Գործ թիվ ԵԿԴ 0010/01

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյանի
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Հ.Հովհաննիսյանի

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ս.Հարությունյանի
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ՝ Գ.Մադոյանի« Է.Արամյանի« Լ.Ղազարյանի
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ս.Ավոյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Խ.Գրիգորյանի
ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Հ.Հարությունյանի
2011թ. ապրիլի 13-ին« դռնբաց դատական նիստում« դատարանում« քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի` ծնված 1987թ. սեպտեմբերի 25-ին«
Երևանում« ազգությամբ` հայ« ՀՀ քաղաքացի«
թերի միջնակարգ կրթությամբ« ամուրի« խնամքին` ոչ
ոք« չի աշխատում« նախկինում չդատված« հաշվառված
և բնակվել է Երևանի« Մուրացանի փողոցի« թիվ 142
տանը« կալանքի տակ է 2010թ. նոյեմբերի 1-ից,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ
հոդվածի 4-րդ մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-
ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի։

Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի` ծնված 1992թ.
փետրվարի 11-ին« Վանաձորում« ազգությամբ` հայ« ՀՀ քաղաքացի« թերի միջնակարգ կրթությամբ« ամուրի« խնամքին` ոչ ոք« չի աշխատում« ֆիզիկապես վատառողջ« նախկինում չդատված« հաշվառված է Վանաձոր քաղաքի Տ.Մեծ փողոցի թիվ 54/1 տանը« բնակվել է Երևանի Վ.Շենգավիթ 10-րդ փողոցի« 4-րդ նրբանցքի թիվ 23 տանը« կալանքի տակ է 2010թ. նոյեմբերի 1-ից« մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց։

Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի« ծնված 1992թ.
նոյեմբերի 14-ին« Երևանում« ազգությամբ` հայ« ՀՀ
քաղաքացի« թերի բարձրագույն կրթությամբ«
սովորում է Հայաստանի Հյուսիսային
համալսարանի համակարգչային ծրագրավորման
ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում« ամուրի« խնամքին` ոչ
ոք« գտնվում է մոր խնամքի տակ« հայրը դատարանի
2006թ. մարտի 2-ի վճռով ճանաչվել է անհայտ
բացակայող, չի աշխատում« նախկինում չդատված«
հաշվառված և բնակվում է Երևան Տ.Մեծի պողոտայի
59-րդ շենքի թիվ 26 բնակարանում« մեղադրվում է
Հայաստանի Հանրապետության քրեական
օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և
3-րդ կետերով։ Առաջադրված մեղադրանքում
ամբաստանյալ Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանն իրեն
մեղավոր ճանաչեց։

Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի ծնված 1992թ.
մարտի 25-ին« Երևանում« ազգությամբ` հայ« ՀՀ
քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« որբանոցի
սան« ամուրի« ունի հինգ ամսեկան հղիություն,
խնամքին` ոչ ոք« չի աշխատում« նախկինում
չդատված« հաշվառված և բնակվում է
Երևան Սարկավագի փողոցի թիվ 145բ տանը«
կալանքի տակ է 2010թ. փետրվարի 7-ից«
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ
Քրիստինե Վահանի Հարությունյանն իրեն մեղավոր
ճանաչեց։

Թիվ 15104410 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 1-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։
Թիվ 15104410 քրեական գործից 2011թ. հունվարի 14-ին Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի վերաբերյալ մաս է անջատվել և շնորհվել 15104410/01 համարը ։
Քննչի 2011թ. հունվարի 14-ի որոշմամբ` Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործությունը մինչև վերջ հասցնելուց կամովին հրաժարվելու հիմքով։
Թիվ 15104410/01 քրեական գործը 2011թ. փետրվարի 1-ին կասեցվել է ։
Թիվ 15104410 քրեական գործը 2011թ. հունվարի 15-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան ։
2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 15104410/01 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է ։
Թիվ ԵԿԴ 0023/01 (15104410/01) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատարան մուտք է եղել 2011թ. փետրվարի 17-ին։
2011թ. մարտի 1-ի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ 0010/01 (15104410) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի` 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և թիվ ԵԿԴ 0023/01 (15104410/01) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով միացվել է և քննել մեկ վարույթում։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը ապացուցված համարեց հետևյալը«
Ամբաստանյալներ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը և Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը մի քանի անգամ այցելել են Երևանի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակ և մասնակցել կրոնական հավաքույթներին։
Ամբաստանյալ Գ.Ավագյանը ամբաստանյալ Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի և վկա, անչափահաս՝ 06.03.1993թ. ծնված Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանի հետ միասին 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում մտել են կազմակերպության շենք և մասնակցել հավաքույթին։ Դրանից հետո ամբաստանյալ Գ.Ավագյանը ենթադրելով, որ կազմակերպության գրասենյակում հնարավոր է դրամական հանգանակություններ հավաքված լինեն, որոշել է հափշտակել դրանք։ Իր մտադրության մասին հայտնել է ամբաստանյալներ Ա.Կիրակոսյանին, Ք.Հարությունյանին և վկա, անչափահաս Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանին ու ստացել հանցագործություն կատարելու շուրջ նրանց համաձայնությունը։ Դրանից հետո Ա.Կիրակոսյանը, Գ.Ավագյանը, Ք.Հարությունյանը և անչափահաս Ե.Մաթևոսյանը թաքնվել են դահլիճի հարևանությամբ գտնվող սենյակում և սպասել աշխատակիցների հեռանալուն։ Մի քանի ժամ անց Գ.Ավագյանը և մյուսները վերելակով իջել են առաջին հարկ, տեղահանել դեպի գրասենյակ տանող դռան ապակին։ Ապա Գ.Ավագյանը իր 098-08-62-09 հեռախոսահամարից զանգահարել է ամբաստանյալ անչափահաս Խ.Գրիգորյանին, Ա.Կիրակոսյանի հետ նրան հանդիպել Երևանի Հանրապետության հրապարակում։ Վերջինիս առաջարկել են մասնակցել գողության կատարմանը։ Համաձայնվելով առաջարկին ամբաստանյալ Խ.Գրիգորյանը ևս գնացել է գրասենյակ և Ա.Կիրակոսյանի տված խարտոցով փորձել բացել գրասենյակի դռան փականը, սակայն չի հաջողվել։ Ամբաստանյալներ Գ.Ավագյանը և Ա.Կիրակոսյանը գնացել են Հանրապետության հրապարակ, որտեղ Գ.Ավագյանն իր ծանոթ վկա Արմեն Նալբանդյանից` ավտոմեքենան նորոգելու պատրվակով պտուտակահան է վերցրել և վերադարձել են գրասենյակ։ Այնտեղ Խ.Գրիգորյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է աշխատասենյակների դռները։ Նոյեմբերի լույս 01-ի գիշերը, ժամը 00.30-ի սահմաններում Խ.Գրիգորյանը, Ա.Կիրակոսյանը և Ք.Հարությունյանը, ինչպես նաև անչափահաս Ե.Մաթևոսյանը ապօրինի մուտք են գործել աշխատասենյակ և հափշտակելով կազմակերպությանը պատկանող զգալի չափի՝ 190.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները, տեսախցիկը, թվային պրոյեկտորը և այլ իրերը, գրասենյակի մուտքի դռնից դուրս գալով հեռացել են։ Քիչ անց նրանք բռնվել են ոստիկանների կողմից և գողոնը հայտնաբերվել ու առգրավվել է։
Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով« ամբաստանյալներ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանին« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանին« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանին` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում Գարուշ Գառնիկի Ավագյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և ցուցմունքներ տվեց« այն մասին« որ 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« ժամը 18.00-ի սահմաններում Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի և նրա ընկերուհի Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանի հետ իր առաջարկությամբ մտել են «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական կազմակերպության շենք և մասնակցել հավաքույթին։ Կարծելով« որ կազմակերպության գրասենյակում կարող է դրամական հանգանակություններ հավաքված լինեն« նպատակադրվել է դրանք գողանալ« ինչի մասին հայտնել է դահլիճում գտնվող ամբաստանյալ Արամ Կիրակոսյանին« ապա՝ նաև Ք. Հարությունյանին և Ե.Մաթևոսյանին ու գողությունը համատեղ կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության եկել։ Դրանից հետո թաքնվել են դահլիճի հարևանությամբ գտնվող սենյակում և սպասել կրոնական կազմակերպության աշխատակիցների հեռանալուն։ Մի քանի ժամ անց դուրս են եկել նշված սենյակից« ապա՝ վերելակով իջել առաջին հարկ« տեղահանել դեպի գրասենյակ տանող դռան ապակին« որից հետո աշխատասենյակների դռների փականները բացելու համար իր 098-08-62-09 հեռախոսահամարից զանգահարել է Խաչիկ Գրիգորյանին և Արամ Կիրակոսյանի հետ Հանրապետության հրապարակում հանդիպել նրան։ Վերջինիս ևս առաջարկել են մասնակցել գողության կատարմանը« ինչին վերջինս համաձայնել է։ Վերադառնալով կրոնական կազմակերպության գրասենյակ Խ. Գրիգորյանը` Ա. Կիրակոսյանի տված խարտոցով փորձել է բացել գրասենյակի դռան փականը« սակայն չի կարողացել« ապա՝ հայտնել է« որ դրա համար հարթաշուրթ և պտուտակահան է անհրաժեշտ։ Ինքը Ա. Կիրակոսյանի հետ գնացել է Հանրապետության հրապարակ« հանդիպել իր ծանոթ Արմեն Նալբանդյանին և ավտոմեքենան նորոգելու պատրվակով նրանից պտուտակահան է խնդրել։ Վերցնելով պտուտակահանը վերադարձել են կրոնական կազմակերպության գրասենյակ։ Խաչիկ Գրիգորյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է աշխատասենյակների դռները« որից հետո գողություն կատարելու նպատակով մտել են աշխատասենյակներ։ Ե. Մաթևոսյանը ևս իրենց հետ մտել է աշխատասենյակներ« վերջինս և ամբաստանյալ Ք.Հարությունյանը գողությանը չեն մասնակցել, Ե. Մաթևոսյանը գողությունից հրաժարվելու առաջարկ չի արել։ Նախաքննության ընթացքում Ե. Մաթևոսյանի անչափահաս լինելու մասին տեղյակ լինելու մասին ցուցմունք է տվել քննիչի թելադրանքով։ Ե. Մաթևոսյանի անչափահաս լինելու մասին իրեն չի հայտնել նաև Ք.Հարությունյանը։ Ամբաստանյալ Գ.Ավագյանը հայտնեց նաև, որ ամբաստանյալներից ոչ մեկին, այդ թվում մասնավորապես Ե. Մաթևոսյանին գողության կատարմանը մասնակցելու համար ոչ մի խոստում չի տվել։ Ե. Մաթևոսյանին խաբեության կամ այլ եղանակով հանցանքի կատարմանը չի ներգրավել, նրան չի շահագրգռել, խոստումներ տալով, թե հափշտակվածը կվաճառեն, հավասարապես կբաժանեն միմյանց մեջ։ Ք. Հարությունյանի« Ա. Կիրակոսյանի և Խ.Գրիգորյանի հետ գողանալով երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« տեսախցիկը« թվային պրոյեկտորը և այլ իրերը« դրանք տեղավորել են տոպրակների մեջ և հեռացել։ Որոշ ժամանակ անց «Կոնգրես» հյուրանոցի մոտակայքում իրենց բռնել են ոստիկանության աշխատակիցները և բերման ենթարկել Կենտրոնականի բաժին« որտեղ էլ խոստովանել են կատարած հանցանքը և ներկայացրել հափշտակված իրերը։
Ինքը չի իմացել, որ Ե. Մաթևոսյանն անչափահաս է, նրան շահույթ ստանալու պատրվակով գողությանը չի ներգրավել։ Ինքն առաջարկել է գողություն անել, որին ինչպես ամբաստանյալներն, այնպես էլ Ե. Մաթևոսյանը համաձայնվել են և միասին կատարել այն /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 27-30« 41-42« 110-111« 180« դատական նիստի արձանագրություն/
Առաջադրված մեղադրանքում Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունքներ տվեց« այն մասին« որ 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« ժամը 18.00-ի սահմաններում Երևանի Մ.Խորենացի փողոցում գործող կրոնական կազմակերպության գրասենյակում հանդիպել է ամբաստանյալներ Գ.Ավագյանին« Ք. Հարությունյանին« Ա. Կիրակոսյանին։ Գ.Ավագյանն առաջարկել է գրասենյակից գողություն կատարել« ինչին բոլորով, այդ թվում նաև Ե. Մաթևոսյանը համաձայնվել են։ Վերջինիս անչափահաս լինելու մասին չի իմացել։ Իրենք թաքնվել են դահլիճի հարևանությամբ գտնվող սենյակում և սպասել կրոնական կազմակերպության աշխատակիցների հեռանալուն։ Մի քանի ժամ անց դուրս են եկել նշված սենյակից՝ վերելակով իջել առաջին հարկ« տեղահանել դեպի գրասենյակ տանող դռան ապակին։ Որից հետո Գարուշ Ավագյանը զանգահարել է Խ.Գրիգորյանին և նրա հետ Հանրապետության հրապարակում հանդիպել են։ Նրան ևս առաջարկել են մասնակցել գողության կատարմանը« ինչին վերջինս համաձայնվել է։ Վերադառնալով կրոնական կազմակերպության գրասենյակ` Խ.Գրիգորյանն իր տված խարտոցով փորձել է բացել գրասենյակի դռան փականը« սակայն չի կարողացել« ապա՝ հայտնել է« որ դրա համար հարթաշուրթ և պտուտակահան է անհրաժեշտ։ Գարուշ Ավագյանի հետ գնացել են Հանրապետության հրապարակ« որտեղ Գարուշ Ավագյանն իր ծանոթից պտուտակահան է վերցրել« ու վերադարձել են կրոնական կազմակերպության գրասենյակ։ Խ.Գրիգորյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է աշխատասենյակների դռները։ Իրենք մտել են աշխատասենյակներ։ Ե. Մաթևոսյանն էլ իրենց հետ մտել է աշխատասենյակներ« սակայն բարձրացել է 2-րդ հարկ իր բջջային հեռախոսով զանգել։ Ինքը կասկածել է, որ նա զանգում է ոստիկանություն։ Իր կասկածների մասին հայտնել է մյուսներին և առաջարկել հեռանալ, սակայն նրանք չեն համաձայնվել։ Իսկ Ե. Մաթևոսյանը հայտնել է, որ զանգել է ընկերոջը։ Միասին գողանալով երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« տեսախցիկը« թվային պրոյեկտորը և այլ իրերը« դրանք տեղավորել են տոպրակների մեջ և հեռացել։ Որոշ ժամանակ անց «Կոնգրես» հյուրանոցի մոտակայքում իրենց բռնել են ոստիկանության աշխատակիցները և բերման ենթարկել Կենտրոնականի բաժին« որտեղ էլ խոստովանել են կատարած հանցանքը և ներկայացրել հափշտակված իրերը։
Ա.Կիրակոսյանը հայտնեց նաև, որ Գ.Ավագյանը Ե. Մաթևոսյանին հանցագործության մեջ ներգրավելու համար նրա մոտ հանցագործության կատարմանը մասնակից դառնալու ցանկություն առաջացնելու համար ակտիվ գործողություններ չի կատարել, վարձատրելու, նվերներ տալու, զվարճանքներ ապահովելու և այլ խոստումներ չի տվել, չի համոզել նրան, մոլորության մեջ չի գցել, նրա վրա հոգեբանական ազդեցություն չի գործադրել, չի կատարել գործողություններ, որով շահադիտական ձգտումներ առաջացներ Ե. Մաթևոսյանի մոտ, կոնկրետ առանձին նման խոստումներ չի տվել, չի համոզել, որ գողոնը վաճառելու և նրան մասնաբաժին են տալու։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 35-40« 116« 188« դատական նիստի արձանագրություն/։
Առաջադրված մեղադրանքում Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունքներ տվեց« այն մասին« որ 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« ժամը 21.00-ի սահմաններում 093-38-38-32 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել Գ.Ավագյանը և առաջարկել հանդիպել Հանրապետության հրապարակում։ Հանդիպել է Գ.Ավագյանին և Ա.Կիրակոսյանին։ Իրեն առաջարկել են մասնակցել ոսկու շուկայի հարևանությամբ գործող կրոնական կազմակերպությունից գողության կատարմանը։ Համաձայնվել է նրանց առաջարկին ու գնացել են նշված կազմակերպության գրասենյակ։ Այնտեղ Արամ Կիրակոսյանի տված խարտոցով փորձել է բացել գրասենյակի դռան փականը« սակայն չի կարողացել« ապա՝ հայտնել է« որ դրա համար հարթաշուրթ և պտուտակահան է անհրաժեշտ։ Խ.Գրիգորյանը և Գ.Ավագյանը գնացել են, իսկ ինքը Ք.Հարությունյանի և Ե. Մաթևոսյանի հետ սպասել է շենքում։ Վերադառնալով Գ.Ավագյանը պտուտակահան է տվել« որով ինքը բացել է աշխատասենյակների դռները« ապա՝ գողություն կատարելու նպատակով մտել են աշխատասենյակները։ Ե. Մաթևոսյանը ևս իրենց հետ մտել է աշխատասենյակներ։ Գողանալով երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« տեսախցիկը« թվային պրոյեկտորը և այլ իրերը« դրանք տեղավորել են տոպրակների մեջ և հեռացել։ Որոշ ժամանակ անց «Կոնգրես» հյուրանոցի մոտակայքում իրենց բռնել են ոստիկանության աշխատակիցները և բերման ենթարկել Կենտրոնականի բաժին« որտեղ էլ խոստովանել են կատարած հանցանքը և ներկայացրել հափշտակված իրերը։
Խ.Գրիգորյանը հայտնեց նաև, որ Գ.Ավագյանը Ե. Մաթևոսյանին հանցագործության մեջ ներգրավելու համար նրա մոտ հանցագործության կատարմանը մասնակից դառնալու ցանկություն առաջացնելու համար ակտիվ գործողություններ չի կատարել, վարձատրելու, նվերներ տալու, զվարճանքներ ապահովելու և այլ խոստումներ չի տվել, չի համոզել նրան, մոլորության մեջ չի գցել, նրա վրա հոգեբանական ազդեցություն չի գործադրել, չի կատարել գործողություններ, որով շահադիտական ձգտումներ առաջացներ Ե. Մաթևոսյանի մոտ, կոնկրետ առանձին նման խոստումներ չի տվել, չի համոզել, որ գողոնը վաճառելու և նրան մասնաբաժին են տալու։ Չի իմացել Ե. Մաթևոսյանի անչափահաս լինելու մասին /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 95-97« 120« 196« դատական նիստի արձանագրություն/։
Առաջադրված մեղադրանքում Քրիստինե Վահանի Հարությունյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունքներ տվեց« այն մասին« որ 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« ժամը 18.00-ի սահմաններում իր ընկեր Գարուշ Ավագյանի և ընկերուհի՝ Ելիզավետա Մաթևոսյանի հետ Գարուշ Ավագյանի առաջարկությամբ մտնել են կրոնական կազմակերպության շենք և մասնակցել հավաքույթին։ Դրանից հետո Գարուշ Ավագյանը ու Արամ Կիրակոսյանը իրեն և Ե Մաթևոսյանին առաջարկել են գրասենյակից գողություն կատարել« ինչին իրենք համաձայնել են։ Դրանից հետո թաքնվել են դահլիճի հարևանությամբ գտնվող սենյակում և սպասել կրոնական կազմակերպության աշխատակիցների հեռանալուն։ Մի քանի ժամ անց վերելակով իջել են առաջին հարկ« որտեղ Արամ Կիրակոսյանն ու Գարուշ Ավագյանը տեղահանել են դեպի գրասենյակ տանող դռան ապակին։ Աշխատասենյակների դռների փականները բացելու համար Գարուշ Ավագյանը զանգահարել է Խաչիկ Գրիգորյանին։ Ինքն ու Ե .Մաթևոսյանն սպասել են շենքում« իսկ Արամ Կիրակոսյանն ու Գարուշ Ավագյանը գնացել են և քիչ անց վերադարձել Խաչիկ Գրիգորյանի հետ։ Վերադառնալով կրոնական կազմակերպության գրասենյակ Խաչիկ Գրիգորյաննն Արամ Կիրակոսյանի տված խարտոցով փորձել է բացել գրասենյակի դռան փականը« սակայն չի կարողացել«հայտնել է« որ հարթաշուրթ և պտուտակահան է անհրաժեշտ։ Գարուշ Ավագյանն Արամ Կիրակոսյանի հետ դուրս է եկել գրասենյակից« իսկ ինքը« Ե. Մաթևոսյանը և Խ.Գրիգորյանը սպասել են։ Քիչ անց Գարուշ Ավագյանն ու Արամ Կիրակոսյանը վերադարձել են։ Գարուշ Ավագյանի տված պտուտակահանով Խաչիկ Գրիգորյանը բացել է աշխատասենյակների դռները« մտել են աշխատասենյակներ։ Ե. Մաթևոսյանը ևս իրենց հետ մտել է աշխատասենյակներ։ Գողանալով երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« տեսախցիկը« թվային պրոյեկտորը և այլ իրերը« դրանք տեղավորել են տոպրակների մեջ և հեռացել։ Որոշ ժամանակ անց «Կոնգրես» հյուրանոցի մոտակայքում իրենց բռնել են ոստիկանության աշխատակիցները և բերման ենթարկել Կենտրոնականի բաժին« որտեղ էլ խոստովանել են կատարած հանցանքը և ներկայացրել հափշտակված իրերը։
Ք.Հարությունյանը հայտնեց նաև, որ Գ.Ավագյանը Ե. Մաթևոսյանին հանցագործության մեջ ներգրավելու համար նրա մոտ հանցագործության կատարմանը մասնակից դառնալու ցանկություն առաջացնելու համար ակտիվ գործողություններ չի կատարել, վարձատրելու, նվերներ տալու, զվարճանքներ ապահովելու և այլ խոստումներ չի տվել, չի համոզել նրան, մոլորության մեջ չի գցել, նրա վրա հոգեբանական ազդեցություն չի գործադրել, չի կատարել գործողություններ, որով շահադիտական ձգտումներ առաջացներ Ե. Մաթևոսյանի մոտ, կոնկրետ առանձին նման խոստումներ չի տվել, չի համոզել, որ գողոնը վաճառելու և նրան մասնաբաժին են տալու։ Հայտնեց, որ թեև չորս ամիս առաջ Ե. Մաթևոսյանի անչափահաս լինելու մասին հայտնել է ամբաստանյալ Գ.Ավագյանին, սակայն համոզված չէ, որ դեպքի օրը նա հիշել է այդ մասին /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 54-57« 140« 341« դատական նիստի արձանագրություն/։
Ամբաստանյալներ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանին« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանին« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանին« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանին դատարանի կողմից հաստատված համարված մեղսագրված արարքները« բացի նրանց խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով։
Վկա« Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանի ցուցմունքներով« այն մասին« որ 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« ժամը 18.00-ի սահմաններում իր ընկերուհի՝ Քրիստինե Հարությունյանի և նրա ընկերոջ Գարուշ Ավագյանի հետ մտել են ոսկու շուկայի հարևանությամբ գործող կրոնական կազմակերպության շենք և մասնակցել հավաքույթին։ Դրանից հետո Գարուշ Ավագյանն իրենց առաջարկել է գրասենյակից գողություն կատարել« ինչին իրենք համաձայնել են։ Դրանից հետո թաքնվել են դահլիճի հարևանությամբ գտնվող սենյակում և սպասել կրոնական կազմակերպության աշխատակիցների հեռանալուն։ Մի քանի ժամ անց վերելակով իջել են առաջին հարկ« որտեղ Արամ Կիրակոսյանն ու Գարուշ Ավագյանը տեղահանել են դեպի գրասենյակ տանող դռան ապակին« որից հետո աշխատասենյակների դռների փականները բացելու համար Գարուշ Ավագյանը զանգահարել է Խաչիկ Գրիգորյանին։ Ինքն ու Քրիստինե Հարությունյանը սպասել են շենքում« իսկ Արամ Կիրակոսյանն ու Գարուշ Ավագյանը գնացել են և քիչ անց վերադարձել Խաչիկ Գրիգորյանի հետ։ Խաչիկ Գրիգորյանն Արամ Կիրակոսյանի տված խարտոցով փորձել է բացել գրասենյակի դռան փականը« սակայն չի կարողացել« ապա՝ հայտնել է« որ դրա համար հարթաշուրթ և պտուտակահան է անհրաժեշտ։ Գարուշ Ավագյանը Արամ Կիրակոսյանի հետ դուրս է եկել գրասենյակից« իսկ ինքը« Քրիստինե Հարությունյանն և Խաչիկ Գրիգորյանը սպասել են։ Քիչ անց Գարուշ Ավագյանն ու Արամ Կիրակոսյանը վերադարձել են։ Գարուշ Ավագյանի տված պտուտակահանով Խաչիկ Գրիգորյանը պտուտակահանի գործադրմամբ բացել է աշխատասենյակների դռները« որից հետո գողություն կատարելու նպատակով մտել են աշխատասենյակներ։ Ինքը նրանց հետ մտել է աշխատասենյակներ։ Չնայած չի ցանկացել գողություն կատարել« սակայն մյուսների հետ գողոնին հանելով դուրս են եկել գրասենյակից և բռնվել։ Չնայած նախաքննության ժամանակ հայտնել է, որ Գ.Ավագյանը տեղյակ է եղել իր անչափահաս լինելու մասին, իրականում վերջինս այդ մասին դեպքի ժամանակ չի իմացել։ Ե. Մաթևոսյանը հայտնեց նաև, որ Գ.Ավագյանը իրեն հանցագործության մեջ ներգրավելու համար իր մոտ հանցագործության կատարմանը մասնակից դառնալու ցանկություն առաջացնելու համար ակտիվ գործողություններ չի կատարել, վարձատրելու, նվերներ տալու, զվարճանքներ ապահովելու և այլ խոստումներ չի տվել, չի համոզել, մոլորության մեջ չի գցել, նրա վրա հոգեբանական ազդեցություն չի գործադրել, չի կատարել գործողություններ, որով շահադիտական ձգտումներ առաջացներ իր մոտ, կոնկրետ առանձին նման խոստումներ չի տվել, չի համոզել, որ գողոնը վաճառելու և իրեն մասնաբաժին են տալու/քրեական գործ« հատոր 1« էջ 58-61« դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա« «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական կազմակերպության ներկայացուցիչ՝ Սամվել Ռուբենի Ավոյանի ցուցմունքներով« այն մասին« որ 2010թ. նոյեմբերի 01-ին« ժամը 02.00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի աշխատակիցները և հայտնել« որ կազմակերպության գրասենյակից գողություն է կատարվել։ Գնացել է գրասենյակ և հայտնաբերել« որ վերելակի դիմաց տեղադրված դռան ապակին տեղահանված է« առաջին հարկի գրասենյակի դռան փականները կոտրված են և այնտեղից բացակայում են կազմակերպությանը պատկանող երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« տեսախցիկը« թվային պրոյեկտորը և այլ իրերը։ Դրանից հետո ներկայացել է ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է« որ գողությունը կատարել են իրեն անծանոթ Գարուշ Ավագյանը« Արամ Կիրակոսյանը« Խաչիկ Գրիգորյանը և Քրիստինե Հարությունյանը։ Տեսել և ճանաչել է հափշտակված ապրանքներն ամբողջությամբ, որոնք վերդարձվել են իրենց։ Կազմակերպությունը քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 77-78« դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Արմեն Վահագնի Նալբանդյանի ցուցմունքներով« այն մասին« որ 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« երեկոյան Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 28 հասցեում գործող առևտրի կրպակ է այցելել իր ծանոթ Գարուշ Ավագյանը և ավտոմեքենան նորոգելու ու վերադարձնելու պայմանով իրենից պտուտակահան խնդրել։ Վերջինիս տվել է իր մոտ եղած պտուտակահանը« որը վերցնելով Գարուշ Ավագյանը հեռացել է։ Դրանից հետո Գարուշ Ավագյանը պտուտակահանը չի վերադարձրել« հետագայում տեղեկացել է« որ վերջինս կալանավորվել է գողություն կատարելու համար։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 271-272« դատական նիստի արձանագրություն/։
Ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի կողմից 01.11.2010թ. ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչների« ֆոտոխցիկի« տեսախցիկի« երկու հեռակառավարման վահանակների« համակարգչային մկնիկի« կոշտ սկավառակների« բարձրախոսների և պրոյեկտորի առկայությամբ։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 12« 104/։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 05-ի թիվ 859 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչների« ֆոտոխցիկի« տեսախցիկի« երկու հեռակառավարման վահանակների« համակարգչային մկնիկի« կոշտ սկավառակների« բարձրախոսների և պրոյեկտորի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2010թ. նոյեմբերի 01-ի դրությամբ կազմել է 190.500 ՀՀ դրամ։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 172-174/։
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ամբաստանյալ Գ.Ավագյանի բջջային հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներով« համաձայն որոնց վերջինս 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« ժամը 19.53-ից մինչև 20.07-ն ակտիվ հեռախոսակապի մեջ է գտնվել ամբաստանյալ Խ.Գրիգորյանի հետ։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 302/։
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ամբաստանյալներ Գ.Ավագյանի« Խ.Գրիգորյանի և վկա Ե.Մաթևոսյանի բջջային հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներով« համաձայն որոնց 2010թ. հոկտեմբերի 31-ին« երեկոյան կատարված ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում և հարակից տարածքում տեղակայված՝ «Վիվա Սել» ՓԲ ընկերության կապի ծածկույթն ապահովվող կայանների կողմից։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 302/։
Ապացույց ճանաչված այլ ապացույց հանդիսացող՝ ամբաստանյալներ Խ.Գրիգորյանին« Գ.Ավագյանին« Ա.Կիրակոսյանին և Ք.Հարությունյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին կազմված արձանագրություններով։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 302/։
Ամբաստանյալներ Գ.Ավագյանի և Ա.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ« համաձայն որոնց վերջիններս դեպքի վայրում մանրամասն նկարագրել են հանցագործության կատարման հանգամանքները։ /քրեական գործ« հատոր 1« էջ 70-73/։
Համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները« դատարանը գտավ« որ ամբաստանյալ Գ.Ավագյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի մասով գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։
Ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանին նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար« որ նա շահ ստանալու խոստումներ տալով` հափշտակվածը վաճառելու և ստացված գումարը հավասարապես բաժանելու պայմանով« իր ծանոթ` անչափահաս Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանին ներգրավել է ծանր հանցագործություն կատարելու մեջ։
Նախաքննական մարմնի կողմից չի պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի պահանջը։ Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ չի նշվել« թե ինչ հանգամանքների կամ փաստական տվյալների վրա է հիմնվել նախաքննական մարմինը և հետևության հանգել« որ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը շահ ստանալու խոստումներ տալով` հափշտակվածը վաճառելու և ստացված գումարը հավասարապես բաժանելու պայմանով« իր ծանոթ` անչափահաս Ելիզավետա Սամվելի Մաթևոսյանին ներգրավել է ծանր հանցագործություն կատարելու մեջ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արսեն Խորենի Ամիրխանյանի վերաբերյալ 2010թ. դեկտեմբերի 23-ի ԵՄԴ/0086/01/10 որոշման մեջ արձանագրել է.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի համաձայն` 1.տաuնութ տարին լրացած անձի կողմից տվյալ հանցագործության համար uույն oրենuգրքով քրեական պատաuխանատվության տարիքի հաuած անչափահաuին խոuտումներ տալու« խաբեության կամ այլ եղանակով հանցանքի կատարմանը ներգրավելը` ... պատժվում է [համապատասխան պատժով]։
2. Նույն արարքը« որը կատարվել է ծնողի« մանկավարժի կամ այլ անձի կողմից« ում վրա դրված է անչափահաuի դաuտիարակության պարտականություն, պատժվում է [համապատասխան պատժով]։
(…)
4. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ (…) նախատեuված արարքները` զուգորդված` անչափահաuին կազմակերպված խմբի կամ հանցավոր համագործակցության կամ ծանր կամ առանձնապեu ծանր հանցանք կատարելուն ներգրավելով պատժվում են [համապատասխան պատժով]։
Անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն ակտիվ գործողություններով« որոնք ուղղված են անչափահասի մոտ մեկ կամ մի քանի հանցագործություն կատարելու կամ դրա(նց) կատարմանը մասնակից լինելու ցանկություն առաջացնելուն։ Այս հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ։ Հանցավորը գիտակցում է« որ անչափահասին ներգրավում է հանցագործությանը և ցանկանում է դա։
Վերոնշյալ ակտիվ գործողությունները կարող են դրսևորվել տարբեր եղանակներով։ Մասնավորապես«
ա) խոստումներ տալով (օրինակ` վարձատրելու« նվերներ տալու« զվարճանքներով ապահովելու և այլն).
բ) խաբեությամբ« երբ ներգրավողի քողարկված խնդրանքը կամ հանձնարարությունը կատարելով` անչափահասը հայտնվում է մոլորության մեջ և չի գիտակցում կատարվելիք արարքի հանցավոր բնույթը.
գ) այլ եղանակով« որը ենթադրում է բռնության հետ չկապված տարաբնույթ դիտավորյալ հոգեբանական ազդեցություն՝ ուղղված անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավվելուն« այդ թվում` նյութական վնաս պատճառելու« հասակակիցների կամ ընկերների ներկայությամբ նվաստացնելու և նման այլ սպառնալիքներ« համոզում« կաշառում« հանցագործության կատարման մասին անչափահասի հետ նպատակաուղղված զրույցների վարում« որոշակի անձանց նկատմամբ թշնամանքի« ատելության« նախանձի ձևավորում« դաժանության սերմանում« շահադիտական ձգտումների առաջացում« շողոքորթում։
Վերը նշված գործողությունների նկատմամբ ներգրավողը պետք է դրսևորի ուղղակի դիտավորություն։ Այսինքն` պետք է գիտակցի խոստումներ տալով« խաբեությամբ կամ այլ եղանակով անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանրային վտանգավորությունը և ցանկանում է վերը նշված որևէ միջոցով անչափահասին ներգրավել հանցանքի կատարմանը։
Յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրվելու հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշների առկայությունը կամ բացակայությունը որոշելու համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել գործի կոնկրետ հանգամանքերը« մասնավորապես` այն« թե ինչ նպատակներ է հետապնդում անձն անչափահասին հանցանքի կատարման մեջ ենթադրաբար ներգրավվելով« ներգրավող չափահասի և ներգրավված անչափահասի անձի առանձնահատկությունները« ներգրավող չափահասի և ներգրավված անչափահասի փոխհարաբերությունների բնույթը« ներգրավող անձի կողմից անչափահասի նկատմամբ ակտիվ ֆիզիկական կամ հոգեկան ներգործության առկայությունը կամ բացակայությունը և այդ ներգործության կոնկրետ դրսևորումը« անչափահասի մոտ տվյալ հանցագործության կապակցությամբ սեփական շահի առկայությունը կամ բացակայությունը։
Անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանցագործությունն ավարտված է անչափահասին հանցագործությանը ներգրավելու պահից` անկախ նրա կողմից տվյալ հանցանքը կամ որևէ հանցանք կատարելու հանգամանքից։ Այլ կերպ` եթե համապատասխան ներգործության արդյունքում անչափահասի մոտ հանցանք կատարելու դիտավորություն է առաջանում« ներգրավումն ավարտված է։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է« որ այն փաստը, որ կատարված հանցագործությանը մասնակից է եղել նաև անչափահասը« ինքնին բավարար չէ եզրահանգելու« որ առկա է անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանցակազմը։
Բացի այդ« անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանցակազմի առկայությունը հիմնավորելու համար բավարար չէ ներգրավման այս կամ այն եղանակի կամ եղանակների շարադրումը. անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների միջոցով հիմնավորել ներգրավման տվյալ եղանակի կամ եղանակների առկայությունը»։
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ապացույցներ ձեռք չեն բերվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Ավագյանը անչափահաս Ե.Մաթևոսյանին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու համար ուղղակի դիտավորությամբ կատարել է ակտիվ գործողություններ, որոնք ուղղված լինեն Ե.Մաթևոսյանի մոտ հանցագործություն կատարելու կամ դրա կատարմանը մասնակից լինելու ցանկություն առաջացնելուն, գիտակցել է, որ անչափահաս Ե.Մաթևոսյանին ներգրավում է հանցագործությանը և ցանկանում է դա։ Ապացույցներ ձեռք չեն բերվել նաև, այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Ավագյանը գիտակցել է խոստումներ տալով, խաբեությամբ կամ այլ եղանակով անչափահաս Ե.Մաթևոսյանին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանրային վտանգավորությունը և ցանկացել վերոհիշյալ որևէ միջոցով վերջինիս ներգրավել հանցանքի կատարմանը։ Այսինքն, այդ մասով Գ.Ավագյանի գործողությունում բացակայում է հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը։
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ.Ավագյանը ցուցմունքներ է տվել, որ մյուս ամբաստանյալների, այդ թվում նաև անչափահաս Ե.Մաթևոսյանի հետ, որի անչափահասության մասին իմացել է, պայմանավորվել են գողություն կատարել։ Քրեական գործում բացի այդ ցուցմունքից, այլ ապացույցներ, որ բացի գողություն կատարելու առաջարկից, անչափահաս Ե.Մաթևոսյանին հանցագործության կատարմանը մասնակից դարձնելուն ներգրավելու ուղղությամբ այլ ակտիվ գործողություններ են կատարվել` չկան։ Ընդհակառակը` գողություն կատարելու առաջարկը ըստ նախաքննության տվյալների Գ.Ավագյանի կամ Ա.Կիրակոսյանի կողմից կատարելու ժամանակ Ք.Հարությունյանը և անչափահաս Ե.Մաթևոսյանը ներկա են եղել և համաձայնությունը տվել են լռելայն։ Այդ հանգամանքը հաստատել են վկա, անչափահաս Ե.Մաթևոսյանը, ամբաստանյալներ Ա.Կիրակոսյանը, Խ.Գրիգորյանը, Ք.Հարությունյանը։ Այլ ապացույցներ, որ Գ.Ավագյանը ակտիվ բացատրական, համոզման աշխատանքներ է տարել անչափահասի հետ` հատուկ խոստումներ տվել Ե.Մաթևոսյանին, որ հափշտակվածը վաճառելու և հավասարապես բաժանելու են` քրեական գործում չկան։ Չկան նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ որոշման մեջ մատնանշված` անչափահասին հանցագործության մեջ ներգրավելու համար անհրաժեշտ մյուս պայմանների մասին ապացույցներ։ Իսկ դատաքննության ընթացքում Գ.Ավագյանը և Ե.Մաթևոսյանը առհասարակ ժխտեցին, որ Գ.Ավագյանը տեղյակ է եղել վերջինիս անչափահաս լինելու մասին։ Իսկ Ե.Մաթևոսյանի արտաքին տվյալները ևս այնպիսին չէին, որ ակնհայտ վկայեին Ե.Մաթևոսյանի անչափահաս լինելու մասին։
Մեղադրանքի կողմը թերի, հիմնազուրկ շարադրելով Գ.Ավագյանի կողմից անչափահաս Ե.Մաթևոսյանին հանցագործության մեջ ներգրավելու մասին, փաստական հանգամանքների միջոցով չի հիմնավորել վերջինիս հանցագործության ներգրավման իրենց մատնանշած եղանակի առկայությունը։
Դատարանում ևս Գ.Ավագյանին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղսագրված արարքը հիմնավորող ապացույցներ, փաստական տվյալներ ձեռք չբերվեցին։
Ամբաստանյալ Գ. Ավագյանի արարքում բացակայում են անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը« քանի որ չի ապացուցվել« որ Գ. Ավագյանը ակտիվ գործողություններով հատուկ ներազդել է Ե.Մաթևոսյանի վրա` ներգրավել հանցագործության կատարման մեջ։
Դատարանը, հետազոտելով նախաքննության, դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գ. Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված չէ գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Ամբաստանյալ Գ. Ավագյանի արարքում անչափահասին հանցանքի կատարմանը ներգրավելու հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի պարտադիր հատկանիշները բացակայում են։ Գ. Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով պետք է ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Դատարանը« վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործի նյութերը« ապացուցված է համարում« որ ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը 2010թ. նոյեմբերի 1-ին« ժամը 00։30-ի սահմաններում Խ.Գրիգորյանի, Ա.Կիրակոսյանի և Ք.Հարությունյանի հետ նախնական համաձայնության գալով« դռան փականը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող` «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 190.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչներ« տեսախցիկ« թվային պրոյեկտոր և այլ իրեր։

Դատարանը« ապացուցված է համարում« որ ամբաստանյալ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը 2010թ. նոյեմբերի 1-ին« ժամը 00։30-ի սահմաններում Գ.Ավագյանի« Խ.Գրիգորյանի և Ք.Հարությունյանի հետ նախնական համաձայնության գալով« դռան փականը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող` «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 190.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչներ« տեսախցիկ« թվային պրոյեկտոր և այլ իրեր։
Դատարանը« ապացուցված է համարում« որ ամբաստանյալ Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը 2010թ. նոյեմբերի 1-ին« ժամը 00։30-ի սահմաններում Գ.Ավագյանի« Ա.Կիրակոսյանի և Ք.Հարությունյանի հետ նախնական համաձայնության գալով« դռան փականը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող` «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 190.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչներ« տեսախցիկ« թվային պրոյեկտոր և այլ իրեր։
Դատարանը« ապացուցված է համարում« որ ամբաստանյալ Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը 2010թ. նոյեմբերի 01-ին« ժամը 00.30-ի սահմաններում Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի և Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի հետ նախնական համաձայնության գա¬լով« դռան փականը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող` «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 190.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչներ« տեսախցիկ« թվային պրոյեկտոր և այլ իրեր։
Ամբաստանյալներ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի կատարած արարքը համապատասխանում է` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերին։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալներ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի կատարած հանցանքի` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապoրինի մուտք գործելով կատարված գողության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալներ Գ. Ավագյանի« Ա.Կիրակոսյանի« Խ.Գրիգորյանի« Ք.Հարությունյանի անձնավորությունը։
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու անձը բնութագրող հանգամանքներ դիտում է այն« որ ամբաստանյալներ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը երիտասարդ են« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը` անչափահաս« հանցանքը կատարում են առաջին անգամ« Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը` մասնակի« իսկ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը ընդունում են կատարած հանցանքը և զղջում դրա համար« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը որբանոցի աղջիկ սան է« ծնողներ չունի« ունի հինգ ամսեկան հղիություն« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը և Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը բնութագրվում են դրական« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը ուսանող է« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը տառապում է օրգանական ծագման էմոցիոնալ անկայունության խանգարում հիվանդությամբ, հափշտակվածի արժեքը ընդամենը 190 000 ՀՀ դրամ է, տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնված է։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալներ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը ենթակա են պատժի, Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը` ազատազրկման ձևով։



ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի նկատմամբ 2009թ. հունիսի 2-ի նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
Այսինքն, դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահել/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, նշանակված պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառել /տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը/։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի, ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները և հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու /տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը/։
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական oրենuգրքի Հատուկ մաuի համապատաuխան հոդվածի uահմաններում` հաշվի առնելով նույն oրենuգրքի ընդհանուր մաuի դրույթները։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են, ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։
Դատարանը քննարկելով Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը գտավ, որ հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքի վտանգավորության աստիճանը և անձը բնութագրող տվյալներն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները` նրանք իրենց նկատմամբ նշանակված պատիժը չպետք է կրեն։
Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալներ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը երիտասարդ են« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը` անչափահաս« հանցանքը կատարում են առաջին անգամ« ընդունում են կատարած հանցանքը և զղջում դրա համար« նախկինում դատված արատավորված չեն եղել, Քրիստինե Վահանի Հարությունյանը աղջիկ է, որբանոցի սան« ծնողներ չունի« ունի հինգ ամսեկան հղիություն« Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը և Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը բնութագրվում են դրական« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանը ուսանող է« գտնվում է մոր խնամքի տակ« հայրը դատարանի 2006թ. մարտի 2-ի վճռով ճանաչվել է անհայտ բացակայող, Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանը տառապում է օրգանական ծագման էմոցիոնալ անկայունության խանգարում հիվանդությամբ, հափշտակվածի արժեքը ընդամենը 190 000 ՀՀ դրամ է, տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնված է, իսկ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։ Դատարանը հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի կատարած հանցանքի վտանգավորության աստիճանը, հանգում է հետևության, որ նրանց ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, նաև առանց ազատազրկման ձևով նախատեսված պատիժը կրելու և հիմք ընդունելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ, ինչպես նաև Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 և Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007թ. հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 որոշումները, գտավ, որ ազատազրկման ձևով Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի« Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի« Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան` վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով վերջիններիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Դատարանը գտավ« որ ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը պետք է վերացնել` նրան անհապաղ ազատել դատական նիստի դահլիճում։
Ամբաստանյալ Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը պետք է վերացնել` նրան անհապաղ ազատել դատական նիստի դահլիճում։
Ամբաստանյալ Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելու մասին պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժողի ներկայացուցիչ` Ս.Ավոյանին ի պահ հանձնված` երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« ֆոտոխցիկը« տեսախցիկը« երկու հեռակառավարման վահանակները համակարգչային մկնիկը« կոշտ սկավառակները« բարձրախոսները և պրոյեկտորը պետք է թողնել «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակի տնօրինությանը։
Ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ« 364-365-րդ« 369-372-րդ, 374-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հանցանքի կատարման մեղադրանքով որպես մեղադրյալ ներգրավված ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանին ճանաչել անմեղ և դատարանով արդարացված։
Ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։
Ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանը պատիժը կրելու է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել 2010թ. նոյեմբերի 1-ից։
Ամբաստանյալ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտել` ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ Նշանակված պատժից հանել նախնական կալանքի տակ եղած չորս ամիս 12 օրը և թողնել կրելու մեկ տարի վեց ամիս 18 օր ժամկետով ազատազրկումը։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով՝ ամբաստանյալ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով վերջինիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով՝ ամբաստանյալ Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով վերջինիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Քրիստինե Վահանի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով։ Նշանակված պատժից հանել նախնական կալանքի տակ եղած երկու ամիս 6 օրը և թողնել կրելու մեկ տարի իննը ամիս 24 օր ժամկետով ազատազրկումը։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ ամբաստանյալ Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով վերջինիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Գարուշ Գառնիկի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը վերացնել` նրան անհապաղ ազատել դատական նիստի դահլիճում։
Ամբաստանյալ Քրիստինե Վահանի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը վերացնել` նրան անհապաղ ազատել դատական նիստի դահլիճում։
Ամբաստանյալ Խաչիկ Էդուարդի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժողի ներկայացուցիչ` Ս.Ավոյանին ի պահ հանձնված` երկու «ԴՎԴ» նվագարկիչները« ֆոտոխցիկը« տեսախցիկը« երկու հեռակառավարման վահանակները համակարգչային մկնիկը« կոշտ սկավառակները« բարձրախոսները և պրոյեկտորը թողնել «Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցի» Հայաստանի կրոնական համայնքի գրասենյակի տնօրինությանը։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ