գործ` ԵԿԴ/0104/01/11
Ո Ր Ո Շ Ո ՒՄ

<<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը կիրառելու, քրեական
գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Արմեն Աֆանդյանի

2011 թվականի հուլիսի 06-ին, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի` ծնված 20.06.1990 թվականին Սիսիան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է Սիսիան քաղաքի Սյունիքի 1-ին փողոցի 20 տանը, փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Մեծարենցի 72 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի դիմումը` 26.05.2011 թվականին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառմամբ իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց`

2011 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13110511 քրեական գործը:.
2011 թվականի մարտի 14-ին Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառով 2011 թվականի մարտի 14-ին վերջինիս նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
ՀՀ ոստիկանության Երևանի Կենտրոնականի բաժնի ՔԳԲ աշխատակիցների կողմից 2011 թվականի մարտի 16-ին, ժամը 0130-ին, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտից հայտնաբերվել ու ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Կենտրոնականի բաժին բերման է ենթարկվել մեղադրյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը: Նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի նկատմամբ բերման որոշում է կայացվել, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ վերջինս հրավիրվել է հարցաքննության, սակայն սահմանված ժամկետին չի ներկայացել ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժին և նախապես չի հայտնել ներկայանալուն խոչընդոտող հարգելի պատճառների մասին:
Մեղադրյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառով 2011 թվականի ապրիլի 20-ին վերջինիս նկատմամբ կրկին հայտարարվել է հետախուզում:
Մեղադրյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի կողմից քննությունից թաքնվելու և գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով 2011 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ 13110511 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև Հ.Աբրահամյանին հայտնաբերելը:
ՀՀ ոստիկանության Երևանի Կենտրոնականի բաժնի ՔԳԲ աշխատակիցների կողմից 2011 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքի մաշտոցի պողոտայի 18 շենքի մոտից հայտնաբերվել ու ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Կենտրոնականի բաժին բերման է ենթարկվել մեղադրյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը:
2011 թվականի մայիսի 11-ին թիվ 13110511 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2011 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանին` 2011 թվականի մարտի 14-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով` մեղադրանքի ծավալի մեջ ընդգրկելով գլխի շրջանում ստացած մարմնական վնասվածքը վայր ընկնելու հետևանքով ստացած լինելու մասը: Նույն օրը Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն` գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ լինելը.
Ամբաստանյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը ծնվել և բնակվել է Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքում, իսկ 2009 թվականին տեղափողվել է Երևան քաղաք, ժամանակավորապես բնակվել Լեոյի փողոցի 28 տանն ու աշխատել <<Շարլոտ>> գիշերային ակումբում` որպես պարուհի: Նույն ժամանակահատվածում Հ.Աբրահամյանը Երևան քաղաքում ծանոթացել է գործով վկա Ալեքսանդր Շաբոյի Իսախանյանի հետ և ընկերություն արել` մի քանի ամիս շարունակ Հ.Աբրահամյանն ու Ա.Իսախանյանը պարբերաբար հանդիպել են և միասին ժամանակ անցկացրել ժամանցի տարբեր վայրերում: 2010 թվականի ապրիլ ամսին Ա.Իսախանյանը խնդրել է, որ Հ.Աբրահամյանը դադարեցնի գիշերային ակումբում պարել` հակառակ դեպքում խոստանալով վերջ դնել իրենց հարաբերություններին: Իր հերթին Հ.Աբրահամյանը մերժել է Ա.Իսախանյանի խնդրանքը, ինչի արդյունքում վերջինս խզել է հարաբերությունները Հ.Աբրահամյանի հետ: Վիրավորված լինելով Ա.Իսախանյանի նման վարքագծից` Հ.Աբրահամյանը խոստացել է նրան առաջին իսկ հարմար առիթի դեպքում վրեժխնդիր լինել` իր հետ հարաբերությունները դադարեցնելու համար: Ամիսներ անց` 2010 թվականի նոյեմբերի 21-ին` ժամը 1330-ի սահմաններում, Հ.Աբրահամյանը գնացել է Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցում գտնվող հանրային բաղնիք, որտեղ լողանալու ընթացքում ոտքը սայթաքելու հետևանքով վայր է ընկել և գլխով հարվածել սալահատակին, ինչի հետևանքով ստացել է առողջության կարճատև քայքայումով` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող գլխի գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումների ձևով վնասվածքներ: Այնուհետև նախապես վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ, գործով վկա Արմեն Քեսինյանին խնդրել է իրեն տանել տուն, սակայն ճանապարհին զգալով, որ վայր ընկնելու հետևանքով գլխի շրջանում ստացված վնասվածքը արյունահոսում է, Հ.Աբրահամյանը խնդրել է Ա.Քեսինյանին իրեն տանել մոտակա հիվանդանոց: Վերջինս Հ.Աբրահամյանին տեղափողել է 3-րդ կլինիկական հիվանդանոց, որտեղ նրան ցուցաբերվել է համապատասխան բժշկական օգնություն: Ա.Իսախանյանի կողմից իր հետ հարաբերությունները խզելը և վայր ընկնելու հետևանքով գլխի շրջանում վնասվածք ստանալու համար առիթն օգտագործելով` Հ.Աբրահամյանը գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատվություն կեղծ լինելու հանգամանքը, հանցագործության մասին սուտ մատնութնուն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ին ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ իբր 2010 թվականի նոյեմբերի 21-ին` ժամը 1200-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Լեոյի 28 տանն իր ընկեր Ալեքսանդր Իսախանյանը վիճաբանության ընթացքում բաժակով հարվածել է իր գլխին և պատճառել մարմնական վնասվածք:
2011 թվականի մայիսի 23-ին թիվ 13110511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
06.07.2011 թվականի դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և ներկայացրեց միջնորդություն` 26.05.2011 թվականին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառմամբ իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն` «քրեական հետապնդում պետք է չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, որոնցով անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ:
Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման որոշման 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Համաներման որոշման կիրառման համար:

Դատարանը, հիմք ընդունելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել Համաներման որոշումը, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել, իսկ քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող <<ՎիվաՍել>> ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումները պետք է թողնել քրեական գործին կցված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ հոդվածներով և հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշումը, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել` նրա նկատմամբ կիրառելով ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետը:
Հեղնար Սամվելի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող <<ՎիվաՍել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումները թողնել քրեական գործին կցված:
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ