Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

13 ապրիլի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0059/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.


նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյանի,

տուժող` Լ. Թովմասյան,

տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Հ. Հարությունյան,



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանի`
ծնված 1966թ. դեկտեմբերի 10-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Երևանի Մյասնիկյանի շրջանի ժողդատարանի 1983թ. դեկտեմբերի 12-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 143-րդ հադվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, որը կրել է ամբողջությամբ և պատժի կրումից ազատվել է 1986թ. հունիսի 24-ին,
2/ Երևանի 26 կոմիսարների անվան ժողդատարանի 1991թ. հուլիսի 9-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 15-99-րդ հոդվածի 6-րդ, 7-րդ կետերով, 15-149-րդ հոդվածով, 149-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամկետով,
3/ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 1999թ. սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 7-րդ կետով, 144-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 15 տարի ժամկետով,
4/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 1999թ. հոկտեմբերի 29-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 15 տարի ժամկետով,
5/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է` ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասից ՀՀ նոր քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասին, իսկ պատժաչափը թողնվել է անփոփոխ` ազատազրկում 15 տարի ժամկետով, 2003թ. նոյեմբերի 28-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի չկրած մասից,
6/ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2005թ. դեկտեմբերի 12-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2005թ.-ի սեպտեմբերի 12-ից, 2010թ. օգոստոսի 6-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` մեկ ամիս վեց օր չկրած մասից, դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, հաշվառված է Բյուրեղավան քաղաքի թիվ 25 շենքի թիվ 7 բնակարան` հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ է 02.03.2011թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13113111 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. մարտի 3-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանի կողմից Լ. Թովմասյանի գույքը բացահայտ հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2011թ. մարտի 20-ի որոշմամբ, դանակ կրելու կապակցությամբ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցադեպի բացակայության հիմքով։
Ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. <<որ նա` նախկինում գույքի հափշտակություն կատարելու համար երեք անգամ դատապարտված լինելով, դատվածությունը դեռևս չմարված, կրկին անգամ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն։
Այսպես. Գ. Մկրտչյանը նախկինում երեք անգամ դատապարտվել է գույքի հափշտակություններ կատարելու համար, վերջին անգամ` 12.09.2005թ. ՀՀ քր. օր.-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատապարտվել է հինգ տարի ազատազրկման, և 06.08.2010թ. ազատվել է պատժի կրումից։
Գ. Մկրտչյանը 2011թ. փետրվարի 27-ին ժամը 11.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գտնվող Հայաստանի ագրարային համալսարանի հարակից այգում, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, մոտեցել է Լավրենտի Արայիկի Թովմասյանին, զանգահարելու պատրվակով խնդրել վերջինիս պատկանող «Սամսունգ ՋԻ-600» մոդելի բջջային հեռախոսը, որից հետո կրկին անգամ բացահայտ հափշտակելով Լ. Թովմասյանի զգալի չափի` 28.000 ՀՀ դրամ արժողության հեռախոսը, հեռացել է։»։
2011թ. մարտի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանը նախկինում բազմիցս դատապարտվել է տարբեր հանցագործությունների` այդ թվում և երեք անգամ գույքի հափշտակություններ կատարելու համար։ Վերջին անգամ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2005թ. սեպտեմբերի 12-ին կայացված դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ, Գևորգ Մկրտչյանը դատապարտվել է ազատազրկման հինգ տարի ժամկետով, 06.08.2010թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի չկրած մասից։ Այդ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, նա կատարել է գույքի հափշտակություն հետևյալ հանգամանքներում.
2011թ. փետրվարի 27-ին, ժամը 11.10-ի սահմաններում ամբաստանյալ Գ. Մկրտչյանը ալկոհոլ գործածած վիճակում, Երևանի Ավան թաղամասում նստել է երթուղային տաքսի` Երևանի Կենտրոն վարչական շրջան գնալու նպատակով։ Երթուղային տաքսում նկատելով անչափահաս տուժող Լ. Թովմասյանին, որը բջջային հեռախոս է կրել, մտադրվել է հափշտակել այն։ Նույն օրը, ժամը 11.30-ի սահմաններում, Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող Հայաստանի ագրարային համալսարանին հարակից այգու մոտ տուժող Լ. Թովմասյանի հետևից իջնելով երթուղային տաքսուց` ամբաստանյալ Գ. Մկրտչյանը մոտեցել է նրան, զանգահարելու պատրվակով խնդրել է նրան պատկանող, 28.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ ՋԻ-600» մոդելի բջջային հեռախոսը, որից հետո բացահայտ հափշտակելով այն` հեռացել է։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում նշված հեռախոսն հայտնաբերվել և ի պահ է հանձնվել տուժողի օրինական ներկայացուցչին։



Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Գ. Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, նախկինում մի քանի անգամ դատապարտվել է տարբեր հանցագործությունների, այդ թվում և գույքի հափշտակություններ կատարելու համար։ Վերջին անգամ գողություն կատարելու համար դատապարտվել է ազատազրկման հինգ տարի ժամկետով և 2010թ. օգոստոսին պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվելով` բնակություն է հաստատել Կոտայքի մարզի Բյուրեղավան քաղաքում, ծնողների մոտ։ 2010թ. դեկտեմբերին ծնողները վաճառել են բնակարանը և տեղափոխվել Ռուսաստանի Դաշնություն, իսկ ինքը մնացել է առանց մշտական բնակության վայրի, չի աշխատել, մշտապես ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, գիշերել է ծանոթների և հարազատների մոտ։ Վերջին տարիներին սկսել է չարաշահել ալկոհոլը։ 2011թ. փետրվարի 27-ին գտնվել է Երևանի Ավան թաղամասում և որոշել է սնվելու համար իջնել քաղաքի Կենտրոն վարչական տարածք։ Նույն օրը, ժամը 11.10-ի սահմաններում, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, Ավան թաղամասում նստել է թիվ 81 երթուղային տաքսին։ Նույն երթուղային տաքսում իր կողքին նստած է եղել մի անծանոթ տղա երեխա, որի ձեռքին բջջային հեռախոս է եղել։ Մտադրվել է հեռախոսը հափշտակել։ Ժամը 11.30-ի սահմաններում Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող Հայաստանի ագրարային համալսարանին հարակից այգու մոտ երեխան իջել է երթուղային տաքսուց, ինքը իջել է նրա հետևից և մոտենալով նրան` զանգահարելու պատրվակով խնդրել է նրան պատկանող բջջային հեռախոսը։ Երեխան համաձայնվել է տալ հեռախոսը, հանել է հեռախոսի մեջ առկա քարտը, տեղադրել է իր քարտը և հեռախոսը տվել է իրեն։ Ինքը վերցնելով հեռախոսը` հեռացել է։ Միաժամանակ երեխային սպառնացել է` ասելով, որ իրավապահ մարմիններ դիմելու դեպքում լավ չի լինի։ Դրանից հետո գնացել է «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտ գործող խորտկարան, այնտեղ սնվել, օղի է խմել և պարտքի դիմաց բջջային հեռախոսը թողել է խորտկարանի աշխատակցի մոտ` ասելով, որ իրենն է։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 27-29, 62-63, 104-105/։
Տուժող Լավրենտի Արայիկի Թովմասյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևանի Ավան թաղամասում և ֆուտբոլային պարապմունքների է հաճախում Մալաթիա թաղամասում գործող «Բանանց» ֆուտբոլային ակումբում։ 2011թ. փետրվարի 27-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում տնից դուրս է եկել և ֆուտբոլի պարապմունքի գնալու նպատակով նստել է թիվ 81 երթուղային տաքսին։ Ավանում գտնվող «Բիլայնի» գրասենյակի մոտից երթուղային տաքսի է բարձրացել և իր կողքին է նստել իրեն անծանոթ, տեսքից մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ` կիսասպիտակ մազերով, ջարդված քթով։ Հասնելով գյուղակադեմիայի մոտ` ինքն իջել է երթուղային տաքսուց` 77 համարի երթուղային տաքսին նստելու համար։ Նշված տղամարդն իր հետևից իջել է երթուղայինից և մոտենալով իրեն` խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` իր հեռախոսաքարտը տեղադրելու և զանգահարելու համար։ Ինքը հանել է իր քարտը և նրա քարտը տեղադրելով հեռախոսի մեջ` հեռախոսը տվել է նրան։ Այդ տղամարդը որևէ զանգ չի կատարել, իրեն ասել է, որ գողական աշխարհի տղա է, հեռախոսն իրեն հետ չի տալու և քայլելով հեռացել է։ Միաժամանակ նա սպառնացել է, որ կատարվածի մասին ոչ ոքի, այդ թվում և ոստիկաններին չհայտնի, այլապես վատ կլինի իր ընտանիքի համար։ Ինքը վախեցել է նրա հետևից գնալ կամ օգնություն կանչել։ Չնայած կատարվածից ցնցված է եղել, բայց և այնպես գնացել է պարապմունքի, հետո երեկոյան տուն վերադառնալով` կատարվածի մասին հայտնել է ընտանիքի անդամներին։ Իր տատիկ Անահիտ Թովմասյանը ասել է, որ քանի որ այդ մարդը Ավան թաղամասում է նստել երթուղային տաքսի, հնարավոր է, որ նույն թաղամասի բնակիչ լինի և որոշել է ոստիկանություն չդիմել, այլ անձամբ փնտրել նրան։
2011թ. մարտի 02-ին, իրենց թաղամասում` Ավանի Խուդյակով փողոցում զբոսնելիս պատահաբար տեսել է իր հեռախոսը հափշտակած տղամարդուն։ Ուշադիր նայելով նրան և համոզվելով, որ իր հեռախոսը հափշտակած մարդն է` շտապել է ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է կատարվածի մասին, ինչպես նաև ոստիկաններին ցույց է տվել այդ տղամարդուն, որից հետո նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Ոստիկանությունում տեղեկացել է, որ այդ անձնավորությունը հանդիսանում է Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանը։
/գ.թ. 37-38/։
Վկա Ասյա Երեմի Մաշումյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է «Մասիս խորտկարան» Ա/Ձ-ի տնօրենը, որը ճաշարան-խորտկարան է և իր գործունեությունն իրականացնում է Երևանի Մ. Խորենացու անվան փողոցի թիվ 69 հասցեում։ 2011թ. սկզբից խորտկարան է հաճախել մոտ 40-45 տարեկան, կիսասպիտակ մազերով, ջարդած քթով մի տղամարդ, որի անունն ինքը չի իմացել և որն այժմ նստած է ամբաստանյալի աթոռին։ Նա իրենց մոտ է հաճախել շաբաթը 1-2 անգամ, աստիճանաբար դարձել է մշտական հաճախորդ։ 2011թ. փետրվարի վերջին, ցերեկվա ժամերին նա հերթական անգամ սնվելու համար եկել է իրենց մոտ։ Նա հայտնել է, որ իր մոտ գումար չկա, սակայն կարող է բջջային հեռախոսը գումարի դիմաց թողնել։ Ասել է նաև, որ մի քանի օրից գումարը կվճարի և հեռախոսը կվերցնի։ Ինքը համաձայնվել և նրան է տվել ընդհանուրը` 4.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ օղի և ուտեստներ։ 2011թ. մարտի 02-ին նա խորտկարան է եկել ոստիկանների ուղեկցությամբ։ Այդ ժամանակ ոստիկաններից տեղեկացել է, որ այդ տղամարդը Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանն է, որը 27.02.2011թ. կողոպտել է մի երեխայի, նրանից հափշտակել է մի քանի օր առաջ իրեն տված բջջային հետախոսը։ Այդ մասին տեղեկանալով` ինքը ոստիկաններին է ներկայացրել Գ. Մկրտչյանի կողմից իրեն տրված բջջային հեռախոսը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 57-58/։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. մարտի 14-ի թիվ 161-ԱՊ եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննությանը տրամադրված «SAMSUNG» տեսակի, SGH-G600 մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական գինը 2011թ. փետրվարի 27-ի դրությամբ գնահատվում է 28.000 /քսանութ հազար/ ՀՀ դրամ։»։
/գ.թ. 85-86/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2011թ. մարտի 3-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող Հայաստանի ագրարային համալսարանին հարակից այգու տարածքը։ Տուժող Լ. Թովմասյանը մատնացույց անելով Աբովյան պուրակին կից կանգառի և Հայաստանի ագրարային համալսարանին հարակից այգու վերին մասը` հայտարարել է, որ 27.02.2011թ., ժամը 11.30-ի սահմաններում, երբ ինքն իջել է թիվ 81 երթուղային տաքսի ավտոմեքենայից` իրեն անծանոթ Գ. Մկրտչյանը զանգահարելու պատրվակով խնդրել է իր բջջային հեռախոսը և վերցնելով այն` բացահայտ հափշտակել է։ Արագ քայլերով նա հեռացել է Տերյան փողոցի ուղղությամբ, միաժամանակ սպառնալով, որ վատ կլինի, եթե կատարվածի մասին ինքը որևէ մեկին հայտնի։ Վախից ինքը նրան չի հետևել։
/գ.թ. 46-48/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2011թ. մարտի 3-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող Հայաստանի ագրարային համալսարանին հարակից այգու տարածքում Գ. Մկրտչյանը մատնացույց անելով այգու վերին հատվածը` հայտնել է, որ 2011թ. փետրվարի վերջին, կոնկրետ օրը չի հիշում, կեսօրին մոտ, կանգառում իջել է թիվ 81 երթուղային տաքսուց։ Երթուղային տաքսուց իր հետ միասին իջել է նաև տասներկու-տասներեք տարեկան անծանոթ տղա երեխա։ Ինքը մոտեցել է այդ տղային, զանգահարելու պատրվակով խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը, ապա այն հափշտակել է և հեռանալով Տերյան փողոցի ուղղությամբ` երեխային սպառնացել է կատարվածի մասին ոչ ոքի չհայտնել։
/գ.թ. 49-51/։
Ապացույց ճանաչված, անձին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու մասին 2011թ. մարտի 2-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ 2011թ. մարտի 2-ին, ժամը 22.30-ի սահմաններում Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանը կողոպուտ կատարելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի Ավանի բաժանմունք։
/գ.թ. 4/։
Ապացույց ճանաչված, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսն առգարվելու մասին 2011թ. մարտի 2-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ 2011թ. մարտի 2-ին, ժամը 13.00-ին Երևանի Խորենացու անվան փողոցի թիվ 69 հասցեում գործող խորտկարանի տնօրեն Ասյա Մաշումյանը ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել «Սամսունգ» տեսակի, սև գույնի, 356773011855428 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հայտարարել, որ 4500 ՀՀ դրամ արժողությամբ ուտելիքի դիմաց այն մի անծանոթ տղամարդ թողել է իր մոտ։
/գ.թ. 6, 91-92/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ Ջի-600» մոդելի բջջային հեռախոսով։
/գ.թ. 88-89/։



Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա նախաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-182-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու և ավելի դատվածություն ունեցող անձ, ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ կողոպուտ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 20.03.2011թ. որոշմամբ «Սամսունգ-Ջի-600» մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել տուժող Լ. Թովմասյանի օրինական ներկայացուցիչ Հ. Հարությունյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ. Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գևորգ Մամիկոնի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. մարտի 2-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Սամսունգ-Ջի-600» մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել տուժող Լ. Թովմասյանի օրինական ներկայացուցիչ Հ. Հարությունյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ