Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26 հոկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0378/01/10

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Տ. Գրիգորյան, Է. Մկրտչյան

մեղադրող`
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության
հանցագործությունների գործերով
բաժնի դատախազ ` Մ. Հակոբյան,

պաշտպաններ` Լ. Ղազարյան, Ս. Մկրտչյան,
Ռ. Սաֆարյան, Կ. Մկրտումյան


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Արմեն Հայկազի Հարությունյանի `
ծնված 1970թ. մայիսի 21-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, վատառողջ է` տառապում է «Խրոնիկական Հեպատիտ Ց» և «Զարկերակային հիպերտենզիա, 1-ին աստիճան» հիվանդություններով, հաշվառված է Երևանի Անդրանիկի անվան փողոցի թիվ 112 շենքի թիվ 27 բնակարանում, կալանքի տակ է 23.09.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով,

2. Սամվել Արամայիսի Բադալյանի`
ծնված 1966թ. օգոստոսի 01-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում բազմիցս դատված,
1/ Լենինականի ժողդատարանի 06.02.1984թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման մեկ տարի ժամկետով, դատարանի 20.03.1984թ. որոշմամբ, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ պատժի կրումը հետաձգվել է մեկ տարի ժամանակով, դատվածությունը մարված,
2/ Երևանի Սպանդարյան շրջանի ժողդատարանի 1993թ. փետրվարի 24-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով,
3/ Երևանի Սպանդարյան շրջանի ժողդատարանի 1994թ. ապրիլի 24-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 87-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման յոթ տարի վեց ամիս ժամկետով։ Դատարանի 20.06.1998թ. որոշմամբ ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 4-րդ մասը վերաորակվել է 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, պատիժ է նշանակվել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով և նույն օրը ազատվել է պատժի կրումից` այն լրիվ կրած լինելու պատճառով։
4/ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 1999թ. հոկտեմբերի 20-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 08.09.1999թ.-ից։ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 23.05.2002թ. որոշմամբ, 1 տարի 3 ամիս 15 օր պատժի չկրած մասով տեղափոխվել է գաղութ բնակավայր, իսկ 01.08.2003թ. ազատվել է պատժի կրումից` այն լրիվ կրած լինելու պատճառով։
5/ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. նոյեմբերի 02-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 02.08.2003թ.-ից։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2006թ. որոշմամբ, 2 տարի 7 ամիս 3 օր պատժի չկրած մասի կրումից ազատվել է պայմանական վաղաժամկետ։
6/ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2007թ. մարտի 7-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2007թ. որոշմամբ, 100.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը փոխարինվել է 500 ժամ հանրային աշխատանքներով, նույն դատարանի 10.09.2008թ. որոշմամբ ազատվել է հանրային աշխատանքներից, իսկ 01.03.2010թ. ազատվել է պատժի կրումից` այն լրիվ կրելով,
7/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2011թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 04.08.2011թ.-ից, այս դատվածությունները մարված չեն, չի աշխատում, վատառողջ է` տառապում է «Հեպատիտ Ց» հիվանդությամբ, բնակվել է Երևանի Եղբայրության փողոցի թիվ 19 շենքի թիվ 13 բնակարանում, սույն քրեական գործով կալանքի տակ է 16.06.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

3. Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի`
ծնված 1969թ. օգոստոսի 02-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում բազմիցս դատված,
1/ Երևանի Շահումյանի շրջանի ժողդատարանի 1993թ. նոյեմբերի 01-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 14.04.1993թ.-ից։ ՀՀ գերագույն դատարանի 14.01.1994թ. որոշմամբ պատժաչափը կրճատվել է և թողնվել է կրելու ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Աշտարակի շրջանի ժողդատարանի 06.05.1994թ. որոշմամբ, պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժից` պարտադիր աշխատանքների ներգրավումով։ Երևանի Շահումյանի շրջանի ժողդատարանի 07.03.1996թ. որոշմամբ, պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից։
2/ Ռուսաստանի Դաշնության Պյատիգորսկ քաղաքի Ստավրոպոլի շրջանի դատարանի 1999թ. մարտի 11-ի դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 228-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 97-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 99-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով,
3/ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2002թ. ապրիլի 01-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 109-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման մեկ տարի ժամկետով, դատվածությունները մարված,
4/ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.07.2007թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ մասերով, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի և 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի մեկ ամիս ժամկետով։ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 03.10.2008թ. որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի ապաքրեականացման հիմքով վերանայվել է դատավճիռը և պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 2 տարի ժամկետով։ Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.12.2008թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի 1 ամիս 2 օր կրումից, դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, բնակվել է Երևանի Ներքին Չարբախի 7-րդ փողոցի թիվ 4 տանը, կալանքի տակ է 16.06.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,


4. Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի `
ծնված 1980թ. հունվարի 11-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004թ. մայիսի 04-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 15.01.2004թ.-ից։ Նույն դատարանի 22.06.2004թ. որոշմամբ, պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 1 տարի 3 ամիս 21 օր չկրած մասից։
2/ Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման ինը տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2007թ. հուլիսի 18-ից, դատվածությունները չմարված, վատառողջ է` տառապում է «Խրոնիկ հեպատիտ Ց, աստենոնևրոտիկ համախտանիշ» հիվանդությամբ, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Երևանի Լիսինյան փողոցի թիվ 60 տանը, սույն քրեական գործով կալանքի տակ է 19.07.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով,


Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 16131709 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է 2009թ. դեկտեմբերի 16-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Նորայր Ռուբենի Հարությունյանի կողմից ապօրինաբար խոշոր չափի թմրամիջոց պահելու փաստի առթիվ։
Քննիչի 02.04.2010թ. որոշմամբ, թիվ 16131709 քրեական գործի նյութերով Արմեն Հայկազի Հարությունյանի կողմից ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու և այն Նորայր Ռուբենի Հարությունյանին իրացնելու փաստի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է նոր քրեական գործ, առանձնացվել է որպես առանձին վարույթ և նախաքննությունը շարունակվել է 16109510 համարի տակ։
Թիվ 16109510 քրեական գործը 09.07.2010թ. ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և քննիչի 10.07.2010թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ։
Քննիչի 10.07.2010թ. որոշմամբ թիվ 16109510 քրեական գործը միացվել է թիվ 13120310 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13120310 քրեական գործի վարույթում։
Քննիչի 2010թ. հուլիսի 27-ի որոշմամբ հայտարարվել է քրեական գործով մեղադրյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի հետախուզումը։
Քննիչի 2010թ. սեպտեմբերի 02-ի որոշմամբ, թիվ 13120310/1 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ։
2010թ. սեպտեմբերի 23-ին մեղադրյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը հայտնաբերվել է։
Քննիչի 23.09.2010թ. որոշմամբ թիվ 13120310/1 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Թիվ 29105310 քրեական գործը հարուցվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզային վարչության քննչական բաժնում 2010թ. ապրիլի 30-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Մելանյա Սևոյանի կողմից, ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿՀ-ում ազատազրկման ձևով պատիժ կրող իր որդի Գոռ Աշոտի Սևոյանին տարված հանձուքում առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ քաշով «հերոին» տեսակի թմրամիջոց հայտնաբերվելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 16115410 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. հունիսի 17-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սամվել Բադալյանի և Լևոն Բարեկյանի կողմից թմրանյութեր ապօրինի ձեռք բերելու փաստի առթիվ։
Քննիչի 20.07.2010թ. որոշմամբ թիվ 16115410 և 29105310 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է թիվ 16115410 համարը։
25.08.2010թ. որոշմամբ թիվ 16115410 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 01.11.2010թ. որոշմամբ թիվ 13120310/1 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, այն միացվել է թիվ 16115410 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 16115410 համարի տակ։
Քննիչի 27.12.2010թ. որոշմամբ, թիվ 16115410 քրեական գործից անջատվել է Արմեն Հայկազի Հարությունյանին առանձնապես խոշոր չափերի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և համապատասխան քանակի պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ իրացնող ոմն Էրոյի, Սամվել Արամայիսի Բադալյանին գործով չպարզված հանգամանքներում առանձնապես խորշոր չափերի` 0.735 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոց իրացնող անձի և հետախուզման մեջ գտնվող Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանի վերաբերյալ գործի մասը, քրեական գործից անջատված մասին շնորհվել է թիվ 16115410/1 համարը և այդ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև Արմեն Հայկազի Հարությունյանին առանձնապես խոշոր չափերի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և համապատասխան քանակի պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ իրացնող ոմն Էրոյի, Սամվել Արամյիսի Բադալյանին գործով չպարզված հանգամանքներում առանձնապես խորշոր չափերի` 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց իրացնող անձի ինքնությունը պարզելը, ինչպես նաև հետախուզման մեջ գտնվող Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին հայտնաբերելը։
Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա 2009-2010թթ. ընթացքում, պարբերաբար, Երևանի Կոմիտաս թաղամասում գործող «Հայր և որդի Երիցյաններ» խանութի մոտ, պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է քննությամբ դեռևս չպարզված ոմն Էրոյին, որից իր գործածման համար, մեկ գրամի դիմաց վճարելով 13.000 ՀՀ դրամ, տարբեր չափաբաժիններով, իսկ վերջին անգամ 2010թ. սեպտեմբերի սկզբներին` 8 գրամի չափով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և յուրաքանչյուր անգամ համապատասխան քանակի պրեկուրսոր հանդիսացող «քացախաթթվի անհիդրիդ», որը նշված ժամանակահատվածում աճուկային շրջանից ներարկվելու եղանակով գործածել է։ Ապօրինի ձեռք բերված թմրամիջոցի քանակությունից մեկ դեպքով` 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին, Երևանի ՀԱ թաղամասում գտնվող «Կայզեր» խանութի մոտ, իր ծանոթ Նորայր Հարությունյանի խնդրանքով, նրան հյուրասիրության կարգով, անհատույց, իրացրել է խոշոր չափի` 0.65 գրամ «ափիոն», որը նույն օրը հայտնաբերվել է վերջինիս մոտ` նրա անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Արմեն Հարությունյանը, կրկին անգամ, 2009թ. վերջերից մինչև 2010թ. օգոստոս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար, Երևանի Ծերեթելի փողոցում և Գարեգին Նժդեհի անվան հրապարակում, պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել է Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին, որից, ինչպես իրացնելու, այնպես էլ իր գործածման նպատակով, մեկ գրամի դիմաց վճարելով 20.000 ՀՀ դրամ, յուրաքանչյուր անգամ 5-ական գրամ չափաբաժիններով, իսկ վերջին անգամ 2010թ. օգոստոսի վերջերին` կրկին 5 գրամի չափով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որից մի մասը գործածել է։ Ապօրինի ձեռք բերված թմրամիջոցի քանակությունից Արմեն Հարությունյանը 2010թ. փետրվարի կեսերին, 0.3-0.4 գրամի չափով, այնուհետև մինչև ապրիլի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում, մի քանի դեպքով, տարբեր չափաբաժիններով, ընդհանուր` առանձնապես խոշոր չափերի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց է իրացրել Արման Սերյոժայի Միքայելյանին։»։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքների համար. «որ նա` 2010թ. ապրիլի 29-ին, ժամը 13-30-ին, իր ծանոթ` ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրող դատապարտյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանից հեռախոսակապով իմանալով վերջինիս կողմից «հերոին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկության մասին և, որ այն հնարավոր է ՔԿ հիմնարկ ուղարկել նրա հետ նույն խցում պատիժը կրող դատապարտյալ Գոռ Աշոտի Սևոյանի մոր` Մելանյա Եղիայի Սևոյանի կողմից բերվող հանձնուքում թաքցնելու միջոցով, նույն օրը, չպարզված հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել տնայնագործական եղանակով պատրաստված` առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը Պետրոս Եղիազարյանին իրացնելու նպատակով թաքցրել է իր կողմից նախապես գնված աղցանի տարայի մեջ և Երևան քաղաքի «Իքսպրես» սուպերմարկետի մոտ, պայմանավորվածության համաձայն, փոխանցել աղցանի փաթեթում թմրամիջոցի առկայությունից անտեղյակ` Մելանյա Սևոյանին ՔԿՀ տեղափոխող տաքսու վարորդ Մհեր Ադիբեկյանին։ Վերջինս վերը նշված «հերոինը» հանձնել է Մելանյա Սևոյանին, որն իր հերթին, անտեղյակ լինելով աղցանում թմրամիջոցի առկայության մասին, ՔԿՀ հասնելուց հետո` ժամը 16-50-ի սահմաններում, հանձնուք բերելու մասին դիմումը գրելուց հետո, այն ամբողջությամբ փոխանցել է ՔԿ հիմնարկի հանձնուքի ընդունման սենյակ, որտեղ, զննության ժամանակ, ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից հանձնուքում եղած աղցաններից մեկի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը։
Բացի այդ, Սամվել Արամայիսի Բադալյանը 2010թ. հունիսի 16-ին, ցերեկային ժամերին, իր գործածման համար ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով զանգահարել է ընկերոջը` Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին, ապա վերջինից տեղեկանալով, որ նա հնարավորություն ունի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պայմանավորվել է նրա հետ հանդիպել Երևանի Շենգավիթ համայնքի տարածքում` զինվորական հավաքակետի մոտ։ Այնուհետև, պայմանավորված վայրում հանդիպելով Լևոն Բարեկյանին, նրանից ապօրինի ձեռք է բերել և, մինչև թմրամիջոցի գործածման համար անհրաժեշտ պարագաները Լևոն Բարեկյանի կողմից բերելը, իր մոտ պահել համատեղ օգտագործման համար նախատեսված` խոշոր չափի` ընդհանուր 0.0669 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, որի կեսը կազմող` խոշոր չափի` մոտ 0,03345 գրամ «հերոինի» քանակությունը, որպես Լևոն Բարեկյանի կողմից հյուրասիրություն, նախատեսված է եղել իր համար։ Ապօրինի ձեռք բերված վերը նշված թմրամիջոցի ընդհանուր քանակությունը Սամվել Բադալյանը պահել է իր հագին եղած սև գույնի սպորտային տաբատի ձախ գրպանում, որը նույն ժամանակ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցների կողմից կասկածանքի տակ նրան բերման ենթարկելուց հետո` անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է։»։
Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա` իր գործածման և ընկերոջը` Սամվել Արամայիսի Բադալյանին ապօրինի իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելու համար, 2010թ. հունիսի 16-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում, գնացել է Երևան քաղաքի Արտաշիսյան 60ա հասցեում գտնվող նախկին մանկապարտեզի տարածք, որտեղ, պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպելով Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին, նրանից անհատույց, ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափի` 0.0669 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Դրա կեսը կազմող` խոշոր չափի` մոտ 0,03345 գրամ քանակությունն ընկերոջը` Սամվել Արամայիսի Բադալյանին հյուրասիրության կարգով իրացնելու, իսկ մնացածն անձամբ, վերջինիս հետ գործածելու նպատակով, մինչև գործածման համար անհրաժեշտ պարագաներն իր տնից բերելը, թմրամիջոցի ընդհանուր քանակությունը Շենգավիթի տարածքում` զինվորական հավաքակետի մոտ տվել է Սամվել Բադալյանին, սակայն չի հասցրել վերադառնալ և գործածել թմրամիջոցը, քանի որ բռնվել են ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցների կողմից, իսկ վերը նշված թմրամիջոցի քանակությունը հայտնաբերվել է Սամվել Բադալյանի անձնական խուզարկությամբ։»։
Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` Երևան քաղաքի քրեական դատարանի 2008թ. սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268 հոդվածի 3-րդ մասով և 266 հոդվածի 4-րդ մասով ազատազրկման իննը տարի վեց ամիս ժամկետով և պատիժը նշանակվել է կրելու ՀՀ ԱՆ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում։ Պատիժը կրելու ընթացքում, չկանգնելով ուղման ճանապարհին, կրկին անգամ փորձել է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոց, որը կայացել է հետևյալում` տեղեկանալով, 2010թ. ապրիլի 29-ին «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ Գոռ Աշոտի Սևոյանին տաքսի ավտոմեքենայով այցելության է գնալու նրա մայր Մելանյա Եղիայի Սևոյանը, իր մոտ եղած «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ի 077-93-10-02 հեռախոսահամարով զանգահարել է նախկինում վեց անգամ, այդ թվում նաև ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և պահելու համար դատապարտված Սամվել Արամայիսի Բադալյանին և խնդրել հանձնուքում թաքցնելու եղանակով իրեն փոխանցել հերոին տեսակի թմրամիջոց։ Սամվել Բադալյանը տնայնագործական եղանակով պատրաստված առանձնապես խոշոր չափի 0.735 գրամ քաշով «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը տեղավորել կաղամբով պատրաստված աղցանի մեջ և այն փոխանցել Երևան քաղաքի «Իքսպրես» սուպերմարկետի մոտ սպասող Գոռ Սևոյանի մայր Մելանյա Սևոյանին այցելության տանող տաքսի ավտոմեքենայի վարորդին։ 2010թ. ապրիլի 29-ին, ժամը 15-ի սահմաններում Սամվել Բադալյանը Երևան քաղաքի «Իքսպրես» սուպերմարկետի մոտ, առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը աղցանի մեջ թաքցրած, պոլիէթիլենային տոպրակով դրել է Մհեր Ադիբեկյանի վարած «Վազ 2105» մակնիշի ավտոմեքենան։ Այնուհետև Մհեր Ադիբեկյանը ՀՀ ԱՆ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկ տեղափոխելիս պոլիէթիլենային տոպրակը փոխանցել է Մելանյա Սևոյանին, որն էլ ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿՀ-ի տարածքում, ժամը 16-50-ի սահմաններում իր որդի, դատապարտյալ Գոռ Սևոյանին հանձնուք հանձնելու դիմում է գրել, հանձնուքի մեջ դրված աղցանի մեջ թաքցրած առանձնապես խոշոր չափի 0.735 գրամ տնայնագործական եղանակով պատրաստված «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը նույն պահին ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿՀ-ի աշխատակիցների կողմից հանձնուքի զննության ընթացքում թմրամիջոցը հայտնաբերվել, առգրավվել է և Պետրոս Եղիազարյանը առանց իրացնելու նպատակի առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերել չի կարողացել և հանցանքը ավարտին չի հացրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։»։
2010թ. դեկտեմբերի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածով և 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի 25-րդ և 26-րդ հոդվածներով, ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին և Սամվել Արամայիսի Բադալյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխել և նոր մեղադրանքներ է առաջադրել։
Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2009-2010թթ. ընթացքում, պարբերաբար, Երևանի Կոմիտաս թաղամասում գործող «Հայր և որդի Երիցյաններ» խանութի մոտ, պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է քննությամբ դեռևս չպարզված ոմն Էրոյին, որից իր գործածման համար, մեկ գրամի դիմաց վճարելով 13.000 ՀՀ դրամ, տարբեր չափաբաժիններով, իսկ վերջին անգամ 2010թ. սեպտեմբերի սկզբներին` 8 գրամի չափով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և յուրաքանչյուր անգամ համապատասխան քանակի պրեկուրսոր հանդիսացող «քացախաթթվի անհիդրիդ», որը նշված ժամանակահատվածում աճուկային շրջանից ներարկվելու եղանակով գործածել է։ Ապօրինի ձեռք բերված թմրամիջոցի քանակությունից մեկ դեպքով` 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին, Երևանի ՀԱ թաղամասում գտնվող «Կայզեր» խանութի մոտ, իր ծանոթ Նորայր Հարությունյանի խնդրանքով, նրան հյուրասիրության կարգով, անհատույց, իրացրել է խոշոր չափի` 0.65 գրամ «ափիոն», որը նույն օրը հայտնաբերվել է վերջինիս մոտ` նրա անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Արմեն Հարությունյանը, 2009թ. վերջերից մինչև 2010թ. օգոստոս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար, Երևանի Ծերեթելի փողոցում և Գարեգին Նժդեհի անվան հրապարակում, պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել է Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին, որից, ինչպես իրացնելու, այնպես էլ իր գործածման նպատակով, մեկ գրամի դիմաց վճարելով 20.000 ՀՀ դրամ, յուրաքանչյուր անգամ 5-ական գրամ չափաբաժիններով, իսկ վերջին անգամ 2010թ. օգոստոսի վերջերին` կրկին 5 գրամի չափով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որից մի մասը գործածել է։ Ապօրինի ձեռք բերված թմրամիջոցի քանակությունից Արմեն Հարությունյանը 2010թ. փետրվարի կեսերին, 0.3-04 գրամի չափով, այնուհետև մինչև ապրիլի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում, մի քանի դեպքով, տարբեր չափաբաժիններով, ընդհանուր` առանձնապես խոշոր չափերի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց է իրացրել Արման Սերյոժայի Միքայելյանին։»։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանին նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2010թ. ապրիլի 29-ին, ժամը 13-30-ին, իր ծանոթ` ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրող դատապարտյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանից հեռախոսակապով իմանալով վերջինիս կողմից «հերոին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկության մասին և, որ այն հնարավոր է ՔԿ հիմնարկ ուղարկել նրա հետ նույն խցում պատիժը կրող դատապարտյալ Գոռ Աշոտի Սևոյանի մոր` Մելանյա Եղիայի Սևոյանի կողմից բերվող հանձնուքում թաքցնելու միջոցով, նույն օրը, չպարզված հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել տնայնագործական եղանակով պատրաստված` առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը Պետրոս Եղիազարյանին իրացնելու նպատակով թաքցրել է իր կողմից նախապես գնված աղցանի տարայի մեջ և Երևան քաղաքի «Իքսպրես» սուպերմարկետի մոտ, պայմանավորվածության համաձայն, փոխանցել աղցանի փաթեթում թմրամիջոցի առկայությունից անտեղյակ` Մելանյա Սևոյանին ՔԿՀ տեղափոխող տաքսու վարորդ Մհեր Ադիբեկյանին։ Վերջինս վերը նշված «հերոինը» հանձնել է Մելանյա Սևոյանին, որն իր հերթին, անտեղյակ լինելով աղցանում թմրամիջոցի առկայության մասին, ՔԿՀ հասնելուց հետո` ժամը 16-50-ի սահմաններում, հանձնուք բերելու մասին դիմումը գրելուց հետո, այն ամբողջությամբ փոխանցել է ՔԿ հիմնարկի հանձնուքի ընդունման սենյակ, որտեղ, զննության ժամանակ, ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից հանձնուքում եղած աղցաններից մեկի մեջ հայտնաբերվել և առգարավվել է առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը։
Բացի այդ, Սամվել Արամայիսի Բադալյանը 2010թ. հունիսի 16-ին, ցերեկային ժամերին, իր գործածման համար ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով զանգահարել է ընկերոջը` Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին, ապա վերջինից տեղեկանալով, որ նա հնարավորություն ունի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պայմանավորվել է նրա հետ հանդիպել Երևանի Շենգավիթ համայնքի տարածքում` զինվորական հավաքակետի մոտ։ Այնուհետև, պայմանավորված վայրում հանդիպելով Լևոն Բարեկյանին, նրանից ապօրինի ձեռք է բերել և, մինչև թմրամիջոցի գործածման համար անհրաժեշտ պարագաները Լևոն Բարեկյանի կողմից բերելը, իր մոտ պահել համատեղ օգտագործման համար նախատեսված` խոշոր չափի` ընդհանուր 0.0669 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, որի կեսը կազմող` խոշոր չափի` մոտ 0,03345 գրամ «հերոինի» քանակաությունը, որպես Լևոն Բարեկյանի կողմից հյուրասիրություն, նախատեսված է եղել իր համար։ Ապօրինի ձեռք բերված վերը նշված թմրամիջոցի ընդհանուր քանակությունը Սամվել Բադալյանը պահել է իր հագին եղած սև գույնի սպորտային տաբատի ձախ գրպանում, որը նույն ժամանակ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցների կողմից կասկածանքի տակ նրան բերման ենթարկելուց հետո` անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է։»։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.

Երևան քաղաքի բնակիչ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը, որին դիմում են նաև Հարութ անունով և որի մականունն է «թութուն», 2009, 2010թթ. ընթացքում, պարբերաբար, հեռախոսակապի միջոցով պայմանավորվել և Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտային հարակից տարածքում գործող «Հայր և որդի Երիցյաններ» խանութի մոտ հանդիպել է գործով չպարզված ոմն Էրոյի հետ, որից, իր գործածման համար, մեկ գրամի դիմաց վճարելով 13.000 ՀՀ դրամ, տարբեր չափաբաժիններով, բազմիցս ապօրինի ձեռք է բերել և պահել գործով չպարզված քանակի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և դրան համապատասխան քանակի քացախաթթվի անհիդրիդ։ Ապօրինի ձեռք բերված ափիոնը խառնելով համապատասխան քանակի, պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդի հետ, Արմեն Հարությունյանն այն նշված ժամանակահատվածում գործածել է` ներարկվելու եղանակով։ Արմեն Հարությունյանն իր կողմից ապօրինի ձեռք բերված վերը նշված թմրամիջոցից, իր ծանոթ Նորայր Հարությունյանի խնդրանքով, 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին, Երևանի Հարավ-արևմտյան թաղամասում գործող «Կայզեր» հանրախանութի մոտ, հյուրասիրության կարգով, անհատույց, իրացրել է խոշոր չափի` 0.65 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել է Նորայր Հարությունյանի մոտ` նրա անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, 2009թ. վերջերից մինչև 2010թ. օգոստոս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար, Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում գտնվող Ծերեթելի փողոցում և Գարեգին Նժդեհի անվան հրապարակում, հեռախոսակապով պայմանավորվելով` Արմեն Հարությունյանը հանդիպել է իր ծանոթ Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին, որից, ինչպես իրացնելու, այնպես էլ իր գործածման համար, մեկ գրամը` 20.000 ՀՀ դրամով, յուրաքանչյուր անգամ 5-ական գրամ չափաբաժիններով, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը նշված ժամանակահատվածում ներարկման եղանակով գործածել է։
2010թ. հունվարին, գործով չպարզված օրը, ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Երևանի Հաղթանակի անվան զբոսայգում, գործով չպարզված հանգամանքներում ծանոթացել է գործով վկա, «Նեգո» մականունով Արման Միքայելյանի հետ, որին 2010թ. փետրվարին, գործով չպարզված օրը և վայրում, հյուրասիրելու եղանակով իրացրել է առանձնապես խոշոր չափի` 0.3 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։
Դրանից հետո, 2010թ. օգոստոսի վերջերին, նույն վայրում, Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանից, իրացնելու և իր գործածման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի` 5 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որից մի մասը նույն եղանակով գործածել է։
Դրանից հետո, 2010թ. սեպտեմբերի սկզբներին, նույն Էրոյից, Երևանի Կոմիտասի պողոտայում, կրկին անգամ, ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափի` 8 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և դրան համապատասխան քանակի պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք, նշված ժամանակահատվածում աճուկային շրջանից ներարկվելու եղանակով գործածել է։
Բացի այդ, թմրամիջոցների առուվաճառք իրականացնող Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանը, 2010թ. հունիսի 16-ին, իր ծանոթ` Երևան քաղաքի բնակիչ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի հետ հեռախոսով պայմանավորվելով, ժամը 17.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արտաշիսյան 60ա հասցեում գտնվող նախկին մանկապարտեզի տարածքում, Լևոն Բարեկյանին անհատույց, հյուրասիրության կարգով, ապօրինի իրացրել է խոշոր չափի` 0.0669 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։
Էդուարդ Շմավոնյանից ապօրինի ձեռք բերված թմրամիջոցի կեսը կազմող, խոշոր չափի` 0,03345 գրամ «հերոինը» Սամվել Բադալյանին հյուրասիրության կարգով իրացնելու, իսկ մնացածն անձամբ, բայց վերջինիս հետ նույն վայրում գործածելու նպատակով, մինչև թմրամիջոցը գործածելու համար անհրաժեշտ պարագաներն իր տնից բերելը, ամբաստանյալ Լևոն Բարեկյանը թմրամիջոցն ամբողջությամբ, Երևանի Շենգավիթ վարչական տարածքի` զինվորական հավաքակետի մոտակայքում, թողել է Սամվել Բադալյանի մոտ, սակայն նրանք չեն հասցրել թմրամիջոցը գործածել, քանի որ միասին բռնվել են ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցների կողմից, իսկ վերը նշված թմրամիջոցը` 0,0669 «հերոինը», հայտնաբերվել է Սամվել Բադալյանի անձնական խուզարկությամբ։
Դատական քննությամբ պարզվել է նաև, որ ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանը նախկինում կատարել է թմրամիջոցի ապօրինի իրացում հետևյալ հանգամանքներում.
Դեռևս 2010թ. ապրիլի 29-ին, ժամը 13։30-ին, իր ծանոթ` ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրող դատապարտյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի հետ հեռախոսով զրուցելով` տեղեկացել է վերջինիս կողմից «հերոին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկության մասին։ Միաժամանակ Պետրոս Եղիազարյանը տեղեկացրել է, որ թմրամիջոցը հնարավոր է ՔԿ հիմնարկ ուղարկել նրա հետ նույն խցում պատիժը կրող դատապարտյալ Գոռ Աշոտի Սևոյանի մոր` Մելանյա Եղիայի Սևոյանի կողմից բերվող հանձնուքում թաքցնելու եղանակով։ Սամվել Բադալյանը Պետրոս Եղիազարյանի հետ հեռախոսային խոսակցությունն ավարտելուց հետո, նույն օրը, գործով չպարզված հանգամանքներում, Պետրոս Եղիազարյանին ՔԿ հիմնարկ առաքելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել տնայնագործական եղանակով պատրաստված, առանձնապես խոշոր չափի, 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Այն ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում գտնվող Պետրոս Եղիազարյանին իրացնելու նպատակով, նույն օրը, Սամվել Բադալյանը թմրամիջոցը թաքցրել է իր կողմից նախապես գնված, աղցանով լի տարայում, որից հետո, պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ այն փոխանցել է տաքսու վարորդ Մհեր Ադիբեկյանին։ Վերջինս անտեղյակ լինելով աղցանում թաքցրած թմրամիջոցի առկայության մասին` իր հերթին վերը նշված «հերոինի» պարունակությամբ աղցանի փաթեթը հանձնել է Մելանյա Սևոյանին, որը նույնպես անտեղյակ լինելով աղցանում թմրամիջոցի առկայության մասին, ՔԿՀ հասնելուց հետո, ժամը 16։50-ի սահմաններում, հանձնուք բերելու մասին դիմումը գրելուց հետո, հանձնուքն ամբողջությամբ փոխանցել է ՔԿ հիմնարկի հանձնուքի ընդունման սենյակ, որտեղ զննության ժամանակ, ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից, հանձնուքում եղած աղցաններից մեկի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը։
Քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել է նաև, որ ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը և Սամվել Արամայիսի Բադալյանը տառապում են թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունեն, որի համար հակացուցումներ չկան։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են տոքսիկոքիմիական փորձաքննություններ ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից։ Համաձայն քրեական գործում առկա հանձնման-ընդունման արձանագրությունների` փորձաքննության արժեքը ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի մասով կազմել է 38.472 /երեսուն ութ հազար չորս հարյուր յոթանասուներկու/ ՀՀ դրամ գումար, ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի մասով` 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար, ամբաստանյալ Սամվել Աշոտի Բադալյանի մասով` 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար, ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի մասով` 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանը ՀՀ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. օգոստոսի 04-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Այդ դատավճռով հաստատվել է, որ` «Սամվել Արամայիսի Բադալյանը, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում գտնվելով կալանքի տակ, 2011թ. մարտի 14-ին, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար փորձել է ձեռք բերել զգալի չափի, 0.016 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց»։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ և 2.1 կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Շրջապատում իրեն ճանաչում են նաև Հարութ անունով, մականունը` «թութուն»։ 2009-2010 թվականներին օգտագործել է եղբոր կնոջ` Մոնիկա Հարությունյանի անվամբ հաշվառված բջջային` 094-41-67-99, 094-56-76-22 և 098-03-05-59 հեռախոսահամարները։ 2009թ. սկզբից սկսել է գործածել «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց` ներարկման միջոցով։ 2009թ. ծանոթացել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայում բնակվող` թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող Էրոյի հետ։ Նրա հետ հեռախոսակապի միջոցով պայմանավորվածության համաձայն, պարբերաբար հանդիպել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս թաղամասում գործող «Հայր և որդի Երիցյաններ» խանութի մոտ և իր գործածման համար, մեկ գրամը 13.000 ՀՀ դրամով, տարբեր չափաբաժիններով գնել է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ Էրոյից գնված ափիոնը գործածել է միայնակ` ներարկվելու միջոցով։ 2010թ. սեպտեմբերի սկզբին, նույն Էրոյից Երևանի Կոմիտաս պողոտայում նորից գնել է 8 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ Գնված թմրամիջոցը բացելով քացախաթթվի անհիդրիդի հետ` աճուկային շրջանից ներարկվելու եղանակով գործածել է։
2009թ. դեկտեմբերի 15-ին իրեն է զանգահարել իր ծանոթներից Նորայր Հարությունյանը, որը խնդրել է իրեն թմրամիջոց հյուրասիրել։ Ընդառաջելով Նորայր Հարությունյանի խնդրանքին` պայմանավորվել է հանդիպել նրան Երևանի Հարավ-արևմտյան թաղամասում գործող «Կայզեր» հանրախանութի մոտ, որտեղ իր ծանոթ Էրոյից գնված թմրամիջոցից 0.65 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել Ն. Հարությունյանին։
Թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեղադրանքով հետագայում կալանավորված, իր ծանոթ Դերոյի միջոցով, 2009թ. ծանոթացել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոցի առուվաճառքով զբաղվող Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանի հետ։ Էդոյի հետ ծանոթանալուց հետո, մինչև 2010թ. օգոստոս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, յուրաքանչյուր անգամ հեռախոսով զանգելու միջոցով պայմանավորվել է նրա հետ և Երևանի Ծերեթելի փողոցում ու Գարեգին Նժդեհի անվան հրապարակում հանդիպել է Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին, որից մեկ գրամը 20.000 ՀՀ դրամ գումարով, յուրաքանչյուր անգամ 5-ական գրամ չափաբաժիններով գնել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Էդոյից գնված թմրամիջոցը գործածել է ներարկման միջոցով։ 2010թ. օգոստոսի վերջերին, մեկ գրամի դիմաց վճարելով 20.000 ՀՀ դրամ, Էդոյից գնել է 5 գրամ «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ներարկվելու եղանակով գործածել է։ Ձեռք բերած թմրամիջոցի քանակությունից 2010թ. փետրվարի կեսերին, 0.3-0.4 գրամի չափով, իսկ մինչև ապրիլի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում, մի քանի դեպքով, տարբեր չափաբաժիններով հյուրասիրել է Երևան քաղաքի բնակիչ` «Նեգո» մականունով Արման Սերյոժայի Միքայելյանին։ Արման Միքայելյանը յուրաքանչյուր անգամ զանգահարել է իր բջջային 098-03-05-59 հեռախոսահամարին և պայմանավորվել հանդիպման համար։ Նրա հետ ծանոթացել է 2010թ. հունվարին Երևանի Հաղթանակ զբոսայգում, չի հիշում` թե ինչ հանգամանքներում։
/հատոր 3, գ.թ. 10-14, 41/։
Դատարանում ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր նախաքննական ցուցմունքները իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ դրանք գրվել են քննիչի թելադրանքով, բռնության գործադրմամբ և իր պաշտպանական իրավունքի խախտմամբ, քանի որ ինքը պաշտպան է ցանկացել ունենալ, սակայն իրեն թույլ չեն տվել։ Իրենից այդ ցուցմունքները կորզվել են ոստիկան Արմեն Մկրտչյանի կողմից գործադրված բռնության հետևանքով։ Ինքը 2010թ. հունվարի 30-ից, 3 ամսով` մինչև մայիսի 1-ը, բացակայել է Երևանից և գտնվել է Հրազդանի Լեռնանիստ գյուղում, քանի որ ցանկացել է բուժվել թմրանյութի կախվածությունից, ուստի չէր կարող այդ ժամանակահատվածում որևէ մեկի թմրամիջոց իրացնել։ Ինքը բջջային 098-03-05-59 հեռախոսամարը չի օգտագործել, Արման Միքայելյանին չի ճանաչել և երբևէ նրան չի զանգահարել, թմրամիջոց չի հյուրասիրել։ Ինքը թմրամիջոց գնել է միայն Դավիթից` Բանգլադեշի Բ-3 կոչվող թաղամասում և նույն օրը իրենից հետո թմրամիջոց է վերցրել նաև Նորայր Հարությունյանը։ Վերջինս իր մեքենայով տարել է տուն և իրենից խնդրել է քացախաթթվի անհիդրիդ։ Ինքը Նորայր Հարությունյանին միայն քացախաթթվի անհիդրիդ է տվել, որի համար իրեն մեղավոր է ճանաչում։ Իր նախաքննական ցուցմունքներում գրված Էրո անունը հորինված անուն է։ Ինքը ճանաչում է Էդուարդ Շմավոնյանին, սակայն նա որևէ առնչություն չունի թմրանյութերի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար դատապարտվել և պատժի կրելուց ազատվել է 2010թ. մարտի 01-ին։ Ազատվելուց հետո վերադարձել է իր` Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 19 շենքի 13 բնակարան, որտեղ բնակվել է կնոջ` Ռուզաննա Ասլանյանի և երեխաների հետ միասին։ Կնոջ անունով ձեռք է բերել բջջային 098-02-73-04 հեռախոսաքարտը, որն օգտագործվել է իր կողմից։ Հեռախոսաքարտը տեղադրել է տանը գտնվող «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսի մեջ։ Ազատվելուց երկու ամիս անց, ընտանեկան կյանքում ծագած տարբեր վիճաբանությունների պատճառով հեռացել է կնոջից և բնակվել տարբեր վայրերում։ Իր հեռախոսահամարին զանգահարել են դատապարտյալ ներկայացած անձինք, որոնք անընդհատ խնդրել են հեռախոսը փոխանցել իր կնոջը։ Այդ անձանց ինքը չի ճանաչում և նրանց հեռախոսահամարները չի հիշում։
Պետրոս Սոսի Եղիազարյանին և Գոռ Աշոտի Սևոյանին չի ճանաչում և «Կոշ» ՔԿ հիմնարկությունում ծանոթներ չունի։ 2010թ. ապրիլի 29-ին Երևան քաղաքի «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ կայանված «Վազ 2107» մակնիշի կարմիր գույնի ավտոմեքենայի առջևի նստատեղին պոլիէթիլենային տոպրակով երկու տարաներում աղցաններ չի դրել։ Չի հիշում, թե բջջային 077-93-10-02 հեոախոսահամարն իրեն ծանոթ է, թե ոչ։ Գործածում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ 2010թ. հունիսի 16-ին լյարդի ցավերի ուժեղացման հետևանքով զգացել է թմրամիջոց գործածելու անհրաժեշտություն, սակայն թմրամիջոց գնելու համար գումար չունենալու պատճառով, իր բջջային 098-02-73-04 հեռախոսահամարից զանգահարել է ընկերոջը` Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին, վերջինիս կողմից օգտագործվող բջջային 098-54-15-87 հեռախոսահամարին։ Լևոնը հեռախոսակապով տեղեկացրել է, որ իր ծանոթներից մեկից կարող է ձեռք բերել թմրամիջոց և ծանոթին տեսնելու համար պայմանավորվել է նրա հետ հանդիպել Երևանի Շենգավիթ համայնքի տարածքում գտնվող զինվորական հավաքակետի մոտ։ Դրանից հետո պայմանավորված վայրում հանդիպել է Լևոնին, որն իրեն խնդրել է սպասել մինչև նա կգնա և կայցելի իր ծանոթին ու նրանից կվերցնի թմրամիջոց։ Քիչ անց Լևոնը վերադարձել է զինվորական հավաքակետի մոտ և իրեն տվել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Ինքը Լևոնի տված թմրամիջոցը թաքցրել է իր հագին եղած սև գույնի սպորտային տաբատի ձախ գրպանում և շարունակել է նույն վայրում սպասել Լևոնին, որը թմրամիջոցն իրեն փոխանցելուց հետո գնացել է տուն` թմրամիջոցներ պատրաստելու և գործածելու համար նախատեսված անհրաժեշտ պարագաներ վերցնելու համար։ Լևոնին սպասելու ընթացքում զինվորական հավաքակետի մոտից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ անձնական խուզարկությամբ, ոստիկանների կողմից, իր հագին եղած սև գույնի սպորտային տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել է Լևոնից վերցրած թմրամիջոցը։
/հատոր 4, գ.թ. 184-186, 333, հատոր 5, գ.թ. 40-42, 61, 140, հատոր 6, գ.թ. 123-124, 234/։
Դատարանում ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Լևոն Բարեկյանը ընդամենը օգնել է իրեն թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում և զանգահարել է Լևոն անունով մի տղայի, որը բնակվում է Չարբախ թաղամասում, որպեսզի վերջինս թմրամիջոց բերի։ Ինքը որևէ կապ չունի աղցանում հայտնաբերված թմրամիջոցի հետ։ Պետրոս Եղիազարյանին նախկինում չի ճանաչել, նա երբեք իրեն չի զանգահարել և թմրամիջոց չի խնդրել։ Մհեր Ադիբեկյանի հետ կատարված, ճանաչման ներկայացնելու գործընթացը կատարվել է օրենքի խախտմամբ, քանի որ իրեն ճանաչման են ներկայացրել երեք դատապարտյալների հետ, որոնք եղել են կալանավորների արտահագուստով, իսկ ինքը եղել է քաղաքացիական հագուստով։ Բացի այդ, ճանաչման գործընթացը ընդհատվել է, քանի որ վիճաբանություն է եղել և արձանագրության կազմումը շարունակվել է մի քանի օր անց։ Ինքը օգտագործել է իր կնոջ անվամբ գրանցված հեռախոսահամարը, սակայն թե ինչ ժամանակահատվածում է այն օգտագործել` չի հիշում։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն, 2010թ. հունիսի 16-ին իր կողմից օգտագործվող բջջային 098-54-15-87 հեռախոսահամարին 098-02-73-04 հեռախոսահամարից զանգահարել է ընկերը` «Գլոբ» մականունով Սամվել Արամայիսի Բադալյանը, որը գործածում է թմրամիջոց և տեղյակ է, որ ինքն էլ է գործածում։ Խոսակցության ընթացքում Սամվելն իրենից խնդրել է թմրամիջոց հյուրասիրել` հայտնելով, որ ի վիճակի չէ դրա դիմաց գումար վճարել։ Ինքը Սամվելին հայտնել է, որ իր ծանոթներից մեկից կարող է առանց գումարի թմրամիջոց վերցնել և տալ իրեն։ Նույն ժամանակ զանգահարել է իր ծանոթ Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին` նրա կողմից օգտագործվող բջջային 098-89-98-59 հեռախոսահամարով։ Էդոն իրեն հեռախոսով տեղեկացրել է, որ իր մոտ ունի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը կարող է անհատույց տալ։ 2010թ. հունիսի 16-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում գնացել և Էդոյի հետ հանդիպել է պայմանավորված վայրում` Երևան քաղաքի Արտաշիսյան փողոցում գտնվող նախկին մանկապարտեզի տարածքում և նրանից անհատույց, իր և Սամվելի մեկանգամյա գործածման համար վերցրել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Դրանից հետո գնացել է Սամվելի հետ պայմանավորված վայր` զինվորական հավաքակետի մոտ և հանդիպել նրան։ Թմրամիջոցը փոխանցել է Սամվելին և պատվիրել է սպասել` մինչև ինքը կգնա և տանից կբերի հերոինը գործածելու համար անհրաժեշտ նյութերը։ Նշել է, որ չի կարողացել վերադառնալ և Սամվելի հետ գործածել թմրամիջոցը, քանի որ ճանապարհին բռնվել է ոստիկանների կողմից և բերման ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին։
/հատոր 5, գ.թ. 48-49, 69, հատոր 6, գ.թ. 55, 134-135, 147-148/։
Դատարանում ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել Լևոն անունով անձնավորությունից, որը բնակվում է Երևանի քաղաքի Շիրակի անվան փողոցում։ Ինքն է զանգահարել Լևոնին և թմրամիջոց խնդրել, քանի որ իր ընկեր Սամվելը գտնվել է շատ ծանր վիճակում։ Թմրամիջոցի ձեռքբերման գումարը պետք է վերադարձվեր Սամվելի կողմից, քանի որ դա նախատեսված էր նրա համար։ Բացի այդ, թմիամիջոցը քիչ քանակությամբ էր և չէր բավականեցնի երկու անձի օգտագործման համար։ Քննիչի ուղղորդմամբ իր նախաքննական ցուցմունքում գրել է, որ թմրամիջոցը պետք է օգտագործվեր իր և Սամվելի կողմից, որպեսզի իրեն մեղադրանք առաջադրվեր թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության համար, սակայն հետագայում փոփոխվել է մեղադրանքը։ Նախկինում օգտագործել է թմրամիջոցներ, այդ թվում` «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, սակայն թմրամիջոցից կախվածություն չունի։ Նախաքննության ժամանակ իր նկատմամբ բռնություն և այլ խորթ մեթոդներ չեն կիրառվել։ Նախաքննության ժամանակ մատնացույց է արել Էդիկի լուսանկարը, քանի որ քննիչն իրեն հայտնել է, որ նման անձ գոյություն չունի և անհանգստանալու կարիք չկա։ Իր նախաքննական ցուցմունքները և բացատրությունները իրականությանը չեն համապատասխանում։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ՀՀ ԱՆ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելու ժամանակահատվածում պատիժը կրել է Գոռ Աշոտի Սևոյանի հետ նույն խցում։ 2010թ. ապրիլի 29-ին գտնվելով իրենց խցում` լսել է, որ Գոռը բջջային հեռախոսով ինչ-որ մեկի հետ խոսում է քրեակատարողական հիմնարկ այցելելու և հանձնուք բերելու վերաբերյալ։ Լսելով Գոռի հեռախոսային խոսակցությունը` խնդրանքով դիմել է նրան, որ այցելության եկող անձը հնարավորության դեպքում նաև մտնի իրենց տուն, որպեսզի իր մայրը` Մարիամ Իգրարյանը, իրեն էլ հանձնուք փոխանցի։ Գոռն ընդառաջել է իր խնդրանքին, ուղղակի ասել է, որ մայրն է գալու տեսակցության, սակայն գումար չունի և եթե հնարավոր է, իր հարազատները 5.000 ՀՀ դրամ տան նրան` հետագայում վերադարձնելու պայմանով։ Ինքը հեռախոսակապի միջոցով տեղեկացրել է մորն այն մասին, որ քրեակատարողական հիմնարկ այցելության է գալիս Մելանյա Սևոյանը, որին ուղեկցելու է տաքսու վարորդ Մհեր Ադիբեկյանը։ Վերջինիս պատկանող ավտոմեքենան նկարագրել է մորը և ասել, որ նրա հետ սննդամթերք, ծխախոտ ուղարկի և նաև տա 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշել է, որ բջջային հեռախոսը, որի միջոցով զանգահարել է մորը, պատկանել է հիմնարկի դատապարտյալներից մեկին, սակայն ում` չի կարողացել հայտնել։ Այդ օրը միայն զանգահարել է մորը, ուրիշ անձի հանձնուք փոխանցելու համար չի դիմել։ Միայն 2010թ. մայիսի 02-ին է տեղեկացել, որ Գոռին ուղարկված հանձնուքի մեջ հայտնաբերվել է թմրամիջոց և այդ փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ։
/հատոր 4, գ.թ. 65-67, 323, հատոր 6, գ.թ. 127-129/։
Դատարանում ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանը հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Արման Սերյոժայի Միքայելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալներից ճանաչում է միայն Լևոն Բարեկյանին, որի հետ մեկուսարանում նույն խցում են գտնվում, իսկ Արմեն Հարությունյանին առաջին անգամ տեսել է ՔԿՀ-ում` առերեսման ժամանակ։ Պատժի կրումից ազատվել է 2009թ. հոկտեմբերի 15-ին և այդ օրվանից սկսած թմրանյութ չի գնել, իսկ այն անձը, որը իբրև թե իրեն թմրանյութ է վաճառել, «թութուն» մականունով անձը չի եղել, այլ եղել է տարիքով մի մարդ, որի անունը Հարութ է եղել։ Իրեն նախաքննության ժամանակ ասել են, որ այդ անձը մահացել է և գրի, որ տվյալ Հարութի մականունը «թութուն» է։ Ինքը «թութուն» մականունով որևէ անձի չի ճանաչում։ Ինչ վերաբերվում է նրան, որ իր հեռախոսի մեջ «Տ» տառով սկսվող անունների ցանկում, 85 համարի տակ, հայտնաբերվել է Արմեն Հարությունյանի կողմից օգտագործվող բջջային 098-03-05-59 հեռախոսահամարը, ապա կարծում է, որ դա ինչ-որ ամուսնացած աղջկա համար է, որի հետ ինքը կապի մեջ է եղել, քանի որ սովորաբար իր հեռախոսում մեկ տառով կամ կոդով նշում է ամուսնացած աղջիկների համարներ։ Իրեն թմրամիջոց փոխանցողը տարիքով անձնավորություն է եղել, որը հանդիպման է եկել թոռնիկի հետ և միշտ նա է զանգահարել և պայմանավորվել հանդիպման մասին, ինչպես նաև թմրամիջոցը տվել է առանց գումարի։ Տվյալ անձնավորությունը բարձրահասակ էր, ուներ սպիտակ մազեր, մեծ, լայն ձեռքեր և կարճ մատներ, որին որևէ ձևով չի նմանեցնում ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի հետ։ Նախաքննության ժամանակ իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, քանի որ ոստիկաններն իմացել են, որ ինքը տարել է գլխի վիրահատություն, սակայն եղել է հոգեբանական ճնշում։ Ոստիկանությունում իր իրավունքները պատշաճ կարգով չեն բացատրվել և իրեն հայտնել են, որ պետք է բացատրություն գրի, այլ ոչ թե ցուցմունք և կարող է դա գրել նաև առանց պաշտպանի, որը ինքն արել է։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Նորայր Ռուբենի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին, ցերեկային ժամերին, ընկերոջ հետ դիահերձարան գնալու ճանապարհին կանգնել է Հարավ-Արևմտյան թաղամասում գործող «Կայզեր» հանրախանութի մոտ` ծխախոտ գնելու նպատակով։ Խանութ մտնելու ժամանակ հանդիպել է իր ծանոթ, «թութուն» մականունով Արմենին և նախկինից տեղյակ լինելով, որ Արմենը թմրամիջոց է գործածում` նրանից խնդրել է իրեն թմրամիջոց հյուրասիրել։ Արմենը չի մերժել իր խնդրանքը և հյուրասիրել է իրեն իր մոտ եղած ափիոնից։ Թմրամիջոցը վերցնելուց հետո նստել է ավտոմեքենան և շարունակել ճանապարհը, սակայն հասնելով Տիչինայի փողոց` ոստիկանների կողմից բերման են ենթարկվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժին և իր անձնական խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է Արմենի կողմից հյուրասիրության կարգով տված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը։
/հատոր 1, գ.թ. 129-132, 147-148, 191-192, 230, հատոր 2, գ.թ. 25-26/
Դատարանում վկա Նորայր Ռուբենի Հարությունյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արմեն Հարությունյանն իրեն «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի տվել, այլ տվել է միայն 0.4մլ քացախաթթվի անհիդրիդ։ Իր մոտից խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցն ինքը ձեռք է բերել Բ-2 թաղամասում, իր ընկեր Դավիթից։ Արմենը երբեք իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել և չի վաճառել։ Իր նախաքննական ցուցմունքները հնարավոր է, որ ճիշտ չեն եղել, քանի որ երբ ոստիկանները զանգահարել են իրենց տուն և պահանջել իր անձնագիրը, այդ ժամանակ իր աղջիկը վատացել է։ Դատարանում հրապարակված նախաքննական ցուցմունքների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ առկա հակասությունների վերաբերյալ որևէ բան ասել չի կարող։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Գոռ Աշոտի Սևոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում։ 2010թ. ապրիլի 29-ին, հագուստի մաշված լինելու պատճառով ստիպված է եղել զանգահարել մորը` Մելանյա Եղիայի Սևոյանին և խնդրել նրան իրեն նոր հագուստ և սննդամթերք բերել։ Այցելության գալու առիթով մոր հետ հեռախոսազրույցի ընթացքում նույն խցում պատիժ կրող դատապարտյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանը խնդրել է իրեն, որ հնարավորության դեպքում մայրը բերի նաև իր հարազատների կողմից նախատեսված հանձնուքը։ Պետրոսի խնդրանքը չմերժելով` այդ հարցով դիմել է մորը, որը հայտնել է, որ գումար չունի` տաքսիով քրեակատարողական հիմնարկ հասնելու համար։ Դրա մասին տեղեկացրել է Պետրոսին, որը հայտնել է, որ մայրը` Մարիամ Իգրարյանը, կհոգա նաև ճանապարհածախսերը։ Համոզվելով, որ գումարի հետ կապված հարցերը կհոգա Պետրոսի մայրը, զանգահարել է իր ծանոթ, տաքսու վարորդ Մհեր Ադիբեկյանին, որը պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ ուղեվարձ։ Այդ մասին տեղեկացրել է Պետրոսին, որը տվել է իր համաձայնությունը։ Դրանից հետո Մհերին հեռախոսակապի միջոցով նկարագրել են Պետրոսի բնակության վայրը և ասել, թե որտեղ իրեն կսպասի վերջինիս մայրը` Մարիամ Իգրարյանը։ Քիչ հետո հեռախոսակապով Մհերից տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիպել է Մարիամ Իգրարյանին, վերցրել է Պետրոսին հասցեագրված հանձնուքը և ճանապարհածախսը կազմող գումարը։ Պետրոսը հայտնել է, որ բացի մոր տված հանձնուքից, իր ծանոթներից մեկը նույնպես պետք է իրեն հանձնուք փոխանցի։ Այդ մասին հեռախոսով հայտնել է Մհերին, որը տեղեկացրել է, որ կսպասի Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ, որը Մելանյա Սևոյանին հանդիպելու ճանապարհին է։ Դրանից հետո, Պետրոս Եղիազարյանը հեռախոսով իր ծանոթին նկարագրել է Մհեր Ադիբեկյանի կողմից շահագործվող ավտոմեքենան և տեղեկացրել, որ նա սպասելու է Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ։ Քիչ հետո տեղեկացել է, որ մոր կողմից բերված հանձնուքում եղած աղցաններից մեկի միջից հայտնաբերվել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Հետագայում տեղեկացել է, որ նշված աղցանները Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ Մհերին է փոխանցել Պետրոսի ծանոթը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 60-62/։
Վկա Մելանյա Եղիայի Սևոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որդին` Գոռ Աշոտի Սևոյանը, պատիժը կրել է ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում։ Ամիսը մեկ անգամ տեսակցել և հանձնուք է փոխանցել որդուն։ 2010թ. ապրիլի 29-ին իրեն է զանգահարել որդին և խնդրել տեսակցել իրեն, հագուստ և սննդամթերք բերել։ Որդին տեղեկացրել է նաև, որ իր հետ նույն խցում պատիժը կրող դատապարտյալներից մեկի մայրը նույնպես սննդամթերք և ծխախոտ է ուղարկելու, միաժամանակ կհոգա նաև ճանապարհածախսը։ Որդին հայտնել է, որ քրեակատարողական հիմնարկ իրեն կբերի տաքսու վարորդ Մհեր Ադիբեկյանը։ Մհերի մեքենան նստելուց հետո վարորդի հարևանությամբ գտնվող նստատեղին դրված մի փաթեթ է նկատել։ Մհերը տեղեկացրել է, որ այն իրեն են փոխանցել Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ` Գոռի հետ պատիժը կրող դատապարտյալներից մեկի համար։ ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկ հասնելուց հետո, ժամը 16։50-ի սահմաններում, հանձնուք բերելու մասին դիմում է գրել, ապա հանձնուքն ամբողջությամբ փոխանցել է ՔԿ հիմնարկի հանձնուքի ընդունման սենյակ, որտեղ զննության ժամանակ, աշխատակիցների կողմից հանձնուքում եղած աղցաններից մեկի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ թ. 35-38, հատոր 6, գթ. 77-78/։
Վկա Մհեր Սամվելի Ադիբեկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ նախկինում աշխատել է «Կոլորի» տաքսի ծառայությունում` որպես վարորդ։ Հետագայում ուղևորափոխադրումներ է կատարել իրեն պատկանող «Վազ 2105» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Նախկին պատվիրատուներից «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրող Գոռի մորը` Մելանյային, մի քանի անգամ տեղափոխել է որդու մոտ։ 2010թ. ապրիլի 29-ին, ցերեկային ժամերին, իրեն պատկանող բջջային 094-41-17-67 հեռախոսահամարին 077-93-10-02 հեռախոսահամարից զանգահարել է Գոռը։ Նա ասել է, որ իր հետ պատիժը կրող դատապարտյալներից մեկի մայրը հանձնուք է ցանկանում փոխանցել որդուն, որ Մելանյային տեսակցության տանելուց այդ հանձնուքն էլ բերի, խոստացել է 6.000 դրամ ուղեվարձ։ Ինքը մեքենայով գնացել և հանդիպել է Գոռի հետ պատիժ կրող դատապարտյալի մորը և նրանից վերցրել որդու համար նախատեսված հանձնուքն ու 5.000 ՀՀ դրամը։ Այնուհետև Գոռը զանգել և խնդրել է ճանապարհին` Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ, կանգ առել և սպասել մեկին, որը պետք է տոպրակ փոխանցի։ Նշված վայրում մոտ 15-20 րոպե սպասելուց հետո, ժամը 15։00-ի սահմաններում, իր ավտոմեքենային մոտեցել է մոտ 40-45 տարեկան, միջահասակ, 165-170սմ հասակի, նիհարավուն կազմվածքի մի տղամարդ, որն ավտոմեքենայի առջևի նստատեղին է դրել մի պոլիէթիլենային տոպրակ, որում առկա են եղել երկու պլաստմասե տարաներ։ Այդ անձին նախկինում չի ճանաչել, նա դատարանում այժմ գտնվող Սամվել Բադալյանն է։ Ինքը հասկացել է, որ դա Գոռի կողմից նշված անձն է և ուղևորվել է Մելանյայի հետևից։ Հանդիպելով Մելանյային` տեղեկացրել է, որ նաև ուրիշ հանձնուք են փոխանցել` ՔԿ հիմնարկ տանելու համար։ ՔԿՀ գնալու ճանապարհին, մեքենայի մեջ Գոռի մայրը` Մելանյան, իրենից գրիչ է խնդրել, որով խառնել է աղցանները, հեռախոսով վիճել է և որդուն ասել, որ չի ցանկանում բերել։ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկ հասնելուց հետո, ժամը 16.50-ի սահմաններում, Մելանյան հանձնուքներն ամբողջությամբ վերցրել է` ՔԿ հիմնարկ հանձնելու համար և մտել է ներս` դրա վերաբերյալ դիմում գրելու համար։ Ավտոմեքենայում Մելանյային սպասելիս իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները և հրավիրել ներս։ Ներսում տեղեկացել է, որ Մելանյայի կողմից փոխանցված հանձնուքի զննության ժամանակ, դրանում եղած աղցաններից մեկի մեջ ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները հայտնաբերել են «հերոին», տեսակի թմրամիջոց և առգրավել այն։ Իր նկատմամբ նախաքննության ժամանակ որևէ բռնություն չի գործադրվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 40-43, 123, 160-161, 192-193, հատոր 6, գ.թ. 79-80/։
Վկա Մարիամ Մկրտչի Իգրարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ որդին պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում, օգտագործում է բջջային 098-03-78-84 հեռախոսահամարը։ 2010թ. ապրիլի 29-ին, չի հիշում, թե ինչ հետախոսահամարից, որդին զանգահարել է և հայտնել, որ իր հետ պատիժ կրող դատապարտյալներից մեկի մայրը տաքսիով այցելության է գալու, խնդրել է նրա միջոցով ծխախոտ և սուրճ փոխանցել։ Որդին նկարագրել է այցելության եկող տաքսի ավտոմեքենան և խնդրել է նաև տաքսու վարորդին փոխանցել 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ Պայմանավորված ժամին դուրս է եկել տան մոտ և նշված տաքսու վարորդին է փոխանցել արդեն նախապես իր կողմից գնված սուրճը, ծխախոտը և 5.000 ՀՀ դրամը։ Հայտնել է նաև, որ որդուն հանձնելու համար աղցաններ չի փոխանցել։ Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ օրն ուղարկված հանձնուքներից մեկում գտնվող աղցանից հայտնաբերվել է թմրամիջոց։
/հատոր 4, գ.թ. 127-129, հատոր 6, գ.թ.74/։
Վկա Ռուզաննա Դավիթի Ասլանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 1989թ. ամուսնացել է Սամվել Արամայիսի Բադալյանի հետ, որի հետ համատեղ ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել են երկու երեխա։ Սամվելն իրենց ամուսնական կյանքի ընթացքում տարբեր ժամանակահատվածում տարբեր հանցագործություններ կատարելու համար դատապարտվել է։ Վերջին անգամ դատապարտվելուց հետո պատիժը կրելու վայրից ազատվել է 2010թ. մարտի 01-ին։ Սամվելն ազատվելուց հետո անձնագիր չի ունեցել և իրեն խնդրել է իր անվամբ բջջային հեռախոսաքարտ գնել։ Ամուսնու համար ձեռք է բերել բջջային 098-02-73-04 հեռախոսահամարը և փոխանցել է նրան։ Ամուսնու կողմից ազատազրկման վայրից վերադառնալուց հետո համատեղ ամուսնական կյանքով բնակվել են շուրջ երկու ամիս, այնուհետև տարբեր կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանությունների պատճառով ամուսինը հեռացել է տանից և ինքը նրա գտնվելու վայրի մասին ոչինչ չգիտի։
/հատոր 4, գ.թ. 165-167/։
Առարկաների զննում կատարելու վերաբերյալ 07.05.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Արման Միքայելյանի անձական խուզարկությամբ հայտնաբերված, «Նոկիա 6030» տեսակի բջջային հեռախոսի գրքույկում, «Տ» տառով սկսվող անունների ցանկում, 85 համարի տակ առկա է Արմեն Հայկազի Հարությունյանի կողմից օգտագործվող բջջային 098-03-05- 59 հեռախոսահամարը։
/հատոր 1, գ.թ. 68-70/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 05.03.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Նորայր Հարությունյանը մատնացույց է արել «Կայզեր» խանութին հարակից փողոցի այն հատվածը, որտեղ Արմեն Հարությունյանն իրեն հյուրասիրության կարգով տվել է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը։
/հատոր 1, գ.թ. 231-233/։
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 05.03.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Նորայր Հարությունյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացված չորս անձանցից նա ճանաչել է ձախից աջ` թիվ երկու լուսանկարում պատկերված անձին և հայտարարել, որ այդ անձը հանդիսանում է «թութուն» մականունով Արմենը, որն իրեն դեկտեմբերի 15-ին հյուրասիրել է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
/հատոր 1, գ.թ. 229/։
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 24.09.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Արմեն Հարությունյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացված չորս անձանցից նա ճանաչել է ձախից երկրորդ լուսանկարում պատկերված անձին և հայտարարել, որ այդ անձը հանդիսանում է Էդոն, որից 3-4 անգամ գնել է 5 գրամ չափով «հերոին» տեսակի թմրամիջոց` յուրաքանչյուր գրամի դիմաց վճարելով 20.000 ՀՀ դրամ գումար։
/հատոր 3, գ.թ. 36/։
Մելանյա Սևոյանի կողմից դատապարտյալ Գոռ Աշոտի Սևոյանին բերած հանձնուքի զննության մասին 29.04.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿՀ աշխատակիցների կողմից հանձնուքի զննության ժամանակ, դրանում եղած աղցանի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված։
/հատոր 4, գ.թ. 6/։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 07.05.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Մհեր Ադիբեկյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացված 3-րդ համարի տակ պատկերված անձին նա նմանեցնում է 2010թ. ապրիլի 29-ին Երևանի Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ իրեն աղցաններ փոխանցող անձին։ 07.05.2010թ. կատարված լուսանկարով ճանաչման վերաբերյալ կազմված տեղեկանքի համաձայն` երրորդ համարի տակ պատկերված անձը հանդիսանում է Երևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Արամայիսի Բադալյանը։
/հատոր 4, գ.թ. 121-122/։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 02.07.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Մհեր Ադիբեկյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Սամվել Արամայիսի Բադալյանին և հայտարարել, որ Սամվել Բադալյանը հանդիսանում է այն անձը, որը 2010թ. ապրիլի 29-ին Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու փողոցում գործող «Իքսպրես» հանրախանութի մոտ իրեն է փոխանցել աղցաններ` ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկ տանելու համար։
/հատոր 4, գ.թ. 191/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 21.06.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Արտաշիսյան փողոցի 60ա. հասցեում գտնվող նախկին մանկապարտեզի տարածքը և հայտարարել, որ Էդուարդ Շմավոնյանը, որից 2010թ. հունիսի 16-ին ձեռք է բերել «հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, բնակվում է նշված հատվածում։
/հատոր 5, գ.թ. 87-89/։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 22.10.2010թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` Լևոն Բարեկյանն իրեն լուսանկարով ճանաչման ներկայացրած անձանցից ճանաչել է Էդուարդ Շմավոնյանին և հայտնել, որ 2010թ. հունիսի 16-ին իրենից ձեռք է բերել խոշոր չափերի «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։
/հատոր 6, գ.թ. 54/։
Լևոն Բարեկյանի, Սամվել Բադալյանի և Էդուարդ Շմավոնյանի կողմից շահագործվող բջջային` 098-54-15-87, 098-89-98-59 և 098-02-73-04 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները զննելու մասին 22.11.2010թ. արձանագրությամբ և դրան կից քաղվածքներով այն մասին, որ բջջային 098-54-15-87 հեռախոսահամարը հաշվառված է Արարատի մարզի բնակիչ Էդուարդ Թադևոսյանի, 098-89-98-59 հեռախոսահամարը` Արմավիրի մարզի բնակիչ Օֆելյա Մհերյանի անվամբ, իսկ 098-02-73-04 հեռախոսահամարը` Երևան քաղաքի բնակիչ Ռուզաննա Ասլանյանի անվամբ։ Բջջային 098-54-15-87 հեռախոսահամարը փաստացի օգտագործել է Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանը, 098-89-98-59 հեռախոսահամարը` Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանը, իսկ 098-02-73-04 հեռախոսահամարը` Սամվել Արամայիսի Բադալյանը։
Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանն իր կողմից օգտագործված 098-54-15-87 հեռախոսահամարից, 2010թ. հունիսի 13-ից մինչև հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, տարբեր ժամերի պարբերաբար զանգահարել և զանգեր է ստացել Սամվել Արամայիսի Բադալյանի բջջային 098-02-73-04 հեռախոսահամարից։ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանը իր կողմից օգտագործվող բջջային 098-54-15-87 հեռախոսահամարից, 2010թ. հունիսի 13-ին մեկ անգամ զանգահարել է Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանին` նրա կողմից օգտագործվող բջջային 098-89-98-59 հեռախոսահամարին։ Էդուարդ Արմենակի Շմավոնյանն իր կողմից օգտագործվող բջջային 098-89-98-59 հեռախոսահամարից, 2010թ. հունիսի 13-ին և հունիսի 14-ին, երկու անգամ զանգահարել է Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին` նրա կողմից օգտագործվող բջջային 098-54-15-87 հեռախոսահամարով։ Արման Միքայելյանն իր բջջային 098-95-06-16 հեռախոսահամարից 2010թ. ապրիլի 09-ից մինչև 2010թ. ապրիլի 16-ը զանգահարել է Արմեն Հայկազի Հարությունյանին` վերջինիս կողմից օգտագործվող բջջային 098-03-05-59 հեռախոսահամարով։ Արմեն Հարությունյանն իր կողմից օգտագործվող հեռախոսահամարներից մեկով` 098-03-05-59 համարից, 2010թ. ապրիլի 12-ին, 13-ին և 16-ին զանգահարել է Արման Միքայելյանին` նրա կողմից օգտագործվող 098-95-06-16 հեռախոսահամարին։
/հատոր 6-ր, գ.թ. 110-120/։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2009թ. դեկտեմբերի 16-ի թիվ 621ք. եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննությանը ներկայացված 0.65 գրամ չոր քաշով մուգ շագանակագույն նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց»։
/հատոր 1, գ.թ. 123-124/։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2010թ. ապրիլի 30-ի թիվ 13581005 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննությանը ներկայացված 0.27 գրամ (օբյեկտ 1). 0.22 գրամ (օբյեկտ 2) և 0.245 գրամ (օբյեկտ 3) մաքուր քաշերով, ընդհանուր 0.735 գրամ, յուրահատուկ հոտով, բաց դարչնագույն երանգի զանգվածները հանդիսանում են տնայնագործական եղանակով պատրաստված «հերոին» տեսակի թմրամիջոց։
/հատոր 4, գ.թ. 22-27/։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2010թ. հունիսի 17-ի թիվ 322Ք եզրակացությամբ այն մասին, որ «Փորձաքննության ներկայացված 0.0669 գրամ քաշով նյութը հանդիսանում է հերոին տեսակի թմրամիջոց»։
/հատոր 5, գ.թ. 33-35/։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2010թ. հոկտեմբերի 04-ի թիվ 10-2575 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Արմեն Հայկազի Հարությունյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ»։
/հատոր 3, գ.թ. 51-54/։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ 09-2652 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Նորայր Ռուբենի Հարությունյանից վերցված մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ»։
/հատոր 1, գ.թ. 202-204/։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2010թ. հունիսի 22-ի թիվ 10-1549 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Սամվել Արամայիսի Բադալյանից վերցված մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ»։
/հատոր 5, գ.թ. 113-116/։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2010թ. հունիսի 22-ի թիվ 10-1548 եզրակացությամբ այն մասին, որ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանից վերցված մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ»։
/հատոր 5, գ.թ. 105-107/։
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 2010թ. օգոստոսի 05-ի թիվ 243/10 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Սամվել Արամայիսի Բադալյանը տառապում է թմրամոլությամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան»։
/հատոր 6, գ.թ. 8-9/։
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 2010թ. հոկտեմբերի 12-ի թիվ 293/10 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Արմեն Հայկազի Հարությունյանը տառապում է «Ափիոնային թմրամոլությամբ», հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան»։
/հատոր 3, գ.թ. 68-69/։
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 2010թ. օգոստոսի 05-ի թիվ 242/10 եզրակացությամբ այն մասին, որ «Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի մոտ թմրանյութերի գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի»։
/հատոր 6-րդ, գ.թ. 6-7/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված` Նորայր Հարությունյանին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին բերման և նրան անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ Նորայր Հարությունյանի հագին եղած վերարկուի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է «Դոռադո» տեսակի բջջային հեռախոս և սպիտակ գույնի պոլիէթիլենի մեջ փաթեթավորված մուգ շագանակագույն զանգված, որն ըստ Նորայր Հարությունյանի հայտարարության` հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն ինքը ձեռք է բերել իր գործածման համար իր ծանոթ` «թութուն» մականունով Արմենից։
/հատոր 1, գ.թ. 103, 104/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Մելանյա Սևոյանին պատկանող «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը զննության ենթարկելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ բջջային հեռախոսի չպատասխանված զանգերի ցուցակում, Գոռ Սևոյանի 094-66-72-03 հեռախոսահամարից 25.04.2011թ., ժամը 21։51, 24։49, 21։48, 30.03.2010թ., ժամը 18։15, 22.03.2010թ., ժամը 11։38 կատարվել են ելքային զանգեր։ Բջջային հեռախոսի ընդունված և պատասխանված զանգերի ցուցակում, Գոռ Սևոյանի 094-66-72-03 հեռախոսահամարից 29.04.2010թ., ժամը 12։37, 10։22, 28.04.2010թ., ժամը 10։53, 27.04.2010թ., ժամը 14։39, 14։20 առկա են ելքային զանգեր։ Բջջային հեռախոսի ելքային զանգերի ցուցակում, Գոռ Սևոյանի 094-66-72-03 հեռախոսահամարին 29.04.2010թ., ժամը 12։59, 12։37, 10։22 կատարվել են ելքային զանգեր։
/հատոր 4, գ.թ. 49-50/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Մհեր Ադիբեկյանին պատկանող «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը զննության ենթարկելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ բջջային հեռախոսի չպատասխանված զանգերի ցուցակում 077-93-10-02 հեռախոսահամարից 29.04.2010թ., ժամը 14։21 կատարվել է ելքային զանգ։ Բջջային հեռախոսի ելքային զանգերի ցուցակում, 077-93-10-02 հեռախոսահամարին 29.04.2010թ., ժամը 18։01 կատարվել է ելքային զանգ։ Բջջային հեռախոսի մուտքային զանգերի ցուցակում 077-93-10-02 հեռախոսահամարից 29.04.2010թ., ժամը 18։02, 17։32, 17։30, 17։25, 17։19, 17։13, 17։08, 17։07, 15։37, 15։33, 15։28, 14։58, 14։52, 14։45, 14։37, 14։25, 14։22, 14։07, 13։57 կատարվել են մուտքային զանգեր։
/հատոր 4, գ.թ. 55-57/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից հեռախոսազանգերի տեղակայման վերաբերյալ 2010թ. հոկտեմբերի 01-ին ստացված թիվ REF NO SU/3758/070910/3594 գրությամբ, Սամվել Բադալյանի և մյուս ամբաստանյալների կողմից օգտագործվող հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, այդպիսիք պարունակող կրիչներով։
/հատոր 4, գ.թ. 214-314, հատոր 2, գ.թ. 2-17, հատոր 3, գ.թ. 92-132, հատոր 6, գ.թ. 38-39/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Լևոն Բարեկյանին և Սամվել Բադալյանին բերման և նրանց անձնական խուզարկության ենթարկելու վերաբերյալ արձանագրություններով, որոնց համաձայն` ամբաստանյալներ Լևոն Բարեկյանը և Սամվել Բադալյանը 16.06.2010թ. բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին։ Սամվել Բադալյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա հագին եղած սև գույնի սպորտային տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է 1 պոլիէթիլենային փաթեթ` լցոնված սպիտակավուն, «հերոին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգվածով, որը կշռվել է և վերջինիս քաշը կազմել է 0.1 գրամ։ Հայտնաբերված զանգվածը փաթեթավորվել է, կնիքվել` ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ ուղարկելու նպատակով։ Սամվել Բադալյանի հագին եղած սև գույնի սպորտային տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել են երկու «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսներ` 098-02-73-04 բջջային հեռախոսաքարտով։ Սամվել Բադալյանը հայտնաբերվածի վերաբերյալ հայտարարել է, որ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա զանգվածը հանդիսանում է «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը պահել է իր մոտ` անձնական օգտագործման համար, իսկ բջջային հեռախոսները պատկանում են իրեն և օգտագործվում են միայն իր կողմից։
Լևոն Բարեկյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա հագին եղած տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս` 098-54-15-87 հեռախոսաքարտով։
/հատոր 5, գ.թ. 6-8, 10/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Սամվել Բադալյանի բացատրությամբ այն մասին, որ 16.06.2010թ. զանգահարել է իր ծանոթ` «Լոլո» մականունով Լևոնին և հայտնել, որ իրեն լավ չի զգում, խնդրել է իր համար թմրանյութ հայթհայթել։ Լևոնը իրեն պատասխանել է, որ ունի մի ծանոթ, որը կարող է առանց գումարի թմրամիջոց տալ` գումարը հետագայում նրան տալու պայմանով։ Տաքսի ավտոմեքենայով Լևոնի հետ միասին գնացել են Արարատյան և Շիրակ փողոցների խաչմերուկ, որտեղ ինքը իջել է ավտոմեքենայից, իսկ Լևոնը գնացել է դեպի Շախվերդյան փողոցի կողմը։ Որոշ ժամանակ անց Լևոնը վերադարձել է և միասին տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Չարբախ թաղամաս։ Պայմանավորվել են, որ ինքը պետք է զինվորական հավաքակայանի մոտ իջնի ավտոմեքենայից, իսկ Լևոնը պետք է գնա տուն` լիմոնի աղ, ջուր, գդալ և ներարկիչ վերցնելու համար, որպեսզի հավաքակայանի կամրջի տակ թմրամիջոցը միասին պատրաստեն և օգտագործեն։ Հավաքակայանի մոտ ինքը իջել է ավտոմեքենայից, իսկ Լևոնը իրեն տալով «հերոին» տեսակի թմրամիջոցով փաթեթը` գնացել է։ Այնուհետև, հավաքակայանի մոտ հանդիպել է իր ծանոթ Կարենին, որին բարևելու ժամանակ մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և երկուսին բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկության ժամանակ իր մոտից հայտնաբերվել է «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որն առգրավվել է, կշռվել և փաթեթավորվել։ Թմրամիջոցը իրեն տվել է Լևոնը, որն էլ իր հերթին այն առանց գումարի ձեռք է բերել մի ծանոթից, որի անունը ինքը չգիտի։ Թմրամիջոցը պետք է միասին օգտագործեին, սակայն չեն հասցրել, քանի որ բռնվել են ոստիկանների կողմից։
/հատոր 5, գ.թ. 14-15/։
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Լևոն Բարեկյանի բացատրությամբ այն մասին, որ 16.06.2010թ. իրեն է զանգահարել իր ծանոթ` «Գլոբ» մականունով Սամվելը և խնդրել թմրամիջոց հայթհայթել, քանի որ իրեն լավ չի զգում։ Ինքը պատասխանել է, որ մեկը կա, որից կարող է առանց գումարի թմրամիջոց վերցնել։ Տաքսի ավտոմեքենայով Սամվելի հետ միասին գնացել են Շիրակ և Արարատյան փողոցների խաչմերուկ, որտեղ Սամվելը իջել է ավտոմեքենայից, իսկ ինքը միայնակ գնացել է դեպի Շախվերդյան փողոցի կողմը, որտեղ հանդիպել է իր ծանոթ Էդիկին և նրանից թմրամիջոց խնդրել։ Էդիկը օգտագործում է 098-89-98-59 հեռախոսահամարը։ Էդիկը առանց գումարի իրեն «հերոին» տեսակի թմրամիջոց է տվել, որը վերցնելով` տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Սամվելի հետևից։ Միասին գնացել են զինվորական հավաքակայանի մոտ։ Թմրամիջոցը տվել է Սամվելին, իսկ ինքը գնացել տուն, որպեսզի տանից վերցնի թմրամիջոցը պատրաստելու համար ջուր, լիմոնի աղ, ներարկիչ և գդալ։ Չհասած տուն` ոստիկանության աշխատակիցները իրեն կանգնեցրել են և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկության ժամանակ իր մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել։ Բաժնում տեղեկացել է, որ Սամվելին նույնպես ձերբակալել են։
/հատոր 5, գ.թ.16-17/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Նորայր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.65 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցով։
/հատոր 2, գ.թ. 18/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱՆ «Կոշ» ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող դատապարտյալ Գոռ Սևոյանին հասցեագրված հանձնուքի զննության ժամանակ հայտնաբերված և առգրավված, փորձագետի կողմից զննված, առանձնապես խոշոր չափի` 0.735 գրամ, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «հերոին» տեսակի թմրամիջոցով։
/հատոր 4, գ.թ. 32/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Սամվել Բադալյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.0669 գրամ քաշով «հերոին» տեսակի թմրամիջոցով։
/հատոր 5-րդ, գ.թ. 56/։
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարանում որպես վկա հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք դատարանում ցուցմունքներ տվեցին հետևյալի մասին`
Վկա Մարինե Մկրտչի Մկրտչյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը հանդիսանում է իր փեսայի եղբայրը։ 2010թ. հունվար ամսվա կեսին կամ վերջին Արմեն Հարությունյանի ընկերուհին նրան բերել է Կոտայքի մարզի Լեռնանիստ գյուղի իրենց տուն։ Արմեն Հարությունյանը գտնվել է շատ վատ վիճակում, նույնիսկ առաջին մեկ ամսվա ընթացքում տեղաշարժվել է իրենց օգնությամբ։ Նա իրենց տանը գտնվել է մինչև նույն թվականի մայիս ամիսը և այդ ժամանակահատվածում Արմենը երբևէ տանից չի բացակայել, ինչպես նաև նրան ոչ ոք չի այցելել։ Իրենք Արմեն Հարությունյանի առողջական խնդիրների համար բուժօգնության չեն դիմել, սակայն ինքն անձամբ, շուրջ 3 անգամ «Անալգին» և «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղորայք է ներարկել նրան։ Աստիճանաբար Արմեն Հարությունյանի վիճակը բարելավվել է, սակայն նա կրկին տանից չի բացակայել։ Արմեն Հարությունյանը իրենց տուն է եկել թմրամոլությունից բուժվելու` թմրադեղերի օգտագործումից հրաժարվելու նպատակով և արդյունքը եղել է դրական, քանի որ նա դադարել է թմրամիրջոցներ օգտագործել։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Վարուժան Եսայի Հովսեփյանը դատարանին հայտնեց, որ 2010թ. հունվարից մինչև մայիսն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը գտնվել է իր հարևան Մարինե Մկրտչյանի տանը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Արմեն Հարությունյանը գյուղ է եկել շրջապատի հետ շփումից խուսափելու և թմրադեղերի օգտագործումից հրաժարվելու նպատակով։ Արմեն Հարությունյանի վիճակը շատ ծանր է եղել և սկզբնական շրջանում նույնիսկ չի կարողացել ինքնուրույն սնվել։ Ինքն այդ ժամանակահատվածում չի աշխատել, մշտապես գտնվել է տանը և եթե Արմեն Հարությունյանը բացակայեր տանից, ապա ինքը կիմանար։ Բացի այդ, Արմեն Հարությունյանին ոչ ոք այցելության չի եկել։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Անահիտ Բեջանի Հայրապետյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ որդին։ 2010թ. հունվար ամսվա վերջին Արմենի ընկերուհի Լիաննան նրան բերել է Կոտայքի մարզի Լեռնանիստ գյուղ` Մարինե Մկրտչյանի տուն։ Արմենը գտնվել է շատ ծանր վիճակում, նրան գյուղ են բերել շրջապատի հետ շփումից խուսափելու և թմրադեղերի օգտագործումից հրաժարվելու նպատակով։ Գրեթե ամեն օր ինքն այցելել է Արմենին և վերջինս չի բացակայել տանից, քանի որ նրա առողջական վիճակը թույլ չի տվել բացակայել։ Չի տեսել, որ Արմենին կողմնակի անձինք այցելեն։ Աստիճանաբար Արմենի վիճակը բարելավվել է և շուրջ 3 ամիս անց նա արդեն կարողացել է ինքնուրույն տանից դուրս գալ, սակայն գյուղից կրկին չի բացակայել։ Ինքը չի տեսել, որ որևէ մեկը Արմեն Հարությունյանին դեղորայք ներարկի։ Մարինե Մկրտչյանը կարողանում է միջմկանային ներարկումներ կատարել, քանի որ իր բարեկաներին ևս ներարկումներ կատարել է։ Արմեն Հարությունյանը 2010թ. մայիսին վերադարձել է Երևան։
/դատական նիստի արձանագրություն/։
Վկա Լիաննա Յուրիկի Բաղդասարյանը դատարանին հայտնեց, որ Արմեն Հարությունյանի հետ շուրջ 7 տարի գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ։ 2010թ. հունվարի վերջին, բուժման նպատակով ինքը Արմեն Հարությունյանին տարել է Կոտայքի մարզի Լեռնանիստ գյուղ, քանի որ Արմենը գտնվել է շատ ծանր վիճակում։ Արմեն Հարությունյանին տարել է գյուղ, այլ ոչ թե բժշկական հաստատություն, քանի որ Արմեն Հարությունյանն է այդպես ցանկացել, որպեսզի շփում չունենա շրջապատի հետ և բուժվի թմրամոլությունից։ Արմեն Հարությունյանի մոտ որևէ կապի միջոց չի եղել։ Ինքը Արմենին այցելության չի գնացել, քանի որ իրենց անձնական հարաբերությունները լարված են եղել` նրա կողմից թմրադեղերի օգտագործման պատճառով։ Գյուղում գտնվելու ժամանակ նրա վիճակի մասին ինքը տեղեկացել է հեռախոսակապով` տան անդամներից։ Տեղեկացել է նաև, որ Արմենը այդ ժամանակահատվածում տանից չի բացակայել, որևէ մեկը նրան այցելության չի եկել, ինչպես նաև նրա վիճակը աստիճանաբար լավացել է։ 2010թ. մայիս ամսին Արմենը վերադարձել է Երևան։
/դատական նիստի արձանագրություն/։



Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի, Սամվել Արամայիսի Բադալյանի, Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի և Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի, Սամվել Արամայիսի Բադալյանի, Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, մասնակիորեն` թմրանյութ չիրացնելու մասով, ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձ չկատարելու մասով` իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով վկաներ Արմեն Սերյոժայի Միքայելյանի և Նորայր Ռուբենի Հարությունյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, վկաներ Մարինե Մկրտչի Մկրտչյանի, Վարուժան Եսայի Հովսեփյանի, Անահիտ Բեջանի Հայրապետյանի և Լիաննա Յուրիկի Բաղդասարյանի դատաքննական ցուցմունքները` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ վկաներ Արման Միքայելյանի, Նորայր Հարությունյանի նախաքննական և դատարանում տված, Մարինե Մկրտչյանի, Վարուժան Հովսեփյանի, Անահիտ Հայրապետյանի և Լիաննա Բաղդասարյանի դատարանում տված ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ վկաներ Արման Միքայելյանի, Նորայր Հարությունյանի, Մարինե Մկրտչյանի, Վարուժան Հովսեփյանի, Անահիտ Հայրապետյանի և Լիաննա Բաղդասարյանի կողմից դատարանում սուտ ցուցմունք տալը նշանակություն չի կարող ունենալ գործի լուծման համար, այսինքն առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանգամանքները։

Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի պաշտպան Լևոն Ղազարյանը միջնորդեց դատարանին հաստատել ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքների որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել սպառնալիքով, խաբեությամբ, անձին ծաղրի ենթարկելով, պաշտպանության իրավունքի խախտմամբ և այլ անօրինական ճանապարհով։
Քննարկելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, քանի որ միջնորդության մեջ նշված հանգամանքները հիմնավորող որևէ ապացույց դատարանին չի ներկայացվել։ Այդ ցուցմունքները որպես ապացույց ձեռք բերելիս մեղադրյալին պարզաբանվել են նրա իրավունքները և վերջինս հրաժարվել է պաշտպան ունենալուց։ Հետևաբար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված խախտումներ, ինչպես նաև քրեադատավարական օրենքի պահանջների այլ էական խախտումներ թույլ չեն տրվել։

Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի պաշտպան Սերգեյ Մկրտչյանը, ամբաստանալներ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի և Սամվել Արամայիսի Բադալյանի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը միջնորդեցին դատարանին հաստատել 02.07.2010թ. կազմված ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը, քանի որ այն ձեռք է բերվել օրենքի պահանջների, մասնավորապես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի խախտմամբ, ամբաստանյալ Սամվել Բադալյանը ճանաչման է ներկայացվել երեք դատապարտյալների հետ, որոնք եղել են դատապարտյալների համար նախատեսված արտահագուստով, իսկ Սամվել Բադալյանը` քաղաքացիական հագուստով։
Քննարկելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, քանի որ նշված անձանց կողմից դատապարտյալի միատեսակ արտահագուստ կրած լինելու և դրանով ճանաչման ներկայացված լինելու հանգամանքը հաստատող որևէ ապացույց դատարանին չներկայացվեց, այդ հանգամանքը չհաստատվեց նաև այդ քննչական գործողությանը մասնակցած, վկա Մհեր Ադիբեկյանի ցուցմունքով։

Քննարկելով պաշտպան Ռ. Սաֆարյանի միջնորդությունը` վկա Արման Սերյոժայի Միքայելյանի 20.04.2010թ. բացատրությունը /հատոր 2, գթ. 64-66/ ապացույցների ցանկից հանելու և անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու մասին` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. նշված բացատրությունը վկա Արման Սերյոժայի Միքայելյանից վերցնելիս, ՀՀ կառավարության 14.06.2007թ. թիվ 818 որոշմամբ սահմանված` իրավունքների և ազատությունների սահմանափակումից բխող իրավունքները չեն պարզաբանվել և նա չի տեղեկացվել փաստաբան ունենալու, իր կամ մերձավոր ազգականների դեմ տեղեկություններ չհաղորդելու իրավունք ունենալու մասին։
Դատարանը գտնում է, որ նույն հիմքով անթույլատրելի ապացույցներ են հանդիսանում նաև Նորայր Ռուբենի Հարությունյանի, Մելանյա Եղիայի Սևոյանի և Մհեր Սամվելի Ադիբեկյանի բացատրությունները /հատոր 1, գ.թ.108-109, հատոր 4, գ.թ. 7-9, 12-14/։

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին, Սամվել Արամայիսի Բադալյանին, Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին և Պետրոս Սոսի Բաղդասարյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, թմրամիջոցներ պատրաստելու նպատակով պրեկուրսորներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որը նույնպես նա պետք է կրի։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանը մեղավոր է մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին` ԵԷԴ 0088/01/11 քրեական գործով 04.08.2011թ. դատավճիռը կայացնելը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում բազմիցս դատված է եղել։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ Պետրոս Եղիազարյանը վատառողջ է։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղաիազարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի կողմից նոր հանցանք է կատարվել 2008թ. սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի, Սամվել Արամայիսի Բադալյանի և Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 04.11.2010թ. և 24.12.2010թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է վերացնել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 0.735 գրամ, տնայնագործական եղանակով պատրաստված և 0.0669 գրամ քաշով «հերոին» տեսակի թմրամիջոցները պետք է վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար, իսկ 0.65 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի, Սամվել Արամայիսի Բադալյանի, Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի և Պետրոս Սոսի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից հօգուտ պետական բյուջեի, որպես դատական ծախսեր բռնագանձման են ենթակա փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող հետևյալ գումարները. Արմեն Հայկազի Հարությունյանից 38.472 /երեսուն ութ հազար չորս հարյուր յոթանասուներկու/ ՀՀ դրամ գումար, ամբաստանյալ Սամվել Աշոտի Բադալյանից` 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար, ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանից` 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար, ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանից` 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի և Սամվել Աշոտի Բադալյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում թմրամոլության դեմ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի և լրիվ գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված պատժին գումարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված պատժից` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նշանակված պատժից` տուգանք 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 /տաս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 23-ից։
Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` թմրամոլության դեմ։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 /տաս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2011թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 /տաս/ տարի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 16-ից։
Ամբաստանյալ Սամվել Արամայիսի Բադալյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` թմրամոլության դեմ։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 16-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Երևանի քրեական դատարանի 2008թ. սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով և ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղաիազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հուլիսի 19-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալներ Արմեն Հայկազի Հարությունյանի, Սամվել Արամայիսի Բադալյանի և Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 04.11.2010թ. և 24.12.2010թ. որոշումներով դրված կալանքը վերացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, «հերոին» տեսակի թմրամիջոցները վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար, իսկ 0.65 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 38.472 /երեսուն ութ հազար չորս հարյուր յոթանասուներկու/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Սամվել Աշոտի Բադալյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Լևոն Սերյոժայի Բարեկյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Պետրոս Սոսի Եղիազարյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 9.618 /ինը հազար վեց հարյուր տասնութ/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ