Գործ թիվ ԵԿԴ/ 0007/01/

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյանի
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Հ. Հովհաննիսյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ս.Աբրահամյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.Աղաջանյանի
ԱՆՉԱՓԱՀԱՍ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ
ՕՐԻՆԱԿԱՆ նԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.Խաչատրյանի
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Ա.Շահվերդյանի
Լ.Սահակյանի
Ս.Պապյանի
Ա.Ղազարյանի
Գ.Բալասանյանի
2011թ. մարտի 18-ին « դռնբաց դատական նիստում« դատարանում« քննեց քրեական գործն
ըստ մեղադրանքի Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի ծնված 1994թ. սեպտեմբերի 23-ին,
Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, կրթությունը` թերի միջնակարգ, գտնվել է ծնողների` հոր և մոր խնամքի տակ, ընտանիքում կա վեց երեխա, նա ընտանիքի երկրորդ երեխան է, բնակվում է սոցիալապես անապահով ընտանիքում, ֆիզիկապես առողջ, ընդհանուր զարգացման վիճակը նորմալ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Արարատի մարզի Վեդի քաղաքի Ն.Մկրտչյան փողոցի թիվ 12 տանը, կալանքի տակ է 2010թ. դեկտեմբերի 24-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց։
Թիվ 13141010 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 18-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։
2010թ. օգոստոսի 24-ին Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ծնողին հսկողության հանձնելը։
Թիվ 09118510 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի կողմից։
2010թ. սեպտեմբերի 24-ին թիվ 09118510 միացվել է թիվ 13141010 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել թիվ 13141010 քրեական գործի վարույթում։
Թիվ 13176710 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 2010թ. հոկտեմբերի 3-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի կողմից։
2010թ. հոկտեմբերի 6-ին թիվ 13176710 քրեական գործը միացվել է թիվ 13141010 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել թիվ 13141010 քրեական գործի վարույթում։
2010թ. դեկտեմբերի 8-ին Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2010թ.դեկտեմբերի 18-ին թիվ 13141010 քրեական գործը կասեցվել է Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու պատճառով։
2010թ. դեկտեմբերի 24-ին Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը հայտնաբերվել է և թիվ 13141010 քրեական գործ վերսկսվել։
Ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանին մեղադրանք է առաջադրվել և նա որպես մեղադրյալ է ներգրավվել հետևյալ արարքների համար.
Ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը հուլիսի 8-ին, ժամը 12։00-ից մինչև 13։00-ն ընկած ժամանակահատվածում հագուստ գնելու պատրվակով մտել է Երևանի Տերյան 68-րդ հասցեում գործող «Կարինա» հագուստի սրահ։ Նշված հագուստի սրահում քայլելու ընթացքում ամբաստանյալ Մ.Չիչոյանը նկատելով սրահի բազմոցին դրված՝ Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանին պատկանող պայուսակը, նպատակադրվել է պայուսակից արժեքավոր իրեր հափշտակել։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով Մ.Չիչոյանը, ապա բացելով պայուսակի շղթան, գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի`՝ 80.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության կաշվե դրամապանակը և դրանում եղած 60.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, 2010թ. հուլիսի 09-ին, ժամը 14-30-ից 15։00-ի սահմաններում, վարսահարդարման պատրվակով մտել է Երևանի Աբովյան 38-րդ հասցեում գործող «Կոռնելիտ» գեղեցկության սրահ և օգտվելով, որ տուժողներ Լուսինե Գեղամի Սահակյանը և Մարիամ Համբարձումի Համբարձումյանը զբաղված են, կրկին անգամ գաղտնի հափշտակել է վերջիններիս պայուսակներում եղած զգալի չափի՝ ընդհանուր 15.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, 2010թ. հուլիսի 9-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Մ.Չիչոյանը գտնվելով Երևանի Ամիրյան 19-րդ հասցեում գործող բացօթյա սրճարանում` սեղանի վրայից կրկին անգամ գաղտնի հափշտակել է Սուրեն Կամսարի Պապյանին պատկանող «Նոկիա 7500» մոդելի բջջային հեռախոսը` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ ամբաստանյալ Մ.Չիչոյանը 2010թ. հուլիսի 15-ին, ժամը 16։30-ի սահմաններում հագուստ գնելու պատրվակով մտել է Երևանի Ե. Քոչարի թիվ 2/2 հասցեում գործող «Մանկական աշխարհ» խանութ-սրահ և աշխատակից Անահիտ Ռոմիկի Ղազարյանի դրամապանակից կրկին անգամ գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի՝ 34.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության «Մոտոռոլա V-3» տեսակի բջջային հեռախոսը և 22.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Բացի այդ ամբաստանյալ Մ.Չիչոյանը, 2010թ. հուլիսի 17-ին, վարսահարդարման պատրվակով մտել է Երևանի Գր. Լուսավորչի 17-րդ հասցեում գործող «Սաֆիրա» գեղեցկության սրահ և այնտեղից կրկին անգամ գաղտնի հափշտակել սրահի աշխատակից Արսինե Մայիսի Շահվերդյանին պատկանող զգալի չափի՝ 22.000 ՀՀ դրամ գումարը՝ դրամապանակով։
Բացի այդ 2010թ. հուլիսի 23-ին, ժամը 11.00-ից մինչև 14.30-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Մ.Չիչոյանը, գտնվելով Երևանի Դրոյի փողոցի թիվ 19-րդ հասցեում գտնվող մանկապարտեզի խմբասենյակում, կրկին անգամ, Գոհար Արամայիսի Բալասանյանին պատկանող պայուսակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի՝ 19.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության «Մոտոռոլա V-3» տեսակի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը և 12 000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Բացի այդ ամբաստանյալ Մ.Չիչոյանը 2010թ. հոկտեմբերի 3-ին, ժամը 15.00-ի սահմաններում հագուստ գնելու պատրվակով մտել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 38-րդ հասցեում գործող «Դեյվիդ Ջոնս» խանութ սրահ և այնտեղից, կրկին անգամ, գաղտնի հափշտակել Սիրուշ Աշոտի Պետրոսյանին պատկանող զգալի չափի՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ-5230» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Մինչ դատաքննությունը սկսելը ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և դատարանում հայտարարեց« որ գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները« միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր՝ խորհրդակցելով պաշտպանի հետ« գիտակցում է արագացված դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները« առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է« համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ« առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրողը և տուժողներ Ս. Թևոսյանը, Ա. Շահվերդյանը, Լ. Սահակյանը, Ս. Պապյանը, Ա. Ղազարյանը, Գ. Բալասանյանը, Ս. Պետրոսյանը դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու դեմ չառարկեցին։
Համոզվելով« որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները՝ դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը« հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները« գտնում է« որ ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով կետով նախատեսված արարքը։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի կատարած հանցանքի` կրկին անգամ, զգալի չափերով կատարված գողության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Մ. Չիչոյանի անձը բնութագրող տվյալները։
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու անձը բնութագրող հանգամանքներ դիտում է այն« որ ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը անչափահաս, 16 տարեկան աղջիկ է, ապրում է սոցիալապես անապահով բազմանդամ ընտանիքում, ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Նորքի հոգեբուժական կլինիկայի 2010թ. սեպտեմբերի 10-ի թիվ 103 գրության համաձայն գտնվել է ստացիոնար բուժման մեջ. «Վարքի խանգարում աշտորոշմամբ», նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, ընդունել է կատարած հանցանքը, զղջացել` դրա համար, հանցագործության կատաման յոթ դրվագներից վեցը կատարելու ժամանակ եղել է 15 տարեկան, բնութագրվում է դրական։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը ենթակա է պատժի։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի նկատմամբ 2009թ. հունիսի 2-ի նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
Այսինքն, դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահել/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, նշանակված պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառել /տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը/։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի, ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները և հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու /տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը/։
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական oրենuգրքի Հատուկ մաuի համապատաuխան հոդվածի uահմաններում` հաշվի առնելով նույն oրենuգրքի ընդհանուր մաuի դրույթները։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են, ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։
ՄԱԿ-ի 6-րդ կոնգրեսի կողմից ընդունված անչափահասների նկատմամբ արդարադատության ստանդարտի մասին 4-րդ բանաձևի հիմնարար սկզբունքների համաձայն` անչափահասներին կալանքի տակ պահելն և ազատությունից զրկելը պետք է օգտագործվի միայն որպես ծայրահեղ միջոց, քանի որ կալանավայրը կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ անչափահաս մեղադրյալի վրա։
Դատարանը քննարկելով Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը գտավ, որ հաշվի առնելով նրան մեղսագրված արարքի վտանգավորության աստիճանը և անձը բնութագրող տվյալներն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները` նա իր նկատմամբ նշանակված պատիժը չպետք է կրի։
Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանը անչափահաս աղջիկ է, հանդիսանում է սոցիալապես անապահով ընտանիքի զավակ, ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Նորքի հոգեբուժական կլինիկայի 2010թ. սեպտեմբերի 10-ի թիվ 103 գրության համաձայն գտնվել է ստացիոնար բուժման մեջ. «Վարքի խանգարում աշտորոշմամբ», նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, ընդունել է կատարած հանցանքը, զղջացել` դրա համար, հանցագործության կատաման յոթ դրվագներից վեցը կատարելու ժամանակ եղել է 15 տարեկան, բնութագրվում է դրական, իսկ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։ Դատարանը հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի կատարած հանցանքի վտանգավորության աստիճանը, հանգում է հետևության, որ նրա ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, նաև առանց ազատազրկման ձևով նախատեսված պատիժը կրելու և հիմք ընդունելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ, ինչպես նաև Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 և Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007թ. հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 որոշումները, գտավ, որ ազատազրկման ձևով Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան` վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ծնողների, Արարատի մարզի Վեդու քաղաքապետարանի և Մ.Չիչոյանի բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Դատարանը գտավ, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով դատարանի կողմից սահմանված վարքագծի ընթացքում Մ.Չիչոյանի վրա պետք է դնել որոշակի պարտականություններ` պարտավորեցնել Մ.Չիչոյանին չփոխելու մշտական բնակության վայրը։ Սահմանափակել նրա ժամանցի ազատությունը, արգելել Մ.Չիչոյանին առանց ծնողների ժամը 20։00-ից հետո բացակայելու բնակավայրից։ Պարտականություն դնել Մ.Չիչոյանի վրա փորձաշրջանի ընթացքում հարթելու հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասը։
Դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը պետք է վերացնել` նրան անհապաղ ազատել դատական նիստի դահլիճում։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Անահիտ Ղազարյանի «Մոտոռոլա V-3» մոդելի 351970011883310 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել Անահիտ Ղազարյանին, տուժող Գոհար Արամայիսի Բալասանյանի «Մոտոռոլա V-3» մոդելի 359418006959390 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը` Գոհար Արամայիսի Բալասանյանին, իսկ տուժող Սիրուշ Աշոտի Պետրոսյանին ի պահ հանձնված «Սամսունգ 5230» մոդելի 353458040878913 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել նրա տնօրինությանը, տուժող Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանի դրամապանակը` դրա մեջ առկա բանկոմատային երկու ծածկագրերը, կտրոննները վերադարձնել տուժող Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանին։
Քննարկելով տուժողներ Արսինե Մայիսի Շահվերդյանի, Լուսինե Գեղամի Սահակյանի, Սուրեն Կամսարի Պապյանի, Սիրուշ Աշոտի Պետրոսյանի, Անահիտ Ռոմիկի Ղազարյանի քաղաքացիական հայցի հարցը դատարանը գտավ, որ այն պետք է համարել լուծված` քաղաքացիական հայցից նրանց հրաժարվելու պատճառով։
Քննարկելով տուժող Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանի քաղաքացիական հայցը դատարանը գտավ, որ այն պետք է թողնել առանց քննության` նրան վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք։
Քննարկելով տուժող Գոհար Արամայիսի Բալասանյանի քաղաքացիական հայցը դատարանը գտավ, որ այն պետք է բավարարել։ Ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանից և նրա ծնողներից համապարտության կարգով հօգուտ Գոհար Արամայիսի Բալասանյանի պետք է բռնագանձել 12000 ՀՀ դրամի չափով գումար։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ, 85-90-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ« 364-365-րդ« 369-374-րդ« 3753-րդ, 440-441, հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով՝ ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով ծնողների, Արարատի մարզի Վեդու քաղաքապետարանի և Մ.Չիչոյանի բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Պարտավորեցնել Մ.Չիչոյանին չփոխելու մշտական բնակության վայրը։ Սահմանափակել նրա ժամանցի ազատությունը, փորձաշրջանի ընթացքում արգելել Մ.Չիչոյանին առանց ծնողների ժամը 20։00-ից հետո բացակայելու բնակավայրից։ Պարտականության դնել Մ.Չիչոյանի վրա փորձաշրջանի ընթացքում հարթելու հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասը։
Ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը վերացնել` նրան անհապաղ ազատել դատական նիստի դահլիճում։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Անահիտ Ղազարյանի «Մոտոռոլա V-3» մոդելի 351970011883310 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը վերադարձնել Անահիտ Ղազարյանին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Գոհար Արամայիսի Բալասանյանի «Մոտոռոլա V-3» մոդելի 359418006959390 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը վերադարձնել Գոհար Արամայիսի Բալասանյանին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Սիրուշ Աշոտի Պետրոսյանին ի պահ հանձնված «Սամսունգ 5230» մոդելի 353458040878913 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանի դրամապանակը` դրա մեջ առկա բանկոմատային երկու ծածկագրերը, կտրոննները վերադարձնել տուժող Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանին։
Տուժողներ Արսինե Մայիսի Շահվերդյանի, Լուսինե Գեղամի Սահակյանի, Սուրեն Կամսարի Պապյանի, Սիրուշ Աշոտի Պետրոսյանի, Անահիտ Ռոմիկի Ղազարյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու պատճառով։
Տուժող Սվետլանա Արտավազի Թևոսյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Տուժող Գոհար Արամայիսի Բալասանյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել։ Ամբաստանյալ Մարիամ Ռուբիկի Չիչոյանից և նրա ծնողներ Ռուբիկ Խաչատրյանից և Ծաղիկ Չիչոյանից համապարտության կարգով հօգուտ Գոհար Արամայիսի Բալասանյանի բռնագանձել 12000 ՀՀ դրամի չափով գումար։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյան