Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0092/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
11.1
Պատասխանող
Գարեգին,Հարություն Զաքարյան,Գևորգյան
Հարություն Գևորգյան Սերոժի
Գարեգին Զաքարյան Հովսեփի
Հարություն Գևորգյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-01-16 | 12:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-06-02 | 15:00 | 3 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-10-27 | 12:00 | 3 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0092/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հունվարի 2012 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
պաշտպան` Ի.ԳԱԶԱՐՈՎԱՅԻ
ամբաստանյալներ` Գ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
Հ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալների պաշտպաններ Ի.Գազարովայի և Վ.Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքները, Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանի 2011 թվականի փետրվարի 08-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի կողմից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պատրաստելու և պահելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 59106011 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2. 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը և Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ձերբակալվել են:
3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
4. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի թվականի փետրվարի 11-ի միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:
5. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
6. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի թվականի փետրվարի 11-ի միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:
7. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի մարտի 24-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 08-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 04.04.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է:
8. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի մարտի 24-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 08-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 04.04.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է:
9. Նախաքննական մարմնի 20.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Ն.Բադալյանին և 39.2 գրամ խոշոր չափի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Գ.Զաքարյանին ապօրինի իրացնելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
10. Նախաքննական մարմնի 21.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք բերած չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Ա.Գևորգյանին, Ն.Դավթյանին, Գ.Թադևոսյանին և Ա.Նիկոյանին ապօրինի իրացնելու, ինչպես նաև ոմն Սիմոնին իրացնելու նպատակով խոշոր չափի` 39.2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
11. 2011 թվականի մայիսի 10-ին թիվ 59106011 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
12. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի մայիսի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի հունիսի 02-ին, ժամը 15.00-ին:
13. Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
14. Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
15. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճռով.
Ա/ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակվել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բ/ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակվել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճռով որոշվել է 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճռով որոշվել է նաև քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները` թողնվել են քրեական գործին կցված:
16. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովան և Վահագն Դանիելյանը:
17. Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել մեղադրող Ա.Պետրոսյանը:
18. Ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովայի և Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքները վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել են 2011 թվականի նոյեմբերի 25-ին:
19. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 01-ին:
20. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.12.2011. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2011 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, ժամը 12.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
21. Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Հարություն Հովսեփի Գևորգյանը իր հողամասում ցանել է կանեփի բույսեր, աճեցրել է դրանք և քաղելու ու չորացնելու միջոցով պատրաստել է մաիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2008 թվականից Հարություն Գևորգյանը իր ծանոթ` Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում, ավտոմեքենան բենզին լիցքավորելու ժամանակ պատահական ծանոթացել է բենզալցակայանի աշխատակից` Վայք քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արսեն Գևորգյանի հետ: Լիցքավորած բենզինի գումարը վճարելու ժամանակ Գ.Զաքարյանի գրպանից վայր է ընկել տետրի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ փաթեթ:
Այդ ժամանակ Գարեգին Զաքարյանը Արսեն Գևորգյանին ասել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում, տետրի թղթի մեջ փաթեթավորվածը թմրանյութ է և կարող է նրան հյուրասիրել: Ա.Գևորգյանը չի հրաժարվել ու խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգին Զաքարյանը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո, հետագայում կապ պահպանելու նպատակով, փոխանցել են հեռախսահամարները: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը ծխախոտի թութունի հետ խառնելով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին` քննությամբ չպարզված օրը:
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, Գարեգին Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող <<Սևակ>> խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նրանց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2.000 ՀՀ դրամով գնել է քննությամբ չպարզված քանակի թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է քննությամբ չպարզված քանակի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ. Թադևոսյանը նույն օրը, գյուղում, ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և նախապես պայմանավորվածության համաձայն 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, Գ.Զաքարյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Ա.Նիկոյանը 2011 թվականի հունվարի վերջերին, քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Նարեկ Դավթյանը քննությամբ չպարզված անձից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, թմրամիջոց գնելու նպատակով այդ նույն անձից վերցրել է Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարը: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը, քննությամբ չպարզված օրը իր բջջային 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգին Զաքարյանի հետ, պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում:
Պայմանավորվածության համաձայն` քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, Նարեկ Դավթյանը գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ.Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում կզանգի ու տեղյալ կպահի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Ն.Դավթյանը զանգահարել է Գ.Զաքարյանին և թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Այգեշատ գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը պայմանավորվածության համաձայն կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից նրանց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը, աղավնիներ գնելու նպատակով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն: Այդ ժամանակ վերջինս Ն.Բադալյանին ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է Հ.Գևորգյանի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է այնտեղից: Ճանապարհին Ն.Բադալյանը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք:
Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին մեկ փաթեթ թմրամիջոցը 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթներում լվցած խոշոր չափի` 39,2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` քանի որ նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից, բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին և ընթերակաների ներկայությամբ կատարված Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` վերավաճառելու նպատակով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԸ
22. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովան և Վահագն Դանիելյանը:
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
23. Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Իրինա Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն անհիմն է, քանի որ դատավճռի հիմքում դրվել են նախաքննության ընթացքում քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի` չէին կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում:
Վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ իր պաշտպանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն:
Ի պաշտպանություն իրեն ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանը բերել է լուրջ և հիմնավորված փաստարկներ, որոնք թույլ են տալիս կասկածի տակ դնել գործով ձեռք բերված ապացույցները: Գ.Զաքարյանը մասնավորապես հայտնել է, որ իր ձերբակալումը տեղի է ունեցել բազմաթիվ համագյուղացիների ներկայությամբ. նրա ավտոմեքենան կանգնեցրել են Ոստիկանության աշխատակիցները և նրան իջեցրել են ավտոմեքենայի ղեկից, ինչն արդեն իսկ բացառում է իր ձեռքում թմրանյութով փաթեթի գտնվելու հանգամանքը:
Պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ իր պաշտպանյալի վերոնշյալ ցուցմունքի արժանահավատությունը նախաքննության ընթացքում չի ստուգվել, նախաքննական մարմնինն այդ ցուցմունքները ստուգելու ուղղությամբ քննությւն չի կատարել, փորձ չի արել ականատես վկաներին պարզելու և հարցաքննելու ուղղությամբ: Նշված պատճառով դատաքննության ընթացքում պաշտպանության կողմի կողմից արված միջնորդության հիման վրա դատարան են հրավիրվել և հարցաքննվել վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանը, Աննա Խաչատրյանը և Հասմիկ Գալստյանը, որոնք հաստատել են, որ Գ.Զաքարյանին ձերբակալելու պահին գտնվել են այնտեղ և տեսել, թե ինչպես են Ոստիկանության աշխատակիցները կանգնեցրել Գ.Զաքարյանի ավտոմեքենան, նրան իջեցրել, նստեցրել իրենց ավտոմեքենան, իսկ Գ.Զաքարյանի ավտոմեքենան քաղաքի վարչություն տարվել է մեկ այլ Ոստիկանության աշխատակցի կողմից:
Մեջբերելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետում ամրագրված իրավադիրքորոշումը, վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է, որ որպես քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքները պարզելու միջոց կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավարական օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով:
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 08.02.2011թ. կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011թ. ստացված դատաքիմիական թիվ 34ք եզրակացությունը, 39.2 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբ տված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի կողմից տված ցուցմունքը պետք է դիտվեին որպես անթույլատրելի ապացույցներ, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես վկա չեն կարող կանչվել և հարցաքննվել …, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը և դատական նիստի քարտուղարը` կապված այն քրեական գործի հետ, որում նրանք իրականացրել են իրենց դատավարական լիազորությունները, բացառությամբ տվյալ գործի վարույթի ընթացքում թույլ տրված սխալների և չարաշահումների քննության, …:
Պաշտպան Ի.Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի պահանջների խախտում, քանի որ որպես Գ.Զաքարյանի մեղավորությունը հաստատող ապացույց նշել է դատաքննության ընթացքում չհետազոտված ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպեր-լիազոր Ալբերտ Ազատյանի ցուցմունքները:
Պաշտպան Ի.Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նաև Գ.Զաքարյանի պաշտպանության իրավունքի խախտում, քանի որ նախաքննության ընթացքում Գ.Զաքարյանի և վերջինիս դեմ ցուցմունք տվող վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի միջև առերես հարցաքննություն չի կատարվել, ինչն իր հերթին հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի խախտման, համաձայն որի` քննիչը պարտավոր է առերեսում կատարել, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմուքններում:
Նման պայմաններում ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի հարցաքննության արձանագրությունն օգտագործելով որպես ապացույց, խախտել է <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով ամրագրված արդար դատաքննության իրավունքը:
Մեջբերելով ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ մասերի իրավադրույթները, պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Հետևաբար, դրանց բացակայության դեպքում գործը ենթակա է կարճման` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Ի.Գազարովան խնդրել է Գարեգին Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /մեկ դրվագով` կապված վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի հետ/ առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ:
24. Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վահագն Դանիելյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն անհիմն է, քանի որ դատավճռի հիմքում դրվել են նախաքննության ընթացքում քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի չէին կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում:
Պաշտպան Վ.Դանիելյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է միայն գործով մյուս ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի նախաքննության սկզբում տված <<խոստովանական ցուցմունքներով>>, որոնցից սակայն Գ.Զաքարյանը հետագայում հրաժարվել է` այդ կապակցությամբ տալով մանրամասն ցուցմունքներ:
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն անհիմն մերժել է մի շարք ապացույցներ որպես անթույլատրելի ճանաչելու և որպես ապացույց չօգտագործելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, թե պաշտպանության կողմի կողմից հրավիրված վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Գալստյանի և Աննա Խաչատրյանի ցուցմունքներն անարժանահավատ են և նպատակ են հետապնդում օգնել ամբաստանյալին, անհիմն է, չի բխում գործի տվյալներից:
Վկաչակոչելով Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետում արտահայտած իրավադիրքորոշումը, պաշտպան Վ.Դանիելյանը նշել է, որ քրեական գործում որպես ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի մեղքը հիմնավորող ապացույց, բացի օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցներից, չկա:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Վ.Դանիելյանը խնդրել է Հարություն Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ինմասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կայացնել արդարացման դատավճիռ:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ԴԵՄ ՄԵՂԱԴՐՈՂԻ ԿՈՂՄԻՑ ԲԵՐՎԱԾ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ
25. Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Իրինա Գազարովայի վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված իր պատասխանում դատախազ Ա.Պետրոսյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն` անհիմն, բերելով հետևյալ փաստարկները.
<< Գտնում եմ, որ Իրինա Գազարովայի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ` դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ ձեռք չի բերվել, իսկ ինչ վերաբերում է ապացույցների շարքից Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունն հանելուն, ապա հարկ եմ համարում, որ Գարեգին Զաքարյանն օրենքով սահմանված կարգով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն, որից հետո օրենքով սահմանված կարգով, ընթերականների ներկայությամբ կատարվել է Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը, որի ժամանակ վերջինիս հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իրեն, այն իրենից ներկայացնում է մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել Դաշտ Գյուղի բնակիչ Հարութից և իր ստորագրությամբ հաստատել է կազմված արձանագրության իսկությունն առանց որևէ այլ հայտարարություն կամ դիտողություն կատարելու: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ ապացույցների շարքից պետք է հանել գործով վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքները վերջինիս կողմից դատարան չներկայանալու և իր ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառաբանությամբ, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից օրենքով սահմանված բոլոր միջոցները ձեռնարկվել են վկայի դատարան ներկայացնելն ապահովելու համար, սակայն ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չեղավ վկայի մասնակցությունն ապահովել դատական քննությանն, ուստի հրապարակվել և հետազոտվել են նրա նախաքննական ցուցմունքները, ապացույցների շարքից դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությունն հանելու որևէ հիմք չկա:
Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունները հիմնավորվել են Գարեգին Զաքարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված, դատարանում հրապարակված, հետազոտված և դատարանում տրված ցուցմունքներով:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանումհրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով: Վկաներ Արմեն Նիկոյանի, Գարիկ Թադևոսյանի և Արսեն Գևորգյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված, ինչպես նաև դատարանում տված ցուցմունքներով: Վկա Նարեկ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տված դատարանում հրապարակված, հետազոտված ցուցմունքներով: Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով, համաձայն որի վերջինս հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված զանգվածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որը ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Զաքարյանից: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով նյութերը հանդիսանում է չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0544 եզրակացությամբ համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0403, 11-0502 և 11-0534 եզրակացություններով համաձայն որոնց համապատասխանաբար` Արմեն Նիկոյանից վերցված մազի, Նարեկ Դավթյանից վերցված մազի և մեզի, Արսեն Գևորգյանից վերցված մազի և մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են կանաբինորդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի, ինչպես վկաներ Գարիկ թադևոսյանի, նարեկ Դավթյանի, Արսեն Գևորգյանի և Արսեն Նիկոյանի հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոցով:>>
26. Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված իր պատասխանում դատախազ Ա.Պետրոսյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն` անհիմն, բերելով հետևյալ փաստարկները.
<< Գտնում եմ, որ փաստաբան Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ` դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալներ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել, իսկ ինչ վերաբերում է ապացույցների շարքից Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունն հանելուն, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ Գարեգին Զաքարյանն օրենքով սահմանված կարգով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն, որից հետո օրենքով սահմանված կարգով, ընթերականների ներկայությամբ կատարվել է Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը, որի ժամանակ վերջինիս հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իրեն, այն իրենից ներկայացնում է մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել Դաշտ Գյուղի բնակիչ Հարութից և իր ստորագրությամբ հաստատել է կազմված արձանագրության իսկությունն առանց որևէ այլ հայտարարություն կամ դիտողություն կատարելու: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ ապացույցների շարքից պետք է հանել գործով վկա Ներսես Բադալյանի ցուցմունքները վերջինիս կողմից դատարան չներկայանալու և իր ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառաբանությամբ, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից օրենքով սահմանված բոլոր միջոցները ձեռնարկվել են վկայի դատարան ներկայացնելը ապահովելու համար, սակայն ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չեղավ վկայի մասնակցությունն ապահովել դատական քննությանն, ուստի հրապարակվել և հետազոտվել են նրա նախաքննական ցուցմունքները, բացի այդ նախաքննության ընթացքում առերեսում է կատարվել ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և իր դեմ ցուցմունք տված գործով վկա Ներսես Բադալյանի միջև և ամբաստանյալին օրենքով սահմանված կարգով հնարավորություն է ընձեռվել իր դեմ ցուցմունք տված անձին հարցեր տալու:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կողմից կատարած հանցագործությունները հիմնավորվել են Հարություն Գևորգյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված, հետազոտված և դատարանում տված ցուցմունքներով: Վկա Ներսես Բադալյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով, վերջինիս և ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության անձանագրությամբ: Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի մոտ հայտնաբերվել է 49.8 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ վերջինս հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը հանդիսանում է կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց, իրենն է, որն էլ ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0260 եզրակացությամբ, համաձայն որի Հարություն Գևորգյանից վերցված մազի և մեզի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինորիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0544 եզրակացությամբ համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինորդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Հարություն Գևորգյանի կողմից կանեփի բույսն աճեցնելու վայրը և կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոցը պահելու վայրը մատնացույց անելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի, ինչպես վկա Ներսես կողմից օգտագործված հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ: Իրեղեն ապացույց ճանաչված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոցով:>>:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:
27. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև` գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը բերված բողոքների վերաբերյալ, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Գուրգեն Հովսեփի Զաքարյանի և Հարություն Սերոժի Գևորգյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքները կատարելու մեջ հաստատված է, իսկ պաշտպանական կողմի բերած պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքների փաստարկները հերքված են ներքոհիշյալ ապացույցներով.
28. Ամբաստանյալ Գուրգեն Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել իր սկզբնական ցուցմունքների հիման վրա, որը ինքը տվել է ծեծի ու վախի սպառնալիքի ազդեցության տակ: Այդ ցուցմումքներից ինքը հետագայում հրաժարվել է ու քննիչի մոտ պատմել է, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն քննիչն իր ասածները հաշվի չի առել ու չի ստուգել, չի ցանկացել պարզել, թե ճշմարտությունը որն է: Ասպես. 2011 թվականի հունվարի 29-ին Էջմիածնի բաժնի աշխատակիցները իրեն բերման են ենթարկել, իր հետ միասին նաև բերման են ենթարկել իր երկու համագյուղացիներին: Բաժին տանելուց հետո իրենց բոլորին հարցաքննել են ու անմիջապես բաց են թողել, այն պայմանով, որ իրենցից մեկը կամ բոլորը աշխատեն իրենց համար: Գալով գյուղ` տղաները գնացել են Հայաստանի տարբեր քաղաքներ, որ հեռու լինեն այդ ամենից, իսկ ինքը մնացել է գյուղում, քանի որ իր կինը գտնվել է հղի վիճակում: 2011 թվականի փետրվարի 02-ին իր հեռախոսին զանգ է ստացել, ինքը պատասխանել է և զանգահարողը ներկայանալով` որպես վարչության աշխատակից` ոմն Հովիկ, ասել է, որ ինքը փաստաթղթերը վերցնի ու գնա վարչություն: Ինքն ասել է, որ նրան չի ճանաչում ինչու պետք է գա, նա էլ ասել է` ՙԿգաս, կիմանաս՚: Ինքը չի գնացել, որից հետո` փետրվարի 05-ին իրեն կրկին զանգահարել են ու ասել` ՙՓաստաթղթերդ վերցրու և արի վարչություն, թե չէ` մեր ձևով կբերենք՚: Այս անգամ ինքը նորից չի գնացել վարչություն, որից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է տանը ու փոխել է ջրի ծորակը, սակայն խողովակը կարճ է եղել, ինքն էլ իր ընկերոջից նույն խողովակից վերցնելու նպատակով իր ավտոմեքենայով, 11:30-ից 12:00-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է Դաշտ գյուղ: Հասնելով Դաշտ գյուղի կենտրոնական մասում ու չհասցնելով ավտոմեքենան կանգնեցնել, իր ավտոմեքենայի առջևից կանգնել է <<Ֆոլսվագեն>> կամ <<Օպել>>ակնիշի ավտոմեքենա, իսկ հետևից ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա, երկու հոգի անմիջապես իջնելով այդ ավտոմեքենայից, իրեն քաշելով հանել են իր ավտոմեքենայից ու ներկայանալով վարչության աշխատակիցներ, նստեցրել են իրենց ավտոմեքենայի մեջ, մեկ ուրիշ <<օպեր աշխատակից>> իր ավտոմեքենան տարել է գյուղից դուրս` 150 մետր հեռավորության վրա: Այդ ընթացքում բազմության մեջ գտնվել է նաև իր ընկերը, որը տեսնելով իր հետ կատարվածը, զանգահարել է իրենց տուն և ասել, որ իրեն տարել են: Մոտ հինգ րոպե անց ոստիկանության երեք աշխատակիցներ իրեն տարել են իր ավտոմեքենայի մոտ, իր ավտոմեքենայից իջնելով ոստիկանության աշխատակիցը իրեն ցույց է տվել <<ՍԱՍ>> գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված ինչ-որ բան ու ասել է, որ այդ թմրանյութը պատկանում է իրեն, սակայն ինքն ասել է, որ իր ավտոեքենայի մեջ նման բան չի եղել և դա իրենը չէ, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Վարչությունում իրեն սկսել են ծեծել ու ստիպել են, որ ինքը ընթերակաների ներկայությամբ հայտնի, որ այդ տոպրակով թմրանյութն իրենն է և իրեն բռնելու պահին այն իր ձեռքին է եղել: Ինքն այդպես էլ ասել է, սակայն իրականում այդպես չի եղել` քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը: Այդ թմրանյութն իրեն տվել են ոստիկանության աշխատակիցները և ծեծի միջոցով ստիպել էն, որ ասի, թե իբր այն իրենն է եղել, այն վերցրել է Հարություն Գևորգյանից ոմն Սիմոնին վաճառելու նպատկով` յուրաքանչյուր փաթեթը 5.000 դրամ: Իսկ իրականում, եթե այդ թմրանյութը լիներ իր ձեռքում կամ ավտոմեքենայի մեջ, ապա վարչության աշխատակիցները իրեն հենց գյուղում կենթարկեին խուզարկության, հավաքված բազմաթիվ մարդկանցից գոնե երկու հոգի կգտնեին ու նրանց ներկայությամբ կզննեին ավտոմեքենան: Քննիչն իրեն չլսելով, ստիպել ու պահանջել է որ գրի այն, ինչը գրել է օպերների մոտ, ապա սպառնացել է, ասելով, որ իրեն կիջեցնի օպերների մոտ: Ինքն էլ վախենալով, որ իրեն նորից կծեծեն, ասել է, որ կգրի, բայց պաշտպանի ներկայությամբ: Այդ ժամանակ քննիչն իրեն ասել է, որ ինքն է իր պաշտպանը ու համոզել է, որ ինքը հրաժարվի պաշտպան ունենալուց, որից հետո ինքը ցուցմունք է գրել այն մասին, որ իբր ինքը թմրանյութը ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Նման բան է գրել, որովհետև քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրությամբ ազատ կարձակի: Ժամը 04-ին իրեն տեղափոխել են ՁԱՊՎ, որտեղ արձանագրել են, որ իր քունքին կարմրավուն հետքեր ու քերծվածքներ կան, սակայն դրանք քերծվածքներ չեն եղել, այլ եղել են իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով ստացած վնասվածքները: Դրանից երեք օր անց իրեն տեղափոխել են Նուբարաշեն: Դրանիքց հետո 40 օր ուշացումով քննիչը ներկայացրել է դատական բժշկին, որն էլ իր մարմնի վրա ոչ մի հետք չի արձանագրել: Դրանից հետո` քրեական գործը ավարտելու ժամանակ ինքը ցուցմունք է գրել և պատմել է միայն ճշմարտությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Հարությունի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Գործով բոլոր վկաներին ինքը ճանաչում է, նրանց հետ շփվել է տարբեր հարցերի շուրջ, ինքը նրանց, բացառությամբ Արսենի, թմրանյութ է հյուրասիրել, սակայն չի վաճառել: Վկա Արմենի հետ ծանոթացել է Աշտարակ քաղաքում` խաղող վաճառելու ժամանակ: Վերջինիս խնդրանքով ինքը գտել է կանեփի բույս և հյուրասիրել է նրան: Վկաներ Գարիկին ու Նարեկին ինքը նույնպես մեկ անգամ կանեփի բուսերից պատրաստված թմրամիջոց է հյուրասիրել: Նարեկի հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ` Արթուրի միջոցով: Գարիկի հետ ծանոթացել է իրենց գյուղի խանութներից մեկում: Արսենի հետ ծանոթացել է Էջմիածին քաղաքում` ավտոպահեստամասերի խանութներից մեկում: Ինքը մեկ անգամ Արսենից ավտոմեքենայի մարտկոց է գնել: Ինքը երբեք Վայք քաղաք չի գնացել, ոչ էլ այդ քաղաքի տեղը գիտի: Այդ տղաներին տված թմրանյութը ինքը ձեռք է բերել իրենց ձորի ճանապարհից` գյուղից դուրս գալու ճանապարհին, ձորի մեջ աճած կանեփի թփերից քաղելու, չորացնելու միջոցով թմրանյութ է պատրաստել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքն ասել է, որ թմրանյութը ձեռք է բերել Հարությունից, սակայն դա այդպես չէ, ինքը քննիչի թելադրանքով է այդպես ասել: Նախաքննության ընթացքում փաստաբանի ներկայությամբ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը կրկին վախի ազդեցության տակ գրել է, որ թմրամիջոցը վերցրել է Հարություն Գևորգյանից:
/ տես դատ. նիստի արձանագրությունը/
29. Ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար ամսին իր կինը հիվանդ է եղել, որի պատճառով էլ համագյուղացի Աննային խնդրել են, որպեսզի գա և իրենց կովերը կթի: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, առավոտյան Աննան գտնվել է իրենց տանը ու կթել իրենց կովերը, այդ ժամանակ իրենց տանն է եղել նաև իրենց հարևանուհին, իրենք միասին սուրճ են խմել, իսկ նրանց գնալուց հետո ինքը կովերին ու հավերին կերակրել ու մտել է տուն: Մոտ հինգ րոպե անց տան մուտքի դուռն ուժեղ բացելով իրենց տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, հարցրել` ով է Հարութը, ինքն էլ ասել է, որ ինքն է: Այդ ժամանակ նրանք ասել են, որ Գարեգինին բռնել են, ինքն էլ ասել է` ՙԻնչ անենք, որ բռնել են՚, որից հետո իրեն հարցրել են` տանը կանեփ ունի, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ ինքը կանեփ չի օգտագործում և կարող են խուզարկել: Այդ ժամանակ իրեն խուզարկել են, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Մի քանի ժամ անց վարչությունում գտնվելու ընթացքում ինքը լսել է, թե ինչպես են Գարեգինին ծեծում: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր որդին եկել է այնտեղ և իր համար ուտելու բան է բերել, այդ ժամանակ հարցաքննել են նաև իր որդուն: Մի քանի ժամ հետո իրեն ու Գարեգինին առերես հարցաքննել են, որի ժամանակ Գարեգինն առանց գլուխը բարձրացնելու ասել է, որ թմրանյութը իրենից է վերցրել: Դրանից հետո իրեն նորից հարցաքննել են, ինքն էլ ստիպված ասել է, որ իր տան խոտի դեզի տակ է թմրանյութը պահել: Հաջորդ օրը իրենց տուն են գնացել` քննչական փորձարարություն կատարելու: Խուզարկել են իր տունը և օժանդակ շինությունները, սակայն ոչինչ չեն հայտնաբերել: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչու են ոստիկանության աշխատակիցները հենց իր տուն եկել: Ինքը վկա Ներսես Սերյոժայի Բադալյանին թմրանյութ չի իրացրել, այլվերջինս իրենից աղավնի է գնել, դրանց դիմաց 20.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը չի վճարել, որի համար էլ ինք մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Գարեգինի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Ինքը պնդում է այն փաստը, որ ինքը երբևէ թմրանյութ չի աճեցրել, պատրաստել ու Գարեգինին և Ներսեսին թմրանյութ չի իրացրել:
/հատ. 3 , տես դատ. նիստի արձանագրությունը/
30. Վերաքննիչ դատարանը հետազոտելով նախաքննության և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալների տված ցուցմունքները, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու և ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, հանգում է այն հետևության, որ հանցավոր արարքները կատարելու մեջ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի մեղավորությունը հաստատվել է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նրանց առաջադրված մեղադրանքը լիովին հիմնավորված է և ապացուցված, իսկ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի կողմից տրված վերոնշյալ ցուցմունքներն անարժանահավատ են, չեն բխում քրեական գործի փաստական տվյալներից և գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանը և Հ.Գևորգյանը հիշյալ ցուցմունքներով նպատակ են հետապնդում միմյանց օգնել և խուսափել պատասխանատվությունից ու պատժից, որոնք հերքվում են ներքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով.
31. Գարեգին Զաքարյանի 08.02.2011թ. որպես կասկածյալ տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է:
32. Հարություն Գևորգյանի 09.02.2011թ. որպես կասկածյալ տված լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
33. Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011թ. կատարված առերես հարցաքննությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները:
34. Վկա Արմեն Նիկողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Աշտարակ քաղաքում: 2010 թվականի աշնանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանի հետ, որը իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միրգ է վաճառել իրենց շուկայում: Իրենց միջև սկսվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ: 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Աշտարակ քաղաքի շուկայում, երբ պատահական հանդիպել է Գարեգինին, վերջինս իրեն հարցրել է` թմրամիջոց օգտագործում է, թե ոչ, ապա <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է առաջարկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ հյուրասիրելու դեպքում չի հրաժարվի, որից հետո Գարեգինն ասել է, որ ինքն էլ է թմրանյութ օգտագործում և թմրամիջոց ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Դրանից հետո իր ընկերոջ` Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Գևորգ Կարապետյանի 093-10-25-25 և իր անձնական օգտագրծման 055-32-02-50 բջջային հեռախոսահամարներից ինքը զանգել է Գարեգինին ու հարցրել` <<Ապրանք ունես>> նա էլ հասկանալով, որ խոսքը թմրանյութի մասին է, պատասխանել է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնա իրենց գյուղ վերցնի: Դրանից հետո, նշված օրը պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել Է Այգեշատ գյուղ, որտեղ հանդիպել է Գարեգինի հետ, վերջինս էլ իրեն է տվել ծխախոտի ֆոլգայի մեջ փաթաթված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Գարեգինին ասել է` ՙՏվածդ կօգտագործեմ, եթե լավը լինի, կզանգեմ կգամ հետևիցդ՚: Դրանից հետո հասնելով գյուղի կենտրոնական փողոց, Գարեգինի տված թմրամիջոցի մի մասը խառնելով ծխախոտի թութունի հետ, լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն, որից հետո կանգնեցրել է ճանապարհով պատահական անցնող <<ՎԱԶ 2107>> մակնիշի մի ավտոմեքենա ու գնացել է Աշտարակ քաղաք: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի` ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինից երկու անգամ է թմրանյութ ձեռք բերել` առանց գումար վճարելու, թմրանյութ վերցնելու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի գտնվել:
/հատ. 1 գ.թ. 167-172, հատ. 2, գ.թ. 198, տես դատ. նիստի արձագագրություն/
35. Վկա Գագիկ Թադևոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Սի Ընդ Էֆ Քո>> ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր, որը զբաղվում է լվացքի փոշիների, ափսեների լվացման պարագաների վաճառքով: Ապրանքը խանութներ առաքելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, իրենց ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ միասին գնացել են Էջմիածին քաղաք, որտեղ <<Սևակ>> խանութում լվացքի փոշիներ իրացներիս պատահական ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգինի հետ, որն իրեն ասել է, որ իրենց գյուղում ունի ընկերներ, որոնք խանութներ ունեն և կարող են օգտակար լինել` լվացքի փոշիներն իրացնելու հարցում: Այդ ժամանակ իրենք փոխանակվել են բջջային հեռախոսահամարներով` ինքը տվել է իր` 094-14-99-99 հեռախոսահամարը և վերցրել է Գարեգինի 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ Գարեգինն իրեն ասել է, որ թմրամիջոց է օգտագորրծում և իրեն առաջարկել է կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոց, ասելով, որ ցանկության դեպքում կարող է վաճառել: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն լսելով, որ կանեփի թփերը ծխելուց հաճույք են ստանում` համաձայնվել է: Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ իր մոտ <<մարիխուանա>> կա ու հարմար գնով այն կվաճառի, որից հետո իրենք առանձնացել են խանութից բավականին հեռու, որտեղ Գարեգինը տաբատի գրպանից հանել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված կանեփի թփից պատրաստված մի փոքր չոր զանգված ու տվել է իրեն: Ինքն էլ 2.000 ՀՀ դրամ վճարելով վերցրել է այն և պայմանավորվել են հետագայում թմրամիջոց ձեռք բերելու համար զանգահարել միմյանց ու հանդիպել: Բաժանվելով Գարեգինից ինքը խանութից քիչ հեռու` բոլորից աննկատ, կանեփի զանգվածը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ, լցրել ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով իր բջջային` 094-14-99-99 հեռախոսահամարով զանգահարել է Գարեգինին և ասել, որ ցանկանում է թմրանյութ գնել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի և հետո զանգի: Քիչ հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի հեռախոսահամարին, վերջինս իրեն ասել է, որ կարող է գալ գյուղ, բայց զգուշացրել է, որ իր հետ մարդ չտանի ու իբր ապրանք` լվացքի փոշի իրացնելու նպատակով էլ կհանդիպեն: Պայմանավորվածության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը լվացքի պարագաներ իրացնելու և Գարեգինից թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով, իրենց ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ գնացել է Արգեշատ գյուղ, զանգահարել է Գարեգինին, որն էլ իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով եկել է գյուղի կենտրոնական հատված և ինքը 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է ֆոլգայի մեջ լցված կանեփի չորացված բույսերից պատրաստված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որն էլ ինքը նույն պահին` ծխելու միջոցով գործածել է: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է գնել, քանի որ այն չի կշռել:
/հատ. 1 գ. թ. 195-198, տես դատ.նիստի արձանագրությունը/
36. Վկա Արսեն Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Զառիթափ գյուղում և 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ն աշխատել է Վայք քաղաքում գտնվող ՙՄիկա՚ բենզալցակայանում` որպես լիցքավորող: 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին բենզալցակայան է եկել մի <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը խնդրել է 15 լիտր բենզին լիցքավորել, այդ ընթացքում իրենք զրույցի են բռնվել և ինքն իմացել է, որ վարորդը Էջմիածնի շրջանի Դաշտ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանն է: Բենզին լիցքավորելուց հետո, երբ գումար հանելու նպատակով Գարեգինը ձեռքը տարել է գրպանը, գրպանից մի փաթեթ է ընկել, ինքն էլ գումարը վերցնելու պահին կռացել ու վերցրել է փաթեթը, միաժամանակ հարցնելով, թե փաթեթի մեջ ինչ է, Գարեգինն էլ պատասխանել է, որ փաթեթի մեջ կանեփ է ու կրկին այն դրել է գրպանը: Այդ ժամանակ ինքը հետաքրքրությունից ելնելով Գարեգինին խաբել է` ասելով, որ ինքը դրանից օգտագործել է և խնդրել է կանեփից իրեն տալ: Գարեգինն իրեն չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է իրեն, որից հետո իրենք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով: Թմրամիջոցը Գարեգինից վերցնելուց հետո դրա մի մասը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ ու լցնելով ծխախոտի գլանակի մեջ ծխել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Իր ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մասերը վճարելու հարցով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը զանգահարել է Գարեգինին: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է վերցրել ընդամենը մեկ անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
/հատ 1 գ.թ. 219-220, հատ. 2 գ. թ. 212-213 և դատ. նիստի արձանագրություն/
37. Վկա Նարեկ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկուկես տարի առաջ իր ծանոթներից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից է տեղեկացել, որ Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում և նրանից թմրանյութ գնելու նպատակով իր նույն ծանոթից, վերցրել է նրա 093-05-65-25 հեռախոսահամարը, իսկ նույն թվականի աշնանը իր բջջային` 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գարեգինին, ծանոթացել վերջինիս հետ և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Գարեգին Զաքարյանի հետ, ինքը նրան ասել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր, միաժամանակ խաբելով ասել է, որ երիկամների ցավեր ունի, որի համար էլ թմրամիջոց է օգտագործում: Գարեգինը հրաժարվել ու մերժել է իրեն` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն ինքը նրան է փոխանցել իր հեռախոսահամարը և խնդրել է ունենալու դեպքում զանգահարել իրեն: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին, նրան հարցրել` ապրանք կա, թե ոչ, Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ գա գյուղ, որից հետո ինքը գնացել է Այգեշատ գյուղ, Գարեգինն էլ իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր հետ հանդիպման և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել աշակերտական տետրի թղթի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո ինքը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ էլ բոլորից աննկատ թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մետ ու ծխել է: Դրանից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 05-ին, թմրամիջոց գնելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Այգեշատ գյուղում, որտեղ Գարեգինը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
/հատ. 1 գ.թ. 202-205/
38. Վկա Նարեկ Բադալյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է աղավնիներ պահելով և աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ է գնացել Հարությունի տուն: 2010 թվականի աշնանից իր և Հարությունի փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Ներսես Բադալյանը պնդել է իր ցուցմունքը:
/հատ. 2 գ.թ. 82-84, 157-158/
39. Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց` վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով:
/հատ. 1 գ.թ.3 /
40. Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
/հատ. 1 գ.թ. 79-80/
41. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34 Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 39,2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
/հատ. 1 գ.թ. 21-22/
42. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0260 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ երկու ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 17-19/
43. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0544 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 35-37/
44. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0403 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արմեն Կայծակի Նիկոյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 50-52/
45. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0502 եզրակացության համաձայն` Նարեկ Դավթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 65-67/
46. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0534 եզրակացության համաձայն` Արսեն Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ. թ. 74-76/
47. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 034-11 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
/հատ. 2 գ.թ. 182-183/
48. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 033-11 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
/հատ. 2 գ.թ. 180-183/
49. Ինչպես երևում է գործի նյութերից պաշտպանական կողմի միջնորդության հիման վրա առաջին ատյանի դատարանում որպես վկա հարցաքննվել են Գևորգ Հովհաննիսյանը, Անահիտ Խաչատրյանը, Հասմիկ Վարդանյանը և Մարիա Շեմետը:
Վկա Գևորգ Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ ամբաստանյալ` Գարեգին Զաքարյանին` որպես հարևան գյուղի բնակչի: Ինքը լսել է, որ Հարություն Գևորգյանին և Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են թմրանյութի համար: օրը և ժամը չի կարող հիշել, իրենց գյուղում` Այգեշատի ճանապարհին կանգնած է եղել, ավտոմեքենայի ձայն է լսել, առաջացել է ու տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ սպիտակ գույնի <<Նիվա>> մակնիշի մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է Գարեգինի ավտոմեքենան, իսկ Գարեգինի ավտոմեքենայի հետևից կանգնել է արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որից հետո նրանք Գարեգինին իջեցնելով իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնելով նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու տարել են, նրանք տարել են նաև Գարեգինի ավտոմեքենան: Այդ ամենը տեղի է ունեցել իրենից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա: ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայի ուղևորները Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, ինքը նրա ձեռքին ոչինչ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինը չէր կարող այդ ժամանակ Հարությունի տանից գալ, քանի որ վերջինիս տունն այլ ուղղության վրա է գտնվում: Ինքը երբևէ չի լսել, որ ամբաստանյալները թմրանյութ են օգտագործել: Այգեշատ գյկուղից դեպի իրենց գյուղ կա երկու ճանապարհ և Գարեգինը կարող էր նաև այն ճանապարհով գնալ Հարությունի տուն, սակայն այդ ճանապարհը շատ վատ վիճակում է գտնվում: Ինքը չի կարող ասել` այդ օրը Գարեգինը եկել է իրենց գյուղ, թե գնացել է Էջմիածին քաղաք: Գարեգինին ձերբակալելու ժամանակ հավաքված գյուղացիները փորձել են մոտենալ ու պարզել, թե ինչ է կատարվում, սակայն Գարեգինի ավտոմեքենան կանգնեցրած անձինք ցույց տալով իրենց փաստաթղթերը հայտնել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և ոչ ոքի մոտիկ չեն թողել: Այդ ընթացքում ինքը Հարություն Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգին Զաքարյանը կարող էր այդ ժամանակ Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, սակայն բացառում է, քանի որ այդ ճանապարհը շատ վատն ու անանցանելի է: Հետագայում լսել է, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ են հանել, որի համար էլ նրան ձերբակալել են, սակայն ինքը չի տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ հանեն, բայց չի էլ դիմել ոստիկանություն և այդ մասին չի հայտնել:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
50. Վկա Անահիտ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, իսկ Գ.Զաքարյանի հետ նույն դպրոցում է սովորել: Կովերը կթելու ժամանակ Հարությունի տուն ոչ ոք չի եկել, այդ ժամանակ այնտեղ է եղել միայն նրանց հարևանուհին` մեծահասակ մի կին: Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալելու օրը ինքը գտնվել է Հարություն Գևորգյանի տանը և նրանց կովերը կթելուց հետո այնտեղ սուրճ է խմել, որից հետո ժամը 10-ի սահմաններում դուրս է եկել` Այգեշատ գյուղի ճանապարհով գնացել է դեպի խաչմերուկի կողմը, որպեսզի գնա տուն: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ, իսկ այդ պահին արտասահմանյան և ՙՆիվա՚ մակնիշի երկու ավտոմեքենաներ արագ ընթանալով կանգնել են Գարեգինի ավտոմեքենայի առաջ, որից հետո քաղաքացիական հագուստներով իրեն անծանոթ երեք տղամարդիկ իջնելով ավտոմեքենաներից Գարեգինին իջեցրել են իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնած նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, նրանցի մեկը նստել է Գարեգինի ավտոմքենայի մեջ ու ավտոմեքենաները վարել են Աշտարակի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով խաչմերուկում կանգնած համագյուղացիները մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ովքեր են և ինչ է պատահել, նրանք փաստաթղթեր ցույց տալով ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են ու չմիջամտեն իրենց գործողություններին: Գարեգինին ավտոմեքենայից իջեցնելու ժանական նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, այդ տղամարդիկ Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, այլ միանգամից ձեռքերը ոլորել են ու առանց որևէ բան ասելու նստեցրել ավտոմեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց քննիչ Իսկանդարյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պարզելու համար, թե ինչու է Հարություսն Գևորգյանը 08.02.2011 թվականին զանգահարել իրեն, ներկայանա վարչություն: Ինքը հեռախոսով ասել է, որ այդ օրը ինքը Հարութի կովերն է կթել, այդ պատճառով է Հարութը զանգահարել իրեն, որից հետո քննիչն իրեն ասել է, որ ներկայանալու կարիք չկա: Քննիչը զանգահարել է իրեն, քանի որ իր հեռախոսահամարը եղել է Հարություն Գևորգյանի հեռախոսի մեջ: Ինքը ցանկություն ունեցել է ներկայանալու քննիչի մոտ և հայտնելու իր ունեցած տեղեկությունները, սակայն աշխատանքի լինելու պատճառով չի կարողացել գնալ: Հարութի կովերը կթել է ամեն օր առավոտյան ժամը 10-ին, երեկոյան ժամը 07-ին, սակայն այդ օրը Գարեգինին այնտեղ չի եկել, ինքը Գարեգինին չի տեսել: Անասնագոմի մոտ եղել է խոտի դեզ, որտեղից ինքը կովերին խոտ է տվել: Քննիչի զանգելուց հետո է տեղեկացել, որ Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են` թմրանյութ պահելու համար:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
51. Վկա Հասմիկ Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ Գարիկին չի ճանաչում: Օրը կոնկրետ չի հիշում, փետրվար ամսին, ինքը տանից դուրս գալով գնացել է խանութ, ճանապարհին` խանութից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա արագ վարելով (ճռռացնելով) կանգնել է փողոցի խաչմերուկում, կանգնեցրել Գարեգինի ավտոմեքենան և նրան բռնելով հանել են ավտոմեքենայից դուրս, նստեցրել ուրիշ ավտոմքենայի մեջ ու տարել: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել Գարեգինի ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ: Ինքը չի նկատել, թե Գարեգինի ավտոմեքենան որտեղից է եկել կամ ուր է գնացել: Հետագայում` գյուղացիներից իմացել է, որ Գարեգինի ավտոմքենան եկել է Այգեշատ գյուղի կողմից: Խաչմերուկում հավաքված տղամարդիկ չեն մոտեցել նրանց:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
52. Վկա Մարիա Շեմետը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2002 թվականից բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, որի հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանին չի ճանաչում: Ամեն առավոտ ինքը գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն` սուրճ խմելու: Փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է Հարությունի տան բակում, իսկ հետո մտել են տուն, որտեղ եղել են նաև Հարութի ընտանիքը, նրանց կովերը կթողը` Աննա անունով մի աղջիկ: Աննան ամեն առավոտ մոտավորապես ժամը 09-ից մինչև 11-ի կողմերը եկել է Հարութի կովերը կթելու, իսկ երեկոյան 7-ից 8-ն ընկախ ժամանակահատվածում է կթել կովերը: Այդ օրը Աննայից բացի Հարությունի տանը ուրիշ անձ չի եղել: Իր տանից Հարութի տունը գտնվում է 72 քայլ հեռավորության վրա: Ժամը 10-ից 11-ի կողմերը ինքը գնացել է իր տուն, իսկ մոտ 10 րոպե անց իր տուն է եկել Հարությունի աղջիկն ու ասել, որ Հարութին ձերբակալել են: Ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար են ձերբակալել, վկաներ, ընթերականեր եղել են, թե ոչ, աղջիկն էլ պատասխանել է, որ ոչ ոք չի եղել, ինքն էլ չգիտի, թե ինչ պատճառով են ձերբակալել: Հետո քննիչը զանգահարել է իրեն ու հարցրել` Հարությունի տանն ինքը կանեփ տեսել է, թե ոչ, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ այդ օրը Հարությունը տանից դուրս չի եկել, իսկ Գարեգին Զաքարյանն էլ այնտեղ չի եկել:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
53. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանության կողմի փաստարկներն ու պահանջը` Գ.Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 08.02.2011թ. կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011թ. ստացված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34Ք եզրակացությունը, 39.2 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբ տրված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքը, Հ.Գևորգյանի 08.02.2011թ. որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 11.02.2011թ. Հ.Գևորգյանի մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, 25.03.2011թ. Հ.Գևորգյանի և վկա Ներսես Բադալյանի վկայի հարցաքննության արձանագրությունը, անթույլատրելի ճանաչելու և ապացույցների կազմից հանելու մասին, գտնում է անհիմն, քանի որ դրանք նախաքննական մարմնի կողմից ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ:
54. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանի, Անահիտ Խաչատրյանի, Հասմիկ Վարդանյանի և Մարիա Շեմետի դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան եկել է Այգեշատ գյուղից դեպի իրենց գյուղի կողմը և չէր կարող Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան կանգնեցնելու և վերջինիս ավտոմեքենայից իջնելու պահին նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, արժանահավատ չէ և նրանց ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալին` նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալներին` խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ նրանք երբևէ չեն դիմել իրավապահ մարմիններին և այդ մասին ցուցմունք տալու վերաբերյալ միջնորդություններ չեն ներկայացրել: Բացի այդ, նրանց ցուցմունքները ժխտվում են Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով:
55. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հետազոտելով նախաքննության, առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Գ. Զաքարյանին և Հ. Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներին բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում թույլ չեն տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով, երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով կարող էին խոչընդոտել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն` Գարեգին Զաքարյանին և Հարություն Գևորգյանին մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որի համար նրանք պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրեն ազատազրկման ձևով:
56. Վերոգրյալ հիմքերով վերաքննիչ դատարանը եկավ հետևության, որ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանին և Հ. Գևորգյանին արդարացնելու հիմքեր չկան, կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները ապացուցված են մեղավորությունը հաստատված, արարքներին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, գործի քննության և լուծման ընթացքում թուլյ չեն տրվել դատական սխալ, որը կարող էր հիմք հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու համար, ուստի պաշտպանների բերած վերաքննիչ բողքները ենթակա են մերժման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ դատարանը
à ð à Þ º ò
1. Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռը` ամբաստանյալներ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0092/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հունվարի 2012 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
պաշտպան` Ի.ԳԱԶԱՐՈՎԱՅԻ
ամբաստանյալներ` Գ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
Հ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալների պաշտպաններ Ի.Գազարովայի և Վ.Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքները, Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանի 2011 թվականի փետրվարի 08-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի կողմից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պատրաստելու և պահելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 59106011 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2. 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը և Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ձերբակալվել են:
3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
4. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի թվականի փետրվարի 11-ի միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:
5. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
6. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի թվականի փետրվարի 11-ի միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:
7. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի մարտի 24-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 08-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 04.04.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է:
8. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի մարտի 24-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 08-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 04.04.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է:
9. Նախաքննական մարմնի 20.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Ն.Բադալյանին և 39.2 գրամ խոշոր չափի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Գ.Զաքարյանին ապօրինի իրացնելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
10. Նախաքննական մարմնի 21.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք բերած չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Ա.Գևորգյանին, Ն.Դավթյանին, Գ.Թադևոսյանին և Ա.Նիկոյանին ապօրինի իրացնելու, ինչպես նաև ոմն Սիմոնին իրացնելու նպատակով խոշոր չափի` 39.2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով:
11. 2011 թվականի մայիսի 10-ին թիվ 59106011 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
12. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի մայիսի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի հունիսի 02-ին, ժամը 15.00-ին:
13. Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
14. Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
15. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճռով.
Ա/ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակվել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բ/ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակվել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճռով որոշվել է 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճռով որոշվել է նաև քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները` թողնվել են քրեական գործին կցված:
16. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովան և Վահագն Դանիելյանը:
17. Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել մեղադրող Ա.Պետրոսյանը:
18. Ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովայի և Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքները վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել են 2011 թվականի նոյեմբերի 25-ին:
19. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 01-ին:
20. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.12.2011. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2011 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, ժամը 12.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
21. Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Հարություն Հովսեփի Գևորգյանը իր հողամասում ցանել է կանեփի բույսեր, աճեցրել է դրանք և քաղելու ու չորացնելու միջոցով պատրաստել է մաիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2008 թվականից Հարություն Գևորգյանը իր ծանոթ` Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում, ավտոմեքենան բենզին լիցքավորելու ժամանակ պատահական ծանոթացել է բենզալցակայանի աշխատակից` Վայք քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արսեն Գևորգյանի հետ: Լիցքավորած բենզինի գումարը վճարելու ժամանակ Գ.Զաքարյանի գրպանից վայր է ընկել տետրի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ փաթեթ:
Այդ ժամանակ Գարեգին Զաքարյանը Արսեն Գևորգյանին ասել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում, տետրի թղթի մեջ փաթեթավորվածը թմրանյութ է և կարող է նրան հյուրասիրել: Ա.Գևորգյանը չի հրաժարվել ու խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգին Զաքարյանը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո, հետագայում կապ պահպանելու նպատակով, փոխանցել են հեռախսահամարները: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը ծխախոտի թութունի հետ խառնելով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին` քննությամբ չպարզված օրը:
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, Գարեգին Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող <<Սևակ>> խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նրանց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2.000 ՀՀ դրամով գնել է քննությամբ չպարզված քանակի թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է քննությամբ չպարզված քանակի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ. Թադևոսյանը նույն օրը, գյուղում, ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և նախապես պայմանավորվածության համաձայն 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, Գ.Զաքարյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Ա.Նիկոյանը 2011 թվականի հունվարի վերջերին, քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Նարեկ Դավթյանը քննությամբ չպարզված անձից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, թմրամիջոց գնելու նպատակով այդ նույն անձից վերցրել է Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարը: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը, քննությամբ չպարզված օրը իր բջջային 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգին Զաքարյանի հետ, պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում:
Պայմանավորվածության համաձայն` քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, Նարեկ Դավթյանը գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ.Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում կզանգի ու տեղյալ կպահի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Ն.Դավթյանը զանգահարել է Գ.Զաքարյանին և թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Այգեշատ գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը պայմանավորվածության համաձայն կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից նրանց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը, աղավնիներ գնելու նպատակով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն: Այդ ժամանակ վերջինս Ն.Բադալյանին ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է Հ.Գևորգյանի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է այնտեղից: Ճանապարհին Ն.Բադալյանը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք:
Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին մեկ փաթեթ թմրամիջոցը 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթներում լվցած խոշոր չափի` 39,2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` քանի որ նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից, բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին և ընթերակաների ներկայությամբ կատարված Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` վերավաճառելու նպատակով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԸ
22. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովան և Վահագն Դանիելյանը:
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
23. Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Իրինա Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն անհիմն է, քանի որ դատավճռի հիմքում դրվել են նախաքննության ընթացքում քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի` չէին կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում:
Վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ իր պաշտպանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն:
Ի պաշտպանություն իրեն ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանը բերել է լուրջ և հիմնավորված փաստարկներ, որոնք թույլ են տալիս կասկածի տակ դնել գործով ձեռք բերված ապացույցները: Գ.Զաքարյանը մասնավորապես հայտնել է, որ իր ձերբակալումը տեղի է ունեցել բազմաթիվ համագյուղացիների ներկայությամբ. նրա ավտոմեքենան կանգնեցրել են Ոստիկանության աշխատակիցները և նրան իջեցրել են ավտոմեքենայի ղեկից, ինչն արդեն իսկ բացառում է իր ձեռքում թմրանյութով փաթեթի գտնվելու հանգամանքը:
Պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ իր պաշտպանյալի վերոնշյալ ցուցմունքի արժանահավատությունը նախաքննության ընթացքում չի ստուգվել, նախաքննական մարմնինն այդ ցուցմունքները ստուգելու ուղղությամբ քննությւն չի կատարել, փորձ չի արել ականատես վկաներին պարզելու և հարցաքննելու ուղղությամբ: Նշված պատճառով դատաքննության ընթացքում պաշտպանության կողմի կողմից արված միջնորդության հիման վրա դատարան են հրավիրվել և հարցաքննվել վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանը, Աննա Խաչատրյանը և Հասմիկ Գալստյանը, որոնք հաստատել են, որ Գ.Զաքարյանին ձերբակալելու պահին գտնվել են այնտեղ և տեսել, թե ինչպես են Ոստիկանության աշխատակիցները կանգնեցրել Գ.Զաքարյանի ավտոմեքենան, նրան իջեցրել, նստեցրել իրենց ավտոմեքենան, իսկ Գ.Զաքարյանի ավտոմեքենան քաղաքի վարչություն տարվել է մեկ այլ Ոստիկանության աշխատակցի կողմից:
Մեջբերելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետում ամրագրված իրավադիրքորոշումը, վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է, որ որպես քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքները պարզելու միջոց կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավարական օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով:
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 08.02.2011թ. կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011թ. ստացված դատաքիմիական թիվ 34ք եզրակացությունը, 39.2 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբ տված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի կողմից տված ցուցմունքը պետք է դիտվեին որպես անթույլատրելի ապացույցներ, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես վկա չեն կարող կանչվել և հարցաքննվել …, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը և դատական նիստի քարտուղարը` կապված այն քրեական գործի հետ, որում նրանք իրականացրել են իրենց դատավարական լիազորությունները, բացառությամբ տվյալ գործի վարույթի ընթացքում թույլ տրված սխալների և չարաշահումների քննության, …:
Պաշտպան Ի.Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի պահանջների խախտում, քանի որ որպես Գ.Զաքարյանի մեղավորությունը հաստատող ապացույց նշել է դատաքննության ընթացքում չհետազոտված ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպեր-լիազոր Ալբերտ Ազատյանի ցուցմունքները:
Պաշտպան Ի.Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նաև Գ.Զաքարյանի պաշտպանության իրավունքի խախտում, քանի որ նախաքննության ընթացքում Գ.Զաքարյանի և վերջինիս դեմ ցուցմունք տվող վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի միջև առերես հարցաքննություն չի կատարվել, ինչն իր հերթին հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի խախտման, համաձայն որի` քննիչը պարտավոր է առերեսում կատարել, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմուքններում:
Նման պայմաններում ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի հարցաքննության արձանագրությունն օգտագործելով որպես ապացույց, խախտել է <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով ամրագրված արդար դատաքննության իրավունքը:
Մեջբերելով ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ մասերի իրավադրույթները, պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Հետևաբար, դրանց բացակայության դեպքում գործը ենթակա է կարճման` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Ի.Գազարովան խնդրել է Գարեգին Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /մեկ դրվագով` կապված վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի հետ/ առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ:
24. Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վահագն Դանիելյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն անհիմն է, քանի որ դատավճռի հիմքում դրվել են նախաքննության ընթացքում քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի չէին կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում:
Պաշտպան Վ.Դանիելյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է միայն գործով մյուս ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի նախաքննության սկզբում տված <<խոստովանական ցուցմունքներով>>, որոնցից սակայն Գ.Զաքարյանը հետագայում հրաժարվել է` այդ կապակցությամբ տալով մանրամասն ցուցմունքներ:
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն անհիմն մերժել է մի շարք ապացույցներ որպես անթույլատրելի ճանաչելու և որպես ապացույց չօգտագործելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, թե պաշտպանության կողմի կողմից հրավիրված վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Գալստյանի և Աննա Խաչատրյանի ցուցմունքներն անարժանահավատ են և նպատակ են հետապնդում օգնել ամբաստանյալին, անհիմն է, չի բխում գործի տվյալներից:
Վկաչակոչելով Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետում արտահայտած իրավադիրքորոշումը, պաշտպան Վ.Դանիելյանը նշել է, որ քրեական գործում որպես ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի մեղքը հիմնավորող ապացույց, բացի օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցներից, չկա:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Վ.Դանիելյանը խնդրել է Հարություն Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ինմասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կայացնել արդարացման դատավճիռ:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ԴԵՄ ՄԵՂԱԴՐՈՂԻ ԿՈՂՄԻՑ ԲԵՐՎԱԾ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ
25. Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Իրինա Գազարովայի վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված իր պատասխանում դատախազ Ա.Պետրոսյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն` անհիմն, բերելով հետևյալ փաստարկները.
<< Գտնում եմ, որ Իրինա Գազարովայի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ` դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ ձեռք չի բերվել, իսկ ինչ վերաբերում է ապացույցների շարքից Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունն հանելուն, ապա հարկ եմ համարում, որ Գարեգին Զաքարյանն օրենքով սահմանված կարգով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն, որից հետո օրենքով սահմանված կարգով, ընթերականների ներկայությամբ կատարվել է Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը, որի ժամանակ վերջինիս հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իրեն, այն իրենից ներկայացնում է մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել Դաշտ Գյուղի բնակիչ Հարութից և իր ստորագրությամբ հաստատել է կազմված արձանագրության իսկությունն առանց որևէ այլ հայտարարություն կամ դիտողություն կատարելու: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ ապացույցների շարքից պետք է հանել գործով վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքները վերջինիս կողմից դատարան չներկայանալու և իր ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառաբանությամբ, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից օրենքով սահմանված բոլոր միջոցները ձեռնարկվել են վկայի դատարան ներկայացնելն ապահովելու համար, սակայն ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չեղավ վկայի մասնակցությունն ապահովել դատական քննությանն, ուստի հրապարակվել և հետազոտվել են նրա նախաքննական ցուցմունքները, ապացույցների շարքից դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությունն հանելու որևէ հիմք չկա:
Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունները հիմնավորվել են Գարեգին Զաքարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված, դատարանում հրապարակված, հետազոտված և դատարանում տրված ցուցմունքներով:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանումհրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով: Վկաներ Արմեն Նիկոյանի, Գարիկ Թադևոսյանի և Արսեն Գևորգյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված, ինչպես նաև դատարանում տված ցուցմունքներով: Վկա Նարեկ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տված դատարանում հրապարակված, հետազոտված ցուցմունքներով: Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով, համաձայն որի վերջինս հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված զանգվածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որը ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Զաքարյանից: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով նյութերը հանդիսանում է չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0544 եզրակացությամբ համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0403, 11-0502 և 11-0534 եզրակացություններով համաձայն որոնց համապատասխանաբար` Արմեն Նիկոյանից վերցված մազի, Նարեկ Դավթյանից վերցված մազի և մեզի, Արսեն Գևորգյանից վերցված մազի և մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են կանաբինորդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի, ինչպես վկաներ Գարիկ թադևոսյանի, նարեկ Դավթյանի, Արսեն Գևորգյանի և Արսեն Նիկոյանի հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոցով:>>
26. Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված իր պատասխանում դատախազ Ա.Պետրոսյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն` անհիմն, բերելով հետևյալ փաստարկները.
<< Գտնում եմ, որ փաստաբան Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ` դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալներ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել, իսկ ինչ վերաբերում է ապացույցների շարքից Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունն հանելուն, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ Գարեգին Զաքարյանն օրենքով սահմանված կարգով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն, որից հետո օրենքով սահմանված կարգով, ընթերականների ներկայությամբ կատարվել է Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը, որի ժամանակ վերջինիս հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իրեն, այն իրենից ներկայացնում է մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել Դաշտ Գյուղի բնակիչ Հարութից և իր ստորագրությամբ հաստատել է կազմված արձանագրության իսկությունն առանց որևէ այլ հայտարարություն կամ դիտողություն կատարելու: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ ապացույցների շարքից պետք է հանել գործով վկա Ներսես Բադալյանի ցուցմունքները վերջինիս կողմից դատարան չներկայանալու և իր ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառաբանությամբ, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից օրենքով սահմանված բոլոր միջոցները ձեռնարկվել են վկայի դատարան ներկայացնելը ապահովելու համար, սակայն ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չեղավ վկայի մասնակցությունն ապահովել դատական քննությանն, ուստի հրապարակվել և հետազոտվել են նրա նախաքննական ցուցմունքները, բացի այդ նախաքննության ընթացքում առերեսում է կատարվել ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և իր դեմ ցուցմունք տված գործով վկա Ներսես Բադալյանի միջև և ամբաստանյալին օրենքով սահմանված կարգով հնարավորություն է ընձեռվել իր դեմ ցուցմունք տված անձին հարցեր տալու:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կողմից կատարած հանցագործությունները հիմնավորվել են Հարություն Գևորգյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված, հետազոտված և դատարանում տված ցուցմունքներով: Վկա Ներսես Բադալյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով, վերջինիս և ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության անձանագրությամբ: Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի մոտ հայտնաբերվել է 49.8 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ վերջինս հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը հանդիսանում է կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց, իրենն է, որն էլ ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0260 եզրակացությամբ, համաձայն որի Հարություն Գևորգյանից վերցված մազի և մեզի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինորիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0544 եզրակացությամբ համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինորդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Հարություն Գևորգյանի կողմից կանեփի բույսն աճեցնելու վայրը և կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոցը պահելու վայրը մատնացույց անելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի, ինչպես վկա Ներսես կողմից օգտագործված հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ: Իրեղեն ապացույց ճանաչված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոցով:>>:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:
27. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև` գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը բերված բողոքների վերաբերյալ, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Գուրգեն Հովսեփի Զաքարյանի և Հարություն Սերոժի Գևորգյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքները կատարելու մեջ հաստատված է, իսկ պաշտպանական կողմի բերած պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքների փաստարկները հերքված են ներքոհիշյալ ապացույցներով.
28. Ամբաստանյալ Գուրգեն Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել իր սկզբնական ցուցմունքների հիման վրա, որը ինքը տվել է ծեծի ու վախի սպառնալիքի ազդեցության տակ: Այդ ցուցմումքներից ինքը հետագայում հրաժարվել է ու քննիչի մոտ պատմել է, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն քննիչն իր ասածները հաշվի չի առել ու չի ստուգել, չի ցանկացել պարզել, թե ճշմարտությունը որն է: Ասպես. 2011 թվականի հունվարի 29-ին Էջմիածնի բաժնի աշխատակիցները իրեն բերման են ենթարկել, իր հետ միասին նաև բերման են ենթարկել իր երկու համագյուղացիներին: Բաժին տանելուց հետո իրենց բոլորին հարցաքննել են ու անմիջապես բաց են թողել, այն պայմանով, որ իրենցից մեկը կամ բոլորը աշխատեն իրենց համար: Գալով գյուղ` տղաները գնացել են Հայաստանի տարբեր քաղաքներ, որ հեռու լինեն այդ ամենից, իսկ ինքը մնացել է գյուղում, քանի որ իր կինը գտնվել է հղի վիճակում: 2011 թվականի փետրվարի 02-ին իր հեռախոսին զանգ է ստացել, ինքը պատասխանել է և զանգահարողը ներկայանալով` որպես վարչության աշխատակից` ոմն Հովիկ, ասել է, որ ինքը փաստաթղթերը վերցնի ու գնա վարչություն: Ինքն ասել է, որ նրան չի ճանաչում ինչու պետք է գա, նա էլ ասել է` ՙԿգաս, կիմանաս՚: Ինքը չի գնացել, որից հետո` փետրվարի 05-ին իրեն կրկին զանգահարել են ու ասել` ՙՓաստաթղթերդ վերցրու և արի վարչություն, թե չէ` մեր ձևով կբերենք՚: Այս անգամ ինքը նորից չի գնացել վարչություն, որից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է տանը ու փոխել է ջրի ծորակը, սակայն խողովակը կարճ է եղել, ինքն էլ իր ընկերոջից նույն խողովակից վերցնելու նպատակով իր ավտոմեքենայով, 11:30-ից 12:00-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է Դաշտ գյուղ: Հասնելով Դաշտ գյուղի կենտրոնական մասում ու չհասցնելով ավտոմեքենան կանգնեցնել, իր ավտոմեքենայի առջևից կանգնել է <<Ֆոլսվագեն>> կամ <<Օպել>>ակնիշի ավտոմեքենա, իսկ հետևից ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա, երկու հոգի անմիջապես իջնելով այդ ավտոմեքենայից, իրեն քաշելով հանել են իր ավտոմեքենայից ու ներկայանալով վարչության աշխատակիցներ, նստեցրել են իրենց ավտոմեքենայի մեջ, մեկ ուրիշ <<օպեր աշխատակից>> իր ավտոմեքենան տարել է գյուղից դուրս` 150 մետր հեռավորության վրա: Այդ ընթացքում բազմության մեջ գտնվել է նաև իր ընկերը, որը տեսնելով իր հետ կատարվածը, զանգահարել է իրենց տուն և ասել, որ իրեն տարել են: Մոտ հինգ րոպե անց ոստիկանության երեք աշխատակիցներ իրեն տարել են իր ավտոմեքենայի մոտ, իր ավտոմեքենայից իջնելով ոստիկանության աշխատակիցը իրեն ցույց է տվել <<ՍԱՍ>> գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված ինչ-որ բան ու ասել է, որ այդ թմրանյութը պատկանում է իրեն, սակայն ինքն ասել է, որ իր ավտոեքենայի մեջ նման բան չի եղել և դա իրենը չէ, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Վարչությունում իրեն սկսել են ծեծել ու ստիպել են, որ ինքը ընթերակաների ներկայությամբ հայտնի, որ այդ տոպրակով թմրանյութն իրենն է և իրեն բռնելու պահին այն իր ձեռքին է եղել: Ինքն այդպես էլ ասել է, սակայն իրականում այդպես չի եղել` քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը: Այդ թմրանյութն իրեն տվել են ոստիկանության աշխատակիցները և ծեծի միջոցով ստիպել էն, որ ասի, թե իբր այն իրենն է եղել, այն վերցրել է Հարություն Գևորգյանից ոմն Սիմոնին վաճառելու նպատկով` յուրաքանչյուր փաթեթը 5.000 դրամ: Իսկ իրականում, եթե այդ թմրանյութը լիներ իր ձեռքում կամ ավտոմեքենայի մեջ, ապա վարչության աշխատակիցները իրեն հենց գյուղում կենթարկեին խուզարկության, հավաքված բազմաթիվ մարդկանցից գոնե երկու հոգի կգտնեին ու նրանց ներկայությամբ կզննեին ավտոմեքենան: Քննիչն իրեն չլսելով, ստիպել ու պահանջել է որ գրի այն, ինչը գրել է օպերների մոտ, ապա սպառնացել է, ասելով, որ իրեն կիջեցնի օպերների մոտ: Ինքն էլ վախենալով, որ իրեն նորից կծեծեն, ասել է, որ կգրի, բայց պաշտպանի ներկայությամբ: Այդ ժամանակ քննիչն իրեն ասել է, որ ինքն է իր պաշտպանը ու համոզել է, որ ինքը հրաժարվի պաշտպան ունենալուց, որից հետո ինքը ցուցմունք է գրել այն մասին, որ իբր ինքը թմրանյութը ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Նման բան է գրել, որովհետև քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրությամբ ազատ կարձակի: Ժամը 04-ին իրեն տեղափոխել են ՁԱՊՎ, որտեղ արձանագրել են, որ իր քունքին կարմրավուն հետքեր ու քերծվածքներ կան, սակայն դրանք քերծվածքներ չեն եղել, այլ եղել են իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով ստացած վնասվածքները: Դրանից երեք օր անց իրեն տեղափոխել են Նուբարաշեն: Դրանիքց հետո 40 օր ուշացումով քննիչը ներկայացրել է դատական բժշկին, որն էլ իր մարմնի վրա ոչ մի հետք չի արձանագրել: Դրանից հետո` քրեական գործը ավարտելու ժամանակ ինքը ցուցմունք է գրել և պատմել է միայն ճշմարտությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Հարությունի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Գործով բոլոր վկաներին ինքը ճանաչում է, նրանց հետ շփվել է տարբեր հարցերի շուրջ, ինքը նրանց, բացառությամբ Արսենի, թմրանյութ է հյուրասիրել, սակայն չի վաճառել: Վկա Արմենի հետ ծանոթացել է Աշտարակ քաղաքում` խաղող վաճառելու ժամանակ: Վերջինիս խնդրանքով ինքը գտել է կանեփի բույս և հյուրասիրել է նրան: Վկաներ Գարիկին ու Նարեկին ինքը նույնպես մեկ անգամ կանեփի բուսերից պատրաստված թմրամիջոց է հյուրասիրել: Նարեկի հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ` Արթուրի միջոցով: Գարիկի հետ ծանոթացել է իրենց գյուղի խանութներից մեկում: Արսենի հետ ծանոթացել է Էջմիածին քաղաքում` ավտոպահեստամասերի խանութներից մեկում: Ինքը մեկ անգամ Արսենից ավտոմեքենայի մարտկոց է գնել: Ինքը երբեք Վայք քաղաք չի գնացել, ոչ էլ այդ քաղաքի տեղը գիտի: Այդ տղաներին տված թմրանյութը ինքը ձեռք է բերել իրենց ձորի ճանապարհից` գյուղից դուրս գալու ճանապարհին, ձորի մեջ աճած կանեփի թփերից քաղելու, չորացնելու միջոցով թմրանյութ է պատրաստել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքն ասել է, որ թմրանյութը ձեռք է բերել Հարությունից, սակայն դա այդպես չէ, ինքը քննիչի թելադրանքով է այդպես ասել: Նախաքննության ընթացքում փաստաբանի ներկայությամբ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը կրկին վախի ազդեցության տակ գրել է, որ թմրամիջոցը վերցրել է Հարություն Գևորգյանից:
/ տես դատ. նիստի արձանագրությունը/
29. Ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար ամսին իր կինը հիվանդ է եղել, որի պատճառով էլ համագյուղացի Աննային խնդրել են, որպեսզի գա և իրենց կովերը կթի: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, առավոտյան Աննան գտնվել է իրենց տանը ու կթել իրենց կովերը, այդ ժամանակ իրենց տանն է եղել նաև իրենց հարևանուհին, իրենք միասին սուրճ են խմել, իսկ նրանց գնալուց հետո ինքը կովերին ու հավերին կերակրել ու մտել է տուն: Մոտ հինգ րոպե անց տան մուտքի դուռն ուժեղ բացելով իրենց տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, հարցրել` ով է Հարութը, ինքն էլ ասել է, որ ինքն է: Այդ ժամանակ նրանք ասել են, որ Գարեգինին բռնել են, ինքն էլ ասել է` ՙԻնչ անենք, որ բռնել են՚, որից հետո իրեն հարցրել են` տանը կանեփ ունի, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ ինքը կանեփ չի օգտագործում և կարող են խուզարկել: Այդ ժամանակ իրեն խուզարկել են, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Մի քանի ժամ անց վարչությունում գտնվելու ընթացքում ինքը լսել է, թե ինչպես են Գարեգինին ծեծում: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր որդին եկել է այնտեղ և իր համար ուտելու բան է բերել, այդ ժամանակ հարցաքննել են նաև իր որդուն: Մի քանի ժամ հետո իրեն ու Գարեգինին առերես հարցաքննել են, որի ժամանակ Գարեգինն առանց գլուխը բարձրացնելու ասել է, որ թմրանյութը իրենից է վերցրել: Դրանից հետո իրեն նորից հարցաքննել են, ինքն էլ ստիպված ասել է, որ իր տան խոտի դեզի տակ է թմրանյութը պահել: Հաջորդ օրը իրենց տուն են գնացել` քննչական փորձարարություն կատարելու: Խուզարկել են իր տունը և օժանդակ շինությունները, սակայն ոչինչ չեն հայտնաբերել: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչու են ոստիկանության աշխատակիցները հենց իր տուն եկել: Ինքը վկա Ներսես Սերյոժայի Բադալյանին թմրանյութ չի իրացրել, այլվերջինս իրենից աղավնի է գնել, դրանց դիմաց 20.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը չի վճարել, որի համար էլ ինք մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Գարեգինի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Ինքը պնդում է այն փաստը, որ ինքը երբևէ թմրանյութ չի աճեցրել, պատրաստել ու Գարեգինին և Ներսեսին թմրանյութ չի իրացրել:
/հատ. 3 , տես դատ. նիստի արձանագրությունը/
30. Վերաքննիչ դատարանը հետազոտելով նախաքննության և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալների տված ցուցմունքները, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու և ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, հանգում է այն հետևության, որ հանցավոր արարքները կատարելու մեջ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի մեղավորությունը հաստատվել է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նրանց առաջադրված մեղադրանքը լիովին հիմնավորված է և ապացուցված, իսկ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի կողմից տրված վերոնշյալ ցուցմունքներն անարժանահավատ են, չեն բխում քրեական գործի փաստական տվյալներից և գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանը և Հ.Գևորգյանը հիշյալ ցուցմունքներով նպատակ են հետապնդում միմյանց օգնել և խուսափել պատասխանատվությունից ու պատժից, որոնք հերքվում են ներքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով.
31. Գարեգին Զաքարյանի 08.02.2011թ. որպես կասկածյալ տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է:
32. Հարություն Գևորգյանի 09.02.2011թ. որպես կասկածյալ տված լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
33. Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011թ. կատարված առերես հարցաքննությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները:
34. Վկա Արմեն Նիկողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Աշտարակ քաղաքում: 2010 թվականի աշնանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանի հետ, որը իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միրգ է վաճառել իրենց շուկայում: Իրենց միջև սկսվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ: 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Աշտարակ քաղաքի շուկայում, երբ պատահական հանդիպել է Գարեգինին, վերջինս իրեն հարցրել է` թմրամիջոց օգտագործում է, թե ոչ, ապա <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է առաջարկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ հյուրասիրելու դեպքում չի հրաժարվի, որից հետո Գարեգինն ասել է, որ ինքն էլ է թմրանյութ օգտագործում և թմրամիջոց ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Դրանից հետո իր ընկերոջ` Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Գևորգ Կարապետյանի 093-10-25-25 և իր անձնական օգտագրծման 055-32-02-50 բջջային հեռախոսահամարներից ինքը զանգել է Գարեգինին ու հարցրել` <<Ապրանք ունես>> նա էլ հասկանալով, որ խոսքը թմրանյութի մասին է, պատասխանել է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնա իրենց գյուղ վերցնի: Դրանից հետո, նշված օրը պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել Է Այգեշատ գյուղ, որտեղ հանդիպել է Գարեգինի հետ, վերջինս էլ իրեն է տվել ծխախոտի ֆոլգայի մեջ փաթաթված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Գարեգինին ասել է` ՙՏվածդ կօգտագործեմ, եթե լավը լինի, կզանգեմ կգամ հետևիցդ՚: Դրանից հետո հասնելով գյուղի կենտրոնական փողոց, Գարեգինի տված թմրամիջոցի մի մասը խառնելով ծխախոտի թութունի հետ, լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն, որից հետո կանգնեցրել է ճանապարհով պատահական անցնող <<ՎԱԶ 2107>> մակնիշի մի ավտոմեքենա ու գնացել է Աշտարակ քաղաք: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի` ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինից երկու անգամ է թմրանյութ ձեռք բերել` առանց գումար վճարելու, թմրանյութ վերցնելու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի գտնվել:
/հատ. 1 գ.թ. 167-172, հատ. 2, գ.թ. 198, տես դատ. նիստի արձագագրություն/
35. Վկա Գագիկ Թադևոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Սի Ընդ Էֆ Քո>> ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր, որը զբաղվում է լվացքի փոշիների, ափսեների լվացման պարագաների վաճառքով: Ապրանքը խանութներ առաքելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, իրենց ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ միասին գնացել են Էջմիածին քաղաք, որտեղ <<Սևակ>> խանութում լվացքի փոշիներ իրացներիս պատահական ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգինի հետ, որն իրեն ասել է, որ իրենց գյուղում ունի ընկերներ, որոնք խանութներ ունեն և կարող են օգտակար լինել` լվացքի փոշիներն իրացնելու հարցում: Այդ ժամանակ իրենք փոխանակվել են բջջային հեռախոսահամարներով` ինքը տվել է իր` 094-14-99-99 հեռախոսահամարը և վերցրել է Գարեգինի 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ Գարեգինն իրեն ասել է, որ թմրամիջոց է օգտագորրծում և իրեն առաջարկել է կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոց, ասելով, որ ցանկության դեպքում կարող է վաճառել: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն լսելով, որ կանեփի թփերը ծխելուց հաճույք են ստանում` համաձայնվել է: Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ իր մոտ <<մարիխուանա>> կա ու հարմար գնով այն կվաճառի, որից հետո իրենք առանձնացել են խանութից բավականին հեռու, որտեղ Գարեգինը տաբատի գրպանից հանել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված կանեփի թփից պատրաստված մի փոքր չոր զանգված ու տվել է իրեն: Ինքն էլ 2.000 ՀՀ դրամ վճարելով վերցրել է այն և պայմանավորվել են հետագայում թմրամիջոց ձեռք բերելու համար զանգահարել միմյանց ու հանդիպել: Բաժանվելով Գարեգինից ինքը խանութից քիչ հեռու` բոլորից աննկատ, կանեփի զանգվածը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ, լցրել ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով իր բջջային` 094-14-99-99 հեռախոսահամարով զանգահարել է Գարեգինին և ասել, որ ցանկանում է թմրանյութ գնել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի և հետո զանգի: Քիչ հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի հեռախոսահամարին, վերջինս իրեն ասել է, որ կարող է գալ գյուղ, բայց զգուշացրել է, որ իր հետ մարդ չտանի ու իբր ապրանք` լվացքի փոշի իրացնելու նպատակով էլ կհանդիպեն: Պայմանավորվածության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը լվացքի պարագաներ իրացնելու և Գարեգինից թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով, իրենց ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ գնացել է Արգեշատ գյուղ, զանգահարել է Գարեգինին, որն էլ իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով եկել է գյուղի կենտրոնական հատված և ինքը 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է ֆոլգայի մեջ լցված կանեփի չորացված բույսերից պատրաստված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որն էլ ինքը նույն պահին` ծխելու միջոցով գործածել է: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է գնել, քանի որ այն չի կշռել:
/հատ. 1 գ. թ. 195-198, տես դատ.նիստի արձանագրությունը/
36. Վկա Արսեն Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Զառիթափ գյուղում և 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ն աշխատել է Վայք քաղաքում գտնվող ՙՄիկա՚ բենզալցակայանում` որպես լիցքավորող: 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին բենզալցակայան է եկել մի <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը խնդրել է 15 լիտր բենզին լիցքավորել, այդ ընթացքում իրենք զրույցի են բռնվել և ինքն իմացել է, որ վարորդը Էջմիածնի շրջանի Դաշտ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանն է: Բենզին լիցքավորելուց հետո, երբ գումար հանելու նպատակով Գարեգինը ձեռքը տարել է գրպանը, գրպանից մի փաթեթ է ընկել, ինքն էլ գումարը վերցնելու պահին կռացել ու վերցրել է փաթեթը, միաժամանակ հարցնելով, թե փաթեթի մեջ ինչ է, Գարեգինն էլ պատասխանել է, որ փաթեթի մեջ կանեփ է ու կրկին այն դրել է գրպանը: Այդ ժամանակ ինքը հետաքրքրությունից ելնելով Գարեգինին խաբել է` ասելով, որ ինքը դրանից օգտագործել է և խնդրել է կանեփից իրեն տալ: Գարեգինն իրեն չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է իրեն, որից հետո իրենք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով: Թմրամիջոցը Գարեգինից վերցնելուց հետո դրա մի մասը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ ու լցնելով ծխախոտի գլանակի մեջ ծխել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Իր ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մասերը վճարելու հարցով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը զանգահարել է Գարեգինին: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է վերցրել ընդամենը մեկ անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
/հատ 1 գ.թ. 219-220, հատ. 2 գ. թ. 212-213 և դատ. նիստի արձանագրություն/
37. Վկա Նարեկ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկուկես տարի առաջ իր ծանոթներից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից է տեղեկացել, որ Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում և նրանից թմրանյութ գնելու նպատակով իր նույն ծանոթից, վերցրել է նրա 093-05-65-25 հեռախոսահամարը, իսկ նույն թվականի աշնանը իր բջջային` 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գարեգինին, ծանոթացել վերջինիս հետ և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Գարեգին Զաքարյանի հետ, ինքը նրան ասել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր, միաժամանակ խաբելով ասել է, որ երիկամների ցավեր ունի, որի համար էլ թմրամիջոց է օգտագործում: Գարեգինը հրաժարվել ու մերժել է իրեն` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն ինքը նրան է փոխանցել իր հեռախոսահամարը և խնդրել է ունենալու դեպքում զանգահարել իրեն: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին, նրան հարցրել` ապրանք կա, թե ոչ, Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ գա գյուղ, որից հետո ինքը գնացել է Այգեշատ գյուղ, Գարեգինն էլ իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր հետ հանդիպման և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել աշակերտական տետրի թղթի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո ինքը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ էլ բոլորից աննկատ թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մետ ու ծխել է: Դրանից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 05-ին, թմրամիջոց գնելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Այգեշատ գյուղում, որտեղ Գարեգինը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
/հատ. 1 գ.թ. 202-205/
38. Վկա Նարեկ Բադալյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է աղավնիներ պահելով և աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ է գնացել Հարությունի տուն: 2010 թվականի աշնանից իր և Հարությունի փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Ներսես Բադալյանը պնդել է իր ցուցմունքը:
/հատ. 2 գ.թ. 82-84, 157-158/
39. Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց` վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով:
/հատ. 1 գ.թ.3 /
40. Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
/հատ. 1 գ.թ. 79-80/
41. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34 Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 39,2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
/հատ. 1 գ.թ. 21-22/
42. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0260 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ երկու ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 17-19/
43. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0544 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 35-37/
44. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0403 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արմեն Կայծակի Նիկոյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 50-52/
45. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0502 եզրակացության համաձայն` Նարեկ Դավթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ.թ. 65-67/
46. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0534 եզրակացության համաձայն` Արսեն Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
/հատ. 2 գ. թ. 74-76/
47. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 034-11 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
/հատ. 2 գ.թ. 182-183/
48. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 033-11 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
/հատ. 2 գ.թ. 180-183/
49. Ինչպես երևում է գործի նյութերից պաշտպանական կողմի միջնորդության հիման վրա առաջին ատյանի դատարանում որպես վկա հարցաքննվել են Գևորգ Հովհաննիսյանը, Անահիտ Խաչատրյանը, Հասմիկ Վարդանյանը և Մարիա Շեմետը:
Վկա Գևորգ Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ ամբաստանյալ` Գարեգին Զաքարյանին` որպես հարևան գյուղի բնակչի: Ինքը լսել է, որ Հարություն Գևորգյանին և Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են թմրանյութի համար: օրը և ժամը չի կարող հիշել, իրենց գյուղում` Այգեշատի ճանապարհին կանգնած է եղել, ավտոմեքենայի ձայն է լսել, առաջացել է ու տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ սպիտակ գույնի <<Նիվա>> մակնիշի մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է Գարեգինի ավտոմեքենան, իսկ Գարեգինի ավտոմեքենայի հետևից կանգնել է արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որից հետո նրանք Գարեգինին իջեցնելով իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնելով նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու տարել են, նրանք տարել են նաև Գարեգինի ավտոմեքենան: Այդ ամենը տեղի է ունեցել իրենից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա: ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայի ուղևորները Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, ինքը նրա ձեռքին ոչինչ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինը չէր կարող այդ ժամանակ Հարությունի տանից գալ, քանի որ վերջինիս տունն այլ ուղղության վրա է գտնվում: Ինքը երբևէ չի լսել, որ ամբաստանյալները թմրանյութ են օգտագործել: Այգեշատ գյկուղից դեպի իրենց գյուղ կա երկու ճանապարհ և Գարեգինը կարող էր նաև այն ճանապարհով գնալ Հարությունի տուն, սակայն այդ ճանապարհը շատ վատ վիճակում է գտնվում: Ինքը չի կարող ասել` այդ օրը Գարեգինը եկել է իրենց գյուղ, թե գնացել է Էջմիածին քաղաք: Գարեգինին ձերբակալելու ժամանակ հավաքված գյուղացիները փորձել են մոտենալ ու պարզել, թե ինչ է կատարվում, սակայն Գարեգինի ավտոմեքենան կանգնեցրած անձինք ցույց տալով իրենց փաստաթղթերը հայտնել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և ոչ ոքի մոտիկ չեն թողել: Այդ ընթացքում ինքը Հարություն Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգին Զաքարյանը կարող էր այդ ժամանակ Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, սակայն բացառում է, քանի որ այդ ճանապարհը շատ վատն ու անանցանելի է: Հետագայում լսել է, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ են հանել, որի համար էլ նրան ձերբակալել են, սակայն ինքը չի տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ հանեն, բայց չի էլ դիմել ոստիկանություն և այդ մասին չի հայտնել:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
50. Վկա Անահիտ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, իսկ Գ.Զաքարյանի հետ նույն դպրոցում է սովորել: Կովերը կթելու ժամանակ Հարությունի տուն ոչ ոք չի եկել, այդ ժամանակ այնտեղ է եղել միայն նրանց հարևանուհին` մեծահասակ մի կին: Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալելու օրը ինքը գտնվել է Հարություն Գևորգյանի տանը և նրանց կովերը կթելուց հետո այնտեղ սուրճ է խմել, որից հետո ժամը 10-ի սահմաններում դուրս է եկել` Այգեշատ գյուղի ճանապարհով գնացել է դեպի խաչմերուկի կողմը, որպեսզի գնա տուն: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ, իսկ այդ պահին արտասահմանյան և ՙՆիվա՚ մակնիշի երկու ավտոմեքենաներ արագ ընթանալով կանգնել են Գարեգինի ավտոմեքենայի առաջ, որից հետո քաղաքացիական հագուստներով իրեն անծանոթ երեք տղամարդիկ իջնելով ավտոմեքենաներից Գարեգինին իջեցրել են իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնած նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, նրանցի մեկը նստել է Գարեգինի ավտոմքենայի մեջ ու ավտոմեքենաները վարել են Աշտարակի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով խաչմերուկում կանգնած համագյուղացիները մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ովքեր են և ինչ է պատահել, նրանք փաստաթղթեր ցույց տալով ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են ու չմիջամտեն իրենց գործողություններին: Գարեգինին ավտոմեքենայից իջեցնելու ժանական նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, այդ տղամարդիկ Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, այլ միանգամից ձեռքերը ոլորել են ու առանց որևէ բան ասելու նստեցրել ավտոմեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց քննիչ Իսկանդարյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պարզելու համար, թե ինչու է Հարություսն Գևորգյանը 08.02.2011 թվականին զանգահարել իրեն, ներկայանա վարչություն: Ինքը հեռախոսով ասել է, որ այդ օրը ինքը Հարութի կովերն է կթել, այդ պատճառով է Հարութը զանգահարել իրեն, որից հետո քննիչն իրեն ասել է, որ ներկայանալու կարիք չկա: Քննիչը զանգահարել է իրեն, քանի որ իր հեռախոսահամարը եղել է Հարություն Գևորգյանի հեռախոսի մեջ: Ինքը ցանկություն ունեցել է ներկայանալու քննիչի մոտ և հայտնելու իր ունեցած տեղեկությունները, սակայն աշխատանքի լինելու պատճառով չի կարողացել գնալ: Հարութի կովերը կթել է ամեն օր առավոտյան ժամը 10-ին, երեկոյան ժամը 07-ին, սակայն այդ օրը Գարեգինին այնտեղ չի եկել, ինքը Գարեգինին չի տեսել: Անասնագոմի մոտ եղել է խոտի դեզ, որտեղից ինքը կովերին խոտ է տվել: Քննիչի զանգելուց հետո է տեղեկացել, որ Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են` թմրանյութ պահելու համար:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
51. Վկա Հասմիկ Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ Գարիկին չի ճանաչում: Օրը կոնկրետ չի հիշում, փետրվար ամսին, ինքը տանից դուրս գալով գնացել է խանութ, ճանապարհին` խանութից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա արագ վարելով (ճռռացնելով) կանգնել է փողոցի խաչմերուկում, կանգնեցրել Գարեգինի ավտոմեքենան և նրան բռնելով հանել են ավտոմեքենայից դուրս, նստեցրել ուրիշ ավտոմքենայի մեջ ու տարել: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել Գարեգինի ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ: Ինքը չի նկատել, թե Գարեգինի ավտոմեքենան որտեղից է եկել կամ ուր է գնացել: Հետագայում` գյուղացիներից իմացել է, որ Գարեգինի ավտոմքենան եկել է Այգեշատ գյուղի կողմից: Խաչմերուկում հավաքված տղամարդիկ չեն մոտեցել նրանց:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
52. Վկա Մարիա Շեմետը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2002 թվականից բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, որի հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանին չի ճանաչում: Ամեն առավոտ ինքը գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն` սուրճ խմելու: Փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է Հարությունի տան բակում, իսկ հետո մտել են տուն, որտեղ եղել են նաև Հարութի ընտանիքը, նրանց կովերը կթողը` Աննա անունով մի աղջիկ: Աննան ամեն առավոտ մոտավորապես ժամը 09-ից մինչև 11-ի կողմերը եկել է Հարութի կովերը կթելու, իսկ երեկոյան 7-ից 8-ն ընկախ ժամանակահատվածում է կթել կովերը: Այդ օրը Աննայից բացի Հարությունի տանը ուրիշ անձ չի եղել: Իր տանից Հարութի տունը գտնվում է 72 քայլ հեռավորության վրա: Ժամը 10-ից 11-ի կողմերը ինքը գնացել է իր տուն, իսկ մոտ 10 րոպե անց իր տուն է եկել Հարությունի աղջիկն ու ասել, որ Հարութին ձերբակալել են: Ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար են ձերբակալել, վկաներ, ընթերականեր եղել են, թե ոչ, աղջիկն էլ պատասխանել է, որ ոչ ոք չի եղել, ինքն էլ չգիտի, թե ինչ պատճառով են ձերբակալել: Հետո քննիչը զանգահարել է իրեն ու հարցրել` Հարությունի տանն ինքը կանեփ տեսել է, թե ոչ, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ այդ օրը Հարությունը տանից դուրս չի եկել, իսկ Գարեգին Զաքարյանն էլ այնտեղ չի եկել:
/տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/
53. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանության կողմի փաստարկներն ու պահանջը` Գ.Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 08.02.2011թ. կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011թ. ստացված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34Ք եզրակացությունը, 39.2 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբ տրված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքը, Հ.Գևորգյանի 08.02.2011թ. որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 11.02.2011թ. Հ.Գևորգյանի մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, 25.03.2011թ. Հ.Գևորգյանի և վկա Ներսես Բադալյանի վկայի հարցաքննության արձանագրությունը, անթույլատրելի ճանաչելու և ապացույցների կազմից հանելու մասին, գտնում է անհիմն, քանի որ դրանք նախաքննական մարմնի կողմից ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ:
54. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանի, Անահիտ Խաչատրյանի, Հասմիկ Վարդանյանի և Մարիա Շեմետի դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան եկել է Այգեշատ գյուղից դեպի իրենց գյուղի կողմը և չէր կարող Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան կանգնեցնելու և վերջինիս ավտոմեքենայից իջնելու պահին նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, արժանահավատ չէ և նրանց ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալին` նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալներին` խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ նրանք երբևէ չեն դիմել իրավապահ մարմիններին և այդ մասին ցուցմունք տալու վերաբերյալ միջնորդություններ չեն ներկայացրել: Բացի այդ, նրանց ցուցմունքները ժխտվում են Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով:
55. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հետազոտելով նախաքննության, առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Գ. Զաքարյանին և Հ. Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներին բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում թույլ չեն տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով, երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով կարող էին խոչընդոտել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն` Գարեգին Զաքարյանին և Հարություն Գևորգյանին մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որի համար նրանք պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրեն ազատազրկման ձևով:
56. Վերոգրյալ հիմքերով վերաքննիչ դատարանը եկավ հետևության, որ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանին և Հ. Գևորգյանին արդարացնելու հիմքեր չկան, կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները ապացուցված են մեղավորությունը հաստատված, արարքներին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, գործի քննության և լուծման ընթացքում թուլյ չեն տրվել դատական սխալ, որը կարող էր հիմք հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու համար, ուստի պաշտպանների բերած վերաքննիչ բողքները ենթակա են մերժման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ դատարանը
à ð à Þ º ò
1. Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռը` ամբաստանյալներ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
գործ ԵԿԴ/0092/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Փոլադյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Պետրոսյանի
պաշտպաններ` Իրինա Գազարովայի
Վահագն Դանիելյանի
2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ծնված 19.09.1978 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում, կալանքի տակ է 08.02.2011 թվականից:
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
11.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ծնված 10.10.1968 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ, նախկինում չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում, կալանքի տակ է 08.02.2011 թվականից:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
11.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի փետրվարի 08-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների կողմից ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, 19.09.1978 թվականին ծնված Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը, որի մոտից հայտնաբերվել է ՙՍթար՚ գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է թվով 15 հատ թղթյա փաթեթներ, որնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել դեղնականաչավուն զանգված: Երևան քաղաքի վարչությունում, ընթերակաների ներկայությամբ, Գարեգին Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված դեղնականաչավուն զանգվածը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
2011 թվականի փետրվարի 08-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների կողմից ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, 10.10.1968 թվականին ծնված Հարություն Սերոժի Գևորգյանը:
Փաստի առթիվ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 59106011 քրեական գործը:
2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա կալանք է դրվել:
2011 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին սեփականության իրավունքով պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա կալանք է դրվել:
2011 թվականի ապրիլի 20-ի որոշմամբ` թիվ 59106010 քրեական գործով Հարություն Սերոժի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Ն.Բադալյանին և 39,2 գրամ խոշոր չափի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Գ.Զաքարյանին ապօրինի իրացնելու համար նախաստեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով:
2011 թվականի մայիսի 11-ին թիվ 59106011 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2011 թվականի հունիսի 27-ի դատական նիստի ընթացքում Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումները, համաձայն որոնց` թիվ 59106011 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին և Հարություն Սերոժի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել է և նրանց մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011 թվականին ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները:
Նախաքննական մարմնի կողմից Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին և Հարություն Սերոժի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել են խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել են թմրամիջոց.
Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանն ապօրինի թմրամիջոց պահելու, իրացնելու և գործածելու կասկածանքով 2011 թվականի փետրվարի 08-ին` ժամը 16:30-ի սահամններում, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել ոստիկանության վարչություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ ձեռքին եղած պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ հայտնաբերվել է 15 թղթե փաթեթ, որոնցում եղել է խոշոր չափերի 39,2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Գարեգին Զաքարյանը նշված թմրամիջոցն իրացնելու նպատակով 2011 թվականի փետրավարի 8-ին ապօրինի ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` գործով չպարզված ոմն Սիմոնին թմրամիջոցի մեկ փաթեթը 5-6 հազար դրամով վաճառելու համար, սակայն չի հասցրել իրացնել: Պարզվել է, որ Հարություն Գևորգյանը և Գարեգին Զաքարյանը շուրջ 20 տարի ճանաչում են միմյանց: 2008 թվականից Հ.Գևորգյանը Գարեգին Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում պատահական ծանոթացել է այնտեղ աշխատող Վայք քաղաքի բնակիչ Արսեն Գևորգյանի հետ: Խոսակցության ընթացքում Գարեգին Զաքարյանը նրան ասել է, որ թմրամիջոց ունի, օգտագործում է դրանից և այդ ժամանակ Ա.Գևորգյանը խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգինը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո փոխանցել են հեռախսահամարները` հետագայում զանգելու պայմանով: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը օգտագործել է, իսկ մնացածը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին:
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին Գ.Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող ՙՍևակ՚ խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նարնց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2000 ՀՀ դրամով գնել է թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2000 ՀՀ դրամով նրանից գնել է չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ.Թադևոսյանը նույն օրը գյուղում, միայնակ ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս, ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին` նախապես պայմանավորվածության համաձայն, գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, պայմանավորվածության համաձայն, Ա.Նիկոյանը կրկին թմրամիջոցի համար 2011 թվականի հունվարի վերջերին գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, պարզվել է, որ Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկ Դավթյանը շրջապատից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, իր ծանոթներից վերցրել է վերջինիս հեռախոսահամարը` թմրամիջոց գնելու նպատակով: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը իր բջջային 093-30-55-00 համարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգինի հետ և պայմանավորվել հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` նշված օրը հանդիպել են, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ. Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում զանգ կտա և կկանչի իրենց գյուղ: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին Ն.Դավթյանը զանգել է Գ.Զաքարյանին և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է վաճառել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3000 դրամ գումարով վաճառել է ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին թմրամիջոց իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից, կրկին անգամ, ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթում լվցած խոշոր չափի` 39.2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ աշխատակիցների կողմից:
Բացի այդ, Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից իրենց փոխհարաբերությունները ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու հարցով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն, որտեղ վերջինս նրան ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու, եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է: Ճանապարհին թմրամիջոցը Ն.Բադալյանը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան:
Բացի այդ, Գ.Զաքարյանը երկու առիթով 2010 թվականի աշնանը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է ձեռք բերել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, համագյուղացի Սուրեն Գալստյանից: Այդ հիմքով Ս.Գալստյանը 2011 թվականի փետրվարի 8-ին ձերբակալվել է, սակայն կատարված քննությամբ չի հիմնավորվել Ս.Գալստյանի կողմից թմրամիջոցը ապօրինի իրացնելու մեջ կասկածը և ձերբակալման մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ 2011 թվականի փետրվարի 11-ին վերջինս ազատվել է արգելանքից, իսկ 2011 փետրվարի 15-ին որոշում է կայացվել Ս.Գալստյանի վերաբերյալ ընտրված խափամանման միջոց` ստորագրությունը վերացնելու մասին:
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպերլիազորներ Ա.Ազատյանի, Ա.Հակոբյանի և ոստիկան Հ.Բադալյանի կողմից Գ.Զաքարյանին ծեծի ենթարկելու հանգամանքը չհիմանվորվելու հիմքով 2011 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպերլիազորներ Ա.Ազատյանի, Ա.Հակոբյանի և ոստիկան Հ.Բադալյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել իր սկզբնական ցուցմունքների հիման վրա, որը ինքը տվել է ծեծի ու վախի սպառնալիքի ազդեցության տակ: Այդ ցուցմումքներից ինքը հետագայում հրաժարվել է ու քննիչի մոտ պատմել է, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն քննիչն իր ասածները հաշվի չի առել ու չի ստուգել, չի ցանկացել պարզել, թե ճշմարտությունը որն է: Ասպես. 2011 թվականի հունվարի 29-ին Էջմիածնի բաժնի աշխատակիցները իրեն բերման են ենթարկել, իր հետ միասին նաև բերման են ենթարկել իր երկու համագյուղացիներին: Բաժին տանելուց հետո իրենց բոլորին հարցաքննել են ու անմիջապես բաց են թողել, այն պայմանով, որ իրենցից մեկը կամ բոլորը աշխատեն իրենց համար: Գալով գյուղ` տղաները գնացել են Հայաստանի տարբեր քաղաքներ, որ հեռու լինեն այդ ամենից, իսկ ինքը մնացել է գյուղում, քանի որ իր կինը գտնվել է հղի վիճակում: 2011 թվականի փետրվարի 02-ին իր հեռախոսին զանգ է ստացել, ինքը պատասխանել է և զանգահարողը ներկայանալով` որպես վարչության աշխատակից` ոմն Հովիկ, ասել է, որ ինքը փաստաթղթերը վերցնի ու գնա վարչություն: Ինքն ասել է, որ նրան չի ճանաչում ինչու պետք է գա, նա էլ ասել է` ՙԿգաս, կիմանաս՚: Ինքը չի գնացել, որից հետո` փետրվարի 05-ին իրեն կրկին զանգահարել են ու ասել` ՙՓաստաթղթերդ վերցրու և արի վարչություն, թե չէ` մեր ձևով կբերենք՚: Այս անգամ ինքը նորից չի գնացել վարչություն, որից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է տանը ու փոխել է ջրի ծորակը, սակայն խողովակը կարճ է եղել, ինքն էլ իր ընկերոջից նույն խողովակից վերցնելու նպատակով իր ավտոմեքենայով, 1130-ից 1200-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է Դաշտ գյուղ: Հասնելով Դաշտ գյուղի կենտրոնական մասում ու չհասցնելով ավտոմեքենան կանգնեցնել, իր ավտոմեքենայի առջևից կանգնել է ՙՖոլսվագեն՚ կամ ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա, իսկ հետևից ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա, երկու հոգի անմիջապես իջնելով այդ ավտոմեքենայից, իրեն քաշելով հանել են իր ավտոմեքենայից ու ներկայանալով վարչության աշխատակիցներ, նստեցրել են իրենց ավտոմեքենայի մեջ, մեկ ուրիշ ՙօպեր աշխատակից՚ իր ավտոմեքենան տարել է գյուղից դուրս` 150 մետր հեռավորության վրա: Այդ ընթացքում բազմության մեջ գտնվել է նաև իր ընկերը, որը տեսնելով իր հետ կատարվածը, զանգահարել է իրենց տուն և ասել, որ իրեն տարել են: Մոտ հինգ րոպե անց ոստիկանության երեք աշխատակիցներ իրեն տարել են իր ավտոմեքենայի մոտ, իր ավտոմեքենայից իջնելով ոստիկանության աշխատակիցը իրեն ցույց է տվել ՙՍԱՍ՚ գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված ինչ-որ բան ու ասել է, որ այդ թմրանյութը պատկանում է իրեն, սակայն ինքն ասել է, որ իր ավտոեքենայի մեջ նման բան չի եղել և դա իրենը չէ, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Վարչությունում իրեն սկսել են ծեծել ու ստիպել են, որ ինքը ընթերակաների ներկայությամբ հայտնի, որ այդ տոպրակով թմրանյութն իրենն է և իրեն բռնելու պահին այն իր ձեռքին է եղել: Ինքն այդպես էլ ասել է, սակայն իրականում այդպես չի եղել` քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը: Այդ թմրանյութն իրեն տվել են ոստիկանության աշխատակիցները և ծեծի միջոցով ստիպել էն, որ ասի, թե իբր այն իրենն է եղել, այն վերցրել է Հարություն Գևորգյանից ոմն Սիմոնին վաճառելու նպատկով` յուրաքանչյուր փաթեթը 5.000 դրամ: Իսկ իրականում, եթե այդ թմրանյութը լիներ իր ձեռքում կամ ավտոմեքենայի մեջ, ապա վարչության աշխատակիցները իրեն հենց գյուղում կենթարկեին խուզարկության, հավաքված բազմաթիվ մարդկանցից գոնե երկու հոգի կգտնեին ու նրանց ներկայությամբ կզննեին ավտոմեքենան: Քննիչն իրեն չլսելով, ստիպել ու պահանջել է որ գրի այն, ինչը գրել է օպերների մոտ, ապա սպառնացել է, ասելով, որ իրեն կիջեցնի օպերների մոտ: Ինքն էլ վախենալով, որ իրեն նորից կծեծեն, ասել է, որ կգրի, բայց պաշտպանի ներկայությամբ: Այդ ժամանակ քննիչն իրեն ասել է, որ ինքն է իր պաշտպանը ու համոզել է, որ ինքը հրաժարվի պաշտպան ունենալուց, որից հետո ինքը ցուցմունք է գրել այն մասին, որ իբր ինքը թմրանյութը ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Նման բան է գրել, որովհետև քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրությամբ ազատ կարձակի: Ժամը 04-ին իրեն տեղափոխել են ՁԱՊՎ, որտեղ արձանագրել են, որ իր քունքին կարմրավուն հետքեր ու քերծվածքներ կան, սակայն դրանք քերծվածքներ չեն եղել, այլ եղել են իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով ստացած վնասվածքները: Դրանից երեք օր անց իրեն տեղափոխել են Նուբարաշեն: Դրանիքց հետո 40 օր ուշացումով քննիչը ներկայացրել է դատական բժշկին, որն էլ իր մարմնի վրա ոչ մի հետք չի արձանագրել: Դրանից հետո` քրեական գործը ավարտելու ժամանակ ինքը ցուցմունք է գրել և պատմել է միայն ճշմարտությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Հարությունի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Գործով բոլոր վկաներին ինքը ճանաչում է, նրանց հետ շփվել է տարբեր հարցերի շուրջ, ինքը նրանց, բացառությամբ Արսենի, թմրանյութ է հյուրասիրել, սակայն չի վաճառել: Վկա Արմենի հետ ծանոթացել է Աշտարակ քաղաքում` խաղող վաճառելու ժամանակ: Վերջինիս խնդրանքով ինքը գտել է կանեփի բույս և հյուրասիրել նէ րան: Վկաներ Գարիկի ու Նարեկին ինքը նույնպես մեկ անգամ կանեփի բուսերից պատրաստված թմրամիջոց է հյուրասիրել: Նարեկի հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ` Արթուրի միջոցով: Գարիկի հետ ծանոթացել է իրենց գյուղի խանութներից մեկում: Արսենի հետ ծանոթացել է Էջմիածին քաղաքում` ավտոպահեստամասերի խանութներից մեկում: Ինքը մեկ անգամ Արսենից ավտոմեքենայի մարտկոց է գնել: Ինքը երբեք Վայք քաղաք չի գնացել, ոչ էլ այդ քաղաքի տեղը գիտի: Այդ տղաներին տված թմրանյութը ինքը ձեռք է բերել իրենց ձորի ճանապարհից` գյուղից դուրս գալու ճանապարհին, ձորի մեջ աճած կանեփի թփերից քաղելու, չորացնելու միջոցով թմրանյութ է պատրաստել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքն ասել է, որ թմրանյութը ձեռք է բերել Հարությունից, սակայն դա այդպես չէ, ինքը քննիչի թելադրանքով է այդպես ասել: Նախաքննության ընթացքում փաստաբանի ներկայությամբ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը կրկին վախի ազդեցության տակ գրել է, որ թմրամիջոցը վերցրել է Հարություն Գևորգյանից:
Ամբաստանյալ` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար ամսին իր կինը հիվանդ է եղել, որի պատճառով էլ համագյուղացի Աննային խնդրել են, որպեսզի գա և իրենց կովերը կթի: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, առավոտյան Աննան գտնվել է իրենց տանը ու կթել իրենց կովերը, այդ ժամանակ իրենց տանն է եղել նաև իրենց հարևանուհին, իրենք միասին սուրճ են խմել, իսկ նրանց գնալուց հետո ինքը կովերին ու հավերին կերակրել ու մտել է տուն: Մոտ հինգ րոպե անց տան մուտքի դուռն ուժեղ բացելով իրենց տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, հարցրել` ով է Հարութը, ինքն էլ ասել է, որ ինքն է: Այդ ժամանակ նրանք ասել են, որ Գարեգինին բռնել են, ինքն էլ ասել է` ՙԻնչ անենք, որ բռնել են՚, որից հետո իրեն հարցրել են` տանը կանեփ ունի, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ ինքը կանեփ չի օգտագործում և կարող են խուզարկել: Այդ ժամանակ իրեն խուզարկել են, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Մի քանի ժամ անց վարչությունում գտնվելու ընթացքում ինքը լսել է, թե ինչպես են Գարեգինին ծեծում: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր որդին եկել է այնտեղ և իր համար ուտելու բան է բերել, այդ ժամանակ հարցաքննել են նաև իր որդուն: Մի քանի ժամ հետո իրեն ու Գարեգինին առերես հարցաքննել են, որի ժամանակ Գարեգինն առանց գլուխը բարձրացնելու ասել է, որ թմրանյութը իրենից է վերցրել: Դրանից հետո իրեն նորից հարցաքննել են, ինքն էլ ստիպված ասել է, որ իր տան խոտի դեզի տակ է թմրանյութը պահել: Հաջորդ օրը իրենց տուն են գնացել` քննչական փորձարարություն կատարելու: Խուզարկել են իր տունը և օժանդակ շինությունները, սակայն ոչինչ չեն հայտնաբերել: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչու են ոստիկանության աշխատակիցները հենց իր տուն եկել: Ինքը վկա Ներսես Սերյոժայի Բադալյանին թմրանյութ չի իրացրել, այլվերջինս իրենից աղավնի է գնել, դրանց դիմաց 20.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը չի վճարել, որի համար էլ ինք մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Գարեգինի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Ինքը պնդում է այն փաստըմ, որ ինքը երբևէ թմրանյութ չի աճեցրել, պատրաստել ու Գարեգինին և Ներսեսին թմրանյութ չի իրացրել:
Վկա` Արմեն Կայծակի Նիկոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Աշտարակ քաղաքում: 2010 թվականի աշնանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանի հետ, որը իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միրգ է վաճառել իրենց շուկայում: Իրենց միջև սկսվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ: 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Աշտարակ քաղաքի շուկայում, երբ պատահական հանդիպել է Գարեգինին, վերջինս իրեն հարցրել է` թմրամիջոց օգտագործում է, թե ոչ, ապա ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է առաջարկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ հյուրասիրելու դեպքում չի հրաժարվի, որից հետո Գարեգինն ասել է, որ ինքն էլ է թմրանյութ օգտագործում և թմրամիջոց ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Դրանից հետո իր ընկերոջ` Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Գևորգ Կարապետյանի 093-10-25-25 և իր անձնական օգտագրծման 055-32-02-50 բջջային հեռախոսահամարներից ինքը զանգել է Գարեգինին ու հարցրել` ՙԱպրանք ունես՚, նա էլ հասկանալով, որ խոսքը թմրանյութի մասին է, պատասխանել է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնա իրենց գյուղ վերցնի: Դրանից հետո, նշված օրը պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել Է Այգեշատ գյուղ, որտեղ հանդիպել է Գարեգինի հետ, վերջինս էլ իրեն է տվել ծխախոտի ֆոլգայի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Գարեգինին ասել է` ՙՏվածդ կօգտագործեմ, եթե լավը լինի, կզանգեմ կգամ հետևիցդ՚: Դրանից հետո հասնելով գյուղի կենտրոնական փողոց, Գարեգինի տված թմրամիջոցի մի մասը խառնելով ծխախոտի թութունի հետ, լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն, որից հետո կանգնեցրել է ճանապարհով պատահական անցնող ՙՎԱԶ 2107՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա ու գնացել է Աշտարակ քաղաք: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի ու թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի` ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինից երկու անգամ է թմրանյութ ձեռք բերել` առանց գումար վճարելու, թմրանյութ վերցնելու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի գտնվել:
Վկա` Գարիկ Սուրենի Թադևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՙՍի Ընդ Էֆ Քո՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր, որը զբաղվում է լվացքի փոշիների, ափսեների լվացման պարագաների վաճառքով: Ապրանքը խանութներ առաքելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, իրենց ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ միասին գնացել են Էջմիածին քաղաք, որտեղ ՙՍևակ՚ խանութում լվացքի փոշիներ իրացներիս պատահական ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգինի հետ, որն իրեն ասել է, որ իրենց գյուղում ունի ընկերներ, որոնք խանութներ ունեն և կարող են օգտակար լինել` լվացքի փոշիներն իրացնելու հարցում: Այդ ժամանակ իրենք փոխանակվել են բջջային հեռախոսահամարներով` ինքը տվել է իր` 094-14-99-99 հեռախոսահամարը և վերցրել է Գարեգինի 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ Գարեգինն իրեն ասել է, որ թմրամիջոց է օգտագորրծում և իրեն առաջարկել է կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոց, ասելով, որ ցանկության դեպքում կարող է վաճառել: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն լսելով, որ կանեփի թփերը ծխելուց հաճույք են ստանում` համաձայնվել է: Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ իր մոտ ՙմարիխուանա՚ կա ու հարմար գնով այն կվաճառի, որից հետո իրենք առանձնացել են խանութից բավականին հեռու, որտեղ Գարեգինը տաբատի գրպանից հանել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված կանեփի թփից պատրաստված մի փոքր չոր զանգված ու տվել է իրեն: Ինքն էլ 2.000 ՀՀ դրամ վճարելով վերցրել է այն և պայմանավորվել են հետագայում թմրամիջոց ձեռք բերելու համար զանգահարել միմյանց ու հանդիպել: Բաժանվելով Գարեգինից ինքը խանութից քիչ հեռու` բոլորից աննկատ, կանեփի զանգվածը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ, լցրել ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով իր բջջային` 094-14-99-99 հեռախոսահամարով զանգահարել է Գարեգինին և ասել, որ ցանկանում է թմրանյութ գնել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի և հետո զանգի: Քիչ հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի հեռախոսահամարին, վերջինս իրեն ասել է, որ կարող է գալ գյուղ, բայց զգուշացրել է, որ իր հետ մարդ չտանի ու իբր ապրանք` լվացքի փոշի իրացնելու նպատակով էլ կհանդիպեն: Պայմանավորվածության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը լվացքի պարագաներ իրացնելու և Գարեգինից թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով, իրենց ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ գնացել է Արգեշատ գյուղ, զանգահարել է Գարեգինին, որն էլ իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով եկել է գյուղի կենտրոնական հատված և ինքը 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է ֆոլգայի մեջ լցված կանեփի չորացված բույսերից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որն էլ ինքը նույն պահին` ծխելու միջոցով գործածել է: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է գնել, քանի որ այն չի կշռել:
Վկա` Արսեն Վարազդատի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Զառիթափ գյուղում և 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ն աշխատել է Վայք քաղաքում գտնվող ՙՄիկա՚ բենզալցակայանում` որպես լիցքավորող: 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին բենզալցակայան է եկել մի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը խնդրել է 15 լիտր բենզին լիցքավորել, այդ ընթացքում իրենք զրույցի են բռնվել և ինքն իմացել է, որ վարորդը Էջմիածնի շրջանի Դաշտ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանն է: Բենզին լիցքավորելուց հետո, երբ գումար հանելու նպատակով Գարեգինը ձեռքը տարել է գրպանը, գրպանից մի փաթեթ է ընկել, ինքն էլ գումարը վերցնելու պահին կռացել ու վերցրել է փաթեթը, միաժամանակ հարցնելով, թե փաթեթի մեջ ինչ է, Գարեգինն էլ պատասխանել է, որ փաթեթի մեջ կանեփ է ու կրկին այն դրել է գրպանը: Այդ ժամանակ ինքը հետաքրքրությունից ելնելով Գարեգինին խաբել է` ասելով, որ ինքը դրանից օգտագործել է և խնդրել է կանեփից իրեն տալ: Գարեգինն իրեն չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է իրեն, որից հետո իրենք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով: Թմրամիջոցը Գարեգինից վերցնելուց հետո դրա մի մասը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ ու լցնելով ծխախոտի գլանակի մեջ ծխել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Իր ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մասերը վճարելու հարցով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը զանգահարել է Գարեգինին: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է վերցրել ընդամենը մեկ անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Վկա` Նարեկ Կարենի Դավթյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկուկես տարի առաջ իր ծանոթներից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից է տեղեկացել, որ Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում և նրանից թմրանյութ գնելու նպատակով իր նույն ծանոթից, վերցրել է նրա 093-05-65-25 հեռախոսահամարը, իսկ նույն թվականի աշնանը իր բջջային` 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գարեգինին, ծանոթացել վերջինիս հետ և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Գարեգին Զաքարյանի հետ, ինքը նրան ասել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր, միաժամանակ խաբելով ասել է, որ երիկամների ցավեր ունի, որի համար էլ թմրամիջոց է օգտագործում: Գարեգինը հրաժարվել ու մերժել է իրեն` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն ինքը նրան է փոխանցել իր հեռախոսահամարը և խնդրել է ունենալու դեպքում զանգահարել իրեն: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին, նրան հարցրել` ապրանք կա, թե ոչ, Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ գա գյուղ, որից հետո ինքը գնացել է Այգեշատ գյուղ, Գարեգինն էլ իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր հետ հանդիպման և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել աշակերտական տետրի թղթի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո ինքը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ էլ բոլորից աննկատ թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մետ ու ծխել է: Դրանից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 05-ին, թմրամիջոց գնելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Այգեշատ գյուղում, որտեղ Գարեգինը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Վկա` Ներսես Սերյոժայի Բադալյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է աղավնիներ պահելով և աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ է գնացել Հարությունի տուն: 2010 թվականի աշնանից իր և Հարությունի փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Ներսես Բադալյանը պնդել է իր ցուցմունքը:
Վկա` Գևորգ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ ամբաստանյալ` Գարեգին Զաքարյանին` որպես հարևան գյուղի բնակչի: Ինքը լսել է, որ Հարություն Գևորգյանին և Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են թմրանյութի համար: օրը և ժամը չի կարող հիշել, իրենց գյուղում` Այգեշատի ճանապարհին կանգնած է եղել, ավտոմեքենայի ձայն է լսել, առաջացել է ու տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է Գարեգինի ավտոմեքենան, իսկ Գարեգինի ավտոմեքենայի հետևից կանգնել է արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որից հետո նրանք Գարեգինին իջեցնելով իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնելով նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու տարել են, նրանք տարել են նաև Գարեգինի ավտոմեքենան: Այդ ամենը տեղի է ունեցել իրենից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա: ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայի ուղևորները Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, ինքը նրա ձեռքին ոչինչ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինը չէր կարող այդ ժամանակ Հարությունի տանից գալ, քանի որ վերջինիս տունն այլ ուղղության վրա է գտնվում: Ինքը երբևէ չի լսել, որ ամբաստանյալները թմրանյութ են օգտագործել: Այգեշատ գյկուղից դեպի իրենց գյուղ կա երկու ճանապարհ և Գարեգինը կարող էր նաև այն ճանապարհով գնալ Հարությունի տուն, սակայն այդ ճանապարհը շատ վատ վիճակում է գտնվում: Ինքը չի կարող ասել` այդ օրը Գարեգինը եկել է իրենց գյուղ, թե գնացել է Էջմիածին քաղաք: Գարեգինին ձերբակալելու ժամանակ հավաքված գյուղացիները փորձել են մոտենալ ու պարզել, թե ինչ է կատարվում, սակայն Գարեգինի ավտոմեքենան կանգնեցրած անձինք ցույց տալով իրենց փաստաթղթերը հայտնել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և ոչ ոքի մոտիկ չեն թողել: Այդ ընթացքում ինքը Հարություն Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգին Զաքարյանը կարող էր այդ ժամանակ Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, սակայն բացառում է, քանի որ այդ ճանապարհը շատ վատն ու անանցանելի է: Հետագայում լսել է, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ են հանել, որի համար էլ նրան ձերբակալել են, սակայն ինքը չի տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ հանեն, բայց չի էլ դիմել ոստիկանություն և այդ մասին չի հայտնել:
Վկա` Անահիտ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, իսկ Գ.Զաքարյանի հետ նույն դպրոցում է սովորել: Կովերը կթելու ժամանակ Հարությունի տուն ոչ ոք չի եկել, այդ ժամանակ այնտեղ է եղել միայն նրանց հարևանուհին` մեծահասակ մի կին: Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալելու օրը ինքը գտնվել է Հարություն Գևորգյանի տանը և նրանց կովերը կթելուց հետո այնտեղ սուրճ է խմել, որից հետո ժամը 10-ի սահմաններում դուրս է եկել` Այգեշատ գյուղի ճանապարհով գնացել է դեպի խաչմերուկի կողմը, որպեսզի գնա տուն: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ, իսկ այդ պահին արտասահմանյան և ՙՆիվա՚ մակնիշի երկու ավտոմեքենաներ արագ ընթանալով կանգնել են Գարեգինի ավտոմեքենայի առաջ, որից հետո քաղաքացիական հագուստներով իրեն անծանոթ երեք տղամարդիկ իջնելով ավտոմեքենաներից Գարեգինին իջեցրել են իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնած նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, նրանցի մեկը նստել է Գարեգինի ավտոմքենայի մեջ ու ավտոմեքենաները վարել են Աշտարակի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով խաչմերուկում կանգնած համագյուղացիները մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ովքեր են և ինչ է պատահել, նրանք փաստաթղթեր ցույց տալով ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են ու չմիջամտեն իրենց գործողություններին: Գարեգինին ավտոմեքենայից իջեցնելու ժանական նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, այդ տղամարդիկ Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, այլ միանգամից ձեռքերը ոլորել են ու առանց որևէ բան ասելու նստեցրել ավտոմեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց քննիչ Իսկանդարյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պարզելու համար, թե ինչու է Հարություսն Գևորգյանը 08.02.2011 թվականին զանգահարել իրեն, ներկայանա վարչություն: Ինքը հեռախոսով ասել է, որ այդ օրը ինքը Հարութի կովերն է կթել, այդ պատճառով է Հարութը զանգահարել իրեն, որից հետո քննիչն իրեն ասել է, որ ներկայանալու կարիք չկա: Քննիչը զանգահարել է իրեն, քանի որ իր հեռախոսահամարը եղել է Հարություն Գևորգյանի հեռախոսի մեջ: Ինքը ցանկություն ունեցել է ներկայանալու քննիչի մոտ և հայտնելու իր ունեցած տեղեկությունները, սակայն աշխատանքի լինելու պատճառով չի կարողացել գնալ: Հարութի կովերը կթել է ամեն օր առավոտյան ժամը 10-ին, երեկոյան ժամը 07-ին, սակայն այդ օրը Գարեգինին այնտեղ չի եկել, ինքը Գարեգինին չի տեսել: Անասնագոմի մոտ եղել է խոտի դեզ, որտեղից ինքը կովերին խոտ է տվել: Քննիչի զանգելուց հետո է տեղեկացել, որ Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են` թմրանյութ պահելու համար:
Վկա` Հասմիկ Վարդանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ Գարիկին չի ճանաչում: Օրը կոնկրետ չի հիշում, փետրվար ամսին, ինքը տանից դուրս գալով գնացել է խանութ, ճանապարհին` խանութից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա արագ վարելով (ճռռացնելով) կանգնել է փողոցի խաչմերուկում, կանգնեցրել Գարեգինի ավտոմեքենան և նրան բռնելով հանել են ավտոմեքենայից դուրս, նստեցրել ուրիշ ավտոմքենայի մեջ ու տարել: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել Գարեգինի ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ: Ինքը չի նկատել, թե Գարեգինի ավտոմեքենան որտեղից է եկել կամ ուր է գնացել: Հետագայում` գյուղացիներից իմացել է, որ Գարեգինի ավտոմքենան եկել է Այգեշատ գյուղի կողմից: Խաչմերուկում հավաքված տղամարդիկ չեն մոտեցել նրանց:
Վկա` Մարիա Նիկիտի Շեմետը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2002 թվականից բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, որի հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանին չի ճանաչում: Ամեն առավոտ ինքը գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն` սուրճ խմելու: Փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է Հարությունի տան բակում, իսկ հետո մտել են տուն, որտեղ եղել են նաև Հարութի ընտանիքը, նրանց կովերը կթողը` Աննա անունով մի աղջիկ: Աննան ամեն առավոտ մոտավորապես ժամը 09-ից մինչև 11-ի կողմերը եկել է Հարութի կովերը կթելու, իսկ երեկոյան 7-ից 8-ն ընկախ ժամանակահատվածում է կթել կովերը: Այդ օրը Աննայից բացի Հարությունի տանը ուրիշ անձ չի եղել: Իր տանից Հարութի տունը գտնվում է 72 քայլ հեռավորության վրա: Ժամը 10-ից 11-ի կողմերը ինքը գնացել է իր տուն, իսկ մոտ 10 րոպե անց իր տուն է եկել Հարությունի աղջիկն ու ասել, որ Հարութին ձերբակալել են: Ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար են ձերբակալել, վկաներ, ընթերականեր եղել են, թե ոչ, աղջիկն էլ պատասխանել է, որ ոչ ոք չի եղել, ինքն էլ չգիտի, թե ինչ պատճառով են ձերբակալել: Հետո քննիչը զանգահարել է իրեն ու հարցրել` Հարությունի տանն ինքը կանեփ տեսել է, թե ոչ, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ այդ օրը Հարությունը տանից դուրս չի եկել, իսկ Գարեգին Զաքարյանն էլ այնտեղ չի եկել:
Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց` վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով:
Դեպքի վարի զննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34 Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 39,2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0260 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ երկու ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0544 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0403 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արմեն Կայծակի Նիկոյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0502 եզրակացության համաձայն` Նարեկ Դավթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0534 եզրակացության համաձայն` Արսեն Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 034-11 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 033-11 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը կատարած հանցավոր արարքումներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով նպատակ է հետապնդում մեղմացնելու իր կողմից կատարած արարքները և նրա ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը երբևէ Հարությունից թմրանյութ ձեռք չի բերել, այլ այն ձեռք է բերել ինչ-որ ձորի ճանապարհից, 08.02.2011 թվականին իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, սակայն իր մոտ թմրանյութ չի եղել, որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն ծեծի են ենթարկել ու ինքը իր ինքնախոստովանական ցուցմունքները գրել է ծեծի ու վախի ազդեցության տակ, գտնում է, որ նրա ցուցմունքներն արժանահավատ չեն ու նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու իր կողմից կատարծ հանցանքը և օգնելու Հ.Գևորգյանին խույս տալու քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես իր իսկ 08.02.2011 թվականին տրված բացատրությամբ, կասկածյալ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականի հարցաքննության արձանագրություններով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է, այնպես էլ Հարություն Գևորգյանի` 09.02.2011 թվականին որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ հարցաքննությամբ այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011 թվականին կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները, բացի այդ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի օպեր-լիազոր, գործով վկա Ալբերտ Գուրգենի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենց ունեցած օպերատիվ տեղեկության համաձայն 08.02.2011 թվականին ժամը 14-ի սահմաններում Գարեգին Զաքարյանը պետք է թղթի մի քանի փաթեթների մեջ փաթաթված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացներ ոմն Սիմոնի: Ինֆորմացիան ստանալուց անմիջապես հետո ինքը և Կենտրոնականի բաժնի օպեր-լիազոր Ալիկ Հակոբյանը մեկնել են Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղ: Ըստ ունեցած տեղեկության` գյուղի կենտրոնական հատվածում Գարեգինը թմրամիջոցը պետք է հանձներ ոմն Սիմոնին: Իրենք հետևել են Գարեգինի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենան ու սպասել գնորդի մոտենալուն, սակայն մոտ մեկուկես ժամ սպասելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ գնորդը չի գա և իրենց միջոցառումը կձախողվի, որոշել են մոտենալ Գարեգին Զաքարյանին և թմրանյութով հանդերձ բերման ենթարկել վարչություն, որից հետո իրենք մոտեցել են Գարեգինի ավտոմեքենային, ներկայացել են ու այդ պահին ինքը տեսել է, որ Գարեգինը ցանկանում է թաքցնել իր կողքի նստատեղին դրված պոլիէթիլենային տոպրակը ու մտցնել իր նստատեղի տակ, սակայն ինքն ասել է, որ տապրակը ձեռքում բռնած դուրս գա ավտոմեքենայից ու ենթարկվի իրենց պահանջներին, վերջինս այդպես էլ արել է և տոպրակը ձեռին դուրս է եկել ավտոմեքենայից, որից հետո իրենք Գարեգինին իրենց ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղ էլ ընթերակաների ներկայությամբ բացել են Գարեգինի ձեռքի տոպրակը ու տեսել են, որ դրանում կան թղթե 15 փաթեթներ, որոնց մեջ եղել է դեղնականաչավուն զանգված: Այդ ժամանակ Գարեգինը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերվածը կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոց է, որը պատկանում է իրեն, ինչպես նաև վկաներ Արմեն Կայծակի Նիկոյանի, Գարիկ Սուրենի Թադևոսյանի, Արսեն Վարազդատի Գևորգյանի, Նարեկ Կարենի Դավթյանի ցուցմունքներով, 17.03.2011 թվականի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 299/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ Գարեգին Զաքարյանի մոտ, փորձաքննության պահին, վաղեմությամբ` դեպքին համապատասխանող մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Գ.Զաքարյանի մարմնական վնասվածքն, ըստ ՁԱՊՎ-ից տրված իրազեկման քսերոպատճենի` աջ քունային շրջանի արյունազեղման ձևով, հասցվել է` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմից իջնելու պահին մեքենայի դռան պատուհանի վերևի մետաղյա մասին հարվածելու հետևանքով, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը կատարած հանցավոր արարքումներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչելով նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը երբևէ կանեփի բույս չի աճեցրել, դրանից թմրանյութ չի պատրաստել ու ոչ ոքի, այդ թվում Գարեգին Զաքարյանին չի իրացրել, վկա Ներսես Բադալյանին ևս թմրանյութ չի իրացրել, արժանահավատ չեն ու նպատակ են հետապնդում խույս տալու քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես իր իսկ 09.02.2011 թվականին որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ հարցաքննությամբ այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, այնպես էլ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականին տրված բացատրությամբ, կասկածյալ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականի հարցաքննության արձանագրություններով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011 թվականին կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները, բացի այդ վկա Ներսես Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ գնացել է Հարությունի տուն ու գնել աղավնիներ: 2010 թվականի աշնանից իրենց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել, ինչպես նաև Հարություն Գևորգյանի և վկա Ներսես Բադալյանի առերես հարցաքննությամբ, այն մասին, որ վերջինս պնդել է իր ցուցմունքը:
Դատարանը գտնում է, որ վկաներ Գևորգ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի, Անահիտ Խաչատրյանի, Հասմիկ Վարդանյանի և Մարիա Նիկիտի Շեմետի դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան եկել է Այգեշատ գյուղից դեպի իրենց գյուղի կողմը և չէր կարող Հարություն Զաքարյանի տանից գալ, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյան ավտոմեքենան կանգնեցնելու և վերջինիս ավտոմեքենայից իջեցնելու պահին նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, արժանահավատ չէ և նրանց ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալներին` խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ վկաները երբևէ չեն դիմել իրավապահ մարմիններին և այդ մասին ցուցմունք տալու վերաբերյալ միջնորդություն չեն ներկայացրել ու նրանց ցուցմունքները ժխտվում են Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի վերը նշված ցուցմունքներով, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպեր-լիազոր, գործով վկա Ալբերտ Գուրգենի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենց ունեցած օպերատիվ տեղեկության համաձայն 08.02.2011 թվականին ժամը 14-ի սահմաններում Գարեգին Զաքարյանը պետք է թղթի մի քանի փաթեթների մեջ փաթաթված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացներ ոմն Սիմոնի: Ինֆորմացիան ստանալուց անմիջապես հետո ինքը և Կենտրոնականի բաժնի օպեր-լիազոր Ալիկ Հակոբյանը մեկնել են Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղ: Ըստ ունեցած տեղեկության` գյուղի կենտրոնական հատվածում Գարեգինը թմրամիջոցը պետք է հանձներ ոմն Սիմոնին: Իրենք հետևել են Գարեգինի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենային ու սպասել գնորդի մոտենալուն, սակայն մոտ մեկուկես ժամ սպասելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ գնորդը չի գա և իրենց միջոցառումը կձախողվի, որոշել են մոտենալ Գարեգին Զաքարյանին և թմրանյութով հանդերձ բերման ենթարկել վարչություն, որից հետո իրենք մոտեցել են Գարեգինի ավտոմեքենային, ներկայացել են ու այդ պահին ինքը տեսել է, որ Գարեգինը ցանկանում է թաքցնել իր կողքի նստատեղին դրված պոլիէթիլենային տոպրակը ու մտցնել իր նստատեղի տակ, սակայն ինքն ասել է, որ տապրակը ձեռքում բռնած դուրս գա ավտոմեքենայից ու ենթարկվի իրենց պահանջներին, վերջինս այդպես էլ արել է և տոպրակը ձեռին դուրս է եկել ավտոմեքենայից, որից հետո իրենք Գարեգինին իրենց ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղ էլ ընթերակաների ներկայությամբ բացել են Գարեգինի ձեռքի տոպրակը ու տեսել են, որ դրանում կան թղթե 15 փաթեթներ, որոնց մեջ եղել է դեղնականաչավուն զանգված: Այդ ժամանակ Գարեգինը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերվածը կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոց է, որը պատկանում է իրեն:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովայի միջնորդությունները` Գարեգին Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 08.02.2011 թվականին կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011 թվականին ստացված դատաքիմիական թիվ 34 ք եզրակացությունը, 39,2 գրա քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբտրված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքը անույլատրելի ճանաչելու մասին, նպատակ են հետապնդում արդարացնելու ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կատարած արարքները, ուստի ներկայացված միջնորդություններն անհիմն են և ենթակա են մերժման:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վ.Դանիելյանի միջնորդությունները` Հարություն Գևորգյանի 08.02.2011 թվականի` որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 08.02.2011 թվականին Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի առերես հարցաքնության արձանագրությունը, 11.02.2011 թվականի` մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, 25.03.2011 թվականի Հարություն Գևորգյանի և Ներսես Բադալյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, Ներսես Բադալյանի` 21.03.2011 թվականի վկայի հարցաքննության արձանագրությունը և 08.02.2011 թվականի Գարեգին Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը անթույլատրելի ճանաչելու և ապացույցների կազմից հանելու մասին, նպատակ են հետապնդում արդարացնելու ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կատարած արարքները, ուստի ներկայացված միջնորդություններն անհիմն են և ենթակա են մերժման:
Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Հարություն Հովսեփի Գևորգյանը իր հողամասում ցանել է կանեփի բույսեր, աճեցրել է դրանք և քաղելու ու չորացնելու միջոցով պատրաստել է մաիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2008 թվականից Հարություն Գևորգյանը իր ծանոթ` Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում, ավտոմեքենան բենզին լիցքավորելու ժամանակ պատահական ծանոթացել է բենզալցակայանի աշխատակից` Վայք քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արսեն Գևորգյանի հետ: Լիցքավորած բենզինի գումարը վճարելու ժամանակ Գ.Զաքարյանի գրպանից վայր է ընկել տետրի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ փաթեթ: Այդ ժամանակ Գարեգին Զաքարյանը Արսեն Գևորգյանին ասել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում, տետրի թղթի մեջ փաթեթավորվածը թմրանյութ է և կարող է նրան հյուրասիրել: Ա.Գևորգյանը չի հրաժարվել ու խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգին Զաքարյանը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո, հետագայում կապ պահպանելու նպատակով, փոխանցել են հեռախսահամարները: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը ծխախոտի թութունի հետ խառնելով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին` քննությամբ չպարզված օրը:
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, Գարեգին Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող ՙՍևակ՚ խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նրանց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2.000 ՀՀ դրամով գնել է քննությամբ չպարզված քանակի թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է քննությամբ չպարզված քանակի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ. Թադևոսյանը նույն օրը, գյուղում, ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և նախապես պայմանավորվածության համաձայն 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, Գ.Զաքարյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Ա.Նիկոյանը 2011 թվականի հունվարի վերջերին, քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Նարեկ Դավթյանը քննությամբ չպարզված անձից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, թմրամիջոց գնելու նպատակով այդ նույն անձից վերցրել է Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարը: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը, քննությամբ չպարզված օրը իր բջջային 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգին Զաքարյանի հետ, պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, Նարեկ Դավթյանը գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ.Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում կզանգի ու տեղյալ կպահի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Ն.Դավթյանը զանգահարել է Գ.Զաքարյանին և թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Այգեշատ գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը պայմանավորվածության համաձայն կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից նրանց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը, աղավնիներ գնելու նպատակով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն: Այդ ժամանակ վերջինս Ն.Բադալյանին ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է Հ.Գևորգյանի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է այնտեղից: Ճանապարհին Ն.Բադալյանը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք:
Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին մեկ փաթեթ թմրամիջոցը 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթներում լվցած խոշոր չափի` 39,2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` քանի որ նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից, բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին և ընթերակաների ներկայությամբ կատարված Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` վերավաճառելու նպատակով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է թմրամիջոց` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է թմրամիջոց` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին են գտնվում կինը և նորածին երեխան:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին է գտնվում լեղաքարային հիվանդ կինը, նախկինում դատապարտված չի եղել:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին:
Քննության առնելով 18.02.2011 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քննության առնելով 18.02.2011 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները պետք է թողնել քրեական գործին կցված, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվել 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
18.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
18.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները` թողնել քրեական գործին կցված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Փոլադյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Պետրոսյանի
պաշտպաններ` Իրինա Գազարովայի
Վահագն Դանիելյանի
2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ծնված 19.09.1978 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում, կալանքի տակ է 08.02.2011 թվականից:
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
11.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ծնված 10.10.1968 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ, նախկինում չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում, կալանքի տակ է 08.02.2011 թվականից:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
11.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի փետրվարի 08-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների կողմից ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, 19.09.1978 թվականին ծնված Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը, որի մոտից հայտնաբերվել է ՙՍթար՚ գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է թվով 15 հատ թղթյա փաթեթներ, որնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել դեղնականաչավուն զանգված: Երևան քաղաքի վարչությունում, ընթերակաների ներկայությամբ, Գարեգին Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված դեղնականաչավուն զանգվածը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
2011 թվականի փետրվարի 08-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների կողմից ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, 10.10.1968 թվականին ծնված Հարություն Սերոժի Գևորգյանը:
Փաստի առթիվ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 59106011 քրեական գործը:
2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա կալանք է դրվել:
2011 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին սեփականության իրավունքով պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա կալանք է դրվել:
2011 թվականի ապրիլի 20-ի որոշմամբ` թիվ 59106010 քրեական գործով Հարություն Սերոժի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Ն.Բադալյանին և 39,2 գրամ խոշոր չափի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Գ.Զաքարյանին ապօրինի իրացնելու համար նախաստեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով:
2011 թվականի մայիսի 11-ին թիվ 59106011 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2011 թվականի հունիսի 27-ի դատական նիստի ընթացքում Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումները, համաձայն որոնց` թիվ 59106011 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին և Հարություն Սերոժի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել է և նրանց մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011 թվականին ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները:
Նախաքննական մարմնի կողմից Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին և Հարություն Սերոժի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել են խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել են թմրամիջոց.
Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանն ապօրինի թմրամիջոց պահելու, իրացնելու և գործածելու կասկածանքով 2011 թվականի փետրվարի 08-ին` ժամը 16:30-ի սահամններում, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել ոստիկանության վարչություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ ձեռքին եղած պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ հայտնաբերվել է 15 թղթե փաթեթ, որոնցում եղել է խոշոր չափերի 39,2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Գարեգին Զաքարյանը նշված թմրամիջոցն իրացնելու նպատակով 2011 թվականի փետրավարի 8-ին ապօրինի ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` գործով չպարզված ոմն Սիմոնին թմրամիջոցի մեկ փաթեթը 5-6 հազար դրամով վաճառելու համար, սակայն չի հասցրել իրացնել: Պարզվել է, որ Հարություն Գևորգյանը և Գարեգին Զաքարյանը շուրջ 20 տարի ճանաչում են միմյանց: 2008 թվականից Հ.Գևորգյանը Գարեգին Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում պատահական ծանոթացել է այնտեղ աշխատող Վայք քաղաքի բնակիչ Արսեն Գևորգյանի հետ: Խոսակցության ընթացքում Գարեգին Զաքարյանը նրան ասել է, որ թմրամիջոց ունի, օգտագործում է դրանից և այդ ժամանակ Ա.Գևորգյանը խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգինը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո փոխանցել են հեռախսահամարները` հետագայում զանգելու պայմանով: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը օգտագործել է, իսկ մնացածը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին:
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին Գ.Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող ՙՍևակ՚ խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նարնց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2000 ՀՀ դրամով գնել է թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2000 ՀՀ դրամով նրանից գնել է չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ.Թադևոսյանը նույն օրը գյուղում, միայնակ ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս, ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին` նախապես պայմանավորվածության համաձայն, գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, պայմանավորվածության համաձայն, Ա.Նիկոյանը կրկին թմրամիջոցի համար 2011 թվականի հունվարի վերջերին գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, պարզվել է, որ Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկ Դավթյանը շրջապատից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, իր ծանոթներից վերցրել է վերջինիս հեռախոսահամարը` թմրամիջոց գնելու նպատակով: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը իր բջջային 093-30-55-00 համարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգինի հետ և պայմանավորվել հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` նշված օրը հանդիպել են, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ. Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում զանգ կտա և կկանչի իրենց գյուղ: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին Ն.Դավթյանը զանգել է Գ.Զաքարյանին և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է վաճառել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3000 դրամ գումարով վաճառել է ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին թմրամիջոց իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից, կրկին անգամ, ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթում լվցած խոշոր չափի` 39.2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ աշխատակիցների կողմից:
Բացի այդ, Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից իրենց փոխհարաբերությունները ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու հարցով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն, որտեղ վերջինս նրան ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու, եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է: Ճանապարհին թմրամիջոցը Ն.Բադալյանը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան:
Բացի այդ, Գ.Զաքարյանը երկու առիթով 2010 թվականի աշնանը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է ձեռք բերել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, համագյուղացի Սուրեն Գալստյանից: Այդ հիմքով Ս.Գալստյանը 2011 թվականի փետրվարի 8-ին ձերբակալվել է, սակայն կատարված քննությամբ չի հիմնավորվել Ս.Գալստյանի կողմից թմրամիջոցը ապօրինի իրացնելու մեջ կասկածը և ձերբակալման մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ 2011 թվականի փետրվարի 11-ին վերջինս ազատվել է արգելանքից, իսկ 2011 փետրվարի 15-ին որոշում է կայացվել Ս.Գալստյանի վերաբերյալ ընտրված խափամանման միջոց` ստորագրությունը վերացնելու մասին:
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպերլիազորներ Ա.Ազատյանի, Ա.Հակոբյանի և ոստիկան Հ.Բադալյանի կողմից Գ.Զաքարյանին ծեծի ենթարկելու հանգամանքը չհիմանվորվելու հիմքով 2011 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպերլիազորներ Ա.Ազատյանի, Ա.Հակոբյանի և ոստիկան Հ.Բադալյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել իր սկզբնական ցուցմունքների հիման վրա, որը ինքը տվել է ծեծի ու վախի սպառնալիքի ազդեցության տակ: Այդ ցուցմումքներից ինքը հետագայում հրաժարվել է ու քննիչի մոտ պատմել է, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն քննիչն իր ասածները հաշվի չի առել ու չի ստուգել, չի ցանկացել պարզել, թե ճշմարտությունը որն է: Ասպես. 2011 թվականի հունվարի 29-ին Էջմիածնի բաժնի աշխատակիցները իրեն բերման են ենթարկել, իր հետ միասին նաև բերման են ենթարկել իր երկու համագյուղացիներին: Բաժին տանելուց հետո իրենց բոլորին հարցաքննել են ու անմիջապես բաց են թողել, այն պայմանով, որ իրենցից մեկը կամ բոլորը աշխատեն իրենց համար: Գալով գյուղ` տղաները գնացել են Հայաստանի տարբեր քաղաքներ, որ հեռու լինեն այդ ամենից, իսկ ինքը մնացել է գյուղում, քանի որ իր կինը գտնվել է հղի վիճակում: 2011 թվականի փետրվարի 02-ին իր հեռախոսին զանգ է ստացել, ինքը պատասխանել է և զանգահարողը ներկայանալով` որպես վարչության աշխատակից` ոմն Հովիկ, ասել է, որ ինքը փաստաթղթերը վերցնի ու գնա վարչություն: Ինքն ասել է, որ նրան չի ճանաչում ինչու պետք է գա, նա էլ ասել է` ՙԿգաս, կիմանաս՚: Ինքը չի գնացել, որից հետո` փետրվարի 05-ին իրեն կրկին զանգահարել են ու ասել` ՙՓաստաթղթերդ վերցրու և արի վարչություն, թե չէ` մեր ձևով կբերենք՚: Այս անգամ ինքը նորից չի գնացել վարչություն, որից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է տանը ու փոխել է ջրի ծորակը, սակայն խողովակը կարճ է եղել, ինքն էլ իր ընկերոջից նույն խողովակից վերցնելու նպատակով իր ավտոմեքենայով, 1130-ից 1200-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է Դաշտ գյուղ: Հասնելով Դաշտ գյուղի կենտրոնական մասում ու չհասցնելով ավտոմեքենան կանգնեցնել, իր ավտոմեքենայի առջևից կանգնել է ՙՖոլսվագեն՚ կամ ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա, իսկ հետևից ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա, երկու հոգի անմիջապես իջնելով այդ ավտոմեքենայից, իրեն քաշելով հանել են իր ավտոմեքենայից ու ներկայանալով վարչության աշխատակիցներ, նստեցրել են իրենց ավտոմեքենայի մեջ, մեկ ուրիշ ՙօպեր աշխատակից՚ իր ավտոմեքենան տարել է գյուղից դուրս` 150 մետր հեռավորության վրա: Այդ ընթացքում բազմության մեջ գտնվել է նաև իր ընկերը, որը տեսնելով իր հետ կատարվածը, զանգահարել է իրենց տուն և ասել, որ իրեն տարել են: Մոտ հինգ րոպե անց ոստիկանության երեք աշխատակիցներ իրեն տարել են իր ավտոմեքենայի մոտ, իր ավտոմեքենայից իջնելով ոստիկանության աշխատակիցը իրեն ցույց է տվել ՙՍԱՍ՚ գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված ինչ-որ բան ու ասել է, որ այդ թմրանյութը պատկանում է իրեն, սակայն ինքն ասել է, որ իր ավտոեքենայի մեջ նման բան չի եղել և դա իրենը չէ, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Վարչությունում իրեն սկսել են ծեծել ու ստիպել են, որ ինքը ընթերակաների ներկայությամբ հայտնի, որ այդ տոպրակով թմրանյութն իրենն է և իրեն բռնելու պահին այն իր ձեռքին է եղել: Ինքն այդպես էլ ասել է, սակայն իրականում այդպես չի եղել` քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը: Այդ թմրանյութն իրեն տվել են ոստիկանության աշխատակիցները և ծեծի միջոցով ստիպել էն, որ ասի, թե իբր այն իրենն է եղել, այն վերցրել է Հարություն Գևորգյանից ոմն Սիմոնին վաճառելու նպատկով` յուրաքանչյուր փաթեթը 5.000 դրամ: Իսկ իրականում, եթե այդ թմրանյութը լիներ իր ձեռքում կամ ավտոմեքենայի մեջ, ապա վարչության աշխատակիցները իրեն հենց գյուղում կենթարկեին խուզարկության, հավաքված բազմաթիվ մարդկանցից գոնե երկու հոգի կգտնեին ու նրանց ներկայությամբ կզննեին ավտոմեքենան: Քննիչն իրեն չլսելով, ստիպել ու պահանջել է որ գրի այն, ինչը գրել է օպերների մոտ, ապա սպառնացել է, ասելով, որ իրեն կիջեցնի օպերների մոտ: Ինքն էլ վախենալով, որ իրեն նորից կծեծեն, ասել է, որ կգրի, բայց պաշտպանի ներկայությամբ: Այդ ժամանակ քննիչն իրեն ասել է, որ ինքն է իր պաշտպանը ու համոզել է, որ ինքը հրաժարվի պաշտպան ունենալուց, որից հետո ինքը ցուցմունք է գրել այն մասին, որ իբր ինքը թմրանյութը ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Նման բան է գրել, որովհետև քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրությամբ ազատ կարձակի: Ժամը 04-ին իրեն տեղափոխել են ՁԱՊՎ, որտեղ արձանագրել են, որ իր քունքին կարմրավուն հետքեր ու քերծվածքներ կան, սակայն դրանք քերծվածքներ չեն եղել, այլ եղել են իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով ստացած վնասվածքները: Դրանից երեք օր անց իրեն տեղափոխել են Նուբարաշեն: Դրանիքց հետո 40 օր ուշացումով քննիչը ներկայացրել է դատական բժշկին, որն էլ իր մարմնի վրա ոչ մի հետք չի արձանագրել: Դրանից հետո` քրեական գործը ավարտելու ժամանակ ինքը ցուցմունք է գրել և պատմել է միայն ճշմարտությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Հարությունի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Գործով բոլոր վկաներին ինքը ճանաչում է, նրանց հետ շփվել է տարբեր հարցերի շուրջ, ինքը նրանց, բացառությամբ Արսենի, թմրանյութ է հյուրասիրել, սակայն չի վաճառել: Վկա Արմենի հետ ծանոթացել է Աշտարակ քաղաքում` խաղող վաճառելու ժամանակ: Վերջինիս խնդրանքով ինքը գտել է կանեփի բույս և հյուրասիրել նէ րան: Վկաներ Գարիկի ու Նարեկին ինքը նույնպես մեկ անգամ կանեփի բուսերից պատրաստված թմրամիջոց է հյուրասիրել: Նարեկի հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ` Արթուրի միջոցով: Գարիկի հետ ծանոթացել է իրենց գյուղի խանութներից մեկում: Արսենի հետ ծանոթացել է Էջմիածին քաղաքում` ավտոպահեստամասերի խանութներից մեկում: Ինքը մեկ անգամ Արսենից ավտոմեքենայի մարտկոց է գնել: Ինքը երբեք Վայք քաղաք չի գնացել, ոչ էլ այդ քաղաքի տեղը գիտի: Այդ տղաներին տված թմրանյութը ինքը ձեռք է բերել իրենց ձորի ճանապարհից` գյուղից դուրս գալու ճանապարհին, ձորի մեջ աճած կանեփի թփերից քաղելու, չորացնելու միջոցով թմրանյութ է պատրաստել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքն ասել է, որ թմրանյութը ձեռք է բերել Հարությունից, սակայն դա այդպես չէ, ինքը քննիչի թելադրանքով է այդպես ասել: Նախաքննության ընթացքում փաստաբանի ներկայությամբ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը կրկին վախի ազդեցության տակ գրել է, որ թմրամիջոցը վերցրել է Հարություն Գևորգյանից:
Ամբաստանյալ` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար ամսին իր կինը հիվանդ է եղել, որի պատճառով էլ համագյուղացի Աննային խնդրել են, որպեսզի գա և իրենց կովերը կթի: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, առավոտյան Աննան գտնվել է իրենց տանը ու կթել իրենց կովերը, այդ ժամանակ իրենց տանն է եղել նաև իրենց հարևանուհին, իրենք միասին սուրճ են խմել, իսկ նրանց գնալուց հետո ինքը կովերին ու հավերին կերակրել ու մտել է տուն: Մոտ հինգ րոպե անց տան մուտքի դուռն ուժեղ բացելով իրենց տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, հարցրել` ով է Հարութը, ինքն էլ ասել է, որ ինքն է: Այդ ժամանակ նրանք ասել են, որ Գարեգինին բռնել են, ինքն էլ ասել է` ՙԻնչ անենք, որ բռնել են՚, որից հետո իրեն հարցրել են` տանը կանեփ ունի, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ ինքը կանեփ չի օգտագործում և կարող են խուզարկել: Այդ ժամանակ իրեն խուզարկել են, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Մի քանի ժամ անց վարչությունում գտնվելու ընթացքում ինքը լսել է, թե ինչպես են Գարեգինին ծեծում: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր որդին եկել է այնտեղ և իր համար ուտելու բան է բերել, այդ ժամանակ հարցաքննել են նաև իր որդուն: Մի քանի ժամ հետո իրեն ու Գարեգինին առերես հարցաքննել են, որի ժամանակ Գարեգինն առանց գլուխը բարձրացնելու ասել է, որ թմրանյութը իրենից է վերցրել: Դրանից հետո իրեն նորից հարցաքննել են, ինքն էլ ստիպված ասել է, որ իր տան խոտի դեզի տակ է թմրանյութը պահել: Հաջորդ օրը իրենց տուն են գնացել` քննչական փորձարարություն կատարելու: Խուզարկել են իր տունը և օժանդակ շինությունները, սակայն ոչինչ չեն հայտնաբերել: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչու են ոստիկանության աշխատակիցները հենց իր տուն եկել: Ինքը վկա Ներսես Սերյոժայի Բադալյանին թմրանյութ չի իրացրել, այլվերջինս իրենից աղավնի է գնել, դրանց դիմաց 20.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը չի վճարել, որի համար էլ ինք մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Գարեգինի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Ինքը պնդում է այն փաստըմ, որ ինքը երբևէ թմրանյութ չի աճեցրել, պատրաստել ու Գարեգինին և Ներսեսին թմրանյութ չի իրացրել:
Վկա` Արմեն Կայծակի Նիկոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Աշտարակ քաղաքում: 2010 թվականի աշնանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանի հետ, որը իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միրգ է վաճառել իրենց շուկայում: Իրենց միջև սկսվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ: 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Աշտարակ քաղաքի շուկայում, երբ պատահական հանդիպել է Գարեգինին, վերջինս իրեն հարցրել է` թմրամիջոց օգտագործում է, թե ոչ, ապա ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է առաջարկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ հյուրասիրելու դեպքում չի հրաժարվի, որից հետո Գարեգինն ասել է, որ ինքն էլ է թմրանյութ օգտագործում և թմրամիջոց ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Դրանից հետո իր ընկերոջ` Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Գևորգ Կարապետյանի 093-10-25-25 և իր անձնական օգտագրծման 055-32-02-50 բջջային հեռախոսահամարներից ինքը զանգել է Գարեգինին ու հարցրել` ՙԱպրանք ունես՚, նա էլ հասկանալով, որ խոսքը թմրանյութի մասին է, պատասխանել է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնա իրենց գյուղ վերցնի: Դրանից հետո, նշված օրը պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել Է Այգեշատ գյուղ, որտեղ հանդիպել է Գարեգինի հետ, վերջինս էլ իրեն է տվել ծխախոտի ֆոլգայի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Գարեգինին ասել է` ՙՏվածդ կօգտագործեմ, եթե լավը լինի, կզանգեմ կգամ հետևիցդ՚: Դրանից հետո հասնելով գյուղի կենտրոնական փողոց, Գարեգինի տված թմրամիջոցի մի մասը խառնելով ծխախոտի թութունի հետ, լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն, որից հետո կանգնեցրել է ճանապարհով պատահական անցնող ՙՎԱԶ 2107՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա ու գնացել է Աշտարակ քաղաք: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի ու թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի` ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինից երկու անգամ է թմրանյութ ձեռք բերել` առանց գումար վճարելու, թմրանյութ վերցնելու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի գտնվել:
Վկա` Գարիկ Սուրենի Թադևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՙՍի Ընդ Էֆ Քո՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր, որը զբաղվում է լվացքի փոշիների, ափսեների լվացման պարագաների վաճառքով: Ապրանքը խանութներ առաքելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, իրենց ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ միասին գնացել են Էջմիածին քաղաք, որտեղ ՙՍևակ՚ խանութում լվացքի փոշիներ իրացներիս պատահական ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգինի հետ, որն իրեն ասել է, որ իրենց գյուղում ունի ընկերներ, որոնք խանութներ ունեն և կարող են օգտակար լինել` լվացքի փոշիներն իրացնելու հարցում: Այդ ժամանակ իրենք փոխանակվել են բջջային հեռախոսահամարներով` ինքը տվել է իր` 094-14-99-99 հեռախոսահամարը և վերցրել է Գարեգինի 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ Գարեգինն իրեն ասել է, որ թմրամիջոց է օգտագորրծում և իրեն առաջարկել է կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոց, ասելով, որ ցանկության դեպքում կարող է վաճառել: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն լսելով, որ կանեփի թփերը ծխելուց հաճույք են ստանում` համաձայնվել է: Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ իր մոտ ՙմարիխուանա՚ կա ու հարմար գնով այն կվաճառի, որից հետո իրենք առանձնացել են խանութից բավականին հեռու, որտեղ Գարեգինը տաբատի գրպանից հանել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված կանեփի թփից պատրաստված մի փոքր չոր զանգված ու տվել է իրեն: Ինքն էլ 2.000 ՀՀ դրամ վճարելով վերցրել է այն և պայմանավորվել են հետագայում թմրամիջոց ձեռք բերելու համար զանգահարել միմյանց ու հանդիպել: Բաժանվելով Գարեգինից ինքը խանութից քիչ հեռու` բոլորից աննկատ, կանեփի զանգվածը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ, լցրել ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով իր բջջային` 094-14-99-99 հեռախոսահամարով զանգահարել է Գարեգինին և ասել, որ ցանկանում է թմրանյութ գնել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի և հետո զանգի: Քիչ հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի հեռախոսահամարին, վերջինս իրեն ասել է, որ կարող է գալ գյուղ, բայց զգուշացրել է, որ իր հետ մարդ չտանի ու իբր ապրանք` լվացքի փոշի իրացնելու նպատակով էլ կհանդիպեն: Պայմանավորվածության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը լվացքի պարագաներ իրացնելու և Գարեգինից թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով, իրենց ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ գնացել է Արգեշատ գյուղ, զանգահարել է Գարեգինին, որն էլ իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով եկել է գյուղի կենտրոնական հատված և ինքը 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է ֆոլգայի մեջ լցված կանեփի չորացված բույսերից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որն էլ ինքը նույն պահին` ծխելու միջոցով գործածել է: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է գնել, քանի որ այն չի կշռել:
Վկա` Արսեն Վարազդատի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Զառիթափ գյուղում և 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ն աշխատել է Վայք քաղաքում գտնվող ՙՄիկա՚ բենզալցակայանում` որպես լիցքավորող: 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին բենզալցակայան է եկել մի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը խնդրել է 15 լիտր բենզին լիցքավորել, այդ ընթացքում իրենք զրույցի են բռնվել և ինքն իմացել է, որ վարորդը Էջմիածնի շրջանի Դաշտ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանն է: Բենզին լիցքավորելուց հետո, երբ գումար հանելու նպատակով Գարեգինը ձեռքը տարել է գրպանը, գրպանից մի փաթեթ է ընկել, ինքն էլ գումարը վերցնելու պահին կռացել ու վերցրել է փաթեթը, միաժամանակ հարցնելով, թե փաթեթի մեջ ինչ է, Գարեգինն էլ պատասխանել է, որ փաթեթի մեջ կանեփ է ու կրկին այն դրել է գրպանը: Այդ ժամանակ ինքը հետաքրքրությունից ելնելով Գարեգինին խաբել է` ասելով, որ ինքը դրանից օգտագործել է և խնդրել է կանեփից իրեն տալ: Գարեգինն իրեն չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է իրեն, որից հետո իրենք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով: Թմրամիջոցը Գարեգինից վերցնելուց հետո դրա մի մասը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ ու լցնելով ծխախոտի գլանակի մեջ ծխել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Իր ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մասերը վճարելու հարցով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը զանգահարել է Գարեգինին: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է վերցրել ընդամենը մեկ անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Վկա` Նարեկ Կարենի Դավթյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկուկես տարի առաջ իր ծանոթներից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից է տեղեկացել, որ Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում և նրանից թմրանյութ գնելու նպատակով իր նույն ծանոթից, վերցրել է նրա 093-05-65-25 հեռախոսահամարը, իսկ նույն թվականի աշնանը իր բջջային` 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գարեգինին, ծանոթացել վերջինիս հետ և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Գարեգին Զաքարյանի հետ, ինքը նրան ասել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր, միաժամանակ խաբելով ասել է, որ երիկամների ցավեր ունի, որի համար էլ թմրամիջոց է օգտագործում: Գարեգինը հրաժարվել ու մերժել է իրեն` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն ինքը նրան է փոխանցել իր հեռախոսահամարը և խնդրել է ունենալու դեպքում զանգահարել իրեն: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին, նրան հարցրել` ապրանք կա, թե ոչ, Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ գա գյուղ, որից հետո ինքը գնացել է Այգեշատ գյուղ, Գարեգինն էլ իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր հետ հանդիպման և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել աշակերտական տետրի թղթի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո ինքը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ էլ բոլորից աննկատ թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մետ ու ծխել է: Դրանից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 05-ին, թմրամիջոց գնելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Այգեշատ գյուղում, որտեղ Գարեգինը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Վկա` Ներսես Սերյոժայի Բադալյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է աղավնիներ պահելով և աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ է գնացել Հարությունի տուն: 2010 թվականի աշնանից իր և Հարությունի փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել:
Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Ներսես Բադալյանը պնդել է իր ցուցմունքը:
Վկա` Գևորգ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ ամբաստանյալ` Գարեգին Զաքարյանին` որպես հարևան գյուղի բնակչի: Ինքը լսել է, որ Հարություն Գևորգյանին և Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են թմրանյութի համար: օրը և ժամը չի կարող հիշել, իրենց գյուղում` Այգեշատի ճանապարհին կանգնած է եղել, ավտոմեքենայի ձայն է լսել, առաջացել է ու տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է Գարեգինի ավտոմեքենան, իսկ Գարեգինի ավտոմեքենայի հետևից կանգնել է արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որից հետո նրանք Գարեգինին իջեցնելով իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնելով նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու տարել են, նրանք տարել են նաև Գարեգինի ավտոմեքենան: Այդ ամենը տեղի է ունեցել իրենից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա: ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայի ուղևորները Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, ինքը նրա ձեռքին ոչինչ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինը չէր կարող այդ ժամանակ Հարությունի տանից գալ, քանի որ վերջինիս տունն այլ ուղղության վրա է գտնվում: Ինքը երբևէ չի լսել, որ ամբաստանյալները թմրանյութ են օգտագործել: Այգեշատ գյկուղից դեպի իրենց գյուղ կա երկու ճանապարհ և Գարեգինը կարող էր նաև այն ճանապարհով գնալ Հարությունի տուն, սակայն այդ ճանապարհը շատ վատ վիճակում է գտնվում: Ինքը չի կարող ասել` այդ օրը Գարեգինը եկել է իրենց գյուղ, թե գնացել է Էջմիածին քաղաք: Գարեգինին ձերբակալելու ժամանակ հավաքված գյուղացիները փորձել են մոտենալ ու պարզել, թե ինչ է կատարվում, սակայն Գարեգինի ավտոմեքենան կանգնեցրած անձինք ցույց տալով իրենց փաստաթղթերը հայտնել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և ոչ ոքի մոտիկ չեն թողել: Այդ ընթացքում ինքը Հարություն Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգին Զաքարյանը կարող էր այդ ժամանակ Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, սակայն բացառում է, քանի որ այդ ճանապարհը շատ վատն ու անանցանելի է: Հետագայում լսել է, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ են հանել, որի համար էլ նրան ձերբակալել են, սակայն ինքը չի տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ հանեն, բայց չի էլ դիմել ոստիկանություն և այդ մասին չի հայտնել:
Վկա` Անահիտ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, իսկ Գ.Զաքարյանի հետ նույն դպրոցում է սովորել: Կովերը կթելու ժամանակ Հարությունի տուն ոչ ոք չի եկել, այդ ժամանակ այնտեղ է եղել միայն նրանց հարևանուհին` մեծահասակ մի կին: Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալելու օրը ինքը գտնվել է Հարություն Գևորգյանի տանը և նրանց կովերը կթելուց հետո այնտեղ սուրճ է խմել, որից հետո ժամը 10-ի սահմաններում դուրս է եկել` Այգեշատ գյուղի ճանապարհով գնացել է դեպի խաչմերուկի կողմը, որպեսզի գնա տուն: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ, իսկ այդ պահին արտասահմանյան և ՙՆիվա՚ մակնիշի երկու ավտոմեքենաներ արագ ընթանալով կանգնել են Գարեգինի ավտոմեքենայի առաջ, որից հետո քաղաքացիական հագուստներով իրեն անծանոթ երեք տղամարդիկ իջնելով ավտոմեքենաներից Գարեգինին իջեցրել են իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնած նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, նրանցի մեկը նստել է Գարեգինի ավտոմքենայի մեջ ու ավտոմեքենաները վարել են Աշտարակի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով խաչմերուկում կանգնած համագյուղացիները մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ովքեր են և ինչ է պատահել, նրանք փաստաթղթեր ցույց տալով ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են ու չմիջամտեն իրենց գործողություններին: Գարեգինին ավտոմեքենայից իջեցնելու ժանական նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, այդ տղամարդիկ Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, այլ միանգամից ձեռքերը ոլորել են ու առանց որևէ բան ասելու նստեցրել ավտոմեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց քննիչ Իսկանդարյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պարզելու համար, թե ինչու է Հարություսն Գևորգյանը 08.02.2011 թվականին զանգահարել իրեն, ներկայանա վարչություն: Ինքը հեռախոսով ասել է, որ այդ օրը ինքը Հարութի կովերն է կթել, այդ պատճառով է Հարութը զանգահարել իրեն, որից հետո քննիչն իրեն ասել է, որ ներկայանալու կարիք չկա: Քննիչը զանգահարել է իրեն, քանի որ իր հեռախոսահամարը եղել է Հարություն Գևորգյանի հեռախոսի մեջ: Ինքը ցանկություն ունեցել է ներկայանալու քննիչի մոտ և հայտնելու իր ունեցած տեղեկությունները, սակայն աշխատանքի լինելու պատճառով չի կարողացել գնալ: Հարութի կովերը կթել է ամեն օր առավոտյան ժամը 10-ին, երեկոյան ժամը 07-ին, սակայն այդ օրը Գարեգինին այնտեղ չի եկել, ինքը Գարեգինին չի տեսել: Անասնագոմի մոտ եղել է խոտի դեզ, որտեղից ինքը կովերին խոտ է տվել: Քննիչի զանգելուց հետո է տեղեկացել, որ Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են` թմրանյութ պահելու համար:
Վկա` Հասմիկ Վարդանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ Գարիկին չի ճանաչում: Օրը կոնկրետ չի հիշում, փետրվար ամսին, ինքը տանից դուրս գալով գնացել է խանութ, ճանապարհին` խանութից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա արագ վարելով (ճռռացնելով) կանգնել է փողոցի խաչմերուկում, կանգնեցրել Գարեգինի ավտոմեքենան և նրան բռնելով հանել են ավտոմեքենայից դուրս, նստեցրել ուրիշ ավտոմքենայի մեջ ու տարել: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել Գարեգինի ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ: Ինքը չի նկատել, թե Գարեգինի ավտոմեքենան որտեղից է եկել կամ ուր է գնացել: Հետագայում` գյուղացիներից իմացել է, որ Գարեգինի ավտոմքենան եկել է Այգեշատ գյուղի կողմից: Խաչմերուկում հավաքված տղամարդիկ չեն մոտեցել նրանց:
Վկա` Մարիա Նիկիտի Շեմետը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2002 թվականից բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, որի հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանին չի ճանաչում: Ամեն առավոտ ինքը գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն` սուրճ խմելու: Փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է Հարությունի տան բակում, իսկ հետո մտել են տուն, որտեղ եղել են նաև Հարութի ընտանիքը, նրանց կովերը կթողը` Աննա անունով մի աղջիկ: Աննան ամեն առավոտ մոտավորապես ժամը 09-ից մինչև 11-ի կողմերը եկել է Հարութի կովերը կթելու, իսկ երեկոյան 7-ից 8-ն ընկախ ժամանակահատվածում է կթել կովերը: Այդ օրը Աննայից բացի Հարությունի տանը ուրիշ անձ չի եղել: Իր տանից Հարութի տունը գտնվում է 72 քայլ հեռավորության վրա: Ժամը 10-ից 11-ի կողմերը ինքը գնացել է իր տուն, իսկ մոտ 10 րոպե անց իր տուն է եկել Հարությունի աղջիկն ու ասել, որ Հարութին ձերբակալել են: Ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար են ձերբակալել, վկաներ, ընթերականեր եղել են, թե ոչ, աղջիկն էլ պատասխանել է, որ ոչ ոք չի եղել, ինքն էլ չգիտի, թե ինչ պատճառով են ձերբակալել: Հետո քննիչը զանգահարել է իրեն ու հարցրել` Հարությունի տանն ինքը կանեփ տեսել է, թե ոչ, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ այդ օրը Հարությունը տանից դուրս չի եկել, իսկ Գարեգին Զաքարյանն էլ այնտեղ չի եկել:
Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց` վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով:
Դեպքի վարի զննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34 Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 39,2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0260 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ երկու ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0544 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0403 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արմեն Կայծակի Նիկոյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0502 եզրակացության համաձայն` Նարեկ Դավթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0534 եզրակացության համաձայն` Արսեն Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 034-11 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 033-11 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը կատարած հանցավոր արարքումներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով նպատակ է հետապնդում մեղմացնելու իր կողմից կատարած արարքները և նրա ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը երբևէ Հարությունից թմրանյութ ձեռք չի բերել, այլ այն ձեռք է բերել ինչ-որ ձորի ճանապարհից, 08.02.2011 թվականին իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, սակայն իր մոտ թմրանյութ չի եղել, որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն ծեծի են ենթարկել ու ինքը իր ինքնախոստովանական ցուցմունքները գրել է ծեծի ու վախի ազդեցության տակ, գտնում է, որ նրա ցուցմունքներն արժանահավատ չեն ու նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու իր կողմից կատարծ հանցանքը և օգնելու Հ.Գևորգյանին խույս տալու քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես իր իսկ 08.02.2011 թվականին տրված բացատրությամբ, կասկածյալ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականի հարցաքննության արձանագրություններով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է, այնպես էլ Հարություն Գևորգյանի` 09.02.2011 թվականին որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ հարցաքննությամբ այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011 թվականին կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները, բացի այդ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի օպեր-լիազոր, գործով վկա Ալբերտ Գուրգենի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենց ունեցած օպերատիվ տեղեկության համաձայն 08.02.2011 թվականին ժամը 14-ի սահմաններում Գարեգին Զաքարյանը պետք է թղթի մի քանի փաթեթների մեջ փաթաթված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացներ ոմն Սիմոնի: Ինֆորմացիան ստանալուց անմիջապես հետո ինքը և Կենտրոնականի բաժնի օպեր-լիազոր Ալիկ Հակոբյանը մեկնել են Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղ: Ըստ ունեցած տեղեկության` գյուղի կենտրոնական հատվածում Գարեգինը թմրամիջոցը պետք է հանձներ ոմն Սիմոնին: Իրենք հետևել են Գարեգինի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենան ու սպասել գնորդի մոտենալուն, սակայն մոտ մեկուկես ժամ սպասելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ գնորդը չի գա և իրենց միջոցառումը կձախողվի, որոշել են մոտենալ Գարեգին Զաքարյանին և թմրանյութով հանդերձ բերման ենթարկել վարչություն, որից հետո իրենք մոտեցել են Գարեգինի ավտոմեքենային, ներկայացել են ու այդ պահին ինքը տեսել է, որ Գարեգինը ցանկանում է թաքցնել իր կողքի նստատեղին դրված պոլիէթիլենային տոպրակը ու մտցնել իր նստատեղի տակ, սակայն ինքն ասել է, որ տապրակը ձեռքում բռնած դուրս գա ավտոմեքենայից ու ենթարկվի իրենց պահանջներին, վերջինս այդպես էլ արել է և տոպրակը ձեռին դուրս է եկել ավտոմեքենայից, որից հետո իրենք Գարեգինին իրենց ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղ էլ ընթերակաների ներկայությամբ բացել են Գարեգինի ձեռքի տոպրակը ու տեսել են, որ դրանում կան թղթե 15 փաթեթներ, որոնց մեջ եղել է դեղնականաչավուն զանգված: Այդ ժամանակ Գարեգինը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերվածը կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոց է, որը պատկանում է իրեն, ինչպես նաև վկաներ Արմեն Կայծակի Նիկոյանի, Գարիկ Սուրենի Թադևոսյանի, Արսեն Վարազդատի Գևորգյանի, Նարեկ Կարենի Դավթյանի ցուցմունքներով, 17.03.2011 թվականի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 299/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ Գարեգին Զաքարյանի մոտ, փորձաքննության պահին, վաղեմությամբ` դեպքին համապատասխանող մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Գ.Զաքարյանի մարմնական վնասվածքն, ըստ ՁԱՊՎ-ից տրված իրազեկման քսերոպատճենի` աջ քունային շրջանի արյունազեղման ձևով, հասցվել է` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմից իջնելու պահին մեքենայի դռան պատուհանի վերևի մետաղյա մասին հարվածելու հետևանքով, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը կատարած հանցավոր արարքումներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչելով նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը երբևէ կանեփի բույս չի աճեցրել, դրանից թմրանյութ չի պատրաստել ու ոչ ոքի, այդ թվում Գարեգին Զաքարյանին չի իրացրել, վկա Ներսես Բադալյանին ևս թմրանյութ չի իրացրել, արժանահավատ չեն ու նպատակ են հետապնդում խույս տալու քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես իր իսկ 09.02.2011 թվականին որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ հարցաքննությամբ այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, այնպես էլ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականին տրված բացատրությամբ, կասկածյալ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականի հարցաքննության արձանագրություններով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011 թվականին կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները, բացի այդ վկա Ներսես Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ գնացել է Հարությունի տուն ու գնել աղավնիներ: 2010 թվականի աշնանից իրենց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել, ինչպես նաև Հարություն Գևորգյանի և վկա Ներսես Բադալյանի առերես հարցաքննությամբ, այն մասին, որ վերջինս պնդել է իր ցուցմունքը:
Դատարանը գտնում է, որ վկաներ Գևորգ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի, Անահիտ Խաչատրյանի, Հասմիկ Վարդանյանի և Մարիա Նիկիտի Շեմետի դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան եկել է Այգեշատ գյուղից դեպի իրենց գյուղի կողմը և չէր կարող Հարություն Զաքարյանի տանից գալ, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյան ավտոմեքենան կանգնեցնելու և վերջինիս ավտոմեքենայից իջեցնելու պահին նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, արժանահավատ չէ և նրանց ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալներին` խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ վկաները երբևէ չեն դիմել իրավապահ մարմիններին և այդ մասին ցուցմունք տալու վերաբերյալ միջնորդություն չեն ներկայացրել ու նրանց ցուցմունքները ժխտվում են Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի վերը նշված ցուցմունքներով, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպեր-լիազոր, գործով վկա Ալբերտ Գուրգենի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենց ունեցած օպերատիվ տեղեկության համաձայն 08.02.2011 թվականին ժամը 14-ի սահմաններում Գարեգին Զաքարյանը պետք է թղթի մի քանի փաթեթների մեջ փաթաթված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացներ ոմն Սիմոնի: Ինֆորմացիան ստանալուց անմիջապես հետո ինքը և Կենտրոնականի բաժնի օպեր-լիազոր Ալիկ Հակոբյանը մեկնել են Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղ: Ըստ ունեցած տեղեկության` գյուղի կենտրոնական հատվածում Գարեգինը թմրամիջոցը պետք է հանձներ ոմն Սիմոնին: Իրենք հետևել են Գարեգինի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենային ու սպասել գնորդի մոտենալուն, սակայն մոտ մեկուկես ժամ սպասելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ գնորդը չի գա և իրենց միջոցառումը կձախողվի, որոշել են մոտենալ Գարեգին Զաքարյանին և թմրանյութով հանդերձ բերման ենթարկել վարչություն, որից հետո իրենք մոտեցել են Գարեգինի ավտոմեքենային, ներկայացել են ու այդ պահին ինքը տեսել է, որ Գարեգինը ցանկանում է թաքցնել իր կողքի նստատեղին դրված պոլիէթիլենային տոպրակը ու մտցնել իր նստատեղի տակ, սակայն ինքն ասել է, որ տապրակը ձեռքում բռնած դուրս գա ավտոմեքենայից ու ենթարկվի իրենց պահանջներին, վերջինս այդպես էլ արել է և տոպրակը ձեռին դուրս է եկել ավտոմեքենայից, որից հետո իրենք Գարեգինին իրենց ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղ էլ ընթերակաների ներկայությամբ բացել են Գարեգինի ձեռքի տոպրակը ու տեսել են, որ դրանում կան թղթե 15 փաթեթներ, որոնց մեջ եղել է դեղնականաչավուն զանգված: Այդ ժամանակ Գարեգինը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերվածը կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոց է, որը պատկանում է իրեն:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովայի միջնորդությունները` Գարեգին Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 08.02.2011 թվականին կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011 թվականին ստացված դատաքիմիական թիվ 34 ք եզրակացությունը, 39,2 գրա քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբտրված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքը անույլատրելի ճանաչելու մասին, նպատակ են հետապնդում արդարացնելու ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կատարած արարքները, ուստի ներկայացված միջնորդություններն անհիմն են և ենթակա են մերժման:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վ.Դանիելյանի միջնորդությունները` Հարություն Գևորգյանի 08.02.2011 թվականի` որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 08.02.2011 թվականին Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի առերես հարցաքնության արձանագրությունը, 11.02.2011 թվականի` մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, 25.03.2011 թվականի Հարություն Գևորգյանի և Ներսես Բադալյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, Ներսես Բադալյանի` 21.03.2011 թվականի վկայի հարցաքննության արձանագրությունը և 08.02.2011 թվականի Գարեգին Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը անթույլատրելի ճանաչելու և ապացույցների կազմից հանելու մասին, նպատակ են հետապնդում արդարացնելու ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կատարած արարքները, ուստի ներկայացված միջնորդություններն անհիմն են և ենթակա են մերժման:
Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Հարություն Հովսեփի Գևորգյանը իր հողամասում ցանել է կանեփի բույսեր, աճեցրել է դրանք և քաղելու ու չորացնելու միջոցով պատրաստել է մաիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2008 թվականից Հարություն Գևորգյանը իր ծանոթ` Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում, ավտոմեքենան բենզին լիցքավորելու ժամանակ պատահական ծանոթացել է բենզալցակայանի աշխատակից` Վայք քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արսեն Գևորգյանի հետ: Լիցքավորած բենզինի գումարը վճարելու ժամանակ Գ.Զաքարյանի գրպանից վայր է ընկել տետրի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ փաթեթ: Այդ ժամանակ Գարեգին Զաքարյանը Արսեն Գևորգյանին ասել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում, տետրի թղթի մեջ փաթեթավորվածը թմրանյութ է և կարող է նրան հյուրասիրել: Ա.Գևորգյանը չի հրաժարվել ու խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգին Զաքարյանը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո, հետագայում կապ պահպանելու նպատակով, փոխանցել են հեռախսահամարները: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը ծխախոտի թութունի հետ խառնելով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին` քննությամբ չպարզված օրը:
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, Գարեգին Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող ՙՍևակ՚ խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նրանց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2.000 ՀՀ դրամով գնել է քննությամբ չպարզված քանակի թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է քննությամբ չպարզված քանակի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ. Թադևոսյանը նույն օրը, գյուղում, ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և նախապես պայմանավորվածության համաձայն 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, Գ.Զաքարյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Ա.Նիկոյանը 2011 թվականի հունվարի վերջերին, քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է:
Բացի այդ, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Նարեկ Դավթյանը քննությամբ չպարզված անձից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, թմրամիջոց գնելու նպատակով այդ նույն անձից վերցրել է Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարը: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը, քննությամբ չպարզված օրը իր բջջային 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգին Զաքարյանի հետ, պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, Նարեկ Դավթյանը գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ.Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում կզանգի ու տեղյալ կպահի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Ն.Դավթյանը զանգահարել է Գ.Զաքարյանին և թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Այգեշատ գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը պայմանավորվածության համաձայն կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից նրանց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը, աղավնիներ գնելու նպատակով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն: Այդ ժամանակ վերջինս Ն.Բադալյանին ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է Հ.Գևորգյանի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է այնտեղից: Ճանապարհին Ն.Բադալյանը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք:
Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին մեկ փաթեթ թմրամիջոցը 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթներում լվցած խոշոր չափի` 39,2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` քանի որ նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից, բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին և ընթերակաների ներկայությամբ կատարված Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` վերավաճառելու նպատակով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է թմրամիջոց` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է թմրամիջոց` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին են գտնվում կինը և նորածին երեխան:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին է գտնվում լեղաքարային հիվանդ կինը, նախկինում դատապարտված չի եղել:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին:
Քննության առնելով 18.02.2011 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քննության առնելով 18.02.2011 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները պետք է թողնել քրեական գործին կցված, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Հարություն Սերոժի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվել 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
18.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
18.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները` թողնել քրեական գործին կցված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0092/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 11-05-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0092/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 59106011 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հարություն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2008թ. հոկտեմբեր ամսից իր սեփական տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի թփերից իրացնելու նպատակով պատրաստել և պահել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որից 4-5 անգամ` մինչև 2011թ. ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի իրացրել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանին: Գարեգին Զաքարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2008թ. հոկտեմբեր ամսից մինչև 2011թ. փետրվարն ընկած ժամանակահատվածում, Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից իրացնելու նպատակով պարբերաբար ապօրինի ձեռք է բերել չորացված <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը Վայք քաղաքում, հյուրասիրելու նպատակով ապօրինի իրացրել է Արսեն Գևորգյանին: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հայրանուն | Սերոժի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գարեգին |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հայրանուն | Հովսեփի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-05-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-05-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 12-05-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-05-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-06-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գայանե |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գարեգին |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իրինա |
| Ազգանուն | Գազարովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-10-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գարեգին |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 27-10-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 27-10-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ ԵԿԴ/0092/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Լուսինե Փոլադյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Պետրոսյանի պաշտպաններ` Իրինա Գազարովայի Վահագն Դանիելյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ծնված 19.09.1978 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում, կալանքի տակ է 08.02.2011 թվականից: Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով: 11.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ծնված 10.10.1968 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ, նախկինում չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում, կալանքի տակ է 08.02.2011 թվականից: Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով: 11.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների կողմից ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, 19.09.1978 թվականին ծնված Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը, որի մոտից հայտնաբերվել է ՙՍթար՚ գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է թվով 15 հատ թղթյա փաթեթներ, որնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել դեղնականաչավուն զանգված: Երևան քաղաքի վարչությունում, ընթերակաների ներկայությամբ, Գարեգին Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված դեղնականաչավուն զանգվածը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, ժամը 1630-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների կողմից ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, 10.10.1968 թվականին ծնված Հարություն Սերոժի Գևորգյանը: Փաստի առթիվ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 59106011 քրեական գործը: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ձերբակալվել է: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ձերբակալվել է: 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2011 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին սեփականության իրավունքով պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա կալանք է դրվել: 2011 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին սեփականության իրավունքով պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա կալանք է դրվել: 2011 թվականի ապրիլի 20-ի որոշմամբ` թիվ 59106010 քրեական գործով Հարություն Սերոժի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Ն.Բադալյանին և 39,2 գրամ խոշոր չափի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Գ.Զաքարյանին ապօրինի իրացնելու համար նախաստեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով: 2011 թվականի մայիսի 11-ին թիվ 59106011 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2011 թվականի հունիսի 27-ի դատական նիստի ընթացքում Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումները, համաձայն որոնց` թիվ 59106011 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին և Հարություն Սերոժի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել է և նրանց մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011 թվականին ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները: Նախաքննական մարմնի կողմից Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին և Հարություն Սերոժի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել են խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել են թմրամիջոց. Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանն ապօրինի թմրամիջոց պահելու, իրացնելու և գործածելու կասկածանքով 2011 թվականի փետրվարի 08-ին` ժամը 16:30-ի սահամններում, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել ոստիկանության վարչություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ ձեռքին եղած պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ հայտնաբերվել է 15 թղթե փաթեթ, որոնցում եղել է խոշոր չափերի 39,2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Գարեգին Զաքարյանը նշված թմրամիջոցն իրացնելու նպատակով 2011 թվականի փետրավարի 8-ին ապօրինի ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` գործով չպարզված ոմն Սիմոնին թմրամիջոցի մեկ փաթեթը 5-6 հազար դրամով վաճառելու համար, սակայն չի հասցրել իրացնել: Պարզվել է, որ Հարություն Գևորգյանը և Գարեգին Զաքարյանը շուրջ 20 տարի ճանաչում են միմյանց: 2008 թվականից Հ.Գևորգյանը Գարեգին Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում պատահական ծանոթացել է այնտեղ աշխատող Վայք քաղաքի բնակիչ Արսեն Գևորգյանի հետ: Խոսակցության ընթացքում Գարեգին Զաքարյանը նրան ասել է, որ թմրամիջոց ունի, օգտագործում է դրանից և այդ ժամանակ Ա.Գևորգյանը խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգինը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո փոխանցել են հեռախսահամարները` հետագայում զանգելու պայմանով: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը օգտագործել է, իսկ մնացածը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին Գ.Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող ՙՍևակ՚ խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նարնց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2000 ՀՀ դրամով գնել է թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2000 ՀՀ դրամով նրանից գնել է չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ.Թադևոսյանը նույն օրը գյուղում, միայնակ ծխելու միջոցով օգտագործել է: Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս, ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին` նախապես պայմանավորվածության համաձայն, գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, պայմանավորվածության համաձայն, Ա.Նիկոյանը կրկին թմրամիջոցի համար 2011 թվականի հունվարի վերջերին գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է: Բացի այդ, պարզվել է, որ Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկ Դավթյանը շրջապատից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, իր ծանոթներից վերցրել է վերջինիս հեռախոսահամարը` թմրամիջոց գնելու նպատակով: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը իր բջջային 093-30-55-00 համարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգինի հետ և պայմանավորվել հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` նշված օրը հանդիպել են, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ. Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում զանգ կտա և կկանչի իրենց գյուղ: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին Ն.Դավթյանը զանգել է Գ.Զաքարյանին և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է վաճառել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3000 դրամ գումարով վաճառել է ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին թմրամիջոց իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից, կրկին անգամ, ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթում լվցած խոշոր չափի` 39.2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ աշխատակիցների կողմից: Բացի այդ, Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից իրենց փոխհարաբերությունները ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու հարցով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն, որտեղ վերջինս նրան ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու, եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է: Ճանապարհին թմրամիջոցը Ն.Բադալյանը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան: Բացի այդ, Գ.Զաքարյանը երկու առիթով 2010 թվականի աշնանը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է ձեռք բերել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, համագյուղացի Սուրեն Գալստյանից: Այդ հիմքով Ս.Գալստյանը 2011 թվականի փետրվարի 8-ին ձերբակալվել է, սակայն կատարված քննությամբ չի հիմնավորվել Ս.Գալստյանի կողմից թմրամիջոցը ապօրինի իրացնելու մեջ կասկածը և ձերբակալման մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ 2011 թվականի փետրվարի 11-ին վերջինս ազատվել է արգելանքից, իսկ 2011 փետրվարի 15-ին որոշում է կայացվել Ս.Գալստյանի վերաբերյալ ընտրված խափամանման միջոց` ստորագրությունը վերացնելու մասին: ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպերլիազորներ Ա.Ազատյանի, Ա.Հակոբյանի և ոստիկան Հ.Բադալյանի կողմից Գ.Զաքարյանին ծեծի ենթարկելու հանգամանքը չհիմանվորվելու հիմքով 2011 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպերլիազորներ Ա.Ազատյանի, Ա.Հակոբյանի և ոստիկան Հ.Բադալյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել իր սկզբնական ցուցմունքների հիման վրա, որը ինքը տվել է ծեծի ու վախի սպառնալիքի ազդեցության տակ: Այդ ցուցմումքներից ինքը հետագայում հրաժարվել է ու քննիչի մոտ պատմել է, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն քննիչն իր ասածները հաշվի չի առել ու չի ստուգել, չի ցանկացել պարզել, թե ճշմարտությունը որն է: Ասպես. 2011 թվականի հունվարի 29-ին Էջմիածնի բաժնի աշխատակիցները իրեն բերման են ենթարկել, իր հետ միասին նաև բերման են ենթարկել իր երկու համագյուղացիներին: Բաժին տանելուց հետո իրենց բոլորին հարցաքննել են ու անմիջապես բաց են թողել, այն պայմանով, որ իրենցից մեկը կամ բոլորը աշխատեն իրենց համար: Գալով գյուղ` տղաները գնացել են Հայաստանի տարբեր քաղաքներ, որ հեռու լինեն այդ ամենից, իսկ ինքը մնացել է գյուղում, քանի որ իր կինը գտնվել է հղի վիճակում: 2011 թվականի փետրվարի 02-ին իր հեռախոսին զանգ է ստացել, ինքը պատասխանել է և զանգահարողը ներկայանալով` որպես վարչության աշխատակից` ոմն Հովիկ, ասել է, որ ինքը փաստաթղթերը վերցնի ու գնա վարչություն: Ինքն ասել է, որ նրան չի ճանաչում ինչու պետք է գա, նա էլ ասել է` ՙԿգաս, կիմանաս՚: Ինքը չի գնացել, որից հետո` փետրվարի 05-ին իրեն կրկին զանգահարել են ու ասել` ՙՓաստաթղթերդ վերցրու և արի վարչություն, թե չէ` մեր ձևով կբերենք՚: Այս անգամ ինքը նորից չի գնացել վարչություն, որից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է տանը ու փոխել է ջրի ծորակը, սակայն խողովակը կարճ է եղել, ինքն էլ իր ընկերոջից նույն խողովակից վերցնելու նպատակով իր ավտոմեքենայով, 1130-ից 1200-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է Դաշտ գյուղ: Հասնելով Դաշտ գյուղի կենտրոնական մասում ու չհասցնելով ավտոմեքենան կանգնեցնել, իր ավտոմեքենայի առջևից կանգնել է ՙՖոլսվագեն՚ կամ ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա, իսկ հետևից ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա, երկու հոգի անմիջապես իջնելով այդ ավտոմեքենայից, իրեն քաշելով հանել են իր ավտոմեքենայից ու ներկայանալով վարչության աշխատակիցներ, նստեցրել են իրենց ավտոմեքենայի մեջ, մեկ ուրիշ ՙօպեր աշխատակից՚ իր ավտոմեքենան տարել է գյուղից դուրս` 150 մետր հեռավորության վրա: Այդ ընթացքում բազմության մեջ գտնվել է նաև իր ընկերը, որը տեսնելով իր հետ կատարվածը, զանգահարել է իրենց տուն և ասել, որ իրեն տարել են: Մոտ հինգ րոպե անց ոստիկանության երեք աշխատակիցներ իրեն տարել են իր ավտոմեքենայի մոտ, իր ավտոմեքենայից իջնելով ոստիկանության աշխատակիցը իրեն ցույց է տվել ՙՍԱՍ՚ գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված ինչ-որ բան ու ասել է, որ այդ թմրանյութը պատկանում է իրեն, սակայն ինքն ասել է, որ իր ավտոեքենայի մեջ նման բան չի եղել և դա իրենը չէ, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Վարչությունում իրեն սկսել են ծեծել ու ստիպել են, որ ինքը ընթերակաների ներկայությամբ հայտնի, որ այդ տոպրակով թմրանյութն իրենն է և իրեն բռնելու պահին այն իր ձեռքին է եղել: Ինքն այդպես էլ ասել է, սակայն իրականում այդպես չի եղել` քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը: Այդ թմրանյութն իրեն տվել են ոստիկանության աշխատակիցները և ծեծի միջոցով ստիպել էն, որ ասի, թե իբր այն իրենն է եղել, այն վերցրել է Հարություն Գևորգյանից ոմն Սիմոնին վաճառելու նպատկով` յուրաքանչյուր փաթեթը 5.000 դրամ: Իսկ իրականում, եթե այդ թմրանյութը լիներ իր ձեռքում կամ ավտոմեքենայի մեջ, ապա վարչության աշխատակիցները իրեն հենց գյուղում կենթարկեին խուզարկության, հավաքված բազմաթիվ մարդկանցից գոնե երկու հոգի կգտնեին ու նրանց ներկայությամբ կզննեին ավտոմեքենան: Քննիչն իրեն չլսելով, ստիպել ու պահանջել է որ գրի այն, ինչը գրել է օպերների մոտ, ապա սպառնացել է, ասելով, որ իրեն կիջեցնի օպերների մոտ: Ինքն էլ վախենալով, որ իրեն նորից կծեծեն, ասել է, որ կգրի, բայց պաշտպանի ներկայությամբ: Այդ ժամանակ քննիչն իրեն ասել է, որ ինքն է իր պաշտպանը ու համոզել է, որ ինքը հրաժարվի պաշտպան ունենալուց, որից հետո ինքը ցուցմունք է գրել այն մասին, որ իբր ինքը թմրանյութը ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Նման բան է գրել, որովհետև քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրությամբ ազատ կարձակի: Ժամը 04-ին իրեն տեղափոխել են ՁԱՊՎ, որտեղ արձանագրել են, որ իր քունքին կարմրավուն հետքեր ու քերծվածքներ կան, սակայն դրանք քերծվածքներ չեն եղել, այլ եղել են իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով ստացած վնասվածքները: Դրանից երեք օր անց իրեն տեղափոխել են Նուբարաշեն: Դրանիքց հետո 40 օր ուշացումով քննիչը ներկայացրել է դատական բժշկին, որն էլ իր մարմնի վրա ոչ մի հետք չի արձանագրել: Դրանից հետո` քրեական գործը ավարտելու ժամանակ ինքը ցուցմունք է գրել և պատմել է միայն ճշմարտությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Հարությունի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Գործով բոլոր վկաներին ինքը ճանաչում է, նրանց հետ շփվել է տարբեր հարցերի շուրջ, ինքը նրանց, բացառությամբ Արսենի, թմրանյութ է հյուրասիրել, սակայն չի վաճառել: Վկա Արմենի հետ ծանոթացել է Աշտարակ քաղաքում` խաղող վաճառելու ժամանակ: Վերջինիս խնդրանքով ինքը գտել է կանեփի բույս և հյուրասիրել նէ րան: Վկաներ Գարիկի ու Նարեկին ինքը նույնպես մեկ անգամ կանեփի բուսերից պատրաստված թմրամիջոց է հյուրասիրել: Նարեկի հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ` Արթուրի միջոցով: Գարիկի հետ ծանոթացել է իրենց գյուղի խանութներից մեկում: Արսենի հետ ծանոթացել է Էջմիածին քաղաքում` ավտոպահեստամասերի խանութներից մեկում: Ինքը մեկ անգամ Արսենից ավտոմեքենայի մարտկոց է գնել: Ինքը երբեք Վայք քաղաք չի գնացել, ոչ էլ այդ քաղաքի տեղը գիտի: Այդ տղաներին տված թմրանյութը ինքը ձեռք է բերել իրենց ձորի ճանապարհից` գյուղից դուրս գալու ճանապարհին, ձորի մեջ աճած կանեփի թփերից քաղելու, չորացնելու միջոցով թմրանյութ է պատրաստել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքն ասել է, որ թմրանյութը ձեռք է բերել Հարությունից, սակայն դա այդպես չէ, ինքը քննիչի թելադրանքով է այդպես ասել: Նախաքննության ընթացքում փաստաբանի ներկայությամբ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը կրկին վախի ազդեցության տակ գրել է, որ թմրամիջոցը վերցրել է Հարություն Գևորգյանից: Ամբաստանյալ` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար ամսին իր կինը հիվանդ է եղել, որի պատճառով էլ համագյուղացի Աննային խնդրել են, որպեսզի գա և իրենց կովերը կթի: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, առավոտյան Աննան գտնվել է իրենց տանը ու կթել իրենց կովերը, այդ ժամանակ իրենց տանն է եղել նաև իրենց հարևանուհին, իրենք միասին սուրճ են խմել, իսկ նրանց գնալուց հետո ինքը կովերին ու հավերին կերակրել ու մտել է տուն: Մոտ հինգ րոպե անց տան մուտքի դուռն ուժեղ բացելով իրենց տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, հարցրել` ով է Հարութը, ինքն էլ ասել է, որ ինքն է: Այդ ժամանակ նրանք ասել են, որ Գարեգինին բռնել են, ինքն էլ ասել է` ՙԻնչ անենք, որ բռնել են՚, որից հետո իրեն հարցրել են` տանը կանեփ ունի, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ ինքը կանեփ չի օգտագործում և կարող են խուզարկել: Այդ ժամանակ իրեն խուզարկել են, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Մի քանի ժամ անց վարչությունում գտնվելու ընթացքում ինքը լսել է, թե ինչպես են Գարեգինին ծեծում: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր որդին եկել է այնտեղ և իր համար ուտելու բան է բերել, այդ ժամանակ հարցաքննել են նաև իր որդուն: Մի քանի ժամ հետո իրեն ու Գարեգինին առերես հարցաքննել են, որի ժամանակ Գարեգինն առանց գլուխը բարձրացնելու ասել է, որ թմրանյութը իրենից է վերցրել: Դրանից հետո իրեն նորից հարցաքննել են, ինքն էլ ստիպված ասել է, որ իր տան խոտի դեզի տակ է թմրանյութը պահել: Հաջորդ օրը իրենց տուն են գնացել` քննչական փորձարարություն կատարելու: Խուզարկել են իր տունը և օժանդակ շինությունները, սակայն ոչինչ չեն հայտնաբերել: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչու են ոստիկանության աշխատակիցները հենց իր տուն եկել: Ինքը վկա Ներսես Սերյոժայի Բադալյանին թմրանյութ չի իրացրել, այլվերջինս իրենից աղավնի է գնել, դրանց դիմաց 20.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը չի վճարել, որի համար էլ ինք մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Գարեգինի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Ինքը պնդում է այն փաստըմ, որ ինքը երբևէ թմրանյութ չի աճեցրել, պատրաստել ու Գարեգինին և Ներսեսին թմրանյութ չի իրացրել: Վկա` Արմեն Կայծակի Նիկոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Աշտարակ քաղաքում: 2010 թվականի աշնանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանի հետ, որը իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միրգ է վաճառել իրենց շուկայում: Իրենց միջև սկսվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ: 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Աշտարակ քաղաքի շուկայում, երբ պատահական հանդիպել է Գարեգինին, վերջինս իրեն հարցրել է` թմրամիջոց օգտագործում է, թե ոչ, ապա ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է առաջարկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ հյուրասիրելու դեպքում չի հրաժարվի, որից հետո Գարեգինն ասել է, որ ինքն էլ է թմրանյութ օգտագործում և թմրամիջոց ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Դրանից հետո իր ընկերոջ` Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Գևորգ Կարապետյանի 093-10-25-25 և իր անձնական օգտագրծման 055-32-02-50 բջջային հեռախոսահամարներից ինքը զանգել է Գարեգինին ու հարցրել` ՙԱպրանք ունես՚, նա էլ հասկանալով, որ խոսքը թմրանյութի մասին է, պատասխանել է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնա իրենց գյուղ վերցնի: Դրանից հետո, նշված օրը պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել Է Այգեշատ գյուղ, որտեղ հանդիպել է Գարեգինի հետ, վերջինս էլ իրեն է տվել ծխախոտի ֆոլգայի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Գարեգինին ասել է` ՙՏվածդ կօգտագործեմ, եթե լավը լինի, կզանգեմ կգամ հետևիցդ՚: Դրանից հետո հասնելով գյուղի կենտրոնական փողոց, Գարեգինի տված թմրամիջոցի մի մասը խառնելով ծխախոտի թութունի հետ, լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն, որից հետո կանգնեցրել է ճանապարհով պատահական անցնող ՙՎԱԶ 2107՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա ու գնացել է Աշտարակ քաղաք: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի ու թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի` ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինից երկու անգամ է թմրանյութ ձեռք բերել` առանց գումար վճարելու, թմրանյութ վերցնելու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի գտնվել: Վկա` Գարիկ Սուրենի Թադևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՙՍի Ընդ Էֆ Քո՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր, որը զբաղվում է լվացքի փոշիների, ափսեների լվացման պարագաների վաճառքով: Ապրանքը խանութներ առաքելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, իրենց ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ միասին գնացել են Էջմիածին քաղաք, որտեղ ՙՍևակ՚ խանութում լվացքի փոշիներ իրացներիս պատահական ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգինի հետ, որն իրեն ասել է, որ իրենց գյուղում ունի ընկերներ, որոնք խանութներ ունեն և կարող են օգտակար լինել` լվացքի փոշիներն իրացնելու հարցում: Այդ ժամանակ իրենք փոխանակվել են բջջային հեռախոսահամարներով` ինքը տվել է իր` 094-14-99-99 հեռախոսահամարը և վերցրել է Գարեգինի 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ Գարեգինն իրեն ասել է, որ թմրամիջոց է օգտագորրծում և իրեն առաջարկել է կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոց, ասելով, որ ցանկության դեպքում կարող է վաճառել: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն լսելով, որ կանեփի թփերը ծխելուց հաճույք են ստանում` համաձայնվել է: Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ իր մոտ ՙմարիխուանա՚ կա ու հարմար գնով այն կվաճառի, որից հետո իրենք առանձնացել են խանութից բավականին հեռու, որտեղ Գարեգինը տաբատի գրպանից հանել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված կանեփի թփից պատրաստված մի փոքր չոր զանգված ու տվել է իրեն: Ինքն էլ 2.000 ՀՀ դրամ վճարելով վերցրել է այն և պայմանավորվել են հետագայում թմրամիջոց ձեռք բերելու համար զանգահարել միմյանց ու հանդիպել: Բաժանվելով Գարեգինից ինքը խանութից քիչ հեռու` բոլորից աննկատ, կանեփի զանգվածը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ, լցրել ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով իր բջջային` 094-14-99-99 հեռախոսահամարով զանգահարել է Գարեգինին և ասել, որ ցանկանում է թմրանյութ գնել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի և հետո զանգի: Քիչ հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի հեռախոսահամարին, վերջինս իրեն ասել է, որ կարող է գալ գյուղ, բայց զգուշացրել է, որ իր հետ մարդ չտանի ու իբր ապրանք` լվացքի փոշի իրացնելու նպատակով էլ կհանդիպեն: Պայմանավորվածության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը լվացքի պարագաներ իրացնելու և Գարեգինից թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով, իրենց ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ գնացել է Արգեշատ գյուղ, զանգահարել է Գարեգինին, որն էլ իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով եկել է գյուղի կենտրոնական հատված և ինքը 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է ֆոլգայի մեջ լցված կանեփի չորացված բույսերից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որն էլ ինքը նույն պահին` ծխելու միջոցով գործածել է: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է գնել, քանի որ այն չի կշռել: Վկա` Արսեն Վարազդատի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Զառիթափ գյուղում և 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ն աշխատել է Վայք քաղաքում գտնվող ՙՄիկա՚ բենզալցակայանում` որպես լիցքավորող: 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին բենզալցակայան է եկել մի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը խնդրել է 15 լիտր բենզին լիցքավորել, այդ ընթացքում իրենք զրույցի են բռնվել և ինքն իմացել է, որ վարորդը Էջմիածնի շրջանի Դաշտ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանն է: Բենզին լիցքավորելուց հետո, երբ գումար հանելու նպատակով Գարեգինը ձեռքը տարել է գրպանը, գրպանից մի փաթեթ է ընկել, ինքն էլ գումարը վերցնելու պահին կռացել ու վերցրել է փաթեթը, միաժամանակ հարցնելով, թե փաթեթի մեջ ինչ է, Գարեգինն էլ պատասխանել է, որ փաթեթի մեջ կանեփ է ու կրկին այն դրել է գրպանը: Այդ ժամանակ ինքը հետաքրքրությունից ելնելով Գարեգինին խաբել է` ասելով, որ ինքը դրանից օգտագործել է և խնդրել է կանեփից իրեն տալ: Գարեգինն իրեն չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է իրեն, որից հետո իրենք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով: Թմրամիջոցը Գարեգինից վերցնելուց հետո դրա մի մասը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ ու լցնելով ծխախոտի գլանակի մեջ ծխել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Իր ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մասերը վճարելու հարցով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը զանգահարել է Գարեգինին: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է վերցրել ընդամենը մեկ անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել: Վկա` Նարեկ Կարենի Դավթյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկուկես տարի առաջ իր ծանոթներից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից է տեղեկացել, որ Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում և նրանից թմրանյութ գնելու նպատակով իր նույն ծանոթից, վերցրել է նրա 093-05-65-25 հեռախոսահամարը, իսկ նույն թվականի աշնանը իր բջջային` 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գարեգինին, ծանոթացել վերջինիս հետ և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Գարեգին Զաքարյանի հետ, ինքը նրան ասել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր, միաժամանակ խաբելով ասել է, որ երիկամների ցավեր ունի, որի համար էլ թմրամիջոց է օգտագործում: Գարեգինը հրաժարվել ու մերժել է իրեն` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն ինքը նրան է փոխանցել իր հեռախոսահամարը և խնդրել է ունենալու դեպքում զանգահարել իրեն: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին, նրան հարցրել` ապրանք կա, թե ոչ, Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ գա գյուղ, որից հետո ինքը գնացել է Այգեշատ գյուղ, Գարեգինն էլ իր ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր հետ հանդիպման և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել աշակերտական տետրի թղթի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո ինքը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ էլ բոլորից աննկատ թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մետ ու ծխել է: Դրանից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 05-ին, թմրամիջոց գնելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Այգեշատ գյուղում, որտեղ Գարեգինը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել: Վկա` Ներսես Սերյոժայի Բադալյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է աղավնիներ պահելով և աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ է գնացել Հարությունի տուն: 2010 թվականի աշնանից իր և Հարությունի փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Ներսես Բադալյանը պնդել է իր ցուցմունքը: Վկա` Գևորգ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ ամբաստանյալ` Գարեգին Զաքարյանին` որպես հարևան գյուղի բնակչի: Ինքը լսել է, որ Հարություն Գևորգյանին և Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են թմրանյութի համար: օրը և ժամը չի կարող հիշել, իրենց գյուղում` Այգեշատի ճանապարհին կանգնած է եղել, ավտոմեքենայի ձայն է լսել, առաջացել է ու տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է Գարեգինի ավտոմեքենան, իսկ Գարեգինի ավտոմեքենայի հետևից կանգնել է արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որից հետո նրանք Գարեգինին իջեցնելով իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնելով նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու տարել են, նրանք տարել են նաև Գարեգինի ավտոմեքենան: Այդ ամենը տեղի է ունեցել իրենից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա: ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայի ուղևորները Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, ինքը նրա ձեռքին ոչինչ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինը չէր կարող այդ ժամանակ Հարությունի տանից գալ, քանի որ վերջինիս տունն այլ ուղղության վրա է գտնվում: Ինքը երբևէ չի լսել, որ ամբաստանյալները թմրանյութ են օգտագործել: Այգեշատ գյկուղից դեպի իրենց գյուղ կա երկու ճանապարհ և Գարեգինը կարող էր նաև այն ճանապարհով գնալ Հարությունի տուն, սակայն այդ ճանապարհը շատ վատ վիճակում է գտնվում: Ինքը չի կարող ասել` այդ օրը Գարեգինը եկել է իրենց գյուղ, թե գնացել է Էջմիածին քաղաք: Գարեգինին ձերբակալելու ժամանակ հավաքված գյուղացիները փորձել են մոտենալ ու պարզել, թե ինչ է կատարվում, սակայն Գարեգինի ավտոմեքենան կանգնեցրած անձինք ցույց տալով իրենց փաստաթղթերը հայտնել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և ոչ ոքի մոտիկ չեն թողել: Այդ ընթացքում ինքը Հարություն Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգին Զաքարյանը կարող էր այդ ժամանակ Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, սակայն բացառում է, քանի որ այդ ճանապարհը շատ վատն ու անանցանելի է: Հետագայում լսել է, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ են հանել, որի համար էլ նրան ձերբակալել են, սակայն ինքը չի տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ հանեն, բայց չի էլ դիմել ոստիկանություն և այդ մասին չի հայտնել: Վկա` Անահիտ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, իսկ Գ.Զաքարյանի հետ նույն դպրոցում է սովորել: Կովերը կթելու ժամանակ Հարությունի տուն ոչ ոք չի եկել, այդ ժամանակ այնտեղ է եղել միայն նրանց հարևանուհին` մեծահասակ մի կին: Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալելու օրը ինքը գտնվել է Հարություն Գևորգյանի տանը և նրանց կովերը կթելուց հետո այնտեղ սուրճ է խմել, որից հետո ժամը 10-ի սահմաններում դուրս է եկել` Այգեշատ գյուղի ճանապարհով գնացել է դեպի խաչմերուկի կողմը, որպեսզի գնա տուն: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ, իսկ այդ պահին արտասահմանյան և ՙՆիվա՚ մակնիշի երկու ավտոմեքենաներ արագ ընթանալով կանգնել են Գարեգինի ավտոմեքենայի առաջ, որից հետո քաղաքացիական հագուստներով իրեն անծանոթ երեք տղամարդիկ իջնելով ավտոմեքենաներից Գարեգինին իջեցրել են իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնած նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, նրանցի մեկը նստել է Գարեգինի ավտոմքենայի մեջ ու ավտոմեքենաները վարել են Աշտարակի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով խաչմերուկում կանգնած համագյուղացիները մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ովքեր են և ինչ է պատահել, նրանք փաստաթղթեր ցույց տալով ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են ու չմիջամտեն իրենց գործողություններին: Գարեգինին ավտոմեքենայից իջեցնելու ժանական նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, այդ տղամարդիկ Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, այլ միանգամից ձեռքերը ոլորել են ու առանց որևէ բան ասելու նստեցրել ավտոմեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց քննիչ Իսկանդարյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պարզելու համար, թե ինչու է Հարություսն Գևորգյանը 08.02.2011 թվականին զանգահարել իրեն, ներկայանա վարչություն: Ինքը հեռախոսով ասել է, որ այդ օրը ինքը Հարութի կովերն է կթել, այդ պատճառով է Հարութը զանգահարել իրեն, որից հետո քննիչն իրեն ասել է, որ ներկայանալու կարիք չկա: Քննիչը զանգահարել է իրեն, քանի որ իր հեռախոսահամարը եղել է Հարություն Գևորգյանի հեռախոսի մեջ: Ինքը ցանկություն ունեցել է ներկայանալու քննիչի մոտ և հայտնելու իր ունեցած տեղեկությունները, սակայն աշխատանքի լինելու պատճառով չի կարողացել գնալ: Հարութի կովերը կթել է ամեն օր առավոտյան ժամը 10-ին, երեկոյան ժամը 07-ին, սակայն այդ օրը Գարեգինին այնտեղ չի եկել, ինքը Գարեգինին չի տեսել: Անասնագոմի մոտ եղել է խոտի դեզ, որտեղից ինքը կովերին խոտ է տվել: Քննիչի զանգելուց հետո է տեղեկացել, որ Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են` թմրանյութ պահելու համար: Վկա` Հասմիկ Վարդանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ Գարիկին չի ճանաչում: Օրը կոնկրետ չի հիշում, փետրվար ամսին, ինքը տանից դուրս գալով գնացել է խանութ, ճանապարհին` խանութից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա արագ վարելով (ճռռացնելով) կանգնել է փողոցի խաչմերուկում, կանգնեցրել Գարեգինի ավտոմեքենան և նրան բռնելով հանել են ավտոմեքենայից դուրս, նստեցրել ուրիշ ավտոմքենայի մեջ ու տարել: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել Գարեգինի ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ: Ինքը չի նկատել, թե Գարեգինի ավտոմեքենան որտեղից է եկել կամ ուր է գնացել: Հետագայում` գյուղացիներից իմացել է, որ Գարեգինի ավտոմքենան եկել է Այգեշատ գյուղի կողմից: Խաչմերուկում հավաքված տղամարդիկ չեն մոտեցել նրանց: Վկա` Մարիա Նիկիտի Շեմետը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2002 թվականից բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, որի հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանին չի ճանաչում: Ամեն առավոտ ինքը գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն` սուրճ խմելու: Փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է Հարությունի տան բակում, իսկ հետո մտել են տուն, որտեղ եղել են նաև Հարութի ընտանիքը, նրանց կովերը կթողը` Աննա անունով մի աղջիկ: Աննան ամեն առավոտ մոտավորապես ժամը 09-ից մինչև 11-ի կողմերը եկել է Հարութի կովերը կթելու, իսկ երեկոյան 7-ից 8-ն ընկախ ժամանակահատվածում է կթել կովերը: Այդ օրը Աննայից բացի Հարությունի տանը ուրիշ անձ չի եղել: Իր տանից Հարութի տունը գտնվում է 72 քայլ հեռավորության վրա: Ժամը 10-ից 11-ի կողմերը ինքը գնացել է իր տուն, իսկ մոտ 10 րոպե անց իր տուն է եկել Հարությունի աղջիկն ու ասել, որ Հարութին ձերբակալել են: Ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար են ձերբակալել, վկաներ, ընթերականեր եղել են, թե ոչ, աղջիկն էլ պատասխանել է, որ ոչ ոք չի եղել, ինքն էլ չգիտի, թե ինչ պատճառով են ձերբակալել: Հետո քննիչը զանգահարել է իրեն ու հարցրել` Հարությունի տանն ինքը կանեփ տեսել է, թե ոչ, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ այդ օրը Հարությունը տանից դուրս չի եկել, իսկ Գարեգին Զաքարյանն էլ այնտեղ չի եկել: Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց` վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով: Դեպքի վարի զննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34 Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 39,2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0260 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ երկու ամսվա վաղեմության: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0544 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0403 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արմեն Կայծակի Նիկոյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0502 եզրակացության համաձայն` Նարեկ Դավթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0534 եզրակացության համաձայն` Արսեն Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 034-11 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի: Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 033-11 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի: Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը կատարած հանցավոր արարքումներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով նպատակ է հետապնդում մեղմացնելու իր կողմից կատարած արարքները և նրա ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը երբևէ Հարությունից թմրանյութ ձեռք չի բերել, այլ այն ձեռք է բերել ինչ-որ ձորի ճանապարհից, 08.02.2011 թվականին իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, սակայն իր մոտ թմրանյութ չի եղել, որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն ծեծի են ենթարկել ու ինքը իր ինքնախոստովանական ցուցմունքները գրել է ծեծի ու վախի ազդեցության տակ, գտնում է, որ նրա ցուցմունքներն արժանահավատ չեն ու նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու իր կողմից կատարծ հանցանքը և օգնելու Հ.Գևորգյանին խույս տալու քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես իր իսկ 08.02.2011 թվականին տրված բացատրությամբ, կասկածյալ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականի հարցաքննության արձանագրություններով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է, այնպես էլ Հարություն Գևորգյանի` 09.02.2011 թվականին որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ հարցաքննությամբ այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011 թվականին կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները, բացի այդ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի օպեր-լիազոր, գործով վկա Ալբերտ Գուրգենի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենց ունեցած օպերատիվ տեղեկության համաձայն 08.02.2011 թվականին ժամը 14-ի սահմաններում Գարեգին Զաքարյանը պետք է թղթի մի քանի փաթեթների մեջ փաթաթված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացներ ոմն Սիմոնի: Ինֆորմացիան ստանալուց անմիջապես հետո ինքը և Կենտրոնականի բաժնի օպեր-լիազոր Ալիկ Հակոբյանը մեկնել են Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղ: Ըստ ունեցած տեղեկության` գյուղի կենտրոնական հատվածում Գարեգինը թմրամիջոցը պետք է հանձներ ոմն Սիմոնին: Իրենք հետևել են Գարեգինի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենան ու սպասել գնորդի մոտենալուն, սակայն մոտ մեկուկես ժամ սպասելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ գնորդը չի գա և իրենց միջոցառումը կձախողվի, որոշել են մոտենալ Գարեգին Զաքարյանին և թմրանյութով հանդերձ բերման ենթարկել վարչություն, որից հետո իրենք մոտեցել են Գարեգինի ավտոմեքենային, ներկայացել են ու այդ պահին ինքը տեսել է, որ Գարեգինը ցանկանում է թաքցնել իր կողքի նստատեղին դրված պոլիէթիլենային տոպրակը ու մտցնել իր նստատեղի տակ, սակայն ինքն ասել է, որ տապրակը ձեռքում բռնած դուրս գա ավտոմեքենայից ու ենթարկվի իրենց պահանջներին, վերջինս այդպես էլ արել է և տոպրակը ձեռին դուրս է եկել ավտոմեքենայից, որից հետո իրենք Գարեգինին իրենց ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղ էլ ընթերակաների ներկայությամբ բացել են Գարեգինի ձեռքի տոպրակը ու տեսել են, որ դրանում կան թղթե 15 փաթեթներ, որոնց մեջ եղել է դեղնականաչավուն զանգված: Այդ ժամանակ Գարեգինը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերվածը կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոց է, որը պատկանում է իրեն, ինչպես նաև վկաներ Արմեն Կայծակի Նիկոյանի, Գարիկ Սուրենի Թադևոսյանի, Արսեն Վարազդատի Գևորգյանի, Նարեկ Կարենի Դավթյանի ցուցմունքներով, 17.03.2011 թվականի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 299/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ Գարեգին Զաքարյանի մոտ, փորձաքննության պահին, վաղեմությամբ` դեպքին համապատասխանող մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Գ.Զաքարյանի մարմնական վնասվածքն, ըստ ՁԱՊՎ-ից տրված իրազեկման քսերոպատճենի` աջ քունային շրջանի արյունազեղման ձևով, հասցվել է` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմից իջնելու պահին մեքենայի դռան պատուհանի վերևի մետաղյա մասին հարվածելու հետևանքով, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը կատարած հանցավոր արարքումներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչելով նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը երբևէ կանեփի բույս չի աճեցրել, դրանից թմրանյութ չի պատրաստել ու ոչ ոքի, այդ թվում Գարեգին Զաքարյանին չի իրացրել, վկա Ներսես Բադալյանին ևս թմրանյութ չի իրացրել, արժանահավատ չեն ու նպատակ են հետապնդում խույս տալու քրեական պատասխանատվությունից և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես իր իսկ 09.02.2011 թվականին որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ հարցաքննությամբ այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, այնպես էլ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականին տրված բացատրությամբ, կասկածյալ Գ.Զաքարյանի 08.02.2011 թվականի հարցաքննության արձանագրություններով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011 թվականին կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները, բացի այդ վկա Ներսես Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ գնացել է Հարությունի տուն ու գնել աղավնիներ: 2010 թվականի աշնանից իրենց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել, ինչպես նաև Հարություն Գևորգյանի և վկա Ներսես Բադալյանի առերես հարցաքննությամբ, այն մասին, որ վերջինս պնդել է իր ցուցմունքը: Դատարանը գտնում է, որ վկաներ Գևորգ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի, Անահիտ Խաչատրյանի, Հասմիկ Վարդանյանի և Մարիա Նիկիտի Շեմետի դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան եկել է Այգեշատ գյուղից դեպի իրենց գյուղի կողմը և չէր կարող Հարություն Զաքարյանի տանից գալ, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյան ավտոմեքենան կանգնեցնելու և վերջինիս ավտոմեքենայից իջեցնելու պահին նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, արժանահավատ չէ և նրանց ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալներին` խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ վկաները երբևէ չեն դիմել իրավապահ մարմիններին և այդ մասին ցուցմունք տալու վերաբերյալ միջնորդություն չեն ներկայացրել ու նրանց ցուցմունքները ժխտվում են Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի վերը նշված ցուցմունքներով, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպեր-լիազոր, գործով վկա Ալբերտ Գուրգենի Ազատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենց ունեցած օպերատիվ տեղեկության համաձայն 08.02.2011 թվականին ժամը 14-ի սահմաններում Գարեգին Զաքարյանը պետք է թղթի մի քանի փաթեթների մեջ փաթաթված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացներ ոմն Սիմոնի: Ինֆորմացիան ստանալուց անմիջապես հետո ինքը և Կենտրոնականի բաժնի օպեր-լիազոր Ալիկ Հակոբյանը մեկնել են Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղ: Ըստ ունեցած տեղեկության` գյուղի կենտրոնական հատվածում Գարեգինը թմրամիջոցը պետք է հանձներ ոմն Սիմոնին: Իրենք հետևել են Գարեգինի ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենային ու սպասել գնորդի մոտենալուն, սակայն մոտ մեկուկես ժամ սպասելուց հետո մտավախություն ունենալով, որ գնորդը չի գա և իրենց միջոցառումը կձախողվի, որոշել են մոտենալ Գարեգին Զաքարյանին և թմրանյութով հանդերձ բերման ենթարկել վարչություն, որից հետո իրենք մոտեցել են Գարեգինի ավտոմեքենային, ներկայացել են ու այդ պահին ինքը տեսել է, որ Գարեգինը ցանկանում է թաքցնել իր կողքի նստատեղին դրված պոլիէթիլենային տոպրակը ու մտցնել իր նստատեղի տակ, սակայն ինքն ասել է, որ տապրակը ձեռքում բռնած դուրս գա ավտոմեքենայից ու ենթարկվի իրենց պահանջներին, վերջինս այդպես էլ արել է և տոպրակը ձեռին դուրս է եկել ավտոմեքենայից, որից հետո իրենք Գարեգինին իրենց ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղ էլ ընթերակաների ներկայությամբ բացել են Գարեգինի ձեռքի տոպրակը ու տեսել են, որ դրանում կան թղթե 15 փաթեթներ, որոնց մեջ եղել է դեղնականաչավուն զանգված: Այդ ժամանակ Գարեգինը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերվածը կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոց է, որը պատկանում է իրեն: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովայի միջնորդությունները` Գարեգին Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 08.02.2011 թվականին կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011 թվականին ստացված դատաքիմիական թիվ 34 ք եզրակացությունը, 39,2 գրա քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբտրված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքը անույլատրելի ճանաչելու մասին, նպատակ են հետապնդում արդարացնելու ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կատարած արարքները, ուստի ներկայացված միջնորդություններն անհիմն են և ենթակա են մերժման: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վ.Դանիելյանի միջնորդությունները` Հարություն Գևորգյանի 08.02.2011 թվականի` որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 08.02.2011 թվականին Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի առերես հարցաքնության արձանագրությունը, 11.02.2011 թվականի` մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, 25.03.2011 թվականի Հարություն Գևորգյանի և Ներսես Բադալյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, Ներսես Բադալյանի` 21.03.2011 թվականի վկայի հարցաքննության արձանագրությունը և 08.02.2011 թվականի Գարեգին Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը անթույլատրելի ճանաչելու և ապացույցների կազմից հանելու մասին, նպատակ են հետապնդում արդարացնելու ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կատարած արարքները, ուստի ներկայացված միջնորդություններն անհիմն են և ենթակա են մերժման: Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Հարություն Հովսեփի Գևորգյանը իր հողամասում ցանել է կանեփի բույսեր, աճեցրել է դրանք և քաղելու ու չորացնելու միջոցով պատրաստել է մաիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2008 թվականից Հարություն Գևորգյանը իր ծանոթ` Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում, ավտոմեքենան բենզին լիցքավորելու ժամանակ պատահական ծանոթացել է բենզալցակայանի աշխատակից` Վայք քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արսեն Գևորգյանի հետ: Լիցքավորած բենզինի գումարը վճարելու ժամանակ Գ.Զաքարյանի գրպանից վայր է ընկել տետրի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ փաթեթ: Այդ ժամանակ Գարեգին Զաքարյանը Արսեն Գևորգյանին ասել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում, տետրի թղթի մեջ փաթեթավորվածը թմրանյութ է և կարող է նրան հյուրասիրել: Ա.Գևորգյանը չի հրաժարվել ու խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգին Զաքարյանը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո, հետագայում կապ պահպանելու նպատակով, փոխանցել են հեռախսահամարները: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը ծխախոտի թութունի հետ խառնելով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին` քննությամբ չպարզված օրը: Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, Գարեգին Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող ՙՍևակ՚ խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նրանց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2.000 ՀՀ դրամով գնել է քննությամբ չպարզված քանակի թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է քննությամբ չպարզված քանակի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ. Թադևոսյանը նույն օրը, գյուղում, ծխելու միջոցով օգտագործել է: Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և նախապես պայմանավորվածության համաձայն 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, Գ.Զաքարյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Ա.Նիկոյանը 2011 թվականի հունվարի վերջերին, քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է: Բացի այդ, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Նարեկ Դավթյանը քննությամբ չպարզված անձից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, թմրամիջոց գնելու նպատակով այդ նույն անձից վերցրել է Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարը: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը, քննությամբ չպարզված օրը իր բջջային 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգին Զաքարյանի հետ, պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, Նարեկ Դավթյանը գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ.Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում կզանգի ու տեղյալ կպահի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Ն.Դավթյանը զանգահարել է Գ.Զաքարյանին և թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Այգեշատ գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը պայմանավորվածության համաձայն կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից նրանց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը, աղավնիներ գնելու նպատակով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն: Այդ ժամանակ վերջինս Ն.Բադալյանին ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է Հ.Գևորգյանի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է այնտեղից: Ճանապարհին Ն.Բադալյանը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին մեկ փաթեթ թմրամիջոցը 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթներում լվցած խոշոր չափի` 39,2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` քանի որ նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից, բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին և ընթերակաների ներկայությամբ կատարված Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` վերավաճառելու նպատակով: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է թմրամիջոց` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով: Հարություն Սերոժի Գևորգյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու ապօրինի իրացրել է թմրամիջոց` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին են գտնվում կինը և նորածին երեխան: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը: Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին է գտնվում լեղաքարային հիվանդ կինը, նախկինում դատապարտված չի եղել: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին: Քննության առնելով 18.02.2011 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Քննության առնելով 18.02.2011 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների և իրեղեն ապացույցների հարցերը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները պետք է թողնել քրեական գործին կցված, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Եզրափակիչ մաս. Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հարություն Սերոժի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Հարություն Սերոժի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվել 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները` թողնել քրեական գործին կցված: Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-10-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 250, 272, 195 |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույց հանդիսացող թմրանյութը` փաթեթավորված ու կնիքված, Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի անձնագրերը, 2 լազերային սկավառակ հեռախոսային վերծանումների տվյալներով` փաթեթավորված ու կնիքված: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 29-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 272, 207 |
| Գործին կից նյութերը | Հ. Գևորգյանի, Գ. Զաքարյանի անձնագրերը, հեռախոսազանգերի վերծանումների 2 սկավառակները |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-32989 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 01-12-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 27-03-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 28-03-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 250, 272, 207,132 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 272, 207,132 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0092/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 25-11-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-11-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հարություն Գևորգյան մյուսը` Գարեգին Զաքարյան Գարեգին Հովսեփի Զաքարյան Վերանայել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Հարություն Սերոժի Գևորգյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի 3 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 27.10.2011թ. դատավճիռը և քրեական գործը կարճել` արդարացման հիմքով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-11-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 01-12-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Հ.Գևորգյանի և Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարների վերծանումները` 2 սկավառակներով: Հ.Գևորգյանի և Գ.Զաքարյանի անձնագրերը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 02-12-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-01-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գարեգին,Հարություն |
| Ազգանուն | Զաքարյան,Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0092/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 16 հունվարի 2012 թվական ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ պաշտպան` Ի.ԳԱԶԱՐՈՎԱՅԻ ամբաստանյալներ` Գ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ Հ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալների պաշտպաններ Ի.Գազարովայի և Վ.Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքները, Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանի 2011 թվականի փետրվարի 08-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի կողմից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պատրաստելու և պահելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 59106011 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2. 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը և Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ձերբակալվել են: 3. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով: 4. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի թվականի փետրվարի 11-ի միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է: 5. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով: 6. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի թվականի փետրվարի 11-ի միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է: 7. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի մարտի 24-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 08-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 04.04.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է: 8. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔԲ ավագ քննիչ Ա.Իսկանդարյանը 2011 թվականի մարտի 24-ին միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով` մինչև 2011 թվականի հունիսի 08-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 04.04.2011թ. որոշմամբ բավարարվել է: 9. Նախաքննական մարմնի 20.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Ն.Բադալյանին և 39.2 գրամ խոշոր չափի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Գ.Զաքարյանին ապօրինի իրացնելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով: 10. Նախաքննական մարմնի 21.04.2011թ. որոշմամբ թիվ 59106011 քրեական գործով մեղադրյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք բերած չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը Ա.Գևորգյանին, Ն.Դավթյանին, Գ.Թադևոսյանին և Ա.Նիկոյանին ապօրինի իրացնելու, ինչպես նաև ոմն Սիմոնին իրացնելու նպատակով խոշոր չափի` 39.2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-րդ կետերով: 11. 2011 թվականի մայիսի 10-ին թիվ 59106011 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/: 12. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2011 թվականի մայիսի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի հունիսի 02-ին, ժամը 15.00-ին: 13. Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 14. Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Ա.Պետրոսյանի 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 15. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճռով. Ա/ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակվել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Բ/ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 /հինգ/ տարի ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 /երեք/ տարի ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակվել` ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Հարություն Սերոժի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.02.2011 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռով որոշվել է 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Դատավճռով որոշվել է 18.02.2011 թվականի որոշմամբ Հարություն Սերոժի Գևորգյանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Դատավճռով որոշվել է նաև քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Գ.Զաքարյանի մոտից հայտնաբերված 39.2 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու լազերային սկավառակները` թողնվել են քրեական գործին կցված: 16. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովան և Վահագն Դանիելյանը: 17. Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել մեղադրող Ա.Պետրոսյանը: 18. Ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովայի և Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքները վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել են 2011 թվականի նոյեմբերի 25-ին: 19. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 01-ին: 20. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.12.2011. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2011 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, ժամը 12.00-ին, Երևան քաղաքում: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ 21. Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Հարություն Հովսեփի Գևորգյանը իր հողամասում ցանել է կանեփի բույսեր, աճեցրել է դրանք և քաղելու ու չորացնելու միջոցով պատրաստել է մաիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2008 թվականից Հարություն Գևորգյանը իր ծանոթ` Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանին առաջարկել է թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվել և այդպես ստեղծել եկամուտի աղբյուր: Գ.Զաքարյանը համաձայնվել է Հ.Գևորգյանի առաջարկին և 2008-2010 թվականներին թմրամիջոց վերավաճառելու նպատակով պարբերաբար շուրջ 15 անգամ վերջինիցս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Գ.Զաքարյանը Վայք քաղաքում գործող բենզալցակայանում, ավտոմեքենան բենզին լիցքավորելու ժամանակ պատահական ծանոթացել է բենզալցակայանի աշխատակից` Վայք քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արսեն Գևորգյանի հետ: Լիցքավորած բենզինի գումարը վճարելու ժամանակ Գ.Զաքարյանի գրպանից վայր է ընկել տետրի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ փաթեթ: Այդ ժամանակ Գարեգին Զաքարյանը Արսեն Գևորգյանին ասել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում, տետրի թղթի մեջ փաթեթավորվածը թմրանյութ է և կարող է նրան հյուրասիրել: Ա.Գևորգյանը չի հրաժարվել ու խնդրել է, որ թմրամիջոցից իրեն էլ հյուրասիրի: Գարեգին Զաքարյանը չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է, որից հետո, հետագայում կապ պահպանելու նպատակով, փոխանցել են հեռախսահամարները: Թմրամիջոցը Գարեգին Զաքարյանից վերցնելուց հետո, նույն օրը Արսեն Գևորգյանը դրա մի մասը ծխախոտի թութունի հետ խառնելով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին` քննությամբ չպարզված օրը: Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, Գարեգին Զաքարյանը Էջմիածին քաղաքում գործող <<Սևակ>> խանութում պատահական ծանոթացել է լվացքի փոշու վաճառքով զբաղվող Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Գարիկ Թադևոսյանի հետ և նրանց միջև ծավալված զրույցի ընթացքում Գ.Զաքարյանն ասել է, որ ունի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ու կարող է այն վաճառել: Գարիկ Թադևոսյանը համաձայնվել է և իր օգտագործման համար Գ.Զաքարյանից 2.000 ՀՀ դրամով գնել է քննությամբ չպարզված քանակի թմրամիջոցը, որից հետո խանութից հեռու` ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո, հետագայում թմրամիջոց գնելու համար` փոխադարձ կապ պահպանելու նպատակով, Գ.Զաքարյանը Գ.Թադևոսյանին տվել է իր բջջային 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսերին, քննությամբ չպարզված օրը, երբ Գարիկ Թադևոսյանը կրկին լվացքի պարագաներ վաճառելու նպատակով գնացել է Էջմիածին քաղաքի Այգեստան գյուղ, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին և 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է քննությամբ չպարզված քանակի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո` Գ. Թադևոսյանը նույն օրը, գյուղում, ծխելու միջոցով օգտագործել է: Բացի այդ, 2010 թվականի աշնանը Գ.Զաքարյանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում միրգ վաճառելիս ծանոթացել է նույն քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Նիկոյանի հետ: Հետագայում` փոխադարձ շփման ընթացքում, Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին ասել է, որ ինքը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում և կարող է հյուրասիրել: Ա.Նիկոյանը չի մերժել և նախապես պայմանավորվածության համաձայն 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնացել է Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը նրան հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը Ա.Նիկոյանը օգտագործել է ծխելու միջոցով: Այնուհետև, Գ.Զաքարյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Ա.Նիկոյանը 2011 թվականի հունվարի վերջերին, քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, պայմանավորվածության համաձայն գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, որտեղ Գ.Զաքարյանը Ա.Նիկոյանին հյուրասիրել է քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ծխելու միջոցով օգտագործել է: Բացի այդ, Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Նարեկ Դավթյանը քննությամբ չպարզված անձից տեղեկանալով, որ Գ.Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում, թմրամիջոց գնելու նպատակով այդ նույն անձից վերցրել է Գ.Զաքարյանի հեռախոսահամարը: Դրանից հետո 2010 թվականի աշնանը, քննությամբ չպարզված օրը իր բջջային 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել և ծանոթացել է Գարեգին Զաքարյանի հետ, պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն` քննությամբ չպարզված օրը և ժամի, Նարեկ Դավթյանը գնացել է Արմավիրի մարզի Այգեշատ գյուղ, հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որի ժամանակ Ն.Դավթյանը Գ.Զաքարյանին տեղեկացրել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր: Գարեգին Զաքարյանը մերժել է` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն լինելու դեպքում կզանգի ու տեղյալ կպահի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Ն.Դավթյանը զանգահարել է Գ.Զաքարյանին և թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Այգեշատ գյուղում, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո, Ն.Դավթյանը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ բոլորից աննկատ այն ծխելու միջոցով օգտագործել է: Դրանից հետո, թմրամիջոց գնելու նպատակով, 2011 թվականի փետրվարի 5-ին Ն.Դավթյանը պայմանավորվածության համաձայն կրկին Այգեշատ գյուղում հանդիպել է Գ.Զաքարյանին, որտեղ վերջինս 3.000 ՀՀ դրամ գումարով Ն.Դավթյանին է իրացրել քննությամբ չպարզված քանակի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանը 2010 թվականի գարնանը Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գործող շուկայում աղավնիներ վաճառելիս ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով վկա Ներսես Բադալյանի հետ: Դրանից հետո վերջինս հաճախ գնացել է Դաշտ գյուղում գտնվող Հ.Գևորգյանի տուն, գնել աղավնիներ, իսկ 2010 թվականի աշնանից նրանց փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանին տվել է իր 093-58-86-15 հեռախոսահամարը, հետագայում միմյանց հետ կապ պաշտպանելու համար: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը, աղավնիներ գնելու նպատակով Ն.Բադալյանը կրկին գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն: Այդ ժամանակ վերջինս Ն.Բադալյանին ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ն.Բադալյանը ընդունել է Հ.Գևորգյանի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հ.Գևորգյանը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփից պատրաստված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո, Ն.Բադալյանը Հ.Գևորգյանից գնել է երկու աղավնի ու հեռացել է այնտեղից: Ճանապարհին Ն.Բադալյանը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ և միայնակ ծխել, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Բացի այդ, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, Գարեգին Զաքարյանը նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի բնակիչ ոմն Սիմոնին մեկ փաթեթ թմրամիջոցը 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Հարություն Գևորգյանից ապօրինի ձեռք է բերել 15 փաթեթներում լվցած խոշոր չափի` 39,2 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, մեկ փաթեթի դիմաց` հետագայում 4000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, սակայն չի հասցրել իրացնել` քանի որ նույն օրը բռնվելով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից, բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին և ընթերակաների ներկայությամբ կատարված Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից` վերավաճառելու նպատակով: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԸ 22. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալների պաշտպաններ Իրինա Գազարովան և Վահագն Դանիելյանը: Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 23. Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Իրինա Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն անհիմն է, քանի որ դատավճռի հիմքում դրվել են նախաքննության ընթացքում քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի` չէին կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում: Վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ իր պաշտպանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն: Ի պաշտպանություն իրեն ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանը բերել է լուրջ և հիմնավորված փաստարկներ, որոնք թույլ են տալիս կասկածի տակ դնել գործով ձեռք բերված ապացույցները: Գ.Զաքարյանը մասնավորապես հայտնել է, որ իր ձերբակալումը տեղի է ունեցել բազմաթիվ համագյուղացիների ներկայությամբ. նրա ավտոմեքենան կանգնեցրել են Ոստիկանության աշխատակիցները և նրան իջեցրել են ավտոմեքենայի ղեկից, ինչն արդեն իսկ բացառում է իր ձեռքում թմրանյութով փաթեթի գտնվելու հանգամանքը: Պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ իր պաշտպանյալի վերոնշյալ ցուցմունքի արժանահավատությունը նախաքննության ընթացքում չի ստուգվել, նախաքննական մարմնինն այդ ցուցմունքները ստուգելու ուղղությամբ քննությւն չի կատարել, փորձ չի արել ականատես վկաներին պարզելու և հարցաքննելու ուղղությամբ: Նշված պատճառով դատաքննության ընթացքում պաշտպանության կողմի կողմից արված միջնորդության հիման վրա դատարան են հրավիրվել և հարցաքննվել վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանը, Աննա Խաչատրյանը և Հասմիկ Գալստյանը, որոնք հաստատել են, որ Գ.Զաքարյանին ձերբակալելու պահին գտնվել են այնտեղ և տեսել, թե ինչպես են Ոստիկանության աշխատակիցները կանգնեցրել Գ.Զաքարյանի ավտոմեքենան, նրան իջեցրել, նստեցրել իրենց ավտոմեքենան, իսկ Գ.Զաքարյանի ավտոմեքենան քաղաքի վարչություն տարվել է մեկ այլ Ոստիկանության աշխատակցի կողմից: Մեջբերելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետում ամրագրված իրավադիրքորոշումը, վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է, որ որպես քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքները պարզելու միջոց կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավարական օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով: Վերաքննիչ բողոքի հեղինակն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Գ.Զաքարյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 08.02.2011թ. կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011թ. ստացված դատաքիմիական թիվ 34ք եզրակացությունը, 39.2 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբ տված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի կողմից տված ցուցմունքը պետք է դիտվեին որպես անթույլատրելի ապացույցներ, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես վկա չեն կարող կանչվել և հարցաքննվել …, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը և դատական նիստի քարտուղարը` կապված այն քրեական գործի հետ, որում նրանք իրականացրել են իրենց դատավարական լիազորությունները, բացառությամբ տվյալ գործի վարույթի ընթացքում թույլ տրված սխալների և չարաշահումների քննության, …: Պաշտպան Ի.Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի պահանջների խախտում, քանի որ որպես Գ.Զաքարյանի մեղավորությունը հաստատող ապացույց նշել է դատաքննության ընթացքում չհետազոտված ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օպեր-լիազոր Ալբերտ Ազատյանի ցուցմունքները: Պաշտպան Ի.Գազարովան գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նաև Գ.Զաքարյանի պաշտպանության իրավունքի խախտում, քանի որ նախաքննության ընթացքում Գ.Զաքարյանի և վերջինիս դեմ ցուցմունք տվող վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի միջև առերես հարցաքննություն չի կատարվել, ինչն իր հերթին հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի խախտման, համաձայն որի` քննիչը պարտավոր է առերեսում կատարել, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմուքններում: Նման պայմաններում ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանը վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի հարցաքննության արձանագրությունն օգտագործելով որպես ապացույց, խախտել է <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով ամրագրված արդար դատաքննության իրավունքը: Մեջբերելով ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ մասերի իրավադրույթները, պաշտպան Ի.Գազարովան նշել է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Հետևաբար, դրանց բացակայության դեպքում գործը ենթակա է կարճման` հանցակազմի բացակայության հիմքով: Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Ի.Գազարովան խնդրել է Գարեգին Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /մեկ դրվագով` կապված վկա Նարեկ Կարենի Դավթյանի հետ/ առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ: 24. Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վահագն Դանիելյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն անհիմն է, քանի որ դատավճռի հիմքում դրվել են նախաքննության ընթացքում քննչական, դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի չէին կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում: Պաշտպան Վ.Դանիելյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է միայն գործով մյուս ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի նախաքննության սկզբում տված <<խոստովանական ցուցմունքներով>>, որոնցից սակայն Գ.Զաքարյանը հետագայում հրաժարվել է` այդ կապակցությամբ տալով մանրամասն ցուցմունքներ: Վերաքննիչ բողոքի հեղինակը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն անհիմն մերժել է մի շարք ապացույցներ որպես անթույլատրելի ճանաչելու և որպես ապացույց չօգտագործելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները: Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, թե պաշտպանության կողմի կողմից հրավիրված վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Գալստյանի և Աննա Խաչատրյանի ցուցմունքներն անարժանահավատ են և նպատակ են հետապնդում օգնել ամբաստանյալին, անհիմն է, չի բխում գործի տվյալներից: Վկաչակոչելով Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետում արտահայտած իրավադիրքորոշումը, պաշտպան Վ.Դանիելյանը նշել է, որ քրեական գործում որպես ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի մեղքը հիմնավորող ապացույց, բացի օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցներից, չկա: Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Վ.Դանիելյանը խնդրել է Հարություն Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ինմասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կայացնել արդարացման դատավճիռ: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ԴԵՄ ՄԵՂԱԴՐՈՂԻ ԿՈՂՄԻՑ ԲԵՐՎԱԾ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ 25. Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի պաշտպան Իրինա Գազարովայի վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված իր պատասխանում դատախազ Ա.Պետրոսյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն` անհիմն, բերելով հետևյալ փաստարկները. << Գտնում եմ, որ Իրինա Գազարովայի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ` դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ ձեռք չի բերվել, իսկ ինչ վերաբերում է ապացույցների շարքից Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունն հանելուն, ապա հարկ եմ համարում, որ Գարեգին Զաքարյանն օրենքով սահմանված կարգով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն, որից հետո օրենքով սահմանված կարգով, ընթերականների ներկայությամբ կատարվել է Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը, որի ժամանակ վերջինիս հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իրեն, այն իրենից ներկայացնում է մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել Դաշտ Գյուղի բնակիչ Հարութից և իր ստորագրությամբ հաստատել է կազմված արձանագրության իսկությունն առանց որևէ այլ հայտարարություն կամ դիտողություն կատարելու: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ ապացույցների շարքից պետք է հանել գործով վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքները վերջինիս կողմից դատարան չներկայանալու և իր ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառաբանությամբ, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից օրենքով սահմանված բոլոր միջոցները ձեռնարկվել են վկայի դատարան ներկայացնելն ապահովելու համար, սակայն ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չեղավ վկայի մասնակցությունն ապահովել դատական քննությանն, ուստի հրապարակվել և հետազոտվել են նրա նախաքննական ցուցմունքները, ապացույցների շարքից դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությունն հանելու որևէ հիմք չկա: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունները հիմնավորվել են Գարեգին Զաքարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված, դատարանում հրապարակված, հետազոտված և դատարանում տրված ցուցմունքներով: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանումհրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով: Վկաներ Արմեն Նիկոյանի, Գարիկ Թադևոսյանի և Արսեն Գևորգյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված, ինչպես նաև դատարանում տված ցուցմունքներով: Վկա Նարեկ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տված դատարանում հրապարակված, հետազոտված ցուցմունքներով: Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով, համաձայն որի վերջինս հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերված զանգվածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որը ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Զաքարյանից: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով նյութերը հանդիսանում է չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0544 եզրակացությամբ համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0403, 11-0502 և 11-0534 եզրակացություններով համաձայն որոնց համապատասխանաբար` Արմեն Նիկոյանից վերցված մազի, Նարեկ Դավթյանից վերցված մազի և մեզի, Արսեն Գևորգյանից վերցված մազի և մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են կանաբինորդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի, ինչպես վկաներ Գարիկ թադևոսյանի, նարեկ Դավթյանի, Արսեն Գևորգյանի և Արսեն Նիկոյանի հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոցով:>> 26. Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի պաշտպան Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված իր պատասխանում դատախազ Ա.Պետրոսյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2011թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն` անհիմն, բերելով հետևյալ փաստարկները. << Գտնում եմ, որ փաստաբան Վահագն Դանիելյանի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ` դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալներ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել, իսկ ինչ վերաբերում է ապացույցների շարքից Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունն հանելուն, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ Գարեգին Զաքարյանն օրենքով սահմանված կարգով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն, որից հետո օրենքով սահմանված կարգով, ընթերականների ներկայությամբ կատարվել է Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը, որի ժամանակ վերջինիս հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իրեն, այն իրենից ներկայացնում է մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել Դաշտ Գյուղի բնակիչ Հարութից և իր ստորագրությամբ հաստատել է կազմված արձանագրության իսկությունն առանց որևէ այլ հայտարարություն կամ դիտողություն կատարելու: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ ապացույցների շարքից պետք է հանել գործով վկա Ներսես Բադալյանի ցուցմունքները վերջինիս կողմից դատարան չներկայանալու և իր ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառաբանությամբ, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից օրենքով սահմանված բոլոր միջոցները ձեռնարկվել են վկայի դատարան ներկայացնելը ապահովելու համար, սակայն ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չեղավ վկայի մասնակցությունն ապահովել դատական քննությանն, ուստի հրապարակվել և հետազոտվել են նրա նախաքննական ցուցմունքները, բացի այդ նախաքննության ընթացքում առերեսում է կատարվել ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և իր դեմ ցուցմունք տված գործով վկա Ներսես Բադալյանի միջև և ամբաստանյալին օրենքով սահմանված կարգով հնարավորություն է ընձեռվել իր դեմ ցուցմունք տված անձին հարցեր տալու: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի կողմից կատարած հանցագործությունները հիմնավորվել են Հարություն Գևորգյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված, հետազոտված և դատարանում տված ցուցմունքներով: Վկա Ներսես Բադալյանի նախաքննության ընթացքում տված, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքներով, վերջինիս և ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության անձանագրությամբ: Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի մոտ հայտնաբերվել է 49.8 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ վերջինս հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը հանդիսանում է կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց, իրենն է, որն էլ ձեռք է բերել Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0260 եզրակացությամբ, համաձայն որի Հարություն Գևորգյանից վերցված մազի և մեզի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինորիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 11-0544 եզրակացությամբ համաձայն որի Գարեգին Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինորդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Հարություն Գևորգյանի կողմից կանեփի բույսն աճեցնելու վայրը և կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոցը պահելու վայրը մատնացույց անելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանի և Գարեգին Զաքարյանի, ինչպես վկա Ներսես կողմից օգտագործված հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ: Իրեղեն ապացույց ճանաչված 39.2 գրամ հաստատուն քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոցով:>>: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ: 27. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև` գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը բերված բողոքների վերաբերյալ, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Գուրգեն Հովսեփի Զաքարյանի և Հարություն Սերոժի Գևորգյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքները կատարելու մեջ հաստատված է, իսկ պաշտպանական կողմի բերած պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքների փաստարկները հերքված են ներքոհիշյալ ապացույցներով. 28. Ամբաստանյալ Գուրգեն Հովսեփի Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել իր սկզբնական ցուցմունքների հիման վրա, որը ինքը տվել է ծեծի ու վախի սպառնալիքի ազդեցության տակ: Այդ ցուցմումքներից ինքը հետագայում հրաժարվել է ու քննիչի մոտ պատմել է, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն քննիչն իր ասածները հաշվի չի առել ու չի ստուգել, չի ցանկացել պարզել, թե ճշմարտությունը որն է: Ասպես. 2011 թվականի հունվարի 29-ին Էջմիածնի բաժնի աշխատակիցները իրեն բերման են ենթարկել, իր հետ միասին նաև բերման են ենթարկել իր երկու համագյուղացիներին: Բաժին տանելուց հետո իրենց բոլորին հարցաքննել են ու անմիջապես բաց են թողել, այն պայմանով, որ իրենցից մեկը կամ բոլորը աշխատեն իրենց համար: Գալով գյուղ` տղաները գնացել են Հայաստանի տարբեր քաղաքներ, որ հեռու լինեն այդ ամենից, իսկ ինքը մնացել է գյուղում, քանի որ իր կինը գտնվել է հղի վիճակում: 2011 թվականի փետրվարի 02-ին իր հեռախոսին զանգ է ստացել, ինքը պատասխանել է և զանգահարողը ներկայանալով` որպես վարչության աշխատակից` ոմն Հովիկ, ասել է, որ ինքը փաստաթղթերը վերցնի ու գնա վարչություն: Ինքն ասել է, որ նրան չի ճանաչում ինչու պետք է գա, նա էլ ասել է` ՙԿգաս, կիմանաս՚: Ինքը չի գնացել, որից հետո` փետրվարի 05-ին իրեն կրկին զանգահարել են ու ասել` ՙՓաստաթղթերդ վերցրու և արի վարչություն, թե չէ` մեր ձևով կբերենք՚: Այս անգամ ինքը նորից չի գնացել վարչություն, որից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է տանը ու փոխել է ջրի ծորակը, սակայն խողովակը կարճ է եղել, ինքն էլ իր ընկերոջից նույն խողովակից վերցնելու նպատակով իր ավտոմեքենայով, 11:30-ից 12:00-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է Դաշտ գյուղ: Հասնելով Դաշտ գյուղի կենտրոնական մասում ու չհասցնելով ավտոմեքենան կանգնեցնել, իր ավտոմեքենայի առջևից կանգնել է <<Ֆոլսվագեն>> կամ <<Օպել>>ակնիշի ավտոմեքենա, իսկ հետևից ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա, երկու հոգի անմիջապես իջնելով այդ ավտոմեքենայից, իրեն քաշելով հանել են իր ավտոմեքենայից ու ներկայանալով վարչության աշխատակիցներ, նստեցրել են իրենց ավտոմեքենայի մեջ, մեկ ուրիշ <<օպեր աշխատակից>> իր ավտոմեքենան տարել է գյուղից դուրս` 150 մետր հեռավորության վրա: Այդ ընթացքում բազմության մեջ գտնվել է նաև իր ընկերը, որը տեսնելով իր հետ կատարվածը, զանգահարել է իրենց տուն և ասել, որ իրեն տարել են: Մոտ հինգ րոպե անց ոստիկանության երեք աշխատակիցներ իրեն տարել են իր ավտոմեքենայի մոտ, իր ավտոմեքենայից իջնելով ոստիկանության աշխատակիցը իրեն ցույց է տվել <<ՍԱՍ>> գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված ինչ-որ բան ու ասել է, որ այդ թմրանյութը պատկանում է իրեն, սակայն ինքն ասել է, որ իր ավտոեքենայի մեջ նման բան չի եղել և դա իրենը չէ, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Վարչությունում իրեն սկսել են ծեծել ու ստիպել են, որ ինքը ընթերակաների ներկայությամբ հայտնի, որ այդ տոպրակով թմրանյութն իրենն է և իրեն բռնելու պահին այն իր ձեռքին է եղել: Ինքն այդպես էլ ասել է, սակայն իրականում այդպես չի եղել` քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը: Այդ թմրանյութն իրեն տվել են ոստիկանության աշխատակիցները և ծեծի միջոցով ստիպել էն, որ ասի, թե իբր այն իրենն է եղել, այն վերցրել է Հարություն Գևորգյանից ոմն Սիմոնին վաճառելու նպատկով` յուրաքանչյուր փաթեթը 5.000 դրամ: Իսկ իրականում, եթե այդ թմրանյութը լիներ իր ձեռքում կամ ավտոմեքենայի մեջ, ապա վարչության աշխատակիցները իրեն հենց գյուղում կենթարկեին խուզարկության, հավաքված բազմաթիվ մարդկանցից գոնե երկու հոգի կգտնեին ու նրանց ներկայությամբ կզննեին ավտոմեքենան: Քննիչն իրեն չլսելով, ստիպել ու պահանջել է որ գրի այն, ինչը գրել է օպերների մոտ, ապա սպառնացել է, ասելով, որ իրեն կիջեցնի օպերների մոտ: Ինքն էլ վախենալով, որ իրեն նորից կծեծեն, ասել է, որ կգրի, բայց պաշտպանի ներկայությամբ: Այդ ժամանակ քննիչն իրեն ասել է, որ ինքն է իր պաշտպանը ու համոզել է, որ ինքը հրաժարվի պաշտպան ունենալուց, որից հետո ինքը ցուցմունք է գրել այն մասին, որ իբր ինքը թմրանյութը ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանից: Նման բան է գրել, որովհետև քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրությամբ ազատ կարձակի: Ժամը 04-ին իրեն տեղափոխել են ՁԱՊՎ, որտեղ արձանագրել են, որ իր քունքին կարմրավուն հետքեր ու քերծվածքներ կան, սակայն դրանք քերծվածքներ չեն եղել, այլ եղել են իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով ստացած վնասվածքները: Դրանից երեք օր անց իրեն տեղափոխել են Նուբարաշեն: Դրանիքց հետո 40 օր ուշացումով քննիչը ներկայացրել է դատական բժշկին, որն էլ իր մարմնի վրա ոչ մի հետք չի արձանագրել: Դրանից հետո` քրեական գործը ավարտելու ժամանակ ինքը ցուցմունք է գրել և պատմել է միայն ճշմարտությունը: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Հարությունի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Գործով բոլոր վկաներին ինքը ճանաչում է, նրանց հետ շփվել է տարբեր հարցերի շուրջ, ինքը նրանց, բացառությամբ Արսենի, թմրանյութ է հյուրասիրել, սակայն չի վաճառել: Վկա Արմենի հետ ծանոթացել է Աշտարակ քաղաքում` խաղող վաճառելու ժամանակ: Վերջինիս խնդրանքով ինքը գտել է կանեփի բույս և հյուրասիրել է նրան: Վկաներ Գարիկին ու Նարեկին ինքը նույնպես մեկ անգամ կանեփի բուսերից պատրաստված թմրամիջոց է հյուրասիրել: Նարեկի հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ` Արթուրի միջոցով: Գարիկի հետ ծանոթացել է իրենց գյուղի խանութներից մեկում: Արսենի հետ ծանոթացել է Էջմիածին քաղաքում` ավտոպահեստամասերի խանութներից մեկում: Ինքը մեկ անգամ Արսենից ավտոմեքենայի մարտկոց է գնել: Ինքը երբեք Վայք քաղաք չի գնացել, ոչ էլ այդ քաղաքի տեղը գիտի: Այդ տղաներին տված թմրանյութը ինքը ձեռք է բերել իրենց ձորի ճանապարհից` գյուղից դուրս գալու ճանապարհին, ձորի մեջ աճած կանեփի թփերից քաղելու, չորացնելու միջոցով թմրանյութ է պատրաստել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքն ասել է, որ թմրանյութը ձեռք է բերել Հարությունից, սակայն դա այդպես չէ, ինքը քննիչի թելադրանքով է այդպես ասել: Նախաքննության ընթացքում փաստաբանի ներկայությամբ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը կրկին վախի ազդեցության տակ գրել է, որ թմրամիջոցը վերցրել է Հարություն Գևորգյանից: / տես դատ. նիստի արձանագրությունը/ 29. Ամբաստանյալ Հարություն Սերոժի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար ամսին իր կինը հիվանդ է եղել, որի պատճառով էլ համագյուղացի Աննային խնդրել են, որպեսզի գա և իրենց կովերը կթի: 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, առավոտյան Աննան գտնվել է իրենց տանը ու կթել իրենց կովերը, այդ ժամանակ իրենց տանն է եղել նաև իրենց հարևանուհին, իրենք միասին սուրճ են խմել, իսկ նրանց գնալուց հետո ինքը կովերին ու հավերին կերակրել ու մտել է տուն: Մոտ հինգ րոպե անց տան մուտքի դուռն ուժեղ բացելով իրենց տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, հարցրել` ով է Հարութը, ինքն էլ ասել է, որ ինքն է: Այդ ժամանակ նրանք ասել են, որ Գարեգինին բռնել են, ինքն էլ ասել է` ՙԻնչ անենք, որ բռնել են՚, որից հետո իրեն հարցրել են` տանը կանեփ ունի, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ ինքը կանեփ չի օգտագործում և կարող են խուզարկել: Այդ ժամանակ իրեն խուզարկել են, որից հետո իրեն տարել են վարչություն: Մի քանի ժամ անց վարչությունում գտնվելու ընթացքում ինքը լսել է, թե ինչպես են Գարեգինին ծեծում: Ժամը 23-ից 24-ի սահմաններում իր որդին եկել է այնտեղ և իր համար ուտելու բան է բերել, այդ ժամանակ հարցաքննել են նաև իր որդուն: Մի քանի ժամ հետո իրեն ու Գարեգինին առերես հարցաքննել են, որի ժամանակ Գարեգինն առանց գլուխը բարձրացնելու ասել է, որ թմրանյութը իրենից է վերցրել: Դրանից հետո իրեն նորից հարցաքննել են, ինքն էլ ստիպված ասել է, որ իր տան խոտի դեզի տակ է թմրանյութը պահել: Հաջորդ օրը իրենց տուն են գնացել` քննչական փորձարարություն կատարելու: Խուզարկել են իր տունը և օժանդակ շինությունները, սակայն ոչինչ չեն հայտնաբերել: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչու են ոստիկանության աշխատակիցները հենց իր տուն եկել: Ինքը վկա Ներսես Սերյոժայի Բադալյանին թմրանյութ չի իրացրել, այլվերջինս իրենից աղավնի է գնել, դրանց դիմաց 20.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը չի վճարել, որի համար էլ ինք մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Իսկ ինչ վերաբերվում է իր և Գարեգինի միջև եղած հեռախոսազանգերին, ապա իրենք ծանոթներ են եղել և երկուսն էլ աղավնիներ են պահել ու այդ հարցերով են միմյանց զանգահարել: Ինքը պնդում է այն փաստը, որ ինքը երբևէ թմրանյութ չի աճեցրել, պատրաստել ու Գարեգինին և Ներսեսին թմրանյութ չի իրացրել: /հատ. 3 , տես դատ. նիստի արձանագրությունը/ 30. Վերաքննիչ դատարանը հետազոտելով նախաքննության և առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալների տված ցուցմունքները, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու և ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, հանգում է այն հետևության, որ հանցավոր արարքները կատարելու մեջ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի մեղավորությունը հաստատվել է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նրանց առաջադրված մեղադրանքը լիովին հիմնավորված է և ապացուցված, իսկ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի կողմից տրված վերոնշյալ ցուցմունքներն անարժանահավատ են, չեն բխում քրեական գործի փաստական տվյալներից և գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանը և Հ.Գևորգյանը հիշյալ ցուցմունքներով նպատակ են հետապնդում միմյանց օգնել և խուսափել պատասխանատվությունից ու պատժից, որոնք հերքվում են ներքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով. 31. Գարեգին Զաքարյանի 08.02.2011թ. որպես կասկածյալ տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 20 տարի է ճանաչում է Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարություն Գևորգյանին և նրանից տեղեկացել է, որ զբաղվում է կանեփի բույսի թփերից պատրաստած թմրամիջոցի վաճառքով և որ այն ձեռք է բերում, պատրաստում իր տան օժանդակ հողամասում աճած կանեփի բույսից: 2008 թվականին Հարությունն իրեն առաջարկել է թմրանյութ վաճառելու միջոցով` գումար վաստակել և այդպես ապրուստի միջոց գտնել: Դրանից հետո միասին պայմանավորվել են, որ ամեն թղթի փաթեթի մեջ լցված չոր փշրած կանեփի դիմաց ինքը պետք է Հարությունին վճարի 3.000-4.000 ՀՀ դրամ գումար` 6.000 դրամով վերավաճառելու պայմանով: Շուրջ 10 անգամ Հարությունից ձեռք է բերել կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց և այն վաճառել տարբեր անձանց, այդ թվում` Աշտարակ քաղաքի բնակիչներ Արսենին, Արմենին, Գևորգին և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Նարեկին` յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց նրանցից վերցնելով 3.000 դրամ գումար: Այնուհետև, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Սիմոնին թմրամիջոց վաճառելու նպատակով` ժամը 14:00-ի սահմաններում, գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրենց տան նկուղում 15 թղթե փաթեթների մեջ լրցրել է կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և տվել իրեն: Ինքը թմրամիջոցը դրել է պոլիէթիլենային փաթեթի մեջ, ապա դուրս գալով գյուղամեջ` սպասել է Սիմոնին: Որոշ ժամանակ անց գյուղի կենտրոնական փողոցի հատվածում իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն թմրամիջոցով բերել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Նույն ժամանակ վարչության շենքում իրեն խուզարկելիս իր մոտ պահվող պոլիէթիլենային փաթեթը բացել և ընթերակաների ներկայությամբ կազմել են արձանագրություն: Դրանից հետո ինքը հայտարարել է, որ փաթեթներում կան կանեփի բույսից պատրաստված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը նույն օրը վերցրել է հարևան` Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից և որ այն պատկանում է նրան: Այնուհետև նշված թմրամիջոցը կշռել են, որը կազմել է 48,9 գրամ, փաթեթավորել և կնիքել են: Իր երիկամային ցավերի պատճառով ինքը Հարությունից շատ անգամներ վերցված թմրամիջոցից նաև օգտագործել է: 32. Հարություն Գևորգյանի 09.02.2011թ. որպես կասկածյալ տված լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին առավոտյան Գարեգինը եկել է իրենց տուն և իրենից ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է խնդրել: Մինչ այդ ինքը Գարեգինին 4-5 անգամ հյուրասիրել է իր այգում աճեցրած ՙմարիխուանա՚ թմրամիջոցից, այդ պատճառով էլ նա կրկին եկել իր մոտ, ինքն էլ նրա վրա բարկանալով գնացել ու խոտի դեզի միջից հանել է տոպրակով թմրանյութը և առանց փաթեթավորելու տոպրակով տվել է նրան, որից հետո Գարեգինն իր տանից հեռացել է: Իր հիշելով ինքը Գարեգինին աշնան ընթացքում իրենց տանը թմրամիջոց է հյուրասիրել, սակայն դրա դիմաց նրանից գումար չի վերցրել: Իսկ վերջին անգամ Գարեգինին թմրամիջոց է տվել 2011 թվականի փետրվարի 08-ին, որն էլ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել է նրա մոտից, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով, նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը: 33. Գարեգին Զաքարյանի և Հարություն Գևորգյանի միջև 08.02.2011թ. կատարված առերես հարցաքննությամբ, որով Գարեգին Զաքարյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքները: 34. Վկա Արմեն Նիկողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Աշտարակ քաղաքում: 2010 թվականի աշնանը Աշտարակ քաղաքում գործող շուկայում ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանի հետ, որը իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միրգ է վաճառել իրենց շուկայում: Իրենց միջև սկսվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ: 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Աշտարակ քաղաքի շուկայում, երբ պատահական հանդիպել է Գարեգինին, վերջինս իրեն հարցրել է` թմրամիջոց օգտագործում է, թե ոչ, ապա <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է առաջարկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ հյուրասիրելու դեպքում չի հրաժարվի, որից հետո Գարեգինն ասել է, որ ինքն էլ է թմրանյութ օգտագործում և թմրամիջոց ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Դրանից հետո իր ընկերոջ` Աշտարակ քաղաքի բնակիչ Գևորգ Կարապետյանի 093-10-25-25 և իր անձնական օգտագրծման 055-32-02-50 բջջային հեռախոսահամարներից ինքը զանգել է Գարեգինին ու հարցրել` <<Ապրանք ունես>> նա էլ հասկանալով, որ խոսքը թմրանյութի մասին է, պատասխանել է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնա իրենց գյուղ վերցնի: Դրանից հետո, նշված օրը պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել Է Այգեշատ գյուղ, որտեղ հանդիպել է Գարեգինի հետ, վերջինս էլ իրեն է տվել ծխախոտի ֆոլգայի մեջ փաթաթված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Գարեգինին ասել է` ՙՏվածդ կօգտագործեմ, եթե լավը լինի, կզանգեմ կգամ հետևիցդ՚: Դրանից հետո հասնելով գյուղի կենտրոնական փողոց, Գարեգինի տված թմրամիջոցի մի մասը խառնելով ծխախոտի թութունի հետ, լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն, որից հետո կանգնեցրել է ճանապարհով պատահական անցնող <<ՎԱԶ 2107>> մակնիշի մի ավտոմեքենա ու գնացել է Աշտարակ քաղաք: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի` ունենալու դեպքում կզանգի իրեն: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինից երկու անգամ է թմրանյութ ձեռք բերել` առանց գումար վճարելու, թմրանյութ վերցնելու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի գտնվել: /հատ. 1 գ.թ. 167-172, հատ. 2, գ.թ. 198, տես դատ. նիստի արձագագրություն/ 35. Վկա Գագիկ Թադևոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Սի Ընդ Էֆ Քո>> ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր, որը զբաղվում է լվացքի փոշիների, ափսեների լվացման պարագաների վաճառքով: Ապրանքը խանութներ առաքելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսվա կեսերին, իրենց ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ միասին գնացել են Էջմիածին քաղաք, որտեղ <<Սևակ>> խանութում լվացքի փոշիներ իրացներիս պատահական ծանոթացել է Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգինի հետ, որն իրեն ասել է, որ իրենց գյուղում ունի ընկերներ, որոնք խանութներ ունեն և կարող են օգտակար լինել` լվացքի փոշիներն իրացնելու հարցում: Այդ ժամանակ իրենք փոխանակվել են բջջային հեռախոսահամարներով` ինքը տվել է իր` 094-14-99-99 հեռախոսահամարը և վերցրել է Գարեգինի 093-05-65-25 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ Գարեգինն իրեն ասել է, որ թմրամիջոց է օգտագորրծում և իրեն առաջարկել է կանեփի թփերից պատրաստված թմրամիջոց, ասելով, որ ցանկության դեպքում կարող է վաճառել: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն լսելով, որ կանեփի թփերը ծխելուց հաճույք են ստանում` համաձայնվել է: Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ իր մոտ <<մարիխուանա>> կա ու հարմար գնով այն կվաճառի, որից հետո իրենք առանձնացել են խանութից բավականին հեռու, որտեղ Գարեգինը տաբատի գրպանից հանել է ֆոլգայի մեջ փաթաթված կանեփի թփից պատրաստված մի փոքր չոր զանգված ու տվել է իրեն: Ինքն էլ 2.000 ՀՀ դրամ վճարելով վերցրել է այն և պայմանավորվել են հետագայում թմրամիջոց ձեռք բերելու համար զանգահարել միմյանց ու հանդիպել: Բաժանվելով Գարեգինից ինքը խանութից քիչ հեռու` բոլորից աննկատ, կանեփի զանգվածը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ, լցրել ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխելու միջոցով օգտագործել է այն: Դրանից հետո թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով իր բջջային` 094-14-99-99 հեռախոսահամարով զանգահարել է Գարեգինին և ասել, որ ցանկանում է թմրանյութ գնել, սակայն վերջինս ասել է, որ թմրամիջոց չունի և հետո զանգի: Քիչ հետո ինքը կրկին զանգահարել է Գարեգինի հեռախոսահամարին, վերջինս իրեն ասել է, որ կարող է գալ գյուղ, բայց զգուշացրել է, որ իր հետ մարդ չտանի ու իբր ապրանք` լվացքի փոշի իրացնելու նպատակով էլ կհանդիպեն: Պայմանավորվածության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա կեսին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը լվացքի պարագաներ իրացնելու և Գարեգինից թմրանյութ ձեռք բերելու նպատակով, իրենց ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Սարգիս Կոշկարյանի հետ գնացել է Արգեշատ գյուղ, զանգահարել է Գարեգինին, որն էլ իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 12 ՕՕ 230 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով եկել է գյուղի կենտրոնական հատված և ինքը 2.000 ՀՀ դրամ գումարով նրանից գնել է ֆոլգայի մեջ լցված կանեփի չորացված բույսերից պատրաստված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որն էլ ինքը նույն պահին` ծխելու միջոցով գործածել է: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է գնել, քանի որ այն չի կշռել: /հատ. 1 գ. թ. 195-198, տես դատ.նիստի արձանագրությունը/ 36. Վկա Արսեն Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Վայոց Ձորի մարզի Զառիթափ գյուղում և 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ն աշխատել է Վայք քաղաքում գտնվող ՙՄիկա՚ բենզալցակայանում` որպես լիցքավորող: 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին բենզալցակայան է եկել մի <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը խնդրել է 15 լիտր բենզին լիցքավորել, այդ ընթացքում իրենք զրույցի են բռնվել և ինքն իմացել է, որ վարորդը Էջմիածնի շրջանի Դաշտ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանն է: Բենզին լիցքավորելուց հետո, երբ գումար հանելու նպատակով Գարեգինը ձեռքը տարել է գրպանը, գրպանից մի փաթեթ է ընկել, ինքն էլ գումարը վերցնելու պահին կռացել ու վերցրել է փաթեթը, միաժամանակ հարցնելով, թե փաթեթի մեջ ինչ է, Գարեգինն էլ պատասխանել է, որ փաթեթի մեջ կանեփ է ու կրկին այն դրել է գրպանը: Այդ ժամանակ ինքը հետաքրքրությունից ելնելով Գարեգինին խաբել է` ասելով, որ ինքը դրանից օգտագործել է և խնդրել է կանեփից իրեն տալ: Գարեգինն իրեն չի մերժել և այն առանց որևէ գումարի հյուրասիրել է իրեն, որից հետո իրենք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով: Թմրամիջոցը Գարեգինից վերցնելուց հետո դրա մի մասը խառնել է ծխախոտի թութունի հետ ու լցնելով ծխախոտի գլանակի մեջ ծխել է, իսկ մնացած մասը օգտագործել է 2011 թվականի հունվար ամսվա վերջերին: Իր ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մասերը վճարելու հարցով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը զանգահարել է Գարեգինին: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է վերցրել ընդամենը մեկ անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել: /հատ 1 գ.թ. 219-220, հատ. 2 գ. թ. 212-213 և դատ. նիստի արձանագրություն/ 37. Վկա Նարեկ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկուկես տարի առաջ իր ծանոթներից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից է տեղեկացել, որ Էջմիածնի շրջանի Այգեշատ գյուղի բնակիչ Գարեգին Զաքարյանը թմրամիջոց է վաճառում և նրանից թմրանյութ գնելու նպատակով իր նույն ծանոթից, վերցրել է նրա 093-05-65-25 հեռախոսահամարը, իսկ նույն թվականի աշնանը իր բջջային` 093-30-55-00 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գարեգինին, ծանոթացել վերջինիս հետ և պայմանավորվել են հանդիպել գյուղում: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Գարեգին Զաքարյանի հետ, ինքը նրան ասել է, որ իր օգտագործման համար թմրամիջոց է հարկավոր, միաժամանակ խաբելով ասել է, որ երիկամների ցավեր ունի, որի համար էլ թմրամիջոց է օգտագործում: Գարեգինը հրաժարվել ու մերժել է իրեն` ասելով, որ թմրամիջոց չունի, սակայն ինքը նրան է փոխանցել իր հեռախոսահամարը և խնդրել է ունենալու դեպքում զանգահարել իրեն: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսին ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին, նրան հարցրել` ապրանք կա, թե ոչ, Գարեգինն էլ իրեն ասել է, որ գա գյուղ, որից հետո ինքը գնացել է Այգեշատ գյուղ, Գարեգինն էլ իր <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր հետ հանդիպման և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել աշակերտական տետրի թղթի մեջ փաթաթված չորացված ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը գնելուց հետո ինքը գնացել է գյուղի կենտրոնական մայրուղի, որտեղ էլ բոլորից աննկատ թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մետ ու ծխել է: Դրանից հետո` 2011 թվականի փետրվարի 05-ին, թմրամիջոց գնելու նպատակով կրկին զանգահարել է Գարեգինին ու պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Այգեշատ գյուղում, որտեղ Գարեգինը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով իրեն է վաճառել <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Գարեգին Զաքարյանից թմրամիջոց է գնել ընդամենը երկու անգամ, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել: /հատ. 1 գ.թ. 202-205/ 38. Վկա Նարեկ Բադալյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է աղավնիներ պահելով և աղավնիներ գնելու նպատակով 2010 թվականի գարնանը գնացել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ ծանոթացել է աղավնիներ վաճառող Հարությունին և իմացել է, որ վերջինս բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Դրանից հետո, աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը հաճախ է գնացել Հարությունի տուն: 2010 թվականի աշնանից իր և Հարությունի փոխհարաբերություններն ավելի են մտերմացել և այդ ժամանակ ինքը Հարությունին է տվել իր` 093-58-86-15 բջջային հեռախոսահամարը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 15-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աղավնիներ գնելու նպատակով ինքը կրկին գնացել է Հարությունի տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ թմրամիջոց ունի ու եթե ինքն օգտագործում է` կարող է հյուրասիրել: Ինքն ընդունել է Հարությունի առաջարկը և նրանց բակում` աղավնիների բնի մոտ Հարությունը գրպանից հանել է թղթի մի փաթեթ, որի մեջ եղել է կանեփի թփերից պատրաստված չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո ինքը Հարությունից գնել է երկու հատ աղավնի ու հեռացել է: Գյուղի ճանապարհին ինքը թմրամիջոցը լցրել է ծխախոտի գլանակի մեջ ու ծխել է, որից հետո վերադարձել է Երևան քաղաք: Հարությունն իրեն ընդամենը մեկ անգամ է թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն չի կարող ասել, թե որքան է այն եղել, քանի որ չի կշռել: Հարություն Գևորգյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Ներսես Բադալյանը պնդել է իր ցուցմունքը: /հատ. 2 գ.թ. 82-84, 157-158/ 39. Գարեգին Զաքարյանին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց` վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 49,8 գրամ դեղնականաչավուն զանգված, որի վերաբերյալ Գ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ իր մոտից հայտնաբերածը կանեփի բույսից պատրաստված թմրամիջոց է, որի յուրաքանչյուր փաթեթը ինքը 5.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերել Դաշտ գյուղի բնակիչ Հարությունից` վերավաճառելու նպատակով: /հատ. 1 գ.թ.3 / 40. Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Գևորգյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ աճեցրել է կանեփի բույսերը, ինչպես նաև խոտի դեզը, որում պահել է կանեփի թփերից իր պատրաստած ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը: /հատ. 1 գ.թ. 79-80/ 41. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34 Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 39,2 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: /հատ. 1 գ.թ. 21-22/ 42. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0260 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ երկու ամսվա վաղեմության: /հատ. 2 գ.թ. 17-19/ 43. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 11-0544 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: /հատ. 2 գ.թ. 35-37/ 44. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0403 եզրակացությամբ այն մասին, որ Արմեն Կայծակի Նիկոյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: /հատ. 2 գ.թ. 50-52/ 45. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0502 եզրակացության համաձայն` Նարեկ Դավթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: /հատ. 2 գ.թ. 65-67/ 46. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ` 11-0534 եզրակացության համաձայն` Արսեն Գևորգյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության: /հատ. 2 գ. թ. 74-76/ 47. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 034-11 եզրակացության համաձայն` Հարություն Սերոժի Գևորգյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի: /հատ. 2 գ.թ. 182-183/ 48. Դատանարկոլոգիական փորձաքննության Հմ` 033-11 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի: /հատ. 2 գ.թ. 180-183/ 49. Ինչպես երևում է գործի նյութերից պաշտպանական կողմի միջնորդության հիման վրա առաջին ատյանի դատարանում որպես վկա հարցաքննվել են Գևորգ Հովհաննիսյանը, Անահիտ Խաչատրյանը, Հասմիկ Վարդանյանը և Մարիա Շեմետը: Վկա Գևորգ Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ ամբաստանյալ` Գարեգին Զաքարյանին` որպես հարևան գյուղի բնակչի: Ինքը լսել է, որ Հարություն Գևորգյանին և Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են թմրանյութի համար: օրը և ժամը չի կարող հիշել, իրենց գյուղում` Այգեշատի ճանապարհին կանգնած է եղել, ավտոմեքենայի ձայն է լսել, առաջացել է ու տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ տեսել է, որ սպիտակ գույնի <<Նիվա>> մակնիշի մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է Գարեգինի ավտոմեքենան, իսկ Գարեգինի ավտոմեքենայի հետևից կանգնել է արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որից հետո նրանք Գարեգինին իջեցնելով իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնելով նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու տարել են, նրանք տարել են նաև Գարեգինի ավտոմեքենան: Այդ ամենը տեղի է ունեցել իրենից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա: ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայի ուղևորները Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, ինքը նրա ձեռքին ոչինչ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգինը չէր կարող այդ ժամանակ Հարությունի տանից գալ, քանի որ վերջինիս տունն այլ ուղղության վրա է գտնվում: Ինքը երբևէ չի լսել, որ ամբաստանյալները թմրանյութ են օգտագործել: Այգեշատ գյկուղից դեպի իրենց գյուղ կա երկու ճանապարհ և Գարեգինը կարող էր նաև այն ճանապարհով գնալ Հարությունի տուն, սակայն այդ ճանապարհը շատ վատ վիճակում է գտնվում: Ինքը չի կարող ասել` այդ օրը Գարեգինը եկել է իրենց գյուղ, թե գնացել է Էջմիածին քաղաք: Գարեգինին ձերբակալելու ժամանակ հավաքված գյուղացիները փորձել են մոտենալ ու պարզել, թե ինչ է կատարվում, սակայն Գարեգինի ավտոմեքենան կանգնեցրած անձինք ցույց տալով իրենց փաստաթղթերը հայտնել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և ոչ ոքի մոտիկ չեն թողել: Այդ ընթացքում ինքը Հարություն Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ Գարեգին Զաքարյանը կարող էր այդ ժամանակ Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, սակայն բացառում է, քանի որ այդ ճանապարհը շատ վատն ու անանցանելի է: Հետագայում լսել է, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ են հանել, որի համար էլ նրան ձերբակալել են, սակայն ինքը չի տեսել, որ Գարեգինի ավտոմեքենայից թմրանյութ հանեն, բայց չի էլ դիմել ոստիկանություն և այդ մասին չի հայտնել: /տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/ 50. Վկա Անահիտ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, իսկ Գ.Զաքարյանի հետ նույն դպրոցում է սովորել: Կովերը կթելու ժամանակ Հարությունի տուն ոչ ոք չի եկել, այդ ժամանակ այնտեղ է եղել միայն նրանց հարևանուհին` մեծահասակ մի կին: Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալելու օրը ինքը գտնվել է Հարություն Գևորգյանի տանը և նրանց կովերը կթելուց հետո այնտեղ սուրճ է խմել, որից հետո ժամը 10-ի սահմաններում դուրս է եկել` Այգեշատ գյուղի ճանապարհով գնացել է դեպի խաչմերուկի կողմը, որպեսզի գնա տուն: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան Այգեշատ գյուղից գալիս է դեպի իրենց գյուղի ուղղությամբ, իսկ այդ պահին արտասահմանյան և ՙՆիվա՚ մակնիշի երկու ավտոմեքենաներ արագ ընթանալով կանգնել են Գարեգինի ավտոմեքենայի առաջ, որից հետո քաղաքացիական հագուստներով իրեն անծանոթ երեք տղամարդիկ իջնելով ավտոմեքենաներից Գարեգինին իջեցրել են իր ավտոմեքենայից, ձեռքերը հետևում բռնած նստեցրել են ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, նրանցի մեկը նստել է Գարեգինի ավտոմքենայի մեջ ու ավտոմեքենաները վարել են Աշտարակի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով խաչմերուկում կանգնած համագյուղացիները մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ովքեր են և ինչ է պատահել, նրանք փաստաթղթեր ցույց տալով ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են ու չմիջամտեն իրենց գործողություններին: Գարեգինին ավտոմեքենայից իջեցնելու ժանական նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, այդ տղամարդիկ Գարեգինին կամ նրա ավտոմեքենան չեն խուզարկել, այլ միանգամից ձեռքերը ոլորել են ու առանց որևէ բան ասելու նստեցրել ավտոմեքենայի մեջ: Մի քանի օր անց քննիչ Իսկանդարյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պարզելու համար, թե ինչու է Հարություսն Գևորգյանը 08.02.2011 թվականին զանգահարել իրեն, ներկայանա վարչություն: Ինքը հեռախոսով ասել է, որ այդ օրը ինքը Հարութի կովերն է կթել, այդ պատճառով է Հարութը զանգահարել իրեն, որից հետո քննիչն իրեն ասել է, որ ներկայանալու կարիք չկա: Քննիչը զանգահարել է իրեն, քանի որ իր հեռախոսահամարը եղել է Հարություն Գևորգյանի հեռախոսի մեջ: Ինքը ցանկություն ունեցել է ներկայանալու քննիչի մոտ և հայտնելու իր ունեցած տեղեկությունները, սակայն աշխատանքի լինելու պատճառով չի կարողացել գնալ: Հարութի կովերը կթել է ամեն օր առավոտյան ժամը 10-ին, երեկոյան ժամը 07-ին, սակայն այդ օրը Գարեգինին այնտեղ չի եկել, ինքը Գարեգինին չի տեսել: Անասնագոմի մոտ եղել է խոտի դեզ, որտեղից ինքը կովերին խոտ է տվել: Քննիչի զանգելուց հետո է տեղեկացել, որ Գարեգին Զաքարյանին ձերբակալել են` թմրանյութ պահելու համար: /տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/ 51. Վկա Հասմիկ Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին ճանաչում է` որպես համագյուղացու, իսկ Գարիկին չի ճանաչում: Օրը կոնկրետ չի հիշում, փետրվար ամսին, ինքը տանից դուրս գալով գնացել է խանութ, ճանապարհին` խանութից մոտ 10 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենա արագ վարելով (ճռռացնելով) կանգնել է փողոցի խաչմերուկում, կանգնեցրել Գարեգինի ավտոմեքենան և նրան բռնելով հանել են ավտոմեքենայից դուրս, նստեցրել ուրիշ ավտոմքենայի մեջ ու տարել: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել Գարեգինի ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ: Ինքը չի նկատել, թե Գարեգինի ավտոմեքենան որտեղից է եկել կամ ուր է գնացել: Հետագայում` գյուղացիներից իմացել է, որ Գարեգինի ավտոմքենան եկել է Այգեշատ գյուղի կողմից: Խաչմերուկում հավաքված տղամարդիկ չեն մոտեցել նրանց: /տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/ 52. Վկա Մարիա Շեմետը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2002 թվականից բնակվում է Արմավիրի մարզի Դաշտ գյուղում: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հարություն Գևորգյանին` որպես համագյուղացու, որի հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալ Գարեգին Զաքարյանին չի ճանաչում: Ամեն առավոտ ինքը գնացել է Հ.Գևորգյանի տուն` սուրճ խմելու: Փետրվարի 08-ին ինքը գտնվել է Հարությունի տան բակում, իսկ հետո մտել են տուն, որտեղ եղել են նաև Հարութի ընտանիքը, նրանց կովերը կթողը` Աննա անունով մի աղջիկ: Աննան ամեն առավոտ մոտավորապես ժամը 09-ից մինչև 11-ի կողմերը եկել է Հարութի կովերը կթելու, իսկ երեկոյան 7-ից 8-ն ընկախ ժամանակահատվածում է կթել կովերը: Այդ օրը Աննայից բացի Հարությունի տանը ուրիշ անձ չի եղել: Իր տանից Հարութի տունը գտնվում է 72 քայլ հեռավորության վրա: Ժամը 10-ից 11-ի կողմերը ինքը գնացել է իր տուն, իսկ մոտ 10 րոպե անց իր տուն է եկել Հարությունի աղջիկն ու ասել, որ Հարութին ձերբակալել են: Ինքը նրան հարցրել է, թե ինչի համար են ձերբակալել, վկաներ, ընթերականեր եղել են, թե ոչ, աղջիկն էլ պատասխանել է, որ ոչ ոք չի եղել, ինքն էլ չգիտի, թե ինչ պատճառով են ձերբակալել: Հետո քննիչը զանգահարել է իրեն ու հարցրել` Հարությունի տանն ինքը կանեփ տեսել է, թե ոչ, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի տեսել: Ինքը պնդում է, որ այդ օրը Հարությունը տանից դուրս չի եկել, իսկ Գարեգին Զաքարյանն էլ այնտեղ չի եկել: /տես. դատ. նիստի արձանագրությունը/ 53. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանության կողմի փաստարկներն ու պահանջը` Գ.Զաքարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 08.02.2011թ. կազմված արձանագրությունը, 08.02.2011թ. ստացված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 34Ք եզրակացությունը, 39.2 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, Գ.Զաքարյանի կողմից այդ կապակցությամբ տրված խոստովանական ցուցմունքները, վկա Նարեկ Դավթյանի ցուցմունքը, Հ.Գևորգյանի 08.02.2011թ. որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 11.02.2011թ. Հ.Գևորգյանի մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, 25.03.2011թ. Հ.Գևորգյանի և վկա Ներսես Բադալյանի վկայի հարցաքննության արձանագրությունը, անթույլատրելի ճանաչելու և ապացույցների կազմից հանելու մասին, գտնում է անհիմն, քանի որ դրանք նախաքննական մարմնի կողմից ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ: 54. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկաներ Գևորգ Հովհաննիսյանի, Անահիտ Խաչատրյանի, Հասմիկ Վարդանյանի և Մարիա Շեմետի դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվարի 08-ին Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան եկել է Այգեշատ գյուղից դեպի իրենց գյուղի կողմը և չէր կարող Հարություն Գևորգյանի տանից գալ, ինչպես նաև Գարեգին Զաքարյանի ավտոմեքենան կանգնեցնելու և վերջինիս ավտոմեքենայից իջնելու պահին նրա ձեռքին ոչինչ չի եղել, արժանահավատ չէ և նրանց ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալին` նպատակ են հետապնդում օգնելու ամբաստանյալներին` խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ նրանք երբևէ չեն դիմել իրավապահ մարմիններին և այդ մասին ցուցմունք տալու վերաբերյալ միջնորդություններ չեն ներկայացրել: Բացի այդ, նրանց ցուցմունքները ժխտվում են Գ.Զաքարյանի և Հ.Գևորգյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով: 55. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հետազոտելով նախաքննության, առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Գ. Զաքարյանին և Հ. Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներին բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում թույլ չեն տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով, երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով կարող էին խոչընդոտել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն` Գարեգին Զաքարյանին և Հարություն Գևորգյանին մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որի համար նրանք պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրեն ազատազրկման ձևով: 56. Վերոգրյալ հիմքերով վերաքննիչ դատարանը եկավ հետևության, որ ամբաստանյալներ Գ.Զաքարյանին և Հ. Գևորգյանին արդարացնելու հիմքեր չկան, կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները ապացուցված են մեղավորությունը հաստատված, արարքներին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, գործի քննության և լուծման ընթացքում թուլյ չեն տրվել դատական սխալ, որը կարող էր հիմք հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու համար, ուստի պաշտպանների բերած վերաքննիչ բողքները ենթակա են մերժման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ դատարանը à ð à Þ º ò 1. Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները մերժել: 2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռը` ամբաստանյալներ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հարություն Սերոժի Գևորգյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-01-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 /չորս/ հատոր, 1-ին հատորը` 250 թերթ, 2-րդ հատորը` 272 թերթ, 3-րդ հատորը` 207 թերթ, 4-րդ հատորը` 90 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 17-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 272, 207, 90 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | Հարություն Գևորգյանի, Գարեգին Զաքարյանի անձնագրերը, հեռախոսազանգերի վերծանումների 2 սկավառակ փակ ծրարում: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2169/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 29-02-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0092/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 14-02-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Իրինա |
| Ազգանուն | Գազարովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Գարեգին Հովսեփի Զաքարյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 17-02-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-2169 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 21-02-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր, 2 անձնագիր, հեռախոսային վերծանումների 2 սկավառակ |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0092/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 21-02-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 20-03-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0092/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 20 մարտի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննության առնելով Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի դիմումը` իր պաշտպան Ի.Գազարովայի կողմից ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ ներկայացված վճռաբեկ բողոքը վերադարձնելու հարցը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով Գարեգին Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կանոններով` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը: Ամբաստանյալներ Հ.Գևորգյանի պաշտպան Վ.Դանիելյանի և Գ.Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովայի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ բողոքները մերժել է, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատավճիռը` թողել օրինական ուժի մեջ: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովան: 2012 թվականի փետրվարի 24-ին Վճռաբեկ դատարանում ստացվել է ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանի դիմումը, որով նա խնդրել է իր պաշտպան Ի.Գազարովայի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել` պատճառաբանելով, որ չի ցանկանում, որ այն քննության առնվի: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովայի վճռաբեկ բողոքը ենթակա է վերադարձման հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 413-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Բողոք բերած անձն իրավունք ունի հետ վերցնել այն մինչև վճռաբեկ դատարանում դատական նիստի սկսվելը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 21-րդ կետի համաձայն՝ «(….) Մեղադրյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի` (….) հետ վերցնել իր կամ իր պաշտպանի ներկայացրած բողոքը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն՝ «(….) Կասկածյալը և մեղադրյալն իրավունք ունեն հետ վերցնել իր պաշտպանի բողոքը (….)»: Այսպիսով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանը, օգտվելով իր իրավունքից, դիմել է իր պաշտպան Ի.Գազարովայի ներկայացրած վճռաբեկ բողոքը վերադարձնելու խնդրանքով, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը ենթակա է վերադարձման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 21-րդ կետով, 103-րդ հոդվածի 9-րդ մասով և 413-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գարեգին Հովսեփի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Զաքարյանի պաշտպան Ի.Գազարովայի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 21-03-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 24-03-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 250, 272, 207, 115 թերթ, Հարություն Գևորգյանի եվ Գարեգին Զաքարյանի անձնագրերը, հեռախոսազանգերի վերծանումների 2 սկավառակ փակ ծրարում: |