գործ` ԵԿԴ/0103/01/11

Ո Ր Ո Շ Ո ՒՄ
<<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը կիրառելու, քրեական
գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կիմա Մելքոնյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Լևոն Չարխիֆալակյանի

2011 թվականի հունիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի` ծնված 11.09.1986 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է Երևան քաղաքի Բուզանդի փողոցի 89 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի դիմումը` 26.05.2011 թվականին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառմամբ իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց`

Միմյանց հետ վիճաբանելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու համար 2011 թվականի ապրիլի 22-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին բերման են ենթարկվել Երևան քաղաքի Բուզանդի փողոցի 89 տան բնակիչ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանը և Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 50/1 շենքի 28 բնակարանի բնակիչ Լևոն Գառնիկի Մուրադյանը:
2011 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13122811 քրեական գործը:
2011 թվականի ապրիլի 28-ին կասկածյալ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի մայիսի 03-ին Էդգար Արթուրի Զիլֆյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
Էդգար Արթուրի Զիլֆյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ, բռնության գործադրմամբ, կատարել է խուլիգանություն.
Գործով տուժող Լևոն Մուրադյանը, գործով վկաների` իր կնոջ` Սոնիկ Մուրադյանի և որդու` Գառնիկ Մուրադյանի հետ միասին, 2011 թվականի ապրիլի 22-ին` ժամը 1630-ի սահմաններում, իր քրոջ որդու, Գարեգին Հակոբյանի վարած, Լևոն Մուրադյանին պատկանող «ԳԱԶ-24» մակնիշի 43 OL 843 պետհամարանիշի ավտոմեքնայով հասել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի և Մոսկովյան փողոցի խաչմերուկ և անցուղու մոտ, ճանապարհը հետիոտներին զիջելու նպատակով, Գարեգին Հակոբյանը արգելակել է ավտոմեքենան: Հետիոտների կողմից անցուղով դանդաղ քայլելու և երթևեկությանը խանգարելու պատճառով Գ.Հակոբյանը ձայնային ազդանշան է տվել: Նշված անցուղով անցնող Երևան քաղաքի Բուզանդի 89 տան բնակիչ, ամբաստանյալ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանը, կատարված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, իր անձի կարծեցյալ առավելությունը ցուցադրելու մղումներով, ձեռքով հարվածել է Լ.Մուրադյանին պատկանող ավտոմեքենայի աջակողմյան ապակուն, այնուհետև` ոտքով հարվածել է հետևի անվաթևին: Լևոն Մուրադյանը, ավտոմեքնայից իջնելով, մոտեցել է Է.Զիլֆյանին և փորձել պարզել ավտոմեքենային հարվածելու պատճառը: Էդգար Զիլֆյանը, խուլիգանական մղումներով շրջապատին հակադրվելով և վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, ինչպես նաև հասարակության մեջ գոյություն ունոցող բարոյական նորմերը ոտնահարելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` Լևոն Մուրադյանի, վերջինիս ընտանիքի անդամների և պատահական անցորդների նկատմամբ, շուրջ 5 րոպե անհիմն վիճաբանել է Լևոն Մուրադյանի հետ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին, որի ընթացքում իր խուլիգանական գործողությունները զուգորդել է բռնության գործադրմամբ` քաշքշել և ձեռքով մեկ անգամ հարվածել է Լ.Մուրադյանի դեմքին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական քերծվածքներ` ձախ աչքի վերին և ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների ձևով: Լ.Մուրադյանը փոխադարձ քաշքշել ու հայհոյանքներ է տվել Է.Զիլֆյանի հասցեին: Այդ ընթացքում նշված տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցներ` գործով վկաներ Սամվել Ղարիբյանը և Նշան Թադևոսյանը, նկատելով հավաքված քաղաքացիների և նրանց ներկայությամբ վիճաբանող է.Զիլֆյանին, մոտեցել են նրանց ու վերջինիս և Լ.Մուրադյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
2011 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ` Լևոն Գառնիկի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի հատկանիշներով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2011 թվականի մայիսի 23-ին թիվ 13122811 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13.06.2011 թվականի դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և ներկայացրեց դիմում` 26.05.2011 թվականին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառմամբ իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն` «քրեական հետապնդում պետք է չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, որոնցով անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ:
Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման որոշման 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Համաներման որոշման կիրառման համար:

Դատարանը, հիմք ընդունելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել Համաներման որոշումը, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Տուժող Լևոն Գառնիկի Մուրադյանի կողմից ամբաստանյալ Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել, խնդրել է Ա.Զիլֆյանի նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ հոդվածներով և հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշումը, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել` նրա նկատմամբ կիրառելով ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետը:
Էդգար Արթուրի Զիլֆյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ