Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0026/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Ալլեն Քառյան
Ալլեն Քառյան Լյովայի
Ալլեն Քառյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-05-23 | 11:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-03-18 | 14:00 | 2 |
Գործ ԵԿԴ/0026/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Ա.ՍԱՂԱԹԵԼՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ ` Լ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՔԱՌՅԱՆԻ
2011թ. մայիսի 23-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով տուժողների և նրանց ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյանի վերաքննիչ բողոքն ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. դեկտեմբերի 21-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 15114010 քրեական գործը:
2011 թ. փետրվարի 02-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով:
2011թ. փետրվարի 05-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ Ալլեն Լյովայի Քառյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով:
2011թ. փետրվարի 21-ին Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ, թիվ 15114010 քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռով, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Ալլեն Լյովայի Քառյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի երկուհարյուրապատիկի չափով:
Ալլեն Լյովայի Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել տուժողները և նրանց ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ալլեն Լյովայի Քառյանը դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին` ժամը 1830-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինի մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` իր իսկ գործողությունների հետևանքով հավաքված անցորդների նկատմամբ, անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները` շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի մարմնի տարբեր մասերին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում հեղինակները նշել են, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Թույլ տրված խախտումների պատճառով նշված դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Նախաքննական մարմինը թեև ճիշտ է պարզել գործի փաստական հանգամանքները, սակայն Ալլեն Լովայի Քառյանի կողմից կատարված արարքին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական՝ նրա գործողությունները գնահատելով որպես խուլիգանական մղումներով կատարված արարք։ Մինչդեռ քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Ալլեն Քառյանն արարքը կատարել է Լուսիկ Սիմոնյանի նկատմամբ ունեցած անբարյացկամ վերաբերմունքի արդյունքում։ Ընդ որում, Ա.Քառյանի կատարած արարքը տուժողների նկատմամբ առաջին անգամը չէ։ Պարբերական բնույթ կրող նմանատիպ գործողությունները նախկին կնոջ և նրա մոր հանդեպ հետևանք են տարիների ընթացքում խորացած անբարյացկամ հարաբերությունների։
Գործի նյութերից երևում է, որ Ա.Քառյանն իր նախկին կնոջը՝ Լիլիթին, պարբերաբար ծեծել և դիտավորյալ կերպով նրան հոգեկան ու ֆիզիկական ցավ է պատճառել այն բանի համար, որ վերջինս չի ցանկանում իր հետ ընտանեկան կյանքով ապրել, իսկ Լիլիթի չուզենալու պատճառը, նրա համոզմամբ, Լիլիթի մայրն է։ Ընդ որում, գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Քառյանն առաջին անգամը չէ, որ բռնարարք է կատարում Լ.Մուրադյանի և նրա մոր նկատմամբ։ Ավելին, 2009թ. Վանաձորում քրեական գործ է հարուցվել և Ա. Քառյանին մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136 հոդվածի 1-ին մասով և 147 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա իր աղջկան տեսակցելու նպատակով գնացել է Վանաձոր քաղաքի Լազյան 35 շենքի 41 հասցեում գտնվող իր նախկին կնոջ՝ Լիլիթ Սամվելի Մուրադյանին և նրա մայր Լուսիկ Կոլյայի Սիմոնյանին պատկանող բնակարան, վերջիններիս կամքի հակառակ ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, որտեղ լկտի արտահայտություններ, հայհոյանքներ է տվել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի հասցեին` անպարկեշտ ձևով ստորացնելով նրանց պատիվն ու արժանապատվությունը։
Սույն քրեական գործի վարույթը կարճվել և Ա.Քառյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է համաներման ակտի ընդունման արդյունքում։
Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Քառյանի գործողություններն ուղղված չեն հասարակական կարգի դեմ, այլ, դրանք ուղղված են, կենցաղային հողի վրա առաջացած, երկարատև բնույթ կրող և անբարյացկամ զգացումներով պայմանավորված, իր նախկին կնոջն ու նրա մորը դիտավորյալ ցավ և մարմնական ու հոգեկան տառապանքներ պատճառելուն։
Այսպիսի հանգամանքներում Ա. Քառյանի գործողություններն անհրաժեշտ է որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում անձի դեմ ուղղված հանցագործության համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կիրառել է օրենք, որը չպետք է կիրառվեր և չի կիրառել այն օրենքը, որը պետք է կիրառեր։
Դատարանը 2011թ. մարտի 18-ի որոշմամբ Ա.Քառյանի նկատմամբ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելով թույլ է տվել դատավարական իրավունքի խախտում, որն արտահայտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 398 հոդվածների սխալ կիրառմամբ և ազդել է գործի ելքի վրա տուժողներին անհիմն զրկելով ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածով հռչակված և ամրագրված երաշխիքներից։
Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից գործի քննության արագացված կարգի կիրառումը հանգեցրել է քրեադատավարական օրենքի էական խախտման։ Արագացված դատաքննություն անցկացնելու մասին որոշումը չի բխում ինչպես գործի նյութերից, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներից։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը որոշում կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 398 հոդվածները։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 75, 79, 376, 3761 հոդվածներով, միջնորդել են բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.03.2011թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար։
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Տուժողների վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց դատախազը` նշելով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը ճիշտ է որակված, խնդրեց դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Տուժողների վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանը պատճառաբանելով, որ բողոք բերողների պնդումներն անհիմն են, որևէ ապացուցողական հիմքեր չունեն, քանի որ տուժողները և նրանց ներկայացուցիչը որևէ փաստարկ կամ ապացույց դատարանին չեն ներկայացրել, որը կհիմնավորի նրանց փաստարկները:
Դեպքի վերաբերյալ նախաքննության մարմինը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք֊-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ են գնահատել և որակել իր արարքը։
Գործով մինչև դատաքննություն սկսվելն իր և իր շահերի պաշտպանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատական քննության արագացված կարգով անցկացնելու մասին, որի դեմ չի առարկել մեղադրողը, իսկ դատարանը բավարարել է միջնորդությունը և տվյալ հանգամանքներում դատարանը կիրառել է դատական քննության արագացված կարգ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752 պահանջներին և կայացրել է դատավճիռ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 և 398 հոդվածների պահանջներին։
Խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ տուժողների վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով:
Խուլիգանության հասարակական վտանգավորությունը ոչ միայն այն է, որ դրանով կոպիտ կերպով խախտվում է հասարակական կարգը, քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը, այլ նաև այն, որ խուլիգանական արարքները հաճախ հանդիսանում են հանցավոր վարքագծի առաջին փորձը, որը նպաստում է հետագայում անձի կողմից ավելի վտանգավոր հանցանքների կատարմանը:
Խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է, լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվը, առողջությունը, քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերը:
Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվում է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դրա գործադրման սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով:
Խուլիգանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ իր արաքները կոպիտ կերպով խախտում են հասարակական կարգը, և որ դրանք բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք են դրսևորում հասարակության նկատմամբ, և ցանկանում է կատարել այդ արարքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն, խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողություն, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք, եթե դա չի առաջացրել նույն օրենսգրքի 112 և 113 հոդվածներով նախատեսված հետևանքներ: Օբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, որի միջոցով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածի դիսպոզիցիայից հետևում է, որ տվյալ հոդվածով պատասխանատվություն առաջացնելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորի գործողությունները տուժողին ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանքներ պատճառեն:
Սուբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է միայն ուղղա¬կի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ հանցավորը տվյալ դեպքում պետք է գի¬տակցի, որ իր գործողություններով տուժողին ուժեղ ցավ կամ մարմնա¬կան կամ հոգեկան տառապանքներ է պատճառում, և ցանկանա դրանց պատճառումը։
Խոշտանգման շարժառիթները կարող են տարբեր լինել (օրինակ՝ վրեժը, թշնամանքը, անբարյացակամ հարաբերությունները և այլն)։ Արարքի որակման վրա սրանք որևէ ազդեցություն չունեն, սակայն որո¬շակի նշանակություն կարող են ունենալ հանցավորի դիտավորության ուղղվածությունը բացահայտելու և նրա նկատմամբ ճիշտ պատժաչափ ընտրելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` եթե մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել արագաց¬ված կարգ կիրառելու դեմ, ապա ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իրեն առա¬ջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվելու դեպքում իրավունք ունի միջնորդելու արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին այն հանցագործություններով, որոնց համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Մինչև դատաքննությունն սկսելը մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ կարող է իր դիրքորոշումը փոխել, թեպետ արագացված կարգ կիրառելու դեմ առարկել է մեղադրական եզրակացությունում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում դատարանը կի¬րառում է դատական քննության արագացված կարգ, եթե՝ 1) ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, և 2) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, և 3) պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ դատարանը, գտնելով, որ ամբաստանյալի կողմից միջնորդություն ներ¬կայացնելիս չեն պահպանվել սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասերով նախատեսված պայմանները, որոշում է ընդունում ընդհանուր կարգով դատաքն¬նություն անցկացնելու մասին:
Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ անհիմն է տուժողների վերաքննիչ բողոքում նշած այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանի կողմից կատարված հակաօրինական գործողությունը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով, քանի որ ընդհանուր իրավասության դատարանում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ հիմնավորվել է ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալի կողմից հակաիրավական արարքը կատարվել է Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում ժամը 1830-ի սահմաններում, որտեղ նրա գործողությունների հետևանքով հավաքվել են բազմաթիվ քաղաքացիներ, որոնց ներկայության պայմաններում, իր առավելությունը մյուսների նկատմամբ ցույց տալու նպատակով կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, տուժողների նկատմամբ բռնության գործադրմամբ` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել նրանց մարմնի տարբեր մասերին` անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները:
Բացի այդ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերների կողմից ներկայացված պահանջը` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.03.2011թ. դատավճիռը բեկանելու և գործը նույն դատարան այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար, ևս անհիմն է, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3754 հոդվածի` դատավճիռը, որը կայացվել է սույն օրենսգրքի 3753 հոդվածին համապատասխան, կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով նախատեսված կարգով, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով տուժողների վերաքննիչ բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանն առաջին անգամ չէ բռնարարք կատարում տուժողների նկատմամբ և որպես հիմնավորում նշել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136 հոդվածի 1-ին մասով և 147 հոդվածի 1-ին մասով 2009թ. հարուցված քրեական գործով, որի վարույթը կարճվել և Ալլեն Քառյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է համաներման ակտով, արձանագրում է, որ այն կարող է ամբաստանյալին բնութագրող հանգամանք դիտվել, ոչ թե տուժողների նկատմամբ անբարյացկամ վերաբերմունք:
ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը` տվյալ դեպքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը ճիշտ է որակվել, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը նրա նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23, 390, 393-394, 402 հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ տուժողների և նրանց ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Ա.ՍԱՂԱԹԵԼՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ ` Լ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՔԱՌՅԱՆԻ
2011թ. մայիսի 23-ին ք.Երևան
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով տուժողների և նրանց ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյանի վերաքննիչ բողոքն ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. դեկտեմբերի 21-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 15114010 քրեական գործը:
2011 թ. փետրվարի 02-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով:
2011թ. փետրվարի 05-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ Ալլեն Լյովայի Քառյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով:
2011թ. փետրվարի 21-ին Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ, թիվ 15114010 քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռով, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Ալլեն Լյովայի Քառյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի երկուհարյուրապատիկի չափով:
Ալլեն Լյովայի Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել տուժողները և նրանց ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ալլեն Լյովայի Քառյանը դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին` ժամը 1830-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինի մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` իր իսկ գործողությունների հետևանքով հավաքված անցորդների նկատմամբ, անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները` շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի մարմնի տարբեր մասերին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում հեղինակները նշել են, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Թույլ տրված խախտումների պատճառով նշված դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Նախաքննական մարմինը թեև ճիշտ է պարզել գործի փաստական հանգամանքները, սակայն Ալլեն Լովայի Քառյանի կողմից կատարված արարքին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական՝ նրա գործողությունները գնահատելով որպես խուլիգանական մղումներով կատարված արարք։ Մինչդեռ քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Ալլեն Քառյանն արարքը կատարել է Լուսիկ Սիմոնյանի նկատմամբ ունեցած անբարյացկամ վերաբերմունքի արդյունքում։ Ընդ որում, Ա.Քառյանի կատարած արարքը տուժողների նկատմամբ առաջին անգամը չէ։ Պարբերական բնույթ կրող նմանատիպ գործողությունները նախկին կնոջ և նրա մոր հանդեպ հետևանք են տարիների ընթացքում խորացած անբարյացկամ հարաբերությունների։
Գործի նյութերից երևում է, որ Ա.Քառյանն իր նախկին կնոջը՝ Լիլիթին, պարբերաբար ծեծել և դիտավորյալ կերպով նրան հոգեկան ու ֆիզիկական ցավ է պատճառել այն բանի համար, որ վերջինս չի ցանկանում իր հետ ընտանեկան կյանքով ապրել, իսկ Լիլիթի չուզենալու պատճառը, նրա համոզմամբ, Լիլիթի մայրն է։ Ընդ որում, գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Քառյանն առաջին անգամը չէ, որ բռնարարք է կատարում Լ.Մուրադյանի և նրա մոր նկատմամբ։ Ավելին, 2009թ. Վանաձորում քրեական գործ է հարուցվել և Ա. Քառյանին մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136 հոդվածի 1-ին մասով և 147 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա իր աղջկան տեսակցելու նպատակով գնացել է Վանաձոր քաղաքի Լազյան 35 շենքի 41 հասցեում գտնվող իր նախկին կնոջ՝ Լիլիթ Սամվելի Մուրադյանին և նրա մայր Լուսիկ Կոլյայի Սիմոնյանին պատկանող բնակարան, վերջիններիս կամքի հակառակ ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, որտեղ լկտի արտահայտություններ, հայհոյանքներ է տվել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի հասցեին` անպարկեշտ ձևով ստորացնելով նրանց պատիվն ու արժանապատվությունը։
Սույն քրեական գործի վարույթը կարճվել և Ա.Քառյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է համաներման ակտի ընդունման արդյունքում։
Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Քառյանի գործողություններն ուղղված չեն հասարակական կարգի դեմ, այլ, դրանք ուղղված են, կենցաղային հողի վրա առաջացած, երկարատև բնույթ կրող և անբարյացկամ զգացումներով պայմանավորված, իր նախկին կնոջն ու նրա մորը դիտավորյալ ցավ և մարմնական ու հոգեկան տառապանքներ պատճառելուն։
Այսպիսի հանգամանքներում Ա. Քառյանի գործողություններն անհրաժեշտ է որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում անձի դեմ ուղղված հանցագործության համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կիրառել է օրենք, որը չպետք է կիրառվեր և չի կիրառել այն օրենքը, որը պետք է կիրառեր։
Դատարանը 2011թ. մարտի 18-ի որոշմամբ Ա.Քառյանի նկատմամբ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելով թույլ է տվել դատավարական իրավունքի խախտում, որն արտահայտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 398 հոդվածների սխալ կիրառմամբ և ազդել է գործի ելքի վրա տուժողներին անհիմն զրկելով ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածով հռչակված և ամրագրված երաշխիքներից։
Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից գործի քննության արագացված կարգի կիրառումը հանգեցրել է քրեադատավարական օրենքի էական խախտման։ Արագացված դատաքննություն անցկացնելու մասին որոշումը չի բխում ինչպես գործի նյութերից, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներից։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը որոշում կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 398 հոդվածները։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 75, 79, 376, 3761 հոդվածներով, միջնորդել են բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.03.2011թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար։
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Տուժողների վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց դատախազը` նշելով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը ճիշտ է որակված, խնդրեց դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Տուժողների վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանը պատճառաբանելով, որ բողոք բերողների պնդումներն անհիմն են, որևէ ապացուցողական հիմքեր չունեն, քանի որ տուժողները և նրանց ներկայացուցիչը որևէ փաստարկ կամ ապացույց դատարանին չեն ներկայացրել, որը կհիմնավորի նրանց փաստարկները:
Դեպքի վերաբերյալ նախաքննության մարմինը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք֊-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ են գնահատել և որակել իր արարքը։
Գործով մինչև դատաքննություն սկսվելն իր և իր շահերի պաշտպանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատական քննության արագացված կարգով անցկացնելու մասին, որի դեմ չի առարկել մեղադրողը, իսկ դատարանը բավարարել է միջնորդությունը և տվյալ հանգամանքներում դատարանը կիրառել է դատական քննության արագացված կարգ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752 պահանջներին և կայացրել է դատավճիռ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 և 398 հոդվածների պահանջներին։
Խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ տուժողների վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով:
Խուլիգանության հասարակական վտանգավորությունը ոչ միայն այն է, որ դրանով կոպիտ կերպով խախտվում է հասարակական կարգը, քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը, այլ նաև այն, որ խուլիգանական արարքները հաճախ հանդիսանում են հանցավոր վարքագծի առաջին փորձը, որը նպաստում է հետագայում անձի կողմից ավելի վտանգավոր հանցանքների կատարմանը:
Խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է, լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվը, առողջությունը, քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերը:
Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվում է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դրա գործադրման սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով:
Խուլիգանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ իր արաքները կոպիտ կերպով խախտում են հասարակական կարգը, և որ դրանք բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք են դրսևորում հասարակության նկատմամբ, և ցանկանում է կատարել այդ արարքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն, խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողություն, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք, եթե դա չի առաջացրել նույն օրենսգրքի 112 և 113 հոդվածներով նախատեսված հետևանքներ: Օբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, որի միջոցով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածի դիսպոզիցիայից հետևում է, որ տվյալ հոդվածով պատասխանատվություն առաջացնելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորի գործողությունները տուժողին ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանքներ պատճառեն:
Սուբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է միայն ուղղա¬կի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ հանցավորը տվյալ դեպքում պետք է գի¬տակցի, որ իր գործողություններով տուժողին ուժեղ ցավ կամ մարմնա¬կան կամ հոգեկան տառապանքներ է պատճառում, և ցանկանա դրանց պատճառումը։
Խոշտանգման շարժառիթները կարող են տարբեր լինել (օրինակ՝ վրեժը, թշնամանքը, անբարյացակամ հարաբերությունները և այլն)։ Արարքի որակման վրա սրանք որևէ ազդեցություն չունեն, սակայն որո¬շակի նշանակություն կարող են ունենալ հանցավորի դիտավորության ուղղվածությունը բացահայտելու և նրա նկատմամբ ճիշտ պատժաչափ ընտրելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` եթե մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել արագաց¬ված կարգ կիրառելու դեմ, ապա ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իրեն առա¬ջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվելու դեպքում իրավունք ունի միջնորդելու արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին այն հանցագործություններով, որոնց համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Մինչև դատաքննությունն սկսելը մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ կարող է իր դիրքորոշումը փոխել, թեպետ արագացված կարգ կիրառելու դեմ առարկել է մեղադրական եզրակացությունում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում դատարանը կի¬րառում է դատական քննության արագացված կարգ, եթե՝ 1) ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, և 2) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, և 3) պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ դատարանը, գտնելով, որ ամբաստանյալի կողմից միջնորդություն ներ¬կայացնելիս չեն պահպանվել սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասերով նախատեսված պայմանները, որոշում է ընդունում ընդհանուր կարգով դատաքն¬նություն անցկացնելու մասին:
Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ անհիմն է տուժողների վերաքննիչ բողոքում նշած այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանի կողմից կատարված հակաօրինական գործողությունը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով, քանի որ ընդհանուր իրավասության դատարանում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ հիմնավորվել է ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալի կողմից հակաիրավական արարքը կատարվել է Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում ժամը 1830-ի սահմաններում, որտեղ նրա գործողությունների հետևանքով հավաքվել են բազմաթիվ քաղաքացիներ, որոնց ներկայության պայմաններում, իր առավելությունը մյուսների նկատմամբ ցույց տալու նպատակով կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, տուժողների նկատմամբ բռնության գործադրմամբ` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել նրանց մարմնի տարբեր մասերին` անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները:
Բացի այդ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերների կողմից ներկայացված պահանջը` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.03.2011թ. դատավճիռը բեկանելու և գործը նույն դատարան այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար, ևս անհիմն է, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3754 հոդվածի` դատավճիռը, որը կայացվել է սույն օրենսգրքի 3753 հոդվածին համապատասխան, կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով նախատեսված կարգով, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով տուժողների վերաքննիչ բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանն առաջին անգամ չէ բռնարարք կատարում տուժողների նկատմամբ և որպես հիմնավորում նշել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136 հոդվածի 1-ին մասով և 147 հոդվածի 1-ին մասով 2009թ. հարուցված քրեական գործով, որի վարույթը կարճվել և Ալլեն Քառյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է համաներման ակտով, արձանագրում է, որ այն կարող է ամբաստանյալին բնութագրող հանգամանք դիտվել, ոչ թե տուժողների նկատմամբ անբարյացկամ վերաբերմունք:
ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը` տվյալ դեպքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը ճիշտ է որակվել, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը նրա նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23, 390, 393-394, 402 հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ տուժողների և նրանց ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0026/01/11
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«18» մարտի 2011թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Լ.Չարխիֆալակյան
տուժողներ Լ.Մուրադյան
Լ.Սիմոնյան
տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյան
պաշտպան Վ.Ավագյան
դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ալլեն Լյովայի Քառյանի` ծնված 1980 թվականի օգոստոսի 23-ին Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվում է Վանաձոր քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 30-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15114010 քրեական գործը:
2011 թվականի փետրվարի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 15114010 քրեական գործով Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
2011 թվականի փետրվարի 5-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 15114010 քրեական գործով Ալլեն Լյովայի Քառյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2011 թվականի փետրվարի 21-ին Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին` ժամը 18:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինի մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` իր իսկ գործողությունների հետևանքով հավաքված անցորդների նկատմամբ, անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները` շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի մարմնի տարբեր մասերին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` «Քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին» Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 24-ի որոշման պատճենը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը և բնութագիրը, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Ալլեն Լյովայի Քառյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են բարձրագույն կրթություն ունենալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Ալլեն Քառյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ալլեն Քառյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ալլեն Քառյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Ալլեն Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողները, հնարավորություն ունենալով իրենց շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չեն ներկայացրել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751 և 3753 հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի երկուհարյուրապատիկի չափով:
Ալլեն Լյովայի Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«18» մարտի 2011թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Լ.Չարխիֆալակյան
տուժողներ Լ.Մուրադյան
Լ.Սիմոնյան
տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյան
պաշտպան Վ.Ավագյան
դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ալլեն Լյովայի Քառյանի` ծնված 1980 թվականի օգոստոսի 23-ին Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվում է Վանաձոր քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 30-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15114010 քրեական գործը:
2011 թվականի փետրվարի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 15114010 քրեական գործով Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
2011 թվականի փետրվարի 5-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 15114010 քրեական գործով Ալլեն Լյովայի Քառյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2011 թվականի փետրվարի 21-ին Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին` ժամը 18:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինի մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` իր իսկ գործողությունների հետևանքով հավաքված անցորդների նկատմամբ, անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները` շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի մարմնի տարբեր մասերին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` «Քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին» Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 24-ի որոշման պատճենը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը և բնութագիրը, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Ալլեն Լյովայի Քառյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են բարձրագույն կրթություն ունենալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Ալլեն Քառյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ալլեն Քառյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ալլեն Քառյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Ալլեն Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողները, հնարավորություն ունենալով իրենց շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չեն ներկայացրել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751 և 3753 հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի երկուհարյուրապատիկի չափով:
Ալլեն Լյովայի Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0026/01/11
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-02-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0026/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15114010 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինիս մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, կատարել է բռնություն` աղմկել, հայհոյել, ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցրել Լ. Մուրադյանին և Լ. Սիմոնյանին նրանց պատճառելով թեթև մարմնական վնասվածքներ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ալլեն |
| Ազգանուն | Քառյան |
| Հայրանուն | Լյովայի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 23-02-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 24-02-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 24-02-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 24-02-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-03-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալլեն |
| Ազգանուն | Քառյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լուսիկ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լյովա |
| Ազգանուն | Չարխիֆալակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 18-03-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ալլեն |
| Ազգանուն | Քառյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 18-03-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0026/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «18» մարտի 2011թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան) Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան մեղադրող Լ.Չարխիֆալակյան տուժողներ Լ.Մուրադյան Լ.Սիմոնյան տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյան պաշտպան Վ.Ավագյան դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ալլեն Լյովայի Քառյանի` ծնված 1980 թվականի օգոստոսի 23-ին Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվում է Վանաձոր քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 30-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15114010 քրեական գործը: 2011 թվականի փետրվարի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 15114010 քրեական գործով Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով: 2011 թվականի փետրվարի 5-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ թիվ 15114010 քրեական գործով Ալլեն Լյովայի Քառյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 2011 թվականի փետրվարի 21-ին Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին` ժամը 18:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինի մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` իր իսկ գործողությունների հետևանքով հավաքված անցորդների նկատմամբ, անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները` շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի մարմնի տարբեր մասերին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: 2. Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` «Քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին» Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 24-ի որոշման պատճենը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը և բնութագիրը, եկավ հետևյալ եզրահանգման. Ալլեն Լյովայի Քառյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են բարձրագույն կրթություն ունենալը և կատարածի համար զղջալը: Դատարանը գտնում է, որ Ալլեն Քառյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ալլեն Քառյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Ալլեն Քառյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով: Դատարանը գտնում է, որ Ալլեն Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողները, հնարավորություն ունենալով իրենց շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չեն ներկայացրել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751 և 3753 հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի երկուհարյուրապատիկի չափով: Ալլեն Լյովայի Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով): ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-03-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 172 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանի զինվորական գրքույկը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 21-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172 |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Քառյանի զինվորական գրքույկը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-9486 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 22-04-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 09-07-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-07-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 234 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 234 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0026/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 18-04-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 15-04-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ալլեն Քառյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ալլեն Լյովայի Քառյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 2-րդ մասով - տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 ՀՀ դրամի չափով վերաբերյալ 18.03.2011թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 19-04-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մասիս |
| Ազգանուն | Ռեհանյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ալլեն Քառյանի զիվորական գրքույկը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 27-04-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-05-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ալլեն |
| Ազգանուն | Քառյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0026/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` ԴԱՏԱԽԱԶ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Վ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Ա.ՍԱՂԱԹԵԼՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ ` Լ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՔԱՌՅԱՆԻ 2011թ. մայիսի 23-ին ք.Երևան Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով տուժողների և նրանց ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյանի վերաքննիչ բողոքն ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 15114010 քրեական գործը: 2011 թ. փետրվարի 02-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ Ալլեն Լյովայի Քառյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով: 2011թ. փետրվարի 05-ին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ Ալլեն Լյովայի Քառյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով: 2011թ. փետրվարի 21-ին Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ, թիվ 15114010 քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռով, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Ալլեն Լյովայի Քառյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի երկուհարյուրապատիկի չափով: Ալլեն Լյովայի Քառյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատական ծախսերի հարցը համարվել է լուծված: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել տուժողները և նրանց ներկայացուցիչ Ա.Սաղաթելյանը: 2. Գործի փաստական հանգամանքները Ալլեն Լյովայի Քառյանը դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին` ժամը 1830-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում խուլիգանական մղումներով վիճաբանել է նախկին կնոջ` Լիլիթ Մուրադյանի և վերջինի մոր` Լուսիկ Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` իր իսկ գործողությունների հետևանքով հավաքված անցորդների նկատմամբ, անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները` շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի մարմնի տարբեր մասերին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Վերաքննիչ բողոքում հեղինակները նշել են, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Թույլ տրված խախտումների պատճառով նշված դատական ակտը ենթակա է բեկանման։ Նախաքննական մարմինը թեև ճիշտ է պարզել գործի փաստական հանգամանքները, սակայն Ալլեն Լովայի Քառյանի կողմից կատարված արարքին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական՝ նրա գործողությունները գնահատելով որպես խուլիգանական մղումներով կատարված արարք։ Մինչդեռ քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Ալլեն Քառյանն արարքը կատարել է Լուսիկ Սիմոնյանի նկատմամբ ունեցած անբարյացկամ վերաբերմունքի արդյունքում։ Ընդ որում, Ա.Քառյանի կատարած արարքը տուժողների նկատմամբ առաջին անգամը չէ։ Պարբերական բնույթ կրող նմանատիպ գործողությունները նախկին կնոջ և նրա մոր հանդեպ հետևանք են տարիների ընթացքում խորացած անբարյացկամ հարաբերությունների։ Գործի նյութերից երևում է, որ Ա.Քառյանն իր նախկին կնոջը՝ Լիլիթին, պարբերաբար ծեծել և դիտավորյալ կերպով նրան հոգեկան ու ֆիզիկական ցավ է պատճառել այն բանի համար, որ վերջինս չի ցանկանում իր հետ ընտանեկան կյանքով ապրել, իսկ Լիլիթի չուզենալու պատճառը, նրա համոզմամբ, Լիլիթի մայրն է։ Ընդ որում, գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Քառյանն առաջին անգամը չէ, որ բռնարարք է կատարում Լ.Մուրադյանի և նրա մոր նկատմամբ։ Ավելին, 2009թ. Վանաձորում քրեական գործ է հարուցվել և Ա. Քառյանին մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136 հոդվածի 1-ին մասով և 147 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա իր աղջկան տեսակցելու նպատակով գնացել է Վանաձոր քաղաքի Լազյան 35 շենքի 41 հասցեում գտնվող իր նախկին կնոջ՝ Լիլիթ Սամվելի Մուրադյանին և նրա մայր Լուսիկ Կոլյայի Սիմոնյանին պատկանող բնակարան, վերջիններիս կամքի հակառակ ապօրինի մուտք է գործել բնակարան, որտեղ լկտի արտահայտություններ, հայհոյանքներ է տվել Լիլիթ Մուրադյանի և Լուսիկ Սիմոնյանի հասցեին` անպարկեշտ ձևով ստորացնելով նրանց պատիվն ու արժանապատվությունը։ Սույն քրեական գործի վարույթը կարճվել և Ա.Քառյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է համաներման ակտի ընդունման արդյունքում։ Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Քառյանի գործողություններն ուղղված չեն հասարակական կարգի դեմ, այլ, դրանք ուղղված են, կենցաղային հողի վրա առաջացած, երկարատև բնույթ կրող և անբարյացկամ զգացումներով պայմանավորված, իր նախկին կնոջն ու նրա մորը դիտավորյալ ցավ և մարմնական ու հոգեկան տառապանքներ պատճառելուն։ Այսպիսի հանգամանքներում Ա. Քառյանի գործողություններն անհրաժեշտ է որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում անձի դեմ ուղղված հանցագործության համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կիրառել է օրենք, որը չպետք է կիրառվեր և չի կիրառել այն օրենքը, որը պետք է կիրառեր։ Դատարանը 2011թ. մարտի 18-ի որոշմամբ Ա.Քառյանի նկատմամբ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելով թույլ է տվել դատավարական իրավունքի խախտում, որն արտահայտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 398 հոդվածների սխալ կիրառմամբ և ազդել է գործի ելքի վրա տուժողներին անհիմն զրկելով ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածով հռչակված և ամրագրված երաշխիքներից։ Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից գործի քննության արագացված կարգի կիրառումը հանգեցրել է քրեադատավարական օրենքի էական խախտման։ Արագացված դատաքննություն անցկացնելու մասին որոշումը չի բխում ինչպես գործի նյութերից, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներից։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը որոշում կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 398 հոդվածները։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 75, 79, 376, 3761 հոդվածներով, միջնորդել են բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.03.2011թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար։ 4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Տուժողների վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց դատախազը` նշելով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը ճիշտ է որակված, խնդրեց դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել: Տուժողների վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանը պատճառաբանելով, որ բողոք բերողների պնդումներն անհիմն են, որևէ ապացուցողական հիմքեր չունեն, քանի որ տուժողները և նրանց ներկայացուցիչը որևէ փաստարկ կամ ապացույց դատարանին չեն ներկայացրել, որը կհիմնավորի նրանց փաստարկները: Դեպքի վերաբերյալ նախաքննության մարմինը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք֊-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ են գնահատել և որակել իր արարքը։ Գործով մինչև դատաքննություն սկսվելն իր և իր շահերի պաշտպանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել դատական քննության արագացված կարգով անցկացնելու մասին, որի դեմ չի առարկել մեղադրողը, իսկ դատարանը բավարարել է միջնորդությունը և տվյալ հանգամանքներում դատարանը կիրառել է դատական քննության արագացված կարգ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752 պահանջներին և կայացրել է դատավճիռ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 և 398 հոդվածների պահանջներին։ Խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ տուժողների վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով: Խուլիգանության հասարակական վտանգավորությունը ոչ միայն այն է, որ դրանով կոպիտ կերպով խախտվում է հասարակական կարգը, քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը, այլ նաև այն, որ խուլիգանական արարքները հաճախ հանդիսանում են հանցավոր վարքագծի առաջին փորձը, որը նպաստում է հետագայում անձի կողմից ավելի վտանգավոր հանցանքների կատարմանը: Խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է, լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվը, առողջությունը, քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերը: Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվում է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դրա գործադրման սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով: Խուլիգանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ իր արաքները կոպիտ կերպով խախտում են հասարակական կարգը, և որ դրանք բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք են դրսևորում հասարակության նկատմամբ, և ցանկանում է կատարել այդ արարքները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածի համաձայն, խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողություն, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք, եթե դա չի առաջացրել նույն օրենսգրքի 112 և 113 հոդվածներով նախատեսված հետևանքներ: Օբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, որի միջոցով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածի դիսպոզիցիայից հետևում է, որ տվյալ հոդվածով պատասխանատվություն առաջացնելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորի գործողությունները տուժողին ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանքներ պատճառեն: Սուբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է միայն ուղղա¬կի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ հանցավորը տվյալ դեպքում պետք է գի¬տակցի, որ իր գործողություններով տուժողին ուժեղ ցավ կամ մարմնա¬կան կամ հոգեկան տառապանքներ է պատճառում, և ցանկանա դրանց պատճառումը։ Խոշտանգման շարժառիթները կարող են տարբեր լինել (օրինակ՝ վրեժը, թշնամանքը, անբարյացակամ հարաբերությունները և այլն)։ Արարքի որակման վրա սրանք որևէ ազդեցություն չունեն, սակայն որո¬շակի նշանակություն կարող են ունենալ հանցավորի դիտավորության ուղղվածությունը բացահայտելու և նրա նկատմամբ ճիշտ պատժաչափ ընտրելու համար։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` եթե մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել արագաց¬ված կարգ կիրառելու դեմ, ապա ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իրեն առա¬ջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվելու դեպքում իրավունք ունի միջնորդելու արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին այն հանցագործություններով, որոնց համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։ Մինչև դատաքննությունն սկսելը մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ կարող է իր դիրքորոշումը փոխել, թեպետ արագացված կարգ կիրառելու դեմ առարկել է մեղադրական եզրակացությունում։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում դատարանը կի¬րառում է դատական քննության արագացված կարգ, եթե՝ 1) ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, և 2) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, և 3) պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ դատարանը, գտնելով, որ ամբաստանյալի կողմից միջնորդություն ներ¬կայացնելիս չեն պահպանվել սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասերով նախատեսված պայմանները, որոշում է ընդունում ընդհանուր կարգով դատաքն¬նություն անցկացնելու մասին: Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ անհիմն է տուժողների վերաքննիչ բողոքում նշած այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանի կողմից կատարված հակաօրինական գործողությունը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով, քանի որ ընդհանուր իրավասության դատարանում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ հիմնավորվել է ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը: Վերաքննիչ քրեական դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալի կողմից հակաիրավական արարքը կատարվել է Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում ժամը 1830-ի սահմաններում, որտեղ նրա գործողությունների հետևանքով հավաքվել են բազմաթիվ քաղաքացիներ, որոնց ներկայության պայմաններում, իր առավելությունը մյուսների նկատմամբ ցույց տալու նպատակով կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, տուժողների նկատմամբ բռնության գործադրմամբ` աղմկել և հայհոյել է, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել նրանց մարմնի տարբեր մասերին` անտեսելով խուլիգանական գործողությունները դադարեցնելու վերաբերյալ անցորդների կատարած դիտողությունները: Բացի այդ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերների կողմից ներկայացված պահանջը` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.03.2011թ. դատավճիռը բեկանելու և գործը նույն դատարան այլ կազմով ամբողջ ծավալով քննության առնելու համար, ևս անհիմն է, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3754 հոդվածի` դատավճիռը, որը կայացվել է սույն օրենսգրքի 3753 հոդվածին համապատասխան, կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով նախատեսված կարգով, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի: Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով տուժողների վերաքննիչ բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Ալլեն Քառյանն առաջին անգամ չէ բռնարարք կատարում տուժողների նկատմամբ և որպես հիմնավորում նշել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 136 հոդվածի 1-ին մասով և 147 հոդվածի 1-ին մասով 2009թ. հարուցված քրեական գործով, որի վարույթը կարճվել և Ալլեն Քառյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է համաներման ակտով, արձանագրում է, որ այն կարող է ամբաստանյալին բնութագրող հանգամանք դիտվել, ոչ թե տուժողների նկատմամբ անբարյացկամ վերաբերմունք: ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը` տվյալ դեպքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը ճիշտ է որակվել, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը նրա նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու համար: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23, 390, 393-394, 402 հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ալլեն Լյովայի Քառյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. մարտի 18-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ տուժողների և նրանց ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-05-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 29-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | <224>: |
| Գործին կից նյութեր | Ալլեն Քառյանի N 203364 զինվորական գրքույկը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 29-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 224 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի զին. գրքույկը: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-9595/11 |