել է նա: Ինքը չի նկատել, թե ինչպես են Սարգսին տարել: Մինչև դեպքը, ինքը դռան դիմաց` իրենց կրպակի մոտ, հանդիպել է Մարինեին, ող եղել է փոքրիկ երեխայի հետ: Նա եղել է Սարգսի կողքին կանգնած, և այդ ժամանակ իրենցից բացի, ինքն այլ անձի ինքը չի նկատել: Ինքը չի նկատել կեպիով որևէ անծանոթ անձի, որը նման եղած լինի Արտակ Մելքոնյանին: Իրենց կրպակը ցերեկային ժամերին լինում է բաց: Երբ շուկայից վերադառնալիս ինքը հանդիպել է Մարինեին, կրպակում ոչ ոք չի եղել: Վերջին մեկ տարվա ընթացքում Արտակ Մելքոնյանի կամ նրա հարազատների հետ ինքը չի շփվել ու վերջիններից սպառնալիքներ չի լսել Սարգսի հասցեին:
Վկա Սամվել Շահինյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը գտնվել է Սարգսից մոտ 35 մետր հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ Սարգիսը մեքենա է լվանալիս եղել: Ինքը ոչինչ չի տեսել, այլ գոռոց է լսել և թեքվել է այդ կողմ այն պահին, երբ Դավիթը դուրս է եկել տնից և գնացել Սարգսի ուղղությամբ: Սարգիսը ճոճվելով գնացել և ընկել է հոր գիրկը: Այդ ժամանակ բոլորը գոռացել են` «շտապօգնություն»: Այդտեղ մի կրպակ կա, որտեղ շիշ են հանձնում և սուրճ խմում: Ինքը մտել է կրպակ` շտապօգնություն զանգահարելու համար: Կրպակի դուռը փողոցի կողմից է, և իր կանգնած տեղից, մինչև կրպակ մտնելը, կրպակ մտնող և դուրս եկողներին ինքը բացարձակ չէր կարող տեսել: Կրպակում եղել է միայն իր հարևանուհին` Սուսաննան, ով արդեն զանգահարած է եղել, սակայն նրա ինքնազգացողությունն այնքան վատ է եղել, որ չի կարողացել խոսել: Այդ ժամանակ Դավիթը երեխային դրել է մեքենայի մեջ և գնացել: Արտակի ընտանիքի կողմից սպառնալիքներ կամ հաշվեհարդար տեսնելու մասին ինքը ոչինչ չի լսել:
Վկա Նունե Բալայանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը տեղյակ է, որ Արտակը կալանավորված է Սարգսի սպանության համար, սակայն դեպքի վերաբերյալ ոչնչից տեղյակ չէ: Արտակ Մելքոնյանը մարդկային տեսակետից շատ լավ մարդ է ու նույնիսկ ինքը զարմացել է, թե ինչու է այդ դեպքը պատահել: Ինքը հաճախակի գնացել է Դավիթենց տուն: Նրանց տանը եղած ժամանակ ինքը երբևէ չի ասել, որ Արտակը սպանելու է Ազատի քույրերին: Երբ Մարինեն իրեն հարցրել է, թե հնարավոր է, որ Արտակը որդուն` Սարգսին վնասի, ինքը պատասխանել է, որ հնարավոր չէ, եթե նրա որդին մեղավոր չէ, Արտակը նրան չի վնասի: Ինքն Արտակից կամ նրա հարազատներից չի լսել, որ ցանկանում են հաշվեհարդար տեսնել:
Վկա Հովհաննես Մարտիրոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը հեռուստացույցով լսել է, որ Արտակը սպանել է Դավիթ Վարդիկյանի որդուն: Այդ մասին լսել է նաև բակում, սակայն ճշգրիտ չի կարող ասել, թե ումից: Ինքը և Արտակն ընկերներ են, ինքը հաճախ է գնացել նրանց տուն, սակայն ներկայում չի գնում: Արտակի որդու հետ կատարվածի մասին ինքը տեղյակ է, սակայն նրա հետ այդ թեմայով չի խոսել: Գառնիկին Մարինեն ասել է, թե ինքն է Արտակին դեպքի վայրից մեքենայով տարել գերեզմաններ, սակայն երբ ինքը և Գառնիկը գնացել են նրանց տուն ցավակցելու, ինքն ասել է, որ նման բան չի եղել, այդ ժամանակ ինքը եղել է իր աներոջ տանը: Դեպքի օրն Արտակն իրեն ընդհանրապես չի զանգահարել: Երբևէ Արտակը կամ նրա ընտանիքի անդամները սպառնալիքներ չեն հնչեցրել Սարգիս Վարդիկյանի վերաբերյալ:
Վկա Գառնիկ Ռեչելյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Սոսի սպանությունից հետո Մարինեն զանգահարել է իրեն և ասել, որ դեպքից հետո Արտակին տարել է իր ընկեր Հովհաննեսը: Այդ մասին ինքն ասել է Հովհաննեսին, ով պատասխանել է, որ նման բան չի եղել և ցանկություն է հայտնել գնալու Մարինեենց տուն: Ինքը և Հովհաննեսը գնացել են Մարինեենց տուն, և Հովհաննեսը նրան ասել է, որ նման բան չի եղել: Սարգսի կենդանության ժամանակ ինքը նրանց տուն գնացել է, սակայն երբևէ ինքը Սարգսին չի ասել, թե Արտակը նրան չի սպանելու, այլ դարձնելու է հաշմանդամ: Ինքը Մարինեին չի ասել, թե «Արտակն իրեն տվել է խմելու ու դանակը կողքին ման է գալիս` վրեժխնդիր լինելու համար»: Ինքը երբևէ Արտակից կամ նրա ընտանիքի անդամներից Սարգիս Վարդիկյանից վրեժխնդիր լինելու, նրան սպանելու սպառնալիքներ չի լսել:
Վկա Մարինե Բալղշյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Դավիթից ու Մարինեից է լսել, որ Արտակը Սարգսին մեքենա լվանալիս սպանել է: Ինքը Սարգսի հետ այն Սոսի սպանության մասին խոսել է` նրան հարցրել է, թե ինչու են նման բան արել, ինչին նա պատասխանել է, որ նա չի արել, իր հետ եղած տղան է արել: Ինքն էլ նրան ասել է, որ եթե նույնիսկ նա է արել, նա չպետք է թողներ, ինչին Սարգիսը պատասխանել է, որ վախեցել է: Սարգսի «յոթ»-ի արարողությունից հետո ինքն իր բարեկամուհի Ջուլիկի հետ նրանց տուն գնացել են ցավակցելու, սակայն ինքը չի հիշում, թե ինչ են խոսել:
Վկա Տիգրան Բալղշյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը` երեկոյան, Սագսի ծնողները հիվանդանոցից եկել են իրենց տուն, սակայն ոչինչ չեն խոսել: Ինքը չի ասել, թե լավ է, որ այդ օրն իրենց էլ ոստիկանություն չեն տարել, այլ մորն են տարել, այլապես շատ բաներ կբացահայտվեին:
Վկա Հովհաննես Փափազյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Զավարյան և Տոլստոյ փողոցների խաչմերուկի մոտ, վարում է տաքսի մեքենա: Ինքն իր տաքսի մեքենան կայանում է այդ խաչմերուկում` իր տնից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա: Դեպքի օրն ինքն այնտեղ չի եղել, այլ եղել է Արարատի մարզում` իր կնոջ ծնողների տանը և վերադարձել է մի քանի օր հետո: Ինքը ոչնչից տեղյակ չէ: Ինքն Արտակի և Կարենի հետ որևէ շփում չունի, նրանց ճանաչում է որպես այդ տարածքի բնակիչ:
Վկա Մելանյա Բադալյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ լսել է, որ Արտակը սպանել է Դավթի երեխային` Սարգսին: Սարգսի «յոթ»-ի արարողությունից հետո ինքն ու Մարինեն մենակ են եղել, երբ հյուր է եկել նրա հորեղբոր կինը: Ինքն անուշադիր է եղել, սակայն նա ասել` «եթե Մարինեենք դատ ու դիվան չունենային` տան խնդիր չունենային, այսօր նրա տղան կենդանի կմնար»:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Զավարյան 49/1 տան դիմացը: Երևան քաղաքի Զավարյան 49/1 տունը քարաշեն կառույց է: Տան առաջին հարկի ձախ մասում առկա է մուտքի դուռ, որը երկփեղկանի է, շագանակագույն: Մուտքի դռան վերևի հատվածում` երկրորդ հարկում, առկա է երկփեղկանի 3 պատուհան, որոնք բացվում են դեպքի փողոցի կողմը: Մուտքի դռնից 2մ աջ առկա է ևս 1 դուռ, որի վերևի հատվածում առկա է «Լահմաջո Խինկալի» գրառումը: Տվյալ դուռը զննության պահին եղել է փակ: Նշված դռան վերևի հատվածում առկա է ճաղավանդակներով երկփեղկանի 2 պատուհան, որոնք զննության պահին եղել են փակ: Նշված դռնից մոտ 4 մ դեպի փողոցի կողմը` ասֆալտապատ տարածքում առկա է եղել արնանման հեղուկի զգալի զանգված, որից վերցվել է նմուշ: Նշված արնանման հեղուկի զգալի զանգվածից 1-2մ հեռավորության վրա` ճամփեզրին, առկա են եղել արնանման կաթոցի հետքեր: Նշված տան դիմաց կանգնած է եղել «Լադա Կալինա» մակնիշի Տ6249 պետհամարանիշի մուգ կապույտ «TAXI SOFIA» (Տաքսի Սոֆիա) գրառմամբ ավտոմեքենա, որի աջ կողմի 2 դռները զննության պահին եղել են բաց: Նշված ավտոմեքենայի ետևի աջակողմյան նստատեղի վրա առկա են եղել արնամնան հետքեր, որից վերցվել է նմուշ:
Փորձագետի 2010 թվականի նոյեմբերի 15-ի թիվ 1034 եզրակացության համաձայն` Սարգիս Վարդիկյանի մահը վրա է հասել հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկից` պարանոցի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի, որովայնի, գոտկային շրջանի, վերին վերջույթների ծակած-կտրած թափանցող և չթափանցող վնասվածքներ ստանալու հետևանքով, ինչը հիմնավորվում է փորձաքննությամբ` հետևյալ վնասվածքներով` պարանոցի աջ կեսի, կրծքավանդակի, որովայնի, գոտկային շրջանի, վերին վերջույթների ծակած-կտրած չթափանցող` թիվ 1, 2, 4, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, թափանցող` թիվ 3, 5, 6, 7, 8, 12, 18, 19, 20, 21 վնասվածքներով, ինչպես նաև վնասվածքների վերքային խողովակների ընթացքով, մկանների, վահանաճառի, կողոսկրերի, ներքին օրգանների վնասումներով, հեղուկ և մակարդված արյան առկայությամբ պլևրալ և որովայնի խոռոչներում. վերը նշված վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, միակողմանի սայր ունեցող ծակող-կտրող գործիքի(ների) ներգործության հետևանքով, որոնք էլ կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջության ծանր վնասվածքի հատկանիշներ` որպես կյանքին վտանգ սպառնացող, որոնցով և պայմանավորված է մահը և նշված վնասվածքներն են` վերքային խողովակ թիվ 1` սկսվելով թիվ 2 կտրած-ծակած վերքով` պարանոցի աջ կեսին կողմնային մակերեսին, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, պարանոցի ենթամաշկային փափուկ հյուսվածքները, պարանոցի շրջանի անոթները և 3սմ խորության վրա ավարտվում, վերքային խողովակի` աջից ձախ, աննշան վերևից ներքև ուղղությամբ, վերքային խողովակ թիվ 2` սկսվելով թիվ 1 վնասվածքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, անոթները, վահանաճառը` աջից` մինչև 0,6սմ խորությամբ ավարտվում` վերքային խողովակի խորությունը կազմելով 4,5սմ, վերքային խովովակ թիվ 3` սկսվելով թիվ 3 վերքով` կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսից, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, միջկողային մկանները, 2-րդ կողի ստորին եզրը` մասնակի, թափանցելով պլևրալ խոռոչ, վնասելով աջ թոքի վերին բիլթը և թոքահյուսվածքում 3,5 սմ խորության վրա ավարտվում է, վերքային խողովակի խորությունը կազմում է 7սմ, վերքային խողովակի ուղղությունը` առջևից հետ, վերևից ներքև ուղղություն, վերքային խողովակ թիվ 4` աջ ուսագոտու վերին դրսային մակերեսին` թեք երկայնակի տեղակայված թիվ 4 վերք, որը, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, խորանիստ փափուկ հյուսվածքները, ավարտվում, խորությունը կազմում է 3սմ, վերքային խողովակ թիվ 5` թիվ 5 վերքով` կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մեկերեսին` հարկրծոսկրային գծով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, 5-րդ կողոսկրի վերին եզրը, ստոծանու աջ գմբեթը, թափանցելով խոռոչ, վնասելով լյարդի մեծ բլթի ստոծանիական մակերեսը, ավարտվում` վերքային խողովակի խորությունը կազմելով 10սմ, վերքային խողովակի ուղղությունը` աջից հետ, վերևից ներքև, վերքային խողովակ թիվ 6` սկսվելով թիվ 6 վերքով` կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսից` վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, միջկողային մկանները, 5-րդ կողոսկրի ստորին եզրը, ստոծանու աջ գմբեթը, լյարդի ստոծանիական մակերեսը, 5,5սմ խորությամբ ավարտվում, վերքային խողովակների ուղղությունները` առջևից հետ, վերևից ներքև, աջից քիչ ձախ ուղղություն` 9սմ խորությամբ, վերքային խողովակ թիվ 7` սկսվելով կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի թիվ 7 վնասվածքով, պտկային գծով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, միջկողային մկանները, 5-րդ կողոսկրի ստորին եզրը, ձախ թոքի ստորին բլթի առաջային մակերեսը, ավարտվում թոքահյուսվածքի հաստության մեջ` վերքային խողովակի խորությունը կազմելով 6սմ, վերքային խողովակի ուղղությունը` առջևից հետ, ձախից աջ, ներքևից վերև, վերքային խողովակ թիվ 8` սկսվելով թիվ 8 վնասվածքով, որովայնի աջ կեսի առաջային մակերեսին` միջին գծից քիչ, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, թափանցելով խոռոչ, հաստ աղու առաջային և հետին պատը, ավարտվում` վերքային խողովակի խորությունը կազմելով 12սմ, ուղղությունը` առջևից հետ, ներքևից վերև ուղղություն, վերքային խողովակ թիվ 9` սկսվելով աջ նախաբազկի վ/3-ի առաջային մակերեսի թիվ 9 վերքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, մկանները անոթները, ջլերը և ավարտվում, խորությունը կազմում է 1,3սմ, վերքային խողովակ թիվ 10` սկսվելով աջ բազկի ս/3-ի առաջային մակերեսի թիվ 10 վերքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, մկանները, ջլերը, անոթները և ավարտվում է` 1,5սմ խորությամբ, վերքային խողովակ թիվ 11` սկսվելով աջ բազկի ս/3-ի հետին մակերեսի թիվ 11 վնասվածքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, ջլերը, անոթները, մկանները ավարտվում է` մինչև 1,5 սմ խորությամբ, վերքային խովովակ թիվ 12` սկսվելով որովայնի ձախ կեսի կողմնային մակերեսի թիվ 12 վնասվածքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, ձախ երիկամը և ավարտվում երիկամային հյուսվածքի հաստության մեջ, վերքային խողովակը կազմում է 8սմ, ուղղությունը` ձախից աջ, վերևից ներքև, վերքային խողովակ թիվ 13` սկսվելով ձախ նախաբազկի մ/3-ի առաջային մակերեսի թիվ 13 վնասվածքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, անոթները, ջլերը, մկանները և ավարտվում` 1,6սմ խորությամբ, վերքային խողովակ թիվ 14` սկսվելով ձախ նախաբազկի մ/3-ի առաջային մակերեսի թիվ 14 վերքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, ջլերը, մկանները, անոթները և ավարտվում` մինչև 1,5սմ խորությամբ, վերքային խողովակ թիվ 15` սկսվելով ձախ նախաբազկի ս/3-ի հետին մակերեսի թիվ 15 վերքից, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, անոթները, ջլերը և ավարտվում` 1,6սմ խորությամբ, վերքային խողովակ թիվ 16` սկսվելով ձախ նախաբազկի ս/3-ի հետին մակերեսի թիվ 16 վերքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, անոթները, ջլերը, մկանները և ավարտվում` 1,5սմ խորությամբ, վերքային խողովակ թիվ 17` սկսվելով թիվ 17 վերքով` ձախից անոթափոսի շրջանից, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, անոթները, ջլերը և ավարտվում` 2սմ խորությամբ, վերքային խողովակը ունի ներքևից քիչ վերև ուղություն, վերքային խողովակ թիվ 18` սկսվելով թիվ 18` գոտկային աջ կեսի հետին կողմնային մակերեսի վերքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, աջ երիկամը, ավարտվում երիկամի հաստության մեջ, վերքային խողովակը կազմում է 9սմ, ուղղությունը` հետևից առաջ, աջից ձախ, ներքևից վերև, վերքային խողովակ թիվ 19` սկսվելով գոտկային աջ կեսի հետին մակերեսից` թիվ 19 վերքով, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, փափուկ հյուսվածքները, աջ երիկամը, ավարտվում երիկամի հաստության մեջ` վերքային խողովակի խորությունը կազմելով 9,5սմ, ուղղությունը` հետևից առաջ, ներքևից վերև, վերքային խողովակ թիվ 20` սկվելով թիվ 20 վերքով` կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսին, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, միջկողային մկանները, փափուկ հյուսվածքները, 11-րդ կողոսկրի ստորին եզրը, ձախ թոքի ստորին բլթի հետին մակերեսը, թոքահյուսվածքում ավարտվում` վերքային խողովակի խորությունը կազմելով 8սմ, վերքային խողովակի ուղղությունը` հետջից առաջ, ներքևից վերև ուղղություն, վերքային խողովակ թիվ 21` սկսվելով կրծքավանդակի ձախ կեսի հետվիրահատական վերքի ընթացքով` թիվ 21 վերքից, վնասելով մաշկը, ենթամաշկը, 5-րդ կողոսկրի ստորին եզրը, պլևրալ թերթիկը և ավարտվում` առանց թոքի վնասման` վերքային խողովակը 2սմ խորությամբ, ձախից աջ ուղղությամբ և քանի որ վերը շարադրված վնասվածքները պատճառվել են շատ կարճ ժամանակահատվածում, հետևաբար որոշել դրանց պատճառման հաջորդականությունը հնարավոր չէ: Սարգիս Վարդիկյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև ձախ արմնկային հետին մակերեսի, աջ նախաբազուկ-դաստակային հոդի թիկնային մակերեսի, աջ դաստակի թիկնային մակերեսի, ձախ անոթափոսի հետին մակերեսի, ձախ սրունքի վ/3-ի դրսակողմնային մակերեսի, վերին շրթունքի ձախ կեսի ներսային մակերեսի, ձախ արմնկային ներսային մակերեսի քերծվածքներ, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք` բութ առարկաների ներգործության հետևանքով, որոնք մահվան հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում և կենդանի անձանց մոտ առողջության թեթև վնաս չպարունակող մարմնական վնասվածքների շարքին են դասվում: Միաժամանակ Սարգիս Վարդիկյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև պարանոցի ձախ կեսի մ/3-ի առաջակողմնային մակերեսի, պարանոցի ձախ կեսի կողմնային մակերեսի կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի, կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսի էլեկտրոնիշաներ, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք և որոնք կարող են լինել թույլ էլեկտրական հոսանքի ազդեցության հետևանք, սակայն ավելի կոնկրետ պետք է պարզել քննչական ճանապարհով: Վնասվածքները ստանալու պահին տուժողը և հարձակվողը միմյանց նկատմամբ կարող էին գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում: Սարգիս Վարդիկյանը, չի բացառվում, որ ստացած մարմնական վնասվածքներով որոշակի կարճ ժամանակահատված կարողանար կատարել որևէ ինքնուրույն գործողություն (շարժվել, բղավել և այլն): Դիակի սկզբնական դիրքը փոփոխվելու մասին վկայող տվյալներ չկան: Դատաբժշկական փորձաքննությամբ վերջինի ստամոքսում սննդային պարունակություն չի հայտնաբերվել: Ելնելով հիվանդության պատմագրից` Սարգիս Վարդիկյանի մահը վրա է հասել 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին` ժամը 14:50-ին, ինչը չի հակասում փորձաքննությամբ ձեռք բերված տվյալներին: Սարգիս Վարդիկյանը կենդանության օրոք եղել է գործնականապես առողջ: Սարգիս Վարդիկյանի դիակից վերցված այրան մեջ և ներքին օրգանների կտորներում թմրանյութեր չի հայտնաբերվել: Սարգիս Վարդիկյանի դիակից վերցված այրան մեջ ալկոհոլ չի հայտնաբերվել: Սարգիս Վարդիկյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է երկրորդ խմբին:
Փորձագետի 2011 թվականի մարտի 1-ի թիվ 48 եզրակացության համաձայն`
1.Փորձաքննությանը ներկայացված` Սարգիս Վարդիկյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած են և հնարավոր է, որ առաջացել են ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված դանակի շեղբի, այնպես էլ նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող այլ առարկայի ներգործությունների հետևանքով:
2.Քանի որ փորձաքննությանը ներկայացված Սարգիս Վարդիկյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքներում չկան ներգործող առարկայի կողմից թողնված որևէ անհատականացնող հատկանիշներ ուստի պատասխանել այն հարցին, թե վերջինի հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները առաջացել են միևնույն թե տարբեր առարկաների ներգործությամբ, պատասխանել հնարավոր չէ:
3.Փորձաքննությանը ներկայացված` Սարգիս Վարդիկյանի բացի սվիտերի առաջամասի վրա առկա թիվ 3, 7, 11, 13, 15, հետևամասի վրա առկա թիվ 19 և սպորտային անդրավարտիկի վրա առկա թիվ 1, 2 վնասվածքներից մյուս բոլոր վնասվածքները իրենց տեղակայումներով, չափերով և ուղղվածություններով հիմնականում համընկնում են դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության մեջ նշված վնասվածքներին:
4.Սվիտերի առաջամասի վրա առկա թիվ 3, 7, 11, 13, 15, հետևամասի վրա առկա 19 և սպորտային անդրավարտիքի վրա առկա թիվ 1, 2 վնասվածքների բացակայության հնարավոր հանգամանքները Սարգիս Վարդիկյանի մարմնի համապատասխան մակներեսներին կարող են պայմանավորված լինել ներգործող առարկայի հագուստների մեջ ներթափանցման և մարմնին չհասնելու` հագուստի կտորի տվյալ հատվածները դեպի ետ քաշված լինելու պայմաններում:
Սարգիս Վարդիկյանի ձախ թևքի ստորին կիսամասի վրա առկա թիվ 13, 14 մարմնական վնասվածքների բացակայության հնարավոր հանգամանքները վերջինի փորձաքննությանը ներկայացված սվիտերի կտորի համապատասխան հատվածների վրա, կարող են պայմանավորված լինել հագուստի կտորի տվյալ հատվածի կտրված անջատված լինելու պայմանով, որը առաջացել է ներթափանցող առարկայի շեղակի ներգործության արդյունքում:
5.Մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին Սարգիս Վարդիկյանը կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում, որոնք չէին խոչնդոտի նշված վնասվածքների առաջացումները:
6.Սարգիս Վարդիկյանի մարմնական վնասվածքների ուղղությունները և խորությունները նշված են դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1034 եզրակացության տվյալներում:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 8-ի թիվ 543 եզրակացության համաձայն`
1. Փորձաքննության ներկայացված Սարգիս Վարդիկյանի արյան նմուշն ըստ իզոշճաբանական համակարգի պարունակում է A խմբին:
2. Փորձաքննության ներկայացված Արտակ Մելքոնյանի արյան նմուշն ըստ իզոշճաբանական համակարգի պարունակում է O խմբին:
3. Փորձաքննության ներկայացված Սարգիս Վարդիկյանի նախկին մայկայի, սպորտային անդրավարտիքի, ջեմպրի, Արտակ Մելքոնյանի բաճկոնի, ջեմպրի, ինչպես նաև ներկայացված դանակի, բամբակե խծուծների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև հնարավոր է առաջանար Սարգիս Վարդիկյանից:
4. Փորձաքննության ներկայացված թաշկինակի վրա տեղակայված կասկածելի հետքում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան և թքի խառը հետքի առկայություն, որտեղ կլանման-անջատման ռեակցիայով հայտնաբերվել են A և H հակածիններ, հակամարմիններ չեն հայտնաբերվել, հետևաբար նշված խառը հետքը կարող էր առաջանալ ինչպես արյան մեջ, այնպես էլ արտադրությունում A և H հակածիներ պարունակող անձի կամ անձանց արյան և թքի խառնուրդի հաշվին, հետևաբար չի բացառվում, որ A հակածինը թողնված լինի արյան A խումբ ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև Սարգիս Վարդիկայանից, իսկ H հակածինը` արյան O խումբ ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև Արտակ Մելքոնյանի արյան կամ թքի հաշվին:
5. Ներկայացված թաշկինակի մեջ հայտնաբերված կոշտ նյութի մզվածքում հայտնաբերվեց մարդկային ծագման սպիտակուց:
6. Արտակ Մելքոնյանի անդրավարտիքի, կոշիկների մանրակրկիտ զննությամբ արնանման կասկածելի հետքեր չեն հայտնաբերվել:
Դանակը ներկայացնելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` Արտակ Սոսի Մելքոնյանը ներկայացրել է դեղին, փայտյա և երկաթյա բռնակով, գաղտնի փականով դանակ, որի ընդհանուր երկարությունը 26սմ է, որց 14,5սմ բռանակի երկարությունն է, իսկ 11,5սմ` շեղբինը: Շեղբի վրա առկա են եղել արնանման հետքեր:
Փորձագետի 2011 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 79 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված սևեռվող շեղբով ծալովի դանակը գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակ է, դասվում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքի շարքին: Փորձաքննությանը ներկայացված սևեռվող շեղբով ծալովի դանակի վրա հողի, քարի կամ բույսի հետ անմիջական շփման հետևանքով առաջացած հետքեր չհայտնաբերվեցին, դանակի ամբողջ մակերեսի վրա առկա են արնանման հետքեր:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Ազատ Վարդանի Եղոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 10 (տաս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել և հռչակվել է ` Ազատ Վարդանի Եղոյանի անմեղությունը:
Ծննդյան թիվ ԱԱ099197 վկայականի պատճենի համաձայն` Սարգիս Դավիթի Վարդիկյանը ծնվել է 1997 թվականի մայիսի 16-ին:
Համալիր ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության 2012 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ 4 եզրակացության համաձայն`
1.Փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Արտակ Սոսի Մելքոնյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայում նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արտակ Սոսի Մելքոնյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
2.Գործի նյութերում առկա տվյալներով «մեղսագրվող սպանությունը կատարելու պահին Արտակ Մելքոնյանը գտնվել է արդյոք խիստ հուզմունքի վիճակում, թե` ոչ» հարցին պատասխանել հնարավոր չի պատկերացվում:
Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ 4 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրության համաձայն` փորձաքննության համար վճարման ենթակա գումարը կազմում է 70.074 ՀՀ դրամ:
Փորձագետ Մարինե Պետրոսյանը դատական քննության ընթացքում համալիր ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության 2012 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ 4 եզրակացության դատահոգեբանական մասի կապակցությամբ պարզաբանում տվեց այն մասին, որ աֆեկտը առողջ մարդուն բնորոշ վիճակ է, և յուրաքանչյուրը կարող է հայտնվել այդ վիճակում: Աֆեկտի առկայությունը փաստելու համար անհրաժեշտ է, որ այն առաջանա հանկարծակի և հակաօրինական գործողությունների հետևանքով: Աֆեկտի կամ ցանկացած հուզական իրավիճակ նկարագրելու համար դատական հոգեբանության մեջ առկա են իրավական և հոգեբանական չափանիշներ, որոնք երկուսն էլ գնահատվում են: Եթե գործում բացակայում է իրավական չափանիշը, այն է` տուժողի կողմից հակաբարոյական կամ հակաօրինական արարք չի կատարվել, աֆեկտի առկայությունն ինքնըստինքյան բացառվում է: Աֆեկտի իրավական չափանիշի առկայության վերաբերյալ փորձաքննության պահի դրությամբ իր տրամադրության տակ եղած քրեական գործի ողջ նյութերում տվյալներ չեն եղել, ինչի պատճառով (նաև փորձաքննվողին հետազոտելու արդյունքում) ինքը հետևության է հանգել աֆեկտի առկայության մասին հարցին պատասխանելու անհնարինության վերաբերյալ: Նոր ապացույցներ ձեռք բերվելու դեպքում հետևությունները կարող են փոխվել: Աֆեկտի բացակայության վերաբերյալ միանշանակ, կատեգորիկ հետևություն կարելի է անել այն դեպքում, երբ քրեական գործի նյութերում լինում են բավարար տվյալներ իրավաբանական չափանիշի վերաբերյալ, ինչպես նաև հոգեբանական-փորձարարական հետազոտությամբ ձեռք են բերվում համապատասխան տեղեկություններ: Փորձաքննության ընթացքում իրենք գնահատում են ոչ թե ամբաստանյալի ցուցմունքների արժանահավատությունը, այլ գործում առկա բոլոր ցուցմունքները, սակայն իրենք ապացույցները գնահատելու իրավասությամբ օժտված չեն, իսկ փորձաքննության պահի դրությամբ քրեական գործում առկա տեղեկություններն իրավաբանական չափանիշի առկայության համար բավարար համարվել չեն կարող, ուստի իր գնահատմամբ` իրավական չափանիշը բացակայել է: Աֆեկտի առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ միանշանակ հետևություն անելը տվյալ պարագայում լիարժեք չէր լինի: Իրենք տուժողի հետ հանդիպելու և նրա կողմից որոշակի արտահայտություններ անելու մասին ամբաստանյալի ցուցմունքը կասկածի տակ դնելու իրավասություն չունեն, սակայն այն փորձաքննության պահին որպես ապացույց բավարար գնահատված չի եղել, իսկ գործի նյութերում առկա են նաև ամբաստանյալի վարքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ` ցուցմունքներ, մասնավորապես, այն մասին, որ ամբաստանյալը նպատակադրված է եկել, հետևել է տուժողին, որոնք իրենք հաշվի են առել և հետևություն արել դրանց վերլուծության արդյունքում: Տուժողի ծնողների ցուցմունքներն այն մասին, որ իրենց որդին ցանկացել է «տղայական» զրույց ունենալ ամբաստանյալի հետ, կարող են ենթադրաբար, այլ ոչ թե հաստատապես հանգեցնել կամ չհանգեցնել որոշակի գործողությունների, այսինքն` այդ ենթադրությունը չեզոք գործոն է: Արտակ Մելքոնյանի հոգեվիճակը ոչ ոք չի հերքում, որովհետև նախորդող դեպքերը` նրա որդու հետ տեղի ունեցածը, միանշանակ հոգետրավմատիկ իրողություն է եղել և շատ մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա, որպիսի հանգամանքը հաշվի է առնվել փորձաքննության ժամանակ, սակայն դա բավարար իրավական նշանակություն չունի աֆեկտի առկայությունը փաստելու համար: Օրինակ` մարդը կարող է կատարել կանխամտածված կամ չկանխամտածված սպանություն, և երկու դեպքում էլ առաջանա աֆեկտ, և այս դեպքերում իրավաբանական չափանիշը լրացնում է հոգեբանականին, այսինքն` աֆեկտն ինքնին չունի իրավական նշանակություն: Հետևություններն արվել են ոչ միայն զրույցի, այլև հոգեբանական թեստավորման արդունքներով: Եզրակացությունում նշված կատաղությունը, հանկարծակիությունը և ակտիվությունը, տուժողի հակաօրինական կամ հակաբարոյական գործողություններն ապացուցվելու դեպքում, ենթադրաբար կարող էին պոռթկում առաջացնել: Հանկարծակիությունն ապացուցված լինելու վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործի նյութերում առկա չեն եղել: Ինքը չի կարող ցուցմունքներն անուն առ անուն նշել, սակայն, ըստ բովանդակության, կան ցուցմունքներ (տուժողի իրավահաջորդների), որոնք փաստում են այն մասին, որ փորձաքննվողը նպատակաուղղված որոշակի քայլեր է արել, հետևել է տուժողին, ինչպես նաև ամբաստանյալի ցուցմունքն այն մասին, որ նման բան չի եղել, որոնցից որևէ մեկին իրենք առավելություն տալ չէին կարող, դրանք համարժեք են գնահատվել. այդպիսի պայմաններում իրենք այդ տեղեկությունների փորձագիտական գնահատման արդյունքում հանգել են այն հետևության, որ առաջադրված հարցին հնարավոր չէ պատասխանել: Սովորաբար պրակտիկան ցույց է տալիս, որ նախնական քննության մարմինների որոշումների մեջ շարադրված փաստերը հիմնավորում են որոշումը, սակայն ոչ միշտ են գնահատված լինում որպես ապացույց, և միաժամանակ իրենց այնպիսի հարցադրում է արվում, որը կասկածի տակ է դնում հենց որոշման մեջ շարադրված փաստերը, այսինքն` դրանք ընդունվում են ոչ թե որպես ապացուցված փաստեր, այլ որպես որոշում կայացնելու համար հիմք հանդիսացած փաստեր: Փորձաքննության ընթացքում առաջադրված հարցերին պատասխանելիս իրենք առանձին-առանձին անդրադառնում են բոլոր չափանիշներին, իսկ որևէ հանգամանքի վերաբերյալ հակասական տեղեկությունների առկայության դեպքում հանգում այն հետևության, որ տվյալ հարցին պատասխանել հանարավոր չէ: Եզրակացության հետ կապված իր վրա որևէ արտաքին ազդեցություն` սպառնալիք, խնդրանք չի եղել, քանի որ այդ դեպքում իրենք կտեղեկացնեին նախաքննության մարմնին:
Ինքնակամ ներկայանալու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին` ժամը 18:15-ին, Արտակ Սոսի Մելքոնյանը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին և հայտնել, որ Սարգիս Դավիթի Վարդիկյանին դանակահարել և սպանել է ինքը:
Ձերբակալման մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` Արտակ Սոսի Մելքոնյանը 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին` ժամը 18:30-ին ձերբակալվել է:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ի որոշման համաձայն` Արտակ Սոսի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամանակով: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ից:
Սթափության վիճակի զննության թիվ 103468 արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին Արտակ Սոսի Մելքոնյանը եղել է 1-ին աստիճանի հարբած վիճակում:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ի պահանջագրի համաձայն` Արտակ Սոսի Մելքոնյանը դատապարտված չի եղել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2011 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման համաձայն` Արտակ Մելքոնյանի և Սարգիս Վարդիկյանի հագուստները, դանակն ու բամբակե երեք խծուծները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:
Քաղաքացիական հայցադիմումի համաձայն` տուժողի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանը խնդրել է Արտակ Սոսի Մելքոնյանից հոգուտ իրեն բռնագանձել 15.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ` որպես Սարգիս Վարդիկյանի հուղարկավորության, թաղման, գերեզմանի և հետագա ծախսերի գումար:
«Մարդունց» ՍՊ ընկերության կողմից տրված գրության համաձայն` գերեզման կառուցելու համար անհրաժեշտ է 2.380.000 ՀՀ դրամ:
Տուժողի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանի կողմից կազմված ծախսերի հաշվարկի վերաբերյալ գրության համաձայն` Սարգիս Վարդիկյանի հուղարկավորության, թաղման, գերեզմանի և այլ ծախսերի համար ծախսվել և պետք է ծախսվի ընդհանուր 7.047.000 ՀՀ դրամ:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արտակ Սոսի Մելքոնյանը, Սարգիս Դավթի Վարդիկյանին վրեժի շարժառիթով ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան 49/1 տան դիմաց իր մոտ ապօրինի կրվող` սառը զենք հանդիսացող դանակով 21 հարված է հասցրել Սարգիս Վարդիկյանի մարմնի տարբեր հատվածներին, որոնց հետևանքով առաջացած հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկից Սարգիս Վարդիկյանը նույն օրը մահացել է:
Նման պայմաններում Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ Արտակ Մելքոնյանի կողմից Սարգիս Վարդիկյանին առանձին դաժանությամբ սպանելու համար Արտակ Սոսի Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին:
Դատարանը, ուսումնասիրելով Արտակ Սոսի Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը, արձանագրում է, որ նրա կողմից սպանությունը կատարելու առանձին դաժան եղանակի մասին մեղադրանքի կողմի հետևությունը հիմնված է բացառապես տուժող Սարգիս Վարդիկյանին դանակի բազմաթիվ հարվածներ հասցնելու հանգամանքի վրա: Այս առումով Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դանակի հարվածների քանակն ինքնին չի կարող անվերապահորեն վկայել Արտակ Մելքոնյանի արարքում առանձին դաժանության առկայության մասին, իսկ սույն քրեական գործի նյութերում առկա` Դատարանում հետազոտված որևէ այլ ապացույց չի հիմնավորում Արտակ Մելքոնյանի կողմից Սարգիս Վարդիկյանին առանձին դաժան եղանակով կյանքից զրկելու դիտավորության առկայությունը: Ավելին` փորձագետի` 2010 թվականի նոյեմբերի 15-ի թիվ 1034 եզրակացության համաձայն` Սարգիս Վարդիկյանի մարմնական վնասվածքները պատճառվել են շատ կարճ ժամանակահատվածում, որպիսի փաստը կասկածի տակ է դնում տուժող Սարգիս Վարդիկյանին անասելի հոգեկան տառապանք պատճառելու Արտակ Մելքոնյանի նպատակի առկայության և նրա կողմից վերջինին կյանքից զրկելու դաժան և անգութ եղանակի ողջ բնույթը գիտակցելու մասին մեղադրանքի կողմի ենթադրությունը: Հետևաբար` Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում Արտակ Մելքոնյանի կողմից Սարգիս Վարդիկյանին մեծաքանակ վնասվածքներ հասցնելը նպատակ է հետապնդել տուժողին ոչ թե առանձին հոգեկան կամ ֆիզիկական տառապանքներ պատճառելու, այլ միայն նրան հնարավորինս կարճ ժամանակում կյանքից զրկելու` գիտակցելով և նախատեսելով հանրորեն վտանգավոր հետևանքի` Սարգիս Վարդիկյանի մահվան անխուսափելիությունը: Դատարանը, հիմնվելով դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների վրա, գնահատելով դրանք համակցության մեջ, գտնում է, որ ապացուցված չէ Արտակ Սոսի Մելքոնյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը, այն է` սպանություն, որը կատարվել է առանձին դաժանությամբ:
Դատարանը, անդրադառնալով նաև Արտակ Սոսի Մելքոնյանի կողմից Սարգիս Վարդիկյանին հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում սպանելու վերաբերյալ պաշտպան Ռազմիկ Թովմասյանի պնդմանը, գտնում է, որ այն հիմնավոր չէ, քանի որ նախ` համաձայն դատահոգեբուժական-դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության եզրակացության` մեղսագրվող սպանությունը կատարելու պահին Արտակ Մելքոնյանի` հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում գտնվել-չգտնվելու վերաբերյալ հարցին հնարավոր չի եղել պատասխանել, ինչի կապակցությամբ փորձագետը պարզաբանում է տվել այն մասին, որ փորձաքննության կատարման պահի դրությամբ իր տրամադրության տակ եղած քրեական գործում առկա տեղեկություններն իրավաբանական չափանիշի առկայության համար բավարար համարվել չեն կարող, ուստի իր գնահատմամբ` իրավական չափանիշը բացակայել է, և աֆեկտի առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ միանշանակ հետևություն անելը տվյալ պարագայում լիարժեք չէր լինի: Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ հոգեկան խիստ հուզմունքի և սպանության դիտավորության ծագման հանկարծակիության, ինչպես նաև տվյալ իրադրությունում տուժողի հակաիրավական կամ հակաբարոյական վարքագծի ու դրա հետևանքով հոգեկան խիստ հուզմունքի ծագման մասին վկայող բավարար հավաստի ապացույցների համակցություն: Ի վերջո` քրեական գործով հաստատված որոշ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հանգամանքներ (մասնավորապես` Արտակ Մելքոնյանի կողմից սառը զենք հանդիսացող դանակ ապօրինի կրելը, դրանով տուժող Սարգիս Վարդիկյանին անխուսափելի մահ պատճառելու նպատակով մեծաքանակ մարմնական վնասվածքներ հասցնելը) վկայում են Սարգիս Վարդիկյանին սպանելու Արտակ Մելքոնյանի դիտավորության վաղօրոք, այլ ոչ թե հանկարծակի ծագած լինելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաuտանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի uահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը:
Դատարանը սույն քրեական գործով Արտակ Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով փոփոխելը հնարավոր է համարում, քանի որ մեղադրանքի նման փոփոխությամբ ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանի վիճակը չի վատթարանում: Ավելին` դրանով ամբաստանյալի վիճակը բարելավվում է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված արարք կատարելու համար, արարքի կատարման ժամանակ, որպես պատիժ նախատեսված է եղել ազատազրկում` ութից տասնհինգ տարի ժամկետով կամ ցմահ ազատազրկում, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու համար` ազատազրկում` վեցից տասներկու տարի ժամկետով: Տվյալ դեպքում չի խախտվում նաև ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը, քանի որ գործի փաստերը նույնն են, իսկ ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանը թե նախնական քննության, թե դատական քննության ընթացքում հնարավարություն ունեցել է պաշտպանվելու սպանություն (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մաս) կատարելու համար իրեն առաջադրված մեղադրանքից, քանի որ այն, ըստ էության, ներառված է եղել նրան առանձին դաժանությամբ սպանություն կատարելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետ) համար առաջադրված մեղադրանքում:
Ելնելով վերոգրյալից` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Սոսի Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով վերագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Այսպիսով` Արտակ Սոսի Մելքոնյանը կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Արտակ Սոսի Մելքոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Արտակ Մելքոնյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է ամուսնացած լինելը:
Արտակ Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է տուժող Սարգիս Վարդիկյանի վարքագծի հակաիրավականությունը և հակաբարոյականությունը (Արտակ Մելքոնյանի հանգուցյալ որդու` Սոս Մելքոնյանի սպանությանն առնչված լինելը), որով պայմանավորվել է հանցագործությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Արտակ Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը:
Արտակ Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը` սպանությունը, հանցավորի համար ակնհայտ մանկահասակի նկատմամբ կատարելը (Սարգիս Դավիթի Վարդիկյանը եղել է 13 տարեկան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետ):
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արտակ Մելքոնյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ Արտակ Մելքոնյանի կատարած արարքների համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ` միայն ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ` նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ կատարած արարքներից յուրաքանչյուրի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Արտակ Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնի կիրառմամբ, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Արտակ Մելքոնյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Արտակ Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն քրեական գործով տուժող Սարգիս Վարդիկյանի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանը ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` պահանջելով ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանից բռնագանձել 15.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ` որպես Սարգիս Վարդիկյանի հուղարկավորության, թաղման, գերեզմանի և հետագա ծախսերի գումար: Դատարանը գտնում է, որ տուժողի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման մասնակի` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով, քանի որ Դատարանը խիստ սուբյեկտիվ է համարում տուժողի իրավահաջորդի կողմից ներկայացված` ծախսված և հետագա ծախսման ենթակա գումարի հաշվարկը և դրա ընդհանուր չափը` այդպիսով ողջամիտ չհամարելով քաղաքացիական հայցապահանջի բավարարումն ամբողջությամբ:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2011 թվականի ապրիլի 1-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը պետք է բռնագրավել և հանձնել ՀՀ ոստիկանությանը, Արտակ Մելքոնյանի և Սարգիս Վարդիկյանի հագուստները պետք է վերադարձնել համապատասխանաբար` Արտակ Մելքոնյանին և Դավիթ Վարդիկյանին, իսկ բամբակե երեք խծուծը` ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանի քաղաքացիական հայցը վերոգրյալ հիմնավորմամբ պետք է բավարարվի մասնակի: Ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 6-րդ կետով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 4-րդ, 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսին, ապա դատարանը գտնում է, որ 2012 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ 4 փորձաքննության համար ծախսված 70.074 ՀՀ դրամը ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանից ենթակա չէ բռնագանձման, քանի որ փորձագետի նշված եզրակացությամբ քրեական գործով ամբաստանյալ Արտակ Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացուցման ենթակա հանգամանքներ չեն հաստատվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Արտակ Սոսի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով Արտակ Սոսի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Արտակ Սոսի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Արտակ Սոսի Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ից:
Արտակ Սոսի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի իրավահաջորդ Դավիթ Վարդիկյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. Արտակ Սոսի Մելքոնյանից հօգուտ Դավիթ Վարդիկյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2011 թվականի ապրիլի 1-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը բռնագրավել և հանձնել ՀՀ ոստիկանությանը, Արտակ Մելքոնյանի և Սարգիս Վարդիկյանի հագուստները վերադարձնել համապատասխանաբար Արտակ Մելքոնյանին և Դավիթ Վարդիկյանին, իսկ բամբակե երեք խծուծը ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ