Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0087/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Արեն Սարգսյան
Արսեն Սարգսյան Աշոտի
Արսեն Սարգսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-12-01 | 14:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-05-30 | 15:00 | 3 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-08-31 | 14:00 | 3 |
ԳՈՐԾ ԵԿԴ/0087/01/11
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
< 01> դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Տ.Հակոբյանի
Մասնակցությամբ`
Դատախազ Ս.Հարությունյանի
Պաշտպան` Ս.Մկրտչյանի
Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի և պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության վարույթի կանոններով, քննության առնելով ԱՐՍԵՆ ԱՇՈՏԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով , քրեական գործը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Անհայտ անձի կողմից Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտէ գործելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժանմունքում 2010թ. դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 26119710 քրեական գործը:
2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 15:10-ին, կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը:
Փաստի առթիվ ՀՀ ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնում 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15114310 քրեական գործը:
2010թ. դեկտեմբերի 21-ին Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
2010թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2011թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի մարզի դատախազություն` ըստ ենթակայության ուղարկելու համար:
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչությունից 2011թ. փետրվարի 25-ին ստացված թիվ 7/528 գրության համաձայն` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կողմից Զ.Մկրտչյանի բնակարանի անձեռնմխելիությունը խախտելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` թիվ 15114310 քրեական գործին միացնելու և համատեղ քննելու համար:
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ապրեսյանի 2011թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 15114310 քրեական գործին ու տրվել է 15114310 համարը:
2011թ ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 15114310 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011թ. հունիսի 20-ի դատական նիստի ընթացքում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումը, համաձայն որի` թիվ 15114310 քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ապօրինի շինություն մուտք գործելով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011թ. ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները:
2011թ. մայիսի 05-ին թիվ 15114310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. օգոստոսի 31 ի դատավճռով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված <Համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 21.12.2010թ., խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պատժի կրման ընթացքում նշանակվել է հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանի 20.10.2011թ. և 09.11.2011թ. որոշումներով ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:
Վերաքննիչ բողոքների դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա, շինություն ապօրինի մուտք գործելով, փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն:
Այսպես.
Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը, չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանին տեսնելով, պատուհանից դուրս է ցատկել ու հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Դրանից հետո` 2010թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը, գողություն կատարելու նպատակով, գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, որտեղ պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել նույն գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի տուն, սակայն նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` Հովիկ Մկրտչյանին, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Դրանից հետո` 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, որտեղ Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տանից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն տեսնելով փողոցից իրեն ձայն տվող` նույն գյուղի բնակիչ Արմեն Կառլենի Սարգսյանին, հեռացել է և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքին անկախ հանգամանքներում:
Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը, հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գնացել է Երևան քաղաք, մտնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ և վերջինիս պայուսակից բացահայտ հափշտակելով դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, փորձել է հեռանալ: Նույն պահին Ա.Սարգսյանը, նկատելով աշխատասենյակ մտնող իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, որի հետևանքով Ա.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է վերանայել ընդհանուր իրավսության դատարանի դատավճիռը` պատճառաբանելով, որ համաձայն չէ մեղադրանքի և պատժաչափի հետ:
Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ տեղի է ունեցել դատական սխալ, խախտվել է նութական և դատավարական իրավունքի նորմերը, իսկ դատավճիռը անհիմն է:
Վարույթն իրականացնող մարմինը չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 17-րդ, 126-րդ հոդվածի պահանջները և գործով բազմակողմանիությունն ու լրիվությունը չի ապահովել, կատարել է միակողմանի քննություն, հավաքված ապացույցները բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման չեն ենթարկվել:
Վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դնելով էական խախատումներով ձեռք բերված ապացույցները, խախատվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները:
Պաշտպանը գտնում է, որ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգքրի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նխատեսված հանցակազմի հատկանիշները:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը, Արսեն Սարգսյանին `ՀՀ քրեական օրենսգքրի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ, այդ մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն `
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է այն հետևության, որ Արսեն Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքները հաստատված են և հիմնավորված դատաքննության ժամանակ հետազոտված և առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադարված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն հայտնել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, գիտակցելով, որ սխալ բան է անում, հետ է կանգնել իր մտաադրությունից: Կատարածի համար զղջում է և խնդրել է մեղմ վերաբերվել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի բացատրությամբ այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղում: Իր եղբոր` Զորիկ Մկրտչյանի, տունը գտնվում է իրենց հարևանությամբ ու քանի որ նրանք հիմնականում բացակայում են հայաստանից ու տանը չեն լինում, ինքը հաճախակի ստուգում է նրանց տունը: 2010թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, տանից դուրս է եկել և գնացել է ստուգելու եղբոր տունը: Հասնելով տան մոտ` դրսից վառել է պատշգաբի լույսը ու տան բակում նկատել է մարդկային ստվեր, մոտեցել է տանը, բարձրացել աստիճաններով և տեսել է, որ մուտքի դռան կողքի պատուհանը գտնվում է բաց վիճակում, որի մոտ կանգնած է եղել անծանոթ մի երիտասարդ: Վերջինս, տեսնելով իրեն` ներս է մտել պատուհանից և անմիջապես փակել այն: Վայրկյաններ անց տան մյուս հատվածից լսել է ձայն, անմիջապես գնացել այդ ուղղությամբ և տեսել է, թե ինչպես նշված անձնավորությունը, դուրս ցատկելով ցանկապատից, դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բանալիով բացել է տան մուտքի դուռը, մտել ներս, ստուգել տան իրերն ու տեսնելով, որ ամեն ինչ իր տեղում է, փակել է դուռը և դուրս եկել տանից: Հաջորդ օրը համագյուղացիներից` գյուղում եղած ընդհանուր խոսակցություններից, տեղեկացել է, որ Այգավան գյուղից մի տղա բնակարանային գողություններ է կատարում, ինքը գնացել է Այգավան գյուղ, փորձել է պարզել իր եղբոր տուն մտած երիտասարդի ինքնությունը, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել իրեն պարզել դա: Դիմել է ոստիկանության Արարատի բաժնի և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 11:00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և գնացել Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ` քրոջը տեսակցելու: Տանից դուրս գալով կողպել է տան դռները, բաց է թողել միայն հյուրասենյակի պատուհանի օդանցքը: Ժամը 16:30-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, բացել է կողպած դռները ու մտել է ներս: Քիչ անց իրենց տուն է եկել հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանը և հայտնել, որ ժամը 13:00-ի սահմաններում մի երիտասարդ պատուհանից փորձել է ներս մտնել տուն, սակայն իրեն տեսնելով դուրս է ցատկել ու հեռացել: Ինքն այդ ժամանակ ստուգել է տունը ու տեսել, որ ոչին չի պակասել: Պայծառն իրեն ասել է, որ այդ տղային չի ճանաչել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 9-ից մինչև նոյեմբերի 30-ն ամուսնու հետ գտնվել են ՌԴ-ում ապա նոյեմբերի 30-ին վերադարձել են Հայաստան և նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ համագյուղացիներ Արմեն Սարգսյանից և Մկրտիչ Խաչատրյանից տեղեկացել են, որ այդ օրը` 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում ինչ-որ անծանոթ մի անձնավորություն փորձել է իրենց տանից գողություն կատարել, սակայն իրենց փողոցում նկատելով ցատկել է պարսպի վրայով և հեռացել: Նրանք բռնել են անծանոթ անձնավորությանը, սակայն վերջինիս աղերսանքին ընդառաջ գնալով նրան բաց են թողել: Ինքը ստուգել է տունը ու տեսել, որ բոլոր իրերն իրենց տեղում են: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջին կարգի մասնագետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, միջանցքով գնացել է դեպի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հենց ներս մտնելու պահին տեսել է 28-30 տարեկան իրեն անծանոթ մի տղայի, որն անձայն մատը դրել է բերանին, ապա` պահանջել է, որպեսզի ինքը լուռ մնա, որից հետո իրեն հրել-գցել է գետնին ու դիմել փախուստի: Ինքն սկսել է բղավել և օգնություն կանչել ու իր օգնության ձայներից այնտեղ են եկել բաժնի աշխատակիցները, որոնց ինքը հայտնել է կատարվածի մասին: Նելլի Ավետիսյանն էլ ստուգելով իր սենյակը պարզել է, որ անծանոթ անձնավորությունը հափշտակել է պայուսակի մեջ եղած դրամապանակը: Շուրջ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանն իր աշխատասենյակ է բերել իր նկատմանբ բռնություն գործած անձնավորությանը ու իրենք տեղեկացել են, որ նա Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Այդ պահին Ն.Ավետիսյանի դրամապանակը նրա մոտ չի եղել: Ոչ սենյակ մտնելու պահին, ոչ էլ այդ փախչելիս ինքն այդ երիտասարդի ձեռքին դրամապանակ չի տեսել: Վայր ընկնելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմում` որպես իրավաբանական բաժնի պետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է աշխատավայրում` Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի վարչական շենքի 2-րդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում: Այդ պահին միջանցքից աղմուկ է լսել ու դուրս գալով միջանցք իմացել է, որ մի տղամարդ իրենց աշխատակցուհի Ռեգինա Քոթախյանին հրելով գցել է գետնին և դիմել փախուստի: Ինքը մտնելով իր սենյակ` տեսել է, որ պահարանի վրա դրված պայուսակը բաց վիճակում է, ստուգելով այն տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է, որի մեջ եղել է 100 ԱՄՆ դոլար, 80.000 ՀՀ դրամ գումար, բանկային քարտեր, իր սոցիալական քարտը: Մոտ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանը Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժին է բերել հանցագործությունը կատարած` իրեն անծանոթ Արսեն Սարգսյանին, սակայն այդ պահին իր դրամապանակը նրա մոտ չի եղել ու նա հայտնել է, որ այն նետել է աստիճանների վրա: Իրենք փորձել են գտնել դրամապանակը, սակայն ապարդյուն: Կատարվածի մասին հայտնել են ոստիկանություն: Կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է նյութական վնաս, սակայն դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի ծնողներն այն վերականգնել են, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Վկա Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջատար մասնագետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ դիմացի աշխատասենյակից լսել է աղմուկի ձայներ: Դուրս գալով միջանցք` տեսել է իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, որը մատնացույց է արել միջանցքով վազող անծանոթ մի անձնավորության և բացականչել. <Բռնի, գողացավ>: Ինքն անմիջապես հետապնդել է իրեն անծանոթ անձնավորությանը և Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել նրան ու բերել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավար աշխատակազմի վարչական շենք: Ճանապարհին անծանոթը խոստովանել է, որ աշխատասենյակից հափշտակած դրամապանակը վազելու ընթացքում դեն է նետել: Հասնելով աշխատանքի վայր` տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գողացել է իրենց աշխատակից Նելլի Ավետիսյանի դրամապանակը և միջանցքում տեսնելով Ռեգինա Քոթախյանին` հրել-գցել է նրան գետնին ու դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Իրենք զանգահարել են ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել, մոտ տասը րոպե անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Արսեն Սարգսյանին տարել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
Վկա Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին ինքը գտնվել է իրենց տան դիմացի հատվածում և ավել է կապել: Ժամը 13:00-ի սահմաններում տեսել է, որ իրենց փողոցով իրեն անծանոթ մի երիտասարդ է անցնում: Մոտ հինգ րոպե անց, ինքը տեսել է, որ այդ նույն տղան մինչև գոտկատեղը մտել է Ջեմմայի տան երկրորդ պատուհանից ներս: Ինքն էլ առանց տեղից շարժվելու ասել է` <Ինչ ես անում այ տղա>: Իր ձայնից այդ տղան դուրս է եկել Ջեմմայի տան պատուհանից, ասել` <Դրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս> ու չսպասելով իր պատասխանին փախչել է դեպի գյուղապետարանի կողմը: Այդ ժամանակ Ջեմման տանը չի եղել` գնացել է Արարատ քաղաք: Նույն օրը` ժամը 19:00-ի սահմաններում, երբ Ջեմման վերադարձել է տուն, ինքը կատարվածի մասին պատմել է նրան, որից հետո վերջինս ստուգել է տունը և ասել, որ ոչինչ չեն գողացել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է Ջեմմայի տուն մտած անձի լուսանկարը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը:
Վկա Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է տանը, երբ իրենց տուն է այցելել իրենց գյուղի բնակիչ Արմեն Սարգսյանը: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Սարգսյանը տանից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն քիչ անց փողոցի կողմից լսել է նրա ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել, որ Արմենը բռնել է անծանոթ մի երիտասարդի ձեռքից ու փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի ուրիշի տանը, ինչու էր նրանց պարսպի վրայից ցատկում: Ինքը մոտեցել է նրանց և ցանկացել է պարզել եղելությունը: Արմենն իրեն ասել է, որ այդ անծանոթ երիտասարդին տեսել է Կատերինայի տան ցանկապատի վրայից ցատկելիս: Անծանոթը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է բաց թողնել իրեն, այդ ժամանակ նրա բերանից փրփուր է եկել: Արմենը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Արմենն էլ գնալով նրանց տուն կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում ինքը տեսել և ճանաչել է Կատերինայի պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արսեն Սարգսյանը:
Վկա Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գնացել է համագյուղացի Մկրտիչ Խաչատրյանի տուն և ճանապարհին տեսել է մի անծանոթի, որը ճանապարհով հանգիստ քայլել է: Շուրջ 5 րոպե Մ.Խաչատրյանի տանը մնալուց հետո այնտեղից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն: Ճանապարհին տեսել է, թե ինչպես քիչ առաջ փողոցում հանդիպած իրեն անծանոթ երիտասարդը դուրս է ցատկել գյուղի բնակչուհի Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատից և փորձել է հեռանալ: Ինքը բռնել է նրա ձեռքից ու փորձել է կանխել փախուստը: Ձայներից իրենց է մոտեցել նաև Մկրտիչ Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել, թե անծանոթն ինչ գործ ունի իրենց թաղամասում: Վերջինիս բերանից փրփուր է եկել, որից հետո նրան բաց են թողել, իսկ նա փախուստի է դիմել: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Մկրտիչն էլ գնալով նրանց տուն` կատարվածի մասին պատմել են նրանց:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 21 եզրակացությամբ համաձայն որի` Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվում է <Գլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ> խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն, ուստի <Իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ>: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի հոգեկան վիճակը նրան թույլ է տալիս մասնակցելու քննչական և դատավարական գործողություններին: Արսեն Սարգսյանի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները նպաստել են նրա կողմից նշված հանցնաքի կատարմանը:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրություններով համաձայն որոնց` վկաներ Մ.Խաչատրյանը, Ա.Սարգսյանը, Պ.Չամուրյանը, Հ.Մկրտչյանը ճանաչել են Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել են, որ 4-րդ լուսանկարում պատկերված անձը Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղի բնակիչ Կ.Բախշիյանի տան ցանկապատի վրայից ցատկել է դեպի փողոց և փորձել է հեռանալ ինչպես նաև պատուհանից մտել է Գալստյանի և Խաչատրյանի առանձնատները:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հիմք ընդունելով նաև Առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 31-ի վերոհիշյալ դատավճռի հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում, հետազոտված փաստական տվյալներով, որոնք նշված են վերոհիշյալ դատավճռում, ապացուցված է այն արարքները, որոնց կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանը և այդ արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին և որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքների կատարելը:
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի մեղավորությունը նշված հանցանքները կատարելու մեջ և այդ հանցանքները նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի հատկանիշներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ բացահայտությունը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատյությունն է, որով այն տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից: Յուրաքանչյուր անգամ կատարվածը կողոպուտ որակելիս պետք է պարզել, որ հանցավորը ուրիշի գույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով վերցրել է գույքի սեփականատիրոջ կամ այլ անձանց ներկայությամբ, որոնք, ըստ նրա, գիտակցել են գույքի հափշտակման փաստը, իսկ հանցավորը, անտեսելով այդ, կատարել է արաքը: Բացի այդ, հնարավոր են դեպքեր, երբ գաղտնի հափշտակությունը`գողությունը, վերաճում է բացահայտի, այսինքն` կողոպուտի:
Կողոպուտի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է, որ հափշտակությունը բացահայտ է կատարում, և որ իր կողմից գույքի հափշտակումը նկատում են սեփականատերը, այլ տիրապետողը, պահպանողը կամ այլ անձինք: Փաստորեն բացահայտությունը, որը կողոպուտի բնութագրիչ հատկանիշն է, որոշվում է ոչ միայն և ոչ այնքան օբյեկտիվ, որքան սուբյեկտիվ չափանիշով` նրանով թե ինչ է կարծել ինքը` հանցավորը: Այն բոլոր դեպքերում, երբ հանցավորը կարծել է, թե բացահայտ է գործում, արարքը որակվում է որպես կողոպուտ:
Գործի նյութերով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը շինություն ապօրինի մուտք գործելով, փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, որպիսի հանգամանքները համարվում է այն փաստը, որ ամբաստանյալը, հասկանալով, որ իր կողմից կատարած հափշտակությունը արդեն իսկ նկատվել է տուժող Ռեգինա Քոթախյանյանի կողմից, հրել ու վայր է գցել նրան և դիմել փախուստի, սակայն Ռ.Քոթախյանյանի կողմից օգնություն կանչելու արդյունքում ամբաստանյալին հետապնդել և Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է վկա Է.Թովմասյանը, ինչի արդյունքում ամբաստանյալին չի հաջողվել իր հանցավոր մտադրությունը մինչև վերջ հասցնել:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումները` անհիմն, և որ չեն խախտվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմեր:
Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել Արսեն Սարգսյանի սահմանափակ մեղսունակ լինելը, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրվել:
Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանական կողմը պատժի մեղմացման առումով որևէ նոր փաստեր չեն ներկայացրել :
Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, այն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի դատավճիռը պատժի մասով` մեղմացման առումով, բեկանելու հիմքեր ևս չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի և պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ԱՐՍԵՆ ԱՇՈՏԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
< 01> դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Տ.Հակոբյանի
Մասնակցությամբ`
Դատախազ Ս.Հարությունյանի
Պաշտպան` Ս.Մկրտչյանի
Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի և պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության վարույթի կանոններով, քննության առնելով ԱՐՍԵՆ ԱՇՈՏԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով , քրեական գործը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Անհայտ անձի կողմից Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտէ գործելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժանմունքում 2010թ. դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 26119710 քրեական գործը:
2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 15:10-ին, կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը:
Փաստի առթիվ ՀՀ ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնում 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15114310 քրեական գործը:
2010թ. դեկտեմբերի 21-ին Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
2010թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2011թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի մարզի դատախազություն` ըստ ենթակայության ուղարկելու համար:
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչությունից 2011թ. փետրվարի 25-ին ստացված թիվ 7/528 գրության համաձայն` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կողմից Զ.Մկրտչյանի բնակարանի անձեռնմխելիությունը խախտելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` թիվ 15114310 քրեական գործին միացնելու և համատեղ քննելու համար:
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ապրեսյանի 2011թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 15114310 քրեական գործին ու տրվել է 15114310 համարը:
2011թ ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 15114310 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011թ. հունիսի 20-ի դատական նիստի ընթացքում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումը, համաձայն որի` թիվ 15114310 քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ապօրինի շինություն մուտք գործելով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011թ. ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները:
2011թ. մայիսի 05-ին թիվ 15114310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. օգոստոսի 31 ի դատավճռով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված <Համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 21.12.2010թ., խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պատժի կրման ընթացքում նշանակվել է հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանի 20.10.2011թ. և 09.11.2011թ. որոշումներով ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:
Վերաքննիչ բողոքների դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա, շինություն ապօրինի մուտք գործելով, փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն:
Այսպես.
Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը, չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանին տեսնելով, պատուհանից դուրս է ցատկել ու հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Դրանից հետո` 2010թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը, գողություն կատարելու նպատակով, գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, որտեղ պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել նույն գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի տուն, սակայն նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` Հովիկ Մկրտչյանին, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Դրանից հետո` 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, որտեղ Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տանից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն տեսնելով փողոցից իրեն ձայն տվող` նույն գյուղի բնակիչ Արմեն Կառլենի Սարգսյանին, հեռացել է և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքին անկախ հանգամանքներում:
Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը, հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գնացել է Երևան քաղաք, մտնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ և վերջինիս պայուսակից բացահայտ հափշտակելով դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, փորձել է հեռանալ: Նույն պահին Ա.Սարգսյանը, նկատելով աշխատասենյակ մտնող իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, որի հետևանքով Ա.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է վերանայել ընդհանուր իրավսության դատարանի դատավճիռը` պատճառաբանելով, որ համաձայն չէ մեղադրանքի և պատժաչափի հետ:
Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ տեղի է ունեցել դատական սխալ, խախտվել է նութական և դատավարական իրավունքի նորմերը, իսկ դատավճիռը անհիմն է:
Վարույթն իրականացնող մարմինը չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 17-րդ, 126-րդ հոդվածի պահանջները և գործով բազմակողմանիությունն ու լրիվությունը չի ապահովել, կատարել է միակողմանի քննություն, հավաքված ապացույցները բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման չեն ենթարկվել:
Վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դնելով էական խախատումներով ձեռք բերված ապացույցները, խախատվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները:
Պաշտպանը գտնում է, որ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգքրի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նխատեսված հանցակազմի հատկանիշները:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը, Արսեն Սարգսյանին `ՀՀ քրեական օրենսգքրի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ, այդ մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն `
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է այն հետևության, որ Արսեն Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքները հաստատված են և հիմնավորված դատաքննության ժամանակ հետազոտված և առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադարված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն հայտնել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, գիտակցելով, որ սխալ բան է անում, հետ է կանգնել իր մտաադրությունից: Կատարածի համար զղջում է և խնդրել է մեղմ վերաբերվել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի բացատրությամբ այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղում: Իր եղբոր` Զորիկ Մկրտչյանի, տունը գտնվում է իրենց հարևանությամբ ու քանի որ նրանք հիմնականում բացակայում են հայաստանից ու տանը չեն լինում, ինքը հաճախակի ստուգում է նրանց տունը: 2010թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, տանից դուրս է եկել և գնացել է ստուգելու եղբոր տունը: Հասնելով տան մոտ` դրսից վառել է պատշգաբի լույսը ու տան բակում նկատել է մարդկային ստվեր, մոտեցել է տանը, բարձրացել աստիճաններով և տեսել է, որ մուտքի դռան կողքի պատուհանը գտնվում է բաց վիճակում, որի մոտ կանգնած է եղել անծանոթ մի երիտասարդ: Վերջինս, տեսնելով իրեն` ներս է մտել պատուհանից և անմիջապես փակել այն: Վայրկյաններ անց տան մյուս հատվածից լսել է ձայն, անմիջապես գնացել այդ ուղղությամբ և տեսել է, թե ինչպես նշված անձնավորությունը, դուրս ցատկելով ցանկապատից, դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բանալիով բացել է տան մուտքի դուռը, մտել ներս, ստուգել տան իրերն ու տեսնելով, որ ամեն ինչ իր տեղում է, փակել է դուռը և դուրս եկել տանից: Հաջորդ օրը համագյուղացիներից` գյուղում եղած ընդհանուր խոսակցություններից, տեղեկացել է, որ Այգավան գյուղից մի տղա բնակարանային գողություններ է կատարում, ինքը գնացել է Այգավան գյուղ, փորձել է պարզել իր եղբոր տուն մտած երիտասարդի ինքնությունը, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել իրեն պարզել դա: Դիմել է ոստիկանության Արարատի բաժնի և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 11:00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և գնացել Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ` քրոջը տեսակցելու: Տանից դուրս գալով կողպել է տան դռները, բաց է թողել միայն հյուրասենյակի պատուհանի օդանցքը: Ժամը 16:30-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, բացել է կողպած դռները ու մտել է ներս: Քիչ անց իրենց տուն է եկել հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանը և հայտնել, որ ժամը 13:00-ի սահմաններում մի երիտասարդ պատուհանից փորձել է ներս մտնել տուն, սակայն իրեն տեսնելով դուրս է ցատկել ու հեռացել: Ինքն այդ ժամանակ ստուգել է տունը ու տեսել, որ ոչին չի պակասել: Պայծառն իրեն ասել է, որ այդ տղային չի ճանաչել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 9-ից մինչև նոյեմբերի 30-ն ամուսնու հետ գտնվել են ՌԴ-ում ապա նոյեմբերի 30-ին վերադարձել են Հայաստան և նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ համագյուղացիներ Արմեն Սարգսյանից և Մկրտիչ Խաչատրյանից տեղեկացել են, որ այդ օրը` 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում ինչ-որ անծանոթ մի անձնավորություն փորձել է իրենց տանից գողություն կատարել, սակայն իրենց փողոցում նկատելով ցատկել է պարսպի վրայով և հեռացել: Նրանք բռնել են անծանոթ անձնավորությանը, սակայն վերջինիս աղերսանքին ընդառաջ գնալով նրան բաց են թողել: Ինքը ստուգել է տունը ու տեսել, որ բոլոր իրերն իրենց տեղում են: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջին կարգի մասնագետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, միջանցքով գնացել է դեպի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հենց ներս մտնելու պահին տեսել է 28-30 տարեկան իրեն անծանոթ մի տղայի, որն անձայն մատը դրել է բերանին, ապա` պահանջել է, որպեսզի ինքը լուռ մնա, որից հետո իրեն հրել-գցել է գետնին ու դիմել փախուստի: Ինքն սկսել է բղավել և օգնություն կանչել ու իր օգնության ձայներից այնտեղ են եկել բաժնի աշխատակիցները, որոնց ինքը հայտնել է կատարվածի մասին: Նելլի Ավետիսյանն էլ ստուգելով իր սենյակը պարզել է, որ անծանոթ անձնավորությունը հափշտակել է պայուսակի մեջ եղած դրամապանակը: Շուրջ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանն իր աշխատասենյակ է բերել իր նկատմանբ բռնություն գործած անձնավորությանը ու իրենք տեղեկացել են, որ նա Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Այդ պահին Ն.Ավետիսյանի դրամապանակը նրա մոտ չի եղել: Ոչ սենյակ մտնելու պահին, ոչ էլ այդ փախչելիս ինքն այդ երիտասարդի ձեռքին դրամապանակ չի տեսել: Վայր ընկնելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Տուժող Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմում` որպես իրավաբանական բաժնի պետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է աշխատավայրում` Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի վարչական շենքի 2-րդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում: Այդ պահին միջանցքից աղմուկ է լսել ու դուրս գալով միջանցք իմացել է, որ մի տղամարդ իրենց աշխատակցուհի Ռեգինա Քոթախյանին հրելով գցել է գետնին և դիմել փախուստի: Ինքը մտնելով իր սենյակ` տեսել է, որ պահարանի վրա դրված պայուսակը բաց վիճակում է, ստուգելով այն տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է, որի մեջ եղել է 100 ԱՄՆ դոլար, 80.000 ՀՀ դրամ գումար, բանկային քարտեր, իր սոցիալական քարտը: Մոտ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանը Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժին է բերել հանցագործությունը կատարած` իրեն անծանոթ Արսեն Սարգսյանին, սակայն այդ պահին իր դրամապանակը նրա մոտ չի եղել ու նա հայտնել է, որ այն նետել է աստիճանների վրա: Իրենք փորձել են գտնել դրամապանակը, սակայն ապարդյուն: Կատարվածի մասին հայտնել են ոստիկանություն: Կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է նյութական վնաս, սակայն դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի ծնողներն այն վերականգնել են, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Վկա Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջատար մասնագետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ դիմացի աշխատասենյակից լսել է աղմուկի ձայներ: Դուրս գալով միջանցք` տեսել է իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, որը մատնացույց է արել միջանցքով վազող անծանոթ մի անձնավորության և բացականչել. <Բռնի, գողացավ>: Ինքն անմիջապես հետապնդել է իրեն անծանոթ անձնավորությանը և Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել նրան ու բերել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավար աշխատակազմի վարչական շենք: Ճանապարհին անծանոթը խոստովանել է, որ աշխատասենյակից հափշտակած դրամապանակը վազելու ընթացքում դեն է նետել: Հասնելով աշխատանքի վայր` տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գողացել է իրենց աշխատակից Նելլի Ավետիսյանի դրամապանակը և միջանցքում տեսնելով Ռեգինա Քոթախյանին` հրել-գցել է նրան գետնին ու դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Իրենք զանգահարել են ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել, մոտ տասը րոպե անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Արսեն Սարգսյանին տարել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
Վկա Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին ինքը գտնվել է իրենց տան դիմացի հատվածում և ավել է կապել: Ժամը 13:00-ի սահմաններում տեսել է, որ իրենց փողոցով իրեն անծանոթ մի երիտասարդ է անցնում: Մոտ հինգ րոպե անց, ինքը տեսել է, որ այդ նույն տղան մինչև գոտկատեղը մտել է Ջեմմայի տան երկրորդ պատուհանից ներս: Ինքն էլ առանց տեղից շարժվելու ասել է` <Ինչ ես անում այ տղա>: Իր ձայնից այդ տղան դուրս է եկել Ջեմմայի տան պատուհանից, ասել` <Դրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս> ու չսպասելով իր պատասխանին փախչել է դեպի գյուղապետարանի կողմը: Այդ ժամանակ Ջեմման տանը չի եղել` գնացել է Արարատ քաղաք: Նույն օրը` ժամը 19:00-ի սահմաններում, երբ Ջեմման վերադարձել է տուն, ինքը կատարվածի մասին պատմել է նրան, որից հետո վերջինս ստուգել է տունը և ասել, որ ոչինչ չեն գողացել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է Ջեմմայի տուն մտած անձի լուսանկարը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը:
Վկա Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է տանը, երբ իրենց տուն է այցելել իրենց գյուղի բնակիչ Արմեն Սարգսյանը: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Սարգսյանը տանից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն քիչ անց փողոցի կողմից լսել է նրա ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել, որ Արմենը բռնել է անծանոթ մի երիտասարդի ձեռքից ու փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի ուրիշի տանը, ինչու էր նրանց պարսպի վրայից ցատկում: Ինքը մոտեցել է նրանց և ցանկացել է պարզել եղելությունը: Արմենն իրեն ասել է, որ այդ անծանոթ երիտասարդին տեսել է Կատերինայի տան ցանկապատի վրայից ցատկելիս: Անծանոթը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է բաց թողնել իրեն, այդ ժամանակ նրա բերանից փրփուր է եկել: Արմենը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Արմենն էլ գնալով նրանց տուն կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում ինքը տեսել և ճանաչել է Կատերինայի պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արսեն Սարգսյանը:
Վկա Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գնացել է համագյուղացի Մկրտիչ Խաչատրյանի տուն և ճանապարհին տեսել է մի անծանոթի, որը ճանապարհով հանգիստ քայլել է: Շուրջ 5 րոպե Մ.Խաչատրյանի տանը մնալուց հետո այնտեղից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն: Ճանապարհին տեսել է, թե ինչպես քիչ առաջ փողոցում հանդիպած իրեն անծանոթ երիտասարդը դուրս է ցատկել գյուղի բնակչուհի Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատից և փորձել է հեռանալ: Ինքը բռնել է նրա ձեռքից ու փորձել է կանխել փախուստը: Ձայներից իրենց է մոտեցել նաև Մկրտիչ Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել, թե անծանոթն ինչ գործ ունի իրենց թաղամասում: Վերջինիս բերանից փրփուր է եկել, որից հետո նրան բաց են թողել, իսկ նա փախուստի է դիմել: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Մկրտիչն էլ գնալով նրանց տուն` կատարվածի մասին պատմել են նրանց:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 21 եզրակացությամբ համաձայն որի` Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվում է <Գլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ> խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն, ուստի <Իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ>: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի հոգեկան վիճակը նրան թույլ է տալիս մասնակցելու քննչական և դատավարական գործողություններին: Արսեն Սարգսյանի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները նպաստել են նրա կողմից նշված հանցնաքի կատարմանը:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրություններով համաձայն որոնց` վկաներ Մ.Խաչատրյանը, Ա.Սարգսյանը, Պ.Չամուրյանը, Հ.Մկրտչյանը ճանաչել են Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել են, որ 4-րդ լուսանկարում պատկերված անձը Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղի բնակիչ Կ.Բախշիյանի տան ցանկապատի վրայից ցատկել է դեպի փողոց և փորձել է հեռանալ ինչպես նաև պատուհանից մտել է Գալստյանի և Խաչատրյանի առանձնատները:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հիմք ընդունելով նաև Առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 31-ի վերոհիշյալ դատավճռի հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում, հետազոտված փաստական տվյալներով, որոնք նշված են վերոհիշյալ դատավճռում, ապացուցված է այն արարքները, որոնց կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանը և այդ արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին և որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքների կատարելը:
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի մեղավորությունը նշված հանցանքները կատարելու մեջ և այդ հանցանքները նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի հատկանիշներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ բացահայտությունը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատյությունն է, որով այն տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից: Յուրաքանչյուր անգամ կատարվածը կողոպուտ որակելիս պետք է պարզել, որ հանցավորը ուրիշի գույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով վերցրել է գույքի սեփականատիրոջ կամ այլ անձանց ներկայությամբ, որոնք, ըստ նրա, գիտակցել են գույքի հափշտակման փաստը, իսկ հանցավորը, անտեսելով այդ, կատարել է արաքը: Բացի այդ, հնարավոր են դեպքեր, երբ գաղտնի հափշտակությունը`գողությունը, վերաճում է բացահայտի, այսինքն` կողոպուտի:
Կողոպուտի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է, որ հափշտակությունը բացահայտ է կատարում, և որ իր կողմից գույքի հափշտակումը նկատում են սեփականատերը, այլ տիրապետողը, պահպանողը կամ այլ անձինք: Փաստորեն բացահայտությունը, որը կողոպուտի բնութագրիչ հատկանիշն է, որոշվում է ոչ միայն և ոչ այնքան օբյեկտիվ, որքան սուբյեկտիվ չափանիշով` նրանով թե ինչ է կարծել ինքը` հանցավորը: Այն բոլոր դեպքերում, երբ հանցավորը կարծել է, թե բացահայտ է գործում, արարքը որակվում է որպես կողոպուտ:
Գործի նյութերով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը շինություն ապօրինի մուտք գործելով, փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, որպիսի հանգամանքները համարվում է այն փաստը, որ ամբաստանյալը, հասկանալով, որ իր կողմից կատարած հափշտակությունը արդեն իսկ նկատվել է տուժող Ռեգինա Քոթախյանյանի կողմից, հրել ու վայր է գցել նրան և դիմել փախուստի, սակայն Ռ.Քոթախյանյանի կողմից օգնություն կանչելու արդյունքում ամբաստանյալին հետապնդել և Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է վկա Է.Թովմասյանը, ինչի արդյունքում ամբաստանյալին չի հաջողվել իր հանցավոր մտադրությունը մինչև վերջ հասցնել:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումները` անհիմն, և որ չեն խախտվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմեր:
Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել Արսեն Սարգսյանի սահմանափակ մեղսունակ լինելը, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրվել:
Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանական կողմը պատժի մեղմացման առումով որևէ նոր փաստեր չեն ներկայացրել :
Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, այն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի դատավճիռը պատժի մասով` մեղմացման առումով, բեկանելու հիմքեր ևս չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի և պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ԱՐՍԵՆ ԱՇՈՏԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
գործ` ԵԿԴ/0087/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Սամվել Հարությունյանի
պաշտպան` Սերգեյ Մկրտչյանի
2011 թվականի օգոստոսի 31-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արսեն Աշոտի Սարգսյանի` ծնված 31.03.1987 թվականին, Արարատի մարզի, Այգավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղում, կալանքի տակ է 21.12.2010 թվականից:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետերով:
22.12.2010 թվականի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Անհայտ անձի կողմից Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտէ գործելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժանմունքում 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 26119710 քրեական գործը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1510-ին կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ, 31.03.1987 թվականին ծնված Արսեն Աշոտի Սարգսյանը:
Փաստի առթիվ ՀՀ ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնում 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15114310 քրեական գործը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
2010 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվել է դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունվարի 11-ի որոշմամբ փորձաքննություն անցկացնելու նպատակով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը տեղավորվել է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժական կլինիկայում:
2011 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ մեկ անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունները պետք է քննվեն մեկ վարույթում 2011 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի մարզի դատախազություն` ըստ ենթակայության ուղարկելու համար:
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչությունից 2011 թվականի փետրվարի 25-ին ստացված թիվ 7/528 գրության համաձայն` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կողմից Զ.Մկրտչյանի բնակարանի անձեռնմխելիությունը խախտելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` թիվ 15114310 քրեական գործին միացնելու և համատեղ քննելու համար:
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ապրեսյանի 2011 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 15114310 քրեական գործին ու տրվել է 15114310 համարը:
2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 15114310 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 20-ի դատական նիստի ընթացքում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումը, համաձայն որի` թիվ 15114310 քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ապօրինի շինություն մուտք գործելով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011 թվականին ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները:
Նախաքննական մարմնի կողմից Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն.
Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, նպատակադրվել է տարբեր քաղաքացիներից կատարել գույքի հափշտակություններ և այդ կատարելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ժամը 13-ի սահմաններում գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհի Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանին տեսնելով, պատուհանից դուրս է ցատկել ու հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին, ժամը 21-ի սահմաններում Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, որտեղ պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել նույն գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի տուն, սակայն նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` Հովիկ Մկրտչյանին, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, որտեղ Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տանից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն տեսնելով փողոցից իրեն ձայն տվող` նույն գյուղի բնակիչ Արմեն Կառլենի Սարգսյանին, հեռացել է և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքին անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հափշտակություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաք, մտնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ և վերջինիս պայուսակից բացահայտ հափշտակելով դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, փորձել է հեռանալ: Նույն պահին Ա. Սարգսյանը նկատելով աշխատասենյակ մտնող իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, որի հետևանքով Ա.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
2011 թվականի մայիսի 05-ին թիվ 15114310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուսցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն հայտնեց,ո ր ինքը գողություն չի կատարել, գիտակցելով, որ սպալ բան է անում հետ է կանգնել իր մտաադրությունից: Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել:
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կատարած հանցանքները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ` Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի բացատրությամբ այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղում: Իր եղբոր` Զորիկ Մկրտչյանի տունը գտնվում է իրենց հարևանությամբ ու քանի որ նրանք հիմնականում բացակայում են հայաստանից ու տանը չեն լինում, ինքը հաճախակի ստուգում է նրանց տունը: 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին` ժամը 2130-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել և գնացել է ստուգելու եղբոր տունը: Հասնելով տան մոտ, դրսից վառել է պատշգաբի լույսը ու տան բակում նկատել է մարդկային ստվեր, մոտեցել է տանը, բարձրացել աստիճաններով և տեսել է, որ մուտքի դռան կողքի պատուհանը գտնվում է բաց վիճակում, որի մոտ կանգնած է եղել անծանոթ մի երիտասարդ: Վերջինս տեսնելով իրեն ներս է մտել պատուհանից և անմիջապես փակել այն: Վայրկյաններ անց տան մյուս հատվածից լսել է թրմփոցի ձայն, անմիջապես գնացել այդ ուղղությամբ և տեսել է, թե ինչպես նշված անձնավորությունը դուրս ցատկելով ցանկապատից դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բանալիով բացել է տան մուտքի դուռը, մտել ներս, ստուգել տան իրերն ու տեսնելով, որ ամեն ինչ իր տեղում է, փակել է դուռը և դուրս եկել տանից: Հաջորդ օրը համագյուղացիներից` գյուղում եղած ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Այգավան գյուղից մի տղա բնակարանային գողություններ է կատարում, ինքը գնացել է Այգավան գյուղ, փորձել է պարզել իր եղբոր տուն մտած երիտասարդի ինքնությունը, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել իրեն պարզել դա: Դիմել է ոստիկանության Արարատի բաժնի և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր եղբոր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում: 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 1100-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ` քրոջը տեսակցելու: Տանից դուրս գալով կողպել է տան դռները, բաց է թողել միայն հյուրասենյակի պատուհանի օդանցքը: ժամը 1630-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, բացել է կողպած դռները ու մտել է ներս: Քիչ անց իրենց տուն է եկել հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանը և հայտնել, որ ժամը 1300-ի սահմաններում մի երիտասարդ պատուհանից փորձել է ներս մտնել տուն, սակայն իրեն տեսնելով դուրս է ցատկել ու հեռացել: Ինքն այդ ժամանակ ստուգել է տունը ու տեսել, որ ոչին չի պակասել: Պայծառն իրեն ասել է, որ այդ տղային չի ճանաչել: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ից մինչև նոյեմբերի 30-ն ամուսնու հետ գտնվել են ՌԴ-ում ապա` նոյեմբերի 30-ին վերադարձել են Հայաստան և նույն օրը, ժամը 1700-ի սահմաններում վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ համագյուղացիներ Արմեն Սարգսյանից և Մկրտիչ Խաչատրյանից տեղեկացել են, որ այդ օրը` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1330-ի սահմաններում ինչ-որ անծանոթ մի անձնավորություն փորձել է իրենց տանից գողություն կատարել, սակայն իրենց փողոցում նկատելով ցատկել է պարսպի վրայով և հեռացել: Նրանք բռնել են անծանոթ անձնավորությանը, սակայն վերջինիս աղերսանքին ընդառաջ գնալով նրան բաց են թողել: Ինքը ստուգել է տունը ու տեսել, որ բոլոր իրերն իրենց տեղում են: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջին կարգի մասնագետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում միջանցքով գնացել է դեպի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հենց ներս մտնելու պահին տեսել է 28-30 տարեկան իրեն անծանոթ մի տղայի, որն անձայն մատը դրել է բերանին, ապա` պահանջել է, որպեսզի ինքը լուռ մնա, որից հետո իրեն հրել-գցել է գետնին ու դիմել փախուստի: Ինքն սկսել է բղավել և օգնություն կանչել ու իր օգնության ձայներից այնտեղ են եկել բաժնի աշխատակիցները, որոնց ինքը հայտնել է կատարվածի մասին: Նելլի Ավետիսյանն էլ ստուգելով իր սենյակը պարզել է, որ անծանոթ անձնավորությունը հափշտակել է պայուսակի մեջ եղած դրամապանակը: Շուրջ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանն իր աշխատասենյակ է բերել իր նկատմանբ բռնություն գործած անձնավորությանը ու իրենք տեղեկացել են, որ նա Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Այդ պահին Ն.Ավետիսյանի դրամապանակը նրա մոտ չի եղել: Ոչ սենյակ մտնելու պահին, ոչ էլ այդ փախչելիս ինքն այդ երիտասարդի ձեռքին դրամապանակ չի տեսել: Վայր ընկնելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմում` որպես իրավաբանական բաժնի պետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում` Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի վարչական շենքի 2-րդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում: Այդ պահին միջանցքից աղմուկ է լսել ու դուրս գալով միջանցք տեղեկացել է, որ մի տղամարդ իրենց աշխատակցուհի Ռեգինա Քոթախյանին հրելով գցել է գետնին և դիմել փախուստի: Ինքը մտնելով իր սենյակ տեսել է, որ պահարանի վրա դրված պայուսակը բաց վիճակում է, ստուգելով այն տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է, որի մեջ եղել է 100 ԱՄՆ դոլար, 80.000 ՀՀ դրամ գումար, բանկային քարտեր, իր սոցիալական քարտը: Մոտ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանը Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժին է բերել հանցագործությունը կատարած` իրեն անծանոթ Արսեն Սարգսյանին, սակայն այդ պահին իր դրամապանակը նրա մոտ չի եղել ու նա հայտնել է, որ այն նետել է աստիճանների վրա: Իրենք փորձել են գտնել դրամապանակը, սակայն ապարդյուն: Կատարվածի մասին հայտնել են ոստիկանություն: Կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է նյութական վնաս, սակայն դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի ծնողներն այն վերականգնել են, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Վկա` Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջատար մասնագետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ դիմացի աշխատասենյակից լսել է աղմուկի ձայներ: Դուրս գալով միջանցք տեսել է իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, որը մատնացույց է արել միջանցքով վազող անծանոթ մի անձնավորության և բացականչել. ՙԲռնի, գողացավ՚: Ինքն անմիջապես հետապնդել է իրեն անծանոթ անձնավորությանը և Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմորուկում բռնել նրան ու բերել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավար աշխատակազմի վարչական շենք: Ճանապարհին անծանոթը խոստովանել է, որ աշխատասենյակից հափշտակած դրամապանակը վազելու ընթացքում դեն է նետել: Հասնելով աշխատանքի վայր, տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գողացել է իրենց աշխատակից Նելլի Ավետիսյանի դրամապանակը և միջանցքում տեսնելով Ռեգինա Քոթախյանին` հրել-գցել է նրան գետնին ու դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Իրենք զանգահարել են ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել, մոտ տասը րոպե անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Արսեն Սարգսյանին տարել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Նախկինում ինքն այդ երիտասարդին չի տեսել, սակայն դեպքի օրը, երբ ինքն ընդմիջումից հետո վերադարձել է աշխատանքի վայր միջանցքում հանդիպել է նրան:
Վկա` Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում` տուժող Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի հարևանությամբ: 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ինքը գտնվել է իրենց տան դիմացի հատվածում և ավել է կապել: Ժամը 1300-ի սահմաններում տեսել է, որ իրենց փողոցով իրեն անծանոթ մի երիտասարդ է անցնում: Մոտ հինգ րոպե անց ինքը տեսել է, որ այդ նույն տղան մինչև գոտկատեղը մտել է Ջեմմայի տան երկրորդ պատուհանից ներս: Ինքն էլ առանց տեղից շարժվելու ասել է` ՙԻնչ ես անում այ տղա՚: Իր ձայնից այդ տղան դուրս է եկել Ջեմմայի տան պատուհանից, ասել` ՙԴրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս՚ ու չսպասելով իր պատասխանին փախչել է դեպի գյուղապետարանի կողմը: Այդ ժամանակ Ջեմման տանը չի եղել` գնացել է Արարատ քաղաք: Նույն օրը ժամը 1900-ի սահմաններում, երբ Ջեմման վերադարձել է տուն, ինքը կատարվածի մասին պատմել է նրան, որից հետո վերջինս ստուգել է տունը և ասել, որ ոչինչ չեն գողացել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է Ջեմմայի տուն մտած անձի լուսանկարը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը:
Վկա` Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղում` տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան հարևանությամբ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Կատերինան իր ամուսնու` Հրաչիկ Բախշիյանի հետ միասին 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին մեկնել են ՌԴ և նրանց տանը այդ ժամանակահատվածում ոչ ոք չի բնակվել: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է տանը, երբ իրենց տուն է այցելել իրենց գյուղի բնակիչ Արմեն Սարգսյանը: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Սարգսյանը տանից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն քիչ անց փողոցի կողմից լսել է նրա ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել, որ Արմենը բռնել է անծանոթ մի երիտասարդի ձեռքից ու փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի ուրիշի տանը, ինչու էր նրանց պարսպի վրայից ցատկում: Ինքը մոտեցել է նրանց և ցանկացել է պարզել եղելությունը: Արմենն իրեն ասել է, որ այդ անծանոթ երիտասարդին տեսել է Կատերինայի տան ցանկապատի վրայից ցատկելիս: Անծանոթը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է բաց թողնել իրեն, այդ ժամանակ նրա բերանից փրփուր է եկել: Արմենը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Արմենն էլ գնալով նրանց տուն կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում ինքը տեսել և ճանաչել է Կատերինայի պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արսեն Սարգսյանը:
Վկա` Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղում` տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան հարևանությամբ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Կատերինան իր ամուսնու` Հրաչիկ Բախշիյանի հետ միասին 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին մեկնել են ՌԴ և նրանց տանը այդ ժամանակահատվածում ոչ ոք չի բնակվել: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է համագյուղացի Մկրտիչ Խաչատրյանի տուն և ճանապարհին տեսել է անծանոթ մի անձնավորության, որը ճանապարհով հանգիստ քայլել է: Շուրջ 5 րոպե Մ.Խաչատրյանի տանը մնալուց հետո այնտեղից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն: Ճանապարհին տեսել է, թե ինչպես քիչ առաջ փողոցում հանդիպած իրեն անծանոթ երիտասարդը դուրս է ցատկել գյուղի բնակչուհի Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատից և փորձել է հեռանալ: Ինքը բռնել է նրա ձեռքից ու փորձել է կանխել փախուստը: Ձայներից իրենց է մոտեցել նաև Մկրտիչ Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել, թե անծանոթն ինչ գործ ունի իրենց թաղամասում: Վերջինիս բերանից փրփուր է եկել, որից հետո նրան բաց են թողել, իսկ նա փախուստի է դիմել: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Մկրտիչն էլ գնալով նրանց տուն` կատարվածի մասին պատմել են նրանն: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում տեսել և ճանաչել է Կատերինայի տան պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ նա հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ այն մասին, որ վկաներ Մ.Խաչատրյանը և Ա.Սարգսյանը ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում ճանաչել են Արսեն Աշոտի Սարգսյանին և հայտնել, որ վերջինս հանդիսանում է նույն այն անձնավորությունը, ով 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ժամը 1430-ի սահմաններում Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղի բնակիչ Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատի վրայից ցատկել է դեպի փողոց և փորձել է հեռանալ:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ գործով վկա Պայծառ Չամուրյանը ճանաչել է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել, որ դա այն նույն անձն է, որը 17.10.2010 թվականին ժամը 1300-ի սահմաններում պատուհանից մտել է հարևանուհի Ջեմմա Գալստյանի տուն:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ գործով վկա Հովիկ Մկրտչյանը ճանաչել է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել, որ 4-րդ լուսանկարում պատկերված անձը նման է իր եղբոր տուն մուտք գործած անձին, որն իրեն տեսնելով փախչել է:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 21 եզրակացության համաձայն` Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվում է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ՚ խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն, ուստի ՙԻրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ՚: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի հոգեկան վիճակը նրան թույլ է տալիս մասնակցելու քննչական և դատավարական գործողություններին: Արսեն Սարգսյանի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները նպաստել են նրա կողմից նշված հանցնաքի կատարմանը:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը կատարած հանցավոր արարքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից և նրա կատարած հանցանքները հիմնավորվել է ինչպես տուժողի ներկայացուցիչ` Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի, տուժողներ Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի, Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի, Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի, Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ վկաներ Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի, Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի, Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի նախաքննական ու դատաքննական, Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին և անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրություններով, առերես հարցաքննություններ կատարելու մասին արձանագրություններով:
Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ժամը 1300-ի սահմաններում գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի, գործով տուժող Ջեմմա Կոլյաի Գալստյանի տուն, սակայն այդ ժամանակ նրան նկատելով նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանը ասել է` ՙԻնչ ես անում այ տղա՚, Ա.Սարգսյանն էլ պատասխանել է` ՙԴրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս՚ ու չսպասելով Պ.Չամուրյանի պատասխանին, պատուհանից դուրս է ցատկել և հեռացել` իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, մտել նույն գյուղի բնակիչ, գործով տուժող Զորիկ Խաչիկի Մկրտչյանի տան բակ ու նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` գործով վկա Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանին, պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով մտել է Զորիկ Խաչիկի Մկրտչյանի տուն և անմիջապես փակել այն, որից հետո տան մյուս կողմի պատուհանից դուրս գալով բակ, ցանկապատի վրայից ցատկելով դիմել է փախուստի և իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, հասնելով գործով տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան մոտ, այնտեղից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն այդ պահին փողոցում գտնվող, նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Կառլենի Սարգսյանը տեսնելով Ա.Սարգսյանին ձայն է տվել նրան, որից հետո Ա.Սարգսյանն իջել է ցանկապատի վրայից, Արմեն Սարգսյանն էլ բռնելով նրա ձեռքը փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի իրենց գյուղում: Ձայներից նրանց է մոտեցել նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել եղելությունը: Ա.Սարգսյանը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է իրեն բաց թողնել: Արմեն Սարգսյնը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի և իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաք, հասնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենքի մոտ, մտել է ներս, բարձրացել երկրորդ հարկ և բաց դռնից ապօրինի մուտք գործելով աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ, գործով տուժող Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, վերջինիս պայուսակից գաղտնի հափշտակել է դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, որից հետո փորձել է հեռանալ, սակայն նույն պահին Ա.Սարգսյանը նկատելով աշխատասենյակ մտնող` իրավաբանական բաժնի աշխատակից, գործով տուժող Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից, գործով վկա Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, տարել Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, որեղ Ա.Սարգսյանն ասել է, որ հափշտակած դրամապանակը գցել է աստիճանների վրա: Դրանից հետո կենտրոնի աշխատակիցները զանգահարել են ոստիկանություն, իսկ քիչ անց այնտեղ են եկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցները և Ա.Սարգսյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը բնութագրվում է դրականորեն, նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ՚, երրորդ խմբի հաշմանդամ է, Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.09.2009 թվականի որոշմամբ` քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարած Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ճանաչվել է անմեղսունակ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի և 98 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում` ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի սահմանափակ մեղսունակ լինելը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Նկատի սունենալով այն հանգամանքը, որ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հանցանքը կատարել է մինչև ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի ուժի մեջ մտնելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԱրարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով: Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը՝ անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից՚, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել մինչև ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի ուժի մեջ մտնելու պահը գործող քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսել է` ՙԱզատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով՚, սակայն հաշվի առնելով նաև այն, որ նույն օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՙ177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ` ՙՊատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚, դատարանը գտնում է, որ այս դեպքում Ա.Սարգսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` ՙՏուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
Վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակը չի կարող նշանակվել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հայտնել է, որ ցանկանում է ունենալ պաշտպան, սակայն գտնվում է սոցիալապես ծանր վիճակում և խնդրել է տրամադրել հանրային պաշտպան, բացի այդ Ա.Սարգսյանը չի աշխատել, ուստի հիմնավոր կասկածներ կան, որ դատարանի կողմից նշանակված 500.000-ից 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարի սահմաններում տուգանքի գումարը նա չի կարող միանվագ վճարել, ուստի վերը նշվածը հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙԱզատազրկում՚ պատժատեսակը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՍահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք դառնալ պատժի հետ միաժամանակ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար՚:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության թիվ 21 փզրակացության համաձայն Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պատժի կրման ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի կիրառմամբ` նրա նկատմամբ պետք է նշանակել հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանըւ հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանի պատժի սկիզբը հաշվել 21.12.2010 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի կիրառմամբ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պատժի կրման ընթացքում նշանակել հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի
մասնակցությամբ` մեղադրող` Սամվել Հարությունյանի
պաշտպան` Սերգեյ Մկրտչյանի
2011 թվականի օգոստոսի 31-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արսեն Աշոտի Սարգսյանի` ծնված 31.03.1987 թվականին, Արարատի մարզի, Այգավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղում, կալանքի տակ է 21.12.2010 թվականից:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետերով:
22.12.2010 թվականի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Անհայտ անձի կողմից Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտէ գործելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժանմունքում 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 26119710 քրեական գործը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1510-ին կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ, 31.03.1987 թվականին ծնված Արսեն Աշոտի Սարգսյանը:
Փաստի առթիվ ՀՀ ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնում 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15114310 քրեական գործը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
2010 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվել է դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունվարի 11-ի որոշմամբ փորձաքննություն անցկացնելու նպատակով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը տեղավորվել է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժական կլինիկայում:
2011 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ մեկ անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունները պետք է քննվեն մեկ վարույթում 2011 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի մարզի դատախազություն` ըստ ենթակայության ուղարկելու համար:
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչությունից 2011 թվականի փետրվարի 25-ին ստացված թիվ 7/528 գրության համաձայն` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կողմից Զ.Մկրտչյանի բնակարանի անձեռնմխելիությունը խախտելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` թիվ 15114310 քրեական գործին միացնելու և համատեղ քննելու համար:
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ապրեսյանի 2011 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 15114310 քրեական գործին ու տրվել է 15114310 համարը:
2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 15114310 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 20-ի դատական նիստի ընթացքում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումը, համաձայն որի` թիվ 15114310 քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ապօրինի շինություն մուտք գործելով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011 թվականին ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները:
Նախաքննական մարմնի կողմից Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն.
Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, նպատակադրվել է տարբեր քաղաքացիներից կատարել գույքի հափշտակություններ և այդ կատարելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ժամը 13-ի սահմաններում գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհի Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանին տեսնելով, պատուհանից դուրս է ցատկել ու հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին, ժամը 21-ի սահմաններում Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, որտեղ պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել նույն գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի տուն, սակայն նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` Հովիկ Մկրտչյանին, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, որտեղ Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տանից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն տեսնելով փողոցից իրեն ձայն տվող` նույն գյուղի բնակիչ Արմեն Կառլենի Սարգսյանին, հեռացել է և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքին անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հափշտակություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաք, մտնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ և վերջինիս պայուսակից բացահայտ հափշտակելով դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, փորձել է հեռանալ: Նույն պահին Ա. Սարգսյանը նկատելով աշխատասենյակ մտնող իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, որի հետևանքով Ա.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
2011 թվականի մայիսի 05-ին թիվ 15114310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուսցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն հայտնեց,ո ր ինքը գողություն չի կատարել, գիտակցելով, որ սպալ բան է անում հետ է կանգնել իր մտաադրությունից: Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել:
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կատարած հանցանքները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ` Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի բացատրությամբ այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղում: Իր եղբոր` Զորիկ Մկրտչյանի տունը գտնվում է իրենց հարևանությամբ ու քանի որ նրանք հիմնականում բացակայում են հայաստանից ու տանը չեն լինում, ինքը հաճախակի ստուգում է նրանց տունը: 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին` ժամը 2130-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել և գնացել է ստուգելու եղբոր տունը: Հասնելով տան մոտ, դրսից վառել է պատշգաբի լույսը ու տան բակում նկատել է մարդկային ստվեր, մոտեցել է տանը, բարձրացել աստիճաններով և տեսել է, որ մուտքի դռան կողքի պատուհանը գտնվում է բաց վիճակում, որի մոտ կանգնած է եղել անծանոթ մի երիտասարդ: Վերջինս տեսնելով իրեն ներս է մտել պատուհանից և անմիջապես փակել այն: Վայրկյաններ անց տան մյուս հատվածից լսել է թրմփոցի ձայն, անմիջապես գնացել այդ ուղղությամբ և տեսել է, թե ինչպես նշված անձնավորությունը դուրս ցատկելով ցանկապատից դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բանալիով բացել է տան մուտքի դուռը, մտել ներս, ստուգել տան իրերն ու տեսնելով, որ ամեն ինչ իր տեղում է, փակել է դուռը և դուրս եկել տանից: Հաջորդ օրը համագյուղացիներից` գյուղում եղած ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Այգավան գյուղից մի տղա բնակարանային գողություններ է կատարում, ինքը գնացել է Այգավան գյուղ, փորձել է պարզել իր եղբոր տուն մտած երիտասարդի ինքնությունը, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել իրեն պարզել դա: Դիմել է ոստիկանության Արարատի բաժնի և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր եղբոր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում: 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 1100-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ` քրոջը տեսակցելու: Տանից դուրս գալով կողպել է տան դռները, բաց է թողել միայն հյուրասենյակի պատուհանի օդանցքը: ժամը 1630-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, բացել է կողպած դռները ու մտել է ներս: Քիչ անց իրենց տուն է եկել հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանը և հայտնել, որ ժամը 1300-ի սահմաններում մի երիտասարդ պատուհանից փորձել է ներս մտնել տուն, սակայն իրեն տեսնելով դուրս է ցատկել ու հեռացել: Ինքն այդ ժամանակ ստուգել է տունը ու տեսել, որ ոչին չի պակասել: Պայծառն իրեն ասել է, որ այդ տղային չի ճանաչել: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ից մինչև նոյեմբերի 30-ն ամուսնու հետ գտնվել են ՌԴ-ում ապա` նոյեմբերի 30-ին վերադարձել են Հայաստան և նույն օրը, ժամը 1700-ի սահմաններում վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ համագյուղացիներ Արմեն Սարգսյանից և Մկրտիչ Խաչատրյանից տեղեկացել են, որ այդ օրը` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1330-ի սահմաններում ինչ-որ անծանոթ մի անձնավորություն փորձել է իրենց տանից գողություն կատարել, սակայն իրենց փողոցում նկատելով ցատկել է պարսպի վրայով և հեռացել: Նրանք բռնել են անծանոթ անձնավորությանը, սակայն վերջինիս աղերսանքին ընդառաջ գնալով նրան բաց են թողել: Ինքը ստուգել է տունը ու տեսել, որ բոլոր իրերն իրենց տեղում են: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջին կարգի մասնագետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում միջանցքով գնացել է դեպի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հենց ներս մտնելու պահին տեսել է 28-30 տարեկան իրեն անծանոթ մի տղայի, որն անձայն մատը դրել է բերանին, ապա` պահանջել է, որպեսզի ինքը լուռ մնա, որից հետո իրեն հրել-գցել է գետնին ու դիմել փախուստի: Ինքն սկսել է բղավել և օգնություն կանչել ու իր օգնության ձայներից այնտեղ են եկել բաժնի աշխատակիցները, որոնց ինքը հայտնել է կատարվածի մասին: Նելլի Ավետիսյանն էլ ստուգելով իր սենյակը պարզել է, որ անծանոթ անձնավորությունը հափշտակել է պայուսակի մեջ եղած դրամապանակը: Շուրջ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանն իր աշխատասենյակ է բերել իր նկատմանբ բռնություն գործած անձնավորությանը ու իրենք տեղեկացել են, որ նա Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Այդ պահին Ն.Ավետիսյանի դրամապանակը նրա մոտ չի եղել: Ոչ սենյակ մտնելու պահին, ոչ էլ այդ փախչելիս ինքն այդ երիտասարդի ձեռքին դրամապանակ չի տեսել: Վայր ընկնելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Տուժող` Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմում` որպես իրավաբանական բաժնի պետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում` Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի վարչական շենքի 2-րդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում: Այդ պահին միջանցքից աղմուկ է լսել ու դուրս գալով միջանցք տեղեկացել է, որ մի տղամարդ իրենց աշխատակցուհի Ռեգինա Քոթախյանին հրելով գցել է գետնին և դիմել փախուստի: Ինքը մտնելով իր սենյակ տեսել է, որ պահարանի վրա դրված պայուսակը բաց վիճակում է, ստուգելով այն տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է, որի մեջ եղել է 100 ԱՄՆ դոլար, 80.000 ՀՀ դրամ գումար, բանկային քարտեր, իր սոցիալական քարտը: Մոտ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանը Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժին է բերել հանցագործությունը կատարած` իրեն անծանոթ Արսեն Սարգսյանին, սակայն այդ պահին իր դրամապանակը նրա մոտ չի եղել ու նա հայտնել է, որ այն նետել է աստիճանների վրա: Իրենք փորձել են գտնել դրամապանակը, սակայն ապարդյուն: Կատարվածի մասին հայտնել են ոստիկանություն: Կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է նյութական վնաս, սակայն դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի ծնողներն այն վերականգնել են, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում:
Վկա` Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջատար մասնագետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ դիմացի աշխատասենյակից լսել է աղմուկի ձայներ: Դուրս գալով միջանցք տեսել է իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, որը մատնացույց է արել միջանցքով վազող անծանոթ մի անձնավորության և բացականչել. ՙԲռնի, գողացավ՚: Ինքն անմիջապես հետապնդել է իրեն անծանոթ անձնավորությանը և Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմորուկում բռնել նրան ու բերել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավար աշխատակազմի վարչական շենք: Ճանապարհին անծանոթը խոստովանել է, որ աշխատասենյակից հափշտակած դրամապանակը վազելու ընթացքում դեն է նետել: Հասնելով աշխատանքի վայր, տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գողացել է իրենց աշխատակից Նելլի Ավետիսյանի դրամապանակը և միջանցքում տեսնելով Ռեգինա Քոթախյանին` հրել-գցել է նրան գետնին ու դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Իրենք զանգահարել են ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել, մոտ տասը րոպե անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Արսեն Սարգսյանին տարել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Նախկինում ինքն այդ երիտասարդին չի տեսել, սակայն դեպքի օրը, երբ ինքն ընդմիջումից հետո վերադարձել է աշխատանքի վայր միջանցքում հանդիպել է նրան:
Վկա` Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում` տուժող Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի հարևանությամբ: 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ինքը գտնվել է իրենց տան դիմացի հատվածում և ավել է կապել: Ժամը 1300-ի սահմաններում տեսել է, որ իրենց փողոցով իրեն անծանոթ մի երիտասարդ է անցնում: Մոտ հինգ րոպե անց ինքը տեսել է, որ այդ նույն տղան մինչև գոտկատեղը մտել է Ջեմմայի տան երկրորդ պատուհանից ներս: Ինքն էլ առանց տեղից շարժվելու ասել է` ՙԻնչ ես անում այ տղա՚: Իր ձայնից այդ տղան դուրս է եկել Ջեմմայի տան պատուհանից, ասել` ՙԴրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս՚ ու չսպասելով իր պատասխանին փախչել է դեպի գյուղապետարանի կողմը: Այդ ժամանակ Ջեմման տանը չի եղել` գնացել է Արարատ քաղաք: Նույն օրը ժամը 1900-ի սահմաններում, երբ Ջեմման վերադարձել է տուն, ինքը կատարվածի մասին պատմել է նրան, որից հետո վերջինս ստուգել է տունը և ասել, որ ոչինչ չեն գողացել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է Ջեմմայի տուն մտած անձի լուսանկարը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը:
Վկա` Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղում` տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան հարևանությամբ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Կատերինան իր ամուսնու` Հրաչիկ Բախշիյանի հետ միասին 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին մեկնել են ՌԴ և նրանց տանը այդ ժամանակահատվածում ոչ ոք չի բնակվել: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է տանը, երբ իրենց տուն է այցելել իրենց գյուղի բնակիչ Արմեն Սարգսյանը: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Սարգսյանը տանից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն քիչ անց փողոցի կողմից լսել է նրա ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել, որ Արմենը բռնել է անծանոթ մի երիտասարդի ձեռքից ու փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի ուրիշի տանը, ինչու էր նրանց պարսպի վրայից ցատկում: Ինքը մոտեցել է նրանց և ցանկացել է պարզել եղելությունը: Արմենն իրեն ասել է, որ այդ անծանոթ երիտասարդին տեսել է Կատերինայի տան ցանկապատի վրայից ցատկելիս: Անծանոթը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է բաց թողնել իրեն, այդ ժամանակ նրա բերանից փրփուր է եկել: Արմենը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Արմենն էլ գնալով նրանց տուն կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում ինքը տեսել և ճանաչել է Կատերինայի պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արսեն Սարգսյանը:
Վկա` Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղում` տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան հարևանությամբ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Կատերինան իր ամուսնու` Հրաչիկ Բախշիյանի հետ միասին 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին մեկնել են ՌԴ և նրանց տանը այդ ժամանակահատվածում ոչ ոք չի բնակվել: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է համագյուղացի Մկրտիչ Խաչատրյանի տուն և ճանապարհին տեսել է անծանոթ մի անձնավորության, որը ճանապարհով հանգիստ քայլել է: Շուրջ 5 րոպե Մ.Խաչատրյանի տանը մնալուց հետո այնտեղից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն: Ճանապարհին տեսել է, թե ինչպես քիչ առաջ փողոցում հանդիպած իրեն անծանոթ երիտասարդը դուրս է ցատկել գյուղի բնակչուհի Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատից և փորձել է հեռանալ: Ինքը բռնել է նրա ձեռքից ու փորձել է կանխել փախուստը: Ձայներից իրենց է մոտեցել նաև Մկրտիչ Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել, թե անծանոթն ինչ գործ ունի իրենց թաղամասում: Վերջինիս բերանից փրփուր է եկել, որից հետո նրան բաց են թողել, իսկ նա փախուստի է դիմել: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Մկրտիչն էլ գնալով նրանց տուն` կատարվածի մասին պատմել են նրանն: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում տեսել և ճանաչել է Կատերինայի տան պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ նա հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ այն մասին, որ վկաներ Մ.Խաչատրյանը և Ա.Սարգսյանը ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում ճանաչել են Արսեն Աշոտի Սարգսյանին և հայտնել, որ վերջինս հանդիսանում է նույն այն անձնավորությունը, ով 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ժամը 1430-ի սահմաններում Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղի բնակիչ Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատի վրայից ցատկել է դեպի փողոց և փորձել է հեռանալ:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ գործով վկա Պայծառ Չամուրյանը ճանաչել է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել, որ դա այն նույն անձն է, որը 17.10.2010 թվականին ժամը 1300-ի սահմաններում պատուհանից մտել է հարևանուհի Ջեմմա Գալստյանի տուն:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ գործով վկա Հովիկ Մկրտչյանը ճանաչել է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել, որ 4-րդ լուսանկարում պատկերված անձը նման է իր եղբոր տուն մուտք գործած անձին, որն իրեն տեսնելով փախչել է:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 21 եզրակացության համաձայն` Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվում է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ՚ խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն, ուստի ՙԻրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ՚: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի հոգեկան վիճակը նրան թույլ է տալիս մասնակցելու քննչական և դատավարական գործողություններին: Արսեն Սարգսյանի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները նպաստել են նրա կողմից նշված հանցնաքի կատարմանը:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը կատարած հանցավոր արարքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից և նրա կատարած հանցանքները հիմնավորվել է ինչպես տուժողի ներկայացուցիչ` Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի, տուժողներ Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի, Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի, Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի, Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ վկաներ Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի, Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի, Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի նախաքննական ու դատաքննական, Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին և անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրություններով, առերես հարցաքննություններ կատարելու մասին արձանագրություններով:
Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ժամը 1300-ի սահմաններում գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի, գործով տուժող Ջեմմա Կոլյաի Գալստյանի տուն, սակայն այդ ժամանակ նրան նկատելով նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանը ասել է` ՙԻնչ ես անում այ տղա՚, Ա.Սարգսյանն էլ պատասխանել է` ՙԴրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս՚ ու չսպասելով Պ.Չամուրյանի պատասխանին, պատուհանից դուրս է ցատկել և հեռացել` իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, մտել նույն գյուղի բնակիչ, գործով տուժող Զորիկ Խաչիկի Մկրտչյանի տան բակ ու նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` գործով վկա Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանին, պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով մտել է Զորիկ Խաչիկի Մկրտչյանի տուն և անմիջապես փակել այն, որից հետո տան մյուս կողմի պատուհանից դուրս գալով բակ, ցանկապատի վրայից ցատկելով դիմել է փախուստի և իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, հասնելով գործով տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան մոտ, այնտեղից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն այդ պահին փողոցում գտնվող, նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Կառլենի Սարգսյանը տեսնելով Ա.Սարգսյանին ձայն է տվել նրան, որից հետո Ա.Սարգսյանն իջել է ցանկապատի վրայից, Արմեն Սարգսյանն էլ բռնելով նրա ձեռքը փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի իրենց գյուղում: Ձայներից նրանց է մոտեցել նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել եղելությունը: Ա.Սարգսյանը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է իրեն բաց թողնել: Արմեն Սարգսյնը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի և իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաք, հասնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենքի մոտ, մտել է ներս, բարձրացել երկրորդ հարկ և բաց դռնից ապօրինի մուտք գործելով աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ, գործով տուժող Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, վերջինիս պայուսակից գաղտնի հափշտակել է դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, որից հետո փորձել է հեռանալ, սակայն նույն պահին Ա.Սարգսյանը նկատելով աշխատասենյակ մտնող` իրավաբանական բաժնի աշխատակից, գործով տուժող Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից, գործով վկա Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, տարել Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, որեղ Ա.Սարգսյանն ասել է, որ հափշտակած դրամապանակը գցել է աստիճանների վրա: Դրանից հետո կենտրոնի աշխատակիցները զանգահարել են ոստիկանություն, իսկ քիչ անց այնտեղ են եկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցները և Ա.Սարգսյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը բնութագրվում է դրականորեն, նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ՚, երրորդ խմբի հաշմանդամ է, Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.09.2009 թվականի որոշմամբ` քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարած Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ճանաչվել է անմեղսունակ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի և 98 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում` ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի սահմանափակ մեղսունակ լինելը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Նկատի սունենալով այն հանգամանքը, որ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հանցանքը կատարել է մինչև ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի ուժի մեջ մտնելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԱրարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով: Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը՝ անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից՚, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել մինչև ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի ուժի մեջ մտնելու պահը գործող քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսել է` ՙԱզատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով՚, սակայն հաշվի առնելով նաև այն, որ նույն օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՙ177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ` ՙՊատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚, դատարանը գտնում է, որ այս դեպքում Ա.Սարգսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` ՙՏուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
Վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակը չի կարող նշանակվել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հայտնել է, որ ցանկանում է ունենալ պաշտպան, սակայն գտնվում է սոցիալապես ծանր վիճակում և խնդրել է տրամադրել հանրային պաշտպան, բացի այդ Ա.Սարգսյանը չի աշխատել, ուստի հիմնավոր կասկածներ կան, որ դատարանի կողմից նշանակված 500.000-ից 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարի սահմաններում տուգանքի գումարը նա չի կարող միանվագ վճարել, ուստի վերը նշվածը հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙԱզատազրկում՚ պատժատեսակը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՍահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք դառնալ պատժի հետ միաժամանակ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար՚:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության թիվ 21 փզրակացության համաձայն Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պատժի կրման ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի կիրառմամբ` նրա նկատմամբ պետք է նշանակել հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանըւ հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արսեն Աշոտի Սարգսյանի պատժի սկիզբը հաշվել 21.12.2010 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի կիրառմամբ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պատժի կրման ընթացքում նշանակել հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0087/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 06-05-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0087/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15114310 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել Ջ. Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհուն տեսնելով պատուհանից դուրս է ցատկել և հեռացել |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ա. Սարգսյանի անձնագիրը |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-176 Մաս 2 Կետ 3, 4, 5 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 06-05-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 10-05-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 11-05-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 11-05-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-05-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռեգինա |
| Ազգանուն | Քոթախյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ջեմմա |
| Ազգանուն | Գալստյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կատերիա |
| Ազգանուն | Բախշիյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Զորիկ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ս. |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 31-08-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 31-08-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | Կիրառելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ` ԵԿԴ/0087/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Լուսինե Ղամբարյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Սամվել Հարությունյանի պաշտպան` Սերգեյ Մկրտչյանի 2011 թվականի օգոստոսի 31-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի` ծնված 31.03.1987 թվականին, Արարատի մարզի, Այգավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղում, կալանքի տակ է 21.12.2010 թվականից: Արսեն Աշոտի Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետերով: 22.12.2010 թվականի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Գործի դատավարական նախապատմությունը. Անհայտ անձի կողմից Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտէ գործելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժանմունքում 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 26119710 քրեական գործը: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1510-ին կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ, 31.03.1987 թվականին ծնված Արսեն Աշոտի Սարգսյանը: Փաստի առթիվ ՀՀ ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնում 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15114310 քրեական գործը: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ձերբակալվել է: 2010 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվել է դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունվարի 11-ի որոշմամբ փորձաքննություն անցկացնելու նպատակով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը տեղավորվել է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժական կլինիկայում: 2011 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ մեկ անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունները պետք է քննվեն մեկ վարույթում 2011 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի մարզի դատախազություն` ըստ ենթակայության ուղարկելու համար: ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչությունից 2011 թվականի փետրվարի 25-ին ստացված թիվ 7/528 գրության համաձայն` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կողմից Զ.Մկրտչյանի բնակարանի անձեռնմխելիությունը խախտելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` թիվ 15114310 քրեական գործին միացնելու և համատեղ քննելու համար: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ապրեսյանի 2011 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 15114310 քրեական գործին ու տրվել է 15114310 համարը: 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 15114310 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011 թվականի հունիսի 20-ի դատական նիստի ընթացքում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումը, համաձայն որի` թիվ 15114310 քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ապօրինի շինություն մուտք գործելով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011 թվականին ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները: Նախաքննական մարմնի կողմից Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն. Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, նպատակադրվել է տարբեր քաղաքացիներից կատարել գույքի հափշտակություններ և այդ կատարելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ժամը 13-ի սահմաններում գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհի Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանին տեսնելով, պատուհանից դուրս է ցատկել ու հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին, ժամը 21-ի սահմաններում Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, որտեղ պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել նույն գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի տուն, սակայն նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` Հովիկ Մկրտչյանին, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, որտեղ Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տանից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն տեսնելով փողոցից իրեն ձայն տվող` նույն գյուղի բնակիչ Արմեն Կառլենի Սարգսյանին, հեռացել է և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքին անկախ հանգամանքներով: Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հափշտակություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաք, մտնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ և վերջինիս պայուսակից բացահայտ հափշտակելով դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, փորձել է հեռանալ: Նույն պահին Ա. Սարգսյանը նկատելով աշխատասենյակ մտնող իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, որի հետևանքով Ա.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: 2011 թվականի մայիսի 05-ին թիվ 15114310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուսցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն հայտնեց,ո ր ինքը գողություն չի կատարել, գիտակցելով, որ սպալ բան է անում հետ է կանգնել իր մտաադրությունից: Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել: Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կատարած հանցանքները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով. Տուժողի ներկայացուցիչ` Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի բացատրությամբ այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղում: Իր եղբոր` Զորիկ Մկրտչյանի տունը գտնվում է իրենց հարևանությամբ ու քանի որ նրանք հիմնականում բացակայում են հայաստանից ու տանը չեն լինում, ինքը հաճախակի ստուգում է նրանց տունը: 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին` ժամը 2130-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել և գնացել է ստուգելու եղբոր տունը: Հասնելով տան մոտ, դրսից վառել է պատշգաբի լույսը ու տան բակում նկատել է մարդկային ստվեր, մոտեցել է տանը, բարձրացել աստիճաններով և տեսել է, որ մուտքի դռան կողքի պատուհանը գտնվում է բաց վիճակում, որի մոտ կանգնած է եղել անծանոթ մի երիտասարդ: Վերջինս տեսնելով իրեն ներս է մտել պատուհանից և անմիջապես փակել այն: Վայրկյաններ անց տան մյուս հատվածից լսել է թրմփոցի ձայն, անմիջապես գնացել այդ ուղղությամբ և տեսել է, թե ինչպես նշված անձնավորությունը դուրս ցատկելով ցանկապատից դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բանալիով բացել է տան մուտքի դուռը, մտել ներս, ստուգել տան իրերն ու տեսնելով, որ ամեն ինչ իր տեղում է, փակել է դուռը և դուրս եկել տանից: Հաջորդ օրը համագյուղացիներից` գյուղում եղած ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Այգավան գյուղից մի տղա բնակարանային գողություններ է կատարում, ինքը գնացել է Այգավան գյուղ, փորձել է պարզել իր եղբոր տուն մտած երիտասարդի ինքնությունը, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել իրեն պարզել դա: Դիմել է ոստիկանության Արարատի բաժնի և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր եղբոր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում: Տուժող` Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում: 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 1100-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ` քրոջը տեսակցելու: Տանից դուրս գալով կողպել է տան դռները, բաց է թողել միայն հյուրասենյակի պատուհանի օդանցքը: ժամը 1630-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, բացել է կողպած դռները ու մտել է ներս: Քիչ անց իրենց տուն է եկել հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանը և հայտնել, որ ժամը 1300-ի սահմաններում մի երիտասարդ պատուհանից փորձել է ներս մտնել տուն, սակայն իրեն տեսնելով դուրս է ցատկել ու հեռացել: Ինքն այդ ժամանակ ստուգել է տունը ու տեսել, որ ոչին չի պակասել: Պայծառն իրեն ասել է, որ այդ տղային չի ճանաչել: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում: Տուժող` Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ից մինչև նոյեմբերի 30-ն ամուսնու հետ գտնվել են ՌԴ-ում ապա` նոյեմբերի 30-ին վերադարձել են Հայաստան և նույն օրը, ժամը 1700-ի սահմաններում վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ համագյուղացիներ Արմեն Սարգսյանից և Մկրտիչ Խաչատրյանից տեղեկացել են, որ այդ օրը` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1330-ի սահմաններում ինչ-որ անծանոթ մի անձնավորություն փորձել է իրենց տանից գողություն կատարել, սակայն իրենց փողոցում նկատելով ցատկել է պարսպի վրայով և հեռացել: Նրանք բռնել են անծանոթ անձնավորությանը, սակայն վերջինիս աղերսանքին ընդառաջ գնալով նրան բաց են թողել: Ինքը ստուգել է տունը ու տեսել, որ բոլոր իրերն իրենց տեղում են: Քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր տանից ոչինչ չի գողացել, ուստի նրա նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում: Տուժող` Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջին կարգի մասնագետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում միջանցքով գնացել է դեպի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հենց ներս մտնելու պահին տեսել է 28-30 տարեկան իրեն անծանոթ մի տղայի, որն անձայն մատը դրել է բերանին, ապա` պահանջել է, որպեսզի ինքը լուռ մնա, որից հետո իրեն հրել-գցել է գետնին ու դիմել փախուստի: Ինքն սկսել է բղավել և օգնություն կանչել ու իր օգնության ձայներից այնտեղ են եկել բաժնի աշխատակիցները, որոնց ինքը հայտնել է կատարվածի մասին: Նելլի Ավետիսյանն էլ ստուգելով իր սենյակը պարզել է, որ անծանոթ անձնավորությունը հափշտակել է պայուսակի մեջ եղած դրամապանակը: Շուրջ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանն իր աշխատասենյակ է բերել իր նկատմանբ բռնություն գործած անձնավորությանը ու իրենք տեղեկացել են, որ նա Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Այդ պահին Ն.Ավետիսյանի դրամապանակը նրա մոտ չի եղել: Ոչ սենյակ մտնելու պահին, ոչ էլ այդ փախչելիս ինքն այդ երիտասարդի ձեռքին դրամապանակ չի տեսել: Վայր ընկնելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում: Տուժող` Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմում` որպես իրավաբանական բաժնի պետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում` Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի վարչական շենքի 2-րդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում: Այդ պահին միջանցքից աղմուկ է լսել ու դուրս գալով միջանցք տեղեկացել է, որ մի տղամարդ իրենց աշխատակցուհի Ռեգինա Քոթախյանին հրելով գցել է գետնին և դիմել փախուստի: Ինքը մտնելով իր սենյակ տեսել է, որ պահարանի վրա դրված պայուսակը բաց վիճակում է, ստուգելով այն տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է, որի մեջ եղել է 100 ԱՄՆ դոլար, 80.000 ՀՀ դրամ գումար, բանկային քարտեր, իր սոցիալական քարտը: Մոտ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանը Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժին է բերել հանցագործությունը կատարած` իրեն անծանոթ Արսեն Սարգսյանին, սակայն այդ պահին իր դրամապանակը նրա մոտ չի եղել ու նա հայտնել է, որ այն նետել է աստիճանների վրա: Իրենք փորձել են գտնել դրամապանակը, սակայն ապարդյուն: Կատարվածի մասին հայտնել են ոստիկանություն: Կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է նյութական վնաս, սակայն դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի ծնողներն այն վերականգնել են, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում: Վկա` Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջատար մասնագետ: 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ դիմացի աշխատասենյակից լսել է աղմուկի ձայներ: Դուրս գալով միջանցք տեսել է իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, որը մատնացույց է արել միջանցքով վազող անծանոթ մի անձնավորության և բացականչել. ՙԲռնի, գողացավ՚: Ինքն անմիջապես հետապնդել է իրեն անծանոթ անձնավորությանը և Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմորուկում բռնել նրան ու բերել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավար աշխատակազմի վարչական շենք: Ճանապարհին անծանոթը խոստովանել է, որ աշխատասենյակից հափշտակած դրամապանակը վազելու ընթացքում դեն է նետել: Հասնելով աշխատանքի վայր, տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գողացել է իրենց աշխատակից Նելլի Ավետիսյանի դրամապանակը և միջանցքում տեսնելով Ռեգինա Քոթախյանին` հրել-գցել է նրան գետնին ու դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Իրենք զանգահարել են ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել, մոտ տասը րոպե անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Արսեն Սարգսյանին տարել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Նախկինում ինքն այդ երիտասարդին չի տեսել, սակայն դեպքի օրը, երբ ինքն ընդմիջումից հետո վերադարձել է աշխատանքի վայր միջանցքում հանդիպել է նրան: Վկա` Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում` տուժող Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի հարևանությամբ: 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ինքը գտնվել է իրենց տան դիմացի հատվածում և ավել է կապել: Ժամը 1300-ի սահմաններում տեսել է, որ իրենց փողոցով իրեն անծանոթ մի երիտասարդ է անցնում: Մոտ հինգ րոպե անց ինքը տեսել է, որ այդ նույն տղան մինչև գոտկատեղը մտել է Ջեմմայի տան երկրորդ պատուհանից ներս: Ինքն էլ առանց տեղից շարժվելու ասել է` ՙԻնչ ես անում այ տղա՚: Իր ձայնից այդ տղան դուրս է եկել Ջեմմայի տան պատուհանից, ասել` ՙԴրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս՚ ու չսպասելով իր պատասխանին փախչել է դեպի գյուղապետարանի կողմը: Այդ ժամանակ Ջեմման տանը չի եղել` գնացել է Արարատ քաղաք: Նույն օրը ժամը 1900-ի սահմաններում, երբ Ջեմման վերադարձել է տուն, ինքը կատարվածի մասին պատմել է նրան, որից հետո վերջինս ստուգել է տունը և ասել, որ ոչինչ չեն գողացել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է Ջեմմայի տուն մտած անձի լուսանկարը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Վկա` Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղում` տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան հարևանությամբ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Կատերինան իր ամուսնու` Հրաչիկ Բախշիյանի հետ միասին 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին մեկնել են ՌԴ և նրանց տանը այդ ժամանակահատվածում ոչ ոք չի բնակվել: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գտնվել է տանը, երբ իրենց տուն է այցելել իրենց գյուղի բնակիչ Արմեն Սարգսյանը: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Սարգսյանը տանից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն քիչ անց փողոցի կողմից լսել է նրա ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել, որ Արմենը բռնել է անծանոթ մի երիտասարդի ձեռքից ու փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի ուրիշի տանը, ինչու էր նրանց պարսպի վրայից ցատկում: Ինքը մոտեցել է նրանց և ցանկացել է պարզել եղելությունը: Արմենն իրեն ասել է, որ այդ անծանոթ երիտասարդին տեսել է Կատերինայի տան ցանկապատի վրայից ցատկելիս: Անծանոթը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է բաց թողնել իրեն, այդ ժամանակ նրա բերանից փրփուր է եկել: Արմենը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Արմենն էլ գնալով նրանց տուն կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում ինքը տեսել և ճանաչել է Կատերինայի պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արսեն Սարգսյանը: Վկա` Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղում` տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան հարևանությամբ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Կատերինան իր ամուսնու` Հրաչիկ Բախշիյանի հետ միասին 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին մեկնել են ՌԴ և նրանց տանը այդ ժամանակահատվածում ոչ ոք չի բնակվել: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է համագյուղացի Մկրտիչ Խաչատրյանի տուն և ճանապարհին տեսել է անծանոթ մի անձնավորության, որը ճանապարհով հանգիստ քայլել է: Շուրջ 5 րոպե Մ.Խաչատրյանի տանը մնալուց հետո այնտեղից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն: Ճանապարհին տեսել է, թե ինչպես քիչ առաջ փողոցում հանդիպած իրեն անծանոթ երիտասարդը դուրս է ցատկել գյուղի բնակչուհի Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատից և փորձել է հեռանալ: Ինքը բռնել է նրա ձեռքից ու փորձել է կանխել փախուստը: Ձայներից իրենց է մոտեցել նաև Մկրտիչ Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել, թե անծանոթն ինչ գործ ունի իրենց թաղամասում: Վերջինիս բերանից փրփուր է եկել, որից հետո նրան բաց են թողել, իսկ նա փախուստի է դիմել: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Մկրտիչն էլ գնալով նրանց տուն` կատարվածի մասին պատմել են նրանն: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում տեսել և ճանաչել է Կատերինայի տան պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ նա հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ այն մասին, որ վկաներ Մ.Խաչատրյանը և Ա.Սարգսյանը ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում ճանաչել են Արսեն Աշոտի Սարգսյանին և հայտնել, որ վերջինս հանդիսանում է նույն այն անձնավորությունը, ով 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ժամը 1430-ի սահմաններում Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղի բնակիչ Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատի վրայից ցատկել է դեպի փողոց և փորձել է հեռանալ: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ գործով վկա Պայծառ Չամուրյանը ճանաչել է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել, որ դա այն նույն անձն է, որը 17.10.2010 թվականին ժամը 1300-ի սահմաններում պատուհանից մտել է հարևանուհի Ջեմմա Գալստյանի տուն: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ գործով վկա Հովիկ Մկրտչյանը ճանաչել է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել, որ 4-րդ լուսանկարում պատկերված անձը նման է իր եղբոր տուն մուտք գործած անձին, որն իրեն տեսնելով փախչել է: Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 21 եզրակացության համաձայն` Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվում է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ՚ խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն, ուստի ՙԻրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ՚: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի հոգեկան վիճակը նրան թույլ է տալիս մասնակցելու քննչական և դատավարական գործողություններին: Արսեն Սարգսյանի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները նպաստել են նրա կողմից նշված հանցնաքի կատարմանը: Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը կատարած հանցավոր արարքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելով, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից և նրա կատարած հանցանքները հիմնավորվել է ինչպես տուժողի ներկայացուցիչ` Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի, տուժողներ Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի, Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի, Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի, Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ վկաներ Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի, Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի, Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի նախաքննական ու դատաքննական, Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին և անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրություններով, առերես հարցաքննություններ կատարելու մասին արձանագրություններով: Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ, ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի հոկտեմբերի 17-ին, ժամը 1300-ի սահմաններում գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի, գործով տուժող Ջեմմա Կոլյաի Գալստյանի տուն, սակայն այդ ժամանակ նրան նկատելով նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանը ասել է` ՙԻնչ ես անում այ տղա՚, Ա.Սարգսյանն էլ պատասխանել է` ՙԴրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս՚ ու չսպասելով Պ.Չամուրյանի պատասխանին, պատուհանից դուրս է ցատկել և հեռացել` իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել: Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, մտել նույն գյուղի բնակիչ, գործով տուժող Զորիկ Խաչիկի Մկրտչյանի տան բակ ու նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` գործով վկա Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանին, պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով մտել է Զորիկ Խաչիկի Մկրտչյանի տուն և անմիջապես փակել այն, որից հետո տան մյուս կողմի պատուհանից դուրս գալով բակ, ցանկապատի վրայից ցատկելով դիմել է փախուստի և իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել: Դրանից հետո` 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, հասնելով գործով տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տան մոտ, այնտեղից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն այդ պահին փողոցում գտնվող, նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Արմեն Կառլենի Սարգսյանը տեսնելով Ա.Սարգսյանին ձայն է տվել նրան, որից հետո Ա.Սարգսյանն իջել է ցանկապատի վրայից, Արմեն Սարգսյանն էլ բռնելով նրա ձեռքը փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի իրենց գյուղում: Ձայներից նրանց է մոտեցել նույն գյուղի բնակիչ, գործով վկա Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել եղելությունը: Ա.Սարգսյանը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է իրեն բաց թողնել: Արմեն Սարգսյնը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի և իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել: Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը գողություն կատարելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ժամը 1430-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաք, հասնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենքի մոտ, մտել է ներս, բարձրացել երկրորդ հարկ և բաց դռնից ապօրինի մուտք գործելով աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ, գործով տուժող Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, վերջինիս պայուսակից գաղտնի հափշտակել է դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, որից հետո փորձել է հեռանալ, սակայն նույն պահին Ա.Սարգսյանը նկատելով աշխատասենյակ մտնող` իրավաբանական բաժնի աշխատակից, գործով տուժող Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից, գործով վկա Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, տարել Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, որեղ Ա.Սարգսյանն ասել է, որ հափշտակած դրամապանակը գցել է աստիճանների վրա: Դրանից հետո կենտրոնի աշխատակիցները զանգահարել են ոստիկանություն, իսկ քիչ անց այնտեղ են եկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցները և Ա.Սարգսյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի չափը և տեսակը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը բնութագրվում է դրականորեն, նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ՚, երրորդ խմբի հաշմանդամ է, Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.09.2009 թվականի որոշմամբ` քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարած Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ճանաչվել է անմեղսունակ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի և 98 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում` ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է Արսեն Աշոտի Սարգսյանի սահմանափակ մեղսունակ լինելը: Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Նկատի սունենալով այն հանգամանքը, որ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հանցանքը կատարել է մինչև ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի ուժի մեջ մտնելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԱրարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով: Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը՝ անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից՚, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել մինչև ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի ուժի մեջ մտնելու պահը գործող քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսել է` ՙԱզատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով՚, սակայն հաշվի առնելով նաև այն, որ նույն օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՙ177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ` ՙՊատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚, դատարանը գտնում է, որ այս դեպքում Ա.Սարգսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով: Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` ՙՏուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: Վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙՏուգանք՚ պատժատեսակը չի կարող նշանակվել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը հայտնել է, որ ցանկանում է ունենալ պաշտպան, սակայն գտնվում է սոցիալապես ծանր վիճակում և խնդրել է տրամադրել հանրային պաշտպան, բացի այդ Ա.Սարգսյանը չի աշխատել, ուստի հիմնավոր կասկածներ կան, որ դատարանի կողմից նշանակված 500.000-ից 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարի սահմաններում տուգանքի գումարը նա չի կարող միանվագ վճարել, ուստի վերը նշվածը հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ՙԱզատազրկում՚ պատժատեսակը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՍահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք դառնալ պատժի հետ միաժամանակ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար՚: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության թիվ 21 փզրակացության համաձայն Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պատժի կրման ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի կիրառմամբ` նրա նկատմամբ պետք է նշանակել հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ: ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից ազատվում են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանըւ հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 01-ը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ մինչև երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում նրա նկատմամբ կարող է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից: Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը: Եզրափակիչ մաս. Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Կիրառելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011 թվականին ընդունված ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից: Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի պատժի սկիզբը հաշվել 21.12.2010 թվականից, խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97 հոդվածի կիրառմամբ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պատժի կրման ընթացքում նշանակել հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ: Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 31-08-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 292, 202 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 14-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 292, 202 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-28075 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 19-01-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-01-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-292, 2-258 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-292, 2-258 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0087/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-09-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-09-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արսեն Սարգսյան Բեկանել Երևանի Կենտրան և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 34-176 հոդ.. 2-րդ մասի 3-րդ ,4-րդ կետերով և 34- 177հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 34- 177հոդ.. 2-րդ մասի 3-րդ կետով <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ. 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից , ՀՀ քր. օր-ի 34-176 հոդ.. 2-րդ մասի 3-րդ ,4-րդ կետերով - ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 31.08.2011թ. դատավճիռը և կայացնել արդարացի դատավճիռ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 08-09-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 17-10-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույցներ չկան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-10-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-12-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԳՈՐԾ ԵԿԴ/0087/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ < 01> դեկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Տ.Հակոբյանի Մասնակցությամբ` Դատախազ Ս.Հարությունյանի Պաշտպան` Ս.Մկրտչյանի Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի և պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության վարույթի կանոններով, քննության առնելով ԱՐՍԵՆ ԱՇՈՏԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով , քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. Անհայտ անձի կողմից Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի կամքին հակառակ վերջինիս բնակարան ապօրինի մուտէ գործելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժանմունքում 2010թ. դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 26119710 քրեական գործը: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 15:10-ին, կողոպուտ կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին է բերման ենթարկվել Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը: Փաստի առթիվ ՀՀ ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնում 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15114310 քրեական գործը: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ձերբակալվել է: 2010թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2011թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147 հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2011թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է Արարատի մարզի դատախազություն` ըստ ենթակայության ուղարկելու համար: ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչությունից 2011թ. փետրվարի 25-ին ստացված թիվ 7/528 գրության համաձայն` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի կողմից Զ.Մկրտչյանի բնակարանի անձեռնմխելիությունը խախտելու փաստի առթիվ Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 26119710 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` թիվ 15114310 քրեական գործին միացնելու և համատեղ քննելու համար: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ապրեսյանի 2011թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 26119710 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 15114310 քրեական գործին ու տրվել է 15114310 համարը: 2011թ ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 15114310 քրեական գործով Արսեն Աշոտի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011թ. հունիսի 20-ի դատական նիստի ընթացքում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացվել է նույն օրը կայացված որոշումը, համաձայն որի` թիվ 15114310 քրեական գործով ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ապօրինի շինություն մուտք գործելով, նկատի ունենալով ՀՀ ԱԺ 23.05.2011թ. ընդունված ՀՀ օրենքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները և լրացումները: 2011թ. մայիսի 05-ին թիվ 15114310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. օգոստոսի 31 ի դատավճռով Արսեն Աշոտի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Կիրառվել է ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված <Համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նշանակված պատժից: Արսեն Աշոտի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 21.12.2010թ., խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արսեն Աշոտի Սարգսյանի նկատմամբ պատժի կրման ընթացքում նշանակվել է հարկադիր բուժում` նյարդահոգեբույժի մոտ: Վերաքննիչ քրեական դատարանի 20.10.2011թ. և 09.11.2011թ. որոշումներով ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418-րդ հոդվածով սահմանված կարգով: Վերաքննիչ բողոքների դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա, շինություն ապօրինի մուտք գործելով, փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, ինչպես նաև շինություն ապօրինի մուտք գործելով փորձել կատարել է ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն: Այսպես. Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը, չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, գնացել է Արարատի մարզի Արալեզ գյուղ, որտեղ գողություն կատարելու նպատակով փորձել է պատուհանից ապօրինի մուտք գործել նույն գյուղի բնակչուհի Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի տուն, սակայն հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանին տեսնելով, պատուհանից դուրս է ցատկել ու հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում: Դրանից հետո` 2010թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը, գողություն կատարելու նպատակով, գնացել է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ, որտեղ պատուհանի փեղկը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել նույն գյուղի բնակիչ Զորիկ Մկրտչյանի տուն, սակայն նկատելով տան բակում գտնվող Զ.Մկրտչյանի եղբորը` Հովիկ Մկրտչյանին, դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում: Դրանից հետո` 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղ, որտեղ Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի տանից գողություն կատարելու նպատակով բարձրացել է տան դիմաց գտնվող ցանկապատի վրա, սակայն տեսնելով փողոցից իրեն ձայն տվող` նույն գյուղի բնակիչ Արմեն Կառլենի Սարգսյանին, հեռացել է և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքին անկախ հանգամանքներում: Բացի այդ, Արսեն Աշոտի Սարգսյանը, հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գնացել է Երևան քաղաք, մտնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի շենք, բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի աշխատասենյակ և վերջինիս պայուսակից բացահայտ հափշտակելով դրամապանակը, որում եղել է 100 ԱՄՆ դոլար և 80.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սոցիալական և բանկային քարտեր, փորձել է հեռանալ: Նույն պահին Ա.Սարգսյանը, նկատելով աշխատասենյակ մտնող իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել է նրան և գցել գետնին, ապա Ն.Ավետիսյանի զգալի չափի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով դիմել է փախուստի: Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանը հետապնդել է փախուստի դիմած Ա.Սարգսյանին ու Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է նրան, որի հետևանքով Ա.Սարգսյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է վերանայել ընդհանուր իրավսության դատարանի դատավճիռը` պատճառաբանելով, որ համաձայն չէ մեղադրանքի և պատժաչափի հետ: Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ տեղի է ունեցել դատական սխալ, խախտվել է նութական և դատավարական իրավունքի նորմերը, իսկ դատավճիռը անհիմն է: Վարույթն իրականացնող մարմինը չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 17-րդ, 126-րդ հոդվածի պահանջները և գործով բազմակողմանիությունն ու լրիվությունը չի ապահովել, կատարել է միակողմանի քննություն, հավաքված ապացույցները բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման չեն ենթարկվել: Վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դնելով էական խախատումներով ձեռք բերված ապացույցները, խախատվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները: Պաշտպանը գտնում է, որ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգքրի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նխատեսված հանցակազմի հատկանիշները: Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը, Արսեն Սարգսյանին `ՀՀ քրեական օրենսգքրի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ, այդ մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն ` Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է այն հետևության, որ Արսեն Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքները հաստատված են և հիմնավորված դատաքննության ժամանակ հետազոտված և առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադարված հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Արսեն Աշոտի Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն հայտնել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, գիտակցելով, որ սխալ բան է անում, հետ է կանգնել իր մտաադրությունից: Կատարածի համար զղջում է և խնդրել է մեղմ վերաբերվել: Տուժողի ներկայացուցիչ Հովիկ Խաչիկի Մկրտչյանի բացատրությամբ այն մասին, որ բնակվում է Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղում: Իր եղբոր` Զորիկ Մկրտչյանի, տունը գտնվում է իրենց հարևանությամբ ու քանի որ նրանք հիմնականում բացակայում են հայաստանից ու տանը չեն լինում, ինքը հաճախակի ստուգում է նրանց տունը: 2010թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, տանից դուրս է եկել և գնացել է ստուգելու եղբոր տունը: Հասնելով տան մոտ` դրսից վառել է պատշգաբի լույսը ու տան բակում նկատել է մարդկային ստվեր, մոտեցել է տանը, բարձրացել աստիճաններով և տեսել է, որ մուտքի դռան կողքի պատուհանը գտնվում է բաց վիճակում, որի մոտ կանգնած է եղել անծանոթ մի երիտասարդ: Վերջինս, տեսնելով իրեն` ներս է մտել պատուհանից և անմիջապես փակել այն: Վայրկյաններ անց տան մյուս հատվածից լսել է ձայն, անմիջապես գնացել այդ ուղղությամբ և տեսել է, թե ինչպես նշված անձնավորությունը, դուրս ցատկելով ցանկապատից, դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բանալիով բացել է տան մուտքի դուռը, մտել ներս, ստուգել տան իրերն ու տեսնելով, որ ամեն ինչ իր տեղում է, փակել է դուռը և դուրս եկել տանից: Հաջորդ օրը համագյուղացիներից` գյուղում եղած ընդհանուր խոսակցություններից, տեղեկացել է, որ Այգավան գյուղից մի տղա բնակարանային գողություններ է կատարում, ինքը գնացել է Այգավան գյուղ, փորձել է պարզել իր եղբոր տուն մտած երիտասարդի ինքնությունը, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել իրեն պարզել դա: Դիմել է ոստիկանության Արարատի բաժնի և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել: Տուժող Ջեմմա Կոլյայի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին` ժամը 11:00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և գնացել Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղ` քրոջը տեսակցելու: Տանից դուրս գալով կողպել է տան դռները, բաց է թողել միայն հյուրասենյակի պատուհանի օդանցքը: Ժամը 16:30-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, բացել է կողպած դռները ու մտել է ներս: Քիչ անց իրենց տուն է եկել հարևանուհի Պայծառ Չամուրյանը և հայտնել, որ ժամը 13:00-ի սահմաններում մի երիտասարդ պատուհանից փորձել է ներս մտնել տուն, սակայն իրեն տեսնելով դուրս է ցատկել ու հեռացել: Ինքն այդ ժամանակ ստուգել է տունը ու տեսել, որ ոչին չի պակասել: Պայծառն իրեն ասել է, որ այդ տղային չի ճանաչել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել: Տուժող Կատերինա Խաչիկի Բախշիյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 9-ից մինչև նոյեմբերի 30-ն ամուսնու հետ գտնվել են ՌԴ-ում ապա նոյեմբերի 30-ին վերադարձել են Հայաստան և նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ համագյուղացիներ Արմեն Սարգսյանից և Մկրտիչ Խաչատրյանից տեղեկացել են, որ այդ օրը` 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում ինչ-որ անծանոթ մի անձնավորություն փորձել է իրենց տանից գողություն կատարել, սակայն իրենց փողոցում նկատելով ցատկել է պարսպի վրայով և հեռացել: Նրանք բռնել են անծանոթ անձնավորությանը, սակայն վերջինիս աղերսանքին ընդառաջ գնալով նրան բաց են թողել: Ինքը ստուգել է տունը ու տեսել, որ բոլոր իրերն իրենց տեղում են: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել: Տուժող Ռեգինա Գրիգորի Քոթախյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջին կարգի մասնագետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, միջանցքով գնացել է դեպի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնի պետ Նելլի Ավետիսյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հենց ներս մտնելու պահին տեսել է 28-30 տարեկան իրեն անծանոթ մի տղայի, որն անձայն մատը դրել է բերանին, ապա` պահանջել է, որպեսզի ինքը լուռ մնա, որից հետո իրեն հրել-գցել է գետնին ու դիմել փախուստի: Ինքն սկսել է բղավել և օգնություն կանչել ու իր օգնության ձայներից այնտեղ են եկել բաժնի աշխատակիցները, որոնց ինքը հայտնել է կատարվածի մասին: Նելլի Ավետիսյանն էլ ստուգելով իր սենյակը պարզել է, որ անծանոթ անձնավորությունը հափշտակել է պայուսակի մեջ եղած դրամապանակը: Շուրջ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանն իր աշխատասենյակ է բերել իր նկատմանբ բռնություն գործած անձնավորությանը ու իրենք տեղեկացել են, որ նա Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Այդ պահին Ն.Ավետիսյանի դրամապանակը նրա մոտ չի եղել: Ոչ սենյակ մտնելու պահին, ոչ էլ այդ փախչելիս ինքն այդ երիտասարդի ձեռքին դրամապանակ չի տեսել: Վայր ընկնելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել: Ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել: Տուժող Նելլի Լյուդվիգի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմում` որպես իրավաբանական բաժնի պետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է աշխատավայրում` Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի վարչական շենքի 2-րդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում: Այդ պահին միջանցքից աղմուկ է լսել ու դուրս գալով միջանցք իմացել է, որ մի տղամարդ իրենց աշխատակցուհի Ռեգինա Քոթախյանին հրելով գցել է գետնին և դիմել փախուստի: Ինքը մտնելով իր սենյակ` տեսել է, որ պահարանի վրա դրված պայուսակը բաց վիճակում է, ստուգելով այն տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է, որի մեջ եղել է 100 ԱՄՆ դոլար, 80.000 ՀՀ դրամ գումար, բանկային քարտեր, իր սոցիալական քարտը: Մոտ 10 րոպե անց իրավաբանական բաժնի աշխատակից Էդգար Թովմասյանը Կենտրոն վարչական շրջանի իրավաբանական բաժին է բերել հանցագործությունը կատարած` իրեն անծանոթ Արսեն Սարգսյանին, սակայն այդ պահին իր դրամապանակը նրա մոտ չի եղել ու նա հայտնել է, որ այն նետել է աստիճանների վրա: Իրենք փորձել են գտնել դրամապանակը, սակայն ապարդյուն: Կատարվածի մասին հայտնել են ոստիկանություն: Կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է նյութական վնաս, սակայն դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի ծնողներն այն վերականգնել են, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել: Վկա Էդգար Ռոբերտի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի իրավաբանական բաժնում` որպես առաջատար մասնագետ: 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ դիմացի աշխատասենյակից լսել է աղմուկի ձայներ: Դուրս գալով միջանցք` տեսել է իրավաբանական բաժնի աշխատակից Ռեգինա Քոթախյանին, որը մատնացույց է արել միջանցքով վազող անծանոթ մի անձնավորության և բացականչել. <Բռնի, գողացավ>: Ինքն անմիջապես հետապնդել է իրեն անծանոթ անձնավորությանը և Երևան քաղաքի Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել նրան ու բերել Կենտրոն վարչական շրջանի ղեկավար աշխատակազմի վարչական շենք: Ճանապարհին անծանոթը խոստովանել է, որ աշխատասենյակից հափշտակած դրամապանակը վազելու ընթացքում դեն է նետել: Հասնելով աշխատանքի վայր` տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գողացել է իրենց աշխատակից Նելլի Ավետիսյանի դրամապանակը և միջանցքում տեսնելով Ռեգինա Քոթախյանին` հրել-գցել է նրան գետնին ու դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը Արարատի մարզի բնակիչ Արսեն Սարգսյանն է: Իրենք զանգահարել են ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել, մոտ տասը րոպե անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Արսեն Սարգսյանին տարել են ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Վկա Պայծառ Տիգրանի Չամուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 17-ին ինքը գտնվել է իրենց տան դիմացի հատվածում և ավել է կապել: Ժամը 13:00-ի սահմաններում տեսել է, որ իրենց փողոցով իրեն անծանոթ մի երիտասարդ է անցնում: Մոտ հինգ րոպե անց, ինքը տեսել է, որ այդ նույն տղան մինչև գոտկատեղը մտել է Ջեմմայի տան երկրորդ պատուհանից ներս: Ինքն էլ առանց տեղից շարժվելու ասել է` <Ինչ ես անում այ տղա>: Իր ձայնից այդ տղան դուրս է եկել Ջեմմայի տան պատուհանից, ասել` <Դրուժբա կրտող Գուգոյին եմ ման գալիս> ու չսպասելով իր պատասխանին փախչել է դեպի գյուղապետարանի կողմը: Այդ ժամանակ Ջեմման տանը չի եղել` գնացել է Արարատ քաղաք: Նույն օրը` ժամը 19:00-ի սահմաններում, երբ Ջեմման վերադարձել է տուն, ինքը կատարվածի մասին պատմել է նրան, որից հետո վերջինս ստուգել է տունը և ասել, որ ոչինչ չեն գողացել: Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է Ջեմմայի տուն մտած անձի լուսանկարը, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արարատի մարզի Այգավան գյուղի բնակիչ Արսեն Սարգսյանը: Վկա Մկրտիչ Աշոտի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գտնվել է տանը, երբ իրենց տուն է այցելել իրենց գյուղի բնակիչ Արմեն Սարգսյանը: Մոտ 5 րոպե անց Ա.Սարգսյանը տանից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն քիչ անց փողոցի կողմից լսել է նրա ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել, որ Արմենը բռնել է անծանոթ մի երիտասարդի ձեռքից ու փորձել է պարզել, թե ինչ գործ ունի ուրիշի տանը, ինչու էր նրանց պարսպի վրայից ցատկում: Ինքը մոտեցել է նրանց և ցանկացել է պարզել եղելությունը: Արմենն իրեն ասել է, որ այդ անծանոթ երիտասարդին տեսել է Կատերինայի տան ցանկապատի վրայից ցատկելիս: Անծանոթը սկսել է կակազելով խոսել ու խնդրել է բաց թողնել իրեն, այդ ժամանակ նրա բերանից փրփուր է եկել: Արմենը բաց է թողել նրա ձեռքը, որն է անմիջապես դիմել է փախուստի: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Արմենն էլ գնալով նրանց տուն կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Անձին ճանաչման ներկայացնելու ընթացքում ինքը տեսել և ճանաչել է Կատերինայի պարսպի վրա բարձրացած անձին, տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արսեն Սարգսյանը: Վկա Արմեն Կառլենի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 30-ին` ժամը 14:30-ի սահմաններում, գնացել է համագյուղացի Մկրտիչ Խաչատրյանի տուն և ճանապարհին տեսել է մի անծանոթի, որը ճանապարհով հանգիստ քայլել է: Շուրջ 5 րոպե Մ.Խաչատրյանի տանը մնալուց հետո այնտեղից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն: Ճանապարհին տեսել է, թե ինչպես քիչ առաջ փողոցում հանդիպած իրեն անծանոթ երիտասարդը դուրս է ցատկել գյուղի բնակչուհի Կատերինա Բախշիյանի տան ցանկապատից և փորձել է հեռանալ: Ինքը բռնել է նրա ձեռքից ու փորձել է կանխել փախուստը: Ձայներից իրենց է մոտեցել նաև Մկրտիչ Խաչատրյանը, որը նույնպես փորձել է պարզել, թե անծանոթն ինչ գործ ունի իրենց թաղամասում: Վերջինիս բերանից փրփուր է եկել, որից հետո նրան բաց են թողել, իսկ նա փախուստի է դիմել: Նույն օրը Կատերինան ու նրա ամուսինը վերադարձել են Հայաստան, ինքն ու Մկրտիչն էլ գնալով նրանց տուն` կատարվածի մասին պատմել են նրանց: Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 21 եզրակացությամբ համաձայն որի` Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվում է <Գլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ, սահմանային մտավոր հետամնացությամբ> խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն, ուստի <Իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արսեն Աշոտի Սարգսյանին հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ>: Արսեն Աշոտի Սարգսյանի հոգեկան վիճակը նրան թույլ է տալիս մասնակցելու քննչական և դատավարական գործողություններին: Արսեն Սարգսյանի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները նպաստել են նրա կողմից նշված հանցնաքի կատարմանը: Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրություններով համաձայն որոնց` վկաներ Մ.Խաչատրյանը, Ա.Սարգսյանը, Պ.Չամուրյանը, Հ.Մկրտչյանը ճանաչել են Արսեն Աշոտի Սարգսյանի լուսանկարը և հայտնել են, որ 4-րդ լուսանկարում պատկերված անձը Արարատի մարզի Եղեգնավան գյուղի բնակիչ Կ.Բախշիյանի տան ցանկապատի վրայից ցատկել է դեպի փողոց և փորձել է հեռանալ ինչպես նաև պատուհանից մտել է Գալստյանի և Խաչատրյանի առանձնատները: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հիմք ընդունելով նաև Առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 31-ի վերոհիշյալ դատավճռի հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում, հետազոտված փաստական տվյալներով, որոնք նշված են վերոհիշյալ դատավճռում, ապացուցված է այն արարքները, որոնց կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանը և այդ արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին և որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքների կատարելը: Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի մեղավորությունը նշված հանցանքները կատարելու մեջ և այդ հանցանքները նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի հատկանիշներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ բացահայտությունը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատյությունն է, որով այն տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից: Յուրաքանչյուր անգամ կատարվածը կողոպուտ որակելիս պետք է պարզել, որ հանցավորը ուրիշի գույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով վերցրել է գույքի սեփականատիրոջ կամ այլ անձանց ներկայությամբ, որոնք, ըստ նրա, գիտակցել են գույքի հափշտակման փաստը, իսկ հանցավորը, անտեսելով այդ, կատարել է արաքը: Բացի այդ, հնարավոր են դեպքեր, երբ գաղտնի հափշտակությունը`գողությունը, վերաճում է բացահայտի, այսինքն` կողոպուտի: Կողոպուտի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է, որ հափշտակությունը բացահայտ է կատարում, և որ իր կողմից գույքի հափշտակումը նկատում են սեփականատերը, այլ տիրապետողը, պահպանողը կամ այլ անձինք: Փաստորեն բացահայտությունը, որը կողոպուտի բնութագրիչ հատկանիշն է, որոշվում է ոչ միայն և ոչ այնքան օբյեկտիվ, որքան սուբյեկտիվ չափանիշով` նրանով թե ինչ է կարծել ինքը` հանցավորը: Այն բոլոր դեպքերում, երբ հանցավորը կարծել է, թե բացահայտ է գործում, արարքը որակվում է որպես կողոպուտ: Գործի նյութերով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը շինություն ապօրինի մուտք գործելով, փորձել է կատարել ուրիշի զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ, որպիսի հանգամանքները համարվում է այն փաստը, որ ամբաստանյալը, հասկանալով, որ իր կողմից կատարած հափշտակությունը արդեն իսկ նկատվել է տուժող Ռեգինա Քոթախյանյանի կողմից, հրել ու վայր է գցել նրան և դիմել փախուստի, սակայն Ռ.Քոթախյանյանի կողմից օգնություն կանչելու արդյունքում ամբաստանյալին հետապնդել և Տերյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում բռնել է վկա Է.Թովմասյանը, ինչի արդյունքում ամբաստանյալին չի հաջողվել իր հանցավոր մտադրությունը մինչև վերջ հասցնել: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումները` անհիմն, և որ չեն խախտվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմեր: Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Ինչպես երևում է գործի նյութերից ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել Արսեն Սարգսյանի սահմանափակ մեղսունակ լինելը, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրվել: Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանական կողմը պատժի մեղմացման առումով որևէ նոր փաստեր չեն ներկայացրել : Այսպիսով. Վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արսեն Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, այն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի դատավճիռը պատժի մասով` մեղմացման առումով, բեկանելու հիմքեր ևս չկան: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի և պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.08.2011թ. դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ԱՐՍԵՆ ԱՇՈՏԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 01-12-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 10-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253 |
| Գործին կից նյութեր | 2 հատորից 1-ին հատոր 292 թերթից 2-րդ հատոր 253 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 10-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 292, 253 թերթ: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-32/12 |