Գործ թիվ ԵԿԴ 0098/01/11


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյան
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Հ.Հովհաննիսյանի

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ա.Աֆանդյանի
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ՝ Ա.Ալվանդյանի,
Վ.Մանուկյանի,
Վ.Ենգիբարյանի
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Կ.Արշակյանի,
Ա. Վասիլչուկի,
Տ.Խոմյակովայի,

ՏՈՒԺՈՂ Ա. Վասիլչուկի
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ա.Մարտիրոսյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.Խոսրովյանի
ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Վ.Խոսրովյանի
ԹԱՐԳՄԱՆԻՉ` Ա.Խանիկյանի

2011թ. օգոստոսի 11-ին, դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի` ծնված 1990թ.,
հունիսի 27-ին, Երևանում, ՀՀ քաղաքացի, ազգությամբ` հայ, թերի միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին` ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. հունիսի 15-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով` դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով, դատվածությունը մարված, հաշվառված է Երևան Կոնդի թիվ 231 տանը, բնակվել է Երևան Սունդուկյանի փողոցի 7-րդ շենքի թիվ 24 բնակարանում, կալանքի տակ է 2011թ. մարտի 21-ից, մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց։

Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի` ծնված 1989թ. հունիսի 6-ին, Երևանում, ՀՀ քաղաքացի, ազգությամբ` հայ, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին` ոչ ոք, չի աշխատում, սովորել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժկական համալսարանի օրդինատուրայում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան Սունդուկյանի փողոցի 3-րդ շենքի թիվ 36 բնակարանում, կալանքի տակ է 2011թ. մարտի 21-ից, մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում Հովակ Միհրանի Հովակիմյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց։

Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի` ծնված 1994թ.
մարտի 2-ին, Երևանում, ՀՀ քաղաքացի, ազգությամբ` հայ, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին` ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է երկու ծնողների խնամքի տակ, ծնողները չեն աշխատում, ընտանիքի երկու երեխաներից առաջինն է, չի աշխատում, չի սովորում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան Բաղրամյան 70-րդ շենքի, թիվ 88 բնակարանում, սույն քրեական գործով արգելանքի տակ է եղել 2011թ. մարտի 21-ից մինչև 24-ը, մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց։

Թիվ 13115711 քրեական գործը հարուցվել է 2011թ. մարտի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է 2010թ. հունիսի 14-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։
2011թ. մարտի 21-ին թիվ 13154011 քրեական գործը միացվել է թիվ 13115711 քրեական գործին։
ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչը 2011թ. մայիսի 4-ին որոշում է կայացրել Ռուբեն Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնել` տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով Ռ.Պողոսյանի կողմից խաբեությամբ Ա.Խոսրովյանի 40 000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բջջային հետախոսը հափշտակելու դրվագով։
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին մեղադրողի 2011թ. օգոստոսի 8-ի որոշման համաձայն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետը ուժը կորցրած ճանաչվելու կապակցությամբ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 5-րդ կետերով և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Մեղադրողի 2011թ. օգոստոսի 8-ի որոշմամբ, նկատի ունենալով, որ ՀՀ վերոհիշյալ օրենքի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասը դարձել է միջին ծանրության հանցագործություն` ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը ապացուցված համարեց հետևյալը։
Ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանը 2011թ. մարտի 15-ին, ժամը 15.30-ի սահմաններում, Երևանի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 8 շենքի 1-ին մուտքում տուժող Ագնիեշկա Վաշիլչուկի ձեռքից քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել է վերջինիս պատկանող նոթբուք-համակարգչի պայուսակը, որի մեջ եղել են զգալի չափի` 159.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և 10 եվրո գումար, որից հետո դիմել է փախուստի։ Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի ծնողների կողմից որպես տուժող Ա. Վաշիլչուկին պատճառված նյութական վնասի հատուցում Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ավանդային հաշվին մուծվել է 100 000 ՀՀ դրամ։ Վնասի 59 000 ՀՀ դրամի պահանջից տուժող Ա.Վաշիլչուկի ներկայացուցիչը հրաժարվեց։
Բացի այդ 2011թ. մարտի 17-ին ժամը 17.30-ի սահմաններում ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանը կրկին անգամ բացահայտ հափշտակություն կատարելու նպատակով Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 5 շենքի մոտակայքում քաշել պոկել է տուժող Տատյանա Խոմյակովային պատկանող խոշոր չափի` 554.430 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ կախազարդով պարանոցի ոսկյա շղթան։ Պոկելու ընթացքում շղթան ընկել է վերջինիս հագուստների մեջ։ Ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանը, հափշտակելով կախազարդը, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։ Ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի ծնողների կողմից դատաքննության ընթացքում վերականգնվել է տուժող Տ. Խոմյակովայի նյութական վնասը 70 000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ մնացած 550 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով, վերջինս քաղաքացիական հայց ներկայացրեց։
Ամբաստանյալներ` Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանը, Հովակ Միհրանի Հովակիմյանը և անչափահաս` 1994թ. ծնված, Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը եղել են մտերիմներ։
2011թ. փետրվարի 20-ին ամբաստանյալ Ռուբեն Պողոսյանը, Երևանի «Բարեկամություն» մետրոյի գետնացումում ամբաստանյալ Աշոտ Խոսրովյանից, պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է խնդրել։ Տեղեկանալով, որ նա գումար չունի` գրավադնելու և կարճ ժամանակահատվածում վերադարձնելու պայմանով վերջինիցս խնդրել և վերցրել է բջջային հեռախոսը։ Ամբաստանյալ Ռ. Պողոսյանը, չարաշահելով Ա.Խոսրովյանի վստահությունը` խաբեությամբ հափշտակել է նրան պատկանող 40.000 ՀՀ դրամ արժողության «Նոկիա C300» մոդելի բջջային հեռախոսը, որը վաճառել է և գումարը ծախսել իր անձնական կարիքների համար։
Ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանը բազմիցս ամբաստանյալ Ռ.Պողոսյանից պահանջել է վերադարձնել բջջային հեռախոսը։ Վերջինս սկզբում հավաստիացրել է, որ բջջային հեռախոսը կվերադարձնի, սակայն հետագայում խոստովանել է, որ բջջային հեռախոսը վաճառել է։ Գումար հայթայթելու և Ա.Խոսրովյանի համար նոր հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով Ա.Խոսրովյանին առաջարկել է քաղաքացիներից գույքի բացահայտ հափշտակություններ կատարել։
2011թ. մարտի 20-ին ցերեկը շահ ստանալու խոստումներ տալով՝ հափշտակվածը վաճառելու և ստացված գումարը բաժանելու պայմանով, Ռ.Պողոսյանը անչափահաս ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանին ներգրավել է ծանր հանցագործության կատարման մեջ։ Որից հետո հափշտակություն կատարելու շուրջ Ռ.Պողոսյանը, Հ.Հովակիմյանը և Ա.Խոսրովյանը նախնական համաձայնության գալով, նույն օրը ժամը 18.30-ի սահմաններում Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 15 շենքի մոտակայքում ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանը, Հ. Հովակիմյանը և Ռ. Պողոսյանը նկատել են տուժող Կարինե Ժորայի Արշակյանին։ Պայմանավորվածության համաձայն առջևից քայլող ամբաստանյալներ Ռ. Պողոսյանը և Հ.Հովակիմյանը սպասել քիչ հեռվում` հանցագործության կատարումից հետո տուժողի կամ այլ քաղաքացիների հնարավոր հետապնդումից ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանին ազատելու և փախուստի ճանապարհը ցույց տալու համար։ Իսկ ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանը մոտեցել է Կ. Արշակյանին և քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել վերջինիս պատկանող զգալի չափի` 298.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ կախազարդով ոսկյա շղթան, որից հետո դիմել են փախուստի։ Քիչ անց բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Ռ.Պողոսյանը ներկայացրել է հափշտակված ոսկյա շղթան, հենց տեղում տուժող Կ.Արշակյանը որպես իրենից հափշտակություն կատարողի ճանաչել է Ա.Խոսրոսվյանին և իրենից կողոպտած շղթան։ Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալների կողմից ամբողջությամբ վերականգնվեց տուժող Կ.Արշակյանին պատճառված 200 000 ՀՀ դրամի չափով վնասը։
Վերոհիշյալ արարքները կատարելու համար մեղադրանք է առաջադրվել` Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանին` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Հովակ Միհրանի Հովակիմյանին` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանին` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, պնդեց նախաքննական ցուցմունքները, որտեղ նշել է, որ մանկուց ճանաչել է իրենց թաղամասի բնակիչներ Ռուբեն Պողոսյանին և Հովակ Հովակիմյանին, նրանց հետ գտնվել մտերիմ հարաբերությունների մեջ։
2011թ. փետրվարի 20-ին Երևանի «Բարեկամություն» մետրոյի գետնացումում հանդիպել է Ռ. Պողոսյանին, ով իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է խնդրել։ Տեղեկանալով, որ գումար չունի, խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` գրավադնելու, գումար վերցնելու և հաջորդ օրը այն վերադարձնելու պայմանով։ Համաձայնվել և նրան է տվել իր «Նոկիա C300» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Դրանից հետո Ռուբենը խոստումը չի կատարել և հեռախոսը չի վերադարձրել։ Իսկ մի քանի օր անց հայտնել է, որ հեռախոսը վաճառել է Երևանի Բարեկամության մետրոյի գետնացումում գործող բջջային հեռախոսների վաճառակետերից մեկում և վաճառքից գոյացած գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար։ Միաժամանակ Ռուբենն իրեն առաջարկել է կանանց պարանոցներից ոսկյա շղթաներ և այլ զարդեր հափշտակել` նշելով, որ ինքը մարզիկ է, լավ վազում է, կկարողանա հաջողությամբ այդօրինակ հափշտակություններ կատարել և չբռնվել։
Ցանկանալով իր համար նոր բջջային հեռախոս ձեռք բերել` մտադրվել է քաշել-պոկելու միջոցով քաղաքացիներից գույքի հափշտակություններ կատարել։
2011թ. մարտի 15-ին ցերեկային ժամերին գնացել է Երևանի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 8 շենքի մոտակայք, ապա մտել է շենքի մուտք, որտեղ տեսնելով շիկահեր մի կնոջ հետևից մոտեցել է նրան և ոսկյա շղթա կրելու հանգամանքը պարզելու նպատակով ձեռքով շոշափել է նրա պարանոցը։ Կնոջ պարանոցին շղթա չի եղել, որից հետո քաշել-պոկելու միջոցով հափշտակել է վերջինիս ձեռքին եղած նոթբուքի պայուսակը և դիմել փախուստի։ Երևանի Մաշտոցի պողոտայի շուկայի մոտ բացել է պայուսակը, որի մեջ եղել են նոթբուք համակարգիչ և 10 եվրո գումար և այլն։ Վերցրել է 10 եվրո գումարը և հեռացել` մնացած իրերը թողնելով այդտեղ։
2011թ. մարտի 17-ին, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 5 շենքի մոտակայքում նկատել է իրեն ընդառաջ քայլող մի շիկահեր կնոջ։ Մոտեցել է վերջինիս և արագ քաշել-պոկելով` փորձել է հափշտակել նրա պարանոցի կախազարդով ոսկյա շղթան, սակայն պոկելուց հետո շղթան ընկել է կնոջ հագուստների մեջ և ինքը, կարողանալով հափշտակել միայն կախազարդը, դիմել է փախուստի։ Նույն օրը գնացել է Երևանի «Բաղնիք» կոչվող ոսկյա շուկա, որտեղ հափշտակված կախազարդը 26.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մի անծանոթ երիտասարդի և գումարը ծախսել է իր կարիքների համար։
Այնուհետև 2011թ. մարտի 20-ի ցերեկն իրենց բակում հանդիպել է Հ. Հովակիմյանին և Ռ. Պողոսյանին և վերջինիս հարցրել, թե ինչպես է լուծվելու իր բջջային հեռախոսի հարցը։ Ռ. Պողոսյանն առաջարկել է գույքի հափշտակություն կատարել, հափշտակվածը վաճառելու և ստացված գումարը բաժանելու միջոցով լուծել նոր բջջային հեռախոս գնելու հարցը։ Համաձայնել է և նույն օրը երեքով գնացել են Մաշտոցի պողոտա։
Ժամը 18.30-ի սահմաններում Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 15 շենքի մոտակայքում նկատել են մի անծանոթ կնոջ, ով իր պարանոցին կրել է կախազարդով ոսկյա շղթա, միասին որոշել են հափշտակել նրա վզնոցը։ Կատարել են դերերի բաժանում, համաձայն որի ինքը լինելով արագավազ` ֆուտբոլիստ պետք է պոկեր շղթան, իսկ Ռ.Հովակիմյանը և Ռ.Պողոսյանը պետք է ապահովեին իր փախուստը և կազմակերպեին հափշտակածի իրացումը։ Ինքը մոտեցել է այդ կնոջը և քաշել-պոկելու միջոցով հափշտակել ոսկյա շղթան և երեքով միասին դիմել են փախուստի, ճանապարհին հափշտակված ոսկյա շղթան փոխանցել է Ռ.Պողոսյանին։ Երևանի «Դվին» հյուրանոցի մոտ իրենց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցներ, ովքեր Ռ. Պողոսյանի մոտ հայտաբերել են հափշտակված ոսկյա շղթան, իրենց տարել Մաշտոցի պողոտա, որտեղ իր կողմից կողոպտված կինը տեսել և ճանաչել է նաև իր վզնոցը, ոստիկաններն իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ խոստովանել է կատարած հանցանքները։
Ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանն իր այդ ցուցմունքները պնդել է ամբաստանյալներ Ռ. Պողոսյանին և Հ. Հովակիմյանին առերես, նաև դատարանում /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 71-79, 122, 128-130, 131-132, 201, հատոր 2, էջ 113, 135, դատական նիստի արձանագրություն/։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Պողոսյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունքներ տվեց այն մասին, որ ինքը Ա.Խոսրովյանի կողոպուտին չի մասնակցել, անչափահասին հանցագործության կատարման մեջ չի ներգրավել։ Երբ ոստիկանության աշխատակիցները մոտեցել են իրենց, Հովակ Հովակիմյանը հեռախոսով խոսելուց է եղել, Աշոտ Խոսրովյանը իրեն վատ է զգացել, բայց չի փսխել, ինչպես ասում են ոստիկանները։ Աշոտի հետ գումարային խնդիրներ չի ունեցել։ Նրանից հեռախոս չի վերցրել գրավադնելու և հետո վերադարձնելու պայմանով։ Նրան չի հորդորել միասին հափշտակություն կատարել և գողոնի հաշվին նոր հեռախոս գնել։ Այդ օրը Աշոտ Խոսրովյանին պատահական է հանդիպել։ Չի հիշում, թե ինչու է այդ օրը զանգահարել Աշոտ Խոսրովյանին և ինչի մասին են խոսել։ Իր մոտ հայտնաբերված շղթան իրենն է, հնարավոր է տուժողը սխալվել է, որ այդ շղթան ճանաչել է որպես իրենը։
Ամբաստանյալ Հովակ Հովակիմյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունքներ տվեց այն մասին, որ ինքը և Ռուբենը Սարյանի փողոցի վրա գտնվող փոստատան մոտ պատահական հանդիպել են Աշոտ Խոսրովյանին, վերջինս խառնաշփոթ վիճակում է եղել։ Հետո քայլել են դեպի Պռոշյան փողոցի սկիզբ, որ գնան տուն։ Դվին հյուրանոցի մոտ իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և բերման ենթարկել։ Այդ ընթացքում ինքը Աշոտ Խոսրովյանից և Ռուբեն Պողոսյանից հեռանալով հեռախոսով անընդհատ փորձել է ինչ-որ տեղ զանագահարել, չի ստացվել, նաև ստացվել է, խոսել է։ Չի տեսել, որ Աշոտը Ռուբենին շղթա փոխանցի։ Ոսկյա շղթան առաջին անգամ տեսել է, երբ ոստիկանության աշխատակիցները շղթան հանել են Ռուբեն Պողոսյանի գրպանից։ Ինքը և Ռուբեն Պողոսյանը Աշոտ Խոսրովյանին չեն առաջարկել գողության անել։ Ռուբեն Պողոսյանը երբևէ Աշոտ Խոսրովյանին չի սպառնացել։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ Ռուբեն Պողոսյանի և Աշոտ Խոսրովյանի միջև ինչ-որ հեռախոսի վերաբերյալ խնդիրներ կան։ Իրենք որևէ պայմանավորվածություն չեն ունեցել շղթան գողանալու։
Հ.Հովակիմյանը հայտնել է նաև, որ լսել է, որ Աշոտը Ռուբենին ասել է, որ իր մոտ գողացված շղթա կա։ Չի տեսել, որ Աշոտը Ռուբենին շղթա փոխանցի։ Երևի իրեն սխալ են հասկացել կամ ինքը խառնված է եղել, այդ պատճառով նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել, որ տեսել է, թե ինչպես է Աշոտը շղթան փոխանցել Ռուբենին։
Ամբաստանյալներ Ռուբեն Պողոսյանի, Հովակ Հովակիմյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, դրանք քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են, իսկ նրանց մեղսագրված արարքները բացի ամբաստանյալ Աշոտ Խոսրովյանի ցուցմունքներից հիմնավորվում է` գործի քննությամբ ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Ռուբեն Պողոսյանը 2011թ. մարտի 20-ին իր ձեռքով գրած բացատրությունում նշել է, որ Կոնդ թաղամասից գնացել է Սարյան փողոցում գտնվող փոստատան մոտ, նկատել է Աշոտ Խոսրովյանին . «ես նրան գոռացի և կանչեցի ու նա մոտենալով ասաց, որ ոսկյա շղթա է գողացել և որպեսզի չգտնեն մենք քայլեցինք դեպի վերև, Կոնդ թաղամաս։ Հասնելով Դվին հյուրանոցի մոտ Աշոտը իրեն վատ զգաց և այդ ժամանակ երկու ոստիկաններ մեզ տեսնելով մոտիկացան և ես ոսկյա շղթան, որը վերցրել էի Աշոտից թաքցրեցի գրպանումս, ապա ոստիկանների պահանջով գրպանիցս հանեցի և տվեցի շղթան, որտեղից ինձ, Աշոտին և Հովիկին ոստիկանները ուղեկցեցին Սարյան փողոցի մոտ, որտեղ մի կին մատնացույց արեց Աշոտին և ասաց, որ նա է իրեն կողոպտել, ապա մեզ երեքիս բերման ենթարկեցին ոստիկանություն»։ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 25-26/։
Հովակ Հովակիմյանը 2011թ. մարտի 20-ին իր ձեռքով գրված բացատրության մեջ նշել է, որ Ռ.Պողոսյանի հետ Բարեկամության փողոցից իջել են դեպի Հանրապետության հրապարակ։ Ճանապարհին Սարյան փողոցում հանդիպել են Աշոտ Խոսրովյանին հարցրել` ինչ է եղել, իրենց պնդելուց հետո նա պատասխանել է, որ մոտը շղթա կա և հայտնել է, որ այն գողացված է։ Ռ.Պողոսյանը վերցրել է շղթան նայելու, երբ հասել են Դվին հյուրանոցի դիմացի հատվածը իրենց են մոտեցել ոստիկանները և նրանց պահանջով Ռուբենը գրպանից հանել և ներկայացրել է շղթան, մի կին ոստիկանների ներկայությամբ մատնացույց է արել Աշոտին և ասել, որ նա է կողոպտել իրեն։ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 29-30/։
Հովակ Հովակիմյանը Աշոտ Խոսրովյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել, որ Սարյան փողոցում գտնվող փոստատան մոտ հանդիպել են Աշոտ Խոսրովյանին, ով եղել է խառնված վիճակում, Կոնդի ուղղությամբ քայլելու ժամանակ Աշոտը Ռուբենին ասել է, որ մոտը գողացված շղթա կա։ Ռուբենը շղթան վերցրել է։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել ոստիկանները և Ռուբենի մոտ այդ շղթան տեսնելով կասկածել են և հարցրել, թե այն գողացված է և իրենց տարել են Սարյանի փողոցում գտնվող փոստատան մոտ։ Մոտեցել է մի կին, ճանաչել Աշոտին և ասել, որ նա իր շղթան գողացել է/քրեական գործ, հատոր 1, էջ 128-130/։
Վերոհիշյալ ցուցմունքներով և բացատրություններով փաստորեն ամբաստանյալները ընդունել են, որ Ա.Խոսրովյանի մոտ հափշտակված շղթայի առկայության, այն Ա.Խոսրովյանից Ռ.Պողոսյանին փոխանցելու և հենց նրա մոտից ոստիկանների կողմից այն հայտնաբերելու փաստը։
Դատարանը համադրելով Ռուբեն Պողոսյանի և Հովակ Հովակիմյանի վերոհիշյալ նախաքննական ցուցմունքները և բացատրությունները գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ, հաստատված է համարում Ռ.Պողոսյանի, Հ.Հովակիմյանի և Ա.Խոսրովյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ` խմբի կազմում կողոպուտ կատարելու հանգամանքը։
Տուժող Կարինե Ժորայի Արշակյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. մարտի 20-ին ժամը 18.30-ի սահմաններում Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 15 շենքի մոտ դիմացից եկող մի անծանոթ երիտասարդ` ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանը անսպասելիորեն մոտեցել է իրեն և ձեռքը գցելով պարանոցին` բացահայտ հափշտակել 298.500 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` կրծքազարդով, ու հեռացել Սարյան փողոցի ուղղությամբ։ Հետապնդել է նրան, ապա ահազանգել ոստիկանություն ու հայտնել կատարվածի մասին։ Կարճ ժամանակ հետո իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և տեղեկանալով կատարվածի մասին` շտապել են իր նշած ուղղությամբ։ Որոշ ժամանակ անց ոստիկանները վերադարձել են 3 երիտասարդների ուղեկցությամբ, որոնց մեջ ինքը տեսել-ճանաչել է իր շղթան հափշտակած երիտասարդին` Ա.Խոսրովյանին։ Նաև ոստիկանները իրեն ցույց են տվել երիտասարդների մոտից հայտնաբերված ոսկյա շղթան, որը ինքը տեսել և ճանաչել է։ Տեղեկացել, որ հափշտակված շղթան հայտնաբերվել է Ռուբեն Պողոսյանի մոտ։ Հափշտակության ժամանակ միայն Խոսրովյանին է տեսել, այլ մարդ այդ տարածքում չի տեսել։ Հայտնեց նաև, որ ամբաստանյալների հարազատների կողմից իրեն պատճառած նյութական վնասը լրիվ վերականգնվել է դատաքննության ընթացքում։
/քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 98-99, հատոր 2-րդ էջ 111, դատական նիստի արձանագրություն/։
Տուժող Ագնիեշկա Վլադիմիրի Վաշիլչուկի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի վերջերից աշխատել է Հայաստանում լեհական համայնքում որպես լեհերենի դասախոս և բնակվել Երևանի Խորենացի փողոցի թիվ 8 շենքի թիվ 11 բնակարանում։
2011թ. մարտի 15-ին ժամը 15.30-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել աշխատանքի գնալու նպատակով։ Շենքի շքամուտքում մի անծանոթ երիտասարդ բռնել է բերանը, շոշափել պարանոցը և հափշտակել իր ձեռքի նոթբուքի պայուսակը, որի մեջ եղել են «Ասուս» մոդելի համակարգիչ, 10 եվրո գումար և լեհական արտադրության հատուկ տեսակի կանացի անձեռոցիկի տուփ, ու դիմել փախուստի։ Վազել է նրա հետևից, սակայն չի կարողացել բռնել։ Դիմել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է իրեն կողոպտած անձնավորությանը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 49-50, 124, հատոր 2-րդ էջ 119, դատական նիստի արձանագրություն/։
Տուժող Տատյանա Խոմյակովայի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. մարտի 17-ին ժամը 17.40-ի սահմաններում Երևանի Մաշտոցի պողոտայում գտնվող «Ռոբերտո» խանութից դուրս գալուց հետո այդտեղ կանգնած մի անծանոթ երիտասարդ` ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանը, արագորեն մոտեցել, քաշել-պոկել է իր պարանոցի 554.430 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ` կախազարդով ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի։ Իրենից հափշտակությունը երկու հոգով են կատարել, մեկը վզից շղթան պոկել է, իսկ մյուսը` շքամուտքի մոտ սպասել և կողոպտիչի հետ դիմել փախուստի։ Համոզված է, որ երկրորդ անձը կողոպտիչի հետ է եղել։ Քանի որ դա շատ արագ է կատարվել, չի հասցրել տեսնել իրեն կողոպտած երիտասարդի դեմքը։ Դրանից հետո հայտնաբերել է, որ պոկված շղթան մնացել է հագուստների մեջ և միայն կուլոնն է հափշտակել։ Սկզբում փորձել է վազել այդ երիտասարդի հետևից, սակայն հետո կանգ է առել` մտածելով, որ միևնույն է նրան չի կարող բռնել։ Դեպքի մասին դիմել է ոստիկանությանը։
Տեղեկացել է, որ հանցագործությունը կատարել է Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը։
Հետագայում ինքը իր շղթան չի վաճառել, տեղյակ չէ, թե ինչու է նախաքննական ցուցմունքում նշված, որ այն վաճառել է։ Իր նախաքննական ցուցմունքները իր համար բարձրաձայն չեն կարդացել։ Ներկայացրեց 550 ԱՄՆ դոլարին համարժեք քաղաքացիական հայց, հայտնելով, որ 70 000 ՀՀ դրամը դատարանում Ա.Խոսրովյանի հոր կողմից ստացել է։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 188-189, հատոր 2-րդ էջ 126, դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկաներ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ , Գեղամ Գնելի Գևորգյանի և Ալբերտ Խաչատուրի Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. մարտի 20-ին ժամը 18.45-ի սահմաններում ահազանգ ստանալով Սարյան փողոցի փոստատան մոտ հանդիպել են Կարինե Արշակյանին, ապա տեղեկանալով, որ հափշտակել են պարանոցի ոսկյա շղթան և փախել Կոնդ թաղամասի ուղղությամբ։ Գնացել և «Դվին» հյուրանոցի մոտ տեսել են 3 երիտասարդների, որոնցից մեկի հագին եղել է տուժողի նկարագրած շագանակագույն բաճկոնը։ Նրանց հևոցից հասկացել են, որ վազելիս են եղել, ինչն իրենց մոտ կասկածներ է առաջացրել։ Մոտենալով Ռուբեն Պողոսյանին, Հովակ Հովակիմյանին և Աշոտ Խոսրովյանին պահանջել են դատարկել գրպանների պարունակությունը։ Ռ. Պողոսյանը գրպանից հանել է ոսկյա շղթա և ներկայացրել իրենց։ Ավտոմեքենայով Ռ.Պողոսյանի և մյուսների հետ վերադարձել են փոստատան մոտ։ Որտեղ Կ. Արշակյանը ճանաչել է Ա. Խոսրովյանին և հայտնել, որ վերջինս է հանդիսանում իրեն կողոպտած անձը։ Տուժողն հաստատել է, որ շղթան իրենն է։ Ամբաստանյալներին չեն խուզարկել, միայն արտաքին զննում են կատարել։ Շղթան զեկուցագրով են ներկայացրել ոստիկանության բաժին և հանձնել հերթապահ մաս։ Դրանից հետո Ռ. Պողոսյանին, Հ. Հովակիմյանին և Ա. Խոսրովյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 100-101, 102-103, դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա` տուժող Ա.Վաշիլչուկի ներկայացուցիչ Աննա Կարենի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ-ում լեհական համայնքի անդամ, Ագնիեշկա Վաշիլչուկի ընկերուհին և թարգմանիչը։
2011թ. մարտի 15-ի ցերեկն իր անձնական օգտագործման ավտոմեքենայով Երևանի Մ.Խորենացի փողոց և թիվ 8 շենքի բակում սպասել է Ա.Վաշիլչուկին։ Ժամը 15.33-ի սահմաններում իր մեքենայի մեջ բջջային հեռախոսով զրուցելու ընթացքում տեսել է շքամուտքի մոտ կանգնած մի անծանոթ երիտասարդի, ով քիչ անց մտել է շենքի 1-ին մուտք։ Մուտքից բղավոցի և օգնություն կանչող ձայներ է լսել։ Իսկույն մտել է շենք և հանդիպել Ա. Վաշիլչուկին, ով հայտնել է, որ քիչ առաջ մուտքում անծանոթ մի երիտասարդ հափշտակել է ձեռքի նոթբուքի պայուսակը, որի մեջ եղել են «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և 10 եվրո գումար։ Դրանից հետո դիմել են ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։ Քննության ընթացքում` անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ, տեսել և ճանաչել է Ա.Վաշիլչուկին կողոպտած անձնավորությանը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը։ Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի ծնողների կողմից որպես տուժող Ա. Վաշիլչուկին պատճառված նյութական վնասի հատուցում Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ավանդային հաշվին մուծվել է 100 000 ՀՀ դրամ։ Վնասի 59 000 ՀՀ դրամի պահանջից հրաժարվեց, նկատի ունենալով ամբաստանյալների նյութական վիճակը։
/քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 126-127, դատական նիստի արձանագրություն/։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց վկա Ա.Մարտիրոսյանը և տուժող Ա.Վաշիլչուկը հանձինս ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի ճանաչել են Ա. Վաշիլչուկի գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 177-178, 179-180/։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Կ. Արշակյանն իրեն ճանաչման ներկայացված շղթաների շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալ Ռ. Պողոսյանի մոտ հայտնաբերված շղթան և հայտարարել, որ դա հանդիսանում է իրենից հափշտակված շղթան։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 101/
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Կ. Արշակյանին պատկանող շղթայի առկայությամբ։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 94, 95/։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի մանակցությամբ կատարված տեղազննության ընթացքում հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված լեհական արտադրության անձեռոցիկի տուփի առկայությամբ։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին, էջ 54-59, հատոր 2-րդ էջ139/։
Դատաապրանքագիտական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 10711102 եզրակացությամբ, որի համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված շղթան ամբողջական չէ. բացակայում է փականը, որը կարող էր վնասվել` պոկվել մեխանիկական ձգվածության հետևանքով։ Նշված շղթայի շուկայական արժեքը 2011թ. մարտի 20-ի դրությամբ կազմել է 98.500 ՀՀ դրամ։ /քրեական գործ, հատոր 2-րդ էջ102-105/։
Ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի` ամբաստանյալ Ա. Խոսրովյանը մատնացույց է արել դեպքի վայրերը և հանգամանորեն նշել իր և մյուս ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների մանրամասները։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին էջ 181-183/։
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 20.03.2011թ. Ռ. Պողոսյանին, Հ. Հովակիմյանին և Ա. Խոսրովյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու վերաբերյալ կազմված արձանագրություններով, այդ կապակցությամբ ոստիկանության ավագ սերժանտ Գ. Գևորգյանի կողմից ներկայացված զեկուցագրով, «ԱրմենՏել» ու «ՎիվաՍելլ» ՓԲԸ-ներից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումներով, համաձայն որոնց հանցագործության կատարման ժամանակահատվածում ամբաստանյալներ Ռ. Պողոսյանի և Հ. Հովակիմյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսներից կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են դեպքի վայրում կապի ծածկույթն ապահովվող կայանների կողմից։ /քրեական գործ, հատոր 1-ին էջ 3, 4, 5, 6, 212-285, հատոր 2-րդ էջ 10-82, 137-138/։
Դատարանը անհիմն է համարում Ռ.Պողոսյանի պատճառաբանությունները, որ ինքը Ա.Խոսրովյանին հանցագործության մեջ չի ներգրավել, հափշտակություն չի կատարել, իսկ իր մոտ եղած և ոստիկաններին ներկայացրած շղթան իրենն է։ Նրա պատճառաբանությունները հերքվում են ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի խոստովանական և ամբաստանյալներ Ռ.Պողոսյանին ու Հ.Հովակիմյանին հանցագործության կատարման մեջ մերկացնող, այդ թվում դատարանում պնդած ցուցմունքներով, որտեղ մանրամասն ներկայացրել է Ռ.Պողոսյանի կողմից կողոպուտներ կատարելուն ներգրավելու վերջինիս և Հ.Հովակիմյանի հետ հանցավոր համաձայնությամբ տուժող Կ. Արշակյանին կողոպտելու պայմանավորվածության և կողոպուտի գործողությունները և վերջինիս ժամանակ յուրաքանչյուրի դերը։ Իսկ տուժող Կ. Արշակյանը գործի ողջ քննության ընթացքում հաստատել է, որ Ռ.Պողոսյանի մոտից հայտնաբերված շղթան իրենից հափշտակվածն է։ Գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ հետազոտելով, դատարանը որպես Ռ.Պողոսյանի և Հ.Հովակիմյանի հանցանքը հիմնավորող ապացույց է համարում, նրանց բացատրություն-ցուցմունքները, որտեղ ընդունել են Ա.Խոսրովյանի կողմից գողություն կատարելու, հափշտակված շղթան Ռ.Պողոսյանին փոխանցելու և վերջինիս մոտից այն հայտնաբերելու և միասին դեպքի վայրում գտնվելու փաստերը։ Նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ դատարանին բերում են համոզման, որ մեղսագրված հանցանքները Ռ.Պողոսյանը, Հ.Հովակիմյանը և Ա.Խոսրովյանը կատարել են։
Դատարանը գտավ, որ մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Խոսրովյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի հիման վրա նոր մեղադրանք առաջադրելը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի դրույթներից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ արարքի հանցավորությունը uահմանող, պատիժը խuտացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող oրենքը հետադարձ ուժ չունի։
Նման մեղադրանքով Ա.Խոսրովյանի վիճակը ծանրանում է և ըստ էության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքներով նման պայմաններում նա կենթարկվի ավելի խիստ պատժի, որը հանցանք կատարելու պահին գործող օրենքով կարող է նշանակվել։ Իսկ դա հակասում է քրեական օրենքի կիրառման դրույթներին։
Դատարանը քննարկելով Ա.Խոսրովյանին առաջադրված նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքի հարցը, գտավ, որ այն պետք է ներառել նրան մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալի մեջ և նրան պետք է մեղավոր ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործի նյութերը, ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանը շահ ստանալու խոստումներ տալով՝ հափշտակվածը վաճառելու և ստացված գումարը բաժանելու պայմանով, 18 տարին չլրացած, անչափահաս ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանին ներգրավել է հանցա-գործություն կատարման մեջ, և 2011թ. մարտի 20-ին ժամը 18.30-ի սահմաններում, վերջինիս և Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 15 շենքի մոտակայքում քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել են Կարինե Ժորայի Արշակյանին պատկանող զգալի չափի` 298.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ կախազարդով ոսկյա շղթան։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի կատարած արարքը համապատասխանում է` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին։
Դատարանը, ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Հովակ Միհրանի Հովակիմյանը գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի և Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, 2011թ. մարտի 20-ին Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 15 շենքի մոտակայքում քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել են Կարինե Ժորայի Արշակյանին պատկանող զգալի չափի` 298.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ կախազարդով ոսկյա շղթան։
Ամբաստանյալ Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի կատարած արարքը համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին։
Դատարանը, ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը 2011թ. մարտի 15-ին Երևանի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 8 շենքի 1-ին մուտքում Ագնիեշկա Վաշիլչուկի ձեռքից քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել է վերջինիս պատկանող նոթբուքի պայուսակը, որի մեջ եղել են զգալի չափի` 159.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և 10 եվրո գումար։ Բացի այդ Ա. Խոսրովյանը 2011թ. մարտի 17-ին Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 5 շենքի մոտակայքում կրկին անգամ բացահայտ հափշտակելու նպատակով քաշել և պոկել է Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովային պատկանող խոշոր չափի` 554.430 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պարանոցի կախազարդով ոսկյա շղթան։ Շղթան ընկել է Տ.Խոմյակովայի հագուստների մեջ, իսկ Ա. Խոսրովյանը հափշտակելով կախազարդը դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, 2011թ. մարտի 20-ին ժամը 18.30-ի սահմաններում Ա. Խոսրովյանը կրկին անգամ, Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի և Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի հետ գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 15 շենքի մոտակայքում քաշել-պոկելու միջոցով բացահայտ հափշտակել է Կարինե Ժորայի Արշակյանին պատկանող զգալի չափի` 298.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ կախազարդով ոսկյա շղթան։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի կատարած արարքը համապատասխանում է` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի կատարած հանցանքի` տաuնութ տարին լրացած անձի կողմից տվյալ հանցագործության համար քրեական oրենuգրքով քրեական պատաuխանատվության տարիքի հաuած անչափահաuին խոuտումներ տալու եղանակով հանցանքի կատարմանը ներգրավելու, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված կողոպուտի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Ռ. Պողոսյանի անձնավորությունը։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի կատարած հանցանքի` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված կողոպուտի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Հ. Հովակիմյանի անձնավորությունը։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի կատարած հանցանքի` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված կողոպուտի, խոշոր չափերով կողոպուտի փորձի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի անձնավորությունը։
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու նրանց անձը բնութագրող հանգամանք դիտում է այն, որ ամբաստանյալներ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանը և Հովակ Միհրանի Հովակիմյանը երիտասարդ են, Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը` անչափահաս, Ռ. Պողոսյանը «Հայաստան» մարզական միության Ռուբեն Վարանյանի անվան հունա-հռոմեական և ազատ ոճի ըմբշամարտի օլիմպիական հերթափոխի մարզադպրոցի կողմից բնութագրվում է դրական, Ա.Խոսրովյանը Միկա ֆուտբոլային ակումբի և բնակավայրի կողմից բնութագրվում է դրական, Հ.Հովակիմյանը Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժկական համալսարանի թերապևտիկ և ընտանեկան ստոմոտոլոգիայի ամբիոնի և բնակավայրի կողմից բնութագրվում է դրական, Հ. Հովակիմյանը և Ա. Խոսրովյանը հանցանքը կատարում են առաջին անգամ, Ա. Խոսրովյանը ընդունում է կատարած հանցանքը և զղջում դրա համար, մասնակցել է Հայաստանի ֆուտբոլի պատանեկան առաջնությունների, ստացել բազմաթիվ պատվոգրեր, հայրը վատառողջ է, Հ.Հովակիմյանը սովորել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժկական համալսարանի օրդինատուրայում, ամբաստանյալ Ռ.Պողոսյանը և Հ.Հովակիմյանը լրիվ, իսկ Ա.Խոսրովյանը մասամբ` վերականգնել են տուժողներին պատճառված նյութական վնասը։
Դատարանը Ռ.Պողոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում համասեռ հանցագործության համար նախկինում դատապարտված լինելը։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի համաձայն ազատազրկումն անչափահաuների նկատմամբ նշանակվում է` ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, իuկ միջին ծանրության հանցագործության համար` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիu ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանը, ինչպեu նաև խմբակային հանցագործության մաuնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել քրեական oրենuգրքի Հատուկ մաuի համապատաuխան հոդվածով նախատեuված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեuակ, քան նախատեuված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպեu պարտադիր նախատեuված լրացուցիչ պատիժ։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպեu առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպեu էլ այդ հանգամանքների համակցությունը։
Ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի հայրը վատառողջ է, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում, Միկա ֆուտբոլային ակումբի և բնակավայրի կողմից բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, նախաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, հանդիսանալով խմբակային հանցագործության մասնակից ակտիվորեն աջակցել է խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն, բացահայտել է նաև իր կողմից կատարած այլ հանցագործություններ, հանցագործության մասնակիցներին հանցագործության կատարման մեջ մերկացնող ցուցմունքներ է տվել, ինչը պնդել է նաև դատարանում, ընդունել է կատարած հանցանքը և զղջացել դրա համար, մասնակի վերականգնել է տուժողներին պատճառաված նյութական վնասը ։
Թվարկված վերոհիշյալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև այն, որ Ա.Խոսրովյանը անչափահաս է, տուժողներին պատճառված վնասը մասամբ վերականգնված է, նրա նկատմամբ պատիժ սահմանելով դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը կատարելուց հետո նրա վարքագիծը` որ ակտիվորեն օժանդակել է հանցագործության և դրա մասնակիցների բացահայտմանը, ակտիվորեն համագործակցել է նախաքննական մարմնի հետ դատարանին բերում են համոզման, որ այդ հանգամանքների ամբողջությունը պետք է ճանաչել բացառիկ և Ա.Խոսրովյանի նկատմամբ պետք է սահմանել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիայով ազատազրկման ձևով սահմանված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ։
Հաշվի առնելով Հ.Հովակիմյանի հանցանքի կատարմանը նրա մասնակցության ոչ ակտիվ դերը, նաև, այն, որ նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, ունի բարձրագույն կրթություն, Երևանի բժշկական համալսարանի օրդինատուրայում է սովորել, հանցանքը կատարում է առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, կատարել է միջին ծանրության հանցանք, Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժկական համալսարանի թերապևտիկ և ընտանեկան ստոմոտոլոգիայի ամբիոնի կողմից բնութագրվում է դրական, ամբողջովին վերականգնել է տուժողին պատճառած նյութական վնասը, դատարանը գտավ, որ նրա ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու։
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալներ Ռ. Պողոսյանը, Հ. Հովակիմյանը և Ա. Խոսրովյանը ենթակա են պատժի, Ռ. Պողոսյանը և Ա. Խոսրովյանը` ազատազրկման ձևով։
Ա.Խոսրովյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ սահմանելը դատարանը պատճառաբանում է նրա կատարած արարքի` հասարակական վտանգավորության մասնավորապես նրանով, որ կատարել է կողոպուտի երեք դրվագով հանցագործություն, որը կատարել է հանցանքը որակյալ դարձնող մի քանի` հանցավոր խմբի կազմում և խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու հատկանիշներով։
Ռ.Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելը դատարանը հիմնավորում է նրա արարքի հասարակական վտանգավորությամբ, որը դրսևորվել է հանցագործության կատարմանը անչափահասին ներգրավելով և կողոպուտը հանցավոր խմբի կազմում կատարելով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիu դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց։ Տվյալ դեպքում Հ.Հովակիմյանը 4 ամիս 21 օր գտնվել է անազատության մեջ, ուստի ղեկավարվելով օրենքի վերոհիշյալ դրույթով դատարանը գտավ, որ հաշվի առնելով վերոհիշյալը Հ.Հովակիմյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվելիք պատիժը համամասնորեն պետք է մեղմացնել։
Դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է վերացնել` անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում, խափանման միջոց` կիրառել չհեռանալու մասին ստորագրություն։

Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը պետք է փոխել և նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճից։
Դատարանը գտավ, որ Ա.Խոսրովյանի նկատմամբ նշանակված պատժից պետք է հանել սույն քրեական գործով արգելանքի տակ գտնվելու 3 օրը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Կ. Արշակյանին պատկանող ոսկյա շղթան պետք է վերադարձնել վերջինիս։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ա. Վաշիլչուկին պատկանող լեհական արտադրության հատուկ անձեռոցիկը պետք է վերադարձնել վերջինիս։
Ռ.Պողոսյանի մոտից հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել վերջինիս։
Ա.Խոսրովյանի մոտից հայտնաբերված 30 000 ՀՀ դրամը պետք է հանձնել տուժող Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովային քաղաքացիական հայցի դիմաց։
Հ.Հովակիմյանի մոտից հայտնաբերված «Բիլայն» տեսակի բջջային հեռախոսը և քարտերը պետք է վերադարձնել վերջինիս։
Տուժող Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովայի քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել։ Ամբաստանյալ Աշոտ Խոսրովյանից և նրա ծնողներից համապարտության կարգով հօգուտ Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովայի պետք է բռնագանձել 550 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով գումար` հաշվակցելով վերջինիս հանձնված` Ա.Խոսրովյանից առգրավված 30 000 ՀՀ դրամը։
Ամբաստանյալ Ա.Խոսրովյանի անվամբ թիվ 11597747 անդորրագրով 2010թ. օգոստոսի 8-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 900013298014 դեպոզիտային հաշվին վճարված 100 000 ՀՀ դրամը` պետք է հանձնել տուժող Ագնիեշկա Վլադիմիրի Վաշիլչուկին։
Ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանին դատապարտել` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման` երեք տարի ժամկետով։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքներով` նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` նշանակված պատժին` երեք տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակի գումարելով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից` մեկ տարի ժամկետով ազատազրկումը` Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում չորս տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանը պատիժը կրելու է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել 2011թ. մարտի 21-ից։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Արմենակի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Հովակ Միհրանի Հովակիմյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` մեկ մլն. ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմունքներով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 4 ամիս 21 օրը և մեղմացնել նշանակված պատիժը ու վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի իննը հարյուրապատիկի` իննը հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով։
Ամբաստանյալ Հովակ Միհրանի Հովակիմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել` անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում, խափանման միջոց` կիրառել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանին դատապարտել` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքներով` նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` նշանակված պատժին` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակի գումարելով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժից` վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում երկու տարի ժամկետով, նշանակված պատժից հանել սույն քրեական գործով արգելանքի տակ գտնվելու 3 օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում մեկ տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանը պատիժը կրելու է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Աշոտ Վարդանի Խոսրովյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը փոխել և նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճից։ Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. օգոստոսի 11-ից` նրան կալանքի վերցնելու օրվանից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Կարինե Արշակյանին պատկանող ոսկյա շղթան վերադարձնել վերջինիս։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ագնիեշկա Վաշիլչուկին պատկանող լեհական արտադրության հատուկ անձեռոցիկը վերադարձնել վերջինիս։
Ռուբեն Պողոսյանի մոտից հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը վերադարձնել վերջինիս։
Աշոտ Խոսրովյանի մոտից հայտնաբերված 30 000 ՀՀ դրամը հանձնել տուժող Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովային որպես պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Հովակ Հովակիմյանի մոտից հայտնաբերված «Բիլայն» տեսակի բջջային հեռախոսը և քարտերը վերադարձնել վերջինիս։
Տուժող Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովայի քաղաքացիական հայցը բավարարել։ Ամբաստանյալ Աշոտ Խոսրովյանից և նրա ծնողներից համապարտության կարգով հօգուտ Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովայի բռնագանձել 550 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով գումար` դրանից հանելով Տատյանա Միխայիլի Խոմյակովային սույն դատավճռով հանձնված 30 000 ՀՀ դրամ գումարը։
Ամբաստանյալ Աշոտ Խոսրովյանի անվամբ թիվ 11597747 անդորրագրով 2010թ. օգոստոսի 8-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 900013298014 դեպոզիտային հաշվին վճարված 100 000 ՀՀ դրամը` հանձնել տուժող Ագնիեշկա Վլադիմիրի Վաշիլչուկին։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ