Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0046/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Հարություն Ստեփանյան
Կարո Մարտիրոսյան Հենրիկի
Հրաչյա Մարգարյան Սարգսի
Պերճ Մատինյան Ռուդոլֆի
Ռաֆիկ Գրիգորյան Աշոտի
Հարություն Ստեփանյան Նիկողոսի
Արթուր Վարդանյան Բարսեղի
Արթուր Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-03-19 | 12:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-04-07 | 12:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-08-03 | 12:00 | 2 |
Գործ ԵԿԴ/0046/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Լ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
2012 թ. մարտի 19-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` դատապարտյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. սեպտեմբերի 30-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը:
2010 թ. սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին:
2010թ. սեպտեմբերի 30-ին, Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը և Հրաչյա Մարգարյանը ձերբակալվել են:
2010 թ. հոկտեմբերի 01-ին, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը ձերբակալվել է:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ,Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ որոշմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011թ. փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Վարդանյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Գրիգորյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2011թ. փետրվարի 24-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ, Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011թ.մարտի 12-ին, թիվ 13148910 քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2011թ.հունիսի 03-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011թ.հունիսի 03-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011թ. հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011թ. հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011 թ. հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թ. մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը պատժից ազատվել է:
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատվել է:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից:
Վճռվել է. դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010թ. դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ,Մ.Սարգսյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թ. սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 0200-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման <<Տոյոտա Կորոլա>> մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 0600-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ դատաքննության ժամանակ դատարանին հայտնի է դարձել, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանն Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2010թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի 800.000 ՀՀ դրամի չափով։
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.08.2010թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 2.200 ժամ հանրային աշխատանքներով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Հարություն Ստեփանյանի վերաբերյալ կայացրած 03.08.2011թ. դատավճռով չի անդրադարձել վերջինիս նկատմամբ նշանակված հանրային աշխատանքների փոփոխմանը, այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ հանրային աշխատանքների չկրած մասը դատարանը փոխարինում է կալանքով կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների րնդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, մասնավորապես, պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, այն է՝ ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվեր դատավճիռների համակցությամբ, որը սակայն չի կիրառվել և 03.08.2011թ. դատական ակտը 06.09.2011թ. մտել է օրինական ուժի մեջ։
Գտնում է, որ սույն վերաքննիչ բողոքն ենթակա է ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթ ընդունելու և ըստ էության քննելու՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761 հոդ. 2-րդ մասի համաձայն վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնավոր խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801 հոդ. համաձայն վերաքննիչ բողոք բերելու համար հիմք է դատական սխալը՝ նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումը, որն ազդել է, կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս խախտել է պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, չի անդրադարձել վերջինիս նկատմամբ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.08.2010թ. որոշմամբ` Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2010թ. դատավճռով նշանակված 800.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը 2.200 ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով փոխարինելու հանգամանքին՝ խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները։
Արդյունքում, ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, որպիսի պայմաններում վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն իրավասու է մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ բեկանելու և փոփոխելու ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե ստորադաս դատարանի հաստատած փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ և, եթե դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն բողոքարկված դատական ակտը իրավասու է բեկանել կամ փոփոխել, եթե առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, այն է՝ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժը չի նշանակվել դատավճիռների համակցությամբ։
Հետևաբար, սույն քրեական գործի նշված հանգամանքների պայմաններում վերաքննիչ դատարանն ունի հնարավորություն և իրավասու է վերադաս դատախազի բողոքի հիման վրա այն ընդունելու վարույթ, բեկանելու և փոփոխելու ընդհանուր իրավասության դատարանի ուժի մեջ մտած դատական ակտը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 379-381-րդ հոդվածներով 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով և 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով, խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.08.2011թ. կայացրած դատական ակտը` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մասնակիորեն բեկանել ու պատժի մասով փոփոխել, կայացնել նոր դատական ակտ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել դատավճիռների համակցությամբ։
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Դատապարտյալ Հարություն Ստեփանյանը` մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ ըստ էության չառարկեց և հայտնեց, որ թողնում է դատարանի հայեցողությանը:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի բողոքը պետք է բավարարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ին կայացրած դատական ակտը մասնակիորեն բեկանել` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Հանրային աշխատանքները դատարանի կողմից նշանակված, իրավասու մարմնի կողմից որոշված վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի կողմից հանրության համար օգտակար աշխատանքների կատարումն է։
2. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած, առավելագույնը երկու տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ։
Հանրային աշխատանքները նշանակվում են երկու հարյուր յոթանասունից երկու հազար երկու հարյուր ժամ ժամկետով։ (…)
5. Հանրային աշխատանքները կատարելուց չարամտորեն խուսափելու դեպքում հանրային աշխատանքների չկրած մասը դատարանը փոխարինում է կալանքով կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ՝ կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման մեկ օրը հաշվարկելով հանրային աշխատանքների երեք ժամվա դիմաց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից:
Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման մեկ օրվան համապատասխանում է՝ (…) 3) հանրային աշխատանքների երեք ժամը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը` ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի` 800.000 /ութ հարյուր հազար/ դրամ, չափով:
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ.օգոստոսի 02-ի որոշմամբ դատապարտյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ` ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի օրինական ուժ ստացած 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, նշանակված 800.000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը փոխարինվել է 22000/ երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` (…), 2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է oրինական ուժի մեջ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`(…), 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը, 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝(…), 2) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը. (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ սույն օրենսգրքի 3761 հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքում՝ դատական ակտը` օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից վեցամսյա ժամկետում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատական ակտով` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, թույլ է տվել դատական սխալ, չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոնները, մասնավորապես այն, որ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշումը, որով վերջինիս նկատմամբ ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակված պատիժ տուգանքը` նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի 800.000 /ութ հարյուր հազար/ դրամի չափով, փոխարինվել է 22000/ երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով: Դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն պետք է գումարեր նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժը :
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված 2200 (երկու հազար երկու հարյուր) ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքները, ազատազրկման մեկ օրը հաշվարկելով հանրային աշխատանքների երեք ժամվա դիմաց, փոխարինել 733 (յոթ հարյուր երեսուներեք) օր ազատազրկմամբ:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից հանգում է հետևության, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, քանի որ վերջինիս բողոքում նշած պատճառաբանությունները բավարար են ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու, փոփոխելու համար:
Վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` համակցության մեջ, հանգում է հետևության, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ, 67-68-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395-րդ , 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի բողոքը բավարարել:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճիռը մասնակի բեկանել և պատժի մասով փոփոխել:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրան դատապարտել ազատազրկման ` 2(երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված 2200(երկու հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինել 733 (յոթ հարյուր երեսուներեք) օր ազատազրկմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` 2010թ.մայիսի 25-ի Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատարանի դատավճռով նշանակված և ազատազրկմամբ փոխարինված պատժից 3(երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, և Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2(երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 30-ից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Լ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
2012 թ. մարտի 19-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` դատապարտյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. սեպտեմբերի 30-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը:
2010 թ. սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին:
2010թ. սեպտեմբերի 30-ին, Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը և Հրաչյա Մարգարյանը ձերբակալվել են:
2010 թ. հոկտեմբերի 01-ին, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը ձերբակալվել է:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ,Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ որոշմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010թ. հոկտեմբերի 02-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011թ. փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Վարդանյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Գրիգորյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2011թ. փետրվարի 24-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ, Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011թ.մարտի 12-ին, թիվ 13148910 քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2011թ.հունիսի 03-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011թ.հունիսի 03-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011թ. հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011թ. հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011 թ. հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թ. մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը պատժից ազատվել է:
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատվել է:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից:
Վճռվել է. դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010թ. դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ,Մ.Սարգսյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թ. սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 0200-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման <<Տոյոտա Կորոլա>> մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 0600-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ դատաքննության ժամանակ դատարանին հայտնի է դարձել, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանն Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2010թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի 800.000 ՀՀ դրամի չափով։
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.08.2010թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 2.200 ժամ հանրային աշխատանքներով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Հարություն Ստեփանյանի վերաբերյալ կայացրած 03.08.2011թ. դատավճռով չի անդրադարձել վերջինիս նկատմամբ նշանակված հանրային աշխատանքների փոփոխմանը, այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ հանրային աշխատանքների չկրած մասը դատարանը փոխարինում է կալանքով կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների րնդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, մասնավորապես, պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, այն է՝ ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվեր դատավճիռների համակցությամբ, որը սակայն չի կիրառվել և 03.08.2011թ. դատական ակտը 06.09.2011թ. մտել է օրինական ուժի մեջ։
Գտնում է, որ սույն վերաքննիչ բողոքն ենթակա է ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթ ընդունելու և ըստ էության քննելու՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761 հոդ. 2-րդ մասի համաձայն վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնավոր խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801 հոդ. համաձայն վերաքննիչ բողոք բերելու համար հիմք է դատական սխալը՝ նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումը, որն ազդել է, կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս խախտել է պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, չի անդրադարձել վերջինիս նկատմամբ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.08.2010թ. որոշմամբ` Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2010թ. դատավճռով նշանակված 800.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը 2.200 ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով փոխարինելու հանգամանքին՝ խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները։
Արդյունքում, ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, որպիսի պայմաններում վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն իրավասու է մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ բեկանելու և փոփոխելու ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե ստորադաս դատարանի հաստատած փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ և, եթե դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն բողոքարկված դատական ակտը իրավասու է բեկանել կամ փոփոխել, եթե առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, այն է՝ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժը չի նշանակվել դատավճիռների համակցությամբ։
Հետևաբար, սույն քրեական գործի նշված հանգամանքների պայմաններում վերաքննիչ դատարանն ունի հնարավորություն և իրավասու է վերադաս դատախազի բողոքի հիման վրա այն ընդունելու վարույթ, բեկանելու և փոփոխելու ընդհանուր իրավասության դատարանի ուժի մեջ մտած դատական ակտը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 379-381-րդ հոդվածներով 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով և 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով, խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.08.2011թ. կայացրած դատական ակտը` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մասնակիորեն բեկանել ու պատժի մասով փոփոխել, կայացնել նոր դատական ակտ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել դատավճիռների համակցությամբ։
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Դատապարտյալ Հարություն Ստեփանյանը` մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ ըստ էության չառարկեց և հայտնեց, որ թողնում է դատարանի հայեցողությանը:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի բողոքը պետք է բավարարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ին կայացրած դատական ակտը մասնակիորեն բեկանել` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Հանրային աշխատանքները դատարանի կողմից նշանակված, իրավասու մարմնի կողմից որոշված վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի կողմից հանրության համար օգտակար աշխատանքների կատարումն է։
2. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած, առավելագույնը երկու տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ։
Հանրային աշխատանքները նշանակվում են երկու հարյուր յոթանասունից երկու հազար երկու հարյուր ժամ ժամկետով։ (…)
5. Հանրային աշխատանքները կատարելուց չարամտորեն խուսափելու դեպքում հանրային աշխատանքների չկրած մասը դատարանը փոխարինում է կալանքով կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ՝ կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման մեկ օրը հաշվարկելով հանրային աշխատանքների երեք ժամվա դիմաց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից:
Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման մեկ օրվան համապատասխանում է՝ (…) 3) հանրային աշխատանքների երեք ժամը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը` ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի` 800.000 /ութ հարյուր հազար/ դրամ, չափով:
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ.օգոստոսի 02-ի որոշմամբ դատապարտյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ` ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի օրինական ուժ ստացած 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, նշանակված 800.000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը փոխարինվել է 22000/ երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` (…), 2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է oրինական ուժի մեջ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`(…), 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը, 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝(…), 2) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը. (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ սույն օրենսգրքի 3761 հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքում՝ դատական ակտը` օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից վեցամսյա ժամկետում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատական ակտով` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, թույլ է տվել դատական սխալ, չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոնները, մասնավորապես այն, որ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշումը, որով վերջինիս նկատմամբ ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակված պատիժ տուգանքը` նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի 800.000 /ութ հարյուր հազար/ դրամի չափով, փոխարինվել է 22000/ երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով: Դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն պետք է գումարեր նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժը :
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված 2200 (երկու հազար երկու հարյուր) ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքները, ազատազրկման մեկ օրը հաշվարկելով հանրային աշխատանքների երեք ժամվա դիմաց, փոխարինել 733 (յոթ հարյուր երեսուներեք) օր ազատազրկմամբ:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից հանգում է հետևության, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, քանի որ վերջինիս բողոքում նշած պատճառաբանությունները բավարար են ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու, փոփոխելու համար:
Վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` համակցության մեջ, հանգում է հետևության, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ, 67-68-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395-րդ , 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի բողոքը բավարարել:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճիռը մասնակի բեկանել և պատժի մասով փոփոխել:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրան դատապարտել ազատազրկման ` 2(երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված 2200(երկու հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինել 733 (յոթ հարյուր երեսուներեք) օր ազատազրկմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` 2010թ.մայիսի 25-ի Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատարանի դատավճռով նշանակված և ազատազրկմամբ փոխարինված պատժից 3(երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, և Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2(երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 30-ից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0046/01/11
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«3» օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
մեղադրող Հ.Էյրամջյան
տուժող Օ.Մանուկյան
պաշտպան Մ.Վասակյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի` ծնված 1979 թվականի փետրվարի 3-ին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով գյուղում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել գրավը,
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի` ծնված 1979 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված, բնակվել է Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից,
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի` ծնված 1983 թվականի հունվարի 11-ին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Էջմիածին քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 108-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը:
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Ռ.Նազարյանը, Է.Աղայանը, Կ.Սահակյանը և քննիչ Է.Պետրոսյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Վարդանյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Գրիգորյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2011 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի մարտի 12-ին թիվ 13148910 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0046/01/11 համարը:
2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Մարտիրոսյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Արթուր Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի գիշերը գնացել են Երևան: Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում կանգնեցրել են մեքենան, որից հետո գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ: Այդտեղ Արթուր Վարդանյանը բացել է նշված շենքի 1-ին հարկում գտնվող` սփյուռքահայ Օհաննես Մանուկյանի բնակարանի պատուհանը և մտել ներս: Այնուհետև Արթուրը փորձել է բացել նշված բնակարանի մուտքի դուռը, որպեսզի իրենք նույնպես ներս մտնեն և գողություն կատարեն, սակայն նրան չի հաջողվել բացել այն և իրենք չեն կարողացել գողությունն ավարտին հասցնել, քանի որ ոստիկաններն իրենց բռնել են:
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր Կարոյի ու վերջինի ընկերների հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի մեքենայով գնացել են Երևան: Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանից Արթուրը մտել է ներս և ներսից փորձել բացել բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել: Այդ ժամանակ իրենք սպասել են նշված շենքի բակում: Այնուհետև նշված վայրում իրենց բռնել են ոստիկանները և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով իրենք չեն կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել:
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի, Ռաֆիկի ու Հարությունի հետ գողություն կատարելու նպատակով Կարոյի ավտոմեքենայով Էջմիածին քաղաքից գնացել են Երևան: Երևանում Կարոյի օգնությամբ ինքը պտուտակահանով բացել է վերջինի կողմից ցույց տրված բնակարանի պատուհանը և մտել այդ բնակարան: Այնուհետև փորձել է բացել բնակարանի մուտքի դուռը, որպեսզի Կարոն, Հարությունը և Ռաֆիկը մտնեն ներս, սակայն չի կարողացել բացել այն: Դրանից հետո լսել է բանալու ձայն և վախենալով մտել ննջասենյակում գտնվող մահճակալի տակ: Դրանից հետո ոստիկանները հայտնաբերել են իրեն և տարել ոստիկանություն:
Դատական քննության ընթացքում Կարո Մարտիրոսյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Կարո Մարտիրոսյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր ընկեր Հրաչյա Մարգարյանի հետ իր ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի մոտ, որտեղ իր ավտոմեքենայի մեջ եղած երկաթյա ձողով փորձել են բացել նշված շենքի 1-ին հարկում գտնվող թիվ 1 բնակարանի մետաղյա դուռը, որպեսզի այդտեղից գողություն կատարեն, սակայն չեն կարողացել բացել դուռը: Այդ պատճառով Հրաչյան զանգահարել է Պերճին և նրա հետ պայմանավորվել միասին գնալ: Այնուհետև Պերճի հետ միասին կրկին փորձել են բացել նշված բնակարանի դուռը, սակայն կրկին չեն կարողացել: Հաջորդ օրը, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Արթուրի, Ռաֆիկի և Հարությունի հետ, սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր ավտոմեքենայով գնացել են Երևան, ավտոմեքենան կանգնեցրել Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում և գնացել նշված շենքի բակ: Այդտեղ ինքը Արթուր Վարդանյանին տվել է պտուտակահան, որպեսզի նա բացի նշված բնակարանի պատուհանը, մտնի ներս, ներսից բացի մուտքի դուռը և միասին գողություն կատարեն: Արթուրը մտել է բնակարան, սակայն չի կարողացել բացել դուռը: Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանության:
Դատական քննության ընթացքում Պերճ Մատինյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Պերճ Մատինյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի վերջին (օրը կոնկրետ չի հիշել) Կարոն ավտոմեքենայով գնացել է իրենց բակ և իրեն առաջարկել գնալ Երևան քաղաքի Կենտրոն թաղամաս: Այնուհետև իրենք գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոց: Այդտեղ Կարոն ցույց է տվել մի բնակարանի դուռ և հարցրել, թե արդյոք կարող են բացել այն, իսկ ինքը պատասխանել է, որ չգիտի և ինքը գործ չունի: Դրանից հետո իրենք վերադարձել են:
Դատական քննության ընթացքում Հրաչյա Մարգարյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Հրաչյա Մարգարյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր ընկեր Կարո Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության է եկել, որպեսզի գողություն կատարեն Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանից: 2010 թվականի սեպտեմբերի 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի ավտոմեքենայով գնացել են նշված շենքի մոտ: Այնուհետև մետաղյա ձողի միջոցով փորձել են բացել նշված բնակարանի դուռը, սակայն չեն կարողացել: Դրանից հետո գնացել են Պերճ Մատինյանի մոտ, գողություն կատարելու իրենց մտադրության մասին ասել նրան և նրա հետ համաձայնության գալով` վերադարձել նշված բնակարանի մոտ ու Պերճի օգնությամբ կրկին փորձել բացել բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն կրկին չեն կարողացել:
Տուժող Օհաննես Մանուկյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2004 թվականից բնակվում է Հայաստանում: Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանը սեփականության իրավունքով պատականում է իրեն, սակայն ինքն այդ բնակարանում չի ապրում: Նշված բնակարանի մուտքի դռան բանալին գտնվում է միայն իր մոտ: Վերջին անգամ այդ բնակարանում եղել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ից 26-ը: 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերն իրեն զանգահարել են հարևանները և ասել, որ իր բնակարան գող է մտել: Նույն օրը` ժամը 06:00-ի սահմաններում, ինքը գնացել է նշված շենքի բակ և ոստիկաններին տվել իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին: Այնուհետև ոստիկանները մտել են բնակարան և ննջասենյակում գտնվող մահճակալի տակ հայտնաբերել մի երիտասարդի: Դրանից հետո ինքը զննել է իր բնակարանը, որտեղ բոլոր իրերը գտնվել են իրենց տեղում:
Վկա Արման Օհանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածում և աշխատում է որպես տաքսու վարորդ: Հրաչյան ապրում է իրենց շենքում և հաճախ է օգտվում իր տաքսի ծառայությունից: 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Հրաչյան պատվիրել է, որպեսզի ինքը նրան տեղափոխի «Կովկաս» պանդոկի մոտ: Ճանապարին Հրաչյան հեռախոսով զրուցել է Կարոյի հետ, այնուհետև հեռախոսը փոխանցել իրեն, և Կարոն իրեն ինչ-որ տան տեղ է բացատրել, որպեսզի ինքը Հրաչյային տանի այդտեղ: Դրանից հետո Հրաչյան դուրս է եկել մեքենայից և գնացել Կարոյի ասած վայր, որից հետո վերադարձել է, և ինքը նրան տարել է տուն:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանը: Բնակարանը ունեցել է երեք սենյակ: Բնակարանի խոհանոցի պատուհանի տակ առկա է եղել աթոռ, որի վրա առկա է եղել կոշիկի հետք: Ննջասենյակներից մեկում առկա է եղել մահճակալ, որի տակից դուրս է եկել Արթուր Վարդանյանը: Բնակարանի զննումն ավարտելուց հետո զննվել է դրանից մոտ 100 մետր հեռու գտնվող` Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի դիմաց կայանված «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի մոխրագույն ավտոմեքենան: Ավտոմեքենայի սրահից հայտնաբերվել են բժշկական երեք ձեռնոցներ և այլ իրեր, իսկ պահեստախցից` մոտ 45 սմ երկարության մետաղյա ձող:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշման համաձայն` բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականը բացելու հարմարանքները ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի թիվ 36671006 եզրակացության համաձայն` Կարո Մարտիրոսյանը, Հրաչյա Մարգարյանը, Ռաֆիկ Գրիգորյանը Պերճ Մատինյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Արթուր Վարդանյանը տարբեր օրերի և ժամերի միմյանց հետ խոսել են հեռախոսով, որոնց ընթացքում միմյանցից պարզել են տուժող Օհաննես Մանուկյանի բնակարանի գտնվելու հստակ վայրը, ինչպես նաև քննարկել այդ բնակարանից հափշտակություն կատարելու հետ կապված հարցեր:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը.
-2000 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով: 2001 թվականի հունիսի 28-ին համաներման ակտի հիման վրա ազատվել է պատժից,
-2002 թվականի օգոստոսի 5-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 106-րդ հոդվածով և դատապարտվել ուղղիչ աշխատանքների` 1 տարի ժամկետով,
-2010 թվականի մայիսի 25-ին Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդված 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի` 800.000 ՀՀ դրամի չափով: 2010 թվականի օգոստոսի 2-ին տուգանքը փոխարինվել է 2.200 ժամ հանրային աշխատանքներով:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ 396/10 եզրակացության համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում է անձի խանգարում (փսիխոպաթիա): Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և բնութագրվում է դրականորեն:
Արմավիրի մարզի Ակնաշեն համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և բնութագրվում է դրականորեն:
Էջմիածին քաղաքի Շահումյան փողոցի թաղային լիազորի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 21:30-ին, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ձերբակալվել է:
Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 19:30-ին, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը ձերբակալվել է:
Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 19:30-ին, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ` 700.000 ՀՀ դրամի չափով:
«Յունիբանկ» ՓԲ ընկերության թիվ 101002001627032 անդորրագրի համաձայն` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հաշվեհամարին Վարդան Գրիգորյանը վճարել է 700.000 ՀՀ դրամ:
Արգելանքից ազատելու մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ազատվել է կալանքից:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Ռաֆիկ Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը և վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ռաֆիկ Գրիգորյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց` բացառությամբ այդ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը, սակայն սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Ռաֆիկ Գրիգորյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար:
Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Դատարանը գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանին պետք է ազատել նշանակված պաժից:
Դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Հարություն Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել խնամքին անչափահաս երկու երեխաների առկայությունը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հարություն Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հարություն Ստեփանյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Հարություն Ստեփանյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Արթուր Վարդանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արթուր Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վարդանյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը:
Դատարանը, հիմք ընդունելով Համաներման որոշման կիրառման վերաբերյալ վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանին պետք է ազատել նշանակված պաժից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը կրելուց ազատելով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում, եթե ամբաստանյալը կալանքի տակ է գտնվում, դատարանը նրան անհապաղ ազատում է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Քանի որ Արթուր Վարդանյանը վերոնշյալ հիմնավորմամբ պետք է ազատվի պատիժը կրելուց, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները պետք է ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 1-ին, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին պատժից ազատել:
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատել:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«3» օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
մեղադրող Հ.Էյրամջյան
տուժող Օ.Մանուկյան
պաշտպան Մ.Վասակյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի` ծնված 1979 թվականի փետրվարի 3-ին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով գյուղում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել գրավը,
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի` ծնված 1979 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված, բնակվել է Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից,
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի` ծնված 1983 թվականի հունվարի 11-ին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Էջմիածին քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 108-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը:
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Ռ.Նազարյանը, Է.Աղայանը, Կ.Սահակյանը և քննիչ Է.Պետրոսյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Վարդանյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Գրիգորյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2011 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2011 թվականի մարտի 12-ին թիվ 13148910 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0046/01/11 համարը:
2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
2011 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Մարտիրոսյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Արթուր Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի գիշերը գնացել են Երևան: Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում կանգնեցրել են մեքենան, որից հետո գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ: Այդտեղ Արթուր Վարդանյանը բացել է նշված շենքի 1-ին հարկում գտնվող` սփյուռքահայ Օհաննես Մանուկյանի բնակարանի պատուհանը և մտել ներս: Այնուհետև Արթուրը փորձել է բացել նշված բնակարանի մուտքի դուռը, որպեսզի իրենք նույնպես ներս մտնեն և գողություն կատարեն, սակայն նրան չի հաջողվել բացել այն և իրենք չեն կարողացել գողությունն ավարտին հասցնել, քանի որ ոստիկաններն իրենց բռնել են:
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր Կարոյի ու վերջինի ընկերների հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի մեքենայով գնացել են Երևան: Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանից Արթուրը մտել է ներս և ներսից փորձել բացել բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել: Այդ ժամանակ իրենք սպասել են նշված շենքի բակում: Այնուհետև նշված վայրում իրենց բռնել են ոստիկանները և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով իրենք չեն կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել:
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի, Ռաֆիկի ու Հարությունի հետ գողություն կատարելու նպատակով Կարոյի ավտոմեքենայով Էջմիածին քաղաքից գնացել են Երևան: Երևանում Կարոյի օգնությամբ ինքը պտուտակահանով բացել է վերջինի կողմից ցույց տրված բնակարանի պատուհանը և մտել այդ բնակարան: Այնուհետև փորձել է բացել բնակարանի մուտքի դուռը, որպեսզի Կարոն, Հարությունը և Ռաֆիկը մտնեն ներս, սակայն չի կարողացել բացել այն: Դրանից հետո լսել է բանալու ձայն և վախենալով մտել ննջասենյակում գտնվող մահճակալի տակ: Դրանից հետո ոստիկանները հայտնաբերել են իրեն և տարել ոստիկանություն:
Դատական քննության ընթացքում Կարո Մարտիրոսյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Կարո Մարտիրոսյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր ընկեր Հրաչյա Մարգարյանի հետ իր ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի մոտ, որտեղ իր ավտոմեքենայի մեջ եղած երկաթյա ձողով փորձել են բացել նշված շենքի 1-ին հարկում գտնվող թիվ 1 բնակարանի մետաղյա դուռը, որպեսզի այդտեղից գողություն կատարեն, սակայն չեն կարողացել բացել դուռը: Այդ պատճառով Հրաչյան զանգահարել է Պերճին և նրա հետ պայմանավորվել միասին գնալ: Այնուհետև Պերճի հետ միասին կրկին փորձել են բացել նշված բնակարանի դուռը, սակայն կրկին չեն կարողացել: Հաջորդ օրը, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Արթուրի, Ռաֆիկի և Հարությունի հետ, սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր ավտոմեքենայով գնացել են Երևան, ավտոմեքենան կանգնեցրել Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում և գնացել նշված շենքի բակ: Այդտեղ ինքը Արթուր Վարդանյանին տվել է պտուտակահան, որպեսզի նա բացի նշված բնակարանի պատուհանը, մտնի ներս, ներսից բացի մուտքի դուռը և միասին գողություն կատարեն: Արթուրը մտել է բնակարան, սակայն չի կարողացել բացել դուռը: Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանության:
Դատական քննության ընթացքում Պերճ Մատինյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Պերճ Մատինյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի վերջին (օրը կոնկրետ չի հիշել) Կարոն ավտոմեքենայով գնացել է իրենց բակ և իրեն առաջարկել գնալ Երևան քաղաքի Կենտրոն թաղամաս: Այնուհետև իրենք գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոց: Այդտեղ Կարոն ցույց է տվել մի բնակարանի դուռ և հարցրել, թե արդյոք կարող են բացել այն, իսկ ինքը պատասխանել է, որ չգիտի և ինքը գործ չունի: Դրանից հետո իրենք վերադարձել են:
Դատական քննության ընթացքում Հրաչյա Մարգարյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Հրաչյա Մարգարյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր ընկեր Կարո Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության է եկել, որպեսզի գողություն կատարեն Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանից: 2010 թվականի սեպտեմբերի 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի ավտոմեքենայով գնացել են նշված շենքի մոտ: Այնուհետև մետաղյա ձողի միջոցով փորձել են բացել նշված բնակարանի դուռը, սակայն չեն կարողացել: Դրանից հետո գնացել են Պերճ Մատինյանի մոտ, գողություն կատարելու իրենց մտադրության մասին ասել նրան և նրա հետ համաձայնության գալով` վերադարձել նշված բնակարանի մոտ ու Պերճի օգնությամբ կրկին փորձել բացել բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն կրկին չեն կարողացել:
Տուժող Օհաննես Մանուկյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2004 թվականից բնակվում է Հայաստանում: Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանը սեփականության իրավունքով պատականում է իրեն, սակայն ինքն այդ բնակարանում չի ապրում: Նշված բնակարանի մուտքի դռան բանալին գտնվում է միայն իր մոտ: Վերջին անգամ այդ բնակարանում եղել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ից 26-ը: 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերն իրեն զանգահարել են հարևանները և ասել, որ իր բնակարան գող է մտել: Նույն օրը` ժամը 06:00-ի սահմաններում, ինքը գնացել է նշված շենքի բակ և ոստիկաններին տվել իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին: Այնուհետև ոստիկանները մտել են բնակարան և ննջասենյակում գտնվող մահճակալի տակ հայտնաբերել մի երիտասարդի: Դրանից հետո ինքը զննել է իր բնակարանը, որտեղ բոլոր իրերը գտնվել են իրենց տեղում:
Վկա Արման Օհանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածում և աշխատում է որպես տաքսու վարորդ: Հրաչյան ապրում է իրենց շենքում և հաճախ է օգտվում իր տաքսի ծառայությունից: 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Հրաչյան պատվիրել է, որպեսզի ինքը նրան տեղափոխի «Կովկաս» պանդոկի մոտ: Ճանապարին Հրաչյան հեռախոսով զրուցել է Կարոյի հետ, այնուհետև հեռախոսը փոխանցել իրեն, և Կարոն իրեն ինչ-որ տան տեղ է բացատրել, որպեսզի ինքը Հրաչյային տանի այդտեղ: Դրանից հետո Հրաչյան դուրս է եկել մեքենայից և գնացել Կարոյի ասած վայր, որից հետո վերադարձել է, և ինքը նրան տարել է տուն:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանը: Բնակարանը ունեցել է երեք սենյակ: Բնակարանի խոհանոցի պատուհանի տակ առկա է եղել աթոռ, որի վրա առկա է եղել կոշիկի հետք: Ննջասենյակներից մեկում առկա է եղել մահճակալ, որի տակից դուրս է եկել Արթուր Վարդանյանը: Բնակարանի զննումն ավարտելուց հետո զննվել է դրանից մոտ 100 մետր հեռու գտնվող` Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի դիմաց կայանված «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի մոխրագույն ավտոմեքենան: Ավտոմեքենայի սրահից հայտնաբերվել են բժշկական երեք ձեռնոցներ և այլ իրեր, իսկ պահեստախցից` մոտ 45 սմ երկարության մետաղյա ձող:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշման համաձայն` բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականը բացելու հարմարանքները ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի թիվ 36671006 եզրակացության համաձայն` Կարո Մարտիրոսյանը, Հրաչյա Մարգարյանը, Ռաֆիկ Գրիգորյանը Պերճ Մատինյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Արթուր Վարդանյանը տարբեր օրերի և ժամերի միմյանց հետ խոսել են հեռախոսով, որոնց ընթացքում միմյանցից պարզել են տուժող Օհաննես Մանուկյանի բնակարանի գտնվելու հստակ վայրը, ինչպես նաև քննարկել այդ բնակարանից հափշտակություն կատարելու հետ կապված հարցեր:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը.
-2000 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով: 2001 թվականի հունիսի 28-ին համաներման ակտի հիման վրա ազատվել է պատժից,
-2002 թվականի օգոստոսի 5-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 106-րդ հոդվածով և դատապարտվել ուղղիչ աշխատանքների` 1 տարի ժամկետով,
-2010 թվականի մայիսի 25-ին Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդված 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի` 800.000 ՀՀ դրամի չափով: 2010 թվականի օգոստոսի 2-ին տուգանքը փոխարինվել է 2.200 ժամ հանրային աշխատանքներով:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ 396/10 եզրակացության համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում է անձի խանգարում (փսիխոպաթիա): Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և բնութագրվում է դրականորեն:
Արմավիրի մարզի Ակնաշեն համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և բնութագրվում է դրականորեն:
Էջմիածին քաղաքի Շահումյան փողոցի թաղային լիազորի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 21:30-ին, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ձերբակալվել է:
Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 19:30-ին, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը ձերբակալվել է:
Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 19:30-ին, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ` 700.000 ՀՀ դրամի չափով:
«Յունիբանկ» ՓԲ ընկերության թիվ 101002001627032 անդորրագրի համաձայն` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հաշվեհամարին Վարդան Գրիգորյանը վճարել է 700.000 ՀՀ դրամ:
Արգելանքից ազատելու մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ազատվել է կալանքից:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Ռաֆիկ Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը և վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ռաֆիկ Գրիգորյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց` բացառությամբ այդ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը, սակայն սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Ռաֆիկ Գրիգորյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար:
Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Դատարանը գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանին պետք է ազատել նշանակված պաժից:
Դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Հարություն Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել խնամքին անչափահաս երկու երեխաների առկայությունը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հարություն Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հարություն Ստեփանյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Հարություն Ստեփանյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Արթուր Վարդանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արթուր Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վարդանյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը:
Դատարանը, հիմք ընդունելով Համաներման որոշման կիրառման վերաբերյալ վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանին պետք է ազատել նշանակված պաժից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը կրելուց ազատելով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում, եթե ամբաստանյալը կալանքի տակ է գտնվում, դատարանը նրան անհապաղ ազատում է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Քանի որ Արթուր Վարդանյանը վերոնշյալ հիմնավորմամբ պետք է ազատվի պատիժը կրելուց, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները պետք է ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 1-ին, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին պատժից ազատել:
Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատել:
Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0046/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 14-03-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0046/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13148910 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում են այն բանի համար, որ նրանք ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով կատարել են գողություն |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարո |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հայրանուն | Հենրիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1, 3, 4 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հրաչյա |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հայրանուն | Սարգսի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1, 3, 4 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Պերճ |
| Ազգանուն | Մատինյան |
| Հայրանուն | Ռուդոլֆի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1, 3 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2, 3 Կետ 1, 3 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հայրանուն | Նիկողոսի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1, 3 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հայրանուն | Բարսեղի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1, 3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 14-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 15-03-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 15-03-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 15-03-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Էյրամջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարո |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրաչյա |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Պերճ |
| Ազգանուն | Մատինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Օհաննես |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Վասակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիզա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Այլ նշումներ | ԵԿԴ/0046/01/11 ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15.06.2011թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան, քարտուղարությամբ Ռ.Ավետյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Հ.Էյրամջյանի, ամբաստանյալներ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի, պաշտպաններ Մ.Վասակյանի, Լ.Գրիգորյանի և Հ.Բաղդասարյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի (ծնված 1979 թվականի փետրվարի 15-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, բնակվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածի 25-րդ շենքի 84-րդ բնակարանում)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Ռ.Նազարյանը, Է.Աղայանը և քննիչ Է.Պետրոսյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011 թվականի մարտի 12-ին թիվ 13148910 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0046/01/11 համարը: 2011 թվականի մարտի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանը թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: 2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերոջ` Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, վերջինի անձնական օգտագործման «Տոյոտա-Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի մոտ և գողություն կատարելու համար նպատակ ունենալով ապօրինի մուտք գործել նույն շենքի առաջին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող թիվ 1 բնակարան, ավտոմեքենայի պահեստախցից վերցրել են մետաղյա ձողը, որի միջոցով փորձել են բացել այդ բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չեն կարողացել և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, որից անմիջապես հետո նույն ավտոմեքենայով գնացել են իրենց ընկերոջ` Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի հետևից և գողություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Պերճ Մատինյանի հետ, վերջինի հետ վերադարձել են հիշյալ բանակարանի մոտ, նրա օգնությամբ նույն մետաղյա ձողով նորից փորձել են բացել մուտքի դուռը, սակայն չեն կարողացել և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել և հեռացել դեպքի վայրից: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` -2003 թվականի հունիսի 11-ին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և Քրեական օրենսգրքի 40-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել ազատզրկման` 1 տարի ժամկետով, -2009 թվականի օգոստոսի 25-ին Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետպանդում չի իրականացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված հիմքով: Ծննդյան թիվ 286895 վկայականի համաձայն` 2008 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ծնված Սերժ Հրաչյայի Մարգարյանի հայրը Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանն է: Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանը խնդրել է «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման կիրառմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` «քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ «դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»: «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 6-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` «քրեական հետապնդում պետք է չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, որոնցով սույն որոշման 2-րդ կետում թվարկված անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում», իսկ Համաներման որոշման 2-րդ կետում, ի թիվս այլոց, թվարկված են Համաներման որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձինք: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով», իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ «հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»: Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին վերագրվող արարքի կատարման ժամանակ` 2010 թվականի սեպտեմբերին գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է եղել է ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով: «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսվել է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Այսպիսով Դատարանը գտնում է, որ հանցանք կատարած անձի վիճակը բարելավող օրենքին հետադարձ ուժ տալու կանոնի կիրառմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով տուգանքի, կամ երկուսից հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման սահմաններում: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման որոշման 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Դատարանը, հիմք ընդունելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել Համաներման որոշումը, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ սույն քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել: Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածներով և հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշումը` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից: Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ԵԿԴ/0046/01/11 ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15.06.2011թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան, քարտուղարությամբ Ռ.Ավետյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Հ.Էյրամջյանի, ամբաստանյալներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի, պաշտպաններ Մ.Վասակյանի, Լ.Գրիգորյանի և Հ.Բաղդասարյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի (ծնված 1981 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվել է Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղի Բարեկամության փողոցի 57-րդ տանը)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Ռ.Նազարյանը, Է.Աղայանը և քննիչ Է.Պետրոսյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով 2011 թվականի մարտի 12-ին թիվ 13148910 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0046/01/11 համարը: 2011 թվականի մարտի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանը թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: 2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերոջ` Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր անձնական օգտագործման «Տոյոտա-Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի մոտ և գողություն կատարելու համար նպատակ ունենալով ապօրինի մուտք գործել նույն շենքի առաջին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող թիվ 1 բնակարան, ավտոմեքենայի պահեստախցից վերցրել են մետաղյա ձողը, որի միջոցով փորձել են բացել այդ բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չեն կարողացել և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, որից անմիջապես հետո նույն ավտոմեքենայով գնացել են իրենց ընկերոջ` Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի հետևից և գողություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Պերճ Մատինյանի հետ, վերջինի հետ վերադարձել են հիշյալ բանակարանի մոտ, նրա օգնությամբ նույն մետաղյա ձողով նորից փորձել են բացել մուտքի դուռը, սակայն չեն կարողացել և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել և հեռացել դեպքի վայրից: Բացի այդ, Կարո Մարտիրոսյանը, գողության եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր անձնական օգտագործման վերը նշված ավտոմեքենայով եկել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկյանի վերոհիշյալ բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը նախկինում դատապարտված չի եղել: Ծննդյան թիվ 300662 վկայականի համաձայն` 2009 թվականի մարտի 26-ին ծնված Հենրիկ Կարոյի Մարտիրոսյանի հայրը Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանն է: Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը խնդրել է «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման կիրառմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` «քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ «դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»: «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 6-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` «քրեական հետապնդում պետք է չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, որոնցով սույն որոշման 2-րդ կետում թվարկված անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում», իսկ Համաներման որոշման 2-րդ կետում, ի թիվս այլոց, թվարկված են Համաներման որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձինք: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով», իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ «հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»: Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին վերագրվող արարքի կատարման ժամանակ` 2010 թվականի սեպտեմբերին գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է եղել է ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով: «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսվել է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Այսպիսով Դատարանը գտնում է, որ հանցանք կատարած անձի վիճակը բարելավող օրենքին հետադարձ ուժ տալու կանոնի կիրառմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով տուգանքի, կամ երկուսից հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման սահմաններում: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման որոշման 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Դատարանը, հիմք ընդունելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել Համաներման որոշումը, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ սույն քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել: Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածներով և հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշումը` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից: Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Այլ նշումներ | ԵԿԴ/0046/01/11 ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 16.06.2011թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան, քարտուղարությամբ Ռ.Ավետյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Հ.Էյրամջյանի, ամբաստանյալներ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի, պաշտպաններ Մ.Վասակյանի, Լ.Գրիգորյանի և Հ.Բաղդասարյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի (ծնված 1983 թվականի փետրվարի 9-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, բնակվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածի 5-րդ շենքի 1ա բնակարանում)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Ռ.Նազարյանը, Է.Աղայանը և քննիչ Է.Պետրոսյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2011 թվականի մարտի 12-ին թիվ 13148910 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0046/01/11 համարը: 2011 թվականի մարտի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանը թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի և Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-03:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա-Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի մոտ և գողություն կատարելու համար նպատակ ունենալով ապօրինի մուտք գործել նույն շենքի առաջին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող թիվ 1 բնակարան, ավտոմեքենայի պահեստախցից վերցրած մետաղյա ձողով փորձել են բացել այդ բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չեն կարողացել և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել և հեռացել դեպքի վայրից: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` մեղադրյալ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` -2000 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ավան և Նոր Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատզրկման` 10 տարի ժամկետով: 2003 թվականի հոկտեմբերի 27-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է նշանակված պատժի մնացած մասը կրելուց, -2006 թվականի նոյեմբերի 20-ին Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների դատախազության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետպանդում չի իրականացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով: Ավան և Նոր Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2000 թվականի նոյեմբերի 7-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 10 տարի ժամկետով ՀՀ պաշտպանության նախարարի կողմից 1992 թվականի փետրվարի 29-ին տրված թիվ 01/ՆԵ տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Ռուդոլֆ Ավետիսի Մատինյանը զոհվել է Նոյեմբերյանի շրջանում ՀՀ սահմանները պաշտպանելիս: ՀՀ պաշտպանության նախարարության սոցիալական պաշտպանության վարչության պետի կողմից 1996 թվականի դեկտեմբերի 10-ին տրված թիվ ՊՆ-36/2435 տեղեկանքի համաձայն` 1958 թվականի ծնված զիծառայող Ռուդոլֆ Ավետիսի Մատինյանը 1990 թվականի ապրիլի 10-ին զոհվել է Նոյեմբերյանի շրջանում մարտական առաջադրանք կատարելիս: Ծննդյան թիվ 328022 վկայականի համաձայն` Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի հայրը Ռուդոլֆ Ավետիսի Մատինյանն է: Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը խնդրել է «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման կիրառմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` «քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ «դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»: «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 6-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` «քրեական հետապնդում պետք է չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, որոնցով սույն որոշման 2-րդ կետում թվարկված անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում», իսկ Համաներման որոշման 2-րդ կետում, ի թիվս այլոց, թվարկված են Հայաստանի Հանրապետության կամ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններում զոհված անձանց զավակները, ովքեր նախկինում դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չեն կրել կամ կրել են, սակայն չունեն դատվածություն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով», իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ «հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»: Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանին վերագրվող արարքի կատարման ժամանակ` 2010 թվականի սեպտեմբերին գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է եղել է ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով: «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսվել է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Այսպիսով Դատարանը գտնում է, որ հանցանք կատարած անձի վիճակը բարելավող օրենքին հետադարձ ուժ տալու կանոնի կիրառմամբ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով տուգանքի, կամ երկուսից հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման սահմաններում: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման որոշման 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Դատարանը, հիմք ընդունելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել Համաներման որոշումը, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ սույն քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել: Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածներով և հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշումը` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից: Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 03-08-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 03-08-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին պատժից ազատել: |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 03-08-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 03-08-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատել: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0046/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «3» օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան Կ.Կարապետյան մեղադրող Հ.Էյրամջյան տուժող Օ.Մանուկյան պաշտպան Մ.Վասակյան դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի` ծնված 1979 թվականի փետրվարի 3-ին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով գյուղում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել գրավը, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի` ծնված 1979 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված, բնակվել է Արմավիրի մարզի Ակնաշեն գյուղում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի` ծնված 1983 թվականի հունվարի 11-ին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Էջմիածին քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 108-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետ Ս.Մաթևոսյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչներ Ռ.Նազարյանը, Է.Աղայանը, Կ.Սահակյանը և քննիչ Է.Պետրոսյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Վարդանյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Գրիգորյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով: 2011 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011 թվականի մարտի 12-ին թիվ 13148910 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0046/01/11 համարը: 2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2011 թվականի հունիսի 3-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: 2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: 2011 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում: Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 06:00-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում: 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Մարտիրոսյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Արթուր Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի գիշերը գնացել են Երևան: Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում կանգնեցրել են մեքենան, որից հետո գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ: Այդտեղ Արթուր Վարդանյանը բացել է նշված շենքի 1-ին հարկում գտնվող` սփյուռքահայ Օհաննես Մանուկյանի բնակարանի պատուհանը և մտել ներս: Այնուհետև Արթուրը փորձել է բացել նշված բնակարանի մուտքի դուռը, որպեսզի իրենք նույնպես ներս մտնեն և գողություն կատարեն, սակայն նրան չի հաջողվել բացել այն և իրենք չեն կարողացել գողությունն ավարտին հասցնել, քանի որ ոստիկաններն իրենց բռնել են: Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր Կարոյի ու վերջինի ընկերների հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի մեքենայով գնացել են Երևան: Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանից Արթուրը մտել է ներս և ներսից փորձել բացել բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել: Այդ ժամանակ իրենք սպասել են նշված շենքի բակում: Այնուհետև նշված վայրում իրենց բռնել են ոստիկանները և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով իրենք չեն կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել: Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախնական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի, Ռաֆիկի ու Հարությունի հետ գողություն կատարելու նպատակով Կարոյի ավտոմեքենայով Էջմիածին քաղաքից գնացել են Երևան: Երևանում Կարոյի օգնությամբ ինքը պտուտակահանով բացել է վերջինի կողմից ցույց տրված բնակարանի պատուհանը և մտել այդ բնակարան: Այնուհետև փորձել է բացել բնակարանի մուտքի դուռը, որպեսզի Կարոն, Հարությունը և Ռաֆիկը մտնեն ներս, սակայն չի կարողացել բացել այն: Դրանից հետո լսել է բանալու ձայն և վախենալով մտել ննջասենյակում գտնվող մահճակալի տակ: Դրանից հետո ոստիկանները հայտնաբերել են իրեն և տարել ոստիկանություն: Դատական քննության ընթացքում Կարո Մարտիրոսյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախնական քննության ընթացքում Կարո Մարտիրոսյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր ընկեր Հրաչյա Մարգարյանի հետ իր ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի մոտ, որտեղ իր ավտոմեքենայի մեջ եղած երկաթյա ձողով փորձել են բացել նշված շենքի 1-ին հարկում գտնվող թիվ 1 բնակարանի մետաղյա դուռը, որպեսզի այդտեղից գողություն կատարեն, սակայն չեն կարողացել բացել դուռը: Այդ պատճառով Հրաչյան զանգահարել է Պերճին և նրա հետ պայմանավորվել միասին գնալ: Այնուհետև Պերճի հետ միասին կրկին փորձել են բացել նշված բնակարանի դուռը, սակայն կրկին չեն կարողացել: Հաջորդ օրը, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Արթուրի, Ռաֆիկի և Հարությունի հետ, սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, իր ավտոմեքենայով գնացել են Երևան, ավտոմեքենան կանգնեցրել Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում և գնացել նշված շենքի բակ: Այդտեղ ինքը Արթուր Վարդանյանին տվել է պտուտակահան, որպեսզի նա բացի նշված բնակարանի պատուհանը, մտնի ներս, ներսից բացի մուտքի դուռը և միասին գողություն կատարեն: Արթուրը մտել է բնակարան, սակայն չի կարողացել բացել դուռը: Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանության: Դատական քննության ընթացքում Պերճ Մատինյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախնական քննության ընթացքում Պերճ Մատինյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի սեպտեմբերի վերջին (օրը կոնկրետ չի հիշել) Կարոն ավտոմեքենայով գնացել է իրենց բակ և իրեն առաջարկել գնալ Երևան քաղաքի Կենտրոն թաղամաս: Այնուհետև իրենք գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոց: Այդտեղ Կարոն ցույց է տվել մի բնակարանի դուռ և հարցրել, թե արդյոք կարող են բացել այն, իսկ ինքը պատասխանել է, որ չգիտի և ինքը գործ չունի: Դրանից հետո իրենք վերադարձել են: Դատական քննության ընթացքում Հրաչյա Մարգարյանը, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախնական քննության ընթացքում Հրաչյա Մարգարյանը, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր ընկեր Կարո Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության է եկել, որպեսզի գողություն կատարեն Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանից: 2010 թվականի սեպտեմբերի 29-ի գիշերը` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Կարոյի ավտոմեքենայով գնացել են նշված շենքի մոտ: Այնուհետև մետաղյա ձողի միջոցով փորձել են բացել նշված բնակարանի դուռը, սակայն չեն կարողացել: Դրանից հետո գնացել են Պերճ Մատինյանի մոտ, գողություն կատարելու իրենց մտադրության մասին ասել նրան և նրա հետ համաձայնության գալով` վերադարձել նշված բնակարանի մոտ ու Պերճի օգնությամբ կրկին փորձել բացել բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն կրկին չեն կարողացել: Տուժող Օհաննես Մանուկյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2004 թվականից բնակվում է Հայաստանում: Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանը սեփականության իրավունքով պատականում է իրեն, սակայն ինքն այդ բնակարանում չի ապրում: Նշված բնակարանի մուտքի դռան բանալին գտնվում է միայն իր մոտ: Վերջին անգամ այդ բնակարանում եղել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ից 26-ը: 2010 թվականի սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերն իրեն զանգահարել են հարևանները և ասել, որ իր բնակարան գող է մտել: Նույն օրը` ժամը 06:00-ի սահմաններում, ինքը գնացել է նշված շենքի բակ և ոստիկաններին տվել իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին: Այնուհետև ոստիկանները մտել են բնակարան և ննջասենյակում գտնվող մահճակալի տակ հայտնաբերել մի երիտասարդի: Դրանից հետո ինքը զննել է իր բնակարանը, որտեղ բոլոր իրերը գտնվել են իրենց տեղում: Վկա Արման Օհանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածում և աշխատում է որպես տաքսու վարորդ: Հրաչյան ապրում է իրենց շենքում և հաճախ է օգտվում իր տաքսի ծառայությունից: 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Հրաչյան պատվիրել է, որպեսզի ինքը նրան տեղափոխի «Կովկաս» պանդոկի մոտ: Ճանապարին Հրաչյան հեռախոսով զրուցել է Կարոյի հետ, այնուհետև հեռախոսը փոխանցել իրեն, և Կարոն իրեն ինչ-որ տան տեղ է բացատրել, որպեսզի ինքը Հրաչյային տանի այդտեղ: Դրանից հետո Հրաչյան դուրս է եկել մեքենայից և գնացել Կարոյի ասած վայր, որից հետո վերադարձել է, և ինքը նրան տարել է տուն: Դեպքի վայրի զննության մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի 1-ին բնակարանը: Բնակարանը ունեցել է երեք սենյակ: Բնակարանի խոհանոցի պատուհանի տակ առկա է եղել աթոռ, որի վրա առկա է եղել կոշիկի հետք: Ննջասենյակներից մեկում առկա է եղել մահճակալ, որի տակից դուրս է եկել Արթուր Վարդանյանը: Բնակարանի զննումն ավարտելուց հետո զննվել է դրանից մոտ 100 մետր հեռու գտնվող` Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի դիմաց կայանված «Տոյոտա Կորոլա» մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի մոխրագույն ավտոմեքենան: Ավտոմեքենայի սրահից հայտնաբերվել են բժշկական երեք ձեռնոցներ և այլ իրեր, իսկ պահեստախցից` մոտ 45 սմ երկարության մետաղյա ձող: Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշման համաձայն` բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականը բացելու հարմարանքները ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ: Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի թիվ 36671006 եզրակացության համաձայն` Կարո Մարտիրոսյանը, Հրաչյա Մարգարյանը, Ռաֆիկ Գրիգորյանը Պերճ Մատինյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Արթուր Վարդանյանը տարբեր օրերի և ժամերի միմյանց հետ խոսել են հեռախոսով, որոնց ընթացքում միմյանցից պարզել են տուժող Օհաննես Մանուկյանի բնակարանի գտնվելու հստակ վայրը, ինչպես նաև քննարկել այդ բնակարանից հափշտակություն կատարելու հետ կապված հարցեր: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը նախկինում դատապարտված չի եղել: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը. -2000 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով: 2001 թվականի հունիսի 28-ին համաներման ակտի հիման վրա ազատվել է պատժից, -2002 թվականի օգոստոսի 5-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 106-րդ հոդվածով և դատապարտվել ուղղիչ աշխատանքների` 1 տարի ժամկետով, -2010 թվականի մայիսի 25-ին Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդված 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի` 800.000 ՀՀ դրամի չափով: 2010 թվականի օգոստոսի 2-ին տուգանքը փոխարինվել է 2.200 ժամ հանրային աշխատանքներով: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել: ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ 396/10 եզրակացության համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում է անձի խանգարում (փսիխոպաթիա): Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Արմավիրի մարզի Գրիբոյեդով համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և բնութագրվում է դրականորեն: Արմավիրի մարզի Ակնաշեն համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և բնութագրվում է դրականորեն: Էջմիածին քաղաքի Շահումյան փողոցի թաղային լիազորի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը բնութագրվում է դրականորեն: Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 21:30-ին, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ձերբակալվել է: Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 19:30-ին, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը ձերբակալվել է: Ձերբակալման 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 19:30-ին, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը ձերբակալվել է: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ` 700.000 ՀՀ դրամի չափով: «Յունիբանկ» ՓԲ ընկերության թիվ 101002001627032 անդորրագրի համաձայն` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հաշվեհամարին Վարդան Գրիգորյանը վճարել է 700.000 ՀՀ դրամ: Արգելանքից ազատելու մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ազատվել է կալանքից: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշման համաձայն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին: Ապացուցված է Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Ռաֆիկ Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը: Դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը և վատառողջ լինելը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Ռաֆիկ Գրիգորյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը: «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց` բացառությամբ այդ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը, սակայն սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Ռաֆիկ Գրիգորյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Դատարանը գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Գրիգորյանին պետք է ազատել նշանակված պաժից: Դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի և Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին: Ապացուցված է Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Հարություն Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը: Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել խնամքին անչափահաս երկու երեխաների առկայությունը և դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հարություն Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Հարություն Ստեփանյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Հարություն Ստեփանյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2010 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը, գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է Օհաննես Մանուկի Մանուկյանի` նույն շենքի 1-ին բնակարանի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` Կարո Մարտիրոսյանին, Ռաֆիկ Գրիգորյանին և Հարություն Ստեփանյանին բնակարան ներս թողնելու և միասին գողություն կատարելու համար, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Այսինքն` Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին: Ապացուցված է Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Արթուր Վարդանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը: Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արթուր Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Արթուր Վարդանյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը: Դատարանը, հիմք ընդունելով Համաներման որոշման կիրառման վերաբերյալ վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ Համաներման որոշման կիրառմամբ ամբաստանյալ Արթուր Վարդանյանին պետք է ազատել նշանակված պաժից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը կրելուց ազատելով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում, եթե ամբաստանյալը կալանքի տակ է գտնվում, դատարանը նրան անհապաղ ազատում է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Քանի որ Արթուր Վարդանյանը վերոնշյալ հիմնավորմամբ պետք է ազատվի պատիժը կրելուց, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները պետք է ոչնչացնել: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 1-ին, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը: «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանին պատժից ազատել: Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը: «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատել: Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները ոչնչացնել: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-08-2011 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-09-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 303, 296, 215 |
| Գործին կից նյութերը | Հենրիկ Մարտիրոսյանի ծննդյան վկայականը |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 303, 296, 215 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 01-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 303, 302, 215 |
| Գործին կից նյութերը | Հ. Մարտիրոսյանի ծննդյան վկայականը, և 1 լազերային կրիչ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-2712 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 02-02-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 02-05-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 04-05-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 303, 296, 221,67 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 303, 296, 221,67 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0046/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-12-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-12-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Մ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հարություն Ստեփանյան մյուսները` Ռաֆիկ Գրիգորյան , Արթուր Վարդանյան , Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյան , Արթուր Բարսեղի Վարդանյան , Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.08.2011թ. կայացրած դատական ակտը Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի /ՀՀ քր.օր. 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով / վերաբերյալ մասնակիորեն բեկանել ու պատժի մասով փոփոխել . կայացնել նոր դատական ակտ և ՀՀ քր.օր. 67 հոդվածի կարգով Հ.Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել դատավճիռների համակցությամբ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 26-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մասիս |
| Ազգանուն | Ռեհանյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 02-02-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Կարո Մարտիրոսյանի որդու` Հենրիկ Կարոյի Մարտիրոսյանի ծննդյան վկայականը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 09-02-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 19-03-2012 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0046/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` ԴԱՏԱԽԱԶ Լ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ 2012 թ. մարտի 19-ին ք.Երևան Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` դատապարտյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010թ. սեպտեմբերի 30-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148910 քրեական գործը: 2010 թ. սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի պետի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին: 2010թ. սեպտեմբերի 30-ին, Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը և Հրաչյա Մարգարյանը ձերբակալվել են: 2010 թ. հոկտեմբերի 01-ին, Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը ձերբակալվել է: 2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ,Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2010 թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2010թ. հոկտեմբերի 02-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ որոշմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2010թ. հոկտեմբերի 02-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2010թ. հոկտեմբերի 02-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011թ. փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13148910 քրեական գործով Արթուր Վարդանյանի, Հարություն Ստեփանյանի և Ռաֆիկ Գրիգորյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով: 2011թ. փետրվարի 24-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ, Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2011թ.մարտի 12-ին, թիվ 13148910 քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2011թ.հունիսի 03-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2011թ.հունիսի 03-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Հ.Էյրամջյանի որոշմամբ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2011թ. հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: 2011թ. հունիսի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Հրաչյա Սարգսի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: 2011 թ. հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0046/01/11 քրեական գործով Պերճ Ռուդոլֆի Մատինյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման ակտի ընդունման հիմքով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 3 (երեք) օրը: <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թ. մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանը պատժից ազատվել է: Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` գրավը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ից: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արթուր Բարսեղի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 10 (տաս) ամիս 3 (երեք) օրը: <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արթուր Բարսեղի Վարդանյանին պատժից ազատվել է: Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից: Վճռվել է. դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010թ. դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված բժշկական ձեռնոցները, մետաղյա ձողը և փականներ բացելու հարմարանքները ոչնչացնել: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ,Մ.Սարգսյանը: 2. Գործի փաստական հանգամանքները Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Կարո Հենրիկի Մարտիրոսյանի, Արթուր Բարսեղի Վարդանյանի և Ռաֆիկ Աշոտի Գրիգորյանի հետ, 2010 թ. սեպտեմբերի լույս 30-ի գիշերը` ժամը 0200-ի սահմաններում, Կարո Մարտիրոսյանի անձնական օգտագործման <<Տոյոտա Կորոլա>> մակնիշի 10ԼՕ831 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 24-րդ շենքի մոտ, կայանել ավտոմեքենան, որից հետո գնացել Հանրապետության փողոցի 82-րդ շենքի բակ, որտեղ Արթուր Վարդանյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող` ԱՄՆ քաղաքացի Օհաննես Մանուկի Մանուկյանին պատկանող 1-ին բնակարանի պատշգամբի պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան և իր ընկերների հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, փորձել ներսից բացել մուտքի դուռը` վերջիններին ներս մտցնելու և միասին գողություն կատարելու նպատակով, սակայն չի կարողացել բացել դուռը և իրենք իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ այդ պահին շենքի բակում գտնվող Կարո Մարտիրոսյանը, Հարություն Ստեփանյանը և Ռաֆիկ Գրիգորյանը բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ ժամը 0600-ին դեպքի վայր եկած տուժող Օհաննես Մանուկյանի կողմից տրամադրված բանալիով ոստիկանության աշխատակիցները բացել են բնակարանի մուտքի դուռը և Արթուր Վարդանյանին հայտնաբերել բնակարանի ննջասենյակում` մահճակալի տակ պառկած վիճակում: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Վերաքննիչ բողոքում մեղադրողը նշել է, որ դատաքննության ժամանակ դատարանին հայտնի է դարձել, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանն Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2010թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի 800.000 ՀՀ դրամի չափով։ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.08.2010թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 2.200 ժամ հանրային աշխատանքներով։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Հարություն Ստեփանյանի վերաբերյալ կայացրած 03.08.2011թ. դատավճռով չի անդրադարձել վերջինիս նկատմամբ նշանակված հանրային աշխատանքների փոփոխմանը, այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ հանրային աշխատանքների չկրած մասը դատարանը փոխարինում է կալանքով կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների րնդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, մասնավորապես, պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, այն է՝ ամբաստանյալ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվեր դատավճիռների համակցությամբ, որը սակայն չի կիրառվել և 03.08.2011թ. դատական ակտը 06.09.2011թ. մտել է օրինական ուժի մեջ։ Գտնում է, որ սույն վերաքննիչ բողոքն ենթակա է ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթ ընդունելու և ըստ էության քննելու՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761 հոդ. 2-րդ մասի համաձայն վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնավոր խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801 հոդ. համաձայն վերաքննիչ բողոք բերելու համար հիմք է դատական սխալը՝ նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումը, որն ազդել է, կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Դատարանը պատիժ սահմանելիս խախտել է պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, չի անդրադարձել վերջինիս նկատմամբ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.08.2010թ. որոշմամբ` Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2010թ. դատավճռով նշանակված 800.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը 2.200 ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով փոխարինելու հանգամանքին՝ խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները։ Արդյունքում, ընդունված դատական ակտը խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, որպիսի պայմաններում վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն իրավասու է մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ բեկանելու և փոփոխելու ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե ստորադաս դատարանի հաստատած փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ և, եթե դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն բողոքարկված դատական ակտը իրավասու է բեկանել կամ փոփոխել, եթե առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, այն է՝ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժը չի նշանակվել դատավճիռների համակցությամբ։ Հետևաբար, սույն քրեական գործի նշված հանգամանքների պայմաններում վերաքննիչ դատարանն ունի հնարավորություն և իրավասու է վերադաս դատախազի բողոքի հիման վրա այն ընդունելու վարույթ, բեկանելու և փոփոխելու ընդհանուր իրավասության դատարանի ուժի մեջ մտած դատական ակտը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 379-381-րդ հոդվածներով 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով և 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով, խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.08.2011թ. կայացրած դատական ակտը` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մասնակիորեն բեկանել ու պատժի մասով փոփոխել, կայացնել նոր դատական ակտ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել դատավճիռների համակցությամբ։ 4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Դատապարտյալ Հարություն Ստեփանյանը` մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ ըստ էության չառարկեց և հայտնեց, որ թողնում է դատարանի հայեցողությանը: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի բողոքը պետք է բավարարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ին կայացրած դատական ակտը մասնակիորեն բեկանել` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Հանրային աշխատանքները դատարանի կողմից նշանակված, իրավասու մարմնի կողմից որոշված վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի կողմից հանրության համար օգտակար աշխատանքների կատարումն է։ 2. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած, առավելագույնը երկու տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ։ Հանրային աշխատանքները նշանակվում են երկու հարյուր յոթանասունից երկու հազար երկու հարյուր ժամ ժամկետով։ (…) 5. Հանրային աշխատանքները կատարելուց չարամտորեն խուսափելու դեպքում հանրային աշխատանքների չկրած մասը դատարանը փոխարինում է կալանքով կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկմամբ՝ կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման մեկ օրը հաշվարկելով հանրային աշխատանքների երեք ժամվա դիմաց: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuը: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպեu նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպեu էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մաuից: Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն չի կարող կիրառվել կլանելու սկզբունքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման մեկ օրվան համապատասխանում է՝ (…) 3) հանրային աշխատանքների երեք ժամը: Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանը` ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի` 800.000 /ութ հարյուր հազար/ դրամ, չափով: Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ.օգոստոսի 02-ի որոշմամբ դատապարտյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ` ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի օրինական ուժ ստացած 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, նշանակված 800.000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը փոխարինվել է 22000/ երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` (…), 2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է oրինական ուժի մեջ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`(…), 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը, 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝(…), 2) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը. (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի վերաքննիչ բողոք բերվում են՝ սույն օրենսգրքի 3761 հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքում՝ դատական ակտը` օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից վեցամսյա ժամկետում: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատական ակտով` Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, թույլ է տվել դատական սխալ, չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոնները, մասնավորապես այն, որ Հարություն Ստեփանյանի նկատմամբ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշումը, որով վերջինիս նկատմամբ ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. մայիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակված պատիժ տուգանքը` նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի 800.000 /ութ հարյուր հազար/ դրամի չափով, փոխարինվել է 22000/ երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքներով: Դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մաuնակիորեն պետք է գումարեր նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժը : Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված 2200 (երկու հազար երկու հարյուր) ժամ ժամկետով հանրային աշխատանքները, ազատազրկման մեկ օրը հաշվարկելով հանրային աշխատանքների երեք ժամվա դիմաց, փոխարինել 733 (յոթ հարյուր երեսուներեք) օր ազատազրկմամբ: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից հանգում է հետևության, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, քանի որ վերջինիս բողոքում նշած պատճառաբանությունները բավարար են ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու, փոփոխելու համար: Վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալ Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` համակցության մեջ, հանգում է հետևության, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ, 67-68-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-395-րդ , 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի բողոքը բավարարել: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. օգոստոսի 03-ի դատավճիռը մասնակի բեկանել և պատժի մասով փոփոխել: Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրան դատապարտել ազատազրկման ` 2(երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ, Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված 2200(երկու հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինել 733 (յոթ հարյուր երեսուներեք) օր ազատազրկմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` 2010թ.մայիսի 25-ի Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատարանի դատավճռով նշանակված և ազատազրկմամբ փոխարինված պատժից 3(երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, և Հարություն Նիկողոսի Ստեփանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2(երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 30-ից: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից, մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-03-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 25-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | <303>, <302>, <215>, <59> |
| Գործին կից նյութեր | Կարո Մարտիրոսյանի որդու` Հենրիկ Մարտիրոսյանի ծննդյան վկայականը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 303, 302, 215, 59 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Կարո Մարտիրոսյանի որդու` Հրաչյա Մարտիրոսյանի ծննդյան վկայականը և 1 լազերային սկավառակ` կցված քրեական գործին: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-5576/12 |