Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

20 ապրիլի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0028/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մասնակցությամբ`
ՀՀ գլխավոր դատախազության
թմրամիջոցների ապօրինի
շրջանառության գործերով բաժնի
դատախազ Վ. Միլիտոնյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի`
ծնված 1977թ. սեպտեմբերի 14-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակում որպես ուղեկցող ոստիկան, ոստիկանության ավագ, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևանի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 16 շենքի թիվ 1 բնակարանում, ձերբակալվել է 14.07.2010թ., 17.07.2010թ. որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, /անազատության մեջ է գտնվել երեք օր/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

2. Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետանի`
ծնված 1972թ. օգոստոսի 24-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, բնակվել է Երևանի Բրյուսովի անվան փողոցի թիվ 28 շենքի թիվ 24 բնակարանում, նախկինում դատված` Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հուլիսի 27-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, ազատազրկման ձևով պատժի սկիզբը հաշվելով 16.11.2009թ.-ից, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.11.2010թ. որոշմամբ նշված դատավճիռը թողնվել է օրինական ուժի մեջ։ Սույն քրեական գործով նրա նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 58209810 քրեական գործը ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում հարուցվել է 2010թ. հուլիսի 14-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, Հովիկ Ալոյանի կողմից կալանավորվածներին պահելու վայրերում խոշոր չափերով թմրամիջոցներ իրացնելու դեպքի առթիվ։
16.09.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության հատկապես կարևոր գործերի քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2011թ. փետրվարի 8-ի որոշմամբ, թիվ 58209810 քրեական գործի նյութերով` Հայկազ Վարպետյանի, Արսեն Մելքոնյանի և մյուսների հետ, նախաքննությամբ չպարզված անձանց կողմից, իրացնելու նպատակով խոշոր չափի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու և իրացնելու, ինչպես նաև կաշառք տալու դեպքերի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ և նախաքննությունը շարունակվել է 62201111 համարի տակ։
Ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, ստացել է կաշառք՝ տվողի և նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության և անգործության համար՝ օժանդակել է առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն ու փոխադրելուն, ինչն արտահայտվել է հետևյալում.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ուղեկցող ոստիկան, կոչումով՝ ոստիկանության ավագ Հովիկ Ալոյանը որպես իշխանության ներկայացուցիչ և պաշտոնատար անձ, ծառայողական պարտականությունների իրականացման ժամանակ պարտավոր լինելով իմանալ «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանության կողմից ուղեկցման և պահպանման կարգը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2009թ. ապրիլի 2-ի՝ N 351-Ն որոշման 37-րդ հոդվածով սահմանված իր պարտականությունները և կատարել դրանք, դատական նիստերի փոխադրելու ընթացքում ծանոթացել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 64 խցում կալանքի տակ պահվող Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի հետ և 20 հազար ՀՀ դրամ կաշառք ստանալու դիմաց, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով ակնհայտ ապօրինի գործողության, ապա՝ անգործության ու թողտվության համար՝ Վարպետյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի խոշոր չափի «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն և փոխադրելուն օժանդակելու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ, 2010թ. հուլիսի 9-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարչական շենքի մոտ ժամանած Եփրեմ /նույն ինքը՝ Արմեն/ Ժորայի Իսկոյանից ստացել է 20 հազար ՀՀ դրամը, պահել իրեն, որից հետո նույն անձից ձեռք է բերել, պահել և նույն դատարանի վարչական շենքում գտնվող կալանավորվածներին պահելու վայր է փոխադրել խոշոր չափի՝ 4.76 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցով փաթեթն ու այն ապօրինի հանձնել Հայկազ Վարպետյանին։ Այնուհետև շարունակելով հանցավոր գործողությունները՝ Հովիկ Ալոյանն օժանդակել է Հայկազ Վարպետյանի կողմից թմրամիջոցը «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ անվտանգ փոխադրելուն։
Խոշոր չափի՝ 4.76 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթը նույն օրը հայտնաբերվել և առգրավվել է Հայկազ Վարպետյանի անձնական խուզարկությամբ։»։
Ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքների համար. «որ նա` առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի, կրկին անգամ ձեռք է բերել, պահել ու փոխադրել է խոշոր չափի «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն արտահայտվել է հետևյալում.
Հայկազ Վարպետյանը, իր իսկ կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննությանը մասնակցելու նպատակով 2010թ. հուլիսի 9-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխվելով, կրկին ցանկանալով ձեռք բերել և գործածել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, հանցավոր համաձայնության է եկել տեղափոխումն իրականացնող՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ոստիկան Հովիկ Ալոյանի և վաղեմի ծանոթ Եփրեմ Իսկոյանի /նույն ինքը՝ Արմեն/ հետ, ինչից հետո վերջիններիս օժանդակությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել, պահել ու «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ է փոխադրել խոշոր չափի՝ 4.76 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Խոշոր չափի՝ 4.76 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փաթեթը նույն օրը հայտնաբերվել և առգրավվել է Հայկազ Վարպետյանի անձնական խուզարկությամբ։»։
2011թ. փետրվարի 18-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.

2010թ. ապրիլի 27-ին նախորդող ժամանակահատվածում ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչությունում օպերատիվ տվյալներ են ստացվել այն մասին, որ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ոստիկան Հովիկ Ռուբենի Ալոյանն օգտվելով կալանավորներին դատարան ուղեկցելու իր պարտականություններից, որոշակի գումարի դիմաց քրեակատարողական հիմնարկներ է ներկրում թմրանյութ և արգելված իրեր, ինչը կատարում է իր կողմից դատարան տեղափոխված «վստահելի» կալանավորների միջոցով, թմրանյութ և արգելված իրեր պատվիրած կալանավորների հետ այդ մասին նախապես պայմանավորվելուց հետո։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. ապրիլի 27-ի, մայիսի 7-ի և հուլիսի 8-ի որոշումներով թույլատրվել է գաղտնալսել և ձայնագրառել Հովիկ Ալոյանի կողմից օգտագործվող բջջային 093 19-99-39 հեռախոսահամարով և թիվ 35410100028300 գործարանային համարի /IMEI/ բջջային հեռախոսով կայանալիք խոսակցությունները։ Նշված խոսակցությունների գաղտնալսման արդյունքում պարզվել է, որ 2010թ. հուլիսի 9-ին, ժամը 13 անց 13-ին, ամբաստանյալ Հ. Ալոյանը զանգահարել է գործով չպարզված «Թաթուլ» անունով անձնավորությանը, խնդրել է հետ զանգել իրեն, որից հետո հեռախոսազանգ ստանալով նրանից և կարգավորելով թմրամիջոցն ու կաշառքի գումարն իրեն փոխանցելու գործընթացը` հանձնարարել է մեկ ժամվա ընթացքում, մինչև ժամը 2-ը բերել «էն պերեդաչին որ ուզել է Հայկազը և քսան հատ յառլիկ»։ Այնուհետև նա բջջային հեռախոսով համապատասխան հրահանգներ է տվել և ճշտել գումարն ու թմրամիջոցը բերող անձի, նրա ավտոմեքենայի վերաբերյալ տվյալները, տեղեկություններ է հայտնել իր գտնվելու կոնկրետ վայրի, այդ թվում դատարանի դահլիճում գտնվելու կամ այնտեղից դուրս գալու մասին։ Ամբաստանյալ Հայկազ Վարպետյանի քույր Մարինե Վարպետյանին պատկանող ձկնեղենի վաճառքի կետում որպես վաճառող աշխատող, վկա Եփրեմ Ժորայի Իսկոյանից ամբաստանյալ Հ. Ալոյանն առձեռն ստացել է 4,76 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և քսան հազար ՀՀ դրամ գումար։ Ստացած թմրամիջոցը Հովիկ Ալոյանը դատարանի մասնաշենքում հանձնել է Հայկազ Վարպետյանին, իսկ ստացած գումարը վերցրել է իրեն` որպես կատարածի համար վարձատրություն։
Այսպիսով, դատաքննությամբ, գործի տվյալներով հիմնավորվել են, որ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ուղեկցող ոստիկան, կոչումով` ոստիկանության ավագ, ամբաստանյալ Հովիկ Ալոյանը, ընդգրկվելով 2010թ. հուլիսի 9-ի վերակարգի ծառայության խմբում, նույն խմբում ընդգրկված ուղեկցող ոստիկաններ, վկա Դավիթ Ղազարյանի և Հարություն Հովհաննիսյանի հետ, խմբի ավագ, վկա Հրանտ Այվազյանի գլխավորությամբ մեկնել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ՝ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող քրեական գործերով կայանալիք դատական նիստերին ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի և երկու այլ ամբաստանյալների մասնակցությունն ապահովելու նպատակով։
Նշված դատարանի շենքում Հովիկ Ալոյանը որպես իշխանության ներկայացուցիչ և պաշտոնատար անձ, ծառայողական պարտականությունների իրականացման ժամանակ պարտավոր լինելով իմանալ «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանության կողմից ուղեկցման և պահպանման կարգը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2009թ. ապրիլի 2-ի N 351-Ն որոշման 37-րդ հոդվածով սահմանված իր պարտականությունները և կատարել դրանք, կալանավորվածներին դատական նիստերի փոխադրելու ընթացքում ծանոթացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 64 խցում կալանքի տակ պահվող, ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի հետ և քսան հազար ՀՀ դրամ գումար կաշառք ստանալու դիմաց, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով ակնհայտ ապօրինի գործողության, ապա անգործության ու թողտվության համար՝ Հ. Վարպետյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի, խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն և փոխադրելուն օժանդակելու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ, 2010թ. հուլիսի 9-ին իր 093-19-99-38 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Հ. Վարպետյանի տրամադրած 077-57-41-45 հեռախոսահամարին և խոսելով ոմն Թաթուլի հետ՝ միջնորդել է Հայկազ Վարպետյանի համար նախատեսված թմրամիջոցն ու քսան հազար ՀՀ դրամը սեղմ ժամկետում փոխադրել Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարչական շենքի մոտ։ Քիչ անց նշված վայր ժամանած, «Արմեն» անունով շրջապատում հայտնի Եփրեմ Ժորայի Իսկոյանից, իր գործողությունների համար որպես վարձատրություն ստացել է քսան հազար ՀՀ դրամ գումար, որից հետո նույն անձից ձեռք է բերել, պահել և նույն դատարանի վարչական շենքում գտնվող կալանավորվածներին պահելու վայր է փոխադրել խոշոր չափի՝ 4.76 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը դատարանի շենքում գտնվող զուգարան ուղեկցելու ճանապարհին գաղտնի հանձնել է ամբաստանյալ Հայկազ Վարպետյանին։ Այնուհետև ամբաստանյալ Հովիկ Ալոյանն օժանդակել է ամբաստանյալ Հայկազ Վարպետյանի կողմից թմրամիջոցը «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ անվտանգ փոխադրելուն։
Նշված խոշոր չափի՝ 4,76 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը նույն օրը, ժամը 1505-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում հայտնաբերվել և առգրավվել է ամբաստանյալ Հայկազ Վարպետյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա ամորձիների տակ թաքցված վիճակում, որի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.

Ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադ¬րան¬¬¬քում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին, ՀՀ ոստիկանության համակարգում ծառայության է անցել 1999թ.-ից, իսկ 2001թ.-ից ծառայել է որպես Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ոստիկան։
Ծառայողական պարտականությունների շրջանակներում իրականացրել է ձերբակալված և կալանավորված անձանց ուղեկցում դատաքննության կամ քննչական գործողությունների՝ ղեկավարվելով «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանության կողմից ուղեկցման և պահպանման կարգը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2009թ. ապրիլի 2-ի N 351-Ն որոշման 37-րդ հոդվածի հիման վրա գումարտակի ղեկավարության կողմից տրված հրահանգներով։
2010թ. հուլիսի 9-ին, նույն գումարտակի ծառայողներ Հարություն Հովհաննիսյանի և Դավիթ Ղազարյանի հետ ընգրկվելով վերակարգի ծառայության Հրանտ Այվազյանի գլխավորած խմբում, «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկից իրականացրել է երեք ամբաստանյալների ուղեկցում, որոնց թվում է եղել նաև Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանը։ Հ. Վարպետյանի հորդորներին տեղի տալով՝ համաձայնվել է քսան հազար ՀՀ դրամ կաշառքի դիմաց օժանդակել վերջինիս գործածելու նպատակով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում և ամբաստանյալներին դատարան տեղափոխելուց հետո իր 093-19-99-38 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Հ. Վարպետյանի տրամադրած 077-57-41-45 համարին և խոսելով իրեն անծանոթ ոմն Թաթուլի հետ՝ Հայկազ Վարպետյանի անունից խնդրել է թմրամիջոցն ու քսան հազար ՀՀ դրամը տանել դատարանի շենքի մոտ, ընդ որում՝ քողարկման նպատակով թմրամիջոցն անվանել է «պերեդաչի», իսկ քսան հազար ՀՀ դրամը՝ «20 հատ յառլիկ»։ Քիչ անց իր բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել Թաթուլը և հայտնել, որ դատարանի շենքի մոտ է գնալու Արմեն անունով տղամարդ։ Երբ նշված Արմենը ժամանել է դատարանի շենքի մոտ` Թաթուլը զանգահարել և կազմակերպել է իր և Արմենի հանդիպումը, որից և ինքը ստացել է քսան հազար ՀՀ դրամն ու թմրամիջոցը՝ ծխախոտի տուփում։ Գումարը պահել է իրեն, իսկ ծխախոտի տուփը դեն նետելով՝ թմրամիջոցը փոխադրել է դատարանի շենքի նկուղային հարկում տեղակայված ժամանակավոր պահման խցերին հարող տարածք։ Այնուհետև Հ. Վարպետյանին զուգարան տեղափոխելու ճանապարհին, բոլորի համար աննկատ, թմրամիջոցը փոխանցել է նրան։
Որպես ուղեկցող ոստիկան ակնհայտ ապօրինի գործողության՝ Հ. Վարպետյանի կողմից թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժանդակելու դիմաց քսան հազար ՀՀ դրամ կաշառք ստանալով` չի կատարել իր պարտականությունները, թեև յուրաքանչյուր անգամ վերակարգի խմբում ծառայություն ստանձնելուց առաջ գումարտակի ղեկավարության կողմից ենթարկվել է համապատասխան հրահանգավորման։
Հայտնել է նաև, որ բացի այդ, «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր, դատապարտյալ Արամ Առաքելյանի հետ պայմանավորվել է և նրա ուղարկած անձանցից ստանալով 15.000-ից 20.000 ՀՀ դրամ գումար` կալանավորներին է փոխանցել հոգեմետ դեղեր և թմրամիջոցներ։
/գ.թ. 41-42, 60-61, 66-67, 142-143, 185/։
Դատարանում Հովիկ Ռուբենի Ալոյանը հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց, հայտնեց, որ զղջում է կատարածի համար և պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանն առաջադրված մեղադ¬րան¬¬¬քում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ-ից գտնվում է կալանքի տակ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում։ 2010թ. հուլիսի 9-ին դատաքննության է տեղափոխվել Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դեպքի առթիվ քննվող քրեական գործով դատական նիստին մասնակցելու համար։ Նույն օրը քրեակատարողական հիմնարկ վերադառնալիս, իջնելով տեղափոխումն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների ավտոմեքենայից, քրեակատարողական հիմնարկի մուտքի աղբանոցում նկատել է փաթեթ և այն վերցնելով թաքցրել է ամորձիների տակ։ Քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների իրականացրած խուզարկությամբ փաթեթը հայտնաբերվել է, որում առկա է եղել երկու կտոր սև զանգված։ Փաթեթն իրեն ոչ ոք չի փոխանցել, թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում օժանդակելու խնդրանքով որևէ մեկին չի դիմել։
Եփրեմ Իսկոյանին, որին Արմեն անունով են կոչել, ճանաչել է որպես իր քույր Մարինա Վարպետյանի ձկնամթերքի վաճառքի կետի աշխատակցի։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 64 խցում գտնվելու ընթացքում ճանաչել է Թաթուլ Մելքոնյան` նույն ինքը Արսեն անունով դատապարտյալին, որի հետ գտնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ։ 077-57-41-45 բջջային հեռախոսահմարն իրեն անծանոթ է։
/գ.թ. 30-31, 154-155, 194/։
Դատարանում Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանը հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Եփրեմ Ժորայի Իսկոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ. մինչ օրս աշխատում է Հայկազ Վարպետյանի քրոջը` Մարինեյին պատկանող «Մարիաննա» ՍՊԸ-ում որպես ձկնամթերք վաճառող։ Թեև անձնագրով իր անունը Եփրեմ է, սակայն շրջապատում բոլորն իրեն դիմում են Արմեն անունով։
2009թ. նոյեմբերին Հայկազ Վարպետյանը թմրամիջոցների շրջանառությամբ զբաղվելու համար ձերբակալվել է։ Գտնվելով քրեակատարողական հիմնարկում` 2010թ. հուլիսի 8-ին 077-57-47-45 հեռախոսահամարից նա զանգահարել է իր 094-78-16-95 հեռախոսահամարին և հայտնել է, որ ձկնամթերքի վաճառքի կետում իրեն կմոտենա մի տղամարդ, կփոխանցի ծխախոտ և քսան հազար ՀՀ դրամ գումար, որն հաջորդ օրն անհրաժեշտ է տեղափոխել Նոր Նորքի ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ կայանալու է իր վերաբերյալ քրեական գործով դատական նիստը, և փոխանցել իրեն մոտեցած ոստիկանին։ Հ. Վարպետյանի զանգահարելուց հետո իրեն է մոտեցել 1,60 սմ հասակով, 30-35 տարեկան, նիհար կազմվածքով, սև սպորտային համազգեստով անծանոթ մի տղամարդ, փոխանցել է մեկ տուփ «Ախթամար» տեսակի ծխախոտ և քսան հազար ՀՀ դրամ գումար։ Ծխախոտի տուփի փաթեթավորման թաղանթը եղել է բացված և կրկին տեղադրված տուփի վրա հակառակ ուղղությամբ` տուփի բացման համար նախատեսված հատվածի կողմից։ Երեկոյան կրկին նույն համարից իրեն է զանգահարել Հ. Վարպետյանի հետ նույն խցում գտնվող Թաթուլ անունով տղամարդը և կրկին բացատրել, թե ում և ինչպես է պետք փոխանցել ծխախոտի տուփն ու գումարը։ Հաջորդ օրը Թաթուլը կրկին զանգահարել և հայտնել է, որ շտապ մեկնի նշված դատարանի շենքի մոտ և մոտենա նիհար, բարձրահասակ, թուխ մաշկով ոստիկանին։ Երբ հասել է դատարանի շենքի մոտ` իրեն է մոտեցել Թաթուլի նկարագրած ոստիկանը, որին մինչ այդ չի ճանաչել և որին այժմ տեսնում է դատարանում` ամբաստանյալի կարգավիճակով։ Ինքը նրան է հանձնել է ծխախոտի տուփն ու գումարը և անմիջապես վերադարձել է աշխատավայր։ Երեկոյան իրեն դարձյալ զանգահարել է Թաթուլը և հայտնել, որ Հ. Վարպետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է իր փոխանցած ծխախոտի տուփում առկա փաթեթը, որում թմրամիջոց է եղել։ Ինքը չի իմացել, որ ծխախոտի տուփում թմրամիջոց է եղել, այլապես չէր վերցնի և ոստիկանի միջոցով այն Հ. Վարպետյանին չէր փոխանցի։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 38-40, 77-80/։
Վկա Արմեն Ավետի Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1994թ. ծառայում է ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության ուղեկցող գումարտակում որպես հրամանատարի տեղակալ։ Հովիկ Ալոյանին ճանաչել է որպես ուղեկցող գումարտակի ծառայողի, սակայն համատեղ կարճատև աշխատանքի պատճառով վերջինիս հետ գրեթե չի առընչվել և նրան բնութագրել չի կարող։
Ուղեկցում իրականացնող ոստիկանների իրավունքներն ու պարտականությունները սահմանված են «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքով և ՀՀ կառավարության կողմից հաստատված թիվ 351-Ն որոշմամբ։ Ուղեկցող գումարտակի ծառայողները յուրաքանչյուր օր վերակարգի ծառայության անցնելուց առաջ հրահանգավորվում են անձամբ իր կողմից, որից հետո վաշտերի հրամանատարներին տրվում է տվյալ օրն ուղեկցման ենթակա ձերբակալված և կալանավորված անձանց անվանացուցակները՝ ենթակա ստորաբաժանումների միջոցով տեղափոխումն ապահովվելու նպատակով։ Ըստ տեղափոխվող անձանց վտանգավորության աստիճանի՝ ամեն տեղափոխվողին ուղեկցում է նվազագույնը երկու ոստիկան, նրանցից մեկը նշանակվում է ավագ, որը ձերբակալման կամ կալանավորման վայրից համապատասխան գրությամբ ստանում, այնուհետև հանձնում է տեղափոխվող անձին։
Հովիկ Ալոյանն ի թիվս մյուս ծառայողների` մշտապես ենթարկվել է հրահանգավորման, որից հետո միայն ստանձնել է վերակարգի ծառայությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 156-167/։
Վկա Հրանտ Միսակի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1996թ.-ից աշխատել է ՀՀ ոստիկանության տարբեր ստորաբաժանումներում, իսկ 2009թ. ամառվանից՝ ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության ուղեկցող գումարտակում որպես 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի հրամանատարի օգնական։ Ամբաստանյալ Հովիկ Ալոյանին ճանաչում է ծառայության բերումով, նրա հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ չի գտնվել։
2010թ. հուլիսի 9-ին, առավոտյան տողանի ժամանակ, հրահանգավորվելով գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, մայոր Ա. Ղազարյանի կողմից կալանավորների և նրանց հարազատների հետ կապի մեջ մտնելու, նրանցից որևէ բան վերցնելու կամ նրանց հանձնելու անթույլատրելիության և ծառայության հետ կապված մի շարք այլ հարցերի վերաբերյալ, համաձայն օրվա հրամանի նշանակվել է ուղեկցող խմբի ավագ, որում ընգրկվել են նաև ուղեկցողներ Հովիկ Ալոյանը, Հարություն Հովհաննիսյանը և Դավիթ Ղազարյանը, վերջինս` որպես վարորդ։ Նրա վարած «ՈՒԱԶ» մակնիշի ավտոմեքենայով մեկնել են «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ, որտեղ ինքը Հովիկ Ալոյանի հետ մուտք է գործել մեկուսարան։ Ստանալով երեք կալանավոր և խուզարկելով նրանց՝ դուրս են եկել։ Կալանվորներից մեկը եղել է մեկ այլ քրեական գործով, իսկ մյուս երկուսը, որոնից մեկը Հայկազ Վարպետյանն է եղել` միևնույն քրեական գործով։ Ժամը 12-ի սահմաններում կալանավորներին հասցրել են Երևանի Նոր Նորքի ընդհանուր իրավասության դատարան։ Հայկազ Վարպետյանի և մյուս կալանավորի վերաբերյալ քրեական գործով դատական նիստը սկսվել է ժամը 13-ին։ Նիստի ընթացքում ինքն ու Հովիկ Ալոյանը մշտապես գտնվել են դահլիճում՝ մինչև նիստի ավարտը, իսկ Հ. Հովհաննիսյանն ու Ա. Ղազարյանը դատական նիստի են ուղեկցել երրորդ կալանավորին։ Դատական նիստի ժամանակ, ծխելու պատճառաբանությամբ, իրենից թույլտվություն ստանալով` Հ. Ալոյանը դուրս եկել դահլիճից և տաս րոպե անց վերադարձել է։ Նիստի ավարտից հետո Հ. Ալոյանի հետ Հ. Վարպետյանին և մյուս կալանավորին տեղափոխել են խուց, որից հետո Հ. Ալոյանը կրկին իրենից թուլտվություն հարցնելով` գնացել է դատարանի շենքի վարչական մաս՝ ուղեկցվող անձանց վերադարձի փաստաթղթերը բերելու։ Շուրջ 20 րոպե անց Հ. Ալոյանը վերադարձել է, որից հետո նույն կազմով կալանավորներին տեղափոխել են ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և հանձնել համապատասխան ծառայողներին։
Ուղեկցվող անձանց վերադարձնելուց հետո, քրեակատարողական հիմնարկի ընդունող աշխատակիցները նրանց խուզարկում են։ Այդ երեք կալանավորներին ինքը տեսել է առաջին անգամ, սակայն Հ. Ալոյանը, ուղեկցող ոստիկանների մեկ այլ կազմով, նախկինում մի քանի անգամ Հ. Վարպետյանին տեղափոխել է դատական նիստերի։ Հ. Ալոյանի կողմից Հ. Վարպետյանին թմրամիջոց փոխանցելու վերաբերյալ ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 171-175/։
Վկա Դավիթ Սոսի Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. մարտից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության ուղեկցող գումարտակում որպես վարորդ։ 2010թ. հուլիսի 9-ին, առավոտյան տողանի ժամանակ, հրահանգավորվելով գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, մայոր Ա. Ղազարյանի կողմից` կալանավորների և նրանց հարազատների հետ կապի մեջ մտնելու, նրանցից որևէ բան վերցնելու կամ նրանց հանձնելու անթույլատրելիության և ծառայության հետ կապված մի շարք այլ հարցերի վերաբերյալ, համաձայն օրվա հրամանի նշանակվել է որպես վարորդ, Հովիկ Ալոյանը և Հարություն Հովհաննիսյանը` որպես ուղեկցողներ, իսկ Հրանտ Այվազյանը` ավագ։ Իր վարած «ՈՒԱԶ» մակնիշի ավտոմեքենայով մեկնել են «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ, որտեղ ինքը սպասել է մեքենայի մեջ, իսկ Հրանտ Այվազյանը, Հովիկ Ալոյանը և Հարություն Հովհաննիսյանը մուտք են գործել մեկուսարան, ստացել են երեք կալանավոր, որոնց նույն ավտոմեքենայով ուղեկցել են Երևանի Նոր Նորքի ընդհանուր իրավասության դատարան և տեղավորել դատարանի ժամանակավոր պահման խցերում։ Ինքն հիմնականում գտնվել է ավտոմեքենայի մեջ, դրա շրջակայքում, մի քանի անգամ մուտք է գործել ժամանակավոր պահման խցերի տարածք։ Իր ներկայությամբ Հովիկ Ալոյանը, մյուս ուղեկցողները կամ կալանավորները որևէ անույլատրելի արարք չեն կատարել կամ կասկածելի վարքագիծ չեն դրսևորել։ Իր ներկայությամբ Հովիկ Ալոյանը որևէ մեկի հետ հեռախոսով չի խոսել, բացի այդ դատարանի ժամանակավոր պահման խցերը տեղակայված են նկուղային հարկում և այդ տարածքում հեռախոսակապը վատ է աշխատում։ Այդ է պատճառը, որ հեռախոսով խոսելու համար ուղեկցողները ստիպված են լինում դուրս գալ դատարանի բակ։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 169-170/։
Թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության 2010թ. հուլիսի 13-ի թիվ 22531005 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Փորձաքննությանը ներկայացված 4,73 գրամ քաշով գորշ գույնի կոշտ զանգվածը /օբյեկտ 1/ հանդիսանում է 4,69 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված 0.09 գրամ քաշով, գորշ գույնի կոշտ զանգվածը /օբյեկտ 2/ հանդիսանում է 0,07 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։»։
/գ.թ. 34-37/։
Ապացույց ճանաչված և զննման ենթարկված, «ՍիԴի-Էռ» տեսակի, «700 Մբ» տարողությամբ, «Վերբատիմ» անվանմամբ լազերային սկավառակ հանդիսացող` 2010թ. ապրիլի 28-ից հուլիսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսով կայացած խոսակցությունների գաղտնալսման ու ձայնագրառման արդյունքները պարունակող կրիչների վրա առկա «X-101-10» և «X-120-10» թվային գրառումներով և դրանց վերծանումներով։
/գ.թ. 10-18, 56/։
Ապացույց ճանաչված և զննման ենթարկված, «ՍիԴԻ-Էռ» տեսակի, «700 Մբ» տարողությամբ, «Վերբատիմ» անվանմամբ, «27.08.10, վիբասելլ 3528» գրառմամբ լազերային սկավառակ հանդիսացող` Հովիկ Ալոյանի 093-19-99-38 և 098-09-42-09, Եփրեմ Իսկոյանի 094-78-16-95 և Հայկազ Վարպետյանի և Արսեն Մելքոնյանի կողմից շահագործված 077-57-41-45 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների և վերջինիս հետ հեռախոսակապի մեջ գտնվող բաժանորդների վերաբերյալ տեղեկատվությամբ, հեռախոսահամարների տեղանշման կայանների` /cell ID/-ների և դրանց տեղակայման հասցեների մասին տեղեկատվություն պարունակող կրիչների վրա առկա թվային գրառումներով և հետախոսային խոսակցությունների վերծանումների զննում կատարելու մասին 2010թ. դեկտեմբերի 20-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ Հովիկ Ալոյանը, Եփրեմ Իսկոյանը և Հայկազ Վարպետյանը հեռախոսակապի մեջ են գտնվել միմյանց հետ։
/գ.թ. 144-147/։
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2010թ. հուլիսի 9-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 9-ին, ժամը 15.05 –ին Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանից ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարաողական հիմնարկ տեղափոխելուց անմիջապես հետո, քրեակատարողական հիմնարկի հավաքակայանի խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում, Հայկազ Վարպետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է վերջինիս ամորձիների տակ թաքցված սպիտակ, պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված փաթեթ։ Զննության նպատակով փաթեթը բացվել է և դրանում առկա է եղել սպիտակ, պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված, յուրահատուկ սուր հոտով, սև գույնի միատարր պինդ զանգված, որի քաշը կազմել է 5,1 գրամ։
Հայկազ Վարպետյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված զանգվածը գտել է 2010թ. հուլիսի 9-ին Երևանի Ավան և Նոր-Նորք ընդհանուր իրավասության դատարանից վերադարձվելիս` «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի աղբանոցից, ուղեկցող վաշտի ավտոմեքենայից իջնելու ժամանակ։
/գ.թ. 22-23/։
«Ձերբակալված և կալանավորված անձանց ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանության կողմից ուղեկցման և պահպանման կարգը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2009թ. ապրիլի 2-ի N 351-Ն որոշման 37-րդ հոդվածի քաղվածքով։
/գ.թ. 157/։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 4.73 գրամ մաքուր /4.69 գրամ հաստատուն/ քաշով, 0.09 գրամ մաքուր /0.07 գրամ հաստատուն/ քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցով։
/գ.թ. 55/։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի նախաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի նախաքննական ցուցմունքները մասնակիորեն` թմրամիջոցն աղբանոցից գտնելու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու, ինչպես նաև այդ առումով Հովիկ Ալոյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես պաշտոնատար անձ կաշառք ստանալը` կաշառք տվողի և նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության և անգործության համար, ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելուն, պահելուն և փոխադրելուն օժանդակելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, կրկին անգամ, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը, պահելը և փոխադրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանը մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ է գտնվել երեք օր ժամկետով։
Ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանը մեղավոր է մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին` ԵԱՆԴ 0032/01/10 գործով դատավճիռ կայացնելը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 16.07.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 4,73 գրամ մաքուր /4.69 գրամ հաստատուն/ քաշով և 0,09 գրամ մաքուր /0,07 գրամ հաստատուն/ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է փոփոխել, խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը և Հովիկ Ռուբենի Ալոյանին կալանավորել դատական նիստերի դահլիճում։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` որոշակի պաշտոններ, այն է` ոստիկանության ծառայողի կամ քրեակատարողական ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` որոշակի պաշտոններ, այն է` ոստիկանության ծառայողի կամ քրեակատարողական ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 3 /երեք/ օրը` ամբաստանյալ Հովիկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով` որոշակի պաշտոններ, այն է` ոստիկանության ծառայողի կամ քրեակատարողական ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից` 2011թ. ապրիլի 20-ից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը և Հովիկ Ռուբենի Ալոյանին կալանավորել դատական նիստերի դահլիճում։
Ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, նշանակված պատժին գումարել նախորդ` Երևանի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հուլիսի 27-ի դատավճռով նշանակված պատժից` ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և հաշվակցելով այդ դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` ամբաստանյալ Հայկազ Հովհաննեսի Վարպետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /իննը/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2009թ. նոյեմբերի 16-ից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 4,73 գրամ մաքուր /4.69 գրամ հաստատուն/ քաշով և 0,09 գրամ մաքուր /0,07 գրամ հաստատուն/ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ