ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԿԴ/0024/01/11
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

6 հուլիսի 2011թվական ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Պ. ԲՈՇՆԱՂՅԱՆԻ
Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
պաշտպան` Ա. ԱՎԱԳՅԱՆԻ
տուժող` Օ. ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Լ. ԱՅՎԱԶՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Լիռա Դավիթի Այվազյանի բերած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Լիռա Դավիթի Այվազյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ. Սահակյանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 15114610 քրեական գործը: /տես` քր. գործ, հ.1 գ/թ 21/
2. 2010 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Լիռա Դավիթի Այվազյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 22/

3. Ավագ քննիչ Կ. Սահակյանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Լիռա Այվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով: /տես` հ.1 գ-թ 51/

4. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ նաև` առաջին ատյանի դատարան/ 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ բավարարել է քննիչի միջնորդությունը և մեղադրյալ Լ. Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Լ. Այվազյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել է անթույլատրելի:/հ.1գ-թ 57/

5. Ավագ քննիչ Կ. Սահակյանի 2011 թվականի որոշումներով Լ. Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և Լ. Այվազյանը ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ: /հ.1 գ-թ 198-204/

6. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի փետրվարի 16-ի որոշմամբ բավարարել է ավագ քննիչ Կ. Սահակյանի միջնորդությունը և մեղադրյալ Լ. Այվազյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է երկու ամսով` մինչև 2011 թվականի ապրիլի 22-ը: /հ.1 գ-թ 208/

7. 2011 թվականի փետրվարի 18-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: /տես`հ.2 գ-թ 2/

8. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ` քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, 2011 թվականի մարտի 9-ի որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի մարտի 16-ին, նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան: /տես` գ-թ 3, 56/

9. Առաջին ատյանի դատարանը, արագացված դատաքննությամբ, 2011 թվականի մարտի 30-ի դատավճռով, Լիռա Դավիթի Այվազյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Լիռա Դավիթի Այվազյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է նախորդ` Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Լիռա Դավիթի Այվազյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 6 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. դեկտեմբերի 22-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռով որոշվել է նաև` դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժողներ Ա. Կարապետյանի, Ա. Օհանյանի, Ք. Ալեքսանյանի դրամապանակները և դրանց պարունակությունը թողնել տուժողներ Ա. Կարապետյանի, Ա. Օհանյանի և Ք. Ալեքսանյանի տնօրինմանը։ /հ.2 գ-թ 165-168/

10. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 28-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Լ. Այվազյանը, որը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2011 թվականի մայիսի 4-ին: /վերաքննիչ դատարանի նյութեր` հ.3 /գ-թ 2-4/

11. Վերաքննիչ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության /հ.3 գ-թ 7-10/

Գործի փաստական հանգամանքները

12. Ամբաստանյալ Լ. Այվազյանը վերոհիշյալ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել այն բանի համար, որ նա` նախկինում 2 և ավելի անգամ դատապարտված լինելով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու համար, վերջինը 28.11.2008թ. Երևան քաղաքի քրեական դատարանի կողմից 3 տարի 3 ամիս ժամկետով, ունենալով պատժի չկրած մաս 1 տարի 5 ամիս 20 օր ժամկետով, 2010թ. նոյեմբերի 17-ին Երևան քաղաքի Գ. Նժդեհի 16 հասցեում գործող «Լոլիտա» գեղեցկության սրահից, կրկին անգամ, գաղտնի հափշտակել է Ալյոնա Կառլենի Շադիյանի 3.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 75.000 ՀՀ դրամ գումար, 1 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամ «Արմենտել» ընկերության 1.000 դրամանոց թղթադրամ` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 80.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 03.12.2010թ. Երևան քաղաքի Կոմիտաս 61 հասցեում գործող գեղեցկության սրահից գաղտնի հափշտակել է Ալենուշ Ավդալի Ստեփանյանի 5.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 50.000 ՀՀ դրամ գումար` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 07.12.2010թ. Երևան քաղաքի Հանրապետության 69 հասցեում գործող «Ֆաբերլիկ» գրասենյակից գաղտնի հափշտակել է Ինգա Վասիլի Հարությունյանի 2.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 7.000 ՀՀ դրամ գումար և բանկոմատի քարտեր` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 9.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 6-ին կամ 7-ին, ստույգ օրը չի ճշտվել, ժամը 15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թումանյան 12/1 հասցեում գործող «Վի աքսեսուարներ» խանութ սրահից` Անի Գուրգենի Առուշանյանի դրամապանակից, գաղտնի հափշտակել 150.000 դրամին համարժեք 320 եվրո գումար, 150.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկե շղթա` երկու խաչերով և բանկոմատի քարտ` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 08.12.2010թ. Երևան քաղաքի Նալբանդյան 29 հասցեում գտնվող «Էսպաս» կենտրոնից գաղտնի հափշտակել է Տաթևիկ Լևոնի Բաղդասարյանի 25.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար, «ԱԿԲԱ» բանկի Վիզա էլեկտրոն բանկոմատի քարտ, 1.000 ՀՀ դրամ արժողության մետրոպոլիտենի քարտ, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Հայաստան» մարզահամալիրի աբոնենտային քարտ ` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 48.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 8-ին` ժամը 18։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նալբանդյան 32 հասցեում գործող «Ֆիոնա» խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է Օֆելյա Ալեքսանդրի Բադալյանի 3.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 297. 000 ՀՀ դրամ գումար` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 11-ին կամ 12-ին, ստույգ օրը չի ճշտվել, Երևան քաղաքի Թումանյան 10 հասցեում գործող «Դավ-Օպտիքս» խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է Արփինե Արտավազդի Հարությունյանի 5.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 30.000 ՀՀ դրամ գումար և բանկային քարտեր` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 35.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 17.12.2010թ.` ժամը 18։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մոսկովյան 25-27 հասցեում գործող «Բուդուար հոմ» խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է Անահիտ Ռոբերտի Դավթյանի 10.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, 30.000 ՀՀ դրամին համարժեք 50 եվրո, բանկոմատի քարտեր` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 19.12.2010թ.` ժամը 17։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Տերյան 89/3 հասցեում գործող «Էմինես» գեղեցկության սրահից գաղտնի հափշտակել է նույն սրահում որպես դիմահարդար աշխատող` Մարիամ Ռուբիկի Մաճկալյանի 3.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 75.000 ՀՀ դրամ գումար, տարբեր տեսակի թղթեր` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 78.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 20.12.2010թ.` երեկոյան, Երևան քաղաքի Ամիրյան 11 հասցեում գտնվող կարի արհեստանոցից գաղտնի հափշտակել է Յուղաբեր Աղվանի Հովհաննիսյանի 3.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը` որի մեջ եղել է 5.000 ՀՀ դրամ գումար` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 8.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 20.12.2010թ.` երեկոյան, Երևան քաղաքի Ամիրյան 11 հասցեում գտնվող կարի արհեստանոցից գաղտնի հափշտակել է Արմենուհի Սամվելի Հովհաննիսյանի 3.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը` որի մեջ եղել է 4.000 ՀՀ դրամ գումար` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 7.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 21.12.2010թ.` ժամը 18։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց 7 հասցեում գտնվող «Դեսանժ» գեղեցկության սրահից գաղտնի հափշտակել է Աննա Վոլոդիայի Արզումանյանի 5.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 14.900 ՀՀ դրամ գումար, 1.480 ՀՀ դրամին համարժեք 3 եվրո, «Սթար» զեղչի քարտ, «ՎՏԲ» բանկի քարտ` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 21.480 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 21.12.2010թ. Ժամը 18։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կորյունի 3 հասցեում գործող «Էռա» գեղեցկության սրահից գաղտնի հափշտակել է նույն սրահում որպես դիմահարդար աշխատող` Քրիստինա Ռուբենի Ալեքսանյանի 50.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, նկարներ, տարբեր տեսակի թղթեր` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 150.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 21.12.2010թ.` ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության 79 հասցեում գտնվող «ԷՌՄԱ» գեղեցկության սրահից փորձել է գաղտնի հափշտակել Սյուզաննա Սամվելի Սարգսյանի 5.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 8.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ տուժող Ս. Սարգսյանը Լ. Այվազյանի գեղեցկության սրահից դուրս գալու պահին նկատել է, որ իր դրամապանակը բացակայում է և կասկածելով, որ նա է հափշտակել դուրս է եկել նրա հետևից և պահանջել հետ վերադարձնել դրամապանակը և Լ. Այվազյանը հետ է վերադարձրել այն։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 17։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նալբանդյան 57 հասցեում գտնվող «Մեգա» գեղեցկության սրահից, գաղտնի հափշտակել է նույն սրահում որպես կոսմետոլոգ աշխատող Անի Վարուժանի Օհանյանի 5.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 25.000 ՀՀ դրամի գույքային վանաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 21-ին` ժամը 19։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության 78 հասցեում գործող «Անի» հարսանյաց սրահից գաղտնի հափշտակել է Անի Կարոյի Կարապետյանի 5.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 7.000 ՀՀ դրամ գումար` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

13. Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Լ. Այվազյանը նշել է, որ ունի երկու մանկահասակ երեխաներ, որոնք գտնվում են իր մոր խնամքին, ինքը ճանաչվել է միայնակ մայր, իսկ հայրությունը ճանաչած անձնավորությունը մահացել է 2009 թվականի նոյեմբերին:
Խնդրել է վերանայել իր քրեական գործը պատժաչափի մասով և նշանակել ավելի մեղմ պատժաչափ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, ամբաստանյալ Լ. Այվազյանին, մեղադրող Ա. Կարապետյանին, տուժող Օ. Բադալյանին, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

14. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:

15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:

16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:

17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:

18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում>>:

19. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:

20. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի մարտի 30-ի դատավճռով, Լ. Այվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս մասնավորապես նշել է հետևյալը. <<…Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Լիռա Դավիթի Այվազյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը` այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով և գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Լիռա Դավիթի Այվազյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Լիռա Դավիթի Այվազյանի կողմից նոր հանցանք է կատարվել 2008թ. նոյեմբերի 28-ի դատավճիռը կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել…>>:

21. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության ենթարկելով և գնահատելով առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները` հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, լիարժեք վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական հանգամանքներն, այդ թվում` ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գնահատելով այդ հանգամանքները, Լ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, և վերաքննիչ բողոքում և վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Լ. Այվազյանի նշած փաստարկները գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չեն կարող հիմք դառնալ Լ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար:

22. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ իրեն մեղսագրվող արարքները Լ. Այվազյանը կողմից կատարվել է նախքան 2011 թվականի մայիսի 23-ը, այսինքն` նախքան <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին>> թիվ ՀՕ-143-ն օրենքն ուժի մեջ մտնելը, որով Հայաստանի Հանրապետության 2003 թվականի ապրիլի 18-ի քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետը ճանաչվել է ուժը կորցրած:

23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոշարադրյալ դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ օրենքի հետադարձության կանոնը կիրառվում է այն դեպքերում, երբ անձի կողմից հանցավոր արարքը կատարվել է նախքան արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքի ուժի մեջ մտնելը:

24. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն գործով դատական ակտ կայացնելու ժամանակ` 2011 թվականի մարտի 30-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետը ուժը կորցրած չի եղել:

25. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Լ. Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքից պետք է հանել վերոնշյալ հոդվածների 3-րդ կետը և Լ. Այվազյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետից և

34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետից պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 30-ի դատավճիռը` Լիռա Դավիթի Այվազյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, բեկանել և փոփոխել:

3. Լիռա Այվազյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասին և նրան մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-177-րդ հոդվածի 1-րդ մասով:

4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման մեկ տարի ժամկետով:

5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման վեց ամիս ժամկետով:

6. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:

7. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Լիռա Դավթի Այվազյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:

8. Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի դեկտեմբերի 22-ից:

9. Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:

10. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
11. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ