ԵԿԴ/0076/01/11




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«26» սեպտեմբերի 2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
Ա.Մնացականյան
մեղադրող Ա.Նադոյան
պաշտպան Ս.Մկրտչյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի` ծնված 1975 թվականի հուլիսի 20-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության վարչության կարևորագույն օբյեկտների պահպանության գնդում` որպես ոստիկան (ծառայողական լիազորությունները ժամանակավորապես կասեցվել է), նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Աէրացիայի 2-րդ շենքի 14-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի մարտի 21-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Դ.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 62201711 քրեական գործը:
2011 թվականի ապրիլի 5-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Դ.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 62201711 քրեական գործով Հայկ Ալբերտի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2011 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Դ.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 62201711 քրեական գործից անջատվել է գործով չպարզված անձի կողմից կեղծ փող պատրաստելու, պահելու և իրացնելու վերաբերյալ մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որին շնորհվել է 62202611 համարը:
2011 թվականի ապրիլի 21-ին Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ 62201711 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0076/01/11 համարը:
Հայկ Ալբերտի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքների համար նա 2011 թվականի փետրվար-մարտ ամիսների ընթացքում, գույքային օգուտ ստանալով, նպաստել է մարմնավաճառ Դոնարա Նունուշյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով պահել է կեղծ փող: Այսպես.
2011 թվականի փետրվարին Հայկ Սարգսյանն իր ծանոթ Դոնարա Նունուշյանի հետ վերջինի կողմից մարմնավաճառությամբ զբաղվելու ու դրանից գոյացած գումարի մի մասն իրեն տրամադրալու դիմաց, նրա անվտանգությունն ապահովելու վերաբերյալ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո իր ավտոմեքենայով նրան պարբերաբար տեղափոխել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար պահանջվող վայրեր, ապահովել նրա անվտանգությունը, ուղեկցել նաև իր նախօրոք որոշած քաջածանոթ տարածքներ, վերահսկել մատուցած սեռական բնույթի ծառայություններից ստացված եկամուտները, որոնք յուրաքանչյուր դեպքում կազմել են 7.000 ՀՀ դրամ, դրան համապատասխան ստացել իր որոշակի փայաբաժինը` դրանով իսկ նպաստել Դոնարա Նունուշյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն:
Բացի այդ, Հայկ Սարգսյանը գործով չպարզված անձից ձեռք է բերել AF37030782 սերիա-համարի 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամը, որն իրացնելու նպատակով 2011 թվականի մարտի 1-ից 3-ն ընկած ժամանակահատվածում պահել է իր մոտ` ավտոմեքենայում: 2011 թվականի մարտի 3-ին ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցները հիշյալ կեղծ փողը հայտնաբերել են նրա կողմից շահագործվող «ՎԱԶ-21015» մակնիշի 25SO143 պետհամարանիշի ավտոմեքենայում:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ շուրջ 7-8 տարի ճանաչում է Դոնարա Նունուշյանին, նրա հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ, և իրենք սիրել են միմյանց: Ինքն ամուսնացած է, ունի երկու որդի, իր կնոջը նույնպես սիրում է, սակայն իր ընտանիքը Դոնարայի մասին չգիտի: Ինքը նույնիսկ ցանկացել է բաժանվել իր կնոջից ու ամուսնանալ Դոնարայի հետ: 2011 թվականի մարտին Դոնարան իրեն ասել է, որ ցանկանում է զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Ինքը բարկացել է նրա վրա, ասել, որ մոռանա այդ մասին, սակայն Դոնարան պնդել է` ասելով, որ չի կարողանում մարել պարտքերը: Որոշ ժամանակ Դոնարան այդ մտքից հրաժարվել է, սակայն հետո կրկին ասել է, որ ցանկանում է զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Դոնարան առաջին անգամ փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի փետրվարի 27-ին, և ինքը նրան ետ է բերել այդտեղից: Դոնարայի` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու վերաբերյալ իրենց միջև որևէ պայմանավորվածություն չի եղել: Ինքը նրա մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն չի աջակցել, իսկ նա իրեն նման բան չի խնդրել: Ինքը նրան ասել է, որ եթե նա ուրիշ մեքենայով պետք է գնա, ապա ինքը նրան կտանի այդտեղ: Դոնարան իրեն չի խնդրել անհրաժեշտության դեպքում պաշտպանել նրան, ցույց տալ ոստիկանի իր վկայականը: Ինքը նրա հաճախորդներից ոչ մի անգամ գումար չի ստացել: Նրա մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարներից ինքը որևէ ակնկալիք չի ունեցել: Ինքն ընդամենը մեկ անգամ Դոնարայից պարտքով 5.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել` երեխայի դպրոցի կարիքները հոգալու համար: Ինքը երբևէ Դոնարային չի օգնել հաճախորդների հետ տեղի ունեցած կոնֆլիկտի ընթացքում, երբևէ ցույց չի տվել իր վկայականը և չի ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակից: Ինքը Դոնարային մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար բնակարան կամ այլ կացարան չի տրամադրել: Նա իրեն ընդհանրապես ոչինչ չի խնդրել, ինքն ընդամենը նրան մեքենայով 2-3 անգամ տարել ու ետ է բերել: Առաջին անգամ ինքը Դոնարային տարել է Ծերեթելի փողոցում գտնվող «Լյուքս» հյուրանոցային համալիր, իսկ նրա հաճախորդը եղել է «ՎԱԶ-2106» մակնիշի մեքենայով: Հաճախորդին ինքը չի տեսել և նրա հետ չի խոսել, քանի որ նրա հետ պայմանավորվել է Դոնարան: Իրեն հետաքրքիր չի եղել, թե նրանք ինչ են խոսել, նույնիսկ չի իմացել պայմանավորված գումարի չափը: Նրանք գնացել են հյուրանոց, իսկ ինքը գնացել է տաքսի մեքենա վարելու: Այնուհետև` երբ Դոնարան վերջացրել է, զանգահարել է իրեն, և ինքը գնացել ու նրան կրկին տարել այն նույն վայրը, որտեղ նա կանգնել է: Երկրորդ անգամ տարել է դրանից մոտ 1 ժամ հետո: Այդ ընթացքում ինքն սպասել է, մինչև երկրորդ հաճախորդի գալը և կանգնած է եղել Դոնարայից 10-15 մետր հեռու: Դոնարան նստել է հաճախորդի մեքենան, պայմանավորվել են, որից հետո Դոնարային կրկին տարել է «Լյուքս» հյուրանոցային համալիր և գնացել իր գործին: Մոտ 1 ժամ հետո Դոնարան կրկին զանգահարել է իրեն, և ինքը գնացել ու նրան տեղափոխել է կանգնելու վայրը: Կես ժամ սպասելուց հետո «Վոլկսվագեն» մեքենայով եկել է այն անձը, ով տվել է կեղծ 100 ԱՄՆ դոլարը: Դոնարան նստել է իր մեքենան ու ասել է, որպեսզի ինքը գնա այդ մեքենայի ետևից: Այդ անգամ ինքը Դոնարային տարել է «Եռաբլուրի» վերևի հատվածը` դեպի սեփական տների մոտ: Այդ մեքենան կանգնել է, Դոնարան իջել է իր մեքենայից, նստել այդ մեքենան, իսկ ինքը գնացել է մի քիչ հեռու և կանգնել: Ինքը չգիտի` Դոնրարան այդ հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն ունեցել է, թե ոչ: Մեկ ժամ հետո նրանք վերադարձել են, Դոնարան դրամապանակից հանել ու հաճախորդին է տվել 16.000 ՀՀ դրամ, իսկ հաճախորդը փնթփնթացել է ու նրա խոսակցությունից թվացել է, որ Դոնարան նրան պակաս գումար է վերադարձնում: Դոնարան ասել է, որ եթե խնդիր կա, կարող են տանել մանրել և բերել, սակայն այդ անձն ասել է, որ 1.000-2.000 դրամի «բազառ չի անում»: Դրանից հետո ինքն ու Դոնարան գնացել են «Երևան սիթի» սուպերմարկետ, Դոնարան միայնակ գնացել է այն դրամի վերածելու և արտասվելով ետ է եկել ու ասել, որ այդ թղթադրամը կեղծ է: Ինքը Դոնարային ասել է, որ այդ դոլարը կիրացնի որև գյուղում, որպեսզի հանի նրան ստրեսային վիճակից, սակայն ինքը իրացնելու նպատակ չի ունեցել` գիտակցելով, որ դա հանցագործություն է: Այդ դեպքը տեղի է ունեցել 2011 թվականի մարտի 1-ին: Դրա հաջորդ օրն ինքը ծառայության է եղել Նուբարաշենի հոգեբուժարանում, և այդ գումարը մնացել է իր մեքենայի մեջ: Ինքը նույնիսկ փնտրել է այդ թղթադրամը տված անձին` մտածելով, որ հնարավոր է` նա նույնպես չի իմացել, որ դա կեղծ է եղել: Ինքը երկու անգամ գնացել է «Ախպրաշեն» կոչվող թաղամաս (քանի որ այդ անձը մեքենայի մոտ ասել էր, որ բնակվում է «Ախպարաշեն» կոչվող թաղամասում), հարցուփորձ արել, սակայն չի հաջողվել գտնել նրան: Ինքն այդ թղթադրամը որևէ տարադրամի փոխանակման կետ չի ներկայացրել, այն իրացնելու նպատակով որևէ մեկին չի դիմել: Ինքը միայն Սևադային կատակով հարցրել է, թե կա այնպիսի անձ, որ կարողանա այդ թղթադրամը մանրել` այդպիսով ակնարկելով, որ նա իրեն 5.000 ՀՀ դրամ է պարտք: Նախնական քննության ընթացքում իր ցուցմունքում նշված շատ հանգամանքներ չեն համապատասխանում իրականությանը: Չնայած ինքը ստորագրել է իր ցուցմունքը, սակայն այն չի կարդացել: Ինքը ստորագրել է, քանի որ ցանկացել է շուտ դուրս գալ քննչական մարմնից:
Նախնական քննության ընթացքում` 2011 թվականի մարտի 24-ին Հայկ Սարգսյանը որպես վկա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի ապրիլից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության վարչության կարևորագույն օբյեկտների պահպանության գնդում` որպես ոստիկան: Ոչ աշխատանքային ժամերին վարել է տաքսի մեքենա, որոնք վերցրել է վարձակալությամբ: Ինքը Դոնարա Նունուշյանի հետ ծանոթացել է 2004 թվականին «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտակայքում, իրենք ժամանակի ընթացքում մտերմացել և իրենց միջև ստեղծվել են արտաամուսնական կապեր: Քանի որ ինքը և Դոնարան հայտնվել են ծանր նյութական վիճակում, ինքը և Դոնարան որոշել են, որ նա զբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ ինքը օգնի նրան, միշտ կողքին լինի, մարմնավաճառությամբ զբաղվելու ընթացքում ապահովի նրա անվտանգությունը: Պայմանավորվել են նաև, որ մարմնավաճառությամբ զբաղվելուց առաջացած գումարի մի մասը Դոնարան պետք տա իրեն, որպեսզի ինքը կարողանա հոգալ իր ծախսերը, սակայն կոնկրետ գումարի չափ չեն որոշել: Բացի այդ, իրենք պայմանավորվել են, որ նա հաճախորդներից հավելյալ գումար պահանջի նաև իր կողմից մեքենայով տեղափոխելու համար` որպես տաքսի մեքենայի գումար, իսկ ընդհանուր առմամբ Դոնարան հաճախորդներից պետք է պահանջեր 7.000-8.000 ՀՀ դրամ: Պայմանավորվածությունները ձեռք բերելուց հետո` 2011 թվականի փետրվարի 26-ին կամ 27-ին` երեկոյան, Դոնարան առաջին անգամ դուրս է եկել փողոց` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու: Ինքն իր «ՎԱԶ-21015» մեքենայով նրան տարել է Սեբաստիա փողոցից դեպի Բագրատունյաց փողոց չհասած` Սեբաստիայից Իսակովի պողոտա միացող ճանապարհի հատված, իջեցրել նրան ու սպասել մոտ տաս մետր հեռավորության վրա: Մինչ այդ ինքը Դոնարային ասել էր, որ եթե հաճախորդը չցանկանա հարաբերություն ունենալ որևէ օբյեկտում, ապա նրան առաջարկի հարաբերություն ունենալ Աէրացիա թաղամասում գտնվող սպիրտի գործարանի ամայի տարածքում, որը գտնվում է իրենց թաղամասում և ինքը դրա տեղն իմացել է դեռևս պատանի տարիքից: Առաջին օրը Դոնարան սպասարկել է երեք հաճախորդի` 7.000-ական ՀՀ դրամի դիմաց: Նրանցից առաջինը եղել է «ՎԱԶ-2106», երկրորդը «Մերսեդես», իսկ երրորդը «Նիվա» մակնիշի մեքենայով: Ինքը հաճախորդներին չի տեսել, քանի որ նրանք մեքենաներից չեն իջել: Ինքն իր մեքենան վարել է նշված առաջին երկու հաճախորդների մեքենաների ետևից, կայանել նրանցից քիչ հեռու` մի քիչ ավելի ներքև, որպեսզի իր տեսադաշտում լինեն և Դոնարային վնաս չտան: Երկուսն էլ հարաբերություն ունեցել են մեքենայի մեջ իր կողմից Դոնարային նախապես ասած վայրում` սպիրտի գործարանի հատվածում: Երրորդ հաճախորդը Դոնարայի հետ գնացել է Արտաշիսյան փողոցի վրա գործող «Լյուքս» շոգեբաղնիք, որը գտնվում է «Երևան սիթի» հանրախանութից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա: Դրան ևս ինքը հետևել է, սակայն հաճախորդին չի տեսել: Այդ օրը Դոնարան վաստակած գումարից իրեն տվել է 5.000 ՀՀ դրամ, բացի այդ բոլոր հաճախորդներից վերցրել էր 1.000-ական ՀՀ դրամ իբր իրեն` որպես տաքսի մեքենայի վարորդի տալու համար: Երկրորդ անգամ Դոնարան փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի փետրվարի 28-ին: Այդ օրն ինքը գնացել է նրա ետևից և նրան բերել նույն վայր: Այդ օրը Դոնարան սպասարկել է երկու հաճախորդի, որոնց ինքը չի տեսել: Նրանցից մեկը Դոնարայի հետ հարաբերություն է ունեցել Աէրացիայում գտնվող սպիրտի գործարանի հատվածում, իսկ մյուսը` Երևանյան լճի ափին գտնվող «Սիրո խարիսխ» հյուրանոցային համալիրում: Այդ օրը հաճախորդները Դոնարային տվել են քիչ գումար` ընդամենը 12.000-13.000 հազար ՀՀ դրամ, ինչի պատճառով ինքը նրանից իր հասանելիք գումարը չի վերցրել, սակայն ստացել է հաճախորդներից վերցրած հավելյալ գումարը: Երրորդ անգամ ինքը Դոնարային փողոց է դուրս բերել 2011 թվականի մարտի 1-ին: Ժամը 20:30-ի սահմաններում Դոնարային մոտեցել է «Վոլսկվագեն-Պասսատ» մակնիշի մեքենա, որի ղեկը եղել է աջակողմյան: Խոսելով և պայմանավորվելով գնի շուրջ` Դոնարան նստել է իր մեքենան, և իրենք շարժվել են հաճախորդի մեքենայի ետևից` դեպի «Եռաբլուր» տանող ճանապարհ: Մտնելով «Հաղթանակի խորան» կոչվող կամարի տակով դեպի «Եռաբլուրի» տարածք` շարժվել են մոտ 100 մետր ու կանգ առել ամայի մի հատվածում: Դոնարան իջել է իր մեքենայից, նստել հաճախորդի մեքենան, իսկ ինքը մի փոքր առաջացացել է ու կանգ առել: Չանցած հինգ րոպե Դոնարան իջել է և նստել իր մեքենան` ասելով, որ հաճախորդը գնացել է «Բանգլադեշ»` գումար բերելու: Ինքը ասել է, որ հնարավոր է նա այլևս չգա, որից հետո կրկին վերադարձել են Սեբաստիա փողոց: Դրանից տաս րոպե հետո նույն մեքենան վերադարձել է, լուսարձակներով ազդանշան տվել, և իրենք նրա ետևից գնացել են այն նույն հատվածը, որտեղից բաժանվել էին: Այդտեղ Դոնարան կրկին նստեց այդ մեքենան, իսկ ինքը հեռացել է մոտ 20 մետր ու սպասել: Մոտ 20-25 րոպե անց` սեռական հարաբերությունն ավարտելուց հետո, Դոնարան իջել է այդ մեքենայից և մոտեցել իրեն, իսկ նրա ետևից մոտեցել է նաև այդ անձը: Դոնարան նստել է իր մեքենան, ցույց տվել ձեռքում գտնվող 100 ԱՄՆ դոլարանոցը և ասել, որ նրան գումար է անհրաժեշտ` մանրը վերադարձնելու համար: Դոնարան իր մոտ գտնվող դրամապանակից հանել է 16.000 ՀՀ դրամ, 1 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամ ու մի քիչ էլ պարսկական թուման` մոտ 30 ՀՀ դրամի արժեքով, և տվել հաճախորդին: Այդ հաճախորդը նույնիսկ իրեն հարցրել է, թե ինչքան գումար ինքն ունի և իրենից վերցրել 700-800 ՀՀ դրամ: Դոնարան այդ հաճախորդին առաջարկել էր նաև, որպեսզի ինքը գումարը տանի և մանրի, սակայն նա չի համաձայնել: Հաճախորդը փողերը վերցնելով հեռացել է` դժգոհելով, թե շատ գումար է տվել: Դրանից անմիջապես հետո ինքը և Դոնարան գնացել են Արտաշիսյան և Բագրատունյաց փողոցների խաչմերուկում գտնվող «Երևան սիթի» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետ` գումարը մանրելու, որպեսզի ինքը վերցնի իր մասնաբաժինը: «Երևան սիթի» սուպերմարկետ հասելով` Դոնարան մտել է ներս` գումարը փոխանակելու համար: Մոտ երկու րոպե հետո նա դուրս է եկել, լացելով նստել մեքենան ու ասել, որ 100 ԱՄՆ դոլարանոցը կեղծ է, իսկ ինքը նրան նախատել է, որ անուշադիր է: Դրանից հետո ինքն այդ 100 ԱՄՆ դոլար կեղծ թղթադրամը վերցրել ու դրել է մեքենայի առջևի նստատեղերի միջնամասում գտնվող պահոցում` նպատակ ունենալով այն հետագայում իրացնել: Ինքը մտածել է, որ այն կարող է իրացնել ինչ-որ գյուղական վայրում, ուր որ գլխի չեն ընկնի: Առաջին հայացքից չի երևացել, որ այդ թղթադրամը կեղծ է, և դա հասկանալու համար պետք էր այն լավ շոշափել: Քանի որ Դոնարան նախորդ օրվա աշխատած գումարից իրեն գումար չէր տվել, ինքն այդ 100 ԱՄՆ դոլարանոցը վերցրել է և ասել, որ մանրելուց հետո նրան գումար չի տալու, իսկ Դոնարան չի առարկել: Դրանից հետո Դոնարան ևս երկու դեպքով հաճախորդներ է սպասարկել, որոնցից երկուսը եղել են միասին, իսկ մյուսը` առանձին: Առաջին դեպքում գնացել են «Լյուքս» հյուրանոցային համալիր, իսկ մյուս դեպքում` «Սիրո խարիսխ» համալիր: Այդ երկու դեպքում էլ յուրաքանչյուր անձից Դոնարան պահանջել է 7.000-ական ՀՀ դրամ, որից իրեն տվել է ընդամենը 5.000 դրամ, բացի այդ հաճախորդներից վերցրել է հավելյալ 1.000-ական ՀՀ դրամ` իբր որպես իր` տաքսի մեքենայի վարորդի վճար: Դրանից հետո Դոնարան իր ուղեկցությամբ այլևս փողոց դուրս չի եկել: Կեղծ դոլարը Դոնարայից վերցնելուց և մեքենայի պահոցում դնելուց հետո ինքը դրա հետ կապված որևէ գործողություն չի կատարել, այն որևէ փոխանակման կամ առևտրի կետ չի տարել, չի փորձել այն իրացնել: Միայն այդ մասին խոսել է իր հետ Նուբարաշենի հոգեբուժարանում ծառայություն իրականացնող ոստիկան Արթուր Հունանյանի հետ, ում տեսական իմաստով հարցրել է, թե մարմնավաճառին կեղծ փող տալու դեպքում ինչ կանեն, սակայն նա ոչինչ չի ասել և փոխել է թեման: Բացի այդ, 2011 թվականի մարտի 2-ին ինքը զանգահարել է իր մանկության ընկեր Արմենին` 098-24-02-02 հեռախոսահամարով և ասել, որ իր մոտ կեղծ 100 ԱՄՆ դոլարանոց կա և իրեն դրա դիմաց անհրաժեշտ է 10.000-15.000 ՀՀ դրամ: Ինքը նրան հարցրել է, թե արդյոք ունի ծանոթ, ով կարող է փոխանակել այն, իսկ նա ասել է, որ նման ծանոթ ունի, ով զբաղվում է նման գործերով, ու ասել, որպեսզի ինքն սպասի նրա զանգին: Մարտի 3-ի առավոտյան Արմենը զանգահարել է, ճշտել, թե արդյոք իր մոտ է այդ կեղծ փողը, թե ոչ, որից հետո գունդ են եկել իրենց ղեկավարներն ու ներքին անվտանգության վարչության աշխատակիցները, ովքեր ասել են, որ իր մոտ կեղծ փող կա, և ինքը կամավոր մեքենայի պահոցից հանել ու նրանց է տվել այդ փողը: Ինքը երբևէ չի օգտագործել իր պաշտոնեական դիրքը կամ ծառայողական վկայականը` ինչ-որ հարցեր լուծելու համար, դրա կարիքը չի եղել, թեև ինքը Դոնարային ասել է, որ եթե խնդիր ծագի այդ իմաստով էլ կօգնի:
Նախնական քննության ընթացքում` 2011 թվականի ապրիլի 5-ին Հայկ Սարգսյանը որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, հայտնել, որ մեղադրանքի որոշման նկարագրական մասի հետ ամբողջությամբ համաձայն է, դա իրականություն է և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Վկա Դոնարա Նունուշյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ծանր ֆինանսական վիճակից դուրս գալու համար որոշել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Ինքն այդ մասին ասել է Հայկին, ով դեմ է եղել դրան և չի թողել, որպեսզի ինքը դուրս գա փողոց: Մի օր ինքը դուրս է եկել փողոց, սակայն Հայկը եկել է ու իրեն ետ տարել: Երկու օր հետո` 2011 թվականի փետրվարի 27-ին, ինքը Հայկից գաղտնի դուրս է եկել փողոց: Հայկը հետևել է իրեն, եկել ու շատ հեռվում կանգնել: Հետո մոտեցել է իրեն, իրենք նորից վիճել են, իսկ ինքը նրան ասել է, որ դա նրա գործը չէ: Նա ասել է, որ իրեն կարող է ծեծեն, վնասեն, ինքն էլ ասել է, որ նրա օգնությունն իրեն պետք չէ: Երկրորդ անգամ ինքը փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի փետրվարի 28-ին: Հայկը կրկին եկել է, որպեսզի իրեն տանի տուն, իրենք կրկին վիճել են, և Հայկն ասել է, որ կգնա հեռվում կկանգնի, որ ինչ-որ բան լինելու դեպքում կօգնի իրեն: Ինքն ասել է, որ իրեն պետք չէ և չի ուզում, որ իր պատճառով նա վիճի կամ խնդիրներ ունենա այլ անձանց հետ: Մոտ երկու ժամ հետո ինքը նկատել է, որ Հայկը շատ հեռվում կանգնած է: Երեկոյան տուն վերադառնալիս իրենք կրկին վիճել են: Վերջին անգամ ինքը փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի մարտի 1-ին, երբ իրեն տվել են կեղծ փող: Ինքը մտել է «Երևան սիթի» սուպերմարկետ` գումարը մանրելու, սակայն իրեն ասել են, որ դա կեղծ է: Ինքը զանգահարել է Հայկին ու արտասվելով ասել, որ իրեն կեղծ փող են տվել: Հայկը զայրացել է ու ասել է, որպեսզի ինքը զգույշ լինի: Այդ ժամանակ ինքը զայրացած գումարը գցել է մեքենայի մեջ ու իջել է մեքենայից: Ինքը մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարներից Հայկին որևէ գումար չի տվել, միայն մեկ անգամ 5.000 ՀՀ դրամ է տվել նրան` երեխայի դպրոցի հետ կապված հարցերը լուծելու համար: Հայկը դեմ է եղել իր մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն, դրանից որևէ օգուտ կամ ակնկալիք չի ունեցել և որևէ կերպ չի նպաստել իր մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն: Նախնական քննության ընթացքում ինքը գրել է այն, ինչ քննիչը թելադրել է: Ինքն իր տված ցուցմունքն անձամբ չի կարդացել: Ներքին անվտանգության վարչություն նույնպես գրել է այն, ինչ իրեն թելադրել են:
Վկա Դոնարա Նունուշյանը նախնական քննության ընթացքում` 2011 թվականի մարտի 22-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2004 թվականի հոկտեմբերից ճանաչում է Հայկ Սարգսյանին, ով աշխատել է ոստիկանությունում: Հայկը ոստիկանությունում ծառայության հետ համատեղ վարել է տաքսի մեքենա, որպեսզի կարողանա հոգալ նյութական կարիքները: 2010 թվականի նոյեմբերին ինքը ենթարկվել է վիրահատության և իր մոտ ստեղծվել է ծանր սոցիալական վիճակ, կուտակել է բավական պարտքեր և հնարավորություն չի ունեցել դրանք մարել, քանի որ երկար ժամանակ չի կարողացել աշխատել: Հայկը ևս չի կարողացել բավարարել նյութական կարիքները և գումար վաստակելու ելքեր է փնտրել: Ստեղծված վիճակից դուրս գալու համար ինքը և Հայկը որոշել են, որ ինքը զբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ նա այդ հարցում իրեն օգնի և հովանավորի: Այսինքն` իրենք պայմանավորվել են, որ ինքը դուրս գա փողոց և կանգնի «Եռաբլուրի» ու Ծերեթելի փողոցի հատվածներում, հաճախորդներ գտնի, իսկ Հայկը գումարի մի մասի դիմաց ապահովի իր անվտանգությունը` մեքենայով սպասի իրենից ոչ հեռու, որպեսզի մյուս մարմնավաճառները, հաճախորղները կամ ոստիկաններն իրեն չնեղացնեն կամ չանհանգստացնեն, իսկ հաճախորդ գտնելուց հետո մեքենայով իրեն կամ իրեն և հաճախորդներին տեղափոխի ժամանցի կամ հաճախորդների նշած վայրեր: Ինքն այդ առումով լուրջ մտավախություն է ունեցել, սակայն Հայկն ասել է, որ մշտապես իրեն կպահի տեսադաշտում և հարկ եղած դեպքում կմիջամտի: Բացի այդ, Հայկն ասել է, որ ոստիկանի վկայական ունի և հարկ եղած դեպքում կարող է նաև դա օգտագործել: Իրենք պայմանավորվել են, որ վաստակած գումարի մի մասն ինքը պետք է տա Հայկին: Դրանից հետո ինքը դուրս է եկել փողոց, իսկ Հայկը կատարել է իր խոստումն ու պայմանավորվածությունը: Առաջին անգամ ինքը մարմնավաճառության համար փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի փետրվարի 27-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում: Այդ օրն ինքը կարողացել է սպասարկել երկու հայ հաճախորդի, որոնցից մեկը եղել է «ՎԱԶ-2106», իսկ մյուսը` «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայով: Ինքը այդ հաճախորդներից յուրաքանչյուրից պահանջել է 7.000 ՀՀ դրամ, սակայն երկրորդ հաճախորդն իրեն տվել է 8.000 ՀՀ դրամ: Ինքը նրանց երկուսին ծառայությունները մատուցել է Աէրացիա թաղամասի սպիրտի գործարանի տարածքում` նրանց մեքենաների մեջ: Տեղն առաջարկել է ինքը, քանի որ Հայկն իրեն ասել էր, որ եթե հաճախորդները ցանկանան հարաբերություն ունենալ մեքենայի մեջ, ապա ինքն այդտեղ առաջարկի, քանի որ Հայկն այդ վայրերին քաջածանոթ է եղել և կարող էր վերահսկել վիճակը: Այդ օրը երկու դեպքում էլ Հայկը մեքենայով հաճախորդների մեքենաների ետևից եկել ու կանգնել է քիչ հեռու` վերահսկելով իրավիաճակը: Այդ օրը սեռական հարաբերություններ ունենալուց հետո երկու դեպքում էլ ինքը նշված վայրում մեքենայից իջել, նստել է Հայկի մեքենան և գնացել իր կանգնելու տեղը: Դրանից հետո` մարտի 3-ին, այդ հաճախորդներից մեկը, ում անունը եղել է Կարեն, զանգահարել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է իրեն տեսնել: Այդ օրն ինքը Հայկին տեղեկացրել է զանգի մասին, սակայն նա ասել է, որ գործերը խառն են, ոստիկաններն իմացել են, որ նա ցանկանում է կեղծ փողն իրացնել և նա այն հանձնել է ոստիկաններին: Հայկն ասել է նաև, որ ինքը զգույշ լինի, մինչև նա տեսնի, թե ինչ է անելու: Այդ օրն ինքը Կարենի մեքենայով կրկին գնացել է նախկին վայր, որտեղ նրա հետ հարաբերություն է ունեցել, որի դիմաց Կարենն իրեն տվել է 8.000 ՀՀ դրամ: Երկրորդ անգամ Հայկի ուղեկցությամբ ինքը փողոց է դուրս եկել փետրվարի 28-ին` ժամը 20:00-ից հետո: Այդ օրը Հայկը ևս իր մասով իր պայմանավորվածությունը կատարել է: Այդ օրն ինքը սպասարկել է երեք հաճախորդի: Առաջին հաճախորդն իրեն տվել է 6.000 ՀՀ դրամ, իսկ մյուս երկուսը` 7.000-ական ՀՀ դրամ: Այդ օրվա առաջին հաճախորդի հետ ինքը կրկին գնացել է Աէրացիայի տարածք, երկրորդի հետ «Եռաբլուրի» հարակից ամայի տարածք, իսկ երրորդի հետ` նույնպես Աէրացիայի տարածք: Երրորդ անգամ ինքը փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի մարտի 1-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում: Այդ օրն ինքը և Հայկը գտնվել են իր տանը, և Հայկի մեքենայով գնացել են իր կանգնելու վայրը` Սեբաստիա փողոցի` դեպի «Եռաբլուր» տանող ճանապարհի մոտ: Ժամը 20:10-ի սահմաններում իրեն մոտեցել է արտասահմանյան մակնիշի արծաթագույն մի մեքենա, ում հետ ինքը պայմանավորվել է սեռական հարաբերություն ունենալ 7.000 ՀՀ դրամի դիմաց: Այդ անձը իրեն առաջարկել է նստել նրա մեքենան, սակայն ինքը ասել է, որ կգնա իր մեքենայով` նկատի ունենալով քիչ հեռվում կանգնած Հայկի մեքենան: Հաճախորդը մեքենան վարել է դեպի «Եռաբլուր»: Ինքն իջել է Հայկի մեքենայից, նստել հաճախորդի մեքենան և մինչև հարաբերություններ ունենալը, խնդրել վճարել գումարը: Սակայն նա ասել է, որ գումար չունի և առաջարկել միասին գնալ «Բանգլադեշ» ու վերցնել գումար: Ինքը չի համաձայնել և նրան ասել է, որ նա միայնակ գնա: Ինքը նստել է Հայկի մեքենան, իսկ հաճախորդը գնացել է: Մոտ հինգ րոպե սպասելուց հետո Հայկն ասել է, որ հաճախորդը կարող է այլևս չգալ, որից հետո գնացել են իր կանգնելու տեղը: 3 րոպե անց այդ անձը նույն մեքենայով եկել է, և ինքը Հայկի մաքենայով գնացել է նույն վայրը: Ինքը նստել է հաճախորդի մեքենան, սեռական հարաբերություն ունեցել նրա հետ, որից հետո նա իրեն տվել է 100 ԱՄՆ դոլարանոց և պահանջել վերադարձնել 20.000 ՀՀ դրամ: Ինքը նրան ասել է, որ ունի ընդամենը 16.000 ՀՀ դրամ: Ինք վերցրել է 100 ԱՄՆ դոլարը և գնացել Հայկի մոտ: Այդ ժամանակ հաճախորդը եկել է իր ետևից և Հայկին հարցրել, թե արդյոք նա գումար ունի, իսկ Հայկը պատասխանել է, որ ընդհամենը 700 ՀՀ դրամ ունի: Այդ անձը վերցրել է իր դրամապանակում գտնվող 16.000 ՀՀ դրամը, 1.600 պարսկական թումանը, 1 ԱՄՆ դուլարը, ինչպես նաև Հայկի 700 ՀՀ դրամը և հեռացել: Դրանից հետո ինքն ու Հայկը գնացել են «Երևան սիթի» հանրախանութի տարադրամի փոխանակման կետ: Հայկը մնացել է մեքենայում, իսկ ինքը մտել է ներս և թղթադրամը տվել փոխանակողին, սակայն նա ետ է վերադարձրել այն` ասելով, որ այն կեղծ է: Այդ մասին ինքն ասել է Հայկին, ով բարկացել է և ասել, որ պետք է զգույշ լինել: Հայկը իրենից պահանջել է տալ այդ թղթադրամը, այն դրել է մեքենայի պահոցում և ասել, որ պատրաստվում է այն մանրել գյուղերում, որպեսզի գլխի չընկնեն: Դրանից հետո ինքը սպասարկել է ևս երեք հաճախորդի, որոնց դիմաց ստացած 22.000 ՀՀ դրամից Հայկին տվել է 5.000 ՀՀ դրամ: Բացի այդ, Հայկը, որպես տաքսու վճար, յուրաքանչյուր հաճախորդից վերցրել է 1.000-ական ՀՀ դրամ: Հայկը երբևէ չի միջամտել իր և հաճախորդների միջև ծավալված հարաբերություններին, քանի որ դրա կարիքը չի եղել:
Վկա Արթուր Հունանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը որպես ոստիկան ծառայել է Նուբարաշենի հոգեբուժարանում, որտեղ որպես ոստիկան ծառայել է նաև Հայկ Սարգսյանը: Մի օր` երբ ինքը հեթափոխը հանձնել է Հայկին, վերջինը ժպտալով հարցրել է, որ եթե ինչ-որ մեկը կեղծ փողով գնա մարմնավաճառի մոտ, ինչ կլինի: Ինքը, Հայկին չճանաչելով, չի պատասխանել նրա հարցին: Այդ օրը Հայկն աշխատանքի է եկել սև գույնի, դեղին պետհամարանիշներով «ՎԱԶ-21015» մակնիշի մեքենայով: Այնուհետև ոստիկանության ներքին անվտանգության վարչությունում ինքն իմացել է, որ Հայկի մեքենայից հայտնաբերվել է կեղծ թղթաթդրամ:
Վկա Սասուն Հայրապետյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցում գտնվող «Երևան սիթի» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում: 2011 թվականի մարտի 1-ին Դոնարա Նունուշյանը միայնակ եկել է տարադրամի փոխանակման կետ և իրեն տվել 100 ԱՄՆ դոլար: Ինքը զննել է թղթարդամը և պարզելով, որ այն կեղծ է, վերադարձրել է նրան` զգուշացնելով դրա կեղծ լինելու մասին: Դոնարան վերցրել է թղթադրամը ու հեռացել:
Վկա Էդգար Պետրոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մալաթիայում` «Ախպարաշենի» լուսակրի մոտ` կանգառում, տեսել է Դոնարային, ով ներկայացել է Էլեն անունով: Ինքը մեքենայով կանգնել է նրա մոտ, սակայն նա հրաժարվել է նստել իր մեքենան, որից հետո նա տվել է հեռախոսահամարը, որպեսզի ինքը զանգահարի նրան: Ինքը 077-75-72-60 հեռախոսահամարով զանգահարել է Դոնարային` ծանոթանալու նպատակով, քանի որ այդ ժամանակ չի իմացել, որ նա մարմնավաճառ է: Ինքը Դոնարայի հետ չի հանդիպել: Նանո անունով աղջկա չի ճանաչում, որն իրեն տված լինի Էլեն անունով աղջկա հեռախոսահամար: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքը չի համապատասխանում իրականությանը:
Վկա Էդգար Պետրոսյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «ՄՄՄ» ՍՊ ընկերությունում` որպես առաքիչ-վարորդ: Ինքն ամուսնացած չէ և երբեմն օգտվում է մարմնավաճառների ծառայություններից, հիմնականում Ծերեթելի փողոցի համապատասխան վայրերում կանգնող մարմնավաճառների կողմից մատուցված սեռական բնույթն ծառայություններից: Ինքը հիմնականում օգտվում է Նանո անունով մի մարմնավաճառի ծառայություններից: Այլ մարմնավաճառների ծառայություններից ևս օգտվել է, սակայն դրանք բոլորը եղել մեկ անգամ և նրանց անունները կամ հեռախոսահամարները չի կարող ասել: Ինքը Դոնարա Մեխակի Նունուշյան տվյալներով որևէ կնոջ չի ճանաչում: 2011 թվականի մարտի 3-ին և 4-ին ինքն իր 094-71-71-03 հեռախոսահամարից զանգահարել է 077-75-72-60 հեռախոսահամարին, սակայն իր իմանալով այն պատկանում է մարմնավաճառ Էլենին: Ինքը զանգահարել է, որպեսզի հանդիպի Էլենի հետ, սակայն իրենք չեն հանդիպել: Այդ հեռախոսահամարն իրեն տվել է մարմնավաճառ Նանոն և ասել, որ նա նույնպես մարմնավաճառ է ու անհրաժեշտության դեպքում կարող է օգտվել նրա ծառայություններից:
Վկա Սևադա Աբրահամյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն նաև Արմեն են անվանում: Ինքը շուրջ հինգ տարի բնակվել է Աէրացիա թաղամասում, որտեղից շուրջ երկու տարի ճանաչում է Հայկ Սարգսյանին, ով աշխատում է ոստիկանությունում: Ինքը տեղյակ է, որ այդ ժամանակ Հայկը վարել է տաքսի մեքենա: Ինքը Հայկին տեսել է փետրվարի կեսերին, երբ նրա տաքսի մեքենայով գնացել է Գյումրի, որից հետո ինքը Հայկին չի հանդիպել և չի խոսել նրա հետ: 2011 թվականի մարտի 2-ին Հայկը զանգահարել է իր 098-24-02-02 հեռախոսահամարին և ասել, որ նրա մոտ կեղծ 100 ԱՄՆ դոլար կա և հարցրել, թե արդյոք ինքն ունի ծանոթ, ով զբաղվում է կեղծ թղթադրամների իրացումով, ու 100 ԱՄՆ դոլարի դիմաց պահանջել 10.000-15.000 ՀՀ դրամ: Ինքը կարծելով, որ Հայկը կատակում է, նրան կատակով ասել է «հա ախպեր, տենց մարդ կա, ինչքան պետք ա կմանրի, դու պրոբլեմ չունես»: Հաջորդ օրն ինքը զանգահարել է Հայկին և շարունակելով նախորդ օրվա կատակը ասել. «ախպեր, էն փողերը հլը մոտդ ա», իսկ Հայկը տվել է դրական պատասխան: Ինքը հանցավոր հակումներով, առավել ևս կեղծ թղթադրամների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող ծանոթներ չունի:
2011 թվականի մարտի 21-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Դոնարա Նունուշյանը հայտնել է, որ Սասուն Հայրապետյանին տեսել է ընդամենը մեկ անգամ` 2011 թվականի մարտի 1-ին` ժամը 21:00-ից 21:30-ի սահմաններում, Բագրատունյաց և Ծերեթելի փողոցների խաչմերուկում գտնվող «Երևան սիթի» հանրախանանութի տարադրամի փոխանակման կետում: Այդ օրը` ժամը 21:00-ի սահմաններում, անծանոթ հաճախորդը իրեն տվել է 100 ԱՄՆ դոլարանոց, ինքը նստել է Հայկի մեքենան ու գնացել Բագրատունյաց և Ծերեթելի փողոցների խաչմերուկում գտնվող «Երևան սիթի» հանրախանութի տարադրամի փոխանակման կետ` այն դրամի վերածելու համար: Տարադրամի փոխանակման կետում նստած է եղել Սասունը: Ինքը նշված 100 ԱՄՆ դոլարը դրել է փոխանակման տուփի մեջ, որից հետո Սասունը վերցրել է այն, ուսումնասիրել և ասել, որ այն կեղծ է: Ինքը զարմացել է, ասել, որ հնարավոր չէ, սակայն Սասունը պնդել է, որ այն կեղծ է, ինչից հետո ինքը վերցրել է այն ու դուրս եկել: Դուրս գալուց Հայկն իրեն սպասել է մեքենայում, ում ինքը պատմել է, որ դոլարը չեն ընդունել: Հայկը զայրացել է իր վրա, ասել, որպեսզի ինքը վերցնելուց զգույշ լիներ, ու ասել, որպեսզի ինքն այդ թղթադրամը տա նրան: Ինքը թղթադրամը տվել է Հայկին, ով այն դրել է մեքենայի նստատեղերի միջնամասում գտնվող պահոցում: Հետո Հայկն իրեն ասել է, որ այդ կեղծ ԱՄՆ դոլարանոցը պատրաստվում է մանրել գյուղերում, որպեսզի գլխի չընկնեն, իսկ ինքն ասել է, որ ավելի լավ է վերացնել դա, որպեսզի հետո խնդիրներ չլինեն, սակայն Հայկն ասել է, որ գյուղերում կամ մի ուրիշ տեղ առանց խնդիրների կմանրի: Իսկ Սասուն Հայրապետյանը հայտնել է, որ Դոնարա Նունուշյանին ճանաչում է 2011 թվականից: Նրան առաջին անգամ տեսել է Ծերեթելի փողոցում` մարմնավաճառների կանգնելու տեղում, և մեկ անգամ էլ տեսել է 2011 թվականի մարտի 1-ին` ժամը 24:00-ին, իր աշխատանքի վայրում` «Երևան սիթի» հանրախանութի փոխանակման կետում: Դոնարայի կողմից նշված` փոխանակման կետ այցելելու հանգամանքները համապաստախանում են իրականությանը:
2011 թվականի ապրիլի 15-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Դոնարա Նունուշյանը հայտնել է, որ ճանաչում է Հայկ Սարգսյանին և նրա հետ գտնվում արտաամուսնական կապերի մեջ: 2010 թվականի վերջերից ինքը եղել է ծանր սոցիալական վիճակում: Հայկի ֆինանսական գործերը նույնպես լավ չեն եղել, ինչի համար որոշել են, որ ինքը զբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ Հայկը օգնի իրեն, հովանավորի, ապահովի իր անվտանգությունը: Պայմանավորվելուց հետո, երբ ինքը դուրս է եկել փողոց, Հայկը կատարել է իր պարտավորություններր, մշտապես գտնվել է իր կողքին, ուղեկցել իրեն, հսկել, որ որևէ մարմնավաճառ կամ հաճախորդ չնեղացնի, չխաբի իրեն և այլն: Դրա համար, ըստ պայմանավորվածության, իր վաստակած գումարից ինքը Հայկին տվել է որոշակի գումար: Բացի այդ, ինքը հաճախորդներից վերցրել է նաև հավելյալ 1000-ական ՀՀ դրամներ, իբր Հայկին` որպես տաքսի մեքենայի վարորդի տալու համար: Բոլոր հաճախորդներին ինքը Հայկին ներկայացրել է որպես տաքսի մեքենայի վարորդ, չի ասել նրա իրական դերակատարությունր: Բոլոր մանրամասներն ինքը հայտնել է իր նախորդ ցուցմունքներում, որոնք պնդում է: Իսկ Հայկ Սարգսյանը հայտնել է, որ Դոնարա Նունուշյանին ճանաչում է 2004 թվականից: Նրան առաջին անգամ տեսել է փողոցում, մոտենալով նրան ծանոթացել է նրա հետ, այնուհետև ժամանակի ընթացքում մտերմանալով ու ավելի սերտ կապեր ձեռք բերելով, նրա հետ հաստատել է արտաամուսնական կապեր: Դոնարայի ասածները ճիշտ են, ինքն անձամբ ոչինչ չի ցանկանում ասել, պնդում է որպես վկա տված իր ցուցմունքները:
Բացատրություն վերցնելու մասին 2011 թվականի մարտի 3-ի արձանագրության համաձայն` Հայկ Սարգսյանը հայտնել է, որ 2011 թվականի փետրվարի 28-ին Քրիստինեից 6.000 ՀՀ դրամ օրավարձով վերցրել է «ՎԱԶ-21015» մակնիշի 25-143 պետհամարանիշի մեքենան: Իր ընկերուհի Դոնարան ունեցել է գոյացած մեծ պարտքեր և որոշել մինչև պարտքերը մարելը զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Իրենք միասին մտածել են, որ նա զբաղվի մարմանավաճառությամբ, իսկ ինքն իր տաքսի մեքենայով տեղափոխի նրան, իսկ անհրաժեշտության դեպքում նաև հաճախորդին: Դոնարան առաջին անգամ փողոց է դուրս եկել 2011 թվականի փետրվարի 26-ին: Ժամը 21:00-ի սահմաններում ինքը նրան տարել է Սեբաստիա փողոցում գտնվող` դեպի «Եռաբլուր» տանող ճանապարհի կամարից մի փոքր ներքև, իսկ ինքը մեքենայով կանգնել է քիչ հեռու: Այդ օրը Դոնարան սպասարկել է երեք հաճախորդի, որոնցից երկուսը նրա հետ գնացել են Չարբախի սպիրտի գործարանի ամայի տարածք, որտեղ Դոնարան սեռական հարաբերություն է ունեցել նրանց հետ, իսկ երրորդը Դոնարային տարել է Արտաշիսյան փողոցի վրա գտնվող շոգեբաղնիք: Այդ օրը Դոնարան ընդհանուր վաստակել է 22.000 ՀՀ դրամ, որից 2.000 ՀՀ դրամն ինքը վերցրել է իրեն, ինչպես նաև յուրաքանչյուր հաճախորդից 1.000-ական ՀՀ դրամ: Երկրորդ անգամ Դոնարան փողոց է դուրս է եկել 2011 թվականի փետրվարի 28-ին` նույն ժամին և նուն վայրում, սպասարկել երկու հաճախորդի, և քանի որ գումարը քիչ է եղել, ինքը նրանից գումար չի վերցրել: Երրորդ անգամ Դոնարան դուրս է եկել 2011 թվականի մարտի 1-ին` նույն ժամին և նույն վայրում: Ժամը 21:00-ի սահմաններում Դոնարային մոտեցել է արծաթագույն «Վոլկսվագեն» մակնիշի, թղթից «տրանզիտ» համարանիշներով արտասահմանյան մեքենա: Դոնարան հաճախորդի հետ պայմանավորվել է գնի շուրջ, որից հետո նստել է իր մեքենան, իսկ հաճախորդի մեքենան առջևից գնացել է դեպի «Եռաբլուր» տանող ճանապարհ: Շուրջ 100 մետր առաջանալով` կանգ են առել ամայի մի տարածքում, Դոնարան իջել է իր մեքենայից և նստել հաճախորդի մեքենան, իսկ ինքը մի փոքր առաջացել է և կանգ առել: Չանցած 5 րոպե Դոնարան իջել է հաճախորդի մեքենայից և նստել իր մեքենան` ասելով, որ հաճախորդը գնացել է «Բանգլադեշ» գումար բերելու: Իրենք վերադարձել են Սեբաստիա փողոց, և շուրջ 20 րոպե անց նույն մեքենան վերադարձել է, լուսարձակներով ազդանշան տվել և գնացել դեպի «Եռաբլուրի» ճանապարհը: Հասելով նույն վայրը` Դոնարան իջել է, նստել հաճախորդի մեքենան, իսկ ինքը առաջացել է և կանգել 20 մետր հեռու: Մոտ 25-30 րոպե անց Դոնարան զանգահարել է իրեն և ասել, որ մոտենա: Ինքը մոտեցել է նրանց, Դոնարան հաճախորդի հետ եկել և ցույց տվել է 100 ԱՄՆ դոլար ու ասել, որ նրան անհրաժեշտ է դրամ` մանրը վերադարձնելու համար: Ինքը տվել է իր մոտ եղած ողջ գումարը` 8.000 ՀՀ դրամը: Դոնարան հաճախորդին տվել է նաև նրա մոտ եղած ողջ գումարը` 8.000 ՀՀ դրամը` ասելով, որ այլևս մանր չունի: Հաճախորդը, դժգոհելով, որ գումարը տվել է պայմանավորվածից անհամեմատ շատ, նստել է մեքենան և հեռացել: Ինքը և Դոնարան անմիջապես գնացել են Արտաշիսյան և Բագրատունյաց փողոցների խաչմերուկում գտնվող «Երևան սիթի» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետ, Դոնարան մտել է ներս, իսկ ինքը սպասել է մեքենայի մեջ: Մի քանի րոպե անց Դոնարան վերադարձել է, լացելով նստել մեքենան, գումարը գցել գետնին և ասել, որ այն կեղծ է: Ինքը վերցրել է թղթադրամը, դրել առջևի նստատեղերի միջև գտնվող պահոցի մեջ` նպատակ ունենալով այն մի հարմար վայրում իրացնել: Այդ օրվանից հետո Դոնարան այլևս չի աշխատել, ինքը նրան չի տեսել, իսկ կեղծ թղթադրամը մինչ այդ օրը գտնվել է պահոցում, քանի որ իրացնելու համար հարմար առիթ չի եղել: Թեև այդ 100 ԱՄՆ դոլարը Դոնարային տվել էին նրա կողմից մատուցված ծառայությունների դիմաց, և ինքը դրա մեջ ունեցել է ընդամենը 8.000 ՀՀ դրամ, որը տվել էր Դոնարային` մանրը վերադաձնելու համար, այնուհանդերձ թղթադրամը հաջող իրացնելու դեպքում ինքը որոշել էր միանձնյա տնօրինել գումարը և այն օգտագործել իր պարտքերը մարելու համար: Դոնարան դրան չէր առարկի, քանի որ ինքը բազմիցս նրան գումարով օգնել է: Ինքը և Դոնարան պայմանավորվել են նաև, որ հաճախորդ ունենալու դեպքում նա հաճախորդից պետք է պահանջեր, որ հարաբերություն ունենալու վայր Դոնարան գնար իր մեքենայով: Հաճախորդ լինելու դեպքում հաճախորդը սեփական, իսկ Դոնարան իր մեքենայով գնացել են ժամանցի վայր, որտեղ ինքը սպասել է մինչև Դոնարան ավարտի, որից հետո նրան բերել է Սեբաստիա փողոց: Դրա համար ինքը հաճախորդից վերցրել է 1.000 ՀՀ դրամ, իսկ հաճախորդի չհամաձայնվելու դեպքում այդ գումարն իրեն տվել է Դոնարան: Եղել են դեպքեր, երբ Դոնարան սեռական հարաբերություն է ունեցել հենց հաճախորդների մեքենաներում, սակայն ինքն իր մեքենան այդ նպատակով երբևէ չի տրամադրել:
Բացատրություն վերցնելու մասին 2011 թվականի մարտի 3-ի արձանագրության համաձայն` Դոնարա Նունուշյանը հայտնել է, որ 2005 թվականից ճանաչում է Հայկ Սարգսյանին և նրա հետ գտնվում արտաամուսնական կապերի մեջ: 2010 թվականին տարել է վիրահատություն, երկար ժամանակ չի կարողացել աշխատել, որի հետևանքով իր մոտ ստեղծվել է ծանր վիճակ: Ստեղծված վիճակից դուրս գալու համար միասին որոշել են, որ ինքը զբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ Հայկը մեքենայով տեղափոխի իրեն, իսկ հարկ եղած դեպքում նաև հաճախորդներին: Քանի որ առաջին անգամ պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամ, վախեցել է, և Հայկը խոստացել է մշտապես գտնվել մոտակայքում և անհրաժեշտության դեպքում օգնություն ցուցաբերել: Բացի այդ, ավելորդ բարդություններից խուսփելու համար ինքը պետք է հաճախորդի նշած ժամանցի վայր գնար Հայկի մեքենայով, իսկ Հայկը պետք է հաճախորդներից վերցներ ուղեվարձը: Ինքը մարմնավաճառությամբ զբաղվելու դուրս է եկել երեք անգամ, և բոլոր դեպքերում Հայկը եղել է իր հետ: Ինքը սեռական հարաբերությունները ունեցել է ինչպես օբյեկտներում, այնպես էլ հաճախորդների մեքենաների մեջ: Երեք օրվա ընթացքում աշխատել է ընդհանուր 47.000 ՀՀ դրամ, որից Հայկին տվել է 10.000 ՀՀ դրամ: 2011 թվականի մարտի 1-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, ինքը և Հայկը դուրս են եկել աշխատանքի, և ինչպես նախորդ դեպքերում, ինքը կանգնել է Սեբաստիա փողոցում` դեպի «Եռաբլուր» տանող ճանապարհի մոտ: Ժամը 21:30-ի սահմաններում իրեն մոտեցել է արծաթագույն արտասահմանյան մեքենա, որի հետ պայմանավորվել է սեռական հարաբերություն ունենալ 7.000 ՀՀ դրամի դիմաց: Հաճախորդն ասել է, որ ցանկանում է գնալ մի մոտիկ վայր` «Եռաբլուր», և սեռական հարաբերություն ունենալ բնության գրկում: Ինքը համաձայնել է, սակայն պնդել, որ ինքը կգա Հայկի տաքսի մեքենայով: Ինքը նստել է Հայկի մեքենան, հաճախորդը` նրա մեքենան, և ուղևորվել են դեպի «Եռաբլուր» ու կանգնել ամայի մի հատվածում: Ինքը նստել է հաճախորդի մեքենան և մինչև հարաբերությունը սկսելը պահանջել նախապես վճարել գումարը: Հաճախորդը ասել է, որ մոտը գումար չունի և իրեն առաջարկել միասին գնալ «Բանգլադեշ» և վերցնել գումարը: Ինքը չի համաձայնել և առաջարկել է սպասել տաքսու մեջ, իսկ հաճախորդը ասել է, որ մոտ 10 րոպեից կվերադառնա: Մի քանի րոպե այդտեղ սպասելուց հետո Հայկն ասել է, որ այդ հաճախորդը այլևս չի վերադառնա, որից հետո գնացել են իր հիմնական կանգնելու վայրը: Մոտ 15-20 որպե անց նույն հաճախորդը վերադարձել է, առանց կանգնելու լուսարձակներով ազդանշան տվել, ինքը նստել է Հայկի մեքենան և հետևել նրան: Իրենք գնացել են նույն վայրը, և ինքը նստել հաճախորդի մեքենան: Հաճախորդն իրեն ասել է, որ ունի 5.000 դրամանոց և մեկ հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց: Նա առաջարկել է վերցնել 5.000 ՀՀ դրամը, սակայն ինքը չի համաձայնել` ասելով որ պայմանավորվել են 7.000 ՀՀ դրամի դիմաց: Այդ ժամանակ նա առաջարկել է վերցնել 100 ԱՄՆ դոլարը և իրեն վերադարձնել մանրը, սակայն ինքն ասել է, որ այդքան մանր չունի: Ի վերջո ինքը համաձայնել է վերցրել 5.000 ՀՀ դրամը և սեռական հարաբերություն ունեցել նրա հետ: Դրանից հետո հաճախորդն ասել է, որ ինքը նրա դուրը շատ է եկել և ցանկանում է ավել գումար տալ: Նա առաջարկել է վերցնել 100 ԱՄՆ դոլարը և որպես մանր տալ 25.000 ՀՀ դրամ: Ինքը պատասխանել է, որ այդքան գումար չունի և իր մոտ կա ընդամենը 16.000 ՀՀ դրամ: Նա խնդրել է վերադարձնել 20.000 ՀՀ դրամ, ինչին ինքը նույնպես պատասխանել է, որ այդքան գումար չունի: Ինքն առաջարկել է գումարը տալ տաքսու վարորդին, այսինքն` Հայկին, որպեսզի նա տանի մոտակա տարադրամի փոխանակման կետ, մանրի և բերի, սակայն նա պատճառաբանել է, որ շտապում է և տաքսու վարորդին չի վստահում: Իրենք միասին մոտեցել են Հայկի մեքենային, որտեղից ինքը վերցրել է դրամապանակը, հաճախորդին ցույց տվել դրա ողջ պարունակությունը, տվել այնտեղ եղած ողջ գումարը` 16.000 ՀՀ դրամը, սակայն նա, չհավատալով իրեն, վերցրել է իր պայուսակը, ստուգել, դրամապանակից հանել 1 ԱՄՆ դոլլար և 1.600 պարսկական թուման: Դրանից հետո նա հեռացել է, իսկ ինքը և Հայկը գնացել են Բագրատունյաց և Ծերեթելի փողոցների խաչմերուկում գտնվող «Երևան սիթի» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետ: Ինքը միայնակ մտել է ներս և թղթադրամը տվել փոխանակողին, սակայն նա ասել է, որ այն կեղծ է և ետ վերադարձրել: Ինքը տարակուսած վերցրել է դրամը, դուրս եկել խանութից և այդ մասին ասել Հայկին: Նա բարկացել և բղավել է իր վրա, վերցրել թղթադրամը և դրել մեքենայի պահոցը` ասելով, որ ինչ-որ գյուղում կիրացնի այն: Ինքը նրան խնդրել է զգույշ լինել և ասել է, որ մանրի այնպես, որ գոնե իր տված փողը դուրս գա: Պայմանավորվել են, որ հաջող իրացնելու դեպքում փակեն իր և Հայկի պարտքերի մի մասը: Հայկն իրեն այդ օրը 8.000 ՀՀ դրամ չի տվել, 16.000 ՀՀ դրամը հաճախորդին տվել է ինքը:
Թղթադրամ ներկայացնելու մասին 2011 թվականի մարտի 3-ի արձանագրության համաձայն` 2011 թվականի մարտի 3-ին` ժամը 11:30-ին, ՀՀ ոստիկանության ՊՊՎ ԿՕՊ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Հայկ Ալբերտի Սարգսյանը ԿՕՊ գնդի տարածքում նրա կողմից վարվող «ՎԱԶ-21015» մակնիշի 25ՏՕ143 համարանիշի մեքենայի առջևի նստատեղերի միջև գտնվող պահոցից ներկայացրել է AF37030782L F6 սերիայի 1996 թվականի 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամը, որն ըստ Հայկ Սարգսյանի հայտարարության` պատկանել է նրան և կեղծ է:
Փորձագետի 2011 թվականի մարտի 3-ի թիվ 383 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված AF37030782 սերիա-համարի 1 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ թղթադրամը կեղծ է և պատրաստված է հարթ տպագրության եղանակով:
Առագրավում կատարելու մասին 2011 թվականի մարտի 23-ի արձանագրության համաձայն Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 5/3 հասցեում գտնվող «Երևան սիթի» հանրախանութից համակարգչային պատճենահանման եղանակով առգրավվել է անվտանգության և փոխանակման կետի տեսախցիկների` 2011 թվականի մարտի 1-ի տեսագրությունները պարունակող էլեկտրոնային կրիչը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2011 թվականի ապրիլի 5-ի որոշման համաձայն` AF37030782 սերիա-համարի 1 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պետի 2011 թվականի ապրիլի 13-ի թիվ 6/7-1498 գրության համաձայն` ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնում Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն եղել:
Ծառայողական բնութագրի համաձայն` Հայկ Ալբերտի Սարգսյանը 2010 թվականի ապրիլի 20-ից ծառայել է ԿՕՊ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտում և զբաղեցրել դասակի ոստիկանի պաշտոն: Հայկ Սարգսյանը ծառայողական խնդիրների կատարմանը վերաբերվել է անպատասխանատվությամբ, որի համար գնդի և գումարտակի հրամանատարության կողմից ունեցել է դիտողություններ և այդ պատճառով գտնվել է վաշտի հրամանատարության ուշադրության կենտրոնում, ԿՕՊ գնդում ծառայության ընթացքում ձեռք չի բերել կոլեկտիվի հարգանքն ու հրամանատարության վստահությունը, տիրապետում է հաշվեցուցակային զենքի կրման, պահպանման և օգտագործման կանոններին, ֆիզիկապես առողջ է:
«Աէրացիա» համատիրության կառավարչի կողմից հաստատված բնութագրի համաձայն` Հայկ Ալբերտի Սարգսյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Ծննդյան թիվ ԱԱ016664 վկայականի պատճենի համաձայն` 1995 թվականի նոյեմբերի 3-ին ծնված Արման Հայկի Սարգսյանի հայրը Հայկ Ալբերտի Սարգսյանն է:
Ծննդյան թիվ ԱԱ282727 վկայականի պատճենի համաձայն` 2001 թվականի փետրվարի 19-ին ծնված Ալեն Հայկի Սարգսյանի հայրը Հայկ Ալբերտի Սարգսյանն է:
Ամուսնության թիվ ԱԱ078301 վկայական պատճանի համաձայն` 2000 թվականի նոյեմբերի 28-ին Հայկ Ալբերտի Սարգսյանը և Անահիտ Արամայիսի Միքայելյանը ամուսնացել են:
Խափանման միջոց կիրառելու մասին 2011 թվականի ապրիլի 5-ի որոշման համաձայն` մեղադրյալ Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանի տված ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը Դոնարա Նունուշյանի մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն չի նպաստել, ինչպես նաև կեղծ 100 ԱՄՆ դոլարը իրացնելու նպատակ չի ունեցել:
Ինչ վերաբերում է դատական քննության ընթացքում հարցաքննված Հայկ Սարգսյանի և Դոնարա Նունուշյանի հայտնած այն տեղեկություններին, որ նախնական քննության ընթացքում իրենց նկատմամբ ճնշումներ են գործադրվել և որ նախնական քննության ընթացքում տրված տեղեկությունները չեն համապատասխանում իրականությանը, ապա այդ պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով: Այսպիսով` Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում պետք է դնել նշված անձանց նախական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քանի որ ի տարբերություն նրանց դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքների, դրանք հաստատվում են նաև գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալներով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հայկ Ալբերտի Սարգսյանը 2011 թվականի փետրվարի վերջից մինչև մարտի սկիզբը, գույքային օգուտ ստանալով, մարմնավաճառ Դոնարա Նունուշյանին պարբերաբար տեղափոխել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար պահանջվող վայրեր, գտնվել այդ վայրերի մոտակաքյում և խոստացել անհրաժեշտության դեպքում ապահովել նրա անվտանգությունը` այդպիսով նպաստելով Դոնարա Նունուշյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Բացի այդ Հայկ Ալբերտի Սարգսյանը 2011 թվականի մարտի 1-ից 3-ն ընկած ժամանակահատվածում իր կողմից շահագործվող «ՎԱԶ-21015» մակնիշի 25SO143 պետհամարանիշի մեքենայում իրացնելու նպատակով պահել է 100 դոլար անվանական արժեքով ԱՄՆ կեղծ թղթադրամ, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Հայկ Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է ամունսացած լինելը:
Հայկ Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած (Ալեն Հայկի Սարգսյան` ծնված 2001 թվականի փետրվարի 19-ին) և անչափահաս (Արման Հայկի Սարգսյան` ծնված 1995 թվականի նոյեմբերի 3-ին) երեխաների առկայությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Հայկ Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը:
Վերը նշված անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Հայկ Սարգսյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ առկա են:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հայկ Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հայկ Սարգսյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով` նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքների համար պատիժներ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով: Ընդ որում` Հայկ Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնի կիրառմամբ, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը քննարկելով ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ Հայկ Սարգսյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու պարագայում նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է փոփոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, քանի որ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մնալով ազատության մեջ` նա կարող է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց, ինչպես նաև խոչընդոտել դատավճռի կատարմանը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2011 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված AF37030782 սերիա-համարի մեկ հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամի հարցը պետք է թողնել լուծելու թիվ 62202611 քրեական գործով:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Հայկ Սարգսյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 1-ին, 4-րդ, 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Հայկ Ալբերտի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել արգելանքի վերցնելու պահից:
Հայկ Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, փոփոխել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը` Հայկ Ալբերտի Սարգսյանին կալանավորելով դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2011 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված AF37030782 սերիա-համարի մեկ հատ 100 դոլար անվանական արժեքով կեղծ ԱՄՆ թղթադրամի հարցը թողնել լուծելու թիվ 62202611 քրեական գործով:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ