Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

16 մարտի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0027/01/11

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.


նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մեղադրող`
Երևանի կայազորի զինվորական
դատախազության ավագ
դատախազ Ա. Գասպարյան,


տուժողներ` Ա. Ազատյան,
Գ. Սարգսյան

տուժողի ներկայացուցիչ` Կ. Ավետիսյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Գևորգ Լևոնի Ավագյանի`
ծնված 1991թ. ապրիլի 20-ին Չարենցավան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, յոթամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռով (ԵԷԴ 0125/01/10 գործով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է կարգապահական գումարտակում պահելու 1 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 31.08.2010թ.-ից, ունի պատժի չկրած մաս` 5 ամիս 14 օր ժամկետով, պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ է գտնվել ՀՀ պաշտպանության նախարարության թիվ 54574 զորամասում, այժմ գտնվում է թիվ 96583 զորամասում, հաշվառված է և բնակվել է Չարենցավանի 4-րդ թաղամասի թիվ 24 շենքի թիվ 4 բնակարանում։ Սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի ընտրվել, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-ին մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13141810 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, անհայտ անձի կողմից առանձնապես խոշոր չափի ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստի առթիվ։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ, թիվ 13141810 քրեական գործով Լիզա Արսենի Վարդանյանի և Ռիմա Պողոսի Վարդանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 7-ի մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 13141810 քրեական գործից անջատվել է Ռ. Մանուկյանի հանցակից հանդիսացող` ինքնությունը չպարզված Տիգրան անունով անձնավորության վերաբերյալ մասը և նախաքննությունը շարունակվել է 13141810/1 համարի տակ։
14.01.2011թ. թիվ 13141810/1 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի վարույթ։
Ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-ին մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով հետևյալ արարքների համար. <<որ նա` 2010թ. օգոստոսի 23-ին, ժամը 02.00-ի սահմաններում իր ծանոթ Ռուդիկ Վալերիի Մանուկյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ պատուհանի ճաղավանդակը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 8 շենքի թիվ 8/2 հասցեում գործող «ԱԱԲ Հով գրուպ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող «Քեմբրիջ» հագուստի խանութ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել առանձնապես խոշոր չափի՝ 3.677.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի հագուստներ։
Բացի այդ 2010թ. օգոստոսի վերջերին, ժամը 02.00-ի սահմաններում կրկին անգամ Ռ.Մանուկյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ապակին կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Արամի փողոցի թիվ 54 հասցեում գործող առևտրի կրպակ և կրկին անգամ գաղտնի հափշտակել Արմեն Ազատյանին պատկանող զգալի չափի 132.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության սննդամթերք։
Այնուհետև 2010թ. օգոստոսի վերջերին, ժամը 02.00-ի սահմաններում կրկին անգամ Ռ. Մանուկյանի հետ նախնական համաձայնության գալով Երևան քաղաքի Ա. Ավետիսյան փողոցի թիվ 1 հասցեում գործող Գոհար Սարգսյանին պատկանող խանութի դիմացից հափշտակել են վաճառքի համար նախատեսված խանութի դիմաց դասավորված զգալի չափի 120.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու հեծանիվները։»։
2011թ. փետրվարի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։





Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանը 2009թ. մայիսի 14-ին Չարենցավանի զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր և ժամկետային զինվորական ծառայության է նշանակվել ՀՀ պաշտպանության նախարարության թիվ 54574 զորամասում։ Շարքային Գևորգ Լևոնի Ավագյանը 2010թ. հունիսի 9-ից ինքնագլուխ թողել է զորամասը և Երևանի Հրազդանի կիրճի տարածքում ծանոթացել է դատապարտյալ Ռուդիկ Մանուկյանի հետ։ Նրանց միջև ձևավորվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ։
2010թ. օգոստոսի 22-ին, հերթական հանդիպման ժամանակ, ամբաստանյալ Գ. Ավագյանը Ռ. Մանուկյանին հայտնել է, որ Երևանում շրջելու ընթացքում հագուստի խանութ է տեսել, որտեղից հնարավոր է գողություն կատարել։ Գողություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով, 2010թ. օգոստոսի 23-ին, ժամը 02.00-ի սահմաններում նրանք գնացել են Երևանի Ամիրյան փողոց, որտեղ տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ պատուհանի ճաղավանդակը կոտրելու միջոցով, ապօրինի մուտք են գործել Ամիրյան փողոցի թիվ 8 շենքի թիվ 8/2 հասցեում գործող «ԱԱԲ Հով գրուպ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող, «Քեմբրիջ» հագուստի խանութ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի, ընդհանուրը՝ 3.677.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի հագուստներ, որոնք վաճառել են իրենց անծանոթ քաղաքացիների` ստացած գումարը ծախսելով իրենց անձնական կարիքների համար։
Այնուհետև, ամբաստանյալ Գ. Ավագյանը 2010թ. օգոստոսի վերջին, գործով չպարզված օրը, ժամը 02.00-ի սահմաններում, Ռ. Մանուկյանի հետ կրկին անգամ նախնական համաձայնության գալով, պատուհանի ապակին կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Արամի փողոցի թիվ 54 հասցեում գործող առևտրի կրպակ և կրկին անգամ գաղտնի հափշտակել են Արմեն Ազատյանին պատկանող, զգալի չափի, ընդհանուրը` 132.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ապրանքներ։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Գ. Ավագյանը 2010թ. օգոստոսի վերջին, գործով չպարզված օրը, ժամը 02։00-ի սահմաններում, Ռ. Մանուկյանի հետ կրկին անգամ նախնական համաձայնության գալով, Երևանի Ա. Ավետիսյանի անվան փողոցի թիվ 1 հասցեում գործող, Գոհար Սարգսյանին պատկանող խանութի դիմացից հափշտակել են վաճառքի համար նախատեսված, խանութի դիմաց դրված, զգալի չափի, ընդհանուրը՝ 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու հատ հեծանիվ և 14.000 ՀՀ դրամով դրանք վաճառել են իրենց անծանոթ քաղաքացիների։
31.08.2010թ. Գ. Ավագյանը կամովին հանձնվել է ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկանության վարչություն։
2010թ. հունիսի 9-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 31-ը` այսինքն մեկ ամսից ավելի ժամանակով զորամասը ինքնակամ թողնելու համար, Գևորգ Լևոնի Ավագյանը Երևանի էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ԵԷԴ 0125/01/10 գործով 02.11.2010թ. կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է կարգապահական գումարտակում պահելու` մեկ տարի ժամանակով։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 28.12.2010թ. կայացված և 31.01.2011թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով, Ռուդիկ Վալերիի Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, 2010թ. ամռանը Երևանի Հրազդանի կիրճում զբոսնելու ժամանակ ծանոթացել է Ռ. Մանուկյանի հետ և իրենց միջև ձևավորվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ։ 2010թ. օգոստոսի 22-ին, Ռ. Մանուկյանի հետ հերթական հանդիպման ժամանակ, ինքը հայտնել է, որ Երևանում շրջելու ընթացքում տեսել է հագուստի խանութ, որտեղից հնարավոր է գողություն կատարել։ Ռ. Մանուկյանը համաձայնվել է իր առաջարկին և գողություն կատարելու նպատակով 22.08.2010թ., ժամը 02։00-ի սահմաններում գնացել են Ամիրյան փողոց։ Շենքերից մեկի մոտ, իր մոտ եղած մետաղյա ձողով բացել է պատուհանի մետաղյա ճաղաշարը, պատուհանից մուտք են գործել հագուստի խանութ և այնտեղից գողացել են կոստյումներ, կոշիկներ, անդրավարտիքներ և այլ իրեր։ Գողացված ապրանքներն ինքն իր հետ տեղափոխել է Հրազդանի կիրճ և թաքցրել է այնտեղ։ Հաջորդ օրը գողացված ապրանքը տեղափոխել է երկաթգծի կայարանամերձ հրապարակ և վաճառել «քռչի բազառում»։ Թեև ինքը Ռ. Մանուկյանին նախապես խոստացել է գողացված ապրանքի վաճառքից գումար տալ, սակայն խոստումը չի կատարել։
Դրանից հետո, մի քանի օր անց, գողություն կատարելու նպատակով, գիշերը գնացել են նշված հագուստի խանութից քիչ հեռու գտնվող առևտրի կրպակի մոը, որտեղ ինքը քարով հարվածել և կոտրել է կրպակի պատուհանի ապակին, որից հետո մուտք են գործել կրպակ և այնտեղից գողացել են բնական հյութեր, ծխախոտ, մաստակներ և այլ իրեր։
Այնուհետև 2010թ. օգոստոսի վերջին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ժամը 02։00֊-ի սահմաններում Ռ. Մանուկյանի հետ գնացել են մետրոյի «Բարեկամություն» կոչվող կայարանի մոտ, որտեղ տեսել են, որ վաճառքի համար նախատեսված հեծանիվները դրված են կրպակի դիմաց, իսկ պահակը քնած է։ Մոտեցել են կրպակին և գողացել են երկու հեծանիվ, դրանք փոխադրել և թաքցրել են Հրազդանի կիրճում, իսկ այնուհետև վաճառել են իրենց անծանոթ մի քաղաքացու։
/գ.թ. 255-257/։
Դատարանում Գևորգ Լևոնի Ավագյանը հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Տուժող Արմեն Ազատյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի Արամի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող առևտրի կրպակում զբաղվում է պարենային ապրանքների մանրածախ առևտրով։ 2010թ. օգոստոսի վերջին, առավոտյան գալով կրպակ` հայտնաբերել է, որ անհայտ անձիք պատուհանի ապակին կոտրելու, ապա նաև դռան փականը բացելու միջոցով մուտք են գործել առևտրի կրպակ և այնտեղից գողացել ընդհանուրը` 132.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սննդամթերք։ Դեպքի մասին ոստիկանություն չի հայտնել` մտածելով, որ միևնույն է` հանցագործությունը չի բացահայտվի։
/գ.թ. 129-130/։
Տուժող Գոհար Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի Ա. Ավետիսյանի անվան փողոցի թիվ 1 հասցեում գործող խանութում զբաղվում է խաղալիքների մանրածախ առևտրով։ Վաճառքի համար նախատեսված հեծանիվները տեղադրվում են խանութի դիմաց, իսկ խանութը փակվելու ժամանակ դրանք խանութ չեն տեղափոխվում, քանի որ գիշերային պահակ Արմեն Սուքիասյանն իրականացնում է դրանց պահպանությունը։
2010թ. օգոստոսի վերջին, առավոտյան գալով խանութ` պահակ Արմեն Սուքիասյանից տեղեկացել է. որ նրա ժամանակավոր բացակայության ընթացքում անհայտ անձիք գողացել են ընդհանուրը` 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երկու հեծանիվ։ Ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ պահակ Ա. Սուքիասյանը վերականգնել է պատճառված վնասը։
/գ.թ. 144-145/։
Վկա Լիզա Արսենի Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի երկաթուղու կայարանամերձ հրապարակի հարևանությամբ գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում զբաղվում է հագուստի առուվաճառքով։ 2010թ. օգոստոսի վերջին, օրը չի հիշում, տոնավաճառ են այցելել երկու անծանոթ երիտասարդներ, որոնք իրեն կոստյումներ և այլ հագուստ են առաջարկել։ Բավականաչափ գումար չունենալով` նրանցից գնել է մեկ զույգ կոշիկ և մանկական հագուստ, որի համար վճարել է 2.000 ՀՀ դրամ գումար։ Երիտասարդներն իրեն ասել են, որ այդ հագուստներն իրենց են տվել աշխատանքի դիմաց։ Անծանոթներից գնած կոշիկը և հագուստը հետագայում ինքը վերավաճառել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 152-153/։
Վկա Ռիմա Պողոսի Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի երկաթուղու կայարանամերձ հրապարակի հարևանությամբ գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում զբաղվում է հագուստի առուվաճառքով։ 2010թ. օգոստոսի վերջին, օրը չի հիշում, տոնավաճառ են այցելել երկու անծանոթ տղաներ, որոնք կոստյումներ և այլ հագուստներ են առաջարկել իրեն։ Նրանցից գնել է հինգ հատ կոստյում` դրանց համար վճարելով 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ Երիտասարդներն իրեն ասել են, որ այդ հագուստներն իրենց տվել են աշխատանքի դիմաց, Սևան քաղաքում։ Նրանցից գնած կոստյումները հետագայում վերավաճառել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 154-155/։
Վկա Արմեն Աարգսի Սուքիասյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին է, որ աշխատում է Երևանի Ա. Ավետիսյան փողոցի թիվ 1 հասցեում գործող խաղալիքների խանութում որպես գիշերային պահակ։ 2010թ. օգոստոսի վերջին, օրը չի հիշում, գիշերը գնացել է զուգարան, որի պատճառով մի պահ չի կարողացել հսկել տարածքը։ Նույն օրը, իր ժամանակավոր բացակայության ընթացքում անհայտ անձիք խանութի դիմացից գողացել են վաճառքի համար նախատեսված երկու հեծանիվները, որի մասին առավոտյան ինքն հայտնել է խանութի տնօրեն Գոհար Սարգսյանին։ Քանի որ վերջինս իր պատճառով նյութական վնաս է կրել` իր անձնական միջոցներով վերականգնել է պատճառված 120.000 ՀՀ դրամ գումարը։
/գ.թ. 150-151/։
Դատապարտյալ Ռուդիկ Վալերիի Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. ամռանը Երևանի Հրազդանի կիրճում զբոսնելու ժամանակ ծանոթացել է Գևորգ Ավագյանի հետ։ Տեղեկացել է, որ նա զինծառայող է և լքել է զորամասը։ Իր և Գևորգ Ավագյանի միջև ձևավորվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ։ 2010թ. օգոստոսի 22-ին, Գևորգի հետ հերթական հանդիպման ժամանակ, վերջինս հայտնել է, որ Երևանում շրջելու ընթացքում տեսել է հագուստի խանութ, որտեղից հնարավոր է գողություն կատարել։ Ինքը համաձայնվել է Գևորգի առաջարկին և նրա հետ գողություն կատարելու նպատակով, 23.08.2010թ., ժամը 02։00-ի սահմաններում գնացել են Ամիրյան փողոց։ Շենքերից մեկի մոտ Գևորգն իր մոտ եղած մետաղյա ձողով բացել է հագուստի խանութի պատուհանի մետաղյա ճաղաշարը, պատուհանից մուտք են գործել խանութ և այնտեղից գողացել են կոստյումներ, կոշիկներ, անդրավարտիքներ և այլ իրեր։ Գողացված ապրանքները Գևորգի հետ տեղափոխել և թաքցրել են Հրազդանի կիրճում, որից հետո երթուղային տաքսիով ինքը վերադարձել է տուն։ Հաջորդ օրը, Գևորգ Ավագյանի հետ, գողացված ապրանքը տեղափոխել են երկաթուղու կայարանամերձ հրապարակ և վաճառել են «քռչի բազառում»։ Թեև Գևորգն իրեն նախապես խոստացել է գողացված ապրանքի վաճառքից գումար տալ, սակայն խոստումը չի կատարել։
Դրանից մի քանի օր անց, Գևորգ Ավագյանի հետ, գիշերային ժամի գնացել են նշված հագուստի խանութից քիչ հեռու գտնվող առևտրի կրպակի մոտ, որտեղ Գևորգը քարով հարվածել և կոտրել է կրպակի պատուհանի ապակին, որից հետո մուտք են գործել կրպակ և այնտեղից գողացել են բնական հյութեր, ծխախոտ, մաստակներ և այլ իրեր։
Այնուհետև կրկին անգամ, Գևորգ Ավագյանի առաջարկով գնացել են մետրոյի «Բարեկամություն» կոչվող կայարանի մոտ, որտեղ տեսել են, որ վաճառքի համար նախատեսված հեծանիվները դրված են կրպակի դիմաց, իսկ պահակը քնած է։ Մոտեցել են կրպակին և գողացել երկու հեծանիվ, որոնք փոխադրել են Հրազդանի կիրճ և հետագայում վաճառելու համար թաքցրել են։ Հաջորդ օրը Գևորգին հանդիպելու նպատակով գնացել է Հրազդանի կիրճ, սակայն տեղեկացել է, որ նա բռնվել է ոստիկանների կողմից։ Հետագայում Գևորգի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չի ստացել։
/գ.թ. 241-242, 244/։
Մատնադրոշմային փորձաքննության 2010թ. սեպտեմբերի 9-ի թիվ 2201 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«1. Թիվ 13141810 քր. գործով ներկայացված 63X80մմ և 62X78մմ կողային չափերով հստակ դակտոժապավենների վրա արտատպված ձախից երկրորդ և երրորդ միևնույն մատնահետքերը պիտանի են անձի նույնացման համար, սակայն թողնված են ոչ թե Լիլիթ Օհանյանի, Կարեն Ավետիսյանի, Սիլվա Վարդանյանի, այլ մեկ ուրիշ անձի կամ անձանց կողմից։
2. Անձի նույնացման համար պիտանի ճանաչված 63X80մմ և 62X78մմ կողային մասերով դակտոժապավենների վրա արտատպված միևնույն մատնահետքերը հաշվառվեցին և համեմատվեցին ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ չբացահայտված հանցագործությունների մատնադրոշմային քարտադարանում հաշվառված մատնահետքերի, ինչպես նաև նույն քարտադարանում հաշվառված անձանց մատնադրոշների հետ։
Համեմատության արդյունքում պարզվեց, որ 63X80մմ և 62X78մմ կողային չափերով հստակ դակտոժապավենների վրա արտատպված ձախից երկրորդ և երրորդ միևնույն մատնահետքերը թողնված են ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ մատնադրոշմային քարտադարանում հաշվառված, 02.12.1992թ. ծնված Ռուդիկ Վալերի Մանուկյանի կողմից համապատասխանաբար աջ ձեռքի մատնեմատով և ճկույթով։
3. 63X80մմ և 62X78մմ կողային չափերով հստակ դակտոժապավենների վրա արտատպված ձախից առաջին մատնահետքերը պիտանի չեն անձի նույնացման համար։»։
/գ.թ. 45-53/։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 31.01.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն Ռուդիկ Վալերիի Մանուկյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից մատնացույց է արել ձախից երրորդ տեղում կանգնած Գևորգ Լևոնի Ավագյանին՝ հայտարարել է, որ 2010թ. օգոստոսից սեպտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում նրա հետ կատարել է գողություններ։ Նրա հետ ծանոթացել է 2010թ. ամռանը Հրազդանի կիրճում։
/գ.թ. 248/։





Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա նախաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, կրկին անգամ, շինություն ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Քննարկելով դատավճիռների համակցությամբ Գ. Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով՝ դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու կամ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ …։
4. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ ...։
6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման մեկ օրվան համապատասխանում է՝
1) կալանքի կամ կարգապահական գումարտակում պահելու մեկ օրը. ...»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով։ Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով։ Կալանքի ժամկետը հաշվվում է օրերով և ամիսներով։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով։
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց։…»։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանը մեղավոր է նաև մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին` ԵԷԴ 0125/01/10 գործով դատավճիռը կայացնելը, հաշվի առնելով, որ այդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասին` հինգ ամիս տասնչորս օր կարգապահական գումարտակում պահելուն համապատասխանում է ազատազրկման հինգ ամիս տասնչորս օրը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ. Ավագյանի նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 17.02.2011թ. որոշմամբ դրված կալանքը ենթակա է վերացման։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը և նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Գ. Ավագյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-ին մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-ին մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 7 /յոթ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ, 68-րդ, 69-րդ հոդվածների կիրառմամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 5 /հինգ/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Գևորգ Լևոնի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2011թ. մարտի 16-ից։
Գևորգ Լևոնի Ավագյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 17.02.2011թ. որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ