Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

29 ապրիլի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0049/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Կարապետյանի,

պաշտպան Ս. Մկրտչյանի,

տուժող Տ. Հովակիմյան,

տուժողների ներկայացուցիչներ Հ. Պողոսյան, Ս. Գալստյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանի`
ծնված 1988թ. սեպտեմբերի 14-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Արցախի 4-րդ նրբանցքի թիվ 10 շենքի թիվ 228 բնակարան` հասցեում, փաստացի բնակվում է Երևանի Տերյան փողոցի թիվ 56 շենքի թիվ 39 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15115010 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. դեկտեմբերի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանի կողմից խուլիգանություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2011թ. մարտի 14-ի որոշմամբ, Ալվարդ Հարությունյանի, Նարինե Ավետիսյանի և Մարիամ Տոնոյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար քրեական հետապնդում չի իրականացվել և այդ մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել է` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2010թ.-ի դեկտեմբերի 23-ին ժամը 05։00-ի սահմաններում գտնվելով երկրորդ աստիճանի ալկոհոլային հարբածության վիճակում, շուրջ 30 րոպե տևողությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ոտքով հարվածել Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 59 հասցեում գտնվող «Օմեգա» գիշերային ակումբի մոտ կայանված «Գլամուր» տաքսի սերվիս ծառայությանը պատկանող «Դեյվու» մոդելի L 01-69 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռանը` «Գլամուր» տաքսի ծառայությանը պատճառելով 500 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Դրանից հետո բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով պահանջել է բացել արդեն իսկ փակված «Օմեգա» գիշերային ակումբի մուտքի դուռը և տեսնելով, որ չեն կատարում իր ասածը, ոտքով հարվածել, կոտրել է ակումբի մուտքի դռան ապակին, մտել ներս, վերցրել մուտքի մոտ դրված արհեստական տոնածառը` զարդարված խաղալիքներով և շպրտել տարբեր ուղղություններով։ Երբ գործով տուժող «Օմեգա» գիշերային ակումբի անվտանգության ծառայության աշխատակից Տիգրան Լևոնի Հովակիմյանը Ալվարդ Հարությունյանի ձեռքից վերցրել է տոնածառը, վերջինս վերցրել է սրահում դրված երկաթյա աթոռը և շպրտել այն` շարունակելով «Օմեգա» գիշերային ակումբի աշխատակիցների հասցեին հայհոյանքներ տալ։ Երբ Տիգրան Հովակիմյանը փորձել է խափանել հասարակական կարգի խախտումը և այդ նպատակով բռնել է Ալվարդ Հարությունյանին, վերջինս դիմադրություն ցույց տալով ճանկռել և ոտքով հարվածել է Տիգրան Հովակիմյանի աջ ոտքին` սրունքի ս/3-ի առաջնային մակերեսի շրջանում պատճառելով մարմնական վնասվածք` քերծվածքի ձևով, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։ Տեսնելով, որ հնարավոր չէ խափանել Ալվարդ Հարությունյանի կողմից շարունակվող հասարակական կարգի խախտումը «Օմեգա» գիշերային ակումբի աշխատակիցները զանգահարել են ոստիկանություն և եկած աշխատակիցները Ալվարդ Հարությունյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ալվարդ Հարությունյանի կողմից «Օմեգա» գիշերային ակումբում դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, զուգորդվել է ակումբի 12.040 ՀՀ դրամ արժողությամբ մուտքի դռան ապակին և թվով 3 հատ` ընդհանուր 150 ՀՀ դրամ արժողությամբ տոնածառի խաղալիքները կոտրելով, ինչպես նաև ակումբում հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող և Ալվարդ Հարությունյանի կողմից հասարակական կարգի խախտումը խափանող Տիգրան Հովակիմյանին դիմադրություն ցույց տալով։»։
2011թ. մարտի 17-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։

Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողը և տուժողների ներկայացուցիչները ամբաստանյալի դեմ որևէ պահանջ չեն ներկայացրել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանը նախկինում դատված չի եղել, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, տուժողները նրա հետ հաշտվել են և հայտնել են, որ նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունեն, իրեն վերագրվող արարքը Ա. Հարությունյանը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։



Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ խուլիգանություն կատարելը, որը զուգորդվել է հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, իսկ որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ալվարդ Վարդանի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, Ա. Հարությունյանի հագուստները վերադարձնել նրան, խաղալիքը` տուժող «Գլամուր» ՍՊԸ-ին, իսկ մուտքի դռան ապակու կտորները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ