գործ` ԵԿԴ/0096/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կիմա Մելքոնյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Լևոն Չարխիֆալակյանի
պաշտպան` Հայկ Իսրայելյանի

2011 թվականի հունիսի 09-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Վահե Կամոյի Սահակյանի` ծնված 10.10.1983 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ-ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում, կալանքի տակ է 30.12.2010 թվականից:

Վահե Կամոյի Սահակյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասով:
30.12.2010 թվականի որոշմամբ Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15116710 քրեական գործը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 15116710 քրեական գործով Վահե Կամոյի Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանան միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Վահե Կամոյի Սահակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ծառայողական պարտականությունները կատարելիս իշխանության ներկայացուցչի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել, այն է` ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանը 2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին ժամը 1800-ի սահմաններում, ընկերոջ` գործով վկա Մովսես Սուրենի Երիցյանի հետ միասին, իր կողմից վարած` ՙԹերո՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 777 ԼԼ 47 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկելով Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցով, ավտոմեքենան վարել է նշված փողոցի հանդիպակաց երթևեկելի գոտիով` թույլ տալով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտում: Նույն վայրում ծառայություն իրականացնող` ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ավագ տեսուչ, ոստիկանության մայոր, գործով տուժող Հակոբ Դանիելի Մասչյանը ռադիոկապով տեղեկացել է կատարված վարչական իրավախախտման մասին: Հ.Մասչյանը կատարելով իր ծառայողական պարտականությունները մոտեցել է վերոհիշյալ ավտոմեքենային և Վահե Սահակյանից պահանջել է ավտոմեքենան կանգնեցնել փողոցի աջակողմյան հատվածում` երթևեկելի եզրի մոտ և ներկայացնել փաստաթղթերը` պարզաբանելով թույլ տված խախտումը: Վահե Սահակյանը չենթարկվելով Հ.Մասչյանի օրինական պահանջներին` շարունակել է ավտոմեքենան վարել դեպի Ե.Քոչար և Տ.Մեծի փողոցների խաչմերուկ, սակայն երթևեկության ծանրաբեռնվածության պատճառով, խաչմերուկում հարկադրաբար կանգնեցրել է ավտոմեքենայի ընթացքը: Նշված վայրում վերջինիս վարած ավտոմեքենայի դիմացի հատվածից մոտեցել է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի հրամանատար, մայոր, գործով տուժող Արմեն Սարգսյանը, որն իր հերթին պահանջել է Վ.Սահակյանից կանգնեցնել ավտոմեքենան, անջատել շարժիչը, դուրս գալ ավտոմեքենայից և ներկայացնել փաստաթղթերը, սակայն Վ.Սահակյանը շարունակելով ավտոմեքենայի ընթացքը, ծառայողական պարտականությունները կատարող իշխանության ներկայացուցչի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, ավտոմեքենայի առջևի մասով հարվածել է Ա.Սարգսյանին, ինչի հետևանքով վերջինս կորցնելով հավասարակշռությունը ընկել է շարժիչի ծածկոցին, իսկ այնուհետև գետնին: Ավտոմեքենային մոտեցած Հ.Մասչյանը բացել է վարորդի դուռը և քաշելով, հարկադրաբար Վ.Սահակյանին դուրս է բերել ավտոմեքենայից, սակայն վերջինս ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորելով, շուրջ 10 րոպե տևողությամբ, իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող իշխանության ներկայացուցիչներ` ճանապարհային ոստիկանության ավագ տեսուչ Հ.Մասչյանի և Ա.Սարգսյանի հասցեին հայհոյանքներ տալով առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել` հրել, քաշքշել է նրանց հագուստներից և հրաժարվել ոստիկանության բաժին տեղափոխվելու համար նստել ծառայողական ավտոմեքենան: Դեպքի վայր ժամանած ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցներ, գործով վկաներ Ալեքսան Համբարձումի Ալեքսանյանի և Արամ Ֆրունզեի Լորսաբյանի օգնությամբ հաջողվել է Վահե Սահակյանին նստեցնել ավտոմեքենան և բերման ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ Ա.Սարգսյանի կողմից կատարվածի վերաբերյալ ներկայացվել է զեկուցագիր:
18.05.2011 թվականին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Արագացված դատական քննություն.

Մինչև դատաքննության սկսվելը ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 09.06.2011 թվականին որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանը ծառայողական պարտականությունները կատարելիս իշխանության ներկայացուցչի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանը անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն:
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` ՙՏուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով կամ կալանք՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
Վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակը չի կարող նշանակվել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Վահե Կամոյի Սահակյանը 20.04.2011 թվակայնին ներկայացված դիմումով հայտնել է, որ ցանկանում է ունենալ պաշտպան, սակայն գտնվում է ֆինանսապես ծանր վիճակում և խնդրել է տրամադրել հանրային պաշտպան, բացի այդ Վ.Սահակյանը չի աշխատել, ուստի հիմնավոր կասկածներ կան, որ դատարանի կողմից նշանակված 300.000-ից 500.000 ՀՀ դրամ գումարի սահմաններում տուգանքի գումարը նա չի կարող միանվագ վճարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙԿալանքը ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է: Կալանքը կարող է նշանակվել ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում` տասնհինգ օրից մինչև երեք ամիս ժամկետով և միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել՚, իսկ սույն քրեական գործով 30.12.2011 թվականին ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙԱզատազրկում՚ պատժատեսակը:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Վ.Սահակյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյան նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան պետք է ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Տուժողներ Արմեն Ալեքսանի Սարգսյանը և Հակոբ Դանիելի Մասչյանը դատարան ներկայացված դիմումներով ամբաստանյալ Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չեն ներկայացրել:

Եզրափակիչ մաս.

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Վահե Կամոյի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Վահե Կամոյի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ